ดู: 357|ตอบกลับ: 5

{ แคว้นจิงเจวี๋ย } ย่านการค้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-4-1 13:22:31 |โหมดอ่าน
{ ย่านการค้า }





ย่านการค้าที่สุดแสนจะครึกครื้น
มีผู้คนหลากเชื้อหลายชาติมาทำการซื้อขายแลกเปลี่ยนกัน
มีสื่งของมากมายหลายอย่าง ถูกวางขายที่นี่
นอกจากนี้ที่นี่ยังมีบ่อน้ำเล็กๆ ให้พวกสัตว์เลี้ยง หรือ สัตว์ที่เป็นพาหนะได้ดื่มกิน






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-28 17:43:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-8-28 17:45


ธรรมะคือคุณากร

               การเดินทางที่แสนจะเริ่มเรียกครั้งนี้ได้เรียกว่าเป็นการเดินทางที่ลำบากถึงขนาดนั้นเนื่องจากมันเป็นเส้นทางหลวงเส้นทางของเส้นทางสายไหมซึ่งจะลงใต้เพื่อไปซื้อเครื่องเทศจากชมพูทวีป ที่นั่นมีวัฒนธรรมที่แตกต่างกับชาวฮั่นและแน่นอนว่าเธอก็รู้สึกตื่นเต้นมากเช่นเดียวกับท่านพี่เขาจะได้ไปสถานที่ใหม่

               เหล่าพ่อค้าบอกว่าชมพูทวีปนั้นอยู่ใกล้กันกับดินแดนทางใต้อย่างเช่นเมืองทองแต่ก็ต้องผ่านดินแดนสุวรรณภูมิไปอีกกว่าจะถึง มันถึงทำให้เธอได้รู้ว่าหากเธอกลับผู้เดียวห้ามกลับทางอ้อมนั้นเด็ดขาดแม้ว่าจะดูใกล้กว่ากันก็ตามที เพราะเธอคงไม่อยากจะโดนจับขึ้นมาอีกรอบ

ธรรมะคือคุณากร
ส่วนชอบสาทร
ดุจดวงประทีปชัชวาล
แห่งองค์พระศาสดาจารย์
ส่องสัตว์สันดาน
สว่างกระจ่างใจมล
ธรรมใดนับโดยมรรคผล
เป็นแปดพึงยล
และเก้ากับทั้งนฤพาน
สมญาโลกอุดรพิสดาร
อันลึกโอฬาร
พิสุทธิ์พิเศษสุกใส
อีกธรรมต้นทางครรไล
นามขนานขานไข
ปฏิบัติปริยัติเป็นสอง
คือทางดำเนินดุจคลอง
ให้ล่วงลุปอง
ยังโลกอุดรโดยตรง
ข้าฯ ขอโอนอ่อนอุตมงค์
นบธรรมจำนง
ด้วยจิตและกายวาจา ฯ

               โดยระหว่างนั้นท่านพี่ของเธอก็เป็นคนที่อ่านหนังสือใบลานที่ทางท่านนักบวชเป็นคนส่งให้ท่านพี่ของเธอเขาบอกว่าให้ลองศึกษาพระธรรมภายในหนังสือใบลานนี้ดูตอนนี้ก็จะเห็นท่านพี่ของเธอนั้นต้องบทสวดสรภัญญะที่ยากแก่การคาดเดาว่ามันหมายถึงอะไร

               “สงสัยหรือเปล่าว่ามันหมายถึงอะไร” พี่ชายของเธอพูดขึ้นหลังจากท่องทํานองสรภัญญะเสร็จเขานั้นหันมาทางน้องสาวตนเองพี่กำลังคุมบังเหียนม้าอยู่ “จะเรียกว่าสงสัยก็ได้เจ้าค่ะพอดีเค้าไม่เคยได้ยินมาก่อน” เจียวหย่าตอบ

               “นี่คือบทสวดขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ตามที่บอกว่า ข้าขอโอนอ่อนอุตมงค์นบธรรมจำนงด้วยจิตและกายวาจาฯ ซึ่งก็คือ ข้าพเจ้าขอนอบน้อมสูงสุด ในพระธรรม ด้วย กาย วาจาและใจ” จิ้นอันอธิบายอย่างน่าสนใจ และท่าทีของเขาดูลิงโลดมากๆ ....
               “.....ข้าว่าท่านพี่ควรไปนอน เพราะเราจะต้องสลับกันเดินทางนะเจ้าคะ ตอนนี้เป็นเวรของข้าต่อมาก็ต้องเป็นเวรของท่านพี่เพราะฉะนั้นท่านพี่ไปนอนเถอะค่ะ” เจียวหย่ารีบบอก



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

171

กระทู้

998

โพสต์

26หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
292413
เงินตำลึง
417020
ชื่อเสียง
93092
ความหิว
1044

ใบรับรองภาษาอาร์เมเนียใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
2984
ความชั่ว
0
ความโหด
906
霸王龍
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2018-9-12 22:51:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  บางครั้งอารมณ์ข้าเองก็รู้สึกไม่ค่อยดี
                                  เพราะมีบางอย่างมันขัดคอขัดแข้งขัดขาจนข้านั้นรำคาญ
                                  และบางครั้งข้าเองที่แม้จะอายุมากแล้วก็ตามที แต่ข้าไม่ใช่พระอิฐพระปูน
                                  ที่มีอะไรเข้ามาแล้วข้าก็รับได้ทุกอย่างนะ บางครั้ง บางสิ่งบางอย่างมันก็ทำให้ข้า...
                                  อยากจะเขวี้ยงขวานสับแสกหน้าของซงหนูซักสิบ ยี่สิบ สามสิบ หรือมากกว่านั้นก็ยังดี

                                 ช่วงนี้ข้ารู้สึกว่า ข้าอยู่คนเดียวแล้วรู้สึกดีกว่าเยอะ ไม่ค่อยประเจิดประเจ้อนัก เพราะแค่ตัวข้าเองก็เป็นจุดเด่นทุกครั้งเมื่อเดินไปไหนมาไหนอยู่แล้ว แทบจะ ไม่ใช่สิ ทุกครั้งเลยก็ว่าได้ เดินไปที่ใด นั่นล่ะทุกคนต้อมอง ข้าเองก็ไม่ได้หล่ออะไรมากนัก ทุกครั้งที่ข้าออกไปไหนมาไหน ข้าก็มีหน้ากากไม้อันนั้นล่ะที่คอยปิดบังอำพรางใบหน้าของข้าอยู่ตลอด ทุกครั้งที่ข้านั้นเดินทางไปยังที่ใด เหมือนกับครั้งนี้นั่นล่ะ วันนี้ข้าออกลาดตระเวณคนเดียว เหมือนกับที่ทำเมื่อวาน กลางทะเลทรายก็มีเพียงข้าผู้เดียว กับขวานคู่ใจที่เป็นอาวุธชั่วคราวของข้าในตอนนี้ แต่ก็อย่าให้นานเกินไปละกัน มีหวังข้าคงไม่คืนขวานนี้กับหัวหน้านายช่างเป็นแน่...



                                  "มาเลยจ้า เข้ามาดู เข้ามาเลือกดูเลือกซื้อกันก่อนได้เลยจ้า"

                                  "ของดีราคาถูก ไม่โกงแน่นอน ซื้อเถอะไม่ต้องกลัว"

                                  "........"

                                   

                                  และอีกมากมายของเสียงพ่อค้าแม่ต้าที่ตะโกนเรียนกลูกค้าให้เข้าเลือกซื้อของในแผงของตัวเอง แน่ล่ะ พ่อค้าแม่้คาเขาย่อมจะต้องควักไม้เด็ดของดีของเขาออกมาเพื่อเรียกลูกค้าที่เดินผ่านไปผ่านมาให้เข้ามาจับจ่างใช้สอยกับแผงสินค้าของเขาซึ่ง... จากที่ดูๆ เดินเข้าไปดูแล้ว อืมม... มันจะดีกว่้านี้ถ้าคนพวกนี้พูดความจริงกันซักนิดนึง เพราะของๆพวกเขานั้นก็ไม่ได้แย่ แต่เป็นปากของพ่อค้าแม่ค้าเองที่พูดเกินจริง แล้วข้าก็ไม่ชอบเลย แต่ทำอะไรก็ไม่ได้ ข้าจึงคิดว่า ปล่อยๆพวกเขาขายของต่อไปเถอะ ข้าไม่อยากจะไปทำการค้าของพวกเขาพังกลางทาง...

                                   ทุกอย่างก็ยังสงบเหมือนเช่นเคยเพราะที่นี่กลางเส้นทางสายไหม อีกทั้งยังอยู่ไม่ไกลจากป้อมปราการใหญ่ทิศตะวันตกของข้าอีกด้วย ถ้าจะมีใครเข้ามารุกรานจริงๆ ข้าคงจะพาทหารของข้าทั้งร้อยนายหรือมากกว่านั้นส่งมาจัดการเสียให้เรียบ หรือไม่ ข้าก็จะเป็นคนจัดการพวกนั้นด้วยตัวของข้าเอง กำลังดีเลย ข้ากำลังอยากจะลองอะไรใหม่อยากเจ้าขวานเล่มนี้ดูเหมือนกัน... แต่ก็นะ เหมือนกับที่ทะเลยทราย มันสงบสุขเหมือนกับทุๆที่ที่ข้าไป ตั้งแต่ที่ข้ากำจัดซงหนูและช่วยเหลือหญิงสาวที่ถูกลักพาตัวออกมา ก่อนหน้านั้นที่อยู่ที่ด่านและเมืองใกล้ๆ พวกมันก็เหิมเกริมบุกเข้าโรงเตี๊ยมนับครึ่งร้อย เพื่ออะไร มาทำไม และที่สำคัญพวกมันผ่านด่านมาได้ยังไง ตั้งเยอะขนาดนั้น แต่ช่างเถอะ ตายไปตั้งเยอะ ข้าว่าพวกมันก็คงไม่มาอีกซักพัก หรือไม่ก็ตรงกันข้าม...

                                    ช่างเรื่องนั้นก่อนแล้วกัน ตอนนี้ข้าอยากกลับค่ายเป็นบ้า ...ตั้งแต่ที่ทะเลทรายล่ะ ข้ายังไม่ได้กลับค่ายเลยตั้งแต่เมื่อวาน ดีที่การที่มาที่นี่ทำให้ข้าไม่อดข้าว เหมือนช่วงก่อนๆหน้าไม่งั้นข้าได้หน้ามืดล้มตึงแล้วถูกหามกลับค่ายอีกเป็นแน่แท้... อาหารที่นี่อร่อยจริงๆ




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +800 เงินตำลึง +5000 ความหิว -26 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 800 + 5000 -26 + 6

ดูบันทึกคะแนน


逢いたいと願う夢は 鳥のように 空へ高く
風と共に どこまで飛んで 波に映る影を追いかけていた
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จื่อซิงหม่า
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
ไข่มุกราตรี
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x15
x30
x30
x4
x2
x2
x115
x50
x50
x1
x30
x104
x1
x1
x1
x60
x10
x7
x38
x34
x51
x6
x130
x15
x10
x96
x1
x100
x80
x220
x1
x400
x3
x2
x200
x400
x4
x425
x2
x100
x3
x400
x2
x400
x160
x200
x14
x15
x400
x20
x200
x400
x35
x30
x2
x60
x200
x25
x3
x200
x8
x8
x140
x1
x600
x20
x400
x500
x40
x7
x150
x30
x400
x1
x601
x600
x600
x3
x2400
x200
x2
x80
x600
x120
x10
x31
x3
x6
x400
x200
x75
x2
x24
x20
x11
x400
x15
x4
x40
x5
x401
x100
x1
x1
x2
x15
x400
x200
x3
x5
x4
x1
x29
x12
x50
x15
x15
x600
x720
x5
x3185
x67
x44
x2
x5
x4
x347
x470
x9
x1
x610
x154
x2
x260
x1
x1
x49
x43
x70
x230
x147
x320
x275
x290
x230
x13
x803
x184
x100
x12
x73
x78
x32
x364
x731
x260
x187
x188
x22
x300
x10
x100
x3
x80
x700
x44
x47
x401
x980
x116
x472
x9999
x10
x717
x328
x1300
x440
x21
x1493
x650
x51
x175
x1803
x1710
x2
x1936
x1673
x40
x9999
x450
x6000
x7453
x6
x350
x1287
x578
x2415
x290
x86
x1210
x215
x97
x75
x230
x554
x305
x2
x305
x2052
x291
x330
x300
x2300
x98
x5
x657
x1050
x31
x1966
x8854
x32
x858
x554
x225
x300
x7400
x9
x298
x2
x50
x420
x285
x65
x138
x764
x4
x7
x64
x220
x1
x60
x246
x1100
x115
x2
x5
x219
x265
x9999
x7
x14
x1047
x760
x38
x2
x400
x8
x42
x37
x460
x4
x4795
x253
x439
x4
x140
x93
x228
x133
x157
x830
x6
x832
x6040
x6
x66
x499
x7
x11
x125
x150
x860
x4
x7
x45
x53
x3
x9999
x374
x1260
x56
x362
x950
x6098
x436
x520
x1204
x433
x48
x249
x684
x225
x2213
x649
x765
x421
x139
x610
x5672
x39
x5
x433
x180
x300
x479
x16
x231
x349
x38
x70
x255
x1039
x1169
x85
x1

146

กระทู้

1311

โพสต์

56หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
133524
เงินตำลึง
613571
ชื่อเสียง
210103
ความหิว
1202

ใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาอาร์เมเนียป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
21041
ความชั่ว
2868
ความโหด
6018
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-1-2 19:53:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
การเริ่มค้นหาท่านอาของอาเค่อได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อท่านอาของเขาไม่ได้มาหาเขาด้วยตัวเอง คงติดอะไรสักอย่างอยู่ที่ไหนในแคว้นแห่งนี้แน่ๆจึงมาหาไม่ได้
หลิงนูจึงเสนอให้อาเค่อออกตามหาท่านอาเลยจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องมานั่งรอให้เสียเวลา อาเค่อก้ตกลงตามนั้น


ที่แรกที่ได้ออกตามหาก็คือที่โรงเตี๊ยมแคว้นจิงเจวี่ยที่ๆทุกคนได้มาถึงเป็นที่แรก ก็ปรากฏว่าไม่พบท่านอาของอาเค่อแต่อย่างใด
เขาจึงเสนอว่าให้ไปหาที่อื่นต่อจากนี้ในแคว้น หลิงนูก็ตกลงพร้อมขึ้นขี่ม้าเดินต่อไปในเขตแคว้นเพื่อตามหาอาของเขา..


เวลาต่อมา หลังจากทุกคนขี่ม้าออกมาจากบริเวณโรงเตี๊ยม เดินมาตามทางเรื่อยๆจนกระทั่งเข้าสู่เขตย่านการค้าที่ผู้คนขวักไขว่มากมายจนเกือบเนืองแน่น พอมองๆดูแล้วก็รู้สึกว่าจะมีมีผู้คนมาจากหลากหลายที่มาทำการซื้อขายแลกเปลี่ยนกันที่มีความใหญ่ไม่แพ้ย่านการค้าในเมืองไหนๆ
แต่แผงลอยที่นี่ดูแล้วมีความพิเศษ สินค้าบางอย่างในต้าฮั่นดูแล้วไม่มีขายเท่าใดนัก
แต่ที่สำคัญ ย่านการค้านี้อากาศเองก็ร้อนไม่แพ้กันเลย...


นอกจากร้านค้าในย่านการค้าแล้ว ยังมีบ่อน้ำเล็กๆ ให้พวกสัตว์หรือสัตว์พาหนะได้ดื่มกินกันอย่างชื่นมื่น ดูจากพ่อค้าและนักเดินทางนำม้าและลาที่บรรทุกสัมภาระเต็มหลังมาทะยอยๆให้พวกมันดื่มน้ำหลายอึกก่อนจะเดินทางจากไป น้ำในบ่อเองก็ไม่มีท่าทีจะหมดเหมือนกันด้วย..


"ลองหาที่นี่ก่อนไหม?..." หลิงนูถามขึ้น


"ได้ขอรับ หากแต่จะลำบากนิดนึง.." อาเค่อกล่าว ก่อนจะมองผู้คนที่ขวักไขว่ในตลาดแห่งนี้ค่อนข้างเยอะทีเดียว การที่จะมาหาบุคคลคนเดียวในตลาดกว้างนี้มันแลดูยากนักแล..


ก่อนอื่นหลิงนูนำม้าไปฝากไว้ที่จุดพักม้าในตลาดเสียก่อน ก็จะเดินเท้าเข้าไปสำรวจภายในตลาดด้วยกันกับอาเค่อพร้อมกับเหมยหยวนและซูมี่..


แต่ก็นะ เสียงพ่อค้าภายในตลาดยังคงดังขวักไขว่กับเสียงผู้คนที่เดินไปมาไม่หยุดหย่อน
"เร่เข้ามา เร่เข้ามา!"
"สินค้าจากต่างแดน แดนตะวันตกอันห่างไกลโปรดเข้ามาชมได้!"
"ผ้าไหมสวยๆจากยู่ถียน หยกล้ำค่าจากแคว้นใกล้เคียง เชิญมาดูก่อนได้!"


"......"
หลิงนูเองนั้นไม่สนใจคำเชิญชวนของพ่อค้านั่นสักเท่าไหร่ ตนเองตั้งใจว่าจะหาท่านอาของอาเค่อให้พบก่อนค่อยไปทำอย่างอื่นต่อ..


ระหว่างเดินไป หลิงนูเองก็คุมเหมยหยวนและซูมี่ไม่ให้หลุดขบวนที่เดินอยู่ สองคนนี้เกือบจะหลงไปดูแผงลอยในย่านการค้านี้ซะแล้ว ต้องคุมให้อยู่หมัดจริงๆไม่งั้นได้เสียเงินแน่ๆ...


หลังสำรวจไปรอบๆตลาดแคว้นจิงเจวี่ยแห่งนี้รวมเวลาแล้วประมาณ 2 เค่อ ก็ไม่พบคนที่อาเค่อต้องการตามหาเลยแม้แต่น้อย..
หลังหามาสักพัก หลิงนูพาทั้งสามคนมาหลบแดดในใต้หลังคาอาคารหนึ่งที่อยู่ติดกับตลาด หลบแดดที่ส่องลงมาในตลาดจิงเจวี่ยเสียก่อน หากยืนกลางแจ้งแล้วความร้อนขนาดนี้ ไม่นานคงได้เป็นลมแดดแน่แท้.. ตัวเองไม่ค่อยห่วงหรอก แต่หวงเหมยหยวนกับซูมี่มากกว่า..ที่ดูเหมือนจะเริ่มเหนื่อยๆ


"ไม่เจอเลยจริงๆขอรับ.." อาเค่อกล่าวขึ้น


"นั่นสินะ.. อากาศก็ร้อนด้วย.. เลยทำให้ค้นหายากขึ้นไปอีก..." หลิงนูกล่าว เอาจริงๆอาเค่ออาจจะทนแดดได้ แต่กับเธอทั้ง3คนที่เหลือแล้วนั้นมีความทนแดดได้ไม่มากเท่าอาเค่อ


"ร้อนหรือขอรับ? ไม่แปลกที่แม่นางทั้ง3คนจะทนแดดร้อนในซีอวี้นี้ไม่ได้สักเท่าไหร่.." อาเค่ออธิบาย คงจะบอกว่าแดดในซีอวี้มันร้อนกว่าในต้าฮั่นมาก เพราะส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย..


"ข้าว่า..."
"ควรจะมีชุดที่เหมาะกับสภาพอากาศที่นี่.." หลิงนูกล่าวขึ้นเสมือนนึกออก เสมือนว่าต้องหาชุดที่เหมาะกับสภาพอากาศร้อนนี้


"เอ๋ จะไปหาซื้อหรือขอรับ?" อาเค่อเอ่ยขึ้น คงไม่ใช่หาใหม่หรอกสินะว่ามะ...


"ก็ต้องไปหามาสิ..." ว่าจบหลิงนูก็เดินออกไปจากที่ๆอยู่รวมกันสักครู่ ก่อนหันกลับมาบอก
"รอตรงนี้ก่อนนะเดี๋ยวข้ากลับมา..." จากนั้น หลิงนูก็เดินหายไปในย่านการค้า ให้ 3 คนนั้นรอหลิงนูไปก่อน


..
...


ผ่านไป 1 เค่อ
"กลับมาแล้วๆ..." หลิงนูเดินกลับมาหาอาเค่อ เหมยหยวนและซูมี่ยังจุดเดิม คราวนี้กลับมาพร้อมกับถุงผ้าถุงหนึ่งด้วย


"ท่านหลี่ นี่คือ..." เหมยหยวนถามหลิงนูพอเห็นว่าถืออะไรมาด้วย


"ผ้าคลุมยังไงล่ะ อ่ะนี่.. รับกันไปคนละชุดนะ" หลิงนูหยิบผ้าทีละผืนแล้วแจกให้ทุกคนคนละผืน โดยหลิงนูยื่นผ้าสีทึบให้อาเค่อใส่ ส่วนของเหมยหยวน ซูมี่ และตัวเองเป็นผ้าสีสว่าง สวมให้เหมาะกับบุคคลิกของแต่ละคน
แป๊ปเดียวทุกคนก็สวมกันเรียบร้อย


--

--


ดูๆแล้วก็เป้นผ้าคลุมลำลองไปก่อน...
"อยู่ที่ต่างแดน... ก็ต้องปรับตัวให้เข้ากันกับสภาพอากาศหน่อยน่ะ..." เธอกล่าว หลังจากสังเกตผู้คนในแคว้นมาระยะหนึ่ง ส่วนใหญ่พวกเขาใส่ผ้าสีสว่างๆกัน อย่างเช่นสีขาว สีฟ้า เหลือง และอื่นๆ...


"ขอบคุณมากเลยท่านหลี่"
"ขอบคุณเจ้าค่ะ.."
เหมยหยวนกับซูมี่กล่าวหลังจากนูนำมาให้ทั้งสองคน หลิงนูเองก็เพียงยิ้มตอบทั้งสองคนไปพลางๆ
"...." อาเค่อเองก็ไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม แต่หลิงนูแบ่งปันให้เช่นนี้ ก็เป็นสิ่งดี ..


"ที่นี่ไม่เจอ.. แล้ว จะไปที่ไหนต่อดี?..." หลิงนูถามขึ้น


"อ้อ น่าจะไปดูรอบๆกันก่อนดีกว่าขอรับ.." อาเค่อกล่าวขึ้นถึงจุดประสงค์ต่อไป หลิงนูจึงพาเหมยหยวนและซูมี่ตามไป โดยไปเอาม้ามาก่อนแล้วขึ้นขี่ตามปกติ แล้วเดินไปตามทางที่อาเค่อนำไป...


------------------
ใช้งานหยกขาว

@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +4 คุณธรรม โพสต์ 2019-1-2 20:00

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เซ็กเธาว์โหย่วอี้
ทวนมังกรเขียว
ชุดหวังเจี้ยน
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
แหวนห้าสี
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x4
x3
x1
x4
x2
x3
x1
x3
x60
x4
x3
x100
x50
x50
x100
x4
x4
x32
x10
x1
x4
x4
x2
x8
x4000
x150
x5
x8
x64
x121
x4
x138
x400
x151
x1400
x43
x18
x7
x1300
x161
x122
x16
x225
x25
x720
x120
x58
x1602
x120
x26
x480
x8
x1600
x19
x43
x15
x55
x7
x1402
x800
x1400
x3000
x400
x140
x14
x800
x10
x20
x8
x17
x9
x1200
x113
x54
x1600
x38
x64
x800
x14
x1
x9
x2200
x800
x9
x1302
x1400
x4
x1600
x121
x7
x35
x9
x1200
x138
x100
x1
x8
x121
x3
x1020
x3
x450
x1200
x278
x1800
x60
x1
x1500
x273
x1
x8
x28
x820
x430
x2050
x1490
x140
x2405
x19
x5
x13
x2655
x34
x8
x127
x72
x20
x1
x240
x55
x203
x2
x2050
x100
x8
x495
x179
x21
x17
x836
x163
x961
x1120
x700
x1238
x220
x43
x278
x1400
x1075
x2830
x2030
x819
x2280
x1755
x360