ดู: 252|ตอบกลับ: 8

{ เมืองจิ่วฉวน } ย่านการค้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-2-19 20:18:01 |โหมดอ่าน
ย่านการค้าทางผ่าน

[ เมืองจิ่วฉวน ]




ใจกลางเมืองจิ่วฉวน
ย่านการค้าที่เต็มไปด้วยผู้คนหลายสัญชาติที่แวะเวียนสัญจรกันมา
จึงจะเห็นเหล่าผู้คนที่มากหน้าหลายตา
รวมถึงหลายชาติพันธ์ที่มากมาย
เพราะที่นี่เป็นทางผ่านไปในการเดินทางเข้าสู่ แผ่นดินฮั่น
มีสินค้าหลากหลายชนิดแปลกตาจากขบวนคาราวานเส้นทางสายไหม


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

10

กระทู้

93

โพสต์

8851

เครดิต

เงินชั่ง
2253
เงินตำลึง
5558
ชื่อเสียง
3976
ความหิว
44

ใบรับรองภาษาฮั่น

ปิงปิง
เลเวล 1
โพสต์ 2018-2-19 21:02:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ ทำดีได้ดี } (2)


ข้าพาหมีเข้าเมือง

            
            จากลำธารทรายนอกด่านหยังกวน เดินทางต่อมาเรื่อยๆ หลังจากที่ช่วยเหลือเจ้าหมีขาว พร้อมกับตั้งชื่อให้ใหม่เสร็จสรรพว่าปิงปิง หญิงสาวก็ออกเดินทางต่อเพื่อกลับไปยังเมืองจื่อถง เยี่ยมเยียนถึงสภาพชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเด็กๆ เพราะเป็นเวลาอยู่หลายเดือนแล้วที่ไม่ได้เจอหน้า แต่ก่อนหน้านั้น ระหว่างการเดินทางก็ผ่านเมืองจิ่วฉวน หญิงสาวจึงถือโอกาสแวะพักผ่อนอยู่ที่เมืองแห่งนี้ไปก่อน


            หากแต่ก็ได้เพียงแต่นั่งพักข้างทางเท่านั้น...


            สาเหตุนั่นก็เพราะเจ้าหมีตัวกลมข้างตัว ถึงย่านการค้าแห่งนี้จะไม่ได้มีคนพลุกพล่านมากมายนัก แต่เหล่าผู้คนหลากหลายสัญชาติที่สัญจรแวะเวียนผ่านมา ถึงจะไม่ได้มองออกมาตรงๆ แต่ก็สัมผัสได้ว่ามีหลายสายตาที่มองมาทางลี่หลี่และหมีขาวข้างๆ


            ก็แน่เสียล่ะ เจ้าหมีที่ถึงจะไม่ได้โตเต็มวัยตัวนี้ แต่จากขนาดของมัน และสีขนก็ทำให้ใครๆ หลายคนต่างหันมอง


            "ท่านแม่คะ นั่นมัน"


            "อย่าหันไปดูลูก"


            ลี่หลี่ทำอะไรผิดกันเจ้าคะ...


            แต่ถึงกระนั้น ลี่หลี่ก็ไม่ได้คาดโทษเพื่อนร่วมเดินทางตัวโตของตัวเองแต่อย่างใด เพราะในใจลึกๆ เธอก็คิดว่าพาเจ้าหมีมาด้วยเป็นสิ่งที่ดีแล้ว หากมันล้มพับกลางทะเลทรายไปโดยที่ไม่มีคนช่วยเหลือ คิดแล้วเธอก็รู้สึกแย่ไม่น้อย หญิงสาวหยุดคิด ก่อนพัก ร่างบางได้แต่ดื่มน้ำจากสเบียงของตัวเองที่มีอยู่ ครั้นจะให้เข้าโรงเตี๊ยม หรือร้านอาหารก็มีหวังโดนไล่ตะเพิดเพราะหมีขาวสร้างความตกใจให้กับคนรอบข้างอย่างแน่นอน


            ระหว่างนั้นสายตาของหญิงสาวก็มองสิ่งต่างๆ โดยรอบไปเรื่อยเปื่อยเป็นการฆ่าเวลา ตอนที่เดินทางมาเส้นทางนี้ ไม่ได้สังเกตอย่างละเอียดถี่ถ้วน พอมองดูดีๆ แล้ว ก็เห็นกับสินค้าแปลกๆ หลายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน หรือเครื่องประดับที่ดูสวยงาม ลี่หลี่ได้แต่มองแล้วชื่นชมมันอยู่ในใจ เธอไม่คิดที่จะเดินไปซื้อ


            สำหรับลี่หลี่แล้ว พอมีเงินเล็กน้อยแค่ซื้ออาหารประทังชีวิต นั่นก็เพียงพอแล้ว

@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -16 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -16 + 3

ดูบันทึกคะแนน

วันที่ห้า
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
บันทึกซางยาง
ทวนยาว
ช้างเผือก
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x100
x1
x50
x50
x50
x100
x22
x1000
x1
x19
x19
x10
x110
x16
x50
x58
x1
x1
x10
x5
x24
x25
x20
x15
x22
x7
x1

2

กระทู้

21

โพสต์

1469

เครดิต

เงินชั่ง
459
เงินตำลึง
7918
ชื่อเสียง
527
ความหิว
85

ใบรับรองภาษาฮั่น

เจี่ยวจือ
เลเวล 1
โพสต์ 2018-4-6 15:12:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
         
กระเตงพุงข้ามเมือง

ตอน ข้าจะเล่าให้ฟัง



         ทู่จื่อกระโดดลงจากรถคาราวาน การเดินทางมายังเมืองจิ่วฉวนครั้งนี้นั้น เด็กน้อยไม่ได้นั่งมาในกล่องเหมือนคราวก่อนๆ เดี๋ยวเหตุสภาพอากาศ พ่อค้ากลัวว่าถึงจุดหมายอีกที เด็กหญิงผู้นี้จะกลายเป็นเสมือนหมั่นโถวตอนโดนอบ เมื่อลงมาเดินได้ซักพักหนึ่ง ใบหน้าน้อยๆก็เต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายด้วยสภาพอากาศทำให้อารมณ์ความรู้สึกที่อยากจะวิ่งเล่นหมดไปโดยสิ้นเชิง... เด็กหญิงนั่งลงกลายเป็นก้อนกลมๆอยู่บนพื้น สักพักมีเงาทอดทับร่างกลมๆ ใบหน้าของเด็กเงยมองเจ้าของเงา


             "เบื่อหน่ายหรือไม่"พ่อค้าถาม


             "ยิ่งกว่าเบื่ออีกเจ้าค่ะ"ทู่จื่อพ่นลมออกจากทางจมูก"จริงสิ ตอนข้ายังทำงานร้านขายข้าวข้าได้ยิน เรื่องสนุกๆด้วย"


             "หืม..เรื่องอะไร"พ่อค้าถามด้วยความสงสัยใครอยากรู้


             "ข้าจะเล่าให้ฟัง"เด็กน้อยยืนขึ้นพร้อมเล่าเรื่องราวด้วยน้ำเสียงใสอย่างร่าเริง
             "นานมาแล้วมีค้างคาวสามตัวเป็นเพื่อนกันเจ้าค่ะ และอาศัยอยู่ด้วยกันในถ้ำแห่งหนึ่ง ด้วยเหตุว่าการแย่งที่อยู่อาศัยของกลุ่มค้างคาวกลุ่ม ทำให้ในยามออกไปหาอาหารจะต้องมีผู้เฝ้าถ้ำไว้ไม่ให้ถูกแย่งที่"


              "แล้วพวกมันทำอย่างไรเล่า"พ่อค้าพูด


              "พวกมันทั้งสามลงมติเป็นเอกฉันท์ว่าจะผลัดเฝ้าผลัดกันออกหาอาหาร"ทู่จื่อเล่าต่อ"โดยจะออกไปหาอาหารทีละตัว อีกสองตัวจะเฝ้าถ้ำ"
              "พอถึงยามซีว์ ค้างคาวตัวที่หนึ่งก็เริ่มหาอาหารกิน มันไปได้ไม่นานนักก็กลับมายังถ่ำ ปากของมันไม่มีเลือดติดอีกสองตัวที่อยู่ในถ้ำจึงคาดว่ามันกินผลไม้มาเจ้าค่ะ แล้วตัวที่สองก็ออกเป็นตัวถัดไป คราวนี้ไปนานกว่าตัวแรกมากโขมันกลับมาอีกทียามจื่อ ท่าทางลักษณะก็เหมือนตัวแรกคือน่าจะกินผลไม้มา ทันทีที่ตัวที่สองเข้าถ่ำค้างคาวตัวที่สามก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว"


               "555ตัวที่สามน่าจะหินน่าดู"พ่อค้าเอ่ยขึ้น


               "คงจะอย่างนั้น แต่เวลาผ่านไม่ถึง1เค่อ ค้างคาวตัวที่สามก็กลับมาด้วยเลือดเต็มปากเจ้าค่ะ"ทู่จื่อพูดพร้อมทำเสียงให้ดูน่าฟัง


               "มันคงได้กินอาหารดีหลังจากรอมานาน"พ่อค้าพยักหน้าอย่างคิดว่าตนคิดถูกแล้ว


               "ค้างคาวอีกสองตัวก่อนหน้านี้ก็ประหลาดใจ เพราะพวกมันสองตัวออกไปก่อนแต่ได้กินเพียงผลไม้เท่านั้น ด้วยความสงสัยพวกมันจึงถามตัวที่สามทันที่ที่อีกฝ่ายหยุดบิน"
               "ตัวแรกนั้นถามว่า เจ้าไปกินสิ่งใดมาเหตุใดจึงกลับมาว่องไวนัก"
               "ตัวที่สองก็พูดต่อว่า นั้นสิพวกข้าได้กินแค่ผลไม้แต่เจ้ากลับมาเลือดเต็มปากเชียว"
               "ตัวที่สามจึงตอบว่า เจ้าเห็นต้นไม้ที่อยู่หน้าถ่ำนั่นหรือไม่"พร้อมมองไปยังที่ตั้งของต้นไม้ต้นนั้น
               "ทั้งสองตัวที่เป็นฝ่ายสงสัยก็ตอบกลับพร้อมกันว่า ข้าเห็นนะ"
               "ตัวที่สามกล่าวตอบทันทีที่อีกฝ่ายพูดจบ นั่นแหละข้าไม่เห็น.."


               "หือ?จบแล้วหรือ"พ่อค้าทำถามทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบลง


                "เจ้าค่ะ จบแล้วท่านไม่เข้าใจหรือ"ทู่จื่อกลั้นหัวเราะแล้วพูดต่อ"เลือดที่เต็มปากตัวที่สามแท้จริงแล้วคือเลือดของมันเองที่เกิดจากการชนต้นไม้ที่อยู่หน้าถ่ำไงละเจ้าค่ะ"


                 "อ๋อ55555555"เมื่อพ่อค้าเข้าใจแล้วจึงหัวเราะออกมา ทำให้เด็กน้อยที่กลั้นหัวเราะอยู่หัวเราะตามอย่างร่าเริง






      
Yep!!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ร่มแดง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x3
x3
x10
x19
x9
x2
x6
x30
x30
x20
x11
x5
x1
โพสต์ 2018-9-15 21:53:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด

(ถึงเมืองจิ่วฉวน)
บทนำ

การหลบหนีของชายบาป (ส่วนที่ 4)
ผู้คนคับคั่ง
แม้จะอยู่บนถนนเส้นเดียวกัน
หากแต่ล้วนมีจุดหมายแตกต่างกัน
ณ ย่านการค้า (จิ่วฉวน)

ซึ่นเจี้ยนจับสายบังเหียนค่อยๆจูงอาหยู่เดินสวนกระแสผู้คน
ถนนกว้างบัดนี้กลับแคบลงอย่างเห็นได้ชัด เนื่องจากผู้คนมากมายที่สันจรไปมา

แม้จะเห็นคนต่างแดนที่เมืองอู๋เว่ยแล้วก็ตาม

แต่ที่จิ่วฉวนแห่งนี้กลับยังคงทำให้ซึ่นเจี้ยนรู้สึกประหลาดใจได้ทุกยาม

เมื่อได้เห็นคนที่มาจากต่างแดนที่แตกต่างจากที่เคยพบที่อู๋เว่ย

“.......”
เสียงร้องเรียกเชิญชวนลูกค้าจากแผงลอยข้างทางดังมาไม่มีหยุด
การพูดคุยเองก็เช่นกัน ซึ่นเจี้ยนรู้สึกปวดมึนขึ้นมา เขาไม่ชอบการอยู่ท่ามกลางผู้คนเลย

เหตุใดกันนะ?
ทั้งที่เมื่อก่อนเขารู้สึกสนุกสนานทุกครั้งที่ได้หัวเราะ
หรือได้ยินผู้คนพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม

แต่บัดนี้กลับ….ฮ้อ

ยิ่งคิดยิ่งชวนให้ท้องไส้ปั่นป่วน จนซึ่นเจี้ยนรู้สึกอยากอาเจียนเพื่อ เอาความคิดฟุ้งซ่านของตนเองออกมาเสียอย่างงั้น ชายหนุ่มส่ายหัวไล่ความมึนงงออกไป กวาดสายตามองผู้คนรอบกายขณะก้าวผ่านพวกเขา จนกระทั่งมาสุดทางของย่านการค้าแห่งนี้ …

เมื่อพ้นกลุ่มฝูงชน ซึ่นเจี้ยนขึ้นขี่อาหยู่ ก่อนจะควบมันจากไปด้วยความเร็วสูง…
ไปจากย่านการค้าแห่งนี้ ออกไปจากเมืองจิ่วฉวน และเดินทางมุ่งต่อไปยังทิศตะวันตก..


@admin


ต้องการอะไรจากข้า?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นสูง
ขวานต้วนหยู้ว
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียดำเทวะ
คัมภีร์ละติน
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x12
x120
x76
x106
x15
x1
x102
x135
x8000
x8000
x8
x1
x10
x10
x1
x7
x4
x23
x90
x40
x30
x28
x900
x21
x150
x75
x4
x125
x4
x140
x29
x3
x4
x9999
x3553
x25
x11
x7
x30
x5
x20
x2000
x45
x20
x1000
x32
x160
x4
x9
x20
x1
x7
x3
x120
x1
x90
x6
x12
x180
x5
x35
x105
x82
x80
x90
x17
x45
x35
x8
x5
x120
x1500
x120
x6
x4
x5
x5
x16
x135
x6
x137
x72
x9
x172
x4
x62
x200
x9999
x46
x18
x146
x57
x108
x4
x9040
x9199
x105
x7
x7
x4020
x91
x100
x65
x115
x415
x910
x450
x383
x1241
x30
x290
x116
x152
x10
x85
x112
x100
x145
x106
x11
x6235
x160
x144
x133
x125
x67
x65
x30
x77
x115
x328
x70
x256
x195
x95
x201
x25
x25
x15
x9999
x12
x178
x9
x1
x54
x350
x6
x134
x200
x41
x185
x289

17

กระทู้

296

โพสต์

12หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
9893
เงินตำลึง
175628
ชื่อเสียง
56824
ความหิว
368

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
0
ความชั่ว
0
ความโหด
0
หรั่นหลัน
เลเวล 1

ติง โหยว

"คนไม่ดีต้องถูกลงโทษ!!"
pet
โพสต์ 2018-9-16 19:21:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โรลอิสระ

                   ย่านการค้ายิ่งดึกยิ่งครึกครื้น ตอนแรกหญิงสาวต้องการมาซื้ออาภรณ์ตัวใหม่ แต่กลับถูกแสงสีครอบงำ สุดท้ายก็เดินเที่ยวอยู่ที่ย่านการค้าไม่ยอมไปไหนเสียที พอเหนื่อยก็หยุดพังนั่งกินของแกล้มน้ำชา ตาก็มองผู้คนหลายเชื้อชาติที่สัญจรผ่านไปมา ทั้งการแต่งตัวทั้งภาษา มีแต่เริ่งที่เปิดหูเปิดตาทั้งนั้น มีเสื้อผ้าที่ดูแปลกใหม่ขายอยู่ตามร้านค้าด้วย แต่หากซื้อทั้งหมด เกรงว่านางจะไม่มีเงินเดินทางแล้ว
                   ยังมีเรื่องน่าเจ็บใจอีกอย่าง แท้จริงแล้วนางอยากได้ชุดแบบสตรีในห้องหอมากกว่า ทว่ามันไม่สะดวกในการเดินทางไกล ความคิดนี้จึงต้องพับเก็บไป กลายเป็นว่า ลู่เอินต้องคอยมองหาชุดของจอมยุทธ อีกทั้งต้องมีลวดลายและสีสันสวยงามอีกด้วย ซึ่งจากที่หามาจนถึงตอนนี้ ลู่เอินยังไม่ถูกใจชุดไหนเลย นางเองก็ยังเดินสำรวจไม่ทั่วย่านการค้า อาจจะมีร้านที่ตัดชุดได้ถูกใจนางก็ได้ ส่วนใหญ่แต่ละร้านจะมีลวดลายเฉพาะของตัวเอง มองดูสองสามตัวก็รู้แล้วว่าใช่แบบที่ชอบหรือไม่ จึงง่ายต่อการเลือกซื้อเสื้อผ้าหน่อย

                   "คุณชายรอบ่าวด้วยขอรับ"
                   "ข้าบอกแล้วไงว่าเจ้าไม่ต้องตามมา"





                   ลู่เอินได้ยินน้ำเสียงตอบกลับของคนที่น่าจะเป็นคุณชาย นางถึงกับหันมองไปทางทั้งคู่ด้วยสีหน้าประหลาดใจ แต่สิ่งที่สะกดสายตาของนางกลับเป็นลวดลายบนอาภรณ์ อีกทั้งการตัดเย็บที่ดูมีเอกลักษณ์นั้น ลู่เอินรู้สึกถูกชะตาอย่างประหลาด ครั้นจะเดินไปถามคุณชายท่านนั้นก็คงเสียมารยาทเกินไป นางจึงรอให้เขาเดินออกห่างจากบ่าวรับใช้ก่อน จึงเข้าไปดึงชายเสื้อของบ่าวรับใช้ผู้นั้น
                   บ่าวชายอายุไม่น่าจะห่างจากลู่เอินมากนัก หันมามองนางด้วยสีหน้าไม่พอใจ แต่พอหันมาเจอกับหญิงงาม เขาก็รีบยิ้มให้อย่างเกรงใจ ลู่เอินเผยยิ้มบางเบาให้กับเขา แม้ชุดของนางจะไม่ได้งดงามนัก แต่ก็ไม่อาจข่มรัศมีบางอย่างได้อยู่ดี


                   "พี่ชาย ข้าขอถามอะไรท่านหน่อยได้รึไม่"
                   "ได้สิๆ แม่หญิงมีอะไรก็บอกมาได้เลย"
                   "ข้าเห็นชุดของคุณชายท่านมีลวดลายสวยงามนัก ไม่ทราบว่าเป็นชุดของร้านไหนรึ"
                   "ชุดของคุณชายใช้ผ้าไหมจากร้านผ้าไหมเสว่เซียงที่อยู่กวนจิงเมืองฉางอัน แต่ลายของผ้าไหม คุณชายข้าเป็นคนออกแบบเอง"
                   "น่านับถือนัก เช่นนั้นไว้ข้าไปที่ฉางอันย่อมอุดหนุนร้านผ้าไหมเสว่เซียงแน่"
                   "เช่นนั้นข้าไปก่อนนะแม่นาง ข้ากลัวจะพลัดหลงกับคุณชายเข้า"
                   "เจ้าค่ะ"


                   เมื่อส่งยิ้มให้บ่าวรับใช้ที่เดินตามคุณชายจนลับตา ลู่เอินก็หดหู่เพราะรู้สึกผิดหวังนัก นางยังมีธุระอื่นอีก กว่าจะไปฉางอันได้ คงต้องใช้เวลาอีกสองสามวันเลยทีเดียว ก่อนจะตัดสินใจกลับไปที่โรงเตี๊ยม นางเดินสำรวจอีกหนึ่งรอบ สุดท้ายก็ไม่ซื้ออะไร นับว่าวันนี้มาเปิดหูเปิดตาแล้ว


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
ฮั่นเสียทองเทวะ
กราดิอุส
ปิ่นล้ำค่า
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x15
x7
x2
x80
x1
x30
x20
x1000
x1
x20
x1
x3
x15
x1
x9
x4
x1
x20
x45
x7
x35
x1
x3
x1
x2
x1
x3
x2
x1
x1
x30
x1
x2
x300
x45
x16
x757
x30
x50
x25
x1
x10
x2
x6000
x91
x2
x4
x1
x2
x2
x49
x13
x8
x59
x2
x10
x17
x200
x99
x130
x175
x100
x100
x60
x2
x20
x41
x50
x1520
x1
x100
x25
x700
x39
x24
x105
x1
x97
x55
x13
x1
x76
x20
x3086
x3
x9
x66
x30
x75
x150
x150
x108
x33
x2
x25
x41
x40
x32
x200
x100
x100
x212
x22
x4
x1
x62
x1041
x1021
x355
x30
x10
x30
x18
x77
x9
x81
x54
x50
x102
x56
x83
x76
x68
x211
x134
x134
x136
x11
x94
x44
x125
x319
x470
x150
x110
x75
x250
x340
x2
x19
x671
x60
x111
x48
x1
โพสต์ 2018-10-29 15:13:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ผจญภัยแผนที่หรรษา กับดักแห่งชาติ
“แถวนี้มีอะไรน่าสนใจบ้างไหม? ไม่มีเดินทางหนีแล้วนะ?”
ป่าหิน - ดอกไม้ป่าพิษ - ย่านการค้า - โรงเตี้ยมอิ้นเจ๋อหร่าน

        “ตุ๊บ!” เสียงของอะไรบางอย่างที่ตกลงไปที่พื้น เป่าหลิงนั้นเหลือบมอง ก่อนที่จะเห็นว่ากระเป๋าใส่ของของนางนั้นลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นเช่นนั้น สตรีร่างเล็กค่อยๆถอนหายใจน้อยๆ แล้วคิดอะไรบางอย่าง.. นางกระโดดลงไปเพื่อเก็บมันมา ดูเหมือนว่าที่เมืองแห่งนี้ก็ดูเป็นสถานที่…

        แห่งความเงียบ มีผู้คนอยู่บ้างแต่ทว่าก็ไม่ได้เยอะขนาดนั้น ดูเหมือนว่าจะเป็นเมืองทางผ่านเสียด้วยซ้ำไป เป่าหลิงนั้นต้องเดินทางขึ้นไปบนเนินตรงบริเวณใกล้เมือง เพื่อนั่งวาดแผนที่การเดินทางมายังเมืองแห่งนี้ เมืองจิ่วฉวน...อย่างงั้นหรอ? เป่าหลิงนั้นสูดลมหายใจเล็กน้อย ก่อนที่จะกรอกสายตาขึ้นไปด้านบน… เอาเถอะ..

       “......เงียบสงบดีแฮะ” สตรีร่างเล็กนั้นกล่าว ระหว่างนั้นก็มีสายลมเย็นจากทางเหนือที่คอยพัดผ่านหญิงสาวที่กำลังจ้องมองภาพที่ตนเองเห็น.. เป่าหลิงหยิบดินสอที่ทำจากถ่านไหม้เหลาเป็นแท่ง นั่งเขียนของพวกนี้.. นัยต์ตาสีม่วงนั้นจ้องมองแค่ภาพที่ตนเองเห็นอย่างงั้น… สถานที่แต่ละอัน..ดูไม่ค่อยน่าสนใจสำหรับเธอเท่าไรนัก…

        “ช่างเถอะ..”

เมืองจิ่วฉวน
                (สถานที่ท่องเที่ยว)  { เมืองจิ่วฉวน } โรงเตี้ยมอิ้นเจ๋อหร่าน เถ้าแก่แซ่บมาก เป็นผู้ชายยังโสดๆแต่ไม่รู้ซิงหรือปล่าว
                (สถานที่ท่องเที่ยว) { เมืองจิ่วฉวน } ย่านการค้า มันก็คือย่านการค้า
                (สถานที่ท่องเที่ยว) { นอกเมืองจิ่วฉวน } ป่าหิน อย่าริไปพักตอนกลางคืน
                (สถานที่ท่องเที่ยว) { นอกเมืองจิ่วฉวน } ดอกไม้ป่าพิษ ถ้าไม่อยากตายก็อย่าเข้าไปใกล้มากนัก





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2018-11-26 01:14:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2018-11-26 13:10:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2018-11-26 13:11


ย่านการค้าที่มันก็จะหนาวๆหน่อย

        การเดินทางถึงจิ่วฉวนนั้นค่อนข้างเป็นการเดินทางที่เงียบเชียบเอาเรื่อง เนื่องจากว่าตลอดเส้นทางนั้นเป่าหลิงขี่ม้าอย่างไม่ได้ฟังอะไรทั้งนั้น ความร้อนไม่อาจทำอะไรเธอได้ เพราะตอนนี้เป็นช่วงเวลากลางคืน สตรีร่างเล็กนั้นเลือดเดินทางหนาวดีกว่าเดินทางร้อนในยามนี้ แม้ว่ามันจะหนาวจับใจเลยก็ตามที แต่เสื้อผ้าที่ทั้งสองคนใส่ค่อนข้างทำให้ไม่เกิดอะไรขึ้นมาเท่าไร..

        มันอบอุ่นดี ไม่มีปัญหาอะไร แน่ล่ะปกติใส่แต่เสื้อผ้าวับๆแวมๆ ตอนนี้มาใส่เสื้อผ้าที่ต้องเป็นผ้าไหมหนาขนสัตว์ปกปิดเสียขนาดนี้.. เพราะว่าเป็นหน้าหนาวนั้นล่ะ เป่าหลิงนั้นเดินทางเข้าเมืองจิ่วฉวนเนื่องจากว่าช่วงเช้าพวกเธอคิดที่จะพักที่ย่านการค้า หาหมั่นโถวหรือเสี่ยวหลงเปาอุ่นๆทาน

        เป่าหลิงฝากม้าไว้ที่จุดฝากม้าภายในเมือง ดูเหมือนว่าช่วงหน้าหนาวจะเป็นช่วงที่ค่อนข้างลำบากสำหรับใครหลายๆคน เห็นว่าตรงนี้หากขึ้นไปด้านบนก็จะถึงฉงหนูด้วยซ้ำไป..หน้าหนาวพวกฉงหนูมักจะหาเรื่องออกปล้นฆ่านำอาหารไปนั้นล่ะ… ช่างน่าลำบากเหลือเกิน … เธอไม่เคยไปฉงหนูด้วยสิ?..อย่างที่คิดนั้นล่ะ..

        นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเป่าหลิงนั้นเหลือบมองลู่เต๋าที่ใส่หน้ากากสีดำลายเหลือบทอง ที่กำลังจ้องมองอาหารของตนเอง...ลืมไปเลยว่าหมอนี้ไม่กินอะไร.. “เจ้าควรกระเดือกมันลงไปซะ หากผู้คนอื่นเห็นเจ้า เขาจะแปลกใจว่าทำไมเจ้าไม่กินอาหารเหมือนมนุษย์..”

       “พวกมนุษย์น่ะ เกรงกลัวคนที่ไม่เหมือนกับตนเอง..เป็นเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอ..แต่มีจิตวิญญาณ” เป่าหลิงนั้นกล่าวสอนลู่เต๋า อีกฝ่ายเมื่อได้ยินก็ยังคงนิ่ง เขาทำเพียงหยิบเจ้าเสี่ยวหลงเปานั้นขึ้นมาเพื่อยัดปากของตนเองอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว กระทั้งรู้รสชาติไม่รู้ว่ารู้หรือปล่าวด้วยซ้ำไป ริมฝีปากของลู่เต๋ายังคงเรียบนิ่ง เป่าหลิงนั้นหลังจากทานอาหารเสร็จก็หยิบผ้าสีขาวผืนบางลายลูบไม้นั้นมาเช็ดรอยปากของลู่เต๋าเงียบๆ

        จากนั้นทั้งสองคนก็ออกเดินทางจากย่านการค้าเมืองจิ่วฉวนเพื่อเดินทางต่อ






แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +5 ความชั่ว โพสต์ 2018-11-26 13:13

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

33

กระทู้

499

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
107914
เงินตำลึง
9996655
ชื่อเสียง
104156
ความหิว
278

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
593
ความชั่ว
0
ความโหด
128
ภูตวารี
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2019-2-2 12:12:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด

                หลังจากใช้ว่านจื่อกระทำบังคับให้พวกนางมีความหวัง เมิร์กก็ได้ทำการเปิดห้องแยกให้ทั้งสี่ได้ใช้เวลานอนร่วมกันส่วนเขาก็แยกมานนอนนคนเดียวตามปกติ
          ก่อนนอนเขายืมมองออกไปนอกระเบียงหน้าต่างมองเห็นผู้คนมากมายเดินกันไปมายามค่ำคืน บางคนก็พยายามจะหาเลี้ยงชีพจากการขายของในตลาดบางคนก็แค่อยากจะเดินเล่นสูดอากาศ
          “ข้าจะไปไหนต่อดีนะ..” เมิร์กลำพันออกมาเขาแทบจะไปมาหมดเกือบทุกที่แล้วมั้ง? แต่สถานที่ที่น่าสนใจกลับยังไม่โผล่ออกมาเลย พวกที่อันตรายก็คือไปแล้วอันตรายถึงตายแน่ไม่ใช่ท้าทาย
          “ถ้ำเกามู่จวงที่พ่อเล่า? ไม่น่าดี” เมิร์กส่ายศรีษะ พ่อเขาเคยเล่าเรื่องพิลึกๆเกี่ยวกับถ้ำนั้นให้เขาฟัง พ่อเขาเล่าว่าไปเจออะไรมากไม่รู้เยอะแยะมันไร้สาระมากจนเขาขี้เกียจจะจำ
          “นอนดีกว่า” กล่าวจบ เมิร์กก็เดินไปที่เตียงและเข้าสู่ห้วงนิทรา

          เช้าวันรุ่งขึ้นเมิร์กเดินไปปลุกทั้งสี่ให้ตื่น
          “เด็กๆ ตื่นได้แล้ว”เมิร์กเคาะประตูไม้ตอนนี้เขาอยู่ในสภาพพร้อมลงไปทานนอาหารเช้าแล้ว
          “ค่ะ” ฮุ่ยชิงอี้ขานรับและเปิดประตู
          เหล่าอนุในตอนนี้เริ่มจะทำใจกันได้แล้วพวกนางลงมือเก็บข้าวของและเดินตามเมิร์กไปติดๆ
          ทั้งห้าลงไปทานอาหารเช้าและออกเดินทางต่อ
          รถม้าคันงามเคลื่อนตัวไปตามถนนอย่างเชื่องช้าเสียงเจือยแจวของเหล่าอนุสามารถได้ยินตลอดทาง
          “ท่านพ่อค้า หยุดก่อน” ยังไม่ทันจะไปไหนไกลเมิร์กก็ถูกสกัดไว้โดยพ่อค้าคนหนึ่งท่าทางดูมีฐานะพอสมควร
          “ต้าซือถูส่งท่านมาใช่ไหม?” พ่อค้าคนนั้นถามเมิร์ก
          “ใช่แล้ว” เมิร์กพยักหน้ารับ
          “เห้ยพวก ข้าเจอพ่อค้าที่ท่านต้าซือถูส่งมาแล้ว” ชายคนนั้นหันไปตะโกนเรียกสหาย ไม่นานก็มีชายอีกสองคนเดินมาสมทบ
          “พวกข้ามาจากคณะแสดงละครที่ท่านต้าซือถูบอกเองขอรับ” เขากล่าวแนะนำตัว
          “รู้แล้วๆ” เมิร์กลงจากรถม้าและเดินไปนำทางอนุทั้งสี่ลงมา
          “พวกเขาจะพาเจ้าไปที่คณะละคร พยายามเข้าละทุกคน”เมิร์กโบกมือลาสาวน้อยทั้งสี่ก่อนจะขึ้นรถม้า
          ‘กลับดีกว่าเรา’ แล้วเขาก็ควบม้ากลับฉางอันอย่างเงียบงัน
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +2 ความโหด โพสต์ 2019-2-2 13:19

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +30 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 30 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกวียนขนส่ง
คัมภีร์พ่อค้า
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x98
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x14
x1
x6
x32
x3
x15
x5030
x30
x6889
x2
x9999
x4963
x1998
x100
x10
x10
x10
x25
x4
x6
x1
x10
x1
x20
x1
x15
x140
x108
x30
x10
x10
x306
x3056
x2
x5
x5
x78
x8
x4
x555
x80
x387
x50
x256
x12
x16
x13
x2
x1
x592
x9
x21
x1
x3
x258
x32
x30
x4
x2
x120
x1
x20