ดู: 181|ตอบกลับ: 4

{ เมืองหนานผี } สวนสระจวงจี

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-9 16:40:59 |โหมดอ่าน





สวนสระจวงจี 

{ เมืองหนานผี }









【สวนสระจวงจี】
『 เขียวขจีพฤกษาธาราริน กรุ่นไอดินกรุ่นไอแดดแผดเผาทุกข์ 
ไม่ไกลจากย่านการค้าปรากฎสวนสระใจกลางนครหนานผี 
บรรยากาศสงบผ่อนคลายใต้ต้นหยางหลิวและป่าไผ่ 
ผืนน้ำใสสะอาด สามารถดื่มกินได้ นอกจากปลานานาชนิดแล้ว
บางครั้งยังมีสัตว์เล็กๆ อย่างกระต่ายและกระรอก 
ชาวเมืองนิยมมาที่แห่งนี้เพื่อพักผ่อนหย่อนใจ









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

713

กระทู้

2818

โพสต์

40หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2330391
เงินตำลึง
139526838
ชื่อเสียง
174551
ความหิว
600

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
8607
ความชั่ว
7658
ความโหด
9023
ไข่น้ำแข็ง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-3-11 01:16:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ลูกจิ้งจอกงอกหาง

133


ตกปลาเบ็ดตรง สวนสระจวงจี
{ ผจญภัยกับคู่หู 11 }
ข้าเริ่มเหมือนเจียงไท่กงขึ้นทุกที

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

        หลังจากสุมหัวปรึกษากันลับหลังมนุษย์เสร็จแล้ว ภาคีหมูทั้งเจ็ดเดินแถวตอนเรียงหนึ่งออกจากตลาดจินเหลียน บุรุษผมดำก็ยังคงขึ้นหลังอาชาคู่ใจติดตามไป ด้านหลังหลิงเฮ่าสะพายตะกร้าส้มผีผามีเพียงพอสำหรับหมูทั้งขบวน แต่ตอนเขาลองยื่นให้แล้วเจ้าหมูพี่ใหญ่กลับไม่ยอมแล พาให้ตัวอื่นๆ เมินตามต่อกันไปเป็นทอดๆ

        ก็ดี….ซื้อเองกินเอง อิ่มท้องสบายใจ และที่สำคัญไม่เปลือง!!

         บุรุษชุดขาวยกหมวกสานขึ้นสวมบังแสงแดดในยามเที่ยงวัน อากาศเริ่มร้อนระอุจนไขมันหมูละลายหยดติ๋งๆ เสิ่นหลิงเฮ่ามือแกะเปลือกผีผา ป้อนตัวเองคำ ป้อนเยี่ยซาคำ...รื่นรมย์ยิ่ง

        เจ้าหมูสามตัวสุดท้ายหันมามองเขาเป็นระยะ นักกวีหนุ่มจึงส่งรอยยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

        ขบวนหมูตอนเรียงหนึ่งมุ่งหน้าต่อไป ผ่านทั้งแผงร้านชำและอาหารคน อาหารสัตว์ ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดพัก กระทั่งหลิงเฮ่าได้กลิ่นชื้นปนหอมหวาน อันเป็นเอกลักษณ์ของน้ำแร่ธรรมชาติ ขบวนหมูก็เริ่มเลี้ยวเข้าไปใกล้ทิศทางนั้นมากขึ้นทุกที “....หืม เห็นทีแถวนี้จะมีแหล่งน้ำชั้นเลิศ” เมื่อคิดได้ว่าหมูเหล่านี้ไม่ใช่ธรรมดา จากการเลือกกินหูฉลามแล้ว น้ำที่ดื่มก็คงไม่พ้นน้ำจากตาน้ำธรรมชาติเป็นแน่

        และแล้วก็ไม่ผิดจากที่เขาคิด… ชายหนุ่มติดตามเหล่าหมูมาจนถึงสวนสระแห่งหนึ่ง ความร้อนจากภายนอกแทบจะไม่ล่วงล้ำเข้ามาในสถานรื่นรมณ์แห่งนี้ พืชพรรณเขียวขจี ผืนน้ำใสจนมองเห็นหินหลากสีในบ่อ หมูป่านานาพันธุ์เริงร่าอย่างสดชื่น เหล่าหมูตรงเข้าไปดื่มน้ำอย่างกระหายทีละตัว นักกวีเซิงเห็นดังนั้นก็ไม่รอช้า ปลดถุงน้ำทั้งหมดที่มีเข้าไปกรอกเตรียมไว้ด้วย ผ่ามือเรียววักน้ำขึ้นมาดื่ม ‘อื้ม...เย็นฉ่ำ หวานนิดๆ สดชื่นดีจริง!’ ภาคีขบวนนี้พาเขามาเจอที่ดีดีเข้าซะแล้ว….

        เห็นเหล่าหมูยังไม่มีท่าทีจะเดินทางต่อ ต่างหยุดพักนอนเกลือกกลิ้งบนทุ่งหญ้า หลิงเฮ่าเห็นทีไม่มีสิ่งใดทำ จึงลุกขึ้นบริหารร่างกายคลายอาการเมื่อยล้าตามกล้ามเนื้อ น่าแปลกที่เขารู้สึกเหนื่อยยากขึ้นกว่าเดิม ระหว่างกำลังเอี้ยวตัวอยู่นั่นเอง ประดับสีทองชิ้นหนึ่งก็ร่วงลงมา

        “เอะ….ข้าเก็บไว้ที่นี่เองหรือ” ก็คือต่างหูทองคำที่ซูเทียนเหมิน ‘สหาย’ ของเขาได้ส่งมาให้ เห็นของแล้วนึกถึงคน… รอยยิ้มน้อยๆ บนใบหน้าหวานเลือนหายไปในทันที ตลอดหนทางใช่ว่าเขาไม่คิดถึงผู้ให้ต่างหูนี้ แต่เพราะยิ่งคิดตนยิ่งควบคุมภาวะอารมณ์ตนเองไม่ได้… สุดท้ายจึงเลือกที่จะไม่นึกถึง ‘จนกว่าจิตใจของเจ้าจะพร้อม จงอย่าได้ไปแดนเหนือ’

        เขายังไม่พร้อม….หลิงเฮ่าทราบข้อนี้ดี

        นักกวีหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ห่อเก็บต่างหูเอาไว้ในอกเสื้ออย่างดี แล้วจึงเดินไปที่ม้าคว้าเบ็ดตรงออกมา… ช่วงเวลาเดียวที่ทำให้เขารู้สึกสงบได้ นั่นคือยามที่มือคู่นี้ได้สัมผัสกับลำไม้ไผ่ ร่างกายได้อยู่ระหว่างผืนดินและผิวน้ำ ใช่...ช่วงเวลาที่หลิงเฮ่ามีความสุขคือยามที่ได้ตกปลาในสถานที่เงียบสงบ

        นั่งมองผืนน้ำใสราวกับสามารถส่องสะท้อนให้เห็นสิ่งที่ซ่อนเร้นภายในจิตใจ เบ็ดตรงห่างจากน้ำถึงสามชุ่น หมูทั้งเจ็ดมองมนุษย์ชุดขาวเสมือนตัวประหลาด ตกปลาไม่ใช้ตะขอ… อดตายแน่ๆ

        นั่งตกปลาเพื่อดื่มด่ำบรรยากาศ เสพย์เสียงของใบไม้ยามลู่ตามลม ดั่งเสียงกระซิบจากแดดนไกลของใครบางคน วงน้ำส่องสะท้อนจนเกิดมโนภาพ สีครามเข้มดั่งดวงตาของคนผู้หนึ่ง… หลิงเฮ่าวางเบ็ดแล้วกางม้วนไม้ไผ่ กลั่นกรองความรู้สึกแล้วเรียบเรียงออกมาเป็นลำนำบทหนึ่ง

{ ลำนำภูษาขาว }


ไม่อาจถามถึงสุดปลายหนทางที่ทอดยาวไกล
การเดินทางเริ่มด้วยดาบนี้และชุดคลุมขาวดั่งหิมะ
ฝังเก็บฉากหลังแห่งรักแสนกำสรดไว้ในวัยเยาว์
สายลมทอดตัวข้ามธารน้ำแข็ง
สายฝนทิ้งระลอกรินอาบใจ
เสียงหัวร่อต่อกระซิก...บรรเลงบทเพลงแสนหวาน
อนาคตไม่อาจล่วงรู้ได้เลย...
ช่วงชีวิตที่รอวันเลือนหายดั่งหน้าฉากบทละคร
หวังเพียงจับมือคู่นั้นนิรันดร์กาล

ภายหลังความโศกเศร้า...
เพียงเพื่อที่จะพบว่าความรักอันบริสุทธิ์ได้หลุดลอยไป
รัก...สลักลึกอย่างรวดเร็ว
เพียงสัมผัสได้แค่เสี้ยวกลีบแห่งความรู้สึกชั่วคราว...ฝันในภาพลวง
เมื่อมองย้อนไปอีกครา...
ภูผาแห่งการเริ่มต้นยังคงตั้งตระหง่าน และมั่นคงเช่นเดิม
ข้ามผ่านมายา ทิวาพลันจาก
โอบกอด...เก็บลึกความทรงจำนี้เพียงเดียวดาย

ผ่านหลายชั่วอายุ ยุคสมัยที่ใช้รอคอย...ปล่อยความฝันลอยไกลออกไป
โลกนี้ช่างเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย
จิตวิญญาณบริสุทธิ์ซ่อนกายในสายหมอก
แม้ไม่มองย้อนไปถึงเหตุแห่งคำสัญญา
ช่วงเวลาอันทรงค่าจางหายอย่างเงียบงัน
ความโดดเดี่ยวเปล่าดายในกายข้า
ด้วยรอยยิ้ม เมื่อเส้นทางของเราบรรจบกัน
ด้วยคำมั่น เคียงคู่ร่วมวิญญาณ
ด้วยสาบาน เพียงความตายสิทธิ์พรากเราสอง
แม้ชะตาลิขิตแยกเราสองจากกันกี่ครั้งก็ตาม

ระทมทุกข์ในท้ายที่สุด
รัก...สลักลึกอย่างรวดเร็ว
เพียงสัมผัสได้แค่เสี้ยวกลีบแห่งความรู้สึกชั่วคราว...ดั่งเงาแห่งฝัน
เมื่อมองย้อนไปอีกครา...
ภูผาแห่งการเริ่มต้นยังคงตั้งตระหง่าน และมั่นคงเช่นเดิม
ข้ามผ่านคำหลอก สิ่งลวงเรื่อยมา
โอบกอด...เก็บลึกความทรงจำเพียงเดียวดาย
-เสิ่นหลิงเฮ่า-

        อักษรบรรจงตวัดปลายถูกจารลง สลักเอาทั้งความรู้สึกและรวบรวมสติที่ไหลไปคนละทิศกลับมาหลอมรวมกันใหม่ ‘หากจะเป็นเพียงแค่ความทรงจำ ข้าก็หวังให้สิ่งนี้เป็นความทรงจำที่ดีระหว่างเรา’ มือเรียวยกลูบม้วนไม้ไผ่ ดวงตาสีอำพันเหลือบเห็นเหล่าหมูเริ่มตั้งแถวเรียงลำดับกันอีกครั้ง ชายหนุ่มชุดขาวจึงลุกขึ้นเก็บสัมภาระเตรียมตัวพร้อมออกเดินทางต่อ

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙




แสดงความคิดเห็น

จู่ๆ ก็มีบางสิ่งตกจากต้นไม้ใส่ศีรษะผู้นั่งตกปลา  โพสต์ 2018-3-11 13:00

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากพุทธะ
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ปิ่นเหมยกุ้ย
ปีกปักษา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x1
x15
x4
x100
x4
x17
x160
x10
x25
x18
x115
x14
x3425
x30
x50
x4
x30
x308
x28
x6
x24
x1320
x4
x47
x39
x40
x910
x100
x1
x2
x61
x129
x4024
x32
x14
x7
x1167
x1097
x105
x5507
x93
x116
x364
x231
x3
x5
x30
x32
x70
x95
x1
x5
x4
x320
x81
x570
x20
x292
x120
x1
x95
x4
x9999
x156
x1
x2
x13
x263
x439
x4200
x4447
x5
x419
x230
x80
x386
x9999
x899
x9
x146
x1
x150
x222
x5770
x259
x45
x10
x2
x5
x100
x7
x14
x22
x9
x390
x5441
x174
x1160
x199
x12
x3811
x9
x33
x3312
x2
x9
x484
x203
x6
x9
x147
x16
x5
x196
x715
x6
x16
x54
x326
x61
x3
x71
x7
x13
x2
x3
x142
x1
x3
x2
x513
x410
x16
x544
x456
x339
x1968
x342
x2667
x1
x2
x6
x5
x283
x4312
x4350
x420
x724
x9
x304
x745
x110
x300
x50
x686
x600
x9999
x14
x501
x9999
x5059
x904
x1245
x531
x67
x126
x1
x1468
x31
x2102
x974
x213
x50
x1
x187
x757
x393
x151
x191
x1692
x992
x2059
x109
x7991
x1608
x3449
x1364
x2874
x736
x1266
x1668
x1706
x348
x20
x1
x29
x1259
x715
x33
x1
x7934
x4045
x67
x300
x70
x73
x412
x784
x60
x465
x150
x300
x18
x219
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x282
x164
x35
x31
x2
x251
x334
x1
x281
x3469
x1910
x272
x10
x20
x25
x99
x9529
x10
x120
x1588
x111
x758
x176
x2

49

กระทู้

662

โพสต์

23หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
27
เงินตำลึง
270
ชื่อเสียง
114559
ความหิว
-169
คุณธรรม
718
ความชั่ว
0
ความโหด
42

ฮว่า เจียวซิน

นี่ไม่ป่วน เขาเรียกสีสัน!
pet
โพสต์ 2019-2-3 22:25:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ไป๋ฟางหรง
บทที่ 127 : ชมสวนเดินหมากกลางสายลมหนาว

        ออกจากโรงเตี๊ยมดวงตะวันในคราบคุณชายบัณฑิตแล้วก็เดินทางต่อมาที่เมืองหนานผี   ไป๋ฟางหรงแวะพักที่สวนสระจวงจี สวนงามแหล่งหย่อนใจของนักเดินทางและชาวบ้านเมืองหนานผี  เนื่องด้วยเวลานี้ยังจัดอยู่ในฤดูตงเทียน  อากาศภายนอกยังหนาวเย็นอยู่มาก  ทำให้ภายในสวนจะดูเงียบร้างอยู่มาก

ไป๋ฟางหรงจูงม้าเดินเข้ามาในศาลากะว่าหย่อนใจเพียงครู่เดียวที่ไหนได้กลับพบกับคนนำหมากกระดานมาตั้งไว้  ส่วนเจ้าตัวกลับนั่งหย่อนเบ็ดตกปลา  เป็นเด็กหนุ่มวัยราวสิบห้าสิบหกผู้หนึ่ง  เขาหันกลับมาเพื่อจะหยิบไหสุราที่วางบนโต๊ะเป็นจังหวะสบตาสตรีในชุดบุรุษพอดี

“คุณชาย หากมีเวลาว่างสนใจมาเดินหมากเล่นกับข้าสักกระดานไหมขอรับ?” เขาฉีกยิ้มอย่างเชื้อเชิญอย่างเป็นมิตร “ตัวข้าตั้งใจจะออกมาหาคนประลองหมากสักกระดานแล้วค่อยกลับไปท่องตำรา ไม่คิดว่าวันนี้จะไม่มีผู้ใดมาที่สวนสระแห่งนี้เลย”

สุดท้ายไป๋ฟางหรงก็รับไมตรีเดินเข้าไปนั่งตรงข้ามบัณฑิตหนุ่มผู้นั้น  เลื่อนเดินทางไปอีกสักชั่วยามย่อมไม่เสียหาย ไม่จำเป็นต้องเร่งร้อนมาก

“ขอบคุณคุณชายมาก ข้าแซ่หง นามตู้เจ๋อ ตั้งใจจะเตรียมสอบเพื่อเป็นขุนนาง” หงตู้เจ๋อจัดกระดานหมากไปแนะนำตัวไป  ในใจคิดคุณชายแปลกหน้าผู้นี้ดูแล้วอายุใกล้เคียงกับเขา ลักษณะท่าทางการวางตัวมาจากชาติตระกูลดีมีความรู้ บางทีอาจจะคิดสอบขุนนางเหมือนกัน หรือต่อให้ไม่ อย่างไรก็ควรคบหาเป็นมิตรสหายเอาไว้

“ข้าแซ่ไป๋ นามหรงขอรับ เป็นเพียงบัณฑิตสอนหนังสืออยู่ที่ฉางอัน” ไป๋ฟางหรงแนะนำ ก่อนเปิดกระปุกหมากดำ แล้วเริ่มวางหมากลง

“โอ้...คุณชายไป๋ดูอายุเท่ากับข้าเป็นอาจารย์สอนคน ข้าน้อยนับถือ คงต้องเรียกท่านอาจารย์ไป๋”

“มิได้ เห็นแบบนี้อันที่จริงข้ายี่สิบสองปีแล้วขอรับ” ไป๋ฟางหรงหัวเราะเบาๆ

“อา...เป็นข้าผู้น้องคาดเดาผิดไป” หงตู้เจ๋อพึมพำเบาๆลอบมองอีกฝ่ายอย่างไม่อยากเชื่อว่าบุรุษหน้าอ่อนรูปร่างเพรียวผอมผู้นี้จะเป็นบุรุษที่โตเต็มวัยแล้ว  ในขณะที่เขายังไม่ทันระวัง  จากที่ต่างฝ่ายต่างลงหมากเพื่อคุมพื้นที่ฝั่งของตน  หมากดำก็บุกขึ้นตีพื้นที่หมากขาว  แล้วหลังจากนั้นสมาธิของหงตู้เจ๋อก็ต้องจมอยู่กับกระดานหมากโดยสิ้นเชิง ไม่อาจว่อกแว่กได้อีก

หมากดำล่อหลอก หมากขาวระแวง หงตู้เจ๋อยังคงเป็นเด็กหนุ่มเตรียมสอบขุนนาง มีหรือที่จะเดินหมากสู้ไป๋ฟางหรงได้?

หญิงสาวยังต้องยอมอ่อนข้อให้อีกฝ่ายอยู่หลายครั้ง  จุดที่วางหมากก็เลือกจุดสำคัญรองลงมาเพื่อไม่ให้ปิดกระดานเร็วเกินไป  

“คุณชายหง ท่านเอาแต่ระแวงหมากสองตัวนี้ ทำให้จะบุกก็บุกได้ไม่สุด สุดท้ายกำลังบุกอ่อนแอหมากที่วางก็กระจัดกระจายระส่ำระส่าย” เสียงหวานเอ่ยชี้แนะ  ก่อนวางหมากที่จะปิดกระดานลง “เมื่อหมากระส่ำระส่าย อาศัยแรงผลักเพียงนิด ก็ล้มได้ทั้งหมด”

หงตู้เจ๋อมองกระดานหมากสลับกับคุณชายหน้าหวานอย่างตะลึง  เพราะความหน้าละอ่อนของอีกฝ่ายทำให้เด็กหนุ่มมักจะหลงลืมไปว่าคู่ต่อสู้เป็นถึงอาจารย์ในเมืองหลวง

“...ข้า...ขอคำชี้แนะอีกกระดานได้ไหมขอรับ?”

ไป๋ฟางหรงหัวเราะ “เพียงกระดานนี้วิเคราะห์ให้ตกก็เพียงพอสำหรับตอนนี้แล้ว” นางลุกขึ้น “ข้าเองก็ต้องรีบเดินทางต่อเพื่อกลับฉางอัน  ห่างบ้านมานานคิดถึงลูกเล็กที่รออยู่” ส่วนคำว่าสามี นางขอเก็บไว้ในใจไม่ใส่ลงในประโยคชั่วคราว

“โอ้...ที่แท้อาจารย์ไป๋ก็มีครอบครัวแล้ว” สายตาของเด็กหนุ่มลุกโชนแบบนับถือยิ่งขึ้น  ในใจมองเจ้าของดวงตาหวานซึ้งผู้ใบหน้าที่หากเป็นสตรีก็จัดเป็นโฉมสคราญผู้หนึ่งแล้วก็ถอนใจ อดสงสัยไม่ได้ว่าผู้ที่จะเป็นภรรยาให้บุรุษงดงามเช่นนี้ต้องเป็นสตรีแบบใดกัน  หากงามน้อยกว่าสามีจะเกิดปมด้อยหรือไม่?

“ขอให้ท่านโชคดีกับการเตรียมสอบ หากมีวาสนาคงได้พบกัน” หญิงสาวในชุดบุรุษกล่าวอำลาก่อนจะเดินออกมา  เชื่อว่าอีกหลายปีกว่าเด็กหนุ่มผู้นี้จะได้ไปฉางอัน  ถึงตอนนั้นก็คงจะจำใบหน้านางไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ  คงไม่เชื่อมโยงหู้กว๋อฟูเหรินกับบัณฑิตไป๋หรงหรอก...มั้ง


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

........
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8000
x100
x14
x9000
x30
x5
x8
x1
x2
x25
x30
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x10
x2
x1
x1
x46
x1
x1
x10
x1
x28
x97
x10
x65
x1202
x600
x4
x568
x13
x9
x77
x4
x120
x5
x60
x3
x18
x11
x2
x15
x3
x13
x1
x95
x24
x4
x82
x5
x4
x10
x12
x1
x30
x14
x32
x1
โพสต์ 2019-2-11 22:00:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด





สวนสระจวงจี 

{ เมืองหนานผี }









【สวนสระจวงจี】
『 เขียวขจีพฤกษาธาราริน กรุ่นไอดินกรุ่นไอแดดแผดเผาทุกข์ 
ไม่ไกลจากย่านการค้าปรากฎสวนสระใจกลางนครหนานผี 
บรรยากาศสงบผ่อนคลายใต้ต้นหยางหลิวและป่าไผ่ 
ผืนน้ำใสสะอาด สามารถดื่มกินได้ นอกจากปลานานาชนิดแล้ว
บางครั้งยังมีสัตว์เล็กๆ อย่างกระต่ายและกระรอก 
ชาวเมืองนิยมมาที่แห่งนี้เพื่อพักผ่อนหย่อนใจ









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากพุทธะ
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ปิ่นเหมยกุ้ย
ปีกปักษา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x1
x15
x4
x100
x4
x17
x160
x10
x25
x18
x115
x14
x3425
x30
x50
x4
x30
x308
x28
x6
x24
x1320
x4
x47
x39
x40
x910
x100
x1
x2
x61
x129
x4024
x32
x14
x7
x1167
x1097
x105
x5507
x93
x116
x364
x231
x3
x5
x30
x32
x70
x95
x1
x5
x4
x320
x81
x570
x20
x292
x120
x1
x95
x4
x9999
x156
x1
x2
x13
x263
x439
x4200
x4447
x5
x419
x230
x80
x386
x9999
x899
x9
x146
x1
x150
x222
x5770
x259
x45
x10
x2
x5
x100
x7
x14
x22
x9
x390
x5441
x174
x1160
x199
x12
x3811
x9
x33
x3312
x2
x9
x484
x203
x6
x9
x147
x16
x5
x196
x715
x6
x16
x54
x326
x61
x3
x71
x7
x13
x2
x3
x142
x1
x3
x2
x513
x410
x16
x544
x456
x339
x1968
x342
x2667
x1
x2
x6
x5
x283
x4312
x4350
x420
x724
x9
x304
x745
x110
x300
x50
x686
x600
x9999
x14
x501
x9999
x5059
x904
x1245
x531
x67
x126
x1
x1468
x31
x2102
x974
x213
x50
x1
x187
x757
x393
x151
x191
x1692
x992
x2059
x109
x7991
x1608
x3449
x1364
x2874
x736
x1266
x1668
x1706
x348
x20
x1
x29
x1259
x715
x33
x1
x7934
x4045
x67
x300
x70
x73
x412
x784
x60
x465
x150
x300
x18
x219
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x282
x164
x35
x31
x2
x251
x334
x1
x281
x3469
x1910
x272
x10