กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 378|ตอบกลับ: 7

{ เมืองจินเฉิง } หอเซียงถง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-18 19:33:41 |โหมดอ่าน





 หอเซียงถง 

{ เมืองจินเฉิง }









【หอเซียงถง】


หอคณิกาขึ้นชื่อ ณ เมืองจินเฉิง
มีเทพธิดามู่ ซีหลิว ผู้มีความงามและเสียงจากสรวงสวรรค์อันดับหนึ่งของหออยู่ที่นี่
ที่หอคณิกาแห่งนี้ มีห้องพิเศษมากมายสำหรับผู้ใช้บริการสาวๆ
ไม่ใช่ว่าหญิงในหอนี้จะมีเพียงแต่ซีหลิว แต่ยังมีสาวงามมากมายจากเมืองจินเฉิง
การบริการห้องพัก และอาหารรสเลิศแก่ผู้มาใช้บริการ ที่ดีไม่แพ้กัน




【เทพธิดาประจำหอ】


มู่ ซีหลิว


อุปนิสัย : มีนิสัยอ่อนโยน เมตตา ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และมองโลกในแง่ดี
*นางรำผู้ขายศิลปะแต่ไม่ขายตัว*



ชื่อกิจการ : หอเซียงถง
เจ้าของกิจการ : จ้าว หงหง
เวลาเปิดบริการ : 13.00 - 01.00 
ประเภทร้าน : บริการสุราและอาหาร
การแสดงดนตรี ฟ้อนรำ และสิ่งบรรเทิง
การบริการทางเพศ 


ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองจินเฉิง




【หญิงงามทั้ง 9】
** สาวงามหน้าใหม่ทั้งเก้า ทุกนางล้วนเป็นสาวพรหมจรรย์ **


【หลันฮว่า】
ราคาค้างคืน: 18,000 ชั่ง


【มู่ตัน】
ราคาค้างคืน: 15,000 ชั่ง


【อิงฮว่า】
ราคาค้างคืน: 13,000 ชั่ง


【เหลียนฮว่า】
ราคาค้างคืน: 10,000 ชั่ง


【จวี่ฮว่า】
ราคาค้างคืน: 8,000 ชั่ง


【สุ่ยเซียน】
ราคาค้างคืน: 7,000 ชั่ง


【เหมยกุ้ย】
ราคาค้างคืน: 5,000 ชั่ง


【พี่น้องติงเซียง】
ราคาค้างคืน: 20,000 ชั่ง











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-3-19 11:30:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย WenWen เมื่อ 2018-3-20 05:41

1500 ชั่ง


            พอรู้ตัวอีกทีก็ถูกพาเข้ามาในสถานที่ที่เหมือนหอโคมเขียวประจำเมืองเสียแล้ว นัยต์ตาสีน้ำตาลเข้มสะท้อนภาพหญิงสาวที่พาตนและอีกคนเข้ามาในที่แห่งนี้ ด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจ เพราะสีหน้าที่เดาอารมณ์ไม่ได้จากอีกฝ่าย เหวินจึงไม่รู้ว่าที่พาเข้ามาในหอโคมเขียวแห่งนี้ เพราะต้องการอะไรกันแน่


            เสียงหัวเราะเบาๆดังขึ้นมาจากลำคอของทหารหนุ่มเล็กน้อย เหวินก้มหน้าลงเล็กน้อยขณะเอามือกุมปากกลั้นเสียงหัวเราะอยู่ เพราะไม่คิดว่าจะพามาที่แบบนี้ พออยู่ต่อหน้าคนที่เขารู้จักทั้งสองคนมันก็ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่


            “ข้าพึ่งรู้ว่าแม่นางก็ชอบมาเที่ยวในที่แบบนี้ด้วย


            “ข้าไม่ได้มาเที่ยวแบบนั้น ข้าแค่มาฟังเพลง


            “แค่ฟังเพลงหรือขอรับ~” ส่งเสียงยียวนหญิงสาวเล็กน้อย แล้วลดมือที่กุมปากลงชายหนุ่มยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าใบหน้าของหญิงสาวผมขาวท่านนี้ ไม่ค่อยรับมุกเขาสักเท่าไหร่นัก “อย่างนั้นเดี๋ยวข้าไปบอกเถ้าแก่ให้ นางรำที่นี่คงจะมีเยอะแยะ ข้าว่านะ….


            ไม่ ข้าต้องการห้องส่วนตัวและเป็นเพลงที่ดีที่สุดของหอ


            คำพูดของหญิงสาวทำให้เหวินหันไปมองอาเค่ออีกครั้ง ด้วยความสงสัยเรื่องเพลงที่ดีที่สุดของหอ หากคำตอบที่ได้รับจากอาเค่อมีเพียงส่ายหน้าไปมาเท่านั้น


            “เพลงที่ดีที่สุดของหอ?


            “นี่พวกเจ้าผู้ชายหรือเปล่าเนี่ย ไม่เคยได้ยินชื่อเสียงหอเซียงถงเรอะ


            “ชื่อเสียงอะไรหรือขอรับ?” เหวินพูดขณะยังยืนอยู่ตรงหน้าสาวผมขาวหิมะ ถึงจะบอกว่าที่นี่มีชื่อเสียงแต่เขาก็ไม่ใช่นักสัญจรที่จะรู้เรื่องของทุกเมืองไปทั่วอย่างนี้ เรื่องหอเซียงถง เขาเองก็พึ่งจะได้ยินมันเมื่อครู่ที่ย่างก้าวเข้ามาในหอแห่งนี้นี่เอง ถึงจะบอกว่าเขาเป็นคนหัวอ่อนขนาดที่จะไม่รู้จักหอโคมเขียวแล้วละก็ เขาเองก็มีอายุถึงเลข 2 ขนาดที่ว่าเดินเข้าไปในย่านโคมเขียวเพียงลำพังในเมืองฉางอันก็เคยมาแล้ว


            “ที่นี่มีเทพธิดามู่ ที่มีความงามและเสียงจากสรวงสวรรค์


            “ขนาดนั้นเชียว” เหวินเหวินพยักหน้าเล็กน้อยกับคำบอกเล่าจากหญิงสาวตรงหน้า พอบอกว่าที่นี่มีเทพธิดา นั่นก็ทำให้เกิดความน่าสนใจขึ้นมาทีเดียว เขาหันไปมองอาเค่อที่มองตนอยู่เหมือนกำลังปรึกษากันทางความคิด โดยที่สีหน้าจากอาเค่อเขาเองก็ไม่ใช่คนฉลาดพอที่จะเดาออกว่าใบหน้าซื่อๆแบบนี้คิดอะไรอยู่


            “ข้าว่าก็น่าสนใจดีนะขอรับ เนอะอาเค่อ


            “รีบไปแจ้งเถ้าแก่ ข้าจะรออยู่นี่ เรียบร้อยแล้วค่อยมาบอก


            “ก็ข้าตลอด ก็ข้าตลอด” บ่นอุบอิบขณะที่เดินเข้าไปหาเถ้าแก่เนี๊ยะที่อยู่ข้างใน เหวินเหวินมองมองภายหอโคมเขียวแห่งนี้เล็กน้อยแล้วมองเถ้าแก่เนี๊ยะตรงหน้าที่กำลังยืนมองตนอยู่เช่นกัน


            “คุณชายมีอะไรให้ช่วยไหม


            “ขอรับ พวกข้าอยากจะมาขอเปิดห้องใหญ่กับเทพธิดา เทพธิดามู่


            “เทพธิดามู่ไม่รับแขก เธอขายแต่ศิลปะเท่านั้น


            เถ้าแก่เนี๊ยะกล่าวปฏิเสธกับทหารหนุ่มไปอย่างนุ่มนวล ทำให้เหวินเหวินหันออกไปมองข้างนอกที่มีหญิงสาวผมหิมะและอาเค่อยืนรออยู่


            “ไม่รับแขก? แล้ว….” คำถามที่ยอกย้อนถูกกลืนลงในลำคอลงไปก่อนที่จะเปล่งเสียงออกมา เหวินเหวินพยักหน้ากับเถ้าแก่เล็กน้อย


พวกข้าไม่ทำอะไรนางหรอกขอรับ แค่มาชมการร่ายรำ และเสียงเพลงเพียงเท่านั้น


            “ถ้าอย่างนั้นก็ย่อมได้ ค่าห้องพิเศษ 1000 ชั่ง ค่าเทพธิดา 500 ชั่ง


            เถ้าแก่เนี๊ยะใช้ลูกคิดแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเหวินที่กำลังขมวดคิ้วกับราคาที่ตนดิ้นอยู่ 1500 ชั่ง เขานำไปซื้ออาหารได้ทั้งปีเชียวนะ หากต้องมาผลาญเพื่อให้ผู้หญิงคนเดียวได้ชมสื่อสิ่งบันเทิงงั้นหรือ


            ค่าห้อง 1000 ชั่ง เขาขอเถ้าแก่ เพื่อขอแค่ตัวเทพธิดาไปร่ายรำที่ห้องปกติได้ไหม


            “อะไรนะขอรับ?


            “ค่าห้องพิเศษ 1000 ชั่ง ค่าเทพธิดา 500 ชั่ง ทั้งหมด 1500 ชั่ง


            ชายหนุ่มชูนิ้วชี้ขึ้นมา เป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายรอสักครู่ ก่อนจะเดินดิ่งไปหาหญิงสาวผมหิมะและอาเค่อที่กำลังยืนรออยู่ข้างนอก ทันทีที่ไม่ถึงเหวินเหวินก็กล่าวบทสนทนาที่ตัดห้วนโดยไม่มีประโยคนำใดๆเลย 


            “แม่นาง 1500 ชั่ง ข้าไม่มีขนาดนั้นหรอก


            “อะไรกัน นี่ไม่อยากตอบแทนบุญคุณข้าหรือ


            เสียงหญิงสาวดังเข้ามาผ่านหูของเหวินเหวิน เสียงถอนหายใจเหนือยๆดังขึ้นมาจากชาหนุ่ม เขาเงยหน้ามองหญิงสาวและอาเค่อเล็กน้อยก่อนจะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง


            “เรื่องตอบแทนบุญคุณแม่นาง ข้าก็อยากจะทำอยู่แล้วนะขอรับ แต่ว่า แม่นางก็โปรดเห็นใจข้าด้วย


            “หากแม่นางต้องการจะฟังจริงๆ ข้ายินดีจะเปิดห้องให้ แต่ข้าจ่ายแค่ค่าห้องนะขอรับ


            “ส่วนค่าเทพธิดา แม่นางอยากจะพบ ก็คงต้องออกชั่งเองแล้วล่ะ


            “” หญิงสาวมองหน้าเหวินโดยไม่พูดอะไร ก่อนจะจากไปโดยใช้ตัวเบาเพื่อออกจากเหวินและอาเค่อ ชายหนุ่มขมวดคิ้วอยู่สักพักแล้วหันไปมองอาเค่อที่กำลังงงเหมือนตนอยู่


            “อืมม หลังจากนี้คงออกเดินทางได้แล้วมั้ง


            พูดกับอาเค่อแล้วจับข้อแขนอีกคนจะพาเดินออกจากบริเวณนี้ เป็นจังหวะเดียวที่เถ้าแก่เนี๊ยะเดินมาแจ้งตน ว่าจัดเตรียมห้องให้พร้อมแล้ว ทหารหนุ่มมองหน้าอาเค่ออีกเล็กน้อยเมื่อนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้ได้สั่งห้องทิ้งเอาไว้


            “เถ้าแก่เนี๊ยะ.. ข้าขอยกเลิกห้องได้หรือไม่


            “ลงบัญชีไปแล้วยกเลิกตอนนี้คงไม่ทันแล้วล่ะ แต่หากสั่งอาหารที่นี่ก็ได้นะ ช่วงสองทุ่มมีเทพธิดามู่ มาแสดงให้ชมฟรีหากพวกคุณชายอยู่รอถึง


            “อย่างไรก็ต้องจ่ายจนได้สินะ” พึมพำแล้วถอนหายใจเบาๆแล้วเดินตามเถ้าแก่ไปยังห้องโถงขนาดใหญ่ หลังจากถึงห้องโถง อาหารชุดใหญ่พิเศษจำนวน 2 โต๊ะก็ถูกยกมาให้พวกเขา เหวินเหวินมองภาพอาหารที่มีมากมายแล้วมองหน้าอาเค่อ เขาหยิบไก่ขึ้นมากินระหว่างรอแล้วแกล้งรินเหล้าให้อาเค่อไปพลาง


            “อาเค่อกินให้เยอะๆสิ..” พูดขณะยัดเหล้าให้อาเค่อ เขาหันไปมองรอบๆห้องโถงใหญ่ เพราะถูกคิดราคาไปแล้วจึงไม่สามารถตอบปฏิเสธเถ้าแก่ออกไปได้ อาหารชุดใหญ่พิเศษเหมือนเตรียมมาให้แขกที่กระเป๋าหนักถูกวางไว้ตรงหน้าพวกเขา เหมือนกับเป็นงานเลี้ยงที่มีเพียงแค่พวกเขาสองคนที่สังสรรค์อะไรสักอย่างที่ดูใหญ่โต


            เทพธิดามู่ที่มีความงามและเสียงจากสรวงสวรรค์งั้นหรือ น่าเสียดายแทนแม่นางท่านนั้นที่รีบหนีไปจากพวกเขาเสียก่อน แต่ก็ไม่เป็นอะไรหรอก


            ใช่… มันไม่เป็นอะไรหรอก


----------------------------------------------แถม----------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------------------
@Admin 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -1000 ชื่อเสียง +35 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -1000 + 35 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ล้ำค่า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x324
x107
x80
x100
x259
x9999
x64
x384
x10
x9
x27
x50
x20
x8
x1
x5
x30
x1
x100
x100
x50
x30
x30
x13
x13
x3
x8000
x9999
x8000
x35
x35
โพสต์ 2018-3-20 02:59:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เทพธิดาเสียงสรวงสวรรค์

            พอเอาแต่นั่งกินจนเรื่อยเวลาไปถึง 4 เค่อเสียงปรบมือของผู้ชมกราวขึ้นจนทำให้เหวินเหวินและอาเค่อละความสนใจจากอาหารตรงหน้า เหล้าที่ถูกรินส่งให้อาเค่อกลับไม่ถูกกินเลย เจ้าตัวจึงจำเป็นต้องกินมันแทนเสียเองแก้มสีแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์เหล้าอ่อนๆทำให้ตัวเองหัวเราะออกมาเบาๆขณะมองนางรำประจำหอปรากฏตัวออกมาเพื่อแสดงการร่ายรำให้ผู้ชมเห็นขณะนี้

            ช่างสวยงามทั้งภายนอกและท่าทางการร่ายรำ

            หนุ่มผมดำหางม้าที่ปล่อยตัวให้เอนพิงเสาเพราะความหนักอึงของศีรษะเขาเองก็น่าจะรู้ตัวว่าไม่ถูกกับของมึนเมาตั้งแต่ตอนอยู่ร้านเป็ดย่างแล้วแต่เหมือนว่าครั้งนั้นจะไม่ทำให้เข็ด

            ครั้งล่าสุดที่ดื่มสุรานั้นหลังจากเขาตื่นขึ้นมา ก็โก่งคออาเจียนเอาทุกอย่างที่เคยกินก่อนหน้าออกไปเสียสิ้น

            หวังว่าครั้งนี้ก็คงไม่เป็นอย่างนั้นนะ

            “ช่างสวยงามเสียจริง”อาเค่อเอ่ยชมขณะที่เหวินเหวินยกสุราขึ้นมาดื่มอีกจอก ความเสียดายในเงินที่เสียไปการลิ้มรสความงดงามของการร่ายรำของเทพธิดาประจำหอช่างเป็นอะไรที่ดีต่อเขาเสียเหลือเกิน

            คนรอบข้างที่ต่างมาชมก็ต่างเงียบและชมไปที่แม่นางท่านนั้นเป็นตาเดียวเหวินเหวินยิ้มออกมากับการเสพสมความงดงามนั้นเล็กน้อยเขาหลับตาลงช้าๆเพื่อบรรเทาอาการหนักอึงบนหัวให้ทุเลาลงบ้าง

            “น่าเสียดายจริงๆนะที่แม่นางท่านนั้นไม่ได้มาชมด้วยฮ่าๆ

            เอ่ยคำพูดที่ไม่มีใครทราบได้เหวินเหวินลืมตาขึ้นอีกครั้งเพื่อจับจ้องไปยังการร่ายรำและเสียงเพลงที่ดังคลอเข้ามากล่อมในหูด้วยเสียงอันไพเราะอีกครั้งแม้จะเหมือนว่าถูกสะกดเอาไว้จนรู้สึกว่าคุ้มค่ากับเงินชั่งที่เสียไปแต่ฤทธิ์ของสุราที่เอาแต่กดประสาทของเขาไม่ทำให้เขารู้สึกอะไรสักเท่าไหร่

            “ช่างยอดเยี่ยมเสียจริงอาเค่อว่าอย่างนั้นหรือไม่

            “เหวินดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ไหวนะ

            “ข้าไหวสิ… ใช่.. ข้ายังไหว”พูดขณะยังหัวเราะออกมาพร้อมซบเสาไปด้วย การแสดงร่ายรำต่อหน้าเหวินเหวินและอาเค่อดำเนินต่อไปจนถึงตอนไหนไม่ทราบเพราะฤทธิ์สุราทำให้ตนนอนหลับลงอีกครั้ง

            อาหารที่อยู่บนโต๊ะก็ลดลงไปเกือบครึ่งจากการกินของทั้งสองคนอาเค่อที่ไม่ได้ลิ้มรสสุราก็เอาแค่นั่งมองหญิงสาวร่ารำตรงหน้าอยู่อย่างนั้น

            “อาเหวินเจ้าว่าแม่นาง….” การสนทนาถูกชะงักลงเมื่ออาเค่อหันไปเห็นอีกฝ่ายได้พิงเสาหลับลงแล้วเขาเลือกที่จะไม่สนใจมันและหันไปมองการร่ายรำของเทพธิดามู่ตรงหน้าต่อจะพูดว่าดีก็คงจะดี ที่เหวินเองพาเขามาชมสิ่งบันเทิง ถึงแม้จะเป็นเหตุสุดวิสัยแต่ได้ทั้งกินอาหารเลิศรสและชมการร่ายรำและเสียงเพลงมันก็ทำให้อาเค่อรู้สึกผ่อนคลายขึ้นจากการเดินทางมาตลอด

            เสียงปรบมือที่ดังระนาวทำให้ตนรู้ว่าการแสดงได้จบลงแล้วอาเค่อปลุกทหารหนุ่มที่กำลังนอนพิงเสาให้สะดุ้งขึ้นมาอีกครั้ง ถาดรับเงินถูกยื่นมาตรงหน้าทั้งคู่เป็นจังหวะที่เหวินไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรต่อดีเพราะพึ่งจะตื่นจึงสะลึมสะลือขึ้นเจ้าตัวล้วงหาเงินตำลึงเพื่อจะให้เด็กถือถาดนี้แต่ขณะที่ล้วงก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างตาที่สะลึมสะลือนั้นก็เบิกกว้างขึ้นเมื่อควานหาของบางอย่างไม่เจอ

            ไม่ใช่เงินตำลึงแต่เป็น…

            “แย่แล้ว!!!” โพล่งขึ้นแล้วลุกขึ้นยืนเต็มขาทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งห้องโถงทันทีเหวินเหวินที่เอาแต่ค้นหาของที่ตนหาไม่เจอตอนนี้สิ่งสำคัญที่ตนอุตส่าห์เสี่ยงชีวิตกว่าจะได้มันมา

            “เกิดอะไรขึ้นหรอ

            “หญ้าน้ำค้างข้า… ตอนนี้ไม่อยู่แล้ว”

            “หญ้าน้ำค้าง?

            “หญ้าล้ำค่าหายาก… ต้องทำตกระหว่างเดินทางที่ไหนสักที่แน่ๆ!” พูดขณะที่ทำท่าจะพุ่งออกจากหอโคมเขียวทันทีตอนนี้เขาไม่สนใจสายตาที่มองตนเป็นตาเดียวแล้วข้อมือของทหารหนุ่มถูกรั้งไว้โดยอาเค่อที่กำลังสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่เหวินเหวินหันไปมองทุกคนและเด็กถือถาด เขาแบ่งเงินตำลึงใส่ถาดใบนั้นและแบ่งเงินจำนวนหนึ่งให้อาเค่อ

            “ท่านพักโรงเตี๊ยมที่จินเฉิงรอข้าไปก่อนนะขอรับอึ๊ก! เดี๋ยวข้าจะกลับมา!!ฝากนกแก้วข้าด้วยมันอาจจะช่วยท่านได้บ้าง” บอกขณะที่แกะมืออาเค่อออกจากข้อแขนตนเขาตบบ่าอาเค่อเบาๆแล้วรีบดิ่งออกจากหอโคมเขียวทันทีหากอยู่ที่นี่เหล่าสี่จตุรเทพคงไม่พยายามตามอาเค่อมาถึงที่นี่หรอก

            ใบหน้าที่มีสีแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์เหล้าทำให้ตนรู้สึกหนักอึงหัวเข้าไปอีก ชายหนุ่มกระโดดขึ้นม้าอย่างรดเร็วก่อนจะควบออกไปกับความมืดที่เข้าครอบงำตนไปทุกที่ถึงจะถามกับตัวเองว่าหญ้าน้ำค้างเพียงไม่กี่ต้นทำไมเขาถึงเสียดายมันนัก

            เพราะการเสี่ยงตายของเขามันคงจะสูญเปล่าหากมันหายไปโดยที่เขายังไม่ได้ใช้อะไรมันเลยน่ะสิ


---------------------------------------------------------------------------------------------------


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ล้ำค่า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x324
x107
x80
x100
x259
x9999
x64
x384
x10
x9
x27
x50
x20
x8
x1
x5
x30
x1
x100
x100
x50
x30
x30
x13
x13
x3
x8000
x9999
x8000
x35
x35

25

กระทู้

738

โพสต์

42หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
5897
เงินตำลึง
1078062
ชื่อเสียง
151887
ความหิว
758

ตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
858
ความชั่ว
780
ความโหด
1787
เส็ตโชมารู
เลเวล 1

โจว เจ๋อข่าย

"ข้างดงามแล้วหรือยัง"
pet
โพสต์ 2018-9-21 19:36:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ ตามทวงหนี้ (1) ]


     หลังจากนั้นบุรุษผมสีดำขลับก็มาที่เมืองจินเฉิง เพื่อมาทีหอคณิกาหรือหอเซียงถง ดูเหมือนว่าเจ้าของ ของหอนี้จะติดค่าชำระค้างภาษี

      “หวังจวินจื่อ ข้าคิดว่าเจ้าควรรอพวกข้าอยู่ข้างนอก มันเป็นสถานที่ ที่เด็กอย่างเจ้าไม่ควรเข้าไป” เส้าเทียนที่ยืนอยู่หน้าหอเอ่ยบอกเด็กหนุ่มร่างโปร่ง

      “ทำไมหละขอรับ เหตุใดข้าถึงเข้าไปไม่ได้ ไม่เหมาะสมอันใดกัน” เด็กหนุ่มถามขึ้นด้วยความสงสัย ปกติเวลาไปในกับพวกเส้าเทียนเขาก็จะได้เข้าไปทุกที่ แต่สำหรับครั้งนี้มันกับไม่ใช่เสียอย่างงั้น ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกแปลกใจเป็นอย่าง

      “เพราะเจ้ายังเป็นผู้เยาว์อยู่อย่างไรเล่า น้องหวัง แต่เส้าเทียนข้าว่าพาน้องหวังเข้าไปด้วยเถอะ เพราะอย่างไงซะมันก็เป็นแค่สถานที่บรรเทิง ให้น้องหวังได้เปิดหูเปิดตาเสียบ้าง” เจ๋อข่ายพยายามโน้มนาวบุรุษผมสีดำขลับที่ขมวดคิ้วมองด้วยใบหน้านิ่งๆ

      “แล้วแต่ หากเจ้าคิดเช่นนั้นข้าก็ไม่มีข้อกังขาใดๆที่จะห้ามจวินจื่อ” ร่างสูงสง่าบอกร่างระหงบอบบางที่คล้ายกับอิสตรีที่พูดโน้มนาวให้เขาใจอ่อน

      “ขอบคุณ เกอเกอ” หวังจวินจื่อเอ่ยขอบคุณ เจ๋อข่ายที่ช่วยพูดให้เด็กหนุ่มจนสุดท้ายก็ทำให้เส้าเทียนใจอ่อน

      บุรุษผมสีดำขลับค่อนๆเดินเข้าไปภายในหอเซียงถงที่ตกแต่งวิจิตรสวยงาม แถมที่นี่ยังมีสาวงามนางนึงที่ชื่อว่ามู่ ซีหลิว

      “แม่นางข้ามาขอพบเจ้าของหอเซียงถงแห่งนี้” เส้าเทียนเดินไปหาสตรีนางนึงที่น่าจะเป็นคนของหอเซียงถงเพราะดูจากการแต่งตัว

      “เอ๊ะ มีธุระอันใดกับท่านจ้าวหงหง...” นางช้อนตาขึ้นมองบุรุษตรงหน้าราวกับลูกแมว “งั้นก็ตามข้ามาเถอะคุณชาย” หญิงสาวเดินผ่านเขาทั้งสามมาหาจ้าว หงหง

      “มีคนมาขอพบท่านน่ะเจ้าค่ะ ท่านจ้าว หงหง” เมื่อหญิงสาวกล่าวจบก็เดินออกไปทำงานต่อ

      “มีอะไร?” จ้าว หงหงเอ่ยถาม

      “ข้ามาทวงเงินที่แม่นางติดค้างชำระค่าภาษีที่แม่นางติดค้างไว้กับท่านฟู่จินเป่า 500ชั่ง” เส้าเทียนบอกจุดประสงค์ที่ตัวเองมาที่นี่ทันที

      “ทำไมข้าต้องจ่าย” หญิงสาวถามด้วยสีหน้าเจ้าเลห์

      “ถ้าแม่นางไม่จ่ายก็จะถูกตราหน้าว่าเป็นคนโกง แม่นางคิดว่ามันคุ้มไหมถ้ามีคนมากมายรู้ข่าวว่าเจ้าของหอหงเซียงถงโกงเงินค่าภาษี กิจการที่กำลังไปได้ดีอาจจะถึงคราวที่ต้องสิ้นสุดเพียงเพราะแม่นางชักดาบ แล้วถ้าเรื่องโกงค่าภาษีไปถึงทางการหละ ข้าว่าคงจะตายเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตกว่าเดิมจริงไหม คนของทางการคงไม่ปล่อยแม่นางไว้เป็นแน่ เพราะภาษีที่ได้มาก็ต้องส่งไปให้หลวง” เส้าเทียนอธิบายและเจรากับหญิงสาวเจ้าของหอด้วยความใจเย็น

      “...” จ้าว หงหงมีใบหน้าที่ซีดทันทีเมื่อได้ยินคำว่าทางการ “ข้ายอมจ่ายก็ได้!” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็ยอมยื่นถุงเงิน500ชั่งให้บุรุษตรงหน้า

      “ดีแล้วขอรับแม่นาง เปิดกิจการก็เสียภาษี”

      หลังจากที่เส้าเทียนรับถุงเงิน500ชั่งจากนางเสร็จ เขากับสหายทั้งสองก็เดินออกจากหอเซียงถงแห่งนี้เพื่อไปที่อื่นต่อ

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +510 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 510 + 500 + 25 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เซราฟหรือเซเรฟ?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปลอกสรรพสัตว์
กระจกหมื่นทิวา
โล่หวงจู้(เก๊)
ตัวเบาขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว(450)
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x88
x8
x5
x224
x3044
x1
x49
x2376
x900
x300
x107
x51
x3
x40
x99
x75
x4
x60
x2
x100
x10
x10
x12
x1
x9999
x10
x186
x100
x100
x8
x2
x15
x4
x13
x4
x32
x112
x837
x73
x2
x279
x2
x1292
x2698
x1
x9999
x1
x54
x37
x1315
x6
x610
x15
x20
x151
x7
x11
x130
x11
x5
x2
x5
x237
x175
x2
x720
x2
x3
x254
x500
x24
x88
x13
x4
x390
x15
x5
x35
x56
x25
x13
x4
x270
x449
x4557
x10
x7241
x16
x325
x14
x17
x240
x221
x472
x9
x68
x11
x36
x54
x1
x1105
x6
x7
x84
x743
x6934
x139
x755
x808
x195
x802
x9999
x458
x6
x3490
x3072
x2472
x4800
x36
x186
x17
x221
x101
x194
x23
x1
x80
x6
x99
x306
x83
x68
x96
x150
x16
x2857
x5618
x3
x59
x928
x18
x35
x9999
x2
x15
x15
x4340
x3601
x6174
x665
x924
x9858
x1299
x255
x662
x312
x5800
x1110
x349
x93
x2183
x89
x1635
x617
x275
x763
x3427
x72
x690
x121
x1397
x141
x50
x4031
x259
x1005
x1158
x8104
x1404
x466
x1

613

กระทู้

2348

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2881061
เงินตำลึง
9420758
ชื่อเสียง
223838
ความหิว
1175

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
1039
ความชั่ว
501
ความโหด
1180
♦ เหยากวง ♦
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-9-27 03:54:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 21:48

ขึ้นชื่อว่าคนก็ไม่พ้นออกเดินทาง
542
{ ระบำหงส์แปดทิศ 1 }
เข้าหอโคมเขียวอย่างไรให้เงินอยู่ครบ


(4) สัญญาจ้าง : นี่จะมีใครมีความสามารถพอตัวไหมนะ (บู๊ 5000+) มาช่วยคุ้มกันการแสดงครั้งใหญ่หน่อยนะ
ได้โปรดเถอะผู้กล้าน้อย การค้าครั้งนี้ข้าลงทุนไปเยอะเลย เพื่อจัดการแสดง "ระบำหงส์แปดทิศ"
การร่ายรำผสมผสานวัฒนธรรมระหว่างเส้นทางสายไหม-ต้าฮั่น (100 ชั่ง - 3000 ตำลึง - 222 ชื่อเสียง)
สถานที่: เถ้าแก่เนี้ยแห่งหอเซียงถง

        
        ระหว่างทางจูหรงเยว่เป็นคนสอบถามถึงที่ตั้งของหอเซียงถง ทว่าเหล่าผู้บอกทางมีมากที่ส่งยิ้มกรุ่มกริ่มคล้าย ‘เรื่องที่รู้กันอยู่’ ของเหล่าบุรุษนักเที่ยว หรงเยว่มึนงงไปไม่นาน ก็นึกถึงเรื่องที่ตนเคยอ่านและพบเจอจากคำบอกเล่าของพี่สาวทั้งสองได้ ขณะที่คุณชายกำลังงีบหลับอยู่ในรถตนอาศัยจังหวะนี้ ไปสอบถามคำยืนยันกับเหล่านักเลงสุรา

        จึงได้ความว่า ‘หอเซียงถง’ ก็คือสำนักคณิกาอันดับหนึ่งของเมืองนี้ มีเทพธิดาของหอหรือก็คือนางโลมอันดับหนึ่งขายศิลป์ไม่ขายเรือนร่างแม่นาง ‘มู่ซีหลิว’ ร่ำลือกันว่าเสียงเพลงและการร่ายรำอันไพรเราะยังไม่สู้รูปโฉมดั่งนางสวรรค์ของนาง

         เดี๋ยวนั่นไม่ใช่ประเด็น…. ความลำบากมันอยู่ที่ ‘ชิบละนั่นหอโคมเขียว… คุณชายคล้ายจะยังไม่เคยเข้าสถานที่แบบนั้นมาก่อน!!’ อาเยว่รู้สึกตึงเครียดขึ้นมา เรื่องนี้ตนเคยสอบถามจึงทราบ ถ้อยคำของบุรุษผมเงินเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยการเชื่อฟังว่า

‘ตั้งแต่จำความได้อาเตี่ยก็ห้ามไม่ให้ข้าเข้าสถานที่เช่นนั้น มันไม่เหมาะสมคงเพราะกันไม่ให้ข้าเสียคนละมั้ง
ยังกล่าวอีกว่าเมื่อถึงเวลาจะคัดเลือกคนมาอบรมให้เอง อีกอย่าง.. แค่เดินผ่านด้านหน้าข้าก็จมูกแทบพังแล้ว สตรีพวกนั้นตกถังน้ำหอมมารึไง?’

        เรื่องก็เป็นแบบนี้จะให้ตนเดินดุ่มๆ นำคุณชายเข้าสถานที่อโคจร..เห็นทีจะไม่ได้!!

       จูหรงเยว่รอจนบุรุษผมเงินลืมตาตื่น ค่อยกระซิบเล่าต้นสนกลเหตุให้ว่าทำไมมาถึงหน้าหอทรงสูงนี้แล้วยังไม่เข้าไปสักที ทันทีที่นักกวีหนุ่มได้ฟังก็พยักหน้าเบาๆ “ได้… ข้าจะรออยู่ด้านนอกนี่เจ้าเข้าไปเถอะ เจรจาธุระเสร็จค่อยออกมารึไม่ก็… ให้เถ้าแก่ออกมาคุยด้านนอก”

        แม้จะทำเหมือนไม่สนใจใยดีตระกูลเสิ่น แต่พอเป็นเรื่องที่บิดาเคยสอนสั่งไว้หลิงเฮ่าพบว่าตนยังให้น้ำหนักกับถ้อยคำคนผู้นั้นอยู่มาก

        จูหรงเยว่นำใบประกาศเข้าไปขอพบเถ้าแก่หอเซียงถง เจรจาอยู่ไม่นานก็มีสตรีวัยกลางคนแต่งหน้าค่อนข้างเข้มออกมาพูดคุย เถ้าแก่เนี้ยใช้สายตาสำรวจครู่หนึ่งกล่าว “ใช่แล้วข้าน้อยคือผู้ติดประกาศไว้ แต่เราต้องการผู้กล้าที่มีฝีมือพอสมควร...จอมยุทธ์น้อยท่านอาจไม่ไหว”
        “ข้ามิได้มาคนเดียวขอรับ คุณชายข้าอยู่ด้านนอก… เขาไม่ค่อยถูกกับกลิ่นเครื่องหอมนัก” หรงเยว่เข้าใจว่าเถ้าแก่เนี้ยเห็นตนดูไร้ที่มาที่ไปจึงไม่เชื่อถือ เดินนำอีกฝ่ายออกไปพบคุณชายที่บัดนี้พิงต้นไม้เป่าขลุ่ยหยกอยู่

         แค่ใบหน้าด้านข้างแม้มีหน้ากากครอบก็มิได้ลดกลิ่นอายความน่าเชื่อถือของบุรุษผมเงินลงไปเลย เถ้าแก่เนี้ยตัดสินใจทันที “ตกลงข้าจ้างพวกท่านมาทำสัญญากันได้เลย!!”
        
         ทั้งเสิ่นหลิงเฮ่ายืนยันว่าจะไม่เข้าไปด้วยจมุกตนไม่ค่อยถูกกับน้ำปรุงถุงหอมด้านใน เถ่าแก่เนี้ยไม่มีทางเลือกนำสัญญาออกมาเขียนโต๊ะเล็กด้านข้าง "ตามที่พวกท่านทราบหอแห่งนี้กำลังจะเปิดการแสดงชุดพิเศษ 'เทพธิดาแปดทิศ' ในอีกสามวันข้างหน้ายามเว่ย (30 ก.ย. 61 13.00-15.00)งานครั้งนี้สำคัญมากผู้คยให้ความสนใจแล้วยังมีเหล่าชาวยุทธ ข้าเกรงจะเกิดเรื่องวุ่นวาย"
        "เรื่องการรักษาความปลอดภัยสินะขอรับ ที่ข้าหยิบใบสัญญาจ้างก็เพื่อการนี้" จูหรงเยว่ลงนามในสัญญาจ้างแทน เพราะหากนามของคุณชายแพร่ออกไปจะเป็นจุดสนใจของผู้คนมากขึ้นกว่าเดิม
         เถ้าแก่เนี้ยพยักหน้ารับทราบ ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้ยินบุรุษผมเงินสวมหน้ากากทองผู้นั้นเอ่ยแม้ครึ่งคำก็ยิ่งจดจ้อง "ท่านผู้กล้าทั้งสองระหว่างนี้ข้าน้อยจะเตรียมงาน หากเป็นไปได้ช่วยมาตามเวลานัดที่ลานแสดงจว๋ออี้เหม่าด้วยนะเจ้าคะ"

         "เถ้าแน่เนี้ยไม่ต้องกังวล เรื่องใดที่ข้ารับปากไว้ย่อมไม่ผิดไปจากนั้น" นักกวีหนุ่มกล่าวเรียบง่ายก่อนเดินกลับไปขึ้นรถม้า



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมซู่ฮว่ากวง
ปราณสำนึก
กระบี่ราชาสามภพ(เก๊)
หมัดพื้นฐาน
เอ้อหูจั่วลู่
ตัวเบาร่มนภา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x16
x1
x4
x20
x30
x1
x5
x3
x130
x100
x939
x5
x5
x20
x50
x1
x1
x5
x60
x64
x4
x9999
x160
x1
x1
x2
x12
x260
x280
x9999
x4500
x5
x20
x120
x2
x40
x287
x9999
x1000
x30
x264
x1
x10
x160
x210
x270
x34
x3
x3
x6
x96
x7
x14
x22
x8
x1450
x290
x175
x360
x200
x11
x9999
x9
x58
x3312
x3
x9
x84
x200
x5
x11
x147
x9999
x16
x7
x182
x715
x6
x15
x1
x48
x285
x60
x4
x80
x2
x15
x2
x2
x242
x1
x3
x2
x413
x460
x10
x619
x665
x340
x1575
x172
x2349
x1
x2
x5
x5
x283
x4312
x3350
x660
x705
x4
x306
x670
x110
x252
x52
x523
x500
x18
x15
x74
x1419
x1586
x940
x1240
x1412
x69
x844
x1
x1533
x30
x2212
x1
x105
x107
x51
x1
x7
x836
x382
x151
x111
x1684
x1224
x179
x67
x9999
x1529
x652
x1164
x2868
x740
x1368
x1721
x1617
x869
x20
x1
x29
x1256
x355
x33
x1
x8133
x740
x67
x150
x20
x48
x362
x778
x60
x455
x130
x300
x18
x169
x157
x10
x45
x30
x9999
x4
x332
x70
x154
x35
x31
x9
x446
x51
x1
x273
x1140
x1850
x123
x10
x20
x10
x85
x409
x10
x130
x905
x7
x30
x1988
x203
x2
โพสต์ 2018-11-29 00:04:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย TangXinJian เมื่อ 2019-2-12 04:11

พาร์ท 5 - ตามหาฮูหยินทั่วแผ่นดิน

(4)

ณ หอเซียงถง ผู้คนมากมายทั้งชายและหญิง ต่างแสวงหาความรื่นรมย์ยามราตรี ณ ที่แห่งนี้ เสียงเครื่องดนตรีนาๆชนิดต่างบรรเลง สาวงามต่างร้องขับขานเสียงเพลงเสนาะหู เครื่องดื่มมึนเมาต่างๆหลากหลาย อาหารมากมายเรียงรายบนโต๊ะ เป็นเวลาราวครึ่งชั่วยามแล้วนับตั้งแต่ที่อาหารซึ่งสั่งไปถูกนับมาจัดแจงที่บนโต๊ะ หากแต่ซึ่นเจี้ยนก็ยังได้แต่นั่งเหม่อตักอาหารนั้นรับประทานไปได้แค่ไม่กี่คำเท่านั้น

ท่าทางของชายหนุ่มทำเอาเหล่าพนักงานทั้งหลายทั้งชายและหญิงสงสัย พวกนางเข้ามาถามความเป็นไปว่าเหตุเป็นเพราะอาหารไม่อร่อยหรือเช่นไร? หากแต่ซึ่นเจี้ยนปฏิเสธ เขาหันหนีและรีบเดินขึ้นยังห้องพัก ไม่ได้เรียกอิสตรีนางใดมาปรนนิบัติ

ชายหนุ่มทิ้งกายขดตัวลงบนเตียง ทันทีที่เปลือกตานั้นปิดสนิทลง ก็หลับใหลในบันดล




@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -3 ความหิว -42 ย่อ เหตุผล
Admin -3 -42

ดูบันทึกคะแนน

ต้องการอะไรจากข้า?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์ละติน
เกราะทองคำ
กราดิอุสทอง
ฮั่นเสียทองเทวะ
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x100
x100
x30
x5
x8000
x8000
x8
x1
x10
x10
x1
x5
x18
x2
x4
x41
x90
x40
x30
x28
x900
x21
x150
x75
x4
x30
x125
x4
x140
x29
x3
x4
x9999
x3553
x25
x5
x7
x30
x5
x20
x2000
x45
x21
x1000