ดู: 473|ตอบกลับ: 2

{ นอกเมืองตุนหวง } บ้านร้างกลางทะเลทราย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-16 01:25:33 |โหมดอ่าน

บ้านร้างกลางทะเลทราย




บ้านร้างกลางทะเลทรายซึ่งอยู่อย่างโดดเดียวนอกเมืองตุนหวง
เจ้าของที่มาอาศัยได้ย้ายออกไปหลังจากถูกพายุทรายถล่มเมื่อหลายปีมาแล้ว 
จึงทำให้สภาพของบ้านทรุดโทรมไปตามกาลเวลา
แต่เหล่านักเดินทางที่เดินอ้อมเมืองบางคนก็ใช้บ้านหลังนี้เป็นที่พักค้างแรม 
จึงทำให้สภาพของบ้านยังพอที่สามารถซุกหัวหลับนอนได้อย่างไม่ต้องกลัวว่าบ้านจะพังลงมาทับ
และที่หลังของบ้านก็มีบ่อน้ำผุดเล็กๆสำหรับดื่มกินหรือใช้สอย



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 5

ดูบันทึกคะแนน

208

กระทู้

1798

โพสต์

64หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
467184
เงินตำลึง
19113882
ชื่อเสียง
265938
ความหิว
187

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7017
ความชั่ว
1279
ความโหด
3684
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-3-17 00:13:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-5-20 19:56


Story 153


   หลังจากออกจากป่าหินมาได้จางฝูก็เปลี่ยนจากการนั่งบนหลังเฟยเทียนเป็นมาเดินเคียงคู่ไปกับเจ้าช้างเผือกของเธอด้วยเหตุผลที่ว่าเธอขี้ที่จะนั่งและอยากที่จะขยับเนื้อขยับตัวบ้าง และอีกเหตุผลก็คือเธอนั่งอยากจะเดินใช้ความคิดนิดหน่อย เรื่องที่เธอฝัน มันน่ากลัวและเธอก็ลืมมันไม่ได้ สิ่งสุดท้ายที่เธอได้ยินก่อนจะตื่น คิดอย่างไรเธอก็คิดไม่ออก

    “เฮ้ออ”

    แปร๊นน(เจ้านายเป็นอะไร เหนื่อยรึยัง)เฟยเทียนที่ได้ยินเจ้านายสาวถอนหายใจก็ใช้งวงของมายกขึ้นมาวางพาดบนไหล่ของเจ้านายสาวอย่างให้กำลังใจทำเอาจางฝูถึงกับหันไปมองความน่าารักและแสนรู้ของเจ้าช้างตัวอย่างๆอย่างอดไม่ได้ จะว่าไปแล้วเธอก็โชคดีนะที่ได้เจ้านี้มาเป็นเพื่อนร่วมทางถึงแม้บางครั้งมันจะซนจนเกินขอบเขตที่เธอจะดูและแต่เมื่อยามที่ต้องให้พวกมันช่วยเหลือน พวกมันก็สามารถช่วยและเเบ่งเบางานเธอได้อย่างดีทีเดียว

    “ข้าไม่เป็นอะไรหรอกเฟยเทียน ดูนั่นสิ พระอาทิตย์ขึ้แล้ว” จางฝูหันไปพูดกับช้างเผือกแล้วหันกลับไปมองทางด้านหลังของตัวเองที่มีแสงของดวงอาทิตย์ที่ค่อยแทรกผ่านท้องฟ้าที่มืดมิดขึ้นมาที่ละนิดๆ ซึ่งนั้นเป็นสัญญาณว่าเธอควรจะรีบเร่งเดินทางได้แล้วหากไม่อยากถูกย่างเกรียมกลางแดด

    “ไปเถอะเฟยเทียนน่าจะเจ้าเขตตุนหวงแล้วละนะ”จางฝูเอ่ยแลออกเดินต่อไปโดยมีเจ้าเฟยเทียนคอบเดินตามอยู่ใกล้ๆไม่ห่างกาย แสงแรกแห่งวันค่อยสาดส่องไปทั่วทั้งท้องทะเลทราย และค่อยเคลื่อนขึ้นอย่างช้าๆ และความร้อนก็ค่อยๆคืบบคลานตามมาอย่างๆช้าๆเเช่นกันแต่ก็ไม่อาจที่จะหยุดยั้งการเดินทางของจางฝูและคณะเดินทางของเธอได้

     เดินมาได้ไม่นานจางฝูก็มาพบเข้ากับบ้านร้างกลางทะเลทรายหลังหนึ่งซึ่งมันตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวกลางทะเลทรายแห่งนี้ ดูแล้วน่าน่าเหงาใจเสียจริงที่ต้องท่ามกลางความว่างเปล่าเช่นนี้ หลังจากเดินสำรวจดูบ้านร้างแห้งนี้เป็นที่เรียบร้องจางฝูจึงตัดสินใจว่าที่จะแวะพักกันที่นี่แล้วจึงค่อยออกเดินทางต่อเพราะทั้งเธอแล้วเฟยเทียนไม่ได้นอนมาตลอดทั้งคืน และมันก็ใกล้เข้าถึงขีดสุดแล้วในการที่จะลืมตาตื่นอยู่เช่นนี้

    “นอนพักที่นี่ละเฟยเทียน" หลังจากปลดเชือกเทียบรถให้เฟยเทียนเสร็จมันก็เดินไปกินน้ำที่บ่อน้ำผุดด้านหลังบ้านแล้วจึงค่อยลมตัวนอนพักที่ใต้ต้นไม้ ส่วนจางฝูเองหลังจากดื่มน้ำแล้วจัดการหาอาหารเตรียมให้เจ้าพวกเเสบเสร็จเธอก็เดินเลี่ยงไปหาที่นอนภายในบ้านร้าง

    ถึงแม้จะเป็นบ้านร้างแต่ภายด้านในก็ไม่ได้ดูย่ำแย่มากเท่าไหร่ บางที่ที่นี่อาจจะมีพวกนักเดินทางแวะมาพักบ่อยจนทำให้สภาพของที่นี่ยังคงดูดีอยู่ก็เป็นได้ หลังจากที่จดการปัดกวาดพื้นที่สำหรับที่เธอจะใช้นอนเสร็จเป็นที่เรียบร้อ ร่างบางงก่อนค่อๆทรุดตัวลงนั่งอย่างเมื่อยล้า มือเรียบค่อยเบื้อมไปปลดผ้าคลุมหน้าออกเพื่อให้หายใจได้สะดวกก่อนที่เธอจะล้มตัวลงนอนโดยใช้แขนของเธอและผ้าที่ใช้โพกหัวนั้นแหละเป็นหมอนหนุน โดยที่มีลู่จิ่วเลืื้อยมานอนเป็นเพื่อนคอยเฝ้าภัยให้กับเจ้านายสาย เผื่อเกิดนอนๆอยู่แล้วมีพวกสัตว์มากวน



     หลังจากที่นอนจนเต็มอิ่มแล้วจางฝูก็อุ้มลู่จิ่วเดินออกไปจากบ้านก่อนจะเดินไปนั่งเล่นอยู่ใต้ต้นไม้เพื่อที่เธอเองได้ได้กินข้าวเสียหน่อย หลังจากที่นอนไปจนอิ่มแต่ท้องของเธอมันไม่ได้อิ่มด้วยนี่สิ พอลืมตาตื่นปุ๊บ ท้องก็ร้องปั๊บ เธอจึงต้องรองท้องด้วยผลไม้ที่ซื้อเตรียมมา

  “อืมม ยามไหนแล้วละเนี่ย” จางฝูเอ่ยก่อนจะกัดแอ๊ปเปิ้ลไปคำหนึ่งแล้วเงยหน้ามองฟ้าที่ยังจ้าไปด้วยแสงจากดวงอาทิตย์ คงสักเทียงได้ไหมเนี่ย การอยู่กลางทะเลทรายที่มองเวลายากแหะ จางฝูยยังคงนั่งกินผลไม้อย่างสบายใจพ่อไปอีกพักใหญ่เนื่องจากเฟยเทียนของเธนดันหลับยาวไม่ยอมตื่น กว่าจะตื่นก็ปาไปจนท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง เห็นที่เธอคงต้องนอนพักค้างคืนอยู่ที่นี่ต่อเสียแล้วกระมัง เพราะการเข้าด่านอี้เหมินกวนในครั้งนี้เธอตั้งใจจะไปเดินซื้อเสบียงมาเพิ่มด้วย ไปตอนนี้ถึงนู่นก็คงตลาดวายหมดแล้ว

    “พักที่นี่ต่ออีกคืนแล้วกันนะ”จางฝูเอ่ยก่อนจะเดินไปหยิบเอาท่อนไม้ในรถแล้วนำออกมาก่อไฟเพื่อเตรียมอาหารเย็น แล้วใช้ผิงยามเมื่อดวงจันทร์มาเยื้อนอีกครา…..




@STAFF_Pixiu

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หมาป่าหยินหยาง เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2018-10-2 21:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -9 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
บ้านจางชิงเถียน
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
กงจักรไท่หยาง
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x6
x100
x3
x8
x30
x3
x1
x3
x8
x4
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x30
x1
x4
x5
x3
x4
x160
x1
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x187
x90
x30
x240
x3
x45
x600
x399
x100
x4
x400
x1200
x75
x7
x27
x595
x5
x100
x1185
x2
x163
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x58
x31
x4
x250
x19
x577
x32
x84
x200
x100
x800
x4
x333
x727
x200
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x83
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x8
x1676
x1
x2
x1080
x2045
x58
x1521
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x245
x131
x175
x578
x38
x111
x426
x970
x1
x23
x604
x5
x450
x144
x366
x293
x520
x1441
x127
x67
x774
x480
x4
x2
x694
x716
x450
x158
x9999
x1839
x500
x325
x55
x42
x17
x69
x23
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x88
x1
x9
x138
x259
x698
x5450
x73
x11
x198
x446
x141
x2400
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x584
x1692
x780
x108
x195
x107
x11
x95
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x157
x5
x10
x15
x4
x162
x263
x500
x2
x51
x1803
x8
x158
x200
x6662
x702
x280
x8
x59
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x32
x14
x678
x8
x1439
x9
x1748
x313
x918
x1169
x928
x1030
x667
x185
x134
x191
x745
x1580
x807
x92
x148
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1182
x680
x195
x2122
x2318
x581
x40
x1018
x603
x24
x280
x1245
x157
x248
x1444
x8130
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

1303

กระทู้

4675

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19576987
เงินตำลึง
28142
ชื่อเสียง
305569
ความหิว
2431

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
25938
ความชั่ว
8407
ความโหด
54203
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-11-8 22:44:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-11-8 22:45


ผจญภัยในแดนฮั่น
1636
เห็นแก่กินก็มีเคราะห์
            ด่านอี้เหมินกวน…

            เหล่าชายฉกรรน์สวมเสื้อป่านหยาบขับเกวียนเทียมวัวเล่นแย่างไม่ช่าไม่เร็วไปตามถนนสายหลัก แล่นไปก็สบถด่ากันไปเป็นถธรรมชาติของชนชั้นกรรมกร ไม่ได้มีสิ่งีท่สะดุดตา รายหนึ่งเรียกเหล่าต้าหรือพี่ใหญ่คอยนั่งท้ายเพื่อกันไม่ให้กระสอบผักหล่นกระจาย

            ทางเกวียนเป็นหลุมบ่อไม่ค่อยได้ซ่อมแซม มันก็จะเขย่าๆ บ้างเรื่องปกติ “เฮ้ยๆ ขับดีดีหน่อย หัวผักกาดขาวข้าช้ำหมดปั๊ดเสียราคา!!”

            “รุ้แล้วๆ ไม่พอใจก็มาขับเองเลยไหมล่ะแหม่ จะว่าไปหัวผักกาดรอบนี้เนื้อดีจริงๆ ทั้งหอมทั้งขาวรับรองคนแย่งกันซื้อแน่” สารถีขับเกวียนหัวร่อเฮ่อๆ ทั้งสามชายส่งสายตาให้กันเป็นอันรู้กัน

             ท่ามกลางกองกระสอบใส่ผักรวมทั้งมะเขือ แครอท ผักกาด และผลผลิตอย่างมันเทศที่กลิ่นไม่ค่อบอภิรมย์นัก ถุงหนึ่งที่ขนาดไม่ใหญ่มากถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา หากมองเข้าไปจะเห็นสตรีผมเงินนอนแน่นิ่งอยู่ หลิงหลานวิงเวียนศีรษะรอบด้านได้ยินเสียงคนคุยกัน.. เสียงของการประกาศขันราคาสินค้า นางแน่ใจว่าตนยังอยู่ในด่านอี้เหมินกวน ไม่สับสนเรื่องที่.. กินขนมฝูหรงเกาแล้วมาอยู่ในที่มืดๆ นี่ได้ยังไง?

             แรงสั่นสะเทือน.. การเคลื่อนไหว และเสียงร้องของวัว ‘เกวียนขนของ? กลิ่นนี้.. ขนผักหรือ? พวกเขากำลังเคลื่อนย้ายข้าไปที่ไหน!!’ พยายามจะยับอยุ่หลายครั้งโดยเฉพาะตอนที่ได้ยินเสียงหน้าด่าน ทหารกำลังตรวจสอบใบผ่านทางของคนกลุ่มนี้

             “นี่ขอรับนายท่านใบผ่านทางของกระผม แฮ่ๆ อย่างที่เห็นงวดนี้ขายไม่ดีเท่าไร ก่อนผักจะเน่าเสียหมดพวกเราต้องเร่งเอาไปขายเมืองอื่นต่อ” เหล่าต้าเข้าพินอบพิเทานายตรวจ จากนั้นเอาแครอทบางหัวส่งส่วยให้ทหารหน้าด่าน “ไหนๆ ก็ก่อนจะเสีย ของยังพอทานได้นะขอรับพวกท่านทำงานเหน็ดเหนื่อย กระผมเลื่อมใสๆ ขอยกให้ฟรีๆ”

            นายทหารปฎิเสธไม่รับไว้ บ้างก็รับเพราะเห็นว่าของเล็กน้อย ด้านหนึ่งกำลังตรวจคันเกวียน ดูผ่านๆ เห็นกะสอบผักซ้อนกันหลายชั้น บางส่วนส่งกลิ่นเน่าแล้ว ธรมดาอาชีพค้าขายเช่นนี้มีความลำบากอยู่ก่อน พวกตนเป็นทหารไม่อยากเอารัดเอาเปรียบมาก “โจวเซียงหวิน พ่อค้าผัก ภูมิลำเนาอู่เว่ย ผ่านไปได้.. คนต่อไป!”      

           พวกมันทั้งสามหันยิ้มสบตาหลังจากเกวียนนั้นหลุดมานอกระยะของด่านอี้เหมินกวน รอบก่อนๆ ก็ใช้วิธีนี้ยังไม่เคยเจอปัญหา อย่าโลภจับทีละมากๆ เล็งเฉพาะเหยื่อมีราคา.. อย่างตามใบสั่งลูกค้า ‘สตรีตั้งครรภ์ ทรวดทรงดี ไม่เกี่ยงเชื้อชาติขอแค่สาวและมีผิวพรรณขาวเนียน’ ก็ไม่รุ้หรอกนะว่าจะเอาไปทำอะไร อย่างว่ารสนิยมทางเพศไม่มีคำว่าปกติ หึหึ

          รถเกวียนยังคงเคลื่อนตัวต่อไป จนกระทั่งถึงที่บ้านร้างนอกเมืองตุนหวง บ้านหลังนี้ซ่อนตัวอยุ่ในหุบเขา ร้างมาไม่ต่ำกว่าห้าปีแล้ว ปัจจุบันถูกพวกมันใช้เป็นสถานที่รวมสินค้าก่อนกระจายไปยังหัวเมืองต่างๆ เพื่อเก็งกำไรตามใบสั่ง ด้านในนั้นมืดสลัว มีแสงเทียนรำไรรวมไปถึงเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของเหล่าสตรีตั้งครรภ์อีกสามสี่คน

           “ร้องๆๆ ร้องเข้าไป ร้องหาอะไรนักหนาวะ!! เฮ้ยเจ้าสี่วันนี้เป็นไงบ้าง” เหล่าต้าที่เป็นหัวหน้ากระโดดลงจากเกวียน ให้ลูกสมุนแบกเอากระสอบเหยื่อรายล่าสุดมาตรวจสอบดู

           เจ้าสี่คือชื่อของชายหน้าปานที่คอยเฝ้าพวกผู้หญิงกลุ่มก่อนหน้า มันส่งสัญญาณบอกว่าเรียบร้อยทีก่อนก็แสยะยิ้มเหี้ยม “มีสองคนพยายามจะหนี ข้าจำคำสั่งพี่ว่าต้องถนุถนอมสินค้าพิเศษสักหน่อย… ก้อเลยล่ามไว้กับขื่อสักสองชั่วยาม”

          “แค่ล่ามแน่หรอวะ?”

          เจ้าสี่ยักไหล่ “ถอดไม่กี่ชิ้นแล้วค่อยล่าม นังนั่นกรีดร้องเสียแสบหู แค่ไม่บอบช้ำก็พอแล้วนี่”

          เดนมนุษย์หัวร่อฮ่าๆ คล้ายีมความสุขที่ได้ทำให้เหยื่ออับอาย…. หลิงหลานเริ่มโคจรลมปราณทีละน้อย อันที่จรงสามารถขยับตัวได้แล้ว แต่ในเมื่อคนทั้งสี่ไม่ได้ระแวงระวังนางจึงยังนอนนิ่งอยู่ ถูกพวกเขาแบกเข้าไปในบ้านเห็นสายตาอีกสามคู่หันมามองนางอย่างเวทนาเสมือนเพื่อนร่วมชะตากรรม แต่ละนางหน้าตาจิ้มลิ้ม บ้างก็ดูมีอายุแต่ยังสวยสดดั่งบุปผา.. ที่สำคัญคือทุกรายหน้าท้องนูนเด่นไม่ต้องบอกก็รุ้ว่าตั้งครรภ์

          '...ค้ามนุษย์? แย่จังข้าแค่กินฝูหรงเกาไปคำเดียวเองนะโดนจับเฉยเลย!!' รอบก่อนซ์้อปลาทูโดนโจรสลัดจับ รอบนี้ซื้อน้ำชาโดนลักพาตัว อิหยังวะ!!
   



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 ความโหด โพสต์ 2019-11-8 22:53

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แหวนฮวาปี่เหยา
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
รูปปั้นเทพีวีนัส
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x7
x26
x13
x2
x39
x37
x38
x22
x1260
x67
x16
x136
x1
x1
x2
x4
x63
x1
x15
x2
x85
x33
x888
x1
x1
x17
x2
x2
x2
x16
x1
x1
x11
x160
x70
x1
x30
x2
x5
x89
x2
x4
x3
x62
x357
x6
x11
x6
x20
x15
x48
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x3
x1
x1
x3
x1
x72
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x3
x7
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x160
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x8
x120
x1
x8
x5
x20
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2203
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x903
x27
x39
x15
x100
x9
x18
x333
x1895
x261
x2025
x1305
x323
x2260
x2
x8100
x363
x89
x103
x8
x75
x146
x3275
x129
x306
x392
x2751
x2039
x20
x1670
x9
x503
x1756
x9
x1
x28
x4865
x2494
x11
x62
x7299
x51
x9999
x1805
x48
x3
x164
x15
x1043
x1
x1
x2805
x2
x1
x2425
x14
x33
x27
x681
x470
x581
x30