ดู: 382|ตอบกลับ: 13

{ เมืองหานตาน } ย่านการค้า -:- จตุรัสหยกขาว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-8 19:50:02 |โหมดอ่าน



จตุรัสหยกขาว

{ เมืองหานตาน -:- ย่านการค้า }













【จตุรัสหยกขาว】
ย่านการค้าที่เป็นจุดศูนย์กลางการจับจ่ายใช้สอยของชาวเมือง
ไม่ว่าจะมาเลือกซื้อของหรือว่าชุมนุมนัดหมายกัน
มีสินค้าพื้นเมืองวางจำหน่ายมากมาย ทั้งของในท้องที่และที่รับเข้ามา
อาทิ หนังสัตว์ ผ้าไหม เครื่องประดับ และอาหารท้องถิ่น
รวมถึงสินค้าจากพ่อค้าคาราวานที่แวะเวียนมาขายทำกำไร




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

1060

กระทู้

3820

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
842603
เงินตำลึง
9250751
ชื่อเสียง
222363
ความหิว
2523

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17923
ความชั่ว
8283
ความโหด
34271
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-3-8 22:46:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ลูกจิ้งจอกงอกหาง
127

{ ผจญภัยกับคู่หู 5 }
หมูสดงดเชื่อเบื่อก็ขายมา!

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

        ขบวนแห่หมูสัญจรเดินทางผ่านย่านชานเมืองแล้วขาวตรงเข้าสู่หานตาน อดีตเมืองเอกของแคว้นเจ้าเขตจี้โจวแห่งนี้รายล้อมไปด้วยเมืองใหญ่ทรงอิทธิพล สิ่งที่พอจะกู้หน้ามาได้ก็มีเพียงสินค้าท้องถิ่น อย่างอาหารเลิศรสสูตรต้นตำหรับอย่าง ‘หมูย่างเกลือ’ นั่นเอง
     
        เจ้าหมูสามตัวเดินเรียงแถว ซ้าย ขวา ซ้าย! หน้าเดิน! ต่อเนื่องมาจนถึงจตุรัสหยกขาว ย่านการค้าที่ขึ้นชื่อด้านอาหารเลิศรส และในบรรดาอาหารหลักของชาวฮั่นที่ขาดไม่ได้แม้แต่บนโต๊ะเสวยขององค์จักรพรรดิก็คือ หมู เห็ด เป็ด ไก่

        แน่นอนว่าในบรรดาเนื้อ ‘หมู’ เป็นที่นิยมที่สุด ด้วยการหาซื้อง่าย รสชาติดี และราคาเอื้อมถึง….

        เพราะเหตุนี้แผงขายหมูจึงเปิดกิจการได้ทั่วต้าฮั่น อย่างเช่นร้านหมูย่างที่ขบวนแห่กำลังเดินผ่าน… แต่อยู่ดีๆ เมื่อผ่านกรงที่มีหมูหนึ่งตัวรอถูกเชือด สายตาที่เศร้าสร้อยมองกดดันรอจับวาระสุดท้ายของชาติหมู ทำให้ลูกขบวนพาเหรดเกิดคลุ้มคลั่ง...กลายเป็นหมูอันธพาล…

อี้ดด!!

        “เฮ้ย! หมูร้านไหนหลุดออกจากกรงมาวะ! อาตี๋ลื้อไปจับมันทีสิ อั๊วะยุ่งอยู่!” เจ้าหมูพี่ใหญ่ร้องโวยวายก่อนกระโดดพุ่งชนแผงหมูย่าง เจ้าของร้านคว้าปังตอชี้มาทางอีกสองตัวแล้วสั่งบุตรชายให้ช่วยกันจับ แต่หมูทั้งสองก็ไม่ใช่ ‘หมูในอวย’ วิ่งได้ล้วนพากันควบกีบกระดุ้กๆ เอาตัวไปเกลือกกลิ้งน้ำมันแล้วมุดหลบซ้ายขวาหลุดรอดมือคนจับได้อย่างคล่องแคล่ว

อี้ดๆๆ~~!! อู๊ดๆๆ~~~!!

        นักกวีหนุ่มเคี้ยวถังหูลู่มองภาพเบื้องหน้าอย่างนึกบันเทิง จู่ๆ หัวหน้าขบวนเขาก็เกิดเป็นหมูอันธพาลพังหน้าร้านคนขึ้นมาเสียอย่างนั้น แต่แล้วด้วยแววตาเศร้าๆ ของหนึ่งหมูในกรง… ก็ทำให้หลิงเฮ่าเกิดใจอ่อนขึ้นมา เดินหลบข้าวของระเนระนานเข้าไปเจรจากับเจ้าของเขียงเพื่อขอซื้อต่อ ลูกชายเขาก็ชิงพูดก่อนว่าไม่ได้! หมูตัวนี้ขุนมาตั้งหลายปีรอเชือดขายวันนี้แล้ว นักกวีผมดำยังไม่ลดละ ใช้น้ำเสียงอย่างนักฑูตต่อรองต่อว่า “ท่านน้า เลี้ยงหมูตัวนี้มาหลายปีจะดีจะร้ายย่อมต้องมีความสงสารเห็นใจเกิดขึ้นบ้าง เอาอย่างนี้ไหมข้าขอซื้อหมูตัวนี้ต่อ รับรองจะไม่สังหารมัน...ช่วยขายให้ในราคา800ตำลึง เห็นเป็นอย่างไร??"

        เจ้าของร้านหันไปซุบซิบปรึกษากันกับบุตรชายแล้วหันมากล่าวต่อ “1000ตำลึง ขาดตัว! งดเชื่อเบื่อทวง!” อย่างน้อยก็ขายได้เงินก้อนเลยไม่ต้องเหนื่อยย่าง “ถ้าอั๊วะย่างหมูตัวนี้อย่างน้อยวันนี้ได้ 1200 ตำลึง ว่ามา! ลื๊อจะเอาไม่เอา!”

         หลิงเฮ่าคำนวนราคาดูแล้ว เห็นว่าตามราคาพื้นฐานในตลาด ไม่เสียเปรียบมากนัก อีกทั้ง...ยังเป็นการช่วยชีวิต ใช้มูลค่ามาตีเป็นเงินออกจะโหดร้ายไปหน่อย ใบหน้าหวานพยักหน้ารับกล่าว “ตกลง...นี่เงิน1000ตำลึง ท่านน้าช่วยปล่อยเจ้าหมูออกมาจากกรงที” ถอนเงินมาก็มีแต่เงินออกถี่ๆ หัวใจเขากำลังหลั่งเลือดแต่ใบหน้ายังต้องยิ้มแย้ม ‘1000 ตำลึงเชียวนะ!! ซื้อหมั่นโถวได้ตั้งหลายร้อยลูก!’

        หมูที่เสี่ยงเขียงแล้วรอดการโดนเชือดมาได้อย่างหวุดหวิด เดินต้วมเตี้ยมมากระดิกหางใส่เขาทันทีที่ถูกปล่อยออกจากกรง หลิงเฮ่ายกยิ้มอย่างนึกขันกับท่าทีนั้น “รอดแล้วนะเจ้า….”


✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -1000 ชื่อเสียง +222 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -1000 + 222 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากยักษ์ม่วง
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
กระบี่ถานเซี่ย
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x2
x1
x2
x1
x3
x3
x1
x200
x50
x1
x10
x49
x10
x45
x120
x9
x10
x7
x3
x3
x6
x39
x8
x1
x18
x325
x140
x2
x14
x1135
x4
x150
x3
x3
x5
x3
x10
x41
x1
x699
x1
x1
x3
x165
x1
x2
x1
x25
x5
x2
x4
x1
x220
x70
x5
x15
x36
x20
x2
x5
x5
x880
x8
x2334
x50
x140
x210
x150
x260
x1
x18
x165
x1
x130
x500
x500
x1927
x82
x98
x31
x2075
x9999
x8
x7
x41
x14
x770
x7
x4
x17
x2
x28
x2
x30
x82
x8
x725
x185
x620
x798
x77
x4710
x6
x640
x952
x126
x2100
x55
x220
x561
x485
x859
x100
x4
x1830
x441
x3999
x458
x51
x830
x1843
x1755
x205
x4167
x58
x609
x392
x814
x233
x104
x140
x195
x3
x6
x2
x1000
x77
x35
x1974
x120
x1
x194
x4
x9999
x918
x2
x20
x234
x1421
x4200
x3837
x7
x2620
x1200
x199
x498
x9999
x899
x258
x1
x280
x630
x2275
x285
x50
x10
x1
x7
x7
x14
x21
x9
x218
x6329
x77
x6655
x199
x12
x4236
x9
x3
x3212
x6
x9
x696
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x262
x1715
x6
x16
x76
x529
x60
x4
x115
x5
x15
x6
x138
x4
x3
x3
x1478
x500
x115
x5239
x402
x286
x2642
x1948
x3235
x9
x2
x228
x3293
x5250
x910
x965
x7
x344
x818
x90
x300
x52
x556
x2000
x9999
x11
x2161
x9999
x9999
x2227
x970
x404
x67
x1110
x3
x1418
x30
x1919
x1112
x236
x1
x256
x484
x521
x251
x957
x1675
x1998
x2405
x9999
x2134
x2692
x1239
x2003
x403
x1941
x2284
x1722
x308
x43
x1
x22
x1759
x1412
x63
x1
x4465
x5319
x67
x9999
x121
x373
x438
x1922
x101
x1769
x232
x305
x58
x352
x198
x8
x80
x31
x9999
x78
x400
x1337
x162
x51
x278
x40
x1
x345
x9999
x2510
x837
x90
x70
x60
x159
x9999
x110
x5790
x111
x713
x206
x2

33

กระทู้

499

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
107497
เงินตำลึง
9996795
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
222

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
590
ความชั่ว
0
ความโหด
125
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-3-9 20:24:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                 {ทำดีได้ดี}
“นานๆทีได้ออกมาเที่ยวก็ดีเหมือนกันนะ” เหลียนเทียนฮ่าวพูดขึ้นมาลอยๆขณะที่รถม้ากำลังแล่นจากคฤหาสน์หลังงามสู่ตัวเมืองหานตาน
                ระหว่างทางมีผู้คนมากมายกำลังดำเนินชีวิตตัวเองในยามเช้ากันอยู่แต่ว่าก็มีบางคน ไม่สิหลายคนที่จำรถม้าคันนี้ได้และโบกมือทักทายให้กับเหลียนเทียนฮ่าว
                เหลียนเทียนฮ่าวได้แจกจ่ายของมาระยะหนึ่งแล้วทำให้เหล่าชาวเมืองบางคนรู้สึกเลื่อมใสในความใจบุญของเจ้าตัวทำให้เหลียนเทียนฮ่าวเป็นที่รักใคร่ของประชาชนชาวหานตานแห่งนี้
                “นั่นสินะครับผมเองครั้งสุดท้ายที่ได้มาเที่ยวอย่างสบายใจก็ นานพอตัวเลยละครับ”เมิร์กที่ผ่านมาตั้งแต่อยู่บ้าน ออกจากบ้าน การเดินทางที่เรียกว่า ท่องเที่ยวอย่างสบายใจแทบจะไม่เคยเกิดขึ้นจริงๆสักครั้งเลย ทุกครั้งล้วนมีเป้าหมายเพื่ออะไรบางอย่างที่ไม่ใช่ความสุขส่วนตัวเสมอๆ
                “งั้นรึคงลำบากมากสินะ โอ๋ๆ” เหลียนเทียนเฮ่าที่ตอนนี้กำลังเห่อลูกชาย(ปลอมๆ)ที่ไม่ได้เจอกันนับสิบปีได้ลูบหัวสีส้มของเขาด้วยความอ่อนโยน
                “ก็หลายๆอย่างนะครับ” เมิร์กหันไปมองที่นอกหน้าต่างต่างก็เห็นผู้คนมากมายต้อนรับการเดินทางของเหลียนเทียนเฮ่า
                ‘น่าอิจฉาจังนะ’

               
                ไม่นานรถม้าก็แล่นมาถึงจุดหมายย่านการค้าแห่งเมืองหานตาน จัตุรัสหยกขาว
                “ซีฟ่านมานี่สิ”เหลียนเทียนเฮ่าตะโกนเรียกเมิร์กจนร้านค้าร้านหนึ่งที่มีคุณตาแก่นั่งปัดแมลงวันอยู่
                “ครับ”เมิร์กเดินตามไปแต่โดยดี เผชิญหน้ากับคุณตาที่ดูจากรอบๆร้านที่เต็มไปด้วยขนมมากมายก็คงเป็นร้านขายขนมแน่ๆ!!
                “นี่คือคุณลุงต้าจือเจ้าของร้านขนมที่เจ้าชอบมาซื้อตอนเด็กๆ” เหลียนเทียนเฮ่าแนะนำเมิร์กให้กับชายที่น่าจะเป็นเจ้าของร้านขนมที่เหลียนซีฟ่านเคยชอบตอนเด็กๆ
                คุณลงต้าจือทำหน้าเหมือนเห็นผีกลางวันแสกแต่ได้คุณพ่อบ้างต่งที่เดินเข้าไปกระซิบกระซาบถึงจะพยักหน้าเข้าใจและเล่นไปตามน้ำ
                “โอ้ๆหนูน้อยซีฟ่านในตอนนั้นเติบโตถึงขั้นนี้แล้วรึเนี่ย” คุณลุงต้าจือน่าจะไปเป็นนักแสดงยิ่งนัก!เมื่อลมหายใจที่แล้วยังทำหน้าเหมือนเห็นผีแต่ตอนนี้กลับทำตัวเหมือนคุณลุงที่ไม่ได้เจอหลานๆที่รักนับสิบปีแล้วได้เจอกันอีก
                เมิร์กในคราบเหลียนซีฟ่านเหลียนเทียนเฮ่าและคุณตาต้าจือได้พูดคุยกันเพื่อลำลึกความหลัง ถึงแม้จะมีคำถามที่เมิร์กไม่สามารถตอบได้ออกมาเขาก็บ่ายเบี่ยงโดยข้ออ้างประจำตัวว่า
                “ขอโทษที่ความจำข้าไม่ดีนะครับ”
                ทั้งสามคุยกันต่อสักครู่ก่อนที่เหลียนเทียนเฮ่าจะขอตัวพาผู้ติดตามของเขาเดินทางต่อ
                คณะเดินทางของเหลียนเทียนเฮ่าที่ประกอบด้วยเมิร์กและพ่อบ้านต่งก็เดินทางมาถึงร้านถัดไปเป็นร้านขายของเล่นเก่าๆที่มีเด็กยืนมุงอยู่หน้าร้านประมาณสี่ห้าคนกำลังงอแงอยากได้ของเล่นโดยพ่อแม่ของพวกเขายืนกังวลกันใหญ่
                “ดูเด็กๆพวกนั้นสิเจ้าตอนอายุเท่านั้นไม่เคยทำแบบนั้นเลย มีแต่เดินมาบอกข้าตรงๆว่า’ท่านพ่อข้าอยากได้’แถมน้านนานกว่าจะมาขอแต่ละทีทั้งๆที่ถ้าเจ้าขอข้าจะมอบทุกอย่างให้แท้ๆ” เหลียนเทียนเฮ่าพูดติดตลก เมื่อก่อนลูกของเขาเป็นคนที่มีความโลภในตัวน้อยมากแต่ถ้ามันเกิดขึ้นคือต้องได้จริงๆถึงจะยอมสงบ
                “ท่านจะไม่ทำอะไรหน่อยเหรอ” เมิร์กชี้นิ้วไปที่ร้านค้าเบื้องหน้าก่อนจะถามด้วยความสงสัย การที่ผ่านมาที่นี่น่าจะมีธุระอะไรบางอย่างเป็นแน่
                “เจ้าช่างรู้ใจข้าจริงๆ” เหลียนเทียนฮ่าวพูดแล้วก็หัวเราะเดินตรงไปข้างหน้าและเจรจากับเหล่าเด็กๆ
                “พวกเจ้าเป็นอะไรกันรึ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับเด็กๆที่ยืนสามัคคีร้องไห้กันอย่างร้านค้าพ่อแม่ของเด็กที่เห็นว่าผู้มาใหม่เป็นใครก็ยืนเงียบๆ
                “ข้า ฮึก ข้า ฮึกอย่างได้ใบพัดไม้นั่นแต่แม่ข้าไม่ยอมซื้อให้” เด็กหญิงตัวน้อยเป็นคนพูดแทนให้พวกเพื่อนที่ต่างพยักหน้ารับคำพูดของนาง
                “ยายแก่ฟางเหลียวเอ้ยใบพัดไม้5อันเท่าไหร่รึ” เหลียนเทียนเฮ่าตะโกนเข้าไปในตัวร้านที่ปิดอยู่
                เสียงตึงๆดังมาจากในร้านก็จะมีคุณยายถ้าท่าใจดีออกมาเปิดประตูพร้อมกับใบพัดห้าชิ้นในมือ
                “อันละ100ตำลึง5อัน450ตำลึง” คุณยายไม่รีรอบอกราคาพร้อมลดให้เสร็จสรรพ
                “อะนี่”เหลียนเทียนเฮ่าหยิบเงิน450ตำลึงในถุงเงินข้างกายยืนให้ยายแก่ฟางเหลียวและนำมันมาแจกจ่ายให้เด็กๆ
                “ขอบคุณค่ะท่านตา” “ขอบคุณครับ” เด็กสาวและเด็กชายทั้งหลายก้มหัวขอบคุณเหลียนเทียนเฮ่าและหยิบใบพัดกันไปคนละชิ้น
                “ขอบคุณท่านเจ้าสัวที่เมตตา”เหล่าผู้ปกครองของเด็กต่างเดินมาขอบคุณเหลียนเทียนเฮ่ากันยกใหญ่ก่อนจะจูงมือลูกๆเดินกันไปทำธุระของพวกตนต่อ
                เมิร์กยืนดูการกระทำของเหลียนเทียนเฮ่าด้วยใจหลากหลายใจหนึ่งก็นับถือในตัวอีกฝ่ายที่เดินเข้าไปช่วยเด็กๆโดยไม่รีรอ อีกใจหนึ่งก็คือเขาคิดถึงเด็กที่เขาเองก็เคยเดินเข้าไปช่วยแบบไม่รีรอ
                เหลียนเทียนเฮ่าที่สังเกตเห็นแววตาของเมิร์กก็ฉีกยิ้มก่อนจะพูดออกมา
                “ซีฟ่าน เจ้าเองก็คงเคยสินะการช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่สนผลตอบแทนนะ”
                “ก็คงงั้นครับข้าไม่แน่ใจว่าจะเรียกแบบนั้นได้รึเปล่า” เมิร์กตอบ
                “เอาไว้พวกเราไปกินข้าวกันแล้วค่อยเดินเที่ยวต่อดีกว่า ถึงหลายๆที่จะเปลี่ยนแปลงไปแต่ก็มีบางทีที่ยังเหมือนตอนเจ้ายังอยู่ที่นี่นะซีฟ่าน”
                 เหลียนเทียนเฮ่ายกมือขึ้นดูท้องฟ้าที่เห็นว่าพระอาทิตย์ขึ้นมาเหนือหัวแล้ว เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ จึงได้กล่าวไปเช่นนั้น
                 เมิร์กที่เห็นว่าไม่เสียหายอะไรก็ตอบตกลงกันไปกินข้าวที่ร้านอาหารเล็กๆที่ไม่มีร้านเป็นของตัวเอง เป็นแค่ตรอกเล็กในตลาดเพียงเท่านั้น
                  "ตาแก่เอ้ยดูสิใครมา" เหลียนเทียนเฮ่าตะโกนเรียกพ่อครัวในร้านอย่างสนิทสนม
                  "ต้าย ก็นึกว่าใคร พ่อซีฟ่านน้อยของข้า" เสียงดัดสตรีออกมาจากปากบุรุษร่างสูงเท่าชายฉกรรย์ทำให้หัวเจ้าของเมิร์กหล่นตุบ
                  "เอ่อ สวัสดีครับ" เมิร์กโบกมือทักทาย
         @Admin
                  
               

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +20 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 20 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x98
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20
x9
x30
x58
x26
x1
x1836
x1
x31
x6
x14
x1
x1168
x1090
x4199
x16
x21
x9999
x52
x34
x78
x50
x2697
x53
x120
x10
x77
x6
x1067
x898
x30
x80
x9450
x100
x200
x9999
x9999
x6404
x1170
x7657
x6272
x200
x500
x236
x176
x500
x123
x35
x450
x5
x342
x20
x55
x3364
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x388
x200
x150
x107
x9999
x4283
x755
x9999
x5090
x128
x142
x9999
x1512
x30
x91
x613
x74
x1414
x230
x9999
x2567
x774
x160
x79
x30
x678
x587
x4
x20
x3986
x1
x54
x1

33

กระทู้

499

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
107497
เงินตำลึง
9996795
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
222

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
590
ความชั่ว
0
ความโหด
125
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-3-10 14:08:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ทำดีได้ดี}
             ทั้งสามหลังจากกินข้าวที่ร้านอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยถึงแม้ร้านนี้จะเป็นร้านเล็กๆที่ไม่มีสิ่งใดตกแต่งแต่ลูกค้าก็ทยอยเข้ามาเรื่อยๆจนตอนนี้ทุกโต๊ะและเก้าอี้ล้วนมีผู้จับจองแล้วหลังจากที่ว่างเปล่าเมื่อครู่
             “คนยังเยอะเหมือนเดิมเลยนะ ฮ่ะๆฮ่าๆ” เหลียนเทียนเฮ่าหัวเราะลั่นด้วยความสนุกสนานพ่อบ้านต่งที่ยืนดูข้างหลังก็อมยิ้มให้กับผู้เป็นนายที่มีความสุขสักที
             พ่อครัวร่างยักษ์เดินกลับมาพร้อมอาหารบ้านๆบนถาดในมือของเขา
             ตัวอาหารส่งกลิ่นหอมออกมาตั้งแต่ออกจากประตูออกจากห้องครัวถึงโต๊ะเขาร้านนี้แปลกประหลาดยิ่งนัก เขาไม่แม้แต่จะถามถึงรายการอาหารแต่กลับพูดคุยกับลูกค้าเพียงเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับไปประกอบอาหารทันที
             “อาหารมาแล้วจ้าหนุ่มๆ” พ่อ?ครัวเพียงคนเดียวของร้านเดินมาพร้อมกับอาหารในมือ
             “มาๆ ข้าหิวแล้ว” เหลียนเทียนเฮ่าพูด
             “จ้าๆ” อาหารร้อนๆถูกวางจากมือพ่อครัวสาว ไปรอบๆโต๊ะอาหารที่มีนั้นเป็นอาหารธรรมดาแบบหมูย่าง หรือหมูผัดพริกหรือปลาย่างธรรมดาๆ
             “รอบนี้ข้าลงทุนใช้เกลือที่เก็บไว้เลยนะขอให้อร่อยละ” ชาย?ร่างยักษ์เอ่ยปากอย่างกระดี้กระด้าก่อนจะโดดเหยงๆกลับเข้าไปในครัว
             “กินกันเถอะ”เหลียนเทียนเฮ่าพูดเรียกสติให้ทุกคนลงมือกินข้าว
             เมิร์กที่เห็นท่าทางของพ่อบ้านต่งที่มักนิ่งเงียบและดูสุขุมเสมอกลับมีความตกใจแฝงอยู่
             ทั้งสามลงมือกินข้าวกันอย่างรวดเร็วด้วยความเอร็ดอร่อยก่อนที่จะทิ้งตังไว้บนโต๊ะและเดินจากไปทันที
             ถ้าถามว่าไม่กลัวโดนขโมยหรือ ก็ต้องถามว่ากล้าขโมยของต่อหน้าร่างกำยำของเจ้าของร้านรึเปล่าดีกว่ายิ่งไม่ต้องบอกเลยว่านี่เป็นเงินของเหลียนเทียนเฮ่าหากโจรผู้นั้นยังสติดีอยู่คงไม่อยากโดนทั้งเมืองหานตานไล่ล่า
             “ซีฟ่านเจ้ารอตรงนี้แปปนึงนะ ต่งตามข้ามา” เหลียนเทียนเฮ่าหยุดเดินดื้อๆก่อนจะหันไปพูดคุยกับอีกสองคน
             เมิร์กพยักหน้าตอบรับก่อนที่เหลียนเทียนเฮ่ากับพ่อบ้านต่งจะเดินหายไปในตรอกใกล้ๆ

             ไม่นานทั้งคู่ก็ออกมา พ่อบ้านต่งมีใบหน้าเคร่งเคลียดและเหลียนเทียนเฮ่ามีใบหน้าซีดเซียวพ่อบ้านต่งตะโกนเรียกรถม้าและทั้งสามก็กลับคฤหาสน์ทันที


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x98
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1