กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 187|ตอบกลับ: 4

{ เมืองกุ้ยหยาง } ย่านการค้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-4-3 21:57:18 |โหมดอ่าน
ย่านการค้า-เมืองกุ้ยหยาง

กลางวันมีร้านแผงลอยมากมายรายเรียงล้อมรอบถนนจนเต็มพื้นที่
ย่านการค้าเมืองกุ้ยหยางยังมีชื่อเสียงในอีกด้านหนึ่ง
ของหายาก สมุนไพรน้อยพันธุ์ สัตว์รูปร่างประหลาด สามารถหาทั้งหมดได้ที่นี่
แหล่งการค้าที่ดูเหมือนจะปกติทั่วไป มีร้านเบื้องหลังมากมายเปิดให้บริการอยู่เรื่อยๆ
เมื่อท่านก้าวเท้าเข้ามาแล้ว ขอให้ระวังโจรผู้ร้ายให้ดี

หากพบภัยอันตรายแล้วหนีไม่ทัน เมื่อท่านทำท่ากระต่ายขาเดียวแล้วจะรอดชีวิตได้

เวลาการค้า
ตลาดกลางวันทั่วไป : วันจันทร์-ศุกร์ เวลา 08:00-16:00
ตลาดกลางคืน : วันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18:00-03:00
ตลาดของหายาก : วันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 18:00-00:00
ค่ำคืนที่ไร้กฏหมาย : วันอาทิตย์ เวลา 00:00-06:13



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-4-3 22:25:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LanXinLi เมื่อ 2018-4-3 22:26

โจว เถี่ยต๋ง ( 1 )


     ถัดมาสองวัน สามชีวิตก็มาเยือนกุ้ยหยางอีกครา ร่างบนอาชาขาวเงยหน้ามองฟ้า อดไม่ได้ที่จะหวนคิดถึงเด็กทั้งสองในความทรงจำ ทั้งที่อยู่บนแผ่นดินเดียวกัน แต่ไม่อาจแบกตัวเองไปพบเจอ ครั้นกลัวว่าน้ำตาจะหลั่งรินด้วยความคิดถึงถวิลหา

      หรั่นซิ่นหลี่ส่ายศรีษะเรียกสติกลับมาแล้วเดินหน้าเข้าตัวเมืองกุ้ยหยาง เดิมทีคิดว่าการตะตามหาคนนั้นสุดแสนจะยาก แต่เมื่อผ่านธรณีประตูเข้าสู่ย่านการค้า นางกลับพบว่าการตามหาคนนั้นสุดแสนจะง่าย

      กลุ่มคนตรงหน้านั้นจะเรียกว่าขบวนคาราวานก็ได้ มีกระโจมขนาดเล็กบนรถม้า ขบวนเคลื่อนพลด้วยอาชางามหลายสิบตัว และท่ามกลางกลุ่มคนร่างสูงใหญ่นั้น มีดรุณีน้ำงามกว่าเพชรนิลจินดารายล้อมรอบขบวนในชุดแพรบาง

      โจว เถี่ยต๋ง หรือ เจ้าเคราดำ มองเข้าไปในกลุ่มคนเหล่านั้น นัยย์ตาดำสามารถกรีดกรายหาคนได้ไม่ยาก ร่างนั้นสูงใหญ่เต็มไปด้วยกล้ามและทาสีขาวแดง จุดเด่นที่สามารถสังเกตุได้เพียงหนึ่งบนร่างนั้นคือเคราดำดั่งสมยานาม

      หรั่นซิ่นหลี่ควบม้าเข้าไปใกล้คาราวานแล้วโลงจากหลังอาชาเดินเข้าไปใกล้ร่างทาสีขาว โจวเถี่ยต๋งหันมามองนางด้วยสายตาทะมึน ทว่าหญิงสาวหาได้สั่นไหวหวาดกลัวไม่ ท่านปู่นางน่ากลัวกว่านี้เยอะ.. “ไม่ทราบว่า ท่านคือโจวเถี่ยต๋งใช่ไหมเจ้าคะ?”

     “ใช่ เจ้ามีธุระอะไร?” ร่างสูงใหญ่หันมามองสตรีที่สูงเพียงอก ด้วยความที่นางตัวเล็กกว่าตนจึงทำให้มองหน้าไม่ถนัดนัก จำต้องถอยออกมานิดหนึ่งจากกันจึงจะเห็นหน้าอีกฝ่ายชัดเจน

     “ข้ามาตามคำแนะนำของเถ้าแก่ใหญ่อี้ซางเฟยเจ้าค่ะ” ได้ยินว่าถูกคน นางจึงโน้มตัวลงโค้งคำนับ ทำเอาร่างสูงที่ไม่ชินกับพิธีรีตรองถึงกับขมวดคิ้ว โจว เถี่ยต๋งไม่ใช่คนที่รู้จักมารยาทพิธีการมากมาย แต่พอเข้าใจว่าเวลานี้ควรโค้งตอบเช่นกัน และเขาทำเช่นนั้น

    “อี้ซางเฟยส่งเจ้ามาให้ข้ารึ?” เสียงทุ้มถาม ดูๆไปหญิงคนนี้ก็งามนัก รูปโฉมแม้ไม่สะดุดตาแต่แรกเห็นทว่ายิ่งมองยิ่งน่าหลงใหล ทรวดทรงก็ไม่ได้น้อยไปกว่าดรุณีชั้นยอดในหอนางโลมใด

     “เจ้าจะขายตนเอง?” ถามด้วยใบหน้าจริงจัง เท่าไหร่ก็จะทุ่ม ดูแล้วนางจะทำประโยชน์ให้เขาไม่น้อยเลย น่าลงทุนด้วยยิ่ง!

     “หามิได้ ข้าเพียงสมัครงานเป็นเถ้าแก่หอโหมเขียว เถ้าแก่ใหญ่เพียงให้ข้ามาพบท่านเพื่อขอคำแนะนำต่อเท่านั้น” หางคิ้วนางกระตุกก่อนจะคิดว่าสตรีมักถูกมองเช่นนี้เสมอเลยหรือ? อย่างไรก็ตามนางไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะก่นด่าอะไรได้ จึงได้แต่ตอบอย่างสุภาพแล้วชี้แจงที่มาที่ไปให้ชัดเจน

      ..แล้วยิ้มมองคน

     @Admin




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รถม้าหรูหรา
เกราะทองคำ
คัมภีร์ฮูหยิน
สายใย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x3000
x1
x1
x3
x5
x1
x2
x2
x2
x2
x178
x334
x5
x33
x1957
x100
x49
x4
x6
x22
x940
x1000
x59
x1
x20
x56
x1
x1
x5
x600
x1
x14
x1
x1
x314
x1
x1
x1
x280
x60
x45
x30
x2
x9999
x19
x50
x255
x1
x227
x178
x273
x4
x1
x22
x2000
x1
x1
x2
x1
x20
x211
x330
x700
x1100
x880
x26
x243
x355
x200
x76
x589
x90
x80
x10
x2
x356
x1216
x12
x3266
x39
x2500
x28
x23
x69
x731
x7
x2553
x128
x22
x142
x257
x379
x415
x1
x279
x1036
x1
x25
x30
x5330
x199
x82
x5310
x8828
x1263
x40
x3200
x1109
x2
x22
x40
x5
x4660
x2
x2
x16
x4098
x4069
x87
x15
x20
x10
x30
x30
x20
x10
x34
x757
x214
x60
x50
x21
x1
โพสต์ 2018-4-5 03:05:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LanXinLi เมื่อ 2018-4-5 03:06

โจว เถี่ยต๋ง ( 2 )

     “อ้อ! ได้ ในเสื่ออี้ซางเฟยส่งเจ้ามาให้ข้าสอน ข้าก็จะสอนให้ดี!” โจว เถี่ยต๋งมองคนตัวเล็กกว่าแล้วเดินไปในกระโจมเคลื่อน เขาเรียกนางไปนั่งแล้วให้คนเตรียมอาหารมารับแขก  ไม่นานนักชาหลงจิ่งกับโร่วเจียหมัวถูกนำมาวางเรียงโดยสาวงามที่ช่วยงานในกองคาราวาน

      หรั่นซิ่นหลี่เดินตามร่างสูงเข้าไปนั่งข้างใน กระโจมมองจากข้างนอกนั้นดูเล็กแต่ภายในกลับตกแต่งอย่างสวยงาม มีพรมแทนเก้าอี้ มีเบาะหนังสัตว์แทนเตียงนอน โคมไฟใช้เชิงเทียนชั้นประดับ โจวเถี่ยต๋งผู้นี้ช่างมีรสนิยมดี ของภายในกระโจมเหล่านั้นไม่เพียงล้วนมีราคา มิหนำซ้ำฝีมือยังปราณีต!

      นางนั่งลงบนพรมขนสัตว์นุ่ม มือคลำไปด้วยความชื่นชอบก่อนจะยกชาขึ้นมาจิบแล้ววางลง “ต้องรบกวนท่านโจวสั่งสอนแล้ว”

    “อืมๆ เอาล่ะ เจ้าชื่ออะไร?” แต่ไหนแต่ไรไม่เคยมีสตรีมาให้เขาสอนเรื่องแบบนี้ โจวเถี่ยต๋งเกิดอยากทำความรู้จักกับนาง

     “ข้าชื่อ หรั่นซิ่นหลี่ เจ้าค่ะ”

     “ข้าจะเรียกเจ้าว่า ซิ่นหลี่ ก็แล้วกัน” มือหนายกไหสุราขึ้นมากระดก แรงกระแทกไหกับพื้นที่เมื่อเขาวางของลงทำให้เหล้ากระฉอกออกมาเล็กน้อย หญิงงามข้างกายร่างสูงใหญ่จึงรีบหาผ้ามาเช็ด

     “เชิญตามที่ท่านสะดวก” นางไม่ถือสาการถูกเรียกห้วน

     “เจ้าจะเรียกข้าว่า เถี่ยต๋ง ก็ได้”

     “เกรงว่าจะไม่ดี ข้าขอเรียกท่านว่า ลุงต๋ง แทน” ถือวิสาสะโดยตั้งใจและเจตนา หรั่นซิ่นหลี่ประกบสองมือคำนับอย่างนอบน้อมตน คนที่ดูแม้ว่าจะไม่รักษา

     “ได้! เป็นลุงก็ดี! ฮ่าๆๆๆๆ” โจวเถี่ยต๋งที่จู่ๆก็ถูกหญิงงามนับญาติถึงกับหัวเราะลั่นออกมา “มาเข้าเรื่องกันสักที ก่อนเจ้าจะเริ่มก้าวเข้าสู่เถ้าแก่หอโคมเขียว เจ้าจะต้องเรียนรู้งานทั้งหมดและการทำเงิน คิดบัญชี รวมไปถึงเจ้าต้องรู้จักลูกค้าก่อน”

     “อา ข้าพอมีพื้นฐานการทำบัญชี แต่เรื่องอื่นๆเกรงว่าจะต้องรบกวนท่านแล้ว” จริงอยู่ที่นางเรียนรู้จากท่านพ่อมาบ้าง แต่กระนั้นถือว่ายังเป็นรองอยู่ดี หรั่นซิ่นหลี่เกิดนึกสงสัยขึ้นมาบ้างว่าจะมีเรื่องอื่นนอกจาก รายรับ รายจ่าย ภาษี ในบัญชีอีกทั้ย ทว่าคำตอบคือแน่นอนอยู่ดี และอย่างไรก็ตามถึงแม้จะลักษณะคล้ายกันแต่โดยรวมย่อมต่างกันสิ้นเชิง คิดว่าคงจะมีอะไรต่างออกไปบ้างเพราะนั้นคือความแตกต่างของพ่อค้าและหอโคม

      ส่วนเรื่องนอกจากนั้น.. การทำเงิน และรู้จักลูกค้าเป็นสิ่งที่พื้นฐานเอามากๆ แต่เรื่องที่ไม่ต่างไปเลยคือ

      เรื่องโกหก คือ เรื่องจริง

      และการหลอกลวง.. คือ เรื่องโกหก

     “เจ้าคงเข้าใจใช่มั้ยว่าสิ่งที่เจ้ากำลังจะเลือกเดินมันสามารถทำได้หลายอย่าง ไม่ใช่แค่คนมา เงินเข้า คนไป เงินออก” เห็นนางอายุยังน้อย ดูท่าทางจะยังไม่ได้ออกเรือนด้วยจึงอดเป็นห่วงเล็กน้อยไม่ได้ อย่างไรเสียตนก็มีบุตรสาวเช่นกัน เข้าใจเรื่องราวพอสมควร

     “ข้าเข้าใจ”

     “ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เจ้าก็ยังมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้อยู่อีกมากนัก ทว่าจะให้ข้าสอนก็คงจะใช้เวลานานมาก” นางช่างสะโสเสียจริง “ไปเอาหาบเร่มา” เขาสั่งให้คนใกล้ตัวไปหยิบไม้ขนาดใหญ่มาหนึ่งแท่ง บนไม้นั้นมีเชือกห้อยกล่องคล้ายหีบลงมาสองใบ

     “ข้างในมีเครื่องแป้งที่หาได้ยาก รวมไปถึงเครื่องหอม ประทินโฉมอื่นๆ ที่หรูหราทั้งสิ้น ข้ามอบให้เจ้าเอาไปใช้ทำเงิน เจ้าจะต้องหาบเร่ไปเรื่อยๆเช่นนี้ก่อน เก็บประสบการณ์”

      หรั่นซิ่นหลี่ถึงกับร้องหาในใจ นางรับหาบเร่นั้นมาแต่กลับยกแทบไม่ขึ้นต้องเดือดร้อนคนข้างๆตัวช่วยยกมันขึ้นมาแบกบนบ่า

      อั๊ยหยา… ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยได้ทำอะไรแบบนี้เลย

     “ขอบ..คุณ” พูดแทบไม่ออกเลยจริงๆ

     “เจ้าไปได้แล้วล่ะ หลังจากนี้ต้องใช้มันในแต่ละเมือง แล้วอย่าลืมเขียนบัญชี” โจวเถี่ยต๋งกล่าว

      หญิงสาวจึง ‘ลาก’ หาบเร่นั้นออกไปจากกระโจม ออกมาข้างนอกแล้วนางรีบให้ซือเอ๋อร์มารับหาบเร่แทนนาง วัวสาวแบกหาบเร่นั้นไว้บนหลังได้ยากลำบาก หรั่นซิ่นหลี่จึงถอดไม้คานออกแล้วมัดหีบไว้ข้างกายวัวแทน

      นางสงสัยจึงเปิดดูของข้างใน พบเครื่องหอมราคาแพง แป้งและเครื่องประทินโฉมที่หาได้ยากยิ่ง มีเครื่องประดับและของอีกเล็กน้อยที่พอทำเงินได้บ้าง “โอ้โห.. ของเหล่านี้ล้วนมีราคาทั้งนั้น จะขายออกรึนี่”

      หรั่นซิ่นหลี่หยิบของที่เหมือนกันออกมาอย่างละชิ้น นางดมกลิ่นแล้วแตะสัมพัสอย่างละหน่อยจึงรับรู้ได้ว่าของพวกนี้ทำมาจากของชั้นดีสมราคา มีสมุนไพรบำรุงปะปนอยู่ ทำให้เวลาใช้จะไม่ระคายเคืองต่อผิวหน้า

      ยังดีที่สินค้านั้นค่อนจะดีด้วยคุณภาพของมันอยู่แล้ว นางจึงไม่จำเป็นต้องทำอะไรมากมาย ว่าแล้วก็เก็บของเหล่านั้นเข้าที่เดิมไปเสีย ร่างในชุดแดงขึ้นขี่ม้าขาวแล้วนิ่งคิด ว่าไปยังไม่เคยเยือนชวี๋โจวแบบจริงจังสักครั้ง หนนี้แวะไปหน่อยก็แล้วกัน..

     “เอาล่ะ ไปกันเถอะ”

     @Admin




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 + 25 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รถม้าหรูหรา
เกราะทองคำ
คัมภีร์ฮูหยิน
สายใย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x3000
x1
x1
x3
x5
x1
x2
x2
x2
x2
x178
x334
x5
x33
x1957
x100
x49
x4
x6
x22
x940
x1000
x59
x1
x20
x56
x1
x1
x5
x600
x1
x14
x1
x1
x314
x1
x1
x1
x280
x60
x45
x30
x2
x9999
x19
x50
x255
x1
x227
x178
x273
x4
x1
x22
x2000
x1
x1
x2
x1
x20
x211
x330
x700
x1100
x880
x26
x243
x355
x200
x76
x589
x90
x80
x10
x2
x356
x1216
x12
x3266
x39
x2500
x28
x23
x69
x731
x7
x2553
x128
x22
x142
x257
x379
x415
x1
x279
x1036
x1
x25
x30
x5330
x199
x82
x5310
x8828
x1263
x40
x3200
x1109
x2
x22
x40
x5
x4660
x2
x2
x16
x4098
x4069
x87
x15
x20
x10
x30
x30
x20
x10
x34
x757
x214
x60
x50
x21
x1

493

กระทู้

1909

โพสต์

39หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
6469698
เงินตำลึง
236928
ชื่อเสียง
131921
ความหิว
1047
คุณธรรม
240
ความชั่ว
124
ความโหด
272
♦ เหยากวง ♦
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-9-25 21:39:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 21:35


ตามหายอดสุราช่างยากเย็น
531
{ ทอผ้า : สีย้อม }
แม่เฒ่ากับแผงของเขา

        ยามค่ำคืนนครกุ้ยหยางยังคงไม่อาจหลับไหล เสียงแว่วเรื่อยของพ่อค้าแม่ขาย แม้จะลดความคึกคักลงมากเรื่องข่าวเกี่ยวกับชาวเมืองอพยพออก ก็ยังมีชาวหมินเยว่ทยอยอพยพเข้าเช่นกัน ร้านค้าตามถนนเปิดกิจการในเวลานี้นอกจากก๋วยเตี๋ยวบะหมี่แล้วยังมีโร่วเจียหมัว กับข่งโร่วออกมาวางขาย

        “เราแวะย่านการค้ากันสักหน่อยไหมเจ้าคะพี่จวง ฟังเถ้าแก่ที่โรงสุราว่ามีตลาดกลางคืนด้วย?” จนแล้วจนรอดก็ยังไปไม่ถึงโรงเตี้ยมสักที อาจเป็นเพราะวันนี้เดินทางไกล ใช้แรงเยอะแม่หนูหลานซัดข้าวไก่ไห่หนานไปห้าจาน ก็ยังไม่อยู่ท้อง!! หลังเดินทางร่วมกันมาพักใหญ่จอมยุทธ์หญิงพอจะเข้าใจอุปนิสัยของ ‘ถังข้าว’ ด้านข้างแล้ว

        “ถ้าหิวน้องหลานก็แวะดูเถอะ ไม่ต้องเผื่อพี่นะ” ตนยังอิ่มอยู่ไม่ทราบว่าสตรีตรงหน้ากระเพาะทำขึ้นจากอะไรกันแน่!!

        เมื่ออนุญาตให้แวะหญิงหลานเป็นแวะมันทุกแผง ถังหูลู่ซานจาเชื่อม แยมผลท้อ หรือแม้แต่ลูกพลับตากแห้ง กวาดเป็นกวาดเอาเสียจนพ่อค้าปลื้มปริ่มน้ำตาไหลมีคนมาช่วยเหมา ระหว่างแม่นางเดินงับปลาหมึกแห้งย่างหอมๆ อยู่นั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นแผงเลหลังผ้าไหม แถมสีย้อมราคาประหยัด เข้าไปสอบถามดูจึงทราบว่าท่านยายผู้ขายคิดจะเซ้งกิจการแล้วเพราะบุตรสาวหนีตามผู้ชายไป ไร้ผู้สืบทอด… เงินทุนรอนรึก็ไม่พอเลี้ยงชีพด้วยสามีกับบุตรชายจากไปในสงคราม บุตรคนรองออกไปท่องยุทธภพแล้วข่าวคราวกเงียบหายไปหลายปีแล้ว

       “เฮ้อ… ข้าวที่บ้านไม่พอกรอกหม้อแล้วจะให้ยายแก่อย่างข้าปักส่งคนเดียวกระดูกกระเดี้ยวก็ชักจะไม่ไหว ทำจำนวนมากไม่ได้…” แม่เฒ่าเปรยอย่างหมดอาลัยในชีวิต
        หลิงหลานมองแผงสีย้อมหลากสีสัน ดูแล้วท่านบายผู้นี้มีความชำนาญถึงขนาดผสมเฉดที่แตกต่างกันได้เป็นจำนวนมาก “พี่จวง… จะเป็นอะไรไหมถ้าพวกเราพาท่านยายไปอยู่ด้วย อย่างไรซะที่โรงเตี้ยมก็ขาดคนช่วยงานพอดี?” ที่สำคัญอย่างน้อยอยู่โรงเตี้ยมยังมีข้าวกิน
       “เอาอีกแล้ว…. แต่ท่านยายก็น่าสงสารจริงๆ นั่นล่ะ เจ้าลองชวนดูก่อนแล้วกัน” จวงถิงซู่กล่าวจบ หญิงหลานก็เข้าไปพูดคุยเจรจากับหญิงชราให้ตามพวกนางกลับไปอยู่ด้วยกันก่อน อย่างน้อยรอจนกว่าบุตรสาวจะส่งข่าวกลับมา ข้อนี้แม่เฒ่าไม่ปฎิเสธอะไร ออกจะซาบซึ้งใจด้วยซ้ำที่ลูกในใส้ไม่เหลือบแลนาง แต่แม่หนูน้อยตรงหน้ากลับไม่นึกรังเกียจ “เป็นแม่หนูที่จิตใจประเสริญแท้ ขอรับการคำนับจากยายเฒ่าหม่าผู้นี้ด้วยเถิด..”
     “เดี่ยวก่อนเจ้าคะ!! ทำแบบนี้มิถูกๆ ข้ารับไว้ไม่ได้หรอกท่านยาย ไปกับหลิงหลานนะ เดี่ยวจะหาของอร่อยๆ ให้กินนะเจ้าคะ” มือเรียวรีบฉุดดึงร่างผอมชราเอาไว้กันไม่ให้ลงไปคุกเข่า ก่อนจะช่วยกันประคองแม่เฒ่าหม่ากลับไปยังโรงเตี้ยม

       “อ๊ะจริงสิพี่จวง… อันนี้ข้าให้เจ้าค่ะ งิงิ พี่ควรจะแต่งตัวบ้างนะ” เมื่อนึกขึ้นได้ว่าสอยบางอย่างมาจากแฝงเครื่องประดับ นางจึงส่งปิ่นทอกฝังทับทีมลายนกกระเรียนให้พี่สาวจวง ก่อนรีบเดินเร็วๆกันอีกฝ่ายปฎิเสธ
       จวงถิงซู่ยืนนิ่งงันไปด้วยไม่เคยมีใครให้ของเช่นนี้กับนางมาก่อน… ออกจะประหลาดใจและขัดเขินอยู่บ้าง นางมองปิ่นทองในมือซึ่งนางเป็นคนไม่ค่อยชอบเครื่องประดับพวกนี้สักเท่าไหร่ แต่ไม่อยากขัดน้ำใจหญิงสาวจึงจำใจรับไว้ “ยัยเด็กคนนี้...!! หึหึ แต่ก็ขอบใจนะน้องหลาน…”

      ขอบใจที่ยังเห็นว่าพี่สาวคนนี้เป็นสตรีอยู่...

มอบปื่นล้ำค่าให้จวงถิงซู่



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จวง ถิงซู่ ลดลง -25 โพสต์ 2018-9-25 22:02

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
กระบี่ไม้
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x87
x5000
x2
x6
x5
x8
x1
x10
x100
x100
x51
x4
x3
x3
x1
x6
x25
x59
x7
x14
x22
x8
x3000
x185
x175
x210
x320
x11
x1267
x9
x92
x4312
x6
x9
x66
x6
x210
x6
x11
x150
x219
x16
x8
x182
x450
x6
x15
x1
x45
x160
x61
x2
x10
x90
x2
x1
x17
x2
x1
x302
x1
x3
x2
x258
x380
x3
x499
x665
x500
x575
x174
x136
x1
x2
x5
x1
x9
x263
x4312
x2300
x645
x132
x9
x244
x18
x11
x221
x17
x588
x3
x514
x538
x15
x30
x444
x1365
x230
x440
x149
x70
x1540
x5
x1045
x6
x1393
x25
x1040
x109
x51
x1
x8
x541
x513
x731
x132
x86
x1525
x924
x117
x1994
x1714
x826
x593
x2868
x565
x1120
x1236
x1999
x402
x11
x1
x37
x906
x355
x33
x1
x8053
x520
x67
x125
x20
x473
x342
x1756
x60
x440
x979
x300
x40
x169
x157
x10
x50
x30
x2502
x4
x292
x100
x154
x30
x31
x18
x441
x65
x1
x273
x894
x1630
x125
x10
x20
x10
x85
x371
x10
x142
x905
x20
x68
x1988
x304
x2
โพสต์ 2018-11-24 21:40:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LanXinLi เมื่อ 2018-11-24 22:15

หนิวหลางจื่อหนี่ ( 2 )
ขยายกิจการ ( 136 ) อินฮูหยิน ( 32 )

     เสียงเซ็งแซ่ดังระงมเป็นเสียงเรียกผู้คนให้เข้าชมแผงลอยร้านค้าตนเอง คืนนี้มีตลาดของหายาก นางลงมาเดินใคร่รู้ว่าจะมีสิ่งใดบ้างพลางหาคนงานอีกห้าไปเรื่อยๆ สายตาพบหินประหลาดสีดำจึงหยิบขึ้นมาดู "ไม่ทราบว่าสิ่งนี้มีไว้ทำสิ่งใด?"

     "แม่นาง สิ่งนี้มีไว้ตีหลอมกับอาวุธ เป็นของหายากและมีราคาสูงมาก" พ่อค้าตอบอย่างขอไปทีด้วยคิดว่าสตรีเช่นนางคงไม่อาจซื้อของราคาสูงเช่นนี้ได้

     "ท่านขายเท่าไหร่?" นางถาม

     "สองหมื่นชั่งต่อหนึ่งก้อน" ตอบอย่างรู้ว่าคนไม่อาจมีเงินจ่ายอย่างแน่นอน

      กลับกัน หยางเสี่ยวเยว่ยื่นตั๋วเงินให้เขา "ถ้าอย่างนั้นข้าเหมา" นางกระพริบตาปริบๆทำเอาเถ้าแก่ร้านมองตาโตแล้วรีบประคบประหงมดูแลนางอย่างดี

     "แม่นาง ไม่สนของอื่นบนแผงลอยนี้บ้างหรือ? ดูสิๆๆ มีแต่ของงามๆที่เหมาะกับสาวงามทั้งนั้น" เจ้าของร้านมองนางราวกับตัวทำเงิน

     "ข้าไม่ต้องการสิ่งอื่นแล้ว ตอนนี้ข้ากำลังหาคนงานห้าคน ท่านพอจะรู้จักใครบ้างไหม?" นางถาม

     "เอ๋ ถ้าอย่างนั้น.. เจ้ามานี่ๆ" เถ้าแก่เรียกคนงานของตัวเองที่กำลังตัดไม้มา "แม่นางอุตสาหอุดหนุนข้า ท่านจะจ้างคนงานของข้าไปชั่วคราวก็ย่อมไม่เป็นปัญหา"

     "คารวะแม่นาง" ทั้งห้าคำนับนาง

      หยางเสี่ยวเยว่ยิ้มอย่างปรีดา "ตกลง ข้าจ้างพวกท่าน" นางร่างสัญญาจ้างและของตอบแทนก่อนส่งให้พวกเขาพร้อมบอกรายละเอียดและกลับขึ้นรถม้าไป

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-26 10:46

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รถม้าหรูหรา
เกราะทองคำ
คัมภีร์ฮูหยิน
สายใย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x3000
x1
x1
x3
x5
x1
x2
x2
x2
x2
x178
x334
x5
x33
x1957
x100
x49
x4
x6
x22
x940
x1000
x59
x1
x20
x56
x1
x1
x5
x600
x1
x14
x1
x1
x314
x1
x1
x1
x280
x60
x45
x30
x2
x9999
x19
x50
x255
x1
x227
x178
x273
x4
x1
x22
x2000
x1
x1
x2
x1
x20
x211
x330
x700
x1100
x880
x26
x243
x355
x200
x76
x589
x90
x80
x10
x2
x356
x1216
x12
x3266
x39
x2500
x28
x23
x69
x731
x7
x2553
x128
x22
x142
x257
x379
x415
x1
x279
x1036
x1
x25