กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 204|ตอบกลับ: 4

{ เมืองอู้หลิง } ศาลเจ้าฉางเอ๋อร์

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-2-10 16:03:04 |โหมดอ่าน

「ศาลเจ้าฉางเอ๋อร์」


มีที่ตั้งอยู่ ณ เมืองอู้หลิง ภูมิภาคจิงโจว
ตอนกลางของดินแดนต้าฮั่น
พื้นที่โดยรอบเต็มไปด้วยแมกไม้นานาพันธุ์ โดยเฉพาะเหมยฮวา
เป็นศาลเจ้าที่ผู้ผ่านทางมักนิยมสักการะขอพร เผื่อให้พระเจ้าประทานความมงคล

ศาลเจ้าฉางเอ๋อร์เมืองอู้หลิง ไม่มีประวัติความเป็นมาแน่ชัด
ชาวบ้านบ้างเล่าว่ามีนักเดินทางผู้ใจบุญสร้างถวายพระแม่ด้วยความศรัทธา
บ้างก็เล่าจากตำนานว่าเพราะหญิงสาวในเมืองที่มีรูปลักษณ์โฉมงามจนจันทรามิอาจเทียมดั่งเทพธิดา
นางได้ให้ความช่วยเหลือชาวบ้านในเมืองที่รกร้างแห่งนี้จนชาวบ้านเกิดความปลื้มปิติ และเพื่อให้ความดีงามยังคงอยู่
ที่แห่งนี้จึงถูกตั้งเป็นเสมือนอนุสรณ์ เพื่อรำลึกถึงความดีงามของนาง



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

72

กระทู้

745

โพสต์

10หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
64
เงินตำลึง
5884
ชื่อเสียง
51137
ความหิว
211
คุณธรรม
460
ความชั่ว
3
ความโหด
27
อาเต่า
ระดับ 1

หลิง เสวี่ยหลาน

"เจ้าป่วนไหน ข้าไปด้วย!"
pet
โพสต์ 2018-2-11 11:01:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ขอพรสักครั้ง?






       เด็กสาวเดินมาเรื่อยๆ โดยหาแหล่งน้ำไม่พบและไม่รู้ตัวว่าเดินออกจากเมืองฉางซาแล้ว ผิงผิงยังคงเดินและตามหาพวกจวื่จื่อกับซือลู่ไปด้วยแต่เธอไม่รู้ว่ามันไปที่ไหนแล้ว... แต่น่าจะเจอจวื่จื่อเพราะมีหมั่นโถวอยู่มันมักจะรู้เสมอว่าผิงผิงอยู่ที่ไหน
       "ทำไมมันซวยอย่างงี้นะ..." เด็กสาวพึมพำกับตนเองพลางเดินเตะก้อนหินเล่นไป เตะก้อนหนึ่งไปอีกก้อนหนึ่ง ทำไปเรื่อยๆ เพื่อคลายความเบื่อหน่าย
       เด็กสาวกำลังวางแผนการเดินทางภายในหัวหากเธอออกจากอู้หลิงคงต้องอ้อมเสียหน่อยไปในเส้นทางเดิมที่สามารถข้ามด้วยเท้าได้ เพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเรือแน่นอน แล้วก็ไปที่โรงเงินตราเพื่อถอนเงินแล้วค่อยไปขุดแร่ต่อ? แต่ก่อนหน้านั้นเธอควรจะไปตามหาพวกจวื่จื่อกับซือลู่ แต่จะหาได้อย่างไร? จะมัวมานั่งรอไม่ได้... เพราะมัวแต่คิดในไม่ได้ดูรอบข้างพอรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เด็กสาวก้าวมาถึงสะพานไม้เสียแล้ว... ผิงผิงหยุดก่อนจะเงยหน้ามองไปรอบๆ พลางเบิกตากว้าง....
       แม้จะยังไม่หมดหนาวแต่เริ่มมีสีเขียวของใบไม้แล้ว... หากสถานที่แห่งนี้ไม่ได้อยู่ในฤดูหนาวแล้วคงงดงามมากเป็นแน่ ผิงผิงเดินไปจับราวสะพานไม้เล็กๆ พลางถอดสายตามองไปไกล.... จุดนี้เธอยังเห็นยอดเขาวารีที่แยกกับพี่ซือได้
       "ไปทำธุระอะไรกัน..." เด็กสาวพึมพำออกมาก่อนจะได้ยินเสียงคนเดินไม่ไกลนักพอเธอหันกลับไปก็พบกับหญิงวัยกลางคนที่ดูท่าจะเหนื่อย? เด็กสาวเดินเข้าไปเพื่อหวังจะสอบถามเส้นทางเสียหน่อย
       "สวัสดีเจ้าค่ะ ท่านป้า" ผิงผิงเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มหวาน
       "สวัสดีจ้าแม่หนู..." หญิงวัยกลางคนเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงหอบ ผิงผิงเข้าไปพลางช่วยถือตะกร้าหญิงวัยกลางคนก็มิได้กล่าวอะไรแต่เข้าใจการกระทำ "ให้หนูช่วยนะเจ้าคะ?"
       "ขอบใจมากแม่หนู ป้าเดินมาไกลจริงๆ" นางกล่าวแม้นี่จะหน้าหนาวหากแต่เดินไกลๆ เช่นนี้ก็เล่นเอาร้อนเหมือนกัน
       "ท่านป้าจะไปที่ใดเจ้าคะ? ข้าจะช่วยแบกท่านไปเอง"
       "ไม่เป็นไรหรอกแม่หนู... ป้าจะไปศาลเจ้าฉางเอ๋อร์ใกล้ๆ นี่เอง"
       "ขึ้นหลังหนูเลยเจ้าค่ะ เห็นแบบนี้แต่หนูเป็นชาวยุทธ์นะเจ้าค่ะ" ผิงผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มก่อนจะย่อตัวลง ตอนแรกหญิงวัยกลางคนลังเลแต่ตนเองเหนื่อยจริงๆ ก่อนจะยอมขึ้นหลังเด็กสาวเมื่อหญิงวัยกลางคนขึ้นหลังแล้วผิงผิงก็กระชับให้แน่นก่อนจะออกเดิน เธอสบายมากขนาดแร่ก็ยังขุดมาแล้วนับประสาอะไรกับแบกสตรีเล่า?
       "ทำไมแม่หนูมาเดินคนเดียวแบบนี้เล่าจ๊ะ?"
       "ข้าหลงกับสหายเจ้าค่ะ กำลังตามหาพวกเขาอยู่" ผิงผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใส
       "คงกำลังเดินทางอยู่สินะจ๊ะ?"
       "ใช่เจ้าค่ะ พวกเรากำลังจะเดินทางกลับเหลียงโจว" เด็กสาวเอ่ยตอบ ทั้งสองพูดคุยกันผิงผิงทราบว่าท่านป้าคนนี้ชื่อ ป้าเปา ป้าเปามีบ้านอยู่บนเขาที่เมืองฉางซาปกติลูกชายจะขับเกวียนม้ามาส่งป้าที่ศาลเจ้าแต่วันนี้ลูกชายมีธุระต้องไปทำแล้วจะกลับมารับป้าเปาที่ศาลเจ้าในตอนเย็น ผิงผิงใช้เวลาไม่นานนักก็มาถึงศาลเจ้าก่อนจะค่อยๆ ย่อตัวลงให้ป้าเปาลงพื้นอย่างนุ่มนวล เธอจับวิธีมาจากพี่ซือ
       "ขอบใจมากจ้าแม่หนู เข้าไปขอพรกับป้าดีหรือไม่?"
       "เจ้าค่ะ ข้าก็ยังมิเคยขอพรเลย" ผิงผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินตามหลังป้าเปาเข้าไป เด็กสาวช่วยนำอาหารในตะกร้าไปให้ผู้ดูแลศาลเจ้าก่อนจะเดินไปหาป้าเปาเพื่อเข้าไปขอพร เมื่อเข้ามาแล้วเธอก็ได้กลิ่นธูปลอยวนเวียนและผู้คนที่ต่างมาขอพร... เด็กสาวเงยหน้ามองรอบๆ
       "แม่หนู มาตรงนี้จ๊ะ"
       "เจ้าค่ะ ท่านป้า" ผิงผิงเดินตามเสียงเรียกไปก่อนจะขุกเข่าลงเหมือนคนอื่นๆ แล้วกุมมือไว้ที่อกก้มหน้าลงหลับตา... เธอจะขออะไรดีละ? ก่อนภาพที่เขายอดวารีจะแวบเข้ามา...


       ท่านฉางเอ๋อร์... ข้าต้องการแข็งแกร่งมากกว่านี้ แข็งแกร่งพอที่จะปกป้องตนเองและคนที่ข้ารักได้! ข้ามิต้องการเป็นตัวถวงผู้ใด... ข้าชอบท่องเที่ยวไปทั่วหากพบเจอเหตุการณ์แบบวันก่อนที่เมืองหลิงหลิง หากมิได้พี่ซือช่วยไว้ข้าคงแย่ ข้าจึงต้องแกร่งมากกว่านี้... ท่านฉางเอ๋อร์... ได้โปรดคุ้มครองคนที่ข้ารักด้วยเถิดเจ้าค่ะ...


       หลังจากผิงผิงขอพรให้ตนเองและผู้อื่นเธอก็ลืมตาขึ้นมาก่อนจะคำนับ(?) สามครั้งแล้วถอยออกมาจากภายในศาลเจ้ามายืนที่ลานกว้าง... เธอยังพอมีอะไรติดตัวบ้างกันนะ?
       "แม่หนูขอพรเสร็จแล้วไปกินข้าวกับป้านะ เป็นคำขอบคุณที่แม่หนูพาป้ามาส่ง"
       "ขอบคุณเจ้าค่ะ ข้ามิเกรงใจแล้วนะเจ้าค่ะหากเป็นเรื่องของกิน" ผิงผิงยิ้มแย้มก่อนจะเดินตามหลังป้าเปาไป ป้าเปานำอาหารที่เอามาด้วยวางที่โต๊ะหินอ่อนที่ทางศาลเจ้าฉางเอ๋อร์มีไว้ให้สำหรับผู้คนที่มาขอพรหรืออื่นๆ ได้พักผ่อน สตรีต่างวัยต่างจัดการอาหารตรงหน้าจนหมด ผิงผิงตบท้องของตัวเองเบาๆ ที่แสดงว่าอิ่มแล้ว...
       "ท่านป้า..."
       "จ๊ะ?"
       "หญิงสาวที่เข้าสู่วัยสิบแปดปีจำเป็นหรือไม่เจ้าคะ? ที่ต้องออกเรือน?" ผิงผิงเอ่ยถามด้วยความสงสัย...
       "เป็นคำถามที่ยากมากจ๊ะ แต่สตรีเราควรออกเรือนตั้งแต่ยังสาวไม่เช่นนั้นเมื่อเข้าสู่วัยยี่สิบจะออกเรือนยาก" ป้าเปาเอ่ยเพราะตัวเองนั้นออกเรือนตั้งแต่อายุเพียงสิบห้าปีเท่านั้น
       "..." ผิงผิงนิ่งคิดก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้า... จะเที่ยงแล้ว
       "ข้าคงต้องขอตัวเดินทางก่อนนะเจ้าค่ะ" ผิงผิงลุกก่อนจะคำนับป้าเปาแล้วเดินออกจากศาลเจ้าแต่รู้สึกง่วงงุนก่อนจะเดินไปได้สักพักเพื่อหาที่งีบ ทำไมช่วงนี้รู้สึกง่วงแปลกๆ แต่ก็ช่างเถิด... เด็กสาวเจอต้นไม้ใหญ่สถานที่ที่น่าจะงีบช่วงบ่ายได้ ก่อนจะสะกิดปลายเท้าขึ้นไปนั่งบนกิ่งไม้
       "ของีบสักครู่แล้วกัน..."
       หากข้าได้พบผู้ที่สามารถปกป้องข้าไปตลอดชีวิตก็ดีสิ...       ก่อนจะเผลอหลับไป...
      
@STAFF_Pixiu

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
zifu + 25
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ทำไมมันเช็กชื่อไม่ได้ฟะ!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
หลอมจิตรวมหนึ่ง
ฮั่นเสียหม่า
กลยุทธ์ซุนจื่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x3
x2
x31
x1
x2
x37
x2
x30
x1
x40
x100
x9
x35
x50
x170
x4
x4
x1
x30
x19
x17
x50
x150
x2
x2
x26
x10
x145
x386
x365
x20
x12
x88
x1
x65
x45
x1
x8
x9
x5
x155
x4092
x38
x51
x50
x583
x25
x85
x170
x12
x20
x25
x51
x57
x31
x1

72

กระทู้

745

โพสต์

10หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
64
เงินตำลึง
5884
ชื่อเสียง
51137
ความหิว
211
คุณธรรม
460
ความชั่ว
3
ความโหด
27
อาเต่า
ระดับ 1

หลิง เสวี่ยหลาน

"เจ้าป่วนไหน ข้าไปด้วย!"
pet
โพสต์ 2018-8-10 08:36:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-8-15 12:55

{แฟลชแบ็คย้อนเควสตามหาทวน}





      หลังจากพวกเราข้ามฝั่งกันมาถึงอู้หลิง หากแต่ผิงผิงก่อนจะไปในสถานที่อันตรายเจ้าตัวจึงชักชวนชายหนุ่มทั้งสองไปขอพรกันที่ศาลเจ้าฉางเอ๋อร์เพื่อให้ท่านอวยพรพวกเราให้ปลอดภัย

      พื้นที่โดยรอบเต็มไปด้วยแมกไม้นานาพันธุ์ โดยเฉพาะเหมยฮวาแม้จะหน้าร้อนก็ตาม ผิงผิงนั้นชื่นชอบอากาศร้อนเจ้าตัวจึงไม่รู้สึกเหนื่อยหรืออะไรโดยพวกตนมัดม้าไว้ใต้ต้นไม้ข้างนอก ก่อนจะพากันเข้าไปในศาลเจ้า ผิงผิงเดินตรงไปซื้อธุปสามชุดของตนเองและของชายหนุ่มทั้งสอง

      "ของท่าน ของพี่ซือ" เด็กสาวเอ่ยก่อนจะยื่นให้ทั้งสองเพื่อพากันไปกราบไหว้และขอพร

      "ข้าน่ะ อยากให้การเดินทางครั้งนี้ปลอดภัย" เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใสดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ

      “ขอบคุณนะผิงผิง” ซืออี้โหวยิ้มก่อนรับชุดธูปจากหญิงสาว จูงมือหญิงสาวไปยังเบื้องหน้ารูปปั้นเทพธิดา
อี้โหวก่อนจะคุกเข่าลงพลางอธิษฐานในใจ

        ‘ข้าน้อยซือ อี้โหว ขอสักการะบูชาเทพธิดาฉางเอ๋อห์ ข้าน้อยพอเคยได้ยินความรักของเทพธิดาที่ต้องพลัดพรากจากบุรุษอันเป็นที่รัก ข้าน้อยไม่มีสิ่งใดอยากจะขอ เพียงแต่อยากขอให้ท่านเทพธิดาช่วยปกป้อง คุ้มครอง หลิงผิงผิง หญิงสาวที่อยู่ข้างข้าตอนนี้ด้วยเถอะขอรับ ตัวข้ายอมรับอันตรายแทนนางได้ แต่จะไม่ยอมให้นางต้องตกอยู่ในอันตรายใดๆ’

      ผิงผิงโดนอีกฝ่ายจับจูงมือไป... พลั้งหน้าเริ่มแดงกำอย่างห้ามไม่อยู่แต่ก็เดินตามเข้าไปหลังจากมีผู้คนกราบไหว้แล้วเดินออกไป เธอเดินไปตรงหน้าก่อนจะคุกเข่านั่งลงแล้วพนมมือขึ้นพลางหลับตาเพื่ออธิฐาน... โดยไม่ลืมที่จะดึงมือตนเองออก

      'ท่านเทพธิดา ข้าไม่ใคร่เข้าใจความรัก หากแต่ข้าขอพรให้การเดินทางครั้งนี้ปลอดภัยและขอให้ทั้งข้าและพี่ซือรวมทั้งท่านอิ่งไม่พบอันตรายที่ถึงชีวิตด้วย ข้านั้นไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง ข้าร่อนไปทั่วต้าหล้า... เหมือนกับสายลม ข้าบ่นแล้วท่านเทพธิดา ข้าอยากพบท่านแม่... ข้าไม่ขออะไรมากขอให้ท่านแม่ปลอดภัยและพี่เฮ่า รวมทั้งสหายข้า'

      เธอลืมขึ้นก่อนพลางมองรูปปั้นตรงหน้า

      “ผิงผิงเจ้าเสร็จหรือยัง” ซืออี้โหวถามขึ้นก่อนยื่นมือจะรับธูปจากหญิงสาวเพื่อจะนำธูปไปปักกระถางให้

      “ข้าเสร็จแล้ว ท่านอิ่งเล่า?” เธอหันไปอีกทางหลังจากยื่นธูปให้ซืออี้โหว “ท่านอธิฐานอะไรหรือ?” ผิงผิงถามซืออี้โหวด้วยความสงสัยใคร่รู้

      “ความลับ ข้าแค่ขอให้ท่านช่วยบางสิ่ง” ซืออี้โหวยิ้มก่อนตอบผิงผิง เขารับธูปจากอีกฝ่ายและอิ่งก่อนลุกขึ้นเดินไปปักลงกระถาง

      “งั้นข้าก็ความลับเหมือนกัน” เธอย่นจมูกใส่อีกฝ่ายพลางมองโดยรอบ… หากอธิฐานแล้วก็ทำอะไรกันต่อดีละ? “พี่ซือๆ เราไปซื้อน้ำมันแล้วเอาไปเติมไหม? เขาเรียกว่าอะไรนะ?”

      “เจ้าชวนข้าถวายน้ำมันตะเกียงเหรอ” ซืออี้โหวยืนอึ้งมองหญิงสาวก่อนสีหน้าแดงกล่ำถึงใบหู “เจ้...เจ้า...พูดจริงๆ เหรอผิง….”

      “ใช่ทำไมหรือ? ก็ปกติเข้ามาในศาลเขาต้องถวายนิ?” ผิงผิงไม่ได้รู้ความหมายอะไรเลย(...) เห็นไช่ฟ่านเหลียนทำก็แค่ทำตาม

      “เจ้าไม่รู้เหรอ อาจถวายน้ำมันเป็นคู่จะเป็นการขอพรให้ชีวิตคู่ราบรื่นและให้ทั้งสองสมหวังในความรักกันอย่าได้มีอุปสรรคใดๆ แคล้วคลาด” ซืออี้โหวตอบหญิงสาวอย่างเขินอาย น้ำเสียงตะกุกกัก

      “แล้วไม่ดีหรือ?” เธอถามกลับแล้วมองหน้าอีกฝ่ายพลางหัวเราะคิก “ข้ามิใช่สตรีฮั่น ข้าเป็นสตรีนอกด่านนะพี่ซือ ข้าอาจไม่เข้าใจธรรมเนียมของที่นี่มากนักหรอก แต่…”
      เธอหยุดไปสักพักก่อนจะมองท้องฟ้า “ข้าคิดว่าการได้พบพี่และรู้จักพี่ซือ อาจเป็นโชคชะตานำพาก็ได้นะ?”


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 25 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ทำไมมันเช็กชื่อไม่ได้ฟะ!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
หลอมจิตรวมหนึ่ง
ฮั่นเสียหม่า
กลยุทธ์ซุนจื่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x3
x2
x31
x1
x2
x37
x2
x30
x1
x40
x100
x9
x35
x50
x170
x4
x4
x1
x30
x19
x17
x50
x150
x2
x2
x26
x10
x145
x386
x365
x20
x12
x88
x1
x65
x45
x1
x8
x9
x5
x155
x4092
x38
x51
x50
x583
x25
x85
x170
x12
x20
x25
x51
x57
x31
x1

72

กระทู้

745

โพสต์

10หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
64
เงินตำลึง
5884
ชื่อเสียง
51137
ความหิว
211
คุณธรรม
460
ความชั่ว
3
ความโหด
27
อาเต่า
ระดับ 1

หลิง เสวี่ยหลาน

"เจ้าป่วนไหน ข้าไปด้วย!"
pet
โพสต์ 2018-8-15 15:01:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-8-15 16:13




       “เจ้าไปรอที่ตะเกียงก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปซื้อน้ำมันก่อน” ซืออี้โหวบอกหญิงสาวก่อนรีบเดินเขินไปทางคนดูแลศาลเจ้า ใบหน้าที่ตอนนี้แดงเหมือนพุทราจนแจ่มชัด

       เธอเดินไปรอที่ตะเกียงอย่างที่อีกฝ่ายกล่าวแต่อดขำไม่ได้ว่า ทำไมต้องหน้าแดง? ยังไงเธอก็ไม่รู้ความหมายที่ต้องการจะสือหรอกนะ เพราะคิดว่ายังไม่ถึงเวลาในเรื่องพวกนี้

       “มาแล้ว” ซืออี้โหวเดินกลับมาพร้อมน้ำมันตะเกียงขวดนึง “ผิงผิงเจ้าตั้งสมาธิแล้วมารินน้ำมันลงตะเกียงทั้งเจ็ดอันกันนะ” ซืออี้โหวพูดขึ้นก่อนเดินไปจับมือหญิงสาวขึ้นมาจับตะเกียงด้วยกัน

       “เจ้าค่ะ…” เธอรับคำพลางมองมือหนาที่จับมือตนเอง เธอกุมตะเกียงไว้เพราะยังไม่เคยเติมน้ำมันใส่ตะเกียงมันต้องทำยังงไนะ?  ก่อนจะตั้งจิตอธิฐาน

       ซืออี้โหวค่อยๆ ยกตะเกียงขึ้นโดยพยายามมองมืออีกฝ่ายไม่ให้หลุด ก่อนค่อยๆ รินน้ำมันลงไป ⅓ ส่วน “เราจะค่อยๆ รินน้ำมันลงไปพอประมาณจนครบเจ็ดตะเกียง คู่รักคู๋นั้นก็จะมีความสุขและผ่านพ้นอุปสรรคความรักใดๆ ไปได้ทั้งมวลไม่มีสิ่งใดมาแคล้วคลาด”

       “คะ… คู่รัก?” เธอเอ่ยทวนพลางเงยหน้ามองชายหนุ่ม ดวงตาสีเขียวมรตกมีแววแปลกใจและอธิบายไม่ถูกก่อนจะหันไปทางตะเกียงแล้วค่อยๆ รินตามที่อีกฝ่ายบอก เธอเริ่มรู้ความหมายแล้วแหละ(...) หน้าตอนนี้ของเจ้าตัวเห่อร้อนมาก


       ในขณะทั้งสองไล่รินน้ำมันไปจนครบแล้ว ก็มีคู่หนุ่มสาวคู่หนึ่งมารินต่อ พวกเขามีหยอกล้อกันตามประสาคู่รักทั่วไป พลอยทำให้ซืออี้โหวหน้าแดงขึ้นอีกมากเมื่อเห็นคู่นั้น

       “....”  เธอมองพลางเสหน้าไปทางอื่นเพราะรู้สึกเขินแปลกๆ ก่อนจะเงยหน้าหาอีกฝ่ายเมื่อเขาเอ่ยเรียก

       “ผิงผิง….” ซืออี้โหวเอ่ยเรียกอีกฝ่ายแผ่วเบาก่อนหันไปจ้องตากลมโตของอีกฝ่าย

       “เจ้าคะ?” เธอเอ่ยถาม เขาเรียกชื่อเธอมีอะไรหรือ?

       ซืออี้โหวจ้องตาอีกฝ่ายก่อนรวบรวมความกล้าและก้มลงจุมพิตหน้าผากอีกฝ่าย

       “...!” เธอติดสะตั้นเล็กน้อยพลางยกมือที่ว่างอีกข้างแตะที่หน้าผากตนเอง สีหน้าเธอตอนนี้แดงกำมาก มือเล็กที่จับตะเกียงไว้สั่นน้อยๆ

       เวลาผ่านไปครู่หนึ่งก่อนที่ซืออี้โหวจะรู้สึกตัวมือเล็กๆ แตะที่หน้าผากอีกฝ่ายก่อนลืมตาผละตัวออกมาพอสมควร “ข….ข้าขอโทษ เจ้าไม่โกรธข้านะ ข้….ข”  

       “......” เธอก้มหน้างุม ก่อนจะเตะก้อนหินเล็กใส่พี่ซือ(...) เพราะความเขิน

       “กระแฮ่ม” บัณฑิตอิ่งที่รออีกฝ่ายไปนานจึงออกมาตามหาในเมือง ก่อนมาจนถึงศาลเจ้านี้เห็นทั้งสองเขินอายราวกับไม่เห็นสิ่งรอบตัว

       “ท่านอิ่ง!” ผิงผิงรู้สึกตัวรีบวิ่งจุ๊ดมาหา(...) พยายามที่จะอยู่ห่างๆ ซืออี้โหวเพราะยังไม่หายเขิน

       “ท่านอิ่ง…” ซืออี้โหวได้ยินเสียงคุ้นเคยก่อนหน้าแดงด้วยควาเขิน เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเห็นมากเท่าไหร่

       “พวกเจ้าดูมีความสุขกันดีนะ ข้ามีจดหมายถึงเจ้าน่ะผิงผิง มันมาเกาะเกะสัมภาระเจ้า” บัณฑิตอิ่งพูดขึ้นก่อนชี้นกพิราบบนไหล่

       กรู๊ว
       เธอหันมองก่อนจะยื่นมือไปให้มันบินลงมาบนมือตนเอง เด็กสาวแกะจดหมายจากขาของมันก่อนจะกางอ่าน...

       ‘ถึงแม่นางหลิงผิงผิง

ข้าไป๋ฟางหรง เคยได้พบท่านที่หอคอยมังกรช่วงปีใหม่
ทั้งยังได้จุดโคมอธิษฐานร่วมกับท่านไม่รู้ว่ายังจำได้อยู่หรือไม่?
แม่นางหลิงไม่พบกันนานท่านสบายดีไหมเจ้าคะ?
พบกันไม่นานแต่กลับรู้สึกถูกชะตา  
หากท่านสะดวกในวันที่ 6 เดือน 7 (16 สิงหา) ข้าอยากเชิญท่าน
มาร่วมงานสมรสของข้า ยามไห้ที่ท้องพระโรง
รบกวนมาก่อนเวลาเริ่มพิธี หวังว่าจะได้พบกัน

ลงชื่อไป๋ฟางหรง’


       “สหายข้าจะแต่งงานที่ฉางอันในวันที่ 16 เดือนนี้” เธอหันไปบอกทั้งสองคนพลางขมวดคิ้ว… ก่อนจะหันไปมองท่านอิ่ง “ท่านยังต้องไปทำธุระต่อใช่หรือไม่?”

       “ข้าคงแยกทางกับพวกเจ้าทั้งคู่ที่นี่ล่ะ ข้ามีเรื่องต้องไปทำนิดหน่อยนี่ก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว” บัณฑิตอิ่งกล่าวบอกทั้งสองก่อนมองคู่รักข้าวใหม่ปลามันตรงหน้าอย่างยินดีด้วย “ดูเหมือนไม่แค่สหายแม่นางหลิงหรอกมั้งขอรับ ข้าว่าแม่นางหลิงคงมีข่าวดีเร็วๆ นี้”

       “ข่าวดี? ข้าว่าอีกนานเจ้าค่ะ… สตรีอย่างข้าที่ไม่มีอยู่ที่อยู่เป็นหลักแหล่ง” เธอเอ่ยพลางพับจดหมายเก็บแล้วเอาไว้ที่อกเสื้อตนเอง

       “ก็คนข้างๆ แม่นางที่ยืนเป็นก้อนน้ำแข็งไงขอรับ” บัณฑิตอิ่งตอบอีกฝ่ายก่อนชี้ไปทางอี้โหว

       “...” เธอหันไปมองพลางเสไปมองท่านอิ่งแทน

       “เ่ช่นนั้นเราลากันตรงนี้เลยก็ได้ขอรับ ขอแม่นางหลิงและคุณชายซือถนอมตัวด้วย” บัณฑิตอิ่งกล่าวก่อนยกมือคารวะอำลาทั้งสองและยิ้มให้พวกเขา

       “เดี๋ยวท่าน! จะไม่วาดแผนที่ให้พวกเราหน่อยหรือ? เส้นทางที่จะไป” ผิงผิงยกมือร้องเรียกก่อน

       บัณฑิตอิ่งหันมาตามเสียงเรียกก่อนนึกขึ้นได้ “จริงด้วย เดี๋ยวข้าวาดแผนที่ให้แม่นางแล้วกันขอรับ” บัณฑิตอิ่งเดินไปหาโค๊ะภายในศาลเจ้าก่อนนั่งลงวาดอยู่ครู่นึง

       เธอและซืออี้โหวเดินตามไป โดยผิงผิงเดินเข้าไปในศาลเจ้าและก้มดูแผนที่

       “เสร็จแล้ว นี่ขอรับ” บัณฑิตอิ่งพูดขึ้นก่อนม้วนไม้ไผ่เก็บและยื่นให้หญิงสาว

       “ขอบคุณท่านมาก ข้าขออภัยที่ทำให้การเดินทางล่าช้า” เธอรับมาแล้วโค้งให้อีกฝ่าย เขาจากไปผิงผิงก็เดินกลับมาหาพี่ซือก่อนจะสะกิด
       "ข้าต้องเข้าฉางอัน ท่านยังจะร่วมเดินทางกับข้าหรือไม่? เพราะหลังจากออกจากงานแต่งงานสหายแล้วข้าจะรีบมาเอาทวน ท่านจะอยู่กับข้าจนถึงตอนนั้นเลยหรือไม่?"

       "ข้าต้องเข้าฉางอัน ท่านยังจะร่วมเดินทางกับข้าหรือไม่? เพราะหลังจากออกจากงานแต่งงานสหายแล้วข้าจะรีบมาเอาทวน ท่านจะอยู่กับข้าจนถึงตอนนั้นเลยหรือไม่?"

       “ข้าบอกแล้วไง จะอยู่ช่วยเจ้าสักพักจนกว่าจะได้อาวุธชิ้นนั้น” ซืออี้โหวพูดขึ้นก่อนขยิกตัวให้อีกฝ่าย

       “....” เธอเดินไปที่ม้าของตนเองก่อนจะล้วงเอาของบางอย่างออกมาที่ได้รับจากแม่หรั่นแล้วให้อีกฝ่าย… มันเป็นสายรัดเอวของบุรุษ

       “ข้ามอบให้พี่ซือ”

       “อืม ขอบใจนะผิงผิง” ซืออี้โหวตอบอีกฝ่ายก่อนยื่นมือรับสายคาดเอวอันใหม่ เขาจะนึกถึงผิงผิงเสมอ






แสดงความคิดเห็น

ได้รับความสัมพันธ์จากการมอบของขวัญให้ [NPC] {+60}   โพสต์ 2018-8-15 16:06
ได้รับความสัมพันธ์อีเว้นท์ฑิเศษกับซืออี้โหว หัวใจ 2 ดวง  โพสต์ 2018-8-15 16:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ทำไมมันเช็กชื่อไม่ได้ฟะ!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
หลอมจิตรวมหนึ่ง
ฮั่นเสียหม่า
กลยุทธ์ซุนจื่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x3
x2
x31
x1
x2
x37
x2
x30
x1
x40
x100
x9
x35
x50
x170
x4
x4
x1
x30
x19
x17
x50
x150
x2
x2
x26
x10
x145
x386
x365
x20
x12
x88
x1
x65
x45
x1
x8
x9
x5
x155
x4092
x38
x51
x50
x583
x25
x85
x170
x12
x20
x25
x51
x57
x31
x1

19

กระทู้

488

โพสต์

24หมื่น

เครดิต

หื้ม?

เงินชั่ง
17310
เงินตำลึง
20481
ชื่อเสียง
89952
ความหิว
404

ใบรับรองเหมือง(เขาเค่อหลี่)/รายสามเดือนใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือน

คุณธรรม
286
ความชั่ว
54
ความโหด
122
จวินม่อเซียว
ระดับ 1

โจว เจ๋อข่าย

"ข้างดงามแล้วหรือยัง"
pet
โพสต์ 2018-10-18 13:53:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ขอพร..ทางผ่าน


  

          เมื่อเส้าเทียนขุดหาแร่เสร็จสิ้น ชายหนุ่มที่ออกเดินทางเพื่อที่จะกลับเข้าเมืองฉางอัน ระหว่างทางก็แวะพักเจอกับศาลาเจ้าฉางเอ๋อร์


         “ลองขอพรกันดูไหม” เจ๋อข่ายหันไปถามเส้าเทียนที่ยืนทำหน้าไม่บ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ ร่างระหงเอียงคอกระพริบตามอง '...'


         “อืม” เส้าเทียนพยักหน้า ก่อนจะเดินเข้าไปข้างในเพื่อสักการะ จะขอพร...อันใดดีที่เป็นประโยชน์


          ร่างสูงกุมมือขึ้นก่อนที่จะเริ่มนึกขอสิ่งที่ตัวเองหวังว่าสักวันจะเป็นจริง


          .


..


          ‘ขอให้สามารถตามหาตัวลูกสาวตระกูลซ่งคนสุดท้ายได้สำเร็จนางเป็นเพียงหญิงสาว.. ให้ครอบครัวกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ขอให้สหายของข้ามีแต่ความสุขไม่มีเรื่องทุกข์ใจ ควรตัวข้านั้น...ขอให้ช่วยเหลือผู้คนที่เดือดร้อนได้หากพบเจอ และขอให้พบเจอคู่แท้แห่งโชคชะตา ถึงข้าไม่ค่อยเชื่อเรื่องรักๆใคร่ๆเท่าใดนักแต่ก็อยากที่จะมีคนรัก ที่ใจมั่นรักเพียงข้าคนเดียว’


          จากนั้นเส้าเทียนก็ลุกคารวะแล้วเดินออกมารอเจ๋อข่ายอยู่ด้านนอก


"....."


           “จวินจื่อเจ้าไม่ลองเข้าไปขอพรดูบ้างหละ” เขาถามเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่


           “เอ่อ…” จวินจื่อเกาหัว “ข้าไม่รู้จะขอ...อะไร” เด็กหนุ่มตอบร่างสูง นัยน์ตาสีอำพันจ้องมองศาลเจ้าฉางเอ๋อร์อย่างครุ่นคิด ถ้าเข้าไปจะขออะไร… คิดไม่ออก ‘แม่หมาป่า…?’


         “.....” เส้าเทียนพยักหน้า ตอนแรกๆเขาก็ไม่รู้จะขออะไรเหมือนกัน ทว่าพอได้ทบทวนก็ได้รู้ว่าตัวเองอยากให้เกิดสิ่งใดขึ้น


จากนั้นเจ๋อข่ายก็ออกมาจากศาลเจ้าพวกจึงพร้อมที่จะเดินทางต่อ



18/JX002/3 @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +30 เงินตำลึง +800 ชื่อเสียง +50 ความหิว -33 Point +30 ย่อ เหตุผล
Admin + 30 + 800 + 50 -33 + 30

ดูบันทึกคะแนน

หล่อโลกงง
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
กระบี่ไม้
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หงอนคู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x2
x3
x11
x2
x95
x2698
x1
x9999
x1
x1
x154
x70
x1315
x8
x250
x15
x10
x121
x7
x11
x140
x11
x4
x1
x10
x242
x213
x8
x210
x5
x2
x216
x17
x24
x105
x13
x4
x390
x15
x8
x35
x6
x95
x14
x6
x270
x40
x399
x2072
x11
x1048
x24
x325
x14
x17
x240
x200
x474
x12
x63
x10
x20
x37
x1
x1105
x9
x7
x84
x33
x725
x9999
x139
x400
x223
x98
x910
x328
x440
x25
x76
x3210
x3072
x2447
x4800
x118
x327
x15
x221
x2101
x194
x19
x1
x80
x6
x3
x390
x59
x44
x96
x100
x16
x2857
x5618
x150
x108
x176
x2
x98
x25
x606
x198
x1122
x15
x538
x3571
x6174
x129
x139
x405
x666
x255
x421
x234
x2800
x272
x231
x300
x388
x273
x639
x339
x463
x175
x175
x350
x329
x23
x50
x63
x312
x141
x242
x4311
x253
x424
x249
x50
x266
x298
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2018-12-14 11:35

ขึ้นไปด้านบน