กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 107|ตอบกลับ: 4

{ แคว้นชิวชือ } ย่านการค้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-25 22:01:17 |โหมดอ่าน
ย่านการค้า

ตลาดแห่งนี้ถูกก่อตั้งขึ้นมาพร้อมกับแคว้น จึงนับได้ว่าเป็นตลาดใหญ่
และสำคัญของแคว้นชิวชื่อ มีข้าวของสินค้ามากมากและแปลกตา
มาวางขายกันให้เกลื่อน ไม่ว่าจะเป็นของกินรึของใช้ก็มีวางขาย









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 + 5

ดูบันทึกคะแนน

7

กระทู้

92

โพสต์

9410

เครดิต

เงินชั่ง
105893
เงินตำลึง
50254
ชื่อเสียง
2631
ความหิว
278
คุณธรรม
89
ความชั่ว
0
ความโหด
4
จิ้นอู๋
ระดับ 1

จิ้น จง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-4-19 20:24:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด


{ ทำดีได้ดี }


การเดินทางใกล้สิ้นสุด


    หลังจากที่คณะเดินทางทั้งสามได้แวะพักที่โรงหมอในแคว้นโหรวหรานพร้อมกับรับยาช่วยลดอาการล้ามาด้วย ทั้งสองเดินทางผ่านทะเลทรายร้อนระอุยามบ่ายมา แสงแดดแทบจะฆ่าพวกเขา เป็นโชคดีที่ว่ารถม้าของพวกเขากันแดดได้ดี ทำให้ไม่เสียแรงจากการเดินทางผ่านมากนัก เนื่องด้วยเดินทางในเวลากลางวันทำให้ปัญหาโจรปล้นตามเส้นทางไม่มี ช่างเป็นการเดินทางที่สงบและเร้าร้อนเสียจริงๆ

    รถม้าค่อยๆเคลื่อนเข้าสู่แคว้นชิวชื่อตามการบอกเส้นทางของหัวหน้าพ่อค้าคาราวาน เวลาที่ยังไม่มืดนักทำให้คณะเดินทางเลือกที่จะเดินทางต่อไปเลย แต่พวกเขาก็พักที่เมืองนี่เล็กน้อยประมาณสองถึงสามเค่อ พวกเขาเลือกที่จะเดินตามย่านการค้าเพื่อว่าจะเจอเบาะแสอะไรบ้าง

    "จิ้นจงเจ้าดูซูฮวาดีๆล่ะ ถึงคนจะไม่เยอะแต่อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ระวังด้วย" โจวอู๋เริ่มมีความระแวงมากขึ้นหลังจากที่เห็นเหตุการณ์จับตัวประกัน ความปลอดภัยแทบไม่มีอยู่จริงเลยสินะ...

    "ข้าดูนางอยู่หน่าา ไปๆเดินไปเรื่อยๆ" จิ้นจงจูงมือเด็กสาวซูฮวาไว้ข้างกายเรื่อยๆ

    พวกเขาทั้งสามเดินไปตามย่านการค้าเรื่อยๆ ผ่านร้านขายสินค้ามากมายทั้งเสื้อผ้า ผ้าไหม อาวุธ คัมภีร์ ตำราต่างๆ พวกเขาก็เดินไปเรื่อยๆ ผ่านไปสักพักก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมา "เฮ้ย! นักเดินทางกลุ่มนั้นนะ หยุดก่อน"

    จิ้นจงหันไปมองด้านนั้นอย่างงงๆเล็กน้อย เสียงดังนั้นมากจากร้านขายอาหารเล็กๆ พ่อค้าชี้นิ้วมาที่กลุ่มของตน จิ้นจงจึงเดินจูงซูฮวามุ่งหน้าไปยังแผงอาหารนั้นโดยมีโจวอู๋เร่งเท้าตามมาติดๆทันที

    "มีอะไรรึเปล่าขอรับ" จิ้นจงเดินมุ่งไปถาม คิ้วเขาเริ่มขมวดเป็นปมเล็กน้อย

    "เด็กสาวนั้น เป็นใครรึ" พ่อค้าเริ่มถาม

    "เป็นเด็กสาวพลัดหลงน่ะ ข้าช่วยตามหาพ่อนางอยู่" โจวอู๋เป็นคนอธิบาย สีหน้ายังคงงุนงงเล็กน้อย

    "ข้าเป็นคนครัวให้หัวหน้าคาราวานน่ะ พ่อเจ้าเด็กนี่ก็เป็นหนึ่งในขบวนคาราวาน" พ่อค้าอธิบาย สีหน้าของทั้งโจวอู๋และจิ้นจงคลายความเครียดลงเล็กน้อย

    "ท่านพอจะทราบที่อยู่มั้ยขอรับ" จิ้นจงเริ่มถามคำถามเรื่อยๆ

    "น่าจะอยู่ที่ซูเล่อแหละ ข้าเป็นแค่คนครัว หลังจากเสร็จคาราวาน ข้าก็มาตั้งค้าขายที่นี้ต่อ"

    "ขอบคุณนะขอรับ ยังไงข้าขอรีบเดินทางต่อ" โจวอู๋และจิ้นจงกล่าวขอบคุณและรีบมุ่งหน้าไปยังรถม้า เบาะแสแค่นี้คงพอที่จะรู้แล้วว่าบุพการีของเด็กสาวซูฮวาอยู่ที่ซูเล่อ รถม้าเริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง เวลาหัวค่ำแบบนี้ อากาศค่อนข้างสบายไม่ร้อนเหมือนช่วงกลางวันอีกแล้ว



    @Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -16 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 300 + 25 -16 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x50
x10
x1000
x10
x15
x14
x8
x15
x6
x5
x1
x1
x25
x58
x100
x1
x50
x50
x13
x50
x17
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x6
x50
x30
x100
x60
x67
x20
x30
x1
โพสต์ 2018-9-18 18:06:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ แวะเที่ยวซื้ออาหารไว้ตุนเสียหน่อยแล้วกัน ]
■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
หลังจากผ่านพ้นด่านตรวจมาได้แล้วนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าเดินสู่ย่านการค้าโดยทันที



" อ่าาาา กว้างใหญ่เสียจริง ! " ชูเฟิงเอ่ยพูด



เบื้อหน้างของพวกเขานั้นย่านการค้าที่ใหญ่โตเป็นอย่างมาก มีผู้คนมากมายนับร้อนพันเดินผ่านสัญจรไปมาเพื่อจับจ่ายใช้สอย



มีร้านน้ำชาที่ดูหรูหราอลังการ เสี่ยวเอ้อหน้าตาดีและบริการสำหรับผู้มั่งคั่งมีตังในระดับหนึ่ง



มองไปทางซ้ายเป็นร้านขายเสื้อผ้าที่ดูเรียบง่ายแต่วัสดุที่ทำนั้นดูก็รู้เลยว่าทนทานต่อก็เสียดสีเป็นอย่างมาก เหมาะสำหรับผู้คนที่ต้องการที่จะเดินทางระยะไกลมาก



" น้องอันเดี๋ยวพวกเราไปซื้อเสื้อผ้ากันเสียก่อนจากนั้นก็ค่อยไปทานอาหารกัน " ชูเฟิงพูด



" ครับ " หลงอันพยักหน้า



จากนั้นพวกเขาก็เดินไปที่ร้านขายเสื้อผ้าและเลือกซื้อเสื้อผ้ามาจำนวนสามชุดใส่กระเป๋าเอาไว้



จากนั้นพวกเขาก็หาซื้อหมวกไว้สวมใส่กันแดดลมทรายพัดเข้าใบหน้าของพวกเขาอีกคนละใบ



หลังจากการเลือกซื้อเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าสู่ย่านขายอาหาร



เบื้องหน้าของพวกเขาเป็นย่านขายอาหารอันหลากหลายมากมายไม่ว่าจะเป็นของทอดต้นนึ่งอบอุ่นปิ้งย่างก็มีครบครันให้เลือกสันก็ได้อย่างมากมาย



" โอ้โหหหหห อาหารเต็มไปหมดเลย ! " ชูเฟิงพูดพร้อมกับเช็ดน้ำลายที่มุมปาก



จากนั้นชูเฟิงและหลงอันก็รับประทานอาหารกันอย่างอิ่มหนำและดื่มน้ำอย่างสบายใจ



หลังจากทานอาหารเสร็จแล้วนั้นพวกเขาก็เดินไปซื้อเสบียงและน้ำเพื่อกักตุนไว้เดินทางกันต่อ



" อืมอาหารที่เราซื้อมาก็เยอะพอจะอยู่ได้เป็นเดือนๆ ข้าว่าพวกเราออกเดินทางกันต่อดีกว่าน้องอัน " ชูเฟิงเอ่ยกล่าว



หลงอันพยักหน้า



จากนั้นพวกเขาก็ออกเดินทางจากย่านการค้าเพื่อนมุ่งหน้ากลับบ้านกันต่อไป....





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กระบี่ไม้
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
ตัวเบาขั้นกลาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x100
x9
x1000
x1000
x10
x11
x80
x3
x1
x1
x19
x16
x11
x15
x10
x25
x30
x997
x5
x40
x2
x1
x43
x2
x2
x4
x90
x52
x21
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x20
x7
x29
x6
x2
x9
x3
x150
x4
x110
x150
x90
x6
x10
x33
x2
x60
x5
x150
x30
x75
x1000
x45
x9
x5
x75
x75
x10
x553
x200
x270
x30
x5
x6
x3
x2000
x20
x4
x90
x90
x31
x200
x140
x400
x1200
x120
x94
x86
x101
x3
x200
x1500
x679
x10
x6
x195
x6
x8
x7
x7
x27
x150
x13
x117
x700
x11
x75
x40
x155
x3348
x904
x892
x34
x175
x70
x105
x100
x5983
x23
x10
x447
x59
x220
x158
x3
x4
x31
x50
x71
x10
x130
x628
x117
x81
x80
x128
x8
x150
x50
x50
x10
x146
x16
x50
x103
x45
x32
x1
x123

110

กระทู้

566

โพสต์

34หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
180360
เงินตำลึง
110939
ชื่อเสียง
45634
ความหิว
866
คุณธรรม
570
ความชั่ว
19
ความโหด
85
ชิหลง
ระดับ 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2018-10-29 00:48:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  แม้ว่าชีวิตการเดินทางของข้านั้นจะเป็นเช่นไร
                                  มันก็ไม่ได้หมายความว่าข้านั้นจะย้อนกลับมาจุดเดิมไม่ได้
                                  มันอาจจะมีเหตุให้ข้านั้นจะต้องเดินทางกลับมายังจุดๆเดิม
                                  แม้ว่านั่นอาจจะเป็นจุดจบของการเดินทางของข้าก็เป็นได้

                                  ก่อนหน้าที่จะกลับไปที่ค่าย ก็นะ ข้าเองก็จะอยากทำหน้าที่ในฐานะแม่ทัพดูแลฝั่งตะวันออกเสียหน่อย หลังจากที่ไม่ได้ทำมานานสิบวัน แค่สิบวันสำหรับข้ามันก็ถือว่านานมากแล้วสำหรับคนที่นับวันนับเดือนอ่ะนะ ข้ามาปฏิบัติหน้าที่ของตัวเองที่ย่านการค้าของเมืองหลวงในแคว้นซิงชื่อ ก็นะ ข้าว่าต้าหว่างคนนี้คงไม่มีอะไรมากแล้วล่ะ ข้าทั้งไปอยู่ไปคุ้มครอง กำจัดเรื่องร้ายออกไปจากหมู่บ้านจากเมืองให้ ข้าก็แทบจะผูกพันกับที่ต้าหว่างจนข้าจะไม่อยากกลับไปค่ายแล้วนะน่ะ แต่มันทำอย่างนั้นไม่ได้เฟ้ย หน้าที่ของข้ายังมี และข้าไม่อยากโดนคาดโทษฐานละเลยการปฏิบัติหน้าที่ของตัวเอง



                                "ว่าไงท่านแม่ทัพ ไม่ได้เจอกันนาน สบายดีนะขอรับ?"

                                "ก็เหมือนๆกับทุกวันล่ะนะ เถ้าแก่ ข้าไม่ได้มาตรวจตราที่นี่ก็หลายวัน หวังว่าที่นี่คงไม่มีอะไรเลวร้าย"

                                "โอยย ไม่มีหรอกท่าน ทหารของค่ายหลี่กันออกตรวจตราตลอด มันจะไปมีเรื่องอะไรไม่ดีได้ยังไงละ่ท่าน"

                                "อืมม นั่นสินะ ข้าเองก็ลืมนึกเรื่องนี้ไป ฮะๆๆ ออกคำสั่งเองแต่ดันลืมเสียเอง ฮะๆๆ ไม่ไหวๆ"

                                "โอ้นั่น พูดถึงก็มาเลย.."



                                 แล้วเถ้าแก่ก็ชี้กองทหารม้าที่ควบผ่านตรงจุดที่ข้านั่งอยู่ เมื่อเห็นข้าอยู่ตรงนี้ ทหารทั้งหมดก็หยุดม้าและทำความเคารพ



                                "คารวะท่านแม่ทัพเว่ย"

                                "สวัสดีพี่น้องข้า รายงานความเรียบร้อยของเมืองแห่งนี้ให้ข้าฟังหน่อย"

                                "ขอรับ โดยรอบของเมืองไม่มีความวุ่นวายอะไรเกิดขึ้น บริเวณโดยรอบสงบเรียบร้อยดีขอรับ"

                                "ขอบใจมากพี่น้องข้า"

                                "เอ่อ.. ท่านแม่ทัพหายไปไหนมาตั้งหลายวันขอรับ?"

                                "อ๋อ ข้าเหรอ ข้าเข้าไปอยู่ในป่ามาน่ะ"

                                "โอ้วว ฝึกวิชาเหรอขอรับ?"

                                "หลง.."

                                "......"



                                ข้าว่าเสียงฝุ่นมันดังกว่ามุขที่ข้าเล่นวะอีก แบบนี้ข้าก็ต้องแก้มุขตัวเองก่อนที่ข้าจะหมดความศรัทธาในสายตาลูกน้องไปหมด

                              

                               "ล้อเล่นน่ะ ก็ไปฝึกวิชานั่นล่ะ แต่แค่วิชาพื้นฐานเท่านั้นล่ะ เอาไว้ถ้าข้าอยู่ที่ค่ายแล้วมีเวลาว่าง ข้าอาจจะมีเวลาสอนพวกเจ้าถ้าพี่น้องทหารต้องการ"

                               "เรื่องนั้น.. คงจะแล้วแต่คนล่ะนะขอรับท่านแม่ทัพ"

                               "เอาเถอะ ข้าไม่รบกวนล่ะ เดี๋ยวที่ตรงนี้จะแออัดไปมากกว่านี้ ออกตรวจความเรียบต่อเถอะ ข้าทำส่วนของข้าเรียบร้อยแล้ว"

                               "คารวะขอรับ"



                                ก่อนที่เหล่าพี่น้องทหารของข้าจะเดินขบวนออกตรวจลาดตระเวณต่อไป... ก็อย่างว่า งานตรวจตราของข้าตอนนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างสงบเรียบร้อย ไม่มีเหตุการณ์ความไม่สงบเกิดขึ้นที่นี่ ข้าถือว่ามาตรวจตราก่อนที่ทหารจะเข้ามาตรวจตราเพิ่มเติม วึ่งข้านั้นก็ได้พักกินข้าวตรงร้านที่ข้าคุยกับเถ้าแก่นั้นก่อนที่จะจ่ายตำลึงแล้วออกเดินทางกลับค่าย...



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +800 เงินตำลึง +5000 ชื่อเสียง +25 ความหิว -52 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 800 + 5000 + 25 -52 + 6

ดูบันทึกคะแนน

เธอเคยรู้สึกไหม ได้ยินบ้างไหม เสียงข้างในที่ดัง ตะโกนฉันรัก เธอเก็บเอาไว้ข้างในเรื่อยมาตลอด รู้สึกไหม ได้ยินบ้างไหม รักที่ฉันนั้นยังไม่เคยได้พูดไป เก็บเอาไว้ข้างในหัวใจตลอดมา เป็นความเงียบที่ดังที่สุดในใจฉัน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มีดวูฟเคน
เกราะทองแดง
ดาบแห่งยักษ์
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1000
x14
x5
x60
x23
x37
x1060
x15
x2
x60
x30
x30
x230
x1
x15
x1898
x10
x7
x206
x120
x130
x300
x58
x1
x1
x562
x50
x21
x15
x15
x10
x50
x25
x25
x100
x7000
x95
x5
x115
x1
x10
x10
x1
x60
x45
x12
x25
x1
x3
x60
x10
x1
x60
x24
x1000
x30
x1
x4
x15
x50
x9999
x7
x14
x60
x365
x47
x2
x300
x4
x35
x17
x180
x4
x60
x55
x30
x4
x145
x90
x20
x8
x119
x230
x4
x32
x3000
x2
x80
x65
x5
x1
x1
x60
x150
x50
x3
x5
x75
x110
x2
x46
x85
x1100
x20
x138
x60
x3098
x36
x520
x50
x27
x18
x45
x84
x6
x1973
x30
x114
x16
x9
x99
x263
x19
x116
x1
x33
x35
x130
x49
x268
x16
x94
x57
x21
x10
x24
x130
x147
x85
x1
โพสต์ 2019-1-8 11:58:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Qiangrong เมื่อ 2019-1-15 19:11

สือ เฉียงหรง

[ บทที่ 9 : เกมอสูรศิลา (2) ]


         “เจ้าพวกนั้นมามาหาของที่ทะแลทรายจริงๆ เปล่าเนี่ย...”

         เฉียงหรงกล่าวพลางเดินกัดผลไม้สีแดงที่ขายกันในตลาดพลางมองสำรวจรอบๆ เธอพบว่าชาวบ้านเหล่านี้แต่งกายด้วยชุดหนังสัตว์ที่ไม่ค่อยจะเน้นความสวยงามนักแต่เน้นใช้งานมากกว่า กระนั้น เธอก็ไม่เห็นพวกชุดดำอะไรที่ไหนเลย

         “ท่านป้าๆ อันนี้เท่าไหร่หรอ?”

         เฉียงหรงว่าพลางชี้ของกินเสียบไม้ที่วางขายอยู่ จากสีสวันแล้วคาดว่าน่าจะเป็นขนมหวานอะไรบางอย่าง

         “2 ตำลึงจ้า”

         “งั้นเอาสองไม้จ่ะป้า”

         เธอว่าพลางจ่ายเงินให้ป้าขายของสี่ตำลึงแล้วยื่นให้เซี่ยเหรินอีกไม้หนึ่ง

         “ท่านป้า ข้าขอถามอะไรหน่อยสิ”

         “ได้สิพ่อหนุ่มน้อย”

         แม่สาวเฟร่ย… แล้วก็ไม่น้อยด้วย!!

         “ช่วงนี้่ท่านป้าได้เห็นผผู้คุนแต่งกายมิดชิดแปลกๆ บ้างไหม? แบบใส่ชุดดำทั้งตัวอะไรงี้? ไม่ก็มีคนมาถามถึงวิชาอะไรแปลกๆ ไรงี้?”

         “ดำทั้งตัวงั้นหรอ… ป้าไม่แน่ใจแต่ป้าว่าป้าไม่เห็นนะ?”

         “งั้นหรอป้า… ขอบคุณมาก”

         “จ้าๆ”

         เฉียงหรงเบี้ยวปากตนเองก่อนจะจากมาพลางคิด ดูเหมือนคนพวกนี้จะไม่ได้แต่งตัวในชุดดำตลอดเวลา แต่ก็อีก บางทีพวกเขาอาจจะไม่ได้มาแถวนี้เลยก็ได้

         เฉียงหรงทำเช่นนี้อีกหลายครั้งกับร้านค้าร้านหับต่างๆ รวมทั้งโรงเตี๊ยมและคนสันจรด้วย แต่ดูแล้วก็ไม่มีความคืบหน้าอะไรนัก…

         เรียกได้ว่าไร้เบาะแสอื่นเลย…

         “...เฉียงหรง ข้าคาดว่าที่แคว้นนี้คงจะมิมีใครสามารถให้ข้อมูลเราได้… เราควรเดินทางต่อหรือไม่?”

         “ใจเย็นเซี่ยเหริน ไว้ให้ข้าแน่ใจจริงๆ ก่อนแล้วค่อยว่ากัน บางทีการถามตรงๆ อาจไม่ได้ผลละมั้ง… แต่ก็อีก นอกจากรู้ว่าพวกมันแต่งกายสีดำมิดชิด พวกเราก็ไม่รู้อะไรอย่างอื่นเลย อื่ม...”

         หญิงสาวครุ่นคิดหนัก บางทีแล้วการเดินทางในทะเลทรายนี้อาจจะไร้ความหมายก็ได้หากว่าพวกเธอไม่พบเจอเบาะแสใดๆ เลย นั่นหมายความว่าเวลาที่ใช้ไปอาจจะเสียเปล่าก็ได้

         “เอาเป็นว่า หาๆ ไปก่อนแล้วกัน แม้ว่าเราจะไม่รู้ว่าพวกมันจะพบของตอนไหน แต่ในเมื่อในตอนนี้มันยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น หมายความว่าพวกมันเองก็ยังไม่พบเหมือนเรา ห้าปีที่พวกเราหายไปแล้วยังคงมีข่าวคราวว่าพวกมันกำลังตามหาก็เป็นเครื่องยืนยันได้แล้ว… เราจะเดินทางอ้อมซีอวี้แล้วกลับเข้าไปค้นหาของในต้าฮั่น แบบนั้น็น่าจะได้กำไรมากที่สุด… คิดว่าไง?”

         เฉียงหรงถามในสิ่งที่ตนเองคิดกับเซี่ยเหริน ซึ่งเธอเองก็ก้มหน้าครุ่นคิดอยู่ช่วงหนึ่งเช่นกันก่อนที่จะพยักหน้าเป็นเชิงว่ายอมรับข้อเสนอนี้

         “ถ้างั้นเอาตามเจ้าว่า เราไปพักแล้วเดินทางไปยังแคว้นต่อไปที่ อื่ม… ซูเล่อ? ไกลแฮะ แต่วันนึงน่าจะไหว...”

         เธอว่าก่อนจะกลับไปนอนที่เกวียนซึ่งเต็มไปด้วยข้าวของ...



แสดงความคิดเห็น

ใช้งานเอฟเฟคกุหลาบทอง  โพสต์ 3 วันที่แล้ว
ปั่นนนนน!!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กราดิอุสทมิฬ
กุหลาบสีทอง
คัมภีร์ละติน
เกราะทองคำ
ปราณชีพจรกุญแจทอง
เกวียนขนส่ง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x15
x100
x100
x100
x100
x300
x8
x25
x2
x1
x1510
x4
x2000
x15
x5
x15
x10
x10
x15
x25
x15
x40
x20
x4
x10
x55
x104
x8
x4
x3
x10
x65
x34
x51
x22
x130
x1
x1
x100
x1
x150
x50
x50
x10
x60
x93
x50
x3
x58
x16
x14
x25
x1
x1
x30
x20
x100
x1
x40
x14
x124
x40
x16
x41
x1
x1
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-1-18 05:20

ขึ้นไปด้านบน