ดู: 373|ตอบกลับ: 2

{ นอกเมืองตุนหวง } บ้านร้างกลางทะเลทราย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-16 01:25:33 |โหมดอ่าน

บ้านร้างกลางทะเลทราย




บ้านร้างกลางทะเลทรายซึ่งอยู่อย่างโดดเดียวนอกเมืองตุนหวง
เจ้าของที่มาอาศัยได้ย้ายออกไปหลังจากถูกพายุทรายถล่มเมื่อหลายปีมาแล้ว 
จึงทำให้สภาพของบ้านทรุดโทรมไปตามกาลเวลา
แต่เหล่านักเดินทางที่เดินอ้อมเมืองบางคนก็ใช้บ้านหลังนี้เป็นที่พักค้างแรม 
จึงทำให้สภาพของบ้านยังพอที่สามารถซุกหัวหลับนอนได้อย่างไม่ต้องกลัวว่าบ้านจะพังลงมาทับ
และที่หลังของบ้านก็มีบ่อน้ำผุดเล็กๆสำหรับดื่มกินหรือใช้สอย



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 5

ดูบันทึกคะแนน

137

กระทู้

1425

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
773462
เงินตำลึง
1068213
ชื่อเสียง
69821
ความหิว
731

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
6178
ความชั่ว
318
ความโหด
2337
ภูตปริศนา (วัยทารก)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-3-17 00:13:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ช้างหลับเพลินเป็นเหตุ]




   หลังจากออกจากป่าหินมาได้จางฝูก็เปลี่ยนจากการนั่งบนหลังเฟยเทียนเป็นมาเดินเคียงคู่ไปกับเจ้าช้างเผือกของเธอด้วยเหตุผลที่ว่าเธอขี้ที่จะนั่งและอยากที่จะขยับเนื้อขยับตัวบ้าง และอีกเหตุผลก็คือเธอนั่งอยากจะเดินใช้ความคิดนิดหน่อย เรื่องที่เธอฝัน มันน่ากลัวและเธอก็ลืมมันไม่ได้ สิ่งสุดท้ายที่เธอได้ยินก่อนจะตื่น คิดอย่างไรเธอก็คิดไม่ออก

    “เฮ้ออ”

    แปร๊นน(เจ้านายเป็นอะไร เหนื่อยรึยัง)เฟยเทียนที่ได้ยินเจ้านายสาวถอนหายใจก็ใช้งวงของมายกขึ้นมาวางพาดบนไหล่ของเจ้านายสาวอย่างให้กำลังใจทำเอาจางฝูถึงกับหันไปมองความน่าารักและแสนรู้ของเจ้าช้างตัวอย่างๆอย่างอดไม่ได้ จะว่าไปแล้วเธอก็โชคดีนะที่ได้เจ้านี้มาเป็นเพื่อนร่วมทางถึงแม้บางครั้งมันจะซนจนเกินขอบเขตที่เธอจะดูและแต่เมื่อยามที่ต้องให้พวกมันช่วยเหลือน พวกมันก็สามารถช่วยและเเบ่งเบางานเธอได้อย่างดีทีเดียว

    “ข้าไม่เป็นอะไรหรอกเฟยเทียน ดูนั่นสิ พระอาทิตย์ขึ้แล้ว” จางฝูหันไปพูดกับช้างเผือกแล้วหันกลับไปมองทางด้านหลังของตัวเองที่มีแสงของดวงอาทิตย์ที่ค่อยแทรกผ่านท้องฟ้าที่มืดมิดขึ้นมาที่ละนิดๆ ซึ่งนั้นเป็นสัญญาณว่าเธอควรจะรีบเร่งเดินทางได้แล้วหากไม่อยากถูกย่างเกรียมกลางแดด

    “ไปเถอะเฟยเทียนน่าจะเจ้าเขตตุนหวงแล้วละนะ”จางฝูเอ่ยแลออกเดินต่อไปโดยมีเจ้าเฟยเทียนคอบเดินตามอยู่ใกล้ๆไม่ห่างกาย แสงแรกแห่งวันค่อยสาดส่องไปทั่วทั้งท้องทะเลทราย และค่อยเคลื่อนขึ้นอย่างช้าๆ และความร้อนก็ค่อยๆคืบบคลานตามมาอย่างๆช้าๆเเช่นกันแต่ก็ไม่อาจที่จะหยุดยั้งการเดินทางของจางฝูและคณะเดินทางของเธอได้

     เดินมาได้ไม่นานจางฝูก็มาพบเข้ากับบ้านร้างกลางทะเลทรายหลังหนึ่งซึ่งมันตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวกลางทะเลทรายแห่งนี้ ดูแล้วน่าน่าเหงาใจเสียจริงที่ต้องท่ามกลางความว่างเปล่าเช่นนี้ หลังจากเดินสำรวจดูบ้านร้างแห้งนี้เป็นที่เรียบร้องจางฝูจึงตัดสินใจว่าที่จะแวะพักกันที่นี่แล้วจึงค่อยออกเดินทางต่อเพราะทั้งเธอแล้วเฟยเทียนไม่ได้นอนมาตลอดทั้งคืน และมันก็ใกล้เข้าถึงขีดสุดแล้วในการที่จะลืมตาตื่นอยู่เช่นนี้

    “นอนพักที่นี่ละเฟยเทียน" หลังจากปลดเชือกเทียบรถให้เฟยเทียนเสร็จมันก็เดินไปกินน้ำที่บ่อน้ำผุดด้านหลังบ้านแล้วจึงค่อยลมตัวนอนพักที่ใต้ต้นไม้ ส่วนจางฝูเองหลังจากดื่มน้ำแล้วจัดการหาอาหารเตรียมให้เจ้าพวกเเสบเสร็จเธอก็เดินเลี่ยงไปหาที่นอนภายในบ้านร้าง

    ถึงแม้จะเป็นบ้านร้างแต่ภายด้านในก็ไม่ได้ดูย่ำแย่มากเท่าไหร่ บางที่ที่นี่อาจจะมีพวกนักเดินทางแวะมาพักบ่อยจนทำให้สภาพของที่นี่ยังคงดูดีอยู่ก็เป็นได้ หลังจากที่จดการปัดกวาดพื้นที่สำหรับที่เธอจะใช้นอนเสร็จเป็นที่เรียบร้อ ร่างบางงก่อนค่อๆทรุดตัวลงนั่งอย่างเมื่อยล้า มือเรียบค่อยเบื้อมไปปลดผ้าคลุมหน้าออกเพื่อให้หายใจได้สะดวกก่อนที่เธอจะล้มตัวลงนอนโดยใช้แขนของเธอและผ้าที่ใช้โพกหัวนั้นแหละเป็นหมอนหนุน โดยที่มีลู่จิ่วเลืื้อยมานอนเป็นเพื่อนคอยเฝ้าภัยให้กับเจ้านายสาย เผื่อเกิดนอนๆอยู่แล้วมีพวกสัตว์มากวน



     หลังจากที่นอนจนเต็มอิ่มแล้วจางฝูก็อุ้มลู่จิ่วเดินออกไปจากบ้านก่อนจะเดินไปนั่งเล่นอยู่ใต้ต้นไม้เพื่อที่เธอเองได้ได้กินข้าวเสียหน่อย หลังจากที่นอนไปจนอิ่มแต่ท้องของเธอมันไม่ได้อิ่มด้วยนี่สิ พอลืมตาตื่นปุ๊บ ท้องก็ร้องปั๊บ เธอจึงต้องรองท้องด้วยผลไม้ที่ซื้อเตรียมมา

  “อืมม ยามไหนแล้วละเนี่ย” จางฝูเอ่ยก่อนจะกัดแอ๊ปเปิ้ลไปคำหนึ่งแล้วเงยหน้ามองฟ้าที่ยังจ้าไปด้วยแสงจากดวงอาทิตย์ คงสักเทียงได้ไหมเนี่ย การอยู่กลางทะเลทรายที่มองเวลายากแหะ จางฝูยยังคงนั่งกินผลไม้อย่างสบายใจพ่อไปอีกพักใหญ่เนื่องจากเฟยเทียนของเธนดันหลับยาวไม่ยอมตื่น กว่าจะตื่นก็ปาไปจนท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง เห็นที่เธอคงต้องนอนพักค้างคืนอยู่ที่นี่ต่อเสียแล้วกระมัง เพราะการเข้าด่านอี้เหมินกวนในครั้งนี้เธอตั้งใจจะไปเดินซื้อเสบียงมาเพิ่มด้วย ไปตอนนี้ถึงนู่นก็คงตลาดวายหมดแล้ว

    “พักที่นี่ต่ออีกคืนแล้วกันนะ”จางฝูเอ่ยก่อนจะเดินไปหยิบเอาท่อนไม้ในรถแล้วนำออกมาก่อไฟเพื่อเตรียมอาหารเย็น แล้วใช้ผิงยามเมื่อดวงจันทร์มาเยื้อนอีกครา…..




@STAFF_Pixiu

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หมาป่าหยินหยาง เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2018-10-2 21:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -9 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นสูง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หนามคู่เป่าเหลียน
ม้าเทพอูซุน
ไข่มุกราตรี
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x5
x177
x43
x800
x2
x17
x25
x80
x100
x50
x600
x200
x3
x8
x4
x160
x1
x400
x3
x100
x3
x600
x600
x200
x90
x30
x220
x3
x59
x600
x400
x200
x5
x400
x1200
x75
x3
x30
x600
x4
x100
x1185
x2
x200
x200
x28
x4
x600
x40
x2
x10
x60
x58
x4
x250
x19
x600
x32
x40
x200
x100
x800
x204
x3
x600
x712
x200
x16
x200
x21
x600
x4
x1000
x400
x800
x30
x600
x40
x4
x5
x29
x400
x74
x1
x4
x1680
x1
x3
x435
x735
x57
x975
x3
x5
x6
x70
x2
x133
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x1
x136
x300
x75
x1
x15
x15
x2
x49
x6
x651
x410
x1500
x132
x218
x261
x260
x260
x400
x215
x70
x325
x360
x30
x110
x346
x720
x1
x23
x536
x4
x350
x90
x266
x257
x520
x923
x129
x1
x22
x714
x390
x2
x2
x509
x386
x320
x158
x5225
x1092
x350
x233
x49
x42
x17
x49
x18
x320
x1162
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x28
x1
x8
x131
x241
x668
x4800
x53
x12
x134
x1
x446
x140
x5400
x8
x327
x630
x500
x35
x2
x3
x260
x5
x40
x141
x2
x4500
x546
x1340
x730
x108
x195
x107
x8
x48
x482
x7
x38
x3
x2
x7
x137
x5
x10
x15
x4
x147
x263
x500
x2
x51
x261
x7
x158
x12
x227
x4622
x702
x220
x13
x109
x4
x2
x979
x2219
x490
x648
x219
x192
x254
x279
x6
x32
x13
x678
x7
x563
x9
x1748
x313
x732
x844
x1006
x980
x850
x105
x184
x231
x746
x1347
x807
x92
x95
x179
x906
x408
x120
x161
x6
x225
x287
x619
x460
x1014
x660
x156
x2072
x2318
x571
x40
x1018
x488
x24
x280
x1245
x170
x248
x1444
x6129
x1960
x3490
x35
x24
x41
x81
x697
x1

1161

กระทู้

4146

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1887582
เงินตำลึง
3830451
ชื่อเสียง
253158
ความหิว
1550

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
19522
ความชั่ว
8486
ความโหด
43988
เกิ้นหยาง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 7 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-11-8 22:45


ผจญภัยในแดนฮั่น
1636
เห็นแก่กินก็มีเคราะห์
            ด่านอี้เหมินกวน…

            เหล่าชายฉกรรน์สวมเสื้อป่านหยาบขับเกวียนเทียมวัวเล่นแย่างไม่ช่าไม่เร็วไปตามถนนสายหลัก แล่นไปก็สบถด่ากันไปเป็นถธรรมชาติของชนชั้นกรรมกร ไม่ได้มีสิ่งีท่สะดุดตา รายหนึ่งเรียกเหล่าต้าหรือพี่ใหญ่คอยนั่งท้ายเพื่อกันไม่ให้กระสอบผักหล่นกระจาย

            ทางเกวียนเป็นหลุมบ่อไม่ค่อยได้ซ่อมแซม มันก็จะเขย่าๆ บ้างเรื่องปกติ “เฮ้ยๆ ขับดีดีหน่อย หัวผักกาดขาวข้าช้ำหมดปั๊ดเสียราคา!!”

            “รุ้แล้วๆ ไม่พอใจก็มาขับเองเลยไหมล่ะแหม่ จะว่าไปหัวผักกาดรอบนี้เนื้อดีจริงๆ ทั้งหอมทั้งขาวรับรองคนแย่งกันซื้อแน่” สารถีขับเกวียนหัวร่อเฮ่อๆ ทั้งสามชายส่งสายตาให้กันเป็นอันรู้กัน

             ท่ามกลางกองกระสอบใส่ผักรวมทั้งมะเขือ แครอท ผักกาด และผลผลิตอย่างมันเทศที่กลิ่นไม่ค่อบอภิรมย์นัก ถุงหนึ่งที่ขนาดไม่ใหญ่มากถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา หากมองเข้าไปจะเห็นสตรีผมเงินนอนแน่นิ่งอยู่ หลิงหลานวิงเวียนศีรษะรอบด้านได้ยินเสียงคนคุยกัน.. เสียงของการประกาศขันราคาสินค้า นางแน่ใจว่าตนยังอยู่ในด่านอี้เหมินกวน ไม่สับสนเรื่องที่.. กินขนมฝูหรงเกาแล้วมาอยู่ในที่มืดๆ นี่ได้ยังไง?

             แรงสั่นสะเทือน.. การเคลื่อนไหว และเสียงร้องของวัว ‘เกวียนขนของ? กลิ่นนี้.. ขนผักหรือ? พวกเขากำลังเคลื่อนย้ายข้าไปที่ไหน!!’ พยายามจะยับอยุ่หลายครั้งโดยเฉพาะตอนที่ได้ยินเสียงหน้าด่าน ทหารกำลังตรวจสอบใบผ่านทางของคนกลุ่มนี้

             “นี่ขอรับนายท่านใบผ่านทางของกระผม แฮ่ๆ อย่างที่เห็นงวดนี้ขายไม่ดีเท่าไร ก่อนผักจะเน่าเสียหมดพวกเราต้องเร่งเอาไปขายเมืองอื่นต่อ” เหล่าต้าเข้าพินอบพิเทานายตรวจ จากนั้นเอาแครอทบางหัวส่งส่วยให้ทหารหน้าด่าน “ไหนๆ ก็ก่อนจะเสีย ของยังพอทานได้นะขอรับพวกท่านทำงานเหน็ดเหนื่อย กระผมเลื่อมใสๆ ขอยกให้ฟรีๆ”

            นายทหารปฎิเสธไม่รับไว้ บ้างก็รับเพราะเห็นว่าของเล็กน้อย ด้านหนึ่งกำลังตรวจคันเกวียน ดูผ่านๆ เห็นกะสอบผักซ้อนกันหลายชั้น บางส่วนส่งกลิ่นเน่าแล้ว ธรมดาอาชีพค้าขายเช่นนี้มีความลำบากอยู่ก่อน พวกตนเป็นทหารไม่อยากเอารัดเอาเปรียบมาก “โจวเซียงหวิน พ่อค้าผัก ภูมิลำเนาอู่เว่ย ผ่านไปได้.. คนต่อไป!”      

           พวกมันทั้งสามหันยิ้มสบตาหลังจากเกวียนนั้นหลุดมานอกระยะของด่านอี้เหมินกวน รอบก่อนๆ ก็ใช้วิธีนี้ยังไม่เคยเจอปัญหา อย่าโลภจับทีละมากๆ เล็งเฉพาะเหยื่อมีราคา.. อย่างตามใบสั่งลูกค้า ‘สตรีตั้งครรภ์ ทรวดทรงดี ไม่เกี่ยงเชื้อชาติขอแค่สาวและมีผิวพรรณขาวเนียน’ ก็ไม่รุ้หรอกนะว่าจะเอาไปทำอะไร อย่างว่ารสนิยมทางเพศไม่มีคำว่าปกติ หึหึ

          รถเกวียนยังคงเคลื่อนตัวต่อไป จนกระทั่งถึงที่บ้านร้างนอกเมืองตุนหวง บ้านหลังนี้ซ่อนตัวอยุ่ในหุบเขา ร้างมาไม่ต่ำกว่าห้าปีแล้ว ปัจจุบันถูกพวกมันใช้เป็นสถานที่รวมสินค้าก่อนกระจายไปยังหัวเมืองต่างๆ เพื่อเก็งกำไรตามใบสั่ง ด้านในนั้นมืดสลัว มีแสงเทียนรำไรรวมไปถึงเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของเหล่าสตรีตั้งครรภ์อีกสามสี่คน

           “ร้องๆๆ ร้องเข้าไป ร้องหาอะไรนักหนาวะ!! เฮ้ยเจ้าสี่วันนี้เป็นไงบ้าง” เหล่าต้าที่เป็นหัวหน้ากระโดดลงจากเกวียน ให้ลูกสมุนแบกเอากระสอบเหยื่อรายล่าสุดมาตรวจสอบดู

           เจ้าสี่คือชื่อของชายหน้าปานที่คอยเฝ้าพวกผู้หญิงกลุ่มก่อนหน้า มันส่งสัญญาณบอกว่าเรียบร้อยทีก่อนก็แสยะยิ้มเหี้ยม “มีสองคนพยายามจะหนี ข้าจำคำสั่งพี่ว่าต้องถนุถนอมสินค้าพิเศษสักหน่อย… ก้อเลยล่ามไว้กับขื่อสักสองชั่วยาม”

          “แค่ล่ามแน่หรอวะ?”

          เจ้าสี่ยักไหล่ “ถอดไม่กี่ชิ้นแล้วค่อยล่าม นังนั่นกรีดร้องเสียแสบหู แค่ไม่บอบช้ำก็พอแล้วนี่”

          เดนมนุษย์หัวร่อฮ่าๆ คล้ายีมความสุขที่ได้ทำให้เหยื่ออับอาย…. หลิงหลานเริ่มโคจรลมปราณทีละน้อย อันที่จรงสามารถขยับตัวได้แล้ว แต่ในเมื่อคนทั้งสี่ไม่ได้ระแวงระวังนางจึงยังนอนนิ่งอยู่ ถูกพวกเขาแบกเข้าไปในบ้านเห็นสายตาอีกสามคู่หันมามองนางอย่างเวทนาเสมือนเพื่อนร่วมชะตากรรม แต่ละนางหน้าตาจิ้มลิ้ม บ้างก็ดูมีอายุแต่ยังสวยสดดั่งบุปผา.. ที่สำคัญคือทุกรายหน้าท้องนูนเด่นไม่ต้องบอกก็รุ้ว่าตั้งครรภ์

          '...ค้ามนุษย์? แย่จังข้าแค่กินฝูหรงเกาไปคำเดียวเองนะโดนจับเฉยเลย!!' รอบก่อนซ์้อปลาทูโดนโจรสลัดจับ รอบนี้ซื้อน้ำชาโดนลักพาตัว อิหยังวะ!!
   



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 ความโหด โพสต์ 7 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ถานเซี่ย
หน้ากากยักษ์ม่วง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ฮิปโป
แหวนมารจื่อเซ่อ
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x210
x220
x12
x100
x30
x2
x1
x10
x7
x54
x1600
x9999
x6
x1600
x8
x30
x5
x800
x2060
x600
x350
x2000
x40
x35
x26
x960
x740
x2750
x100
x16
x1800
x9
x1200
x1800
x1200
x28
x17
x15
x22
x11
x1000
x14
x125
x1900
x161
x2330
x1303
x333
x2503
x3
x8100
x363
x89
x98
x3
x74
x150
x3100
x94
x302
x460
x2842
x2270
x5
x1580
x8
x613
x1800
x3
x302
x8
x27
x2130
x2330
x4
x50
x4111
x49
x9999
x1800
x14
x3
x122
x187
x16
x1040
x1
x1
x2105
x1
x1
x2425
x26
x13
x4
x3
x940
x1570
x607
x15
x66
x79
x57
x38
x5
x1180
x1700
x53
x885
x122
x630
x320
x41
x44
x2365
x1
x1980
x2720
x3100
x2755
x81
x286
x252
x5380
x9999
x17
x585
x51
x28
x3871
x10
x16
x47
x182
x31
x2
x1000
x1001
x16
x3189
x289
x2800
x168
x1297
x9999
x2451
x2810
x1102
x1778
x2290
x135
x695
x929
x485
x1081
x122
x25
x5212
x2741
x3766
x1098
x71
x2380
x3537
x3755
x2005
x3459
x934
x507
x1020
x428
x132
x950
x221
x3
x24
x3
x1280
x77
x35
x2804
x570
x2
x264
x116
x9999
x2349
x2
x35
x2117
x2885
x5400
x7097
x339
x3257
x4240
x399
x598
x9999
x1759
x394
x10
x1006
x2111
x3040
x408
x87
x1
x19
x25
x25
x31
x9
x5258
x9149
x1792
x9999
x199
x24
x5287
x20
x5805
x18
x8
x856
x256
x26
x9
x101
x31
x7
x777
x3805
x6
x30
x194
x604
x81
x2804
x2116
x109
x15