กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 1199|ตอบกลับ: 57

{ นอกเมืองฉางอัน } ป่าตะวันออก

  [คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-8-20 16:11:49 |โหมดอ่าน
---

{ ป่าตะวันออก - นอกเมืองฉางอัน }

ป่านอกเมืองฉางอัน เป็นเส้นทางเชื่อมไปสู่เมืองทางตะวันออกซึ่งติดอยู่กับป่านอกเมืองฮองหง
เป็นป่าที่มีธรรมชาติงดงาม และมีความอุดมสมบูรณ์เป็นอย่างมาก

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-8-20 16:44:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2017-8-20 16:55

34
                   ทั้งห้าคนนั่งรถม้าที่ขอยืมมาก็ไม่ใช่ขโมยมาก็ไม่เชิงตามติดรถม้าคันหรูของชายเจ้าของรอยสักไปห่างๆเพื่อไม่ให้เขารู้ตัว โดยบนรถม้าคันที่ขอยืมมานั้นมีซ่งหยางหมิงเป็นคนขับภายในมีหลิน ซ่งเหมยฮั่ว และคาบูโตะกับน้องสาวของเขาซูซูปี้นั่งมาด้วย ในขณะที่ไล่ตามไปห่างๆนั้นได้ผ่านเส้นทางที่มีป่าขนาบทั้งสองข้างทางทำให้ซ่งหยางหมิงเดาว่ารถม้าของชายคนนั้นคงกำลังเดินทางไปตะวันออกเป็นแน่
                    @KABUTO
                    "ข้าก็ไม่คุ้นทางนี้เลย" หลินชะโงกหน้าออกมามองดูทางที่มีป่าอยู่สองข้างทาง
                    "ข้าคิดว่าเจ้านั่นคงจะกำลังเดินทางไปตะวันออก" ซ่งหยางหมิงตอบเพื่อคลายความสงสัยให้กับทุกคน
                    @KABUTO
                    "คิดว่าอย่างนั้นขอรับ เราคงต้องค่อยๆตามไปห่างๆ" ซ่งหยางหมิงบอกพลางบังคับม้าให้วิ่งตามรถม้าหรูหราคันข้างหน้าไป
                    รถม้าที่ถูกยืมมาของทั้งหาคนวิ่งไปบนถนนดินที่ธรรมชาติสรรค์สร้างโดยตามรถม้าหรูหราอลังการอันเป็นที่สะดุดตาไปเรื่อยๆโดยไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่ารถม้าคันข้างหน้านั้นจะมุ่งหน้าไปที่ไหน และหยุดที่ใดที่ทำได้ตอนนี้มีเพียงแค่ตามไปเนียนๆเพียงเท่านั้น



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 ชื่อเสียง +15 ความหิว -2 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 15 -2 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
อริยสัจสี่
จิ่งเทียน
รถม้าหรูหรา
มีดสั้น
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x68
x300
x300
x50
x1
x1
x1
x15
x10
x5
x20
x25
x20
x25
x50
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x1
x50
x150
x10
x120
x125
x400
x170
x5
x250
x20
x135
x50
x4
x58
x15
x50
x40
x25
x1
x67
x5
x3
x16
x20
x1
x1

85

กระทู้

424

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
2147483647
เงินตำลึง
2147483647
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483564

ซู ซูปี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-8-20 22:35:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KABUTO เมื่อ 2017-8-20 22:39
LIN ตอบกลับเมื่อ 2017-8-20 16:44
34                    ทั้งห้าคนนั่งรถม้าที่ขอยืมมาก็ไม่ใช่ขโม ...


PART XL

     ทั้งห้าคนนั่งรถม้าที่ขอยืมมาก็ไม่ใช่ขโมยมาก็ไม่เชิงตามติดรถม้าคันหรูของชายเจ้าของรอยสักไปห่างๆ เพื่อไม่ให้เขารู้ตัว โดยบนรถม้าคันที่ขอยืมมานั้นมีซ่งหยางหมิงเป็นคนขับภายในมีหลิน ซ่งเหมยฮั่ว และคาบูโตะกับน้องสาวของเขาซูซูปี้นั่งมาด้วย ในขณะที่ไล่ตามไปห่างๆ นั้นได้ผ่านเส้นทางที่มีป่าขนาบทั้งสองข้างทางทำให้ซ่งหยางหมิงเดาว่ารถม้าของชายคนนั้นคงกำลังเดินทางไปตะวันออกเป็นแน่
     "พวกมันจะไปไหนกันแน่" เสียงเข้มของคาบูโตะเอ่ยถามด้วยความที่เขาเป็นชาวต่างถิ่นไม่คุ้นเคยกับถนนหนทางในกวนจงจึงเกิดความกังวลบ้างไม่มากก็น้อย เมื่อมองไปด้านหน้ารถม้าก็เคลื่อนผ่านป่าเขาที่ไม่คุ้นหน้าคุ้นตา หากไม่หลงทางคงดีหรอก ในยามนี้อะไรจะเกิดขึ้นบ้างก็ไม่รู้เขาควรจะมองหาอาวุธอะไรสักอย่างติดมือเผื่อมีเหตุฉุกเฉินจะได้หวดไว้ก่อนแล้วค่อยวิ่งหนี
     "ข้าก็ไม่คุ้นทางนี้เลย" หลินชะโงกหน้าออกมามองดูทางที่มีป่าอยู่สองข้างทาง
     "ข้าคิดว่าเจ้านั่นคงจะกำลังเดินทางไปตะวันออก" ซ่งหยางหมิงตอบเพื่อคลายความสงสัยให้กับทุกคน
     "ตะวันออกรึ?" คาบูโตะหันมามองตอนนี้เขาหยิบได้สากตำข้าวทำจากไม้หนาๆ ด้ามยาวๆ ขนาดเหมาะมือมาเป็นอาวุธคู่กายยามมีเหตุฉุกเฉินมันอุ่นใจกว่าพลางคิดว่าตะวันออกที่ซ่งหยางหมิงกล่าวคือที่ใด
     ซูปี้ที่มองพี่ชายเตรียมตัวสู้ก็หน้าเหวอ เธอควรจะหาอะไรบ้างก็ได้กระจาดร่อนแป้งมาถือไว้หวังว่ามันจะช่วยอะไรได้บ้าง

     "คิดว่าอย่างนั้นขอรับ เราคงต้องค่อยๆ ตามไปห่างๆ" ซ่งหยางหมิงบอกพลางบังคับม้าให้วิ่งตามรถม้าหรูหราคันข้างหน้าไป
     รถม้าที่ถูกยืมมาของทั้งหาคนวิ่งไปบนถนนดินที่ธรรมชาติสรรค์สร้างโดยตามรถม้าหรูหราอลังการอันเป็นที่สะดุดตาไปเรื่อยๆ โดยไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่ารถม้าคันข้างหน้านั้นจะมุ่งหน้าไปที่ไหน และหยุดที่ใดที่ทำได้ตอนนี้มีเพียงแค่ตามไปเนียนๆ เพียงเท่านั้น




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 ชื่อเสียง +15 ความหิว -2 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 15 -2 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999
โพสต์ 2017-10-5 21:33:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-10-5 21:41

- เควสส่งอาหาร -
เดินทางไกล 1

     หลังจากที่ยูตะร่วมงานเทศกาลไหว้พระจันทร์เรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มคนนั้นก็ตัดสินที่จะรีบกลับเมืองอู๋จวิ้นในทันที่ เพราะเขามีความเป็นห่วงไป๋หลานว่าจะเป็นอย่างไรแล้วบ้าง เพราะเหตุนี่เขาจึงออกเดินทางตั่งแต่เช้าเพื่อเดินไปขึ้นรถม้าทางไกลให้ทันรอบแรก เนื่องรถม้าทางไหนจะตั้งอยู่หากตัวเมืองเสียหน่อย เขาเลยจะต้องเดินผ่านป่านอกเมืองเสียก่อน
     ระหว่างที่ชายหนุ่มกับลังดื่มด่ำกับธรรมชาติอย่างเพลิดเพลินอยู่นั้น เขาก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาในหัวของเขา
    (หวังว่าจะไม่เจอเรื่องอะไรอีกนะเนี้ย อะเดียวถ้าเกิดคิดแบบก็ค----) ก่อนที่จะคิดได้จบลง
     "อาร่า อาร่า ทำอย่างไรดีละเนี้ย" เสียงหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังขึ้นแทรกความของเขา จากไกลๆ แต่ก็ไม่ไกลจนเกินไป
    (คงจะเกิดเรื่องขึ้น....) ชายหนุ่มที่แสนโชคดี(?)คนนี้คิดต่อให้จบ ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีประโยชน์อะไรแล้วก็ตาม  
    "เฮ้อ......." ชายหนุ่มคนเดิมถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ บางครั้งบางทีเขาก็นึกว่าจะมีครั้งไหนมั้ยที่เขาสามารถบังคับตัวไม่วิ่งเข้าหาปัญหาได้ ซึ้งแน่นอนว่านีี่ก็เป็นอีกครั้ง ที่เขานั้นเดินเข้าใส่ปัญหาอย่างที่คนปกติหาทำไม่
     เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วชายหนุ่มผู้แสนดี(?)ผู้นี่ก็เดินเข้าไปหาต้นเสียงนั้นอย่างรวดเร็ว สิ่งที่เขาเห็นตรงหน้าก็คือรถมาที่พังเสียหาย จนชิ้นส่วนของไม้นั้นหักขึ้นมางัดกับประตูไว้จนทำให้คนข้างในนั้นออกมาไม่ได้ เพราะว่ารถม้านั้นเป็นแบบประตูด้านเดียว แล้วก็มีนายทหารคนหนึ่งพยายามที่จะเอาไม้ชิ้นนั้นออกดู แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล ยูตะที่เห็นดังนั้นจึงรับเข้าไปช่วยนายทหารคนนั้นในที่ แต่ดูเหมือนว่าต่อให้เป็นแรงสองชายก็ไม่อาจจะทำให้ไม้นั้นขยับได้
     "ขอบใจมากนะ พ่อหนุ่มแต่ดูเหมือนว่าเราคงต้องหาวิธีอื่นกันแล้วละ" นายทหารคนนั้นกล่าวขึ้น พล่างสายหน้าไปมาอย่างช่วยไม่ได้
     "อาร่า อาร่า ขอบใจเจ้ามาก ว่าแต่เจ้ามีนามว่าอะไรอย่างงั้นหรอ" หญิงสาวผมสีแดงอ่อนๆ ชะโงกหน้าออกมาจากรถม้าแล้วถามขึ้น
     "ผมมีนามว่า อิซุมิ ยูตะครับ รอก่อนนะ เดียวผมช่วยออกมาเอง" ยูตะเงยหน้าตอบกลับขึ้นไป ก่อนที่จะคิดในใจว่าได้เวลาทดสอบของที่ได้มาแล้ว
     เมื่อสิ้นสุดความคิดนั้น ชายหนุ่มก็หยิบขวานเงินของเขาออกมาแล้ว ยกแขนขึ้นทำท่าจะจามไม้ที่ขัดอยู่ให้ออกไปเสีย แต่ทว่าหญิงสาวคนนั้นก็ได้พูดทักขึ้น
     "อาร่า อาร่า ใจร้อนเสียจริงๆ เลย หยุดก่อนนะคุณอิซุมิ ถ้าเจ้าอยากจะช่วยข้าละก็หยุดฟังข้าสักครู่ได้มั้ยจ้ะ" สาวผมสีแดงคนนั้นกล่าวขึ้น พร้อมกับยิ้มแล้วเอามือทาบหน้าหน้าพลางเอียงคอเล็กน้อย
      ยูตะไม่ตอบอะไร เพียงแต่พยักหน้าแล้วลดขวานในมือลง
     "อันตัวข้านั้นมีนามว่า หลี่ปู้ ข้านั้นต้องรีบไปส่งกล่องขนมกุ้ยฮัวให้กับท่านแม่ทัพเว่ยที่ชายแดน แต่ว่าดันมาเกิดเหตุแบบนี่เสียก่อน" หญิงสาวคนพูดพลางนั้นสายหน้าเล็กน้อย
     "ข้าเลยอยากจะ ขอให้อิซุมิช่วยนำส่งแทนข้าจะได้รึไม่ ส่วนเรื่องรถม้านี่ ข้ากับนายทหารจะจัดการกันเอง" เธอกล่าวต่อ
     "อ้อ อย่างงี้เอง ได้สิครับ ไม่มีปัญหา" ชายหนุ่มผู้ที่ไม่รู้จัดการปฏิเสธ ก็ตบปากรับคำมาอย่างเต็มที่
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +50 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 50 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
แปรรูปไม้
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
เกราะทองคำ
ขวานยักษ์
ต้าเสวีย
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x50
x104
x1
x9999
x2060
x7
x373
x6020
x1
x118
x225
x760
x2
x2
x9260
x30
x30
x20
x1
x30
x111
x114
x106
x304
x316
x1
x2020
x1
x45
x4
x10
x4
x1
x195
x50
x10
x1050
x2
x900
x18
x162
x115
x308
x148
x5
x4
x4
x10
x2
x854
x7235
x542
x20
x1
x374
x936
x65
x47
x1
x209
x100
x20
x309
x163
x896
x10
x150
x3749
x967
x46
x24
x2
x50
x230
x3048
x19
x50
x19
x4
x20
x1
x1
x6
x105
x24
x1
x1
โพสต์ 2017-10-18 16:17:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2017-10-18 16:19

114
          ณ ป่านอกเมืองฉางอัน ทั้งสองเดินลงจากเขาอู่ไถมาได้สักระยะเจียนหลิวจึงเสนอความคิดบางอย่างขึ้น "พักกันหน่อยไหม?"
          @YutaIzumi
          หลังจากนั้นทั้งสองจึงหาที่เหมาะๆเพื่อหยุดพักเหนื่อยกันสักครู่ถือเสียว่ารอซูเทียนเหมินไปพลางด้วย
          "ไม่รู้ว่าแม่นางทั้งสองจะเป็นอย่างไรกันบ้าง" เจียนหลิวเอ่ยขึ้นก่อนนั่งลงบนขอนไม้ที่อยู่ใกล้ๆ
          @YutaIzumi
          "นั่นสินะหวังว่าจะปลอดภัย" เจียนหลิวเอ่ยก่อนเหยียดกายนอนตะแคงบนขอนไม้ "ข้าชักจะเริ่มง่วง.." ชายหนุ่มเอ่ยพลางปิดปากหาวหวอดๆ
          @YutaIzumi
          "ถ้างั้นข้าของีบสักครู่ หวังว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ.." เมื่อกล่าวจบเจียนหลิวก็งีบหลับทันทีซึ่งหากมีอะไรเกิดขึ้นเขาก็พร้อมที่จะตื่นขึ้นทันทีด้วยเช่นกัน
          @YutaIzumi



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -7 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -7 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
อริยสัจสี่
จิ่งเทียน
รถม้าหรูหรา
มีดสั้น
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x68
x300
x300
x50
x1
x1
x1
x15
x10
x5
x20
x25
x20
x25
x50
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x1
x50
x150
x10
x120
x125
x400
x170
x5
x250
x20
x135
x50
x4
x58
x15
x50
x40
x25
x1
x67
x5
x3
x16
x20
x1
x1
โพสต์ 2017-10-18 18:50:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-10-18 18:57

- การเดินทางครั้งใหม่ -

จุดเริ่มต้น 5


          ณ ป่านอกเมืองฉางอัน ทั้งสองเดินลงจากเขาอู่ไถมาได้สักระยะเจียนหลิวจึงเสนอความคิดบางอย่างขึ้น "พักกันหน่อยไหม?"
          ".........หะ.....หืม....อ้อ อืมเอาสิ ไม่มีปัญหา" ยูตะที่กำลังครุ่นคิดเรื่องการต่อสู้ที่ผ่านมา โดยไม่ทันฟังเจียนหลิวพูดจึงได้ตอบเอออ้อกลับไปทั้งๆที่ไม่รู้ว่าฝ่ายตรงข้ามถามอะไร
          หลังจากนั้นทั้งสองจึงหาที่เหมาะๆเพื่อหยุดพักเหนื่อยกันสักครู่ถือเสียว่ารอซูเทียนเหมินไปพลางด้วย

          (อ้อ หาที่พักนี่เอง) ในที่สุดยูตะก็รู้ที่มาของคำถามนั้น
          "ไม่รู้ว่าแม่นางทั้งสองจะเป็นอย่างไรกันบ้าง" เจียนหลิวเอ่ยขึ้นก่อนนั่งลงบนขอนไม้ที่อยู่ใกล้ๆ
          "ก็คงหวังได้ แต่ให้ทั้ง 2 ปลอดภัยละนะ" ยูตะกล่าวขึ้นในขณะที่ยืนอยู่
          "นั่นสินะหวังว่าจะปลอดภัย" เจียนหลิวเอ่ยก่อนเหยียดกายนอนตะแคงบนขอนไม้ "ข้าชักจะเริ่มง่วง.." ชายหนุ่มเอ่ยพลางปิดปากหาวหวอดๆ
          "ก็เจ้า เล่นต่อสู้ใช้พลังซะขนาดนนั้น จะง่วงก็คงไม่แปลกละนะ" ยูตะกล่าวออกมาจากที่เห็นการต่อสู้นั้นแล้ว
          "ถ้างั้นข้าของีบสักครู่ หวังว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ.." เมื่อกล่าวจบเจียนหลิวก็งีบหลับทันทีซึ่งหากมีอะไรเกิดขึ้นเขาก็พร้อมที่จะตื่นขึ้นทันทีด้วยเช่นกัน
          "วะ....ไว...." ยูตะที่เห็นเจียนหลิวงีบหลับไปในทันที่ก็พึมพัมขึ้นเบาๆ ตอนนี่นั้นเขาก็ไม่ต่างกับโดนปล่อยทิ้งให้อยู่คนเดียวแล้ว


          ชายหนุ่มจึงนั้งลงที่ขอนไม้แถวๆ นั้นอีกอันก่อนที่เริ่มคิดถึงสิ่งที่ผ่านๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างแล้วเขาควรจะทำอย่างไรต่อไปดี ที่ผ่านมาเขาก็มีประสบการณ์เฉียดตายมาหลายรอบ แต่ว่าทุกรอบนั้นก็ต้องมีคนมาช่วยเขาไว้ได้เสมอ โดยเฉพาะรอบนี่นั้น เขาแทบไม่ได้ทำตัวเป็นประโยชน์เลย แถมยังรู้สึกได้ว่าเป็นตัวถ่วงอีกตั่งหาก เมื่อยูตะคิดถึงตรงนี่เขาก็ได้กำมือให้แน่นขึ้น แน่นจนเล็บของเขานั้นจิกเข้าไปที่ฝ่ามือ
         (บัดซบ!) ก่อนที่เขาจะตะโกนในใจดังๆ แล้วเอากำปั่นนั้นทุบลงที่คอนไม้ที่นั่งอยู่เป็นการบันดาลโทสะออกมา ด้วยความแรงจนมือของเขาแดงกำ.....
         (ฉันต้องการพลังมากกว่านี่!) แล้วสายตาของเขา ก็เปลียนไปแวบนึง เป็นสายตาที่เหมือนกับตอนที่เขาสังหารทหารม่อเป่ยไปนับไม่ถ้วน สายตาที่ไร้ซึ่งแวบตาใดๆ ทั้งสิ้น.....

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
แปรรูปไม้
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
เกราะทองคำ
ขวานยักษ์
ต้าเสวีย
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x50
x104
x1
x9999
x2060
x7
x373
x6020
x1
x118
x225
x760
x2
x2
x9260
x30
x30
x20
x1
x30
x111
x114
x106
x304
x316
x1
x2020
x1
x45
x4
x10
x4
x1
x195
x50
x10
x1050
x2
x900
x18
x162
x115
x308
x148
x5
x4
x4
x10
x2
x854
x7235
x542
x20
x1
x374
x936
x65
x47
x1
x209
x100
x20
x309
x163
x896
x10
x150
x3749
x967
x46
x24
x2
x50
x230
x3048
x19
x50
x19
x4
x20
x1
x1
x6
x105
x24
x1
x1

2

กระทู้

10

โพสต์

228

เครดิต

เงินชั่ง
115
เงินตำลึง
3334
ชื่อเสียง
75
ความหิว
46
โพสต์ 2017-10-18 19:55:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Luyue เมื่อ 2017-10-18 19:57

ก้าวที่สองของการเดินทาง
ยามค่ำรัตติกาล ณ ป่านอกเมืองฉางอัน
ความเงียบสงัดปกคลุมไปตลอดทาง
จนแทบจะไร้วี่แววของสิ่งมีชีวิตใด

“ป่าอีกแล้ว...ข้าคิดถูกรึไม่ที่เดินทางมาทางนี้น่ะ…”

เสียงแผ่วเอ่ยถามตัวเองขึ้นมาเบาๆก่อนจะก้าวเท้าเดินไปอย่างไม่สนใจสิ่งโดยรอบมากนักเขาไม่ค่อยกลัวสิ่งที่อยู่ในความมืดเท่าไหร่แม้จะได้ฟังเรื่องน่าสยองต่างๆนาๆมาจากนักเล่านิทานที่โรงเตี้ยมมาแต่ ‘มนุษย์น่ากลัวกว่าสิ่งอื่นใด’ ก็เป็นคำสอนอีกอย่างที่เขาได้รับจากหานโจว…คนที่หายไป

“อีกไกลแค่ไหนกันนะฉางอันเนี่ย..อา...พักก่อนได้ไหม”

เสียงบ่นเพียงแผ่วเบายังคงพึมพำไปตลอดทางทว่าฝ่าเท้ายังคงไม่หยุดเดินเพราะคนขับรถเกวียนจากเมืองลั่วหยางที่อาสามาส่งเขาบอกว่าฉางอันอยู่ทิศนี้เขาจึงพยายามอยากไปถึงให้นั่นโดยเร็วที่สุดแต่ทว่าเสียงของบางสิ่ง?ที่เขาไม่ทราบแน่ชัดทำให้ขาที่ก้าวอยู่หยุดชะงักและเมื่อเหลือบหันไปด้านข้างก็ทำให้เห็นกองไฟไม่ไกลนักมีร่างนึงนั่งอยู่...ร่างผู้เป็นเจ้าของเสียงนั่น

“ข้าควรลองไปถามเขาดู….รึไม่ดีนะ…”

ความคิดที่ตีกันสับสนทำให้เยว่เล่อเอ่ยถามตัวเองขึ้นมาอีกคราก่อนขาทั้งสองจะค่อยๆเดินก้าวตรงไปอย่างระมัดระวังไม่ให้คนที่นั่งอยู่นั้นตกใจมากไป?เมื่อถึงระยะใกล้ประชิดแล้วจึงส่งเสียงเรียก

“….ขออภัยท่าน….อ่ะ?!มี2คน”

เสียงอุทานด้วยความตกใจเมื่อเห็นอีกร่างนึงหลับอยู่ดังขึ้น...การที่มีคนแปลกหน้าอยู่ตรงหน้า2คนทำให้เขาลำบากใจ..หากเกิดอะไรขึ้นคงยากต่อการหลบหนี

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -4 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -4 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x6
x2
x1
x1
โพสต์ 2017-10-18 21:36:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
115
          เจียนหลิวและอิซุมิ ยูตะ นั่งพักระหว่างทางลงมาจากเขาอู่ไถเพื่อรอซูเทียนเหมินที่อยู่คุยอะไรบางอย่างกับประมุขพรรคกระยาจกอยู่ ทั้งสองข้างทางขนาบข้างไปด้วยป่าไม้ลำเนาไพร ไม่ทราบว่าเจียนหลิวหลับไปยาวนานเท่าใดแต่เมื่อรู้สึกตัวอีกทีชายหนุ่มได้ยินเสียงของใครบางคนจึงปลุกให้เขาตื่นขึ้นทันที
          "….ขออภัยท่าน….อ่ะ?!มี2คน"
          เมื่อหันมองไปยังต้นเสียงจึงพบว่าเป็นชายหนุ่มแต่งกายค่อนข้างดีแต่เมื่อเป็นคนแปลกหน้าจะระวังตัวไว้ก่อนคงดีที่สุด
          "มีธุระอะไร?" เจียนหลิวเอ่ยถามชายแปลกหน้าพลางกระชับกระบี่ที่เหน็บข้างเอวซึ่งหากว่าชายผู้นี้ไม่ได้มาดีเขาจะได้เตรียมตัวสู้ได้ทัน
          @YutaIzumi @Luyue
          "กำลังหลงทางอยู่รึ?" เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มผู้นี้คงไม่น่าจะใช่คนเลวอะไรเจียนหลิวจึงวางใจลงได้เล็กน้อย
          @YutaIzumi @Luyue
          "จะไปฉางอันสินะ.." เจียนหลิวเอ่ยพลางครุ่นคิดซึ่งตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ในป่าตัวเขาเองก็ไม่เชี่ยวชาญเรื่องลู่ทางเท่าไรนักจึงลองกระซิบถามสหายที่มาด้วยกันเพื่อช่วยยืนยัน "เจ้าพอจะรู้ไหม?" เขาหันไปถามอิซุมิ ยูตะ
          @YutaIzumi
          "ตามนั้นเลย" เจียนหลิวกล่าวกับชายแปลกหน้าหลังจากที่อิซุมิ ยูตะช่วยบอกทางให้กับชายหนุ่มผู้นั้นแล้ว
          @Luyue
          "อ้อ ข้ามีนามว่าเจียนหลิว" เจียนหลิวกล่าวแนะนำตัวเมื่ออีกฝ่ายถามถึงชื่อของพวกเขา
          @YutaIzumi @Luyue
          "ลู่เยว่เล่อสินะ ยินดีที่ได้พบ" เจียนหลิวทวนชื่อชายหนุ่มตรงหน้าหนึ่งครั้งเพื่อเป็นการทบทวนความจำ
          @YutaIzumi @Luyue
          "อันที่จริงพวกเราก็กำลังจะเข้าเมืองพอดีแต่กำลังรอสหายอยู่ เจ้าจะมาด้วยกันก็ได้นะ" เจียนหลิวเสนอแนะ
          @YutaIzumi @Luyue

          หลังจากนั้นเจียนหลิว และอิซุมิ ยูตะ จึงได้สหายเพิ่มมาอีกหนึ่งนามว่า ลู่เยว่เล่อ ทั้งสามนั่งรอซูเทียนเหมินกลับมาเพื่อที่จะกลับไปยังโรงเตี๊ยมด้วยกัน ซึ่งไม่แน่ว่าหญิงสาวทั้งสองที่หนีไปก่อนหน้านี้อาจไปรอพวกเขาอยู่ที่โรงเตี๊ยมแล้วก็เป็นได้




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
อริยสัจสี่
จิ่งเทียน
รถม้าหรูหรา
มีดสั้น
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x68
x300
x300
x50
x1
x1
x1
x15
x10
x5
x20
x25
x20
x25
x50
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x1
x50
x150
x10
x120
x125
x400
x170
x5
x250
x20
x135
x50
x4
x58
x15
x50
x40
x25
x1
x67
x5
x3
x16
x20
x1
x1
โพสต์ 2017-10-18 23:40:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-10-19 00:57

- การเดินทางครั้งใหม่ -
จุดเริ่มต้น 5.5
          เจียนหลิวและอิซุมิ ยูตะ นั่งพักระหว่างทางลงมาจากเขาอู่ไถเพื่อรอซูเทียนเหมินที่อยู่คุยอะไรบางอย่างกับประมุขพรรคกระยาจกอยู่ ทั้งสองข้างทางขนาบข้างไปด้วยป่าไม้ลำเนาไพร สว่นยูตะนั้นก็ไม่ได้นั่งรอเฉยๆ เขาตัดสินใจทีจะซ่อมใช้อาวุธลับที่เขาซื้อมาเพราะว่าเห็นมาเท่ดี แบบจริงๆ จังๆ ดูสักครั้งนึง เขาทดลองปาใส่ต้นไม้แถวนั้นไปเรื่อยๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนทางด้านเจียนหลิวไม่ทราบว่าหลับไปยาวนานเท่าใดแต่เมื่อรู้สึกตัวอีกทีชายหนุ่มได้ยินเสียงของใครบางคนจึงปลุกให้เขาตื่นขึ้นทันที          "….ขออภัยท่าน….อ่ะ?!มี2คน"
          เมื่อหันมองไปยังต้นเสียงจึงพบว่าเป็นชายหนุ่มแต่งกายค่อนข้างดีแต่เมื่อเป็นคนแปลกหน้าจะระวังตัวไว้ก่อนคงดีที่สุด
          "มีธุระอะไร?" เจียนหลิวเอ่ยถามชายแปลกหน้าพลางกระชับกระบี่ที่เหน็บข้างเอวซึ่งหากว่าชายผู้นี้ไม่ได้มาดีเขาจะได้เตรียมตัวสู้ได้ทัน

          "หืม! " ยูตะมีที่กำลังจะซัดมีดบินออกไปอีกหนึ่งชุดก็ถึงกับหยุดชะงักลง เขานั้นเกือบที่จะปาไปยังต้นเสียงที่อยู่เก็โพล่มาเสียแล้ว ดีนะที่เขายั่งมือเอาไว้ทัน
          @Luyue
          "กำลังหลงทางอยู่รึ?" เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มผู้นี้คงไม่น่าจะใช่คนเลวอะไรเจียนหลิวจึงวางใจลงได้เล็กน้อย
          "หลงทาง??" ยูตะกล่าวซ้ำด้วยความไม่แน่ใจ แต่เห็นท่าทางไม่น่าใช้คนร้ายอะไรขอจึงลดมีดปาในมือลง

          @Luyue
          "จะไปฉางอันสินะ.." เจียนหลิวเอ่ยพลางครุ่นคิดซึ่งตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ในป่าตัวเขาเองก็ไม่เชี่ยวชาญเรื่องลู่ทางเท่าไรนักจึงลองกระซิบถามสหายที่มาด้วยกันเพื่อช่วยยืนยัน "เจ้าพอจะรู้ไหม?" เขาหันไปถามอิซุมิ ยูตะ
          "ถ้าเป็นในป่านี่ไปถึงเมืองฉางอันละก็ ไม่น่าจะหลงได้นะ แค่เดินตามถนนไปเรื่อยๆ" ชายหนุ่มกล่าวออกมาอย่างงงๆ เพราะว่าทางเดินมันก็มีเพียงเส้นตรงเท่านั้น ไม่น่าจะหลงได้แต่อย่างใด
          "ตามนั้นเลย" เจียนหลิวกล่าวกับชายแปลกหน้าหลังจากที่อิซุมิ ยูตะช่วยบอกทางให้กับชายหนุ่มผู้นั้นแล้ว
          @Luyue
          "อ้อ ข้ามีนามว่าเจียนหลิว" เจียนหลิวกล่าวแนะนำตัวเมื่ออีกฝ่ายถามถึงชื่อของพวกเขา
          "ส่วนฉัน อิซุมิ ยูตะ" แล้วยูตะก็แนะนำตัวตามไปด้วย

          @Luyue
          "ลู่เยว่เล่อสินะ ยินดีที่ได้พบ" เจียนหลิวทวนชื่อชายหนุ่มตรงหน้าหนึ่งครั้งเพื่อเป็นการทบทวนความจำ
          "ยินดีที่ได้รู้จักนะ"  ยูตะตอบกลับไปสั้นๆ

          @Luyue
          "อันที่จริงพวกเราก็กำลังจะเข้าเมืองพอดีแต่กำลังรอสหายอยู่ เจ้าจะมาด้วยกันก็ได้นะ" เจียนหลิวเสนอแนะ
          "เออ นั้นก็เป็นความคิดที่ดีนะ" ยูตะกล่าวออกมาอย่างเห็นด้วย  

          @Luyue
          หลังจากนั้นเจียนหลิว และอิซุมิ ยูตะ จึงได้สหายเพิ่มมาอีกหนึ่งนามว่า ลู่เยว่เล่อ ทั้งสามนั่งรอซูเทียนเหมินกลับมาเพื่อที่จะกลับไปยังโรงเตี๊ยมด้วยกัน ซึ่งไม่แน่ว่าหญิงสาวทั้งสองที่หนีไปก่อนหน้านี้อาจไปรอพวกเขาอยู่ที่โรงเตี๊ยมแล้วก็เป็นได้

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -8 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -8 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
แปรรูปไม้
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
เกราะทองคำ
ขวานยักษ์
ต้าเสวีย
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x50
x104
x1
x9999
x2060
x7
x373
x6020
x1
x118
x225
x760
x2
x2
x9260
x30
x30
x20
x1
x30
x111
x114
x106
x304
x316
x1
x2020
x1
x45
x4
x10
x4
x1
x195
x50
x10
x1050
x2
x900
x18
x162
x115
x308
x148
x5
x4
x4
x10
x2
x854
x7235
x542
x20
x1
x374
x936
x65
x47
x1
x209
x100
x20
x309
x163
x896
x10
x150
x3749
x967
x46
x24
x2
x50
x230
x3048
x19
x50
x19
x4
x20
x1
x1
x6
x105
x24
x1
x1

2

กระทู้

10

โพสต์

228

เครดิต

เงินชั่ง
115
เงินตำลึง
3334
ชื่อเสียง
75
ความหิว
46
โพสต์ 2017-10-19 13:55:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ก้าวที่สองของการเดินทาง
   นอกลู่นอกทาง-1-

          เจียนหลิวและอิซุมิ ยูตะ นั่งพักระหว่างทางลงมาจากเขาอู่ไถเพื่อรอซูเทียนเหมินที่อยู่คุยอะไรบางอย่างกับประมุขพรรคกระยาจกอยู่ ทั้งสองข้างทางขนาบข้างไปด้วยป่าไม้ลำเนาไพร สว่นยูตะนั้นก็ไม่ได้นั่งรอเฉยๆ เขาตัดสินใจทีจะซ่อมใช้อาวุธลับที่เขาซื้อมาเพราะว่าเห็นมาเท่ดี แบบจริงๆ จังๆ ดูสักครั้งนึง เขาทดลองปาใส่ต้นไม้แถวนั้นไปเรื่อยๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนทางด้านเจียนหลิวไม่ทราบว่าหลับไปยาวนานเท่าใดแต่เมื่อรู้สึกตัวอีกทีชายหนุ่มได้ยินเสียงของใครบางคนจึงปลุกให้เขาตื่นขึ้นทันที          "….ขออภัยท่าน….อ่ะ?!มี2คน"
          เมื่อหันมองไปยังต้นเสียงจึงพบว่าเป็นชายหนุ่มแต่งกายค่อนข้างดีแต่เมื่อเป็นคนแปลกหน้าจะระวังตัวไว้ก่อนคงดีที่สุด
          "มีธุระอะไร?" เจียนหลิวเอ่ยถามชายแปลกหน้าพลางกระชับกระบี่ที่เหน็บข้างเอวซึ่งหากว่าชายผู้นี้ไม่ได้มาดีเขาจะได้เตรียมตัวสู้ได้ทัน
          "หืม! " ยูตะมีที่กำลังจะซัดมีดบินออกไปอีกหนึ่งชุดก็ถึงกับหยุดชะงักลง เขานั้นเกือบที่จะปาไปยังต้นเสียงที่อยู่เก็โพล่มาเสียแล้ว ดีนะที่เขายั่งมือเอาไว้ทัน
          ”อึก...ข..ข้าเพียงหลงทางมา..ท่านทั้งสอง..โปรดใจเย็นลงก่อน”
นัยตาคู่คมหรี่มองอาวุธที่กระชับในมือด้วยความระมัดระวังก่อนจะเอ่ยตอบคำถามนั้นอย่างยากลำบากเพราะความหวั่นเกรง

          "กำลังหลงทางอยู่รึ?" เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มผู้นี้คงไม่น่าจะใช่คนเลวอะไรเจียนหลิวจึงวางใจลงได้เล็กน้อย
          "หลงทาง??" ยูตะกล่าวซ้ำด้วยความไม่แน่ใจ แต่เห็นท่าทางไม่น่าใช้คนร้ายอะไรขอจึงลดมีดปาในมือลง
          ศรีษะมนพงกเบาๆรับคำถามย้ำของคนทั้งคู่ก่อนเรียวปากสวนจะคลี่ยิ้มเจื่อนๆออกมาพลันก่อนเอ่ยต่อ
“ขออภัยที่รบกวนแต่พวกท่านพอจะทราบทางไปฉางอันรึไม่…?

          "จะไปฉางอันสินะ.." เจียนหลิวเอ่ยพลางครุ่นคิดซึ่งตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ในป่าตัวเขาเองก็ไม่เชี่ยวชาญเรื่องลู่ทางเท่าไรนักจึงลองกระซิบถามสหายที่มาด้วยกันเพื่อช่วยยืนยัน "เจ้าพอจะรู้ไหม?" เขาหันไปถามอิซุมิ ยูตะ
          "ถ้าเป็นในป่านี่ไปถึงเมืองฉางอันละก็ ไม่น่าจะหลงได้นะ แค่เดินตามถนนไปเรื่อยๆ" ชายหนุ่มกล่าวออกมาอย่างงงๆ เพราะว่าทางเดินมันก็มีเพียงเส้นตรงเท่านั้น ไม่น่าจะหลงได้แต่อย่างใด
          "ตามนั้นเลย" เจียนหลิวกล่าวกับชายแปลกหน้าหลังจากที่อิซุมิ ยูตะช่วยบอกทางให้กับชายหนุ่มผู้นั้นแล้ว
          ”ขอบคุณท่านทั้งสองมากขอรับ^^ข้าขอทราบนามท่านทั้งสองได้รึไม่”
โค้งขอบคุณเล็กน้อยพร้อมกล่าวเอ่ยถามชื่อของผู้มีพระคุณในครานี้เอาไว้เผื่อจะได้ตอบแทนภายหลัง

          "อ้อ ข้ามีนามว่าเจียนหลิว" เจียนหลิวกล่าวแนะนำตัวเมื่ออีกฝ่ายถามถึงชื่อของพวกเขา
          "ส่วนฉัน อิซุมิ ยูตะ" แล้วยูตะก็แนะนำตัวตามไปด้วย
         ”ข้าลู่เยว่เล่อ ยินดีที่ได้รู้จักท่านทั้งสอง”
เมื่อเห็นว่าบุคคลทั้งสองเอ่ยแนะนำตัวแล้วเขาจึงเป็นฝ่ายกล่าวบ้าง

          "ลู่เยว่เล่อสินะ ยินดีที่ได้พบ" เจียนหลิวทวนชื่อชายหนุ่มตรงหน้าหนึ่งครั้งเพื่อเป็นการทบทวนความจำ
          "ยินดีที่ได้รู้จักนะ"  ยูตะตอบกลับไปสั้นๆ
          ”เมื่อรู้ทางข้าคง...ไม่รับกวนแล้วหากมีโอกาสหน้าข้าได้พบท่านจะตอบแทน” น้ำเสียงสุภาพกล่าวลาพร้อมรอยยิ้ม
          "อันที่จริงพวกเราก็กำลังจะเข้าเมืองพอดีแต่กำลังรอสหายอยู่ เจ้าจะมาด้วยกันก็ได้นะ" เจียนหลิวเสนอแนะ
          "เออ นั้นก็เป็นความคิดที่ดีนะ" ยูตะกล่าวออกมาอย่างเห็นด้วย  
          “จริงหรอขอรับ...ถ้าไม่เป็นการรบกวนข้าขอเดินทางร่วมด้วยขอบคุณทุกท่านอีกครั้งนะขอรับ”
เยว่เล่อมองทั้งสองด้วยความดีใจแล้วโค้งขอบคุณอีกรอบนึงก่อนจะเดินเข้ารวมกลุ่มเพื่อร่วมเดินทาง

          หลังจากนั้นเจียนหลิว และอิซุมิ ยูตะ จึงได้สหายเพิ่มมาอีกหนึ่งนามว่า ลู่เยว่เล่อ ทั้งสามนั่งรอซูเทียนเหมินกลับมาเพื่อที่จะกลับไปยังโรงเตี๊ยมด้วยกัน ซึ่งไม่แน่ว่าหญิงสาวทั้งสองที่หนีไปก่อนหน้านี้อาจไปรอพวกเขาอยู่ที่โรงเตี๊ยมแล้วก็เป็นได้

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x6
x2
x1
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2018-12-14 11:32

ขึ้นไปด้านบน