กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 134|ตอบกลับ: 2

{ แคว้นโหรวหราน } หอตำรา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-28 18:00:30 |โหมดอ่าน
หอตำรา




ด้านหน้า


ด้านหลัง



หอตำราเก่าแก่ที่ตั้งอยู่เกือบใจกลางแคว้นโหรวหราน มีหนังสือ และตำราเก่าแก่มากมายถูกเก็บไว้ที่นี่
มีหนังสือให้ยืม และให้อ่านกันได้ตามอัธยาศัย  นอกจากนี้บริเวณด้านหลังหอตำรานั้นมีศาลากับสระน้ำตั้งอยู่
ผู้ใดใฝ่รู้  ใฝ่เรียน  หรือต้องการหาที่สงบๆในการพักผ่อนก็เรียนเชิญมาใช้บริการหอตำราแห่งนี้


ชื่อกิจการ :หอตำรา
เจ้าของกิจการ : กูเล่อ ตานกงเหริน
ประเภท :บริการให้เช่ายืม  รวมทั้งอ่านหนังสือในหอตำรา
เวลาเปิด - ปิดทำการ :8.00 - 20.00 น.

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-3-28 18:36:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
หนอนหนังสือ



     ตั้งแต่ลอดเข้าประตูใหญ่ของแคว้นเข้ามา ซีเหวินก็ตื่นตาตื่นใจมากขึ้นเพราะถึงแม้สถานที่และผู้คนจะดูไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย แต่ว่านางก็ยังคงตื่นเต้นไม่หยุดที่ได้ท่องเที่ยวมาไกลจากบ้านเกิดถึงเพียงนี้



     ซีเหวินถามหญิงท้องแก่ทันทีว่าจะไปหอตำราได้ไหม และเมื่อหญิงท้องแก่ตอบรับว่าได้ นางก็ให้หญิงท้องแก่นำทางมาพอดี   จากประตูด้านหน้าไปยังหอตำรานั้นค่อนข้างมีระยะห่างพอสมควร  แต่ต่อให้อยู่ไกลกว่านี้ซีเหวินก็ไม่หวั่นเพื่อหนังสือแล้วนางไม่เคยหวั่น



     ย้อนกลับไปตอนที่นางเป็นเด็กนั้นนางไม่ได้ชอบอ่านหนังสือเท่าใดนัก  แต่เมื่อไรก็ตามที่ว่างจากการฝึกคุณปู่ซังเฉียงมักจะอ่านหนังสือให้นังฟังบ้าง  หรือไม่ก็ให้นางอ่านหนังสือให้ปู่ฟังบ้าง  ความชอบในการอ่านหนังสือของซีเหวินจึงเริ่มต้นจากช่วงเวลานั้น    และเมื่อเวลาผ่านไปซีเหวินเลยเป็นคนชอบหนังสือในที่สุด   ไม่ใช่แค่เพียงการอ่านหนังสือเท่านั้นแต่บางครั้งแค่การได้อยู่ในห้องที่มีหนังสือจะนวนมากวางเรียงกันอยู่แค่นั้นนางก็มีความสุข



     แม้กระทั่งตอนหาทางใต้ดินที่ใช้ผ่านไปปาสู่ที่หมู่บ้านเฟิ่งฟู   ซีเหวินแค่เดาว่าน่าจะอยู่ใต้หอตำรา แต่ที่จริงแล้วนางเพียงแต่อยากแอบเข้าไปดูนู่นดูนี่ให้หอตำราเท่านั้นเอง ที่มีทางผ่านตั้งอยู่ใต้หอตำราจริงๆนั้นแทบจะเป็นความบังเอิญล้วนๆ         



     ในที่สุดซงเฉียงก็เดินมาถึงหอตำรา  หอตำราที่นี่สวยงามเลยทีเดียว เพราะแม้จะดูเก่าแก่และอายุหลายปีแล้ว แต่ภายนอกยังคงดูดีเหมือนหมีการดูแลเอาใจใส่และบูรณะครั้งแล้วครั้งเล่า   ซึ่งก็คงไม่แปลกเพราะหอตำราคือสถานที่รวบรวมความรู้ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญของคนในสังคม   



      ซีเหวินและหญิงท้องแก่ลงจากม้า  หลังจากนั้นหญิงท้องแก่ก็เดินนำซีเหวินเข้าไปหอตำรา    ซีเหวินอุ้มเจ้าหลงเข้าไปและปล่อยให้นภากับซงเฉียงอยู่แถวนั้นกันสองตัว    ในหอตำรามีหนังสือจำนวนมากเรียงวางเยอะแยะเต็มไปหมด     



      " หอตำราที่นี่มีทั้งหมดสองชั้นด้วยกัน  ส่วนด้านหลังเป็นศาลาริมสระน้ำ   ข้าชอบศาลาริมสระน้ำที่นี่มากเลยละ  "  หญฺิงท้องแก่อธิบาย แล้วก็เดินลิ่วๆผ่านประตูหลังไปยังด้านหลังหอสมุด      



      บรรยากาศด้านหลังหอสมุดนั้นค่อนข้างเรียบง่าย มีสวนเล็กๆ และมีศาลาตั้งอยู่  ในศาลามีผู้คนมากมาย    ภายในมือของผู้คนในศาลานั้นมีหนังสือและตำราเรียนอยู่  ทว่าไม่ว่าจะมองไปทางใดก็ไม่มีผู้ใดอ่านหนังสือ   คนที่ถือหนังสือเหล่านั้นกำลังสับประหงกอยู่  เพราะบรรยากาศที่ร่มเย็นและน่านอนของศาลาแห่งนี้



     หญิงท้องแก่นั่งลงตรงที่ว่างในศาลาที่ยังเหลืออยู่ก่อนจะหันหน้าออกไปมองสระน้ำด้านนอก  “  ข้าชอบมาศาลาแห่งนี้มากเลยละ   ....  ฮ้าว  “  

ซีเหวินมองวิวบริเวณสระน้ำที่ดูสวยงามพอควร  นางหันหน้ามองหญิงท้องแก่อีกครั้งแต่ก็พบว่าหญิงท้องแก่สับประหงกไปสเียแล้ว



     " ข้าไปดูหนังสือชั้นบนก่อนนะคะ "  ซีเหวินพูดเสียงเบากับหญิงท้องแก่ที่หลับอยู่ด้วยความเกรงใจก่อนจะ เดินกลับเข้าไปในตัวหอตำรา




     เสียงบันไดไม้กระแทกกับรองเท้าไผ่ดังก้องไปทั่วทุกมุม  หญิงสาวอายุยังน้อยชะเง้อมองสิ่งที่อยู่ด้านบน  ก่อนจะสาวเท้าขึ้นไปจนสุดหัวกระได
ชั้นสองของหอตำรานั้นค่อนข้างมืดครึ้มเมื่อเทียบกับชั้นแรก และมีโคมไฟรูปร่างแปลกตาห้อยระย้าลงมา   นอกจากหนังสือที่วางอยู่ตรงชั้นรอบห้องแล้ว กลางห้องยังมีสิ่งของที่ดูโบราณคล้ายงานศิลปะตั้งโด่อยู่กลางห้อง



     ซีเหวินก้าวเท้าเดินวนดูรอบๆห้อง  นอกจากห้องนี้แล้วยังมีห้องข้างๆซ้ายและขวาขนานอยู่ แต่ภายในห้องก็มีรูปแบบและการประดับตกแต่งรวมทั้งชั้นหนังสือที่อยู่ในห้องก็คล้ายเคียงกัน   เพียงแต่ห้องด้านขวานั้นมีแผนที่แขวนอยู่  เป็นแผนที่ๆนางไม่ค่อยคุ้นตา พอเข้าไปดูใกล้ๆจึงรู้ว่าเป็นแผนที่ของแคว้นโหรวหราน  นอกจากนี้เมื่อกวาดตาลงไปด้านข้างแล้วนางยังเห็นหนังสือเล่มหนึ่งมีที่คั่นโดยแผ่นกระดาษวางกลับหัวอยู่ในชั้นทำให้ดูเด่นกว่าปกติ แถมยังเต็มไปด้วยฝุ่นเขรอะ   ซีเหวินปัดเศษใยแมงมุมออกก่อนจะลองเปิดอ่านดูด้วยความอยากรู้อย่างเห็น


     พอเปิดดูแล้วความฉงนใจก็ประดังประดาเข้ามามากกว่าเดิม เนื้อหาด้านในหนังสือนั้นสุดแสนจะพิศวงและแปลกประหลาดจะว่านิยายก็ไม่ใช่จะว่าเรื่องจริงก็ไม่เชิง  เป็นบันทึกเรื่องราวการเดินทางของชายคนหนึ่งผู้มีจิตใจหยาบกระด้าง ซึ่งเจ้าตัวก็ยอมรับว่าตนเป็นคนหยาบกระด้าง อมหิต และโหดร้าย  แรกเริ่มเดิมทีชายคนนี้เกิดที่โหรวหรานและก่อวีรกรรมมากมาย ไม่ว่าจะเป็นฆ่า  ชิงทรัพย์ หลอกลวง  ปล้นจี้  หรือแม้กระทั่งข่มขืน ซึ่งมีฝีมือในพวกเรื่องเลวๆมาก เรียกได้ว่าทำเลวขึ้น    นอกจากนี้แต่ละฉากแต่ละตอนถูกอธิบายอย่างละเอียด  คนที่ลงมือทำเรื่องชั่วๆพวกนี้เท่านั้นจึงจะเขียนได้ขนาดนี้  อย่างเช่นลมหายใจของคนที่ถูกฆ่า  ความแค้นในสายตาของเหยื่อก่อนตาย และอีกมากมาย


     อ่านไปยังไม่ถึงครึ่งเล่มก็ทำเอาซีเหวินมือสั่น นางรู้สึกว่าตนเองอ่านสิ่งที่ไม่ควรจะอ่านเข้าเสียแล้ว   ทว่าหนังสือเล่มนี้นั้นมีแรงดึงดูดมากทำให้นางไม่สามารถละสายตาไปจากมันได้


    เมื่ออ่านไปสักพักก็เจอเรื่องคล้ายนิยายเป็นเรื่องราวประหลาดที่ชายคนนี้ได้พบได้เจอในทะเลทราย และท้ายที่สุดเขาได้ลงความเห็นไว้ว่าทะเลทรายนั้นหาใช่สงบนิ่งอย่างที่เราเห็นไม่


     ซีเหวินอ่านมันไปปาดเหงื่อไป อากาศในห้องนั้นไม่ได้ร้อน แต่เนื้อหาในหนังสือทำให้นาวรุ่มร้อนจนทนไม่ไหว    นางอ่านจนจบถึงแผ่นกระดาษแผ่นสุดท้ายของหนังสือมีชื่อของผู้แต่งที่เขียนเป็นลายเซ็นไว้


     " อีเจี้ยน "    ซีเหวินไม่อยากเชื่อว่าชื่อๆนี้จะเป็นคนเดียวกับที่นางรู้จัก    อาจจะเป็นคนละคนหรือคนเดียวกันก็ได้เพราะนางไม่เคยเห็นรูปพรรณสันฐานของอีเจี้ยนมาก่อน    แต่หากเป็นคนเดียวกันก็แสดงว่าอีเจี้ยนไม่ใช่คนแถบกวนจงตั้งแต่แรกแล้ว  




     หลังจากนางอ่านหนังสือเล่มนี้จบนั้นเวลาร่วงโรยไป 2 ชั่วโมงแล้ว    ป่านนี้หญิงท้องแก่ก็คงจะรอแย่แล้ว   ซีเหวินมองหนังสือในมือนางกำลังคิดว่าจะนำหนังสือเล่มนี้ติดตัวไปหรือจะวางกลับที่เดิม  แต่ตอนนั้นเองนางก็ได้ยินเสียงของหญิงท้องแก่ดังมาจากชั้นล่าง   สุดท้ายนางจึงเลือกที่จะนำมันกลับที่เดิม แล้วรีบลงไปหาหญิงท้องแก่ที่รออยู่ด้านล่างแล้ว   โดยมีเจ้าหลงวิ่งนำหน้าลงไปแล้ว






@Admin  

      



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

.....
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x10
x50
x30
x1
x1
x115
x21
x111
x22
x14
โพสต์ 2019-2-4 08:38:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย XingZi เมื่อ 2019-2-4 08:44

ท่วงทำนองที่ 3 เป็นคนดีมันไม่ง่าย

- บทบรรเลงที่ 1 นี่หรือคือเดินทางไกล -


[กระต่ายกับเต่า]

            หลังจากเดินทางออกจากชิวชื่อ เด็กหนุ่มก็มาถึงกับแคว้นโหรวหรานที่ค่อนข้างงดงามและร่มรื่นกว่าบริเวณทะเลทรายอื่นๆ แต่เวลาก็ผ่านมานาน ซิงจื่อคิดว่าเจ้าม้าสีทองควรจะได้พักสักเล็กน้อย ในระหว่างนั้นเขาเห็นหออะไรบางอย่างที่สวยงามและร่มรื่นอยู่ไม่ไกล

                  "ที่นี่ร่มรื่นดีจังนะ" ผิวเนื้อขาวหลับตาพริ้มสัมผัสสายลมสดชื่น ก่อนที่จะมองรอบสถานที่แล้วเดินทางไปยังด้านในของหอนั้น ด้านในเป็นหอเล็กๆที่ดูเก่าแก่แต่สวยงาม มีหนังสือโบราณมากมายอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ก่อนที่เด็กหนุ่มจะไล่มือมองอย่างสนใจก่อนที่จะหยิบหนังสือมาเล่มหนึ่ง

ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง กระต่ายตัวหนึ่งมักชอบโอ้อวดว่าตนเป็นผู้ที่วิ่งได้เร็วที่สุด อยู่มาวันหนึ่งกระต่ายเห็นเต่ากำลังคลานต้วมเตี้ยมอย่างช้าๆ กระต่ายจึงหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า “ นี่เจ้าเต่า ถ้าเจ้าเดินช้าอย่างนี้ แล้วเมื่อไรจะกลับถึงบ้านล่ะนี่”

เต่าจึงตอบกลับไปในทันทีว่า “ถึงข้าจะเดินช้า แต่ข้าก็กลับถึงบ้านทุกวัน เรามาลองวิ่งแข่งกันมั้ยล่ะ แล้วข้าจะเอาชนะเจ้าให้ดู”

กระต่ายนั้นมั่นใจว่าเต่าไม่มีทางเอาชนะตนได้เป็นแน่จึงรับคำท้า วันรุ่งขึ้นสัตว์ต่างๆ ก็พร้อมใจพากันมาดูการวิ่งแข่งขันระหว่างกระต่ายกับเต่า เมื่อการแข่งขันได้เริ่มขึ้น กระต่ายวิ่งอย่างสุดฝีเท้าเพื่อไปให้ถึงเส้นชัย ส่วนเต่าก็พยายามคลานไปเรื่อยๆ

ในขณะที่กระต่ายวิ่งไปจนใกล้จะถึงเส้นชัยแล้วก็คิดว่าถึงอย่างไรเสียตนก็ต้องเป็นผู้ชนะแน่นอน กระต่ายจึงนั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้และเผลอหลับไป ส่วนเต่าก็คลานต้วมเตี้ยมจนมาถึงเส้นชัย กระต่ายเมื่อตื่นขึ้นมาก็มองซ้ายมองขวาแล้วรีบวิ่งไปยังเส้นชัยด้วยความเร็ว แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว เพราะสัตว์ป่าทั้งหลายกำลังแสดงความยินดีกับเต่าที่เป็นผู้ชนะ


            เด็กหนุ่มอ่านจบก็คิดว่า 'ข้าเองก็เคยเป็นเหมือนเจ้ากระต่ายนี่นะ ข้าอยากเป็นกระต่ายที่ไม่ประมาทล่ะ' ซิงจื่ออมยิ้มเบาๆก่อนที่จะว่างหนังสือนั้นลงแล้วเดินทางต่อไป







แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +3 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-2-5 01:38

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -17 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 25
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -17 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หยกขาว
พัดหวงไจ้
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
เตาถานมู่
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
ฮั่นเสียทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x2
x30
x95
x1
x1
x30
x1
x1
x30
x25
x35
x30
x3
x1
x6
x60
x3
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x497
x36
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x100
x100
x298
x29
x57
x7
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x31
x1
x7
x7
x50
x1
x4

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-2-24 01:17

ขึ้นไปด้านบน