ดู: 141|ตอบกลับ: 4

{ เมืองหลิงหลิง } ตลาดจิวเชิน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-2-9 13:03:27 |โหมดอ่าน




ตลาดจิวเซิน

{ เมืองหลิงหลิง }











【ตลาดจิวเซิน】
ตลาดจิวเชิน เป็นตลาดประจำเมืองที่มีของมากมายให้เลือกซื้อ
 ไม่ว่าจะร้านข้าวสารอาหารแห้ง ร้านขายอาวุธ(แต่มีน้อย) 
ร้านขายเครื่องดนตรีหรือแม้แต่เสื้อผ้าสำเร็จรูป ก็พร้อมพรั่ง
นอกจากนี้ยังมีการนำสัตว์ป่ามาขายให้กับผู้ที่สนใจ 
ไม่ว่าจะนำไปเลี้ยง หรือ นำไปต้มยำทำแกง แต่คงไม่ดีแน่
ถ้าหากมินำไปเลี้ยง เพราะที่นี่นั้นใกล้กับเขตภูเขา บางที...
บางทีอาจมีสัตว์ป่าหายากหลงทางมาก็เป็นได้ 
อย่าลืมไปแวะที่ โรงเตี๊ยมสุกร เล่า! หากต้องการของดี!












คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

79

กระทู้

853

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
13758
เงินตำลึง
2352
ชื่อเสียง
13432
ความหิว
252
คุณธรรม
554
ความชั่ว
0
ความโหด
8
กวนอวี่ | 关羽
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2018-2-9 13:11:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-2-9 19:28

อย่ารังแกพวกเขานะ!



      ผิงผิงตื่นระหว่างอยู่บนหลังจวื่จื่อตอนแรกเธอคิดว่าที่นี่คือฉางซาเพราะเป็นเส้นทางไปกุ้ยหยาง แต่ที่นี่มันที่ไหน? ผิงผิงสงสัยแต่ก็ไม่มีใครให้ถาม เจ้าตัวเลยปล่อยให้จวื่จื่อเดินไปเรื่อยๆ
      "คงไม่ได้พาข้าหลงหรอกนะ?"
      "ม๊อ"
      "ถ้าพาข้าหลง ข้าจะไม่อาบน้ำให้เจ้า"
      "ม๊ออออ" (ข้าไม่ได้อยากอาบน้ำในหน้าหนาว!)
      "ข้างหน้าจะมีเมืองไหมนะ? ข้าชักหิวแล้ว" ผิงผิงเอ่ยพลางปิดปากหาววอดๆ เด็กสาวทรงตัวได้ดีบนหลังวัวหรือช้าง แต่อย่าให้เธอขี่ม้า... ไม่สามารถทรงตัวได้นอกจากต้องเกาะมันให้แน่นเฉยๆ เหมือนคราวของเจ้าต้าฟง... แค่คิดผิงผิงหนาวแล้วแต่พอนึกถึงตอนที่ไปทะเลสาบกับพี่ซือก็อดจะหน้าแดงไม่ได้...
      "โวย! ข้าจะไปคิดถึงเขาทำไม" ผิงผิงบ่นงึมงำก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้า...
      "หมั่นโถว?"
      "กรู๊ววววว" มันร่องลงมาในอ้อมกอดของผิงผิงที่ยื่นมือออกไปรับมันไว้ ก่อนจะแกะจดหมาย...


      ถึงพี่ผิง
      พวกผมสบายดีครับ ส่วนพี่ซือออกเดินทางแต่ผมไม่ทราบว่าไปที่ใด ดูเหมือนว่าแม่นางหรั่นจะไหว้วานให้พี่ซือไปส่งจดหมายให้ครับ ตอนนี้พี่ผิงคงกำลังท่องเที่ยว อย่างไรก็ระวังตัวด้วยนะครับ แต่ผมเชื่อว่าพี่ผิงต้องปลอดภัยแน่นอน
      ดูท่าแล้วแม่นางหรั่นกับพี่ซือจะสนิทกันครับ แม่นางหรั่นเป็นสตรีที่ช่างพูดมากๆ เลยครับ
จาก เหรินอี้เหอ


      ผิงผิงอ่านจดหมายพลางขมวดคิ้ว... พี่ซือสนิทกับแม่นางหรั่น? แต่แม่นางหรั่นมีลูกแล้วนะ? แต่หายากนะเนี่ยที่เสี่ยวเหอจะเอ่ยชมสตรีคนอื่นแบบนี้... เด็กสาวเข้าใจผิดอย่างแรง ความจริงอี้เหอรู้อยู่แล้วว่าพี่สาวเขาไม่อาจตีความหมายได้ (อี้เหอนัยประมาณว่า สตรีเช่นแม่นางหรั่นชอบคิดเองเออเองเสียจริง) ผิงผิงพับจดหมายเก็บ
      "ถึงอย่างไรค่อยส่งจดหมายหาพี่ไช่แล้วกันให้หมั่นโถวได้พักก่อน"
      "กรู๊ว..."
      "ก็มีเพียงเจ้าที่ช่วยส่งจดหมายได้นิ"
      "กรู๊ว"      "งิ๊ว"
      พวกเธอเดินทางจนเข้าใกล้เขตเมือง ผิงผิงเงยหน้าอ่าน...
      "เมืองหลิงหลิง ทำไมมาโพล่ที่นี่ได้แต่ช่างเถอะอย่างน้อยในเมืองก็มีอะไรให้กินละนะ" เด็กสาวนั่งหลังตรงบนหลังจวื่จื่อพลางเข้าเมืองไป แม้จะเย็นแล้วแต่ก็ยังมีผู้คน เด็กสาวหันไปมองรอบๆ ด้วยดวงตาตื่นเต้นเธอยังไม่เคยลงมาไกลขนาดนี้มาก่อน เด็กสาวลงจากหลังจวื่จื่อเปลี่ยนมาเดินเล่น พลางแวะซื้อของอร่อยๆ กินระหว่างทาง
      "อื้อ อร่อย" เด็กสาวกินแล้วเอ่ยชมพลางเดินดูสองข้างทางไปด้วยที่เรียงรายด้วยข้าวของมากมายแปลกตาอาจจะมีของจากรัฐอื่นบ้างก็ไม่แปลกเพราะที่นี่ใกล้กับเตี๋ยน(?) ผิงผิงเดินเล่นกับเพื่อนๆ ของเธอ หมั่นโถวนั้นนอนหลับอยู่บนหลังซือลู่ส่วนเจียวเสวียก็หมอบบนไหล่เธอ
      "ที่ท้ายตลาดมีพวกนายพรานเอาสัตว์แปลกๆ มาขาย ไปดูกัน"
      "เจ้านายพรานคนนั้นเปล่า ที่มันชอบเอาเนื้อสัตว์ป่ามาขาย"
      "ใช่ๆ รีบไปเดี๋ยวของดีขายหมด" บุรุษสองสามคุยกัน ผิงผิงกระดิกหูไปมา... เธอหันมามองจวื่จื่อ "ม๊อ..."
      "โอ๊ ไปกัน" ผิงผิงว่าแล้วเดินตามหลังบุรุษพวกนั้นไป จวื่จื่อนั้นเหมือนจะถอนหายใจ(?) สงสัยนายน้อยของตัวเองคงได้ไปก่อเรื่องวุ่นวายอีกแน่ๆ ส่วนซือลู่นั้นก็ตามไปเพราะมันยังเด็กอยู่ ผิงผิงเดินตามหลังพวกเขาไปจากตลาดที่คึกคักบรรยายกาศสบายๆ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นแลดูดุดันขึ้น? เพราะเด็กสาวมีเหล่าสัตว์แปลกๆ ตามหลังมาพวกที่ค้าขายจึงมองเป็นตาเดียว...
      "เล่เข้ามา เหลือไม่มากแล้ว! หมดแล้วหมดเลย!"
      เสียงตะโกนขายของดังมาแต่ไกล ผิงผิงรีบเดินเข้าไปมุงดูด้วย... ก่อนจะเบิกตากว้างเพราะเธอจำสัตว์หน้าขนในนั้นได้... มันคือ เสี่ยวอู่ ลูกแรคคูลตัวที่ห้า! จากพี่น้องทั้งหมด เธอพบมันเมื่อสองปีก่อนที่เมืองเสี่ยวเพ่ยพร้อมกับแม่และพี่ๆ ของมัน ทำไมมันถูกจับมาได้! ข้างๆ กันก็มีเต่าที่น่าจะอยู่ในทะเลสิ!
      "แรคคูลตัวเพียงละ 100 ชั่งเท่านั้น! ขนของมันสามารถให้ความอบอุ่นให้แก่ร่างกายได้"
      "เต่าตัวนี้มาจากทะเลอันแสนห่างไกล มิง่ายกว่าจะจับมาได้เพียง 400 ชั่ง!"
      คนขายก็นำเสนอพร้อมราคาผิงผิงกำหมัดแน่น... ก่อนจะยกมือขึ้น "ข้าขอซื้อสองตัวนี้ เอาไป" ผิงผิงเอ่ยก่อนจะโยนถุงเงิน 500 ชั่งให้คนขาย แต่โดนบุรุษร่างยักษ์ขวาง "แม่นางน้อย สถานที่แห่งนี้ไม่เหมาะกับเด็กเช่นเจ้า"
      "ข้ามิใช่เด็กแล้วข้าก็ซื้อของ ข้ามีเงินจ่าย" ผิงผิงเอ่ย
      "เงินมิใช่ปัญหา หากแต่อยากได้สัตว์พวกนี้ก็มางัดข้อกัน" ชายร่างยักษ์เอ่ยด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย ผิงผิงหาแยแสไม่ เพราะตอนนี้เธออยากช่วยเสี่ยวอู่ แล้วพี่น้องกับแม่ของมันเล่า? ไปไหนกันหมด? คงไม่ใช่ว่า...
      "ว่าอย่างไร?"
      "งัดข้อก็งัดข้อสิ หากท่านแพ้จงถอยห่างไปซะ"
      "หากข้าชนะเล่า?"
      "แล้วแต่ท่านเถิด" ผิงผิงตอบอย่างปัดรำคาญ เธอแรงเยอะอยู่แล้วหากลัวไม่ ทั้งสองเดินมานั่งที่เก้าอี้โดยมีโต๊ะหินคั่นกลาง ผิงผิงถนัดซ้ายเธอยื่นข้อมืออกไป อีกฝ่ายก็ทำตามก่อนจะประสานมือกัน
      "เฮ!!!"
      เสียงแหกปากร้องเชียร์ดังต่อกันเป็นทอดๆ ภายในท้ายตลาด ผู้คนจำนวนมากล้อมวงกันอยู่โดยมีเด็กสาวและบุรุษร่างยักษ์เป็นศูนย์กลางโดยมีคนแอบเป็นเจ้ามือเปิดโต๊ะพนันว่าใครจะชนะ
      "แม่นางน้อย ถอยตอนนี้ยังทันนะ"
      "เก็บปากของท่านไว้ทานของกินเถิด"
      สิ้นเสียงทั้งสองจ้องตาเขม็ง มือบีบกันแน่น เสียงเชียร์เริ่มเงียบไปทีละน้อยจนกลายเป็นการกลั้นหายใจอย่างตื่นเต้น! ส่วนคนที่มาตัดสินนั้นยกมือก่อนจะนับเบาๆ "หนึ่ง... สอง... สาม!!!"
      สิ้นเสียงนับ ทั้งสองก็ออกแรงงัดแขนใส่กันสุดชีวิต เสียงเชียร์ของพวกชาวบ้านกลับมาดังอีกครั้ง
      "โอ๊ะ ตอนนี้ดูเหมือนท่านเพ่ยเหมือนจะได้เปรียบครับพี่น้อง! เขาค่อยๆ กดแม่นางน้อยลงไปเรื่อยๆ แล้ว หรือว่านี่จะเป็นอีกครั้งที่ท่านเพ่ยชนะ!"
      ดังที่คนตัดสินเอ่ย แขนล่ำใหญ่กว่าค่อยๆ กดแขนของเด็กสาวลงไปทุกขณะ ใบหน้าของชายหนุ่มขึ้นสีแดงกำเห็นได้ชัดว่าออกแรงมากแค่ไหน แตกต่างกับผิงผิงที่ยิ้มน้อยๆ
      "ยอมแพ้ดีกว่าแม่นางน้อย ถึงเจ้ายิ้มให้ข้า ข้าก็หาใจอ่อนไม่"
      "โอ๊ นอกจากจะมีแค่สมองกล้ามแล้วยังหลงตัวเองด้วย? น่าชื่นชมๆ" ผิงผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มขบขันก่อนจะออกเกร็งกำลังทุกส่วนออกแรงดันกลับไปจนอีกฝ่ายเริ่มหน้าเหลอ "เฮ้ย!"
      "โอ๊ๆ อย่าดูเบาสตรีดีกว่านะเจ้าค่ะ..." ผิงผิงยิ้มกรุบกริบที่ไปเรียนแบบมาจากพี่ซือ เพียงพริบตาเดียวที่เด็กสาวที่มีรูปร่างบอบบางกว่ามากก็ออกแรงงัดดันแขนคนตัวโตกว่าให้เอนราบกับโต๊ะหินในพริบตา แรงกระแทกเล่นเอาอีกฝ่ายกระเด็นตกเก้าอี้ เรียกเสียงเฮจากคนดูไม่น้อยเลยทีเดียว
      "เราได้ผู้ชนะแล้ว! คือแม่นางน้อยท่านนี้ สองตัวนี้เป็นของเจ้า"
      นายพรานอุ้มสัตว์ทั้งสองตัวให้เด็กสาว ผิงผิงรับมากอด... "เสี่ยวอู่..."
      "งิ๊ง..." เหมือนมันจะหวาดกลัว มันเกาะไหล่ผิงผิงแน่น
      "ไม่ต้องกลัว ข้ามาแล้ว" ผิงผิงกระซิบมันก่อนจะพาทั้งสองตัวเดินออกไปเธอวางมันบนหลังจวื่จื่อ ส่วนเจ้าเต่าเธอก็ให้ซือลู่ใช้งวนรับไว้ แต่ก่อนที่จะได้ออกไปเธอก็ต้องหันไปตามเสียงเรียก
      "เฮ้ย! คิดจะไปก็ไปได้เลยหรือ?"
      "อ้าว แล้วทำไมจะไปไม่ได้เล่า?" ผิงผิงถามออกไปโง่ๆ
      "จับนางไว้ นางทำให้ข้าเสียหน้า!"
      "โวยยยยย" ผิงผิงตะโกนลั่น นี่มันใช่เวลามามีเรื่องไหม ผิงผิงหันไปตบก้นซือลู่ "เร็ว!"
      "ม๊ออออ" มันร้องทีหนึ่งก่อนจะวิ่งผ่าผู้คนออกไป ส่วนผิงผิงหันไปรับมือกับกลุ่มคนที่เข้ามา เด็กสาวยกขาถีบเบื้องล่างของพวกเขาจนพวกเขาลงไปนอนกับพื้น เด็กสาวอาศัยจังวะนี้กระโดดขึ้นหลังซือลู่ "เร็ว!!!"
      "แปร๋นนนนนนน"
     "ตาม! ช้างวิ่งช้าอย่าไรเราก็ต้องทัน" เพ่ยตะโกนลั่น ผิงผิงอยากจะหาอะไรมาแทงพวกบ้านี่เสียจริง
      "แค่งัดข้อแพ้ถึงกับต้องไล่ตามกันเลยเรอะ!"
      "นังเด็กปากดี!"
      "อ้อ กลัวจริ๊งงงง" ผิงผิงตอกกลับไปเด็กสาวได้แต่เกาะหลังซือลู่ที่พาเธอวิ่งหนีออกจากเมือง... บนเขานั้นน่าจะปลอดภัยแล้วเป็นถิ่นของข้าด้วย!
      "ลู่ลู่ ขึ้นเขา!"
      "แปร๋นนนน" มันร้องรับก่อนจะเปลี่ยนเส้นทางไปบนเขา.....


@STAFF_Pixiu


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 3เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +55 ความหิว -15 Point +5 ย่อ เหตุผล
zifu + 55
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -15 + 5
Admin -3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x20
x4
x3
x90
x2
x1
x10
x50
x10
x8
x20
x1
x10
x40
x24
x32
x18
x6
x40
x10
x28
x68
x58
x28
x2
x20
x162
x8
x2
x50
x312
x40
x60
x1
x60
x20
x135
x54
x28
x50
x100
x5
x30
x15
x34
x1
x15
x20
x43
x1
x20
x251
x510
x380
x80
x252
x149
x100
x23
x68
x290
x70
x2
x221
x5
x115
x400
x66
x45
x13
x1
x1
x25
x9
x3
x42
x10
x10
x33
x127
x4
x47
x1
x38
x1
x100
x75
x50
x1173
x6
x6
x2
x30
x41
x74
x349
x150
x2
x2
x378
x10
x145
x386
x365
x20
x33
x86
x3
x54
x120
x1
x18
x7
x5
x162
x8092
x38
x541
x1100
x3221
x25
x612
x1075
x12
x17
x25
x51
x57
x121
โพสต์ 2019-3-18 02:25:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด




ตลาดจิวเซิน

{ เมืองหลิงหลิง }











【ตลาดจิวเซิน】
ตลาดจิวเชิน เป็นตลาดประจำเมืองที่มีของมากมายให้เลือกซื้อ
 ไม่ว่าจะร้านข้าวสารอาหารแห้ง ร้านขายอาวุธ(แต่มีน้อย) 
ร้านขายเครื่องดนตรีหรือแม้แต่เสื้อผ้าสำเร็จรูป ก็พร้อมพรั่ง
นอกจากนี้ยังมีการนำสัตว์ป่ามาขายให้กับผู้ที่สนใจ 
ไม่ว่าจะนำไปเลี้ยง หรือ นำไปต้มยำทำแกง แต่คงไม่ดีแน่
ถ้าหากมินำไปเลี้ยง เพราะที่นี่นั้นใกล้กับเขตภูเขา บางที...
บางทีอาจมีสัตว์ป่าหายากหลงทางมาก็เป็นได้ 
อย่าลืมไปแวะที่ โรงเตี๊ยมสุกร เล่า! หากต้องการของดี!












คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากพุทธะ
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ปิ่นเหมยกุ้ย
ปีกปักษา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x15
x4
x100
x4
x17
x160
x10
x25
x18
x115
x14
x3425
x30
x50
x4
x30
x308
x28
x6
x24
x1310
x4
x47
x39
x40
x910
x100
x1
x2
x61
x109
x4022
x32
x14
x7
x1167
x1097
x105
x5507
x93
x116
x364
x231
x3
x5
x30
x32
x70
x95
x1
x5
x4
x320
x81
x570
x20
x280
x120
x1
x95
x4
x9999
x156
x1
x2
x13
x263
x439
x4200
x4447
x5
x419
x230
x80
x386
x9999
x899
x9
x146
x1
x150
x222
x5770
x259
x45
x10
x2
x5
x100
x7
x14
x22
x8
x390
x5441
x174
x1160
x199
x12
x3811
x9
x33
x3312
x2
x9
x484
x203
x5
x9
x147
x16
x5
x196
x715
x6
x16
x54
x326
x61
x3
x71
x7
x13
x2
x3
x142
x1
x3
x2
x513
x410
x16
x544
x456
x339
x1968
x342
x2667
x1
x2
x6
x5
x283
x4312
x4350
x420
x724
x9
x304
x745
x110
x300
x50
x676
x600
x9999
x14
x497
x9999
x5022
x904
x1245
x531
x67
x126
x1
x1468
x31
x2102
x974
x213
x50
x1
x187
x757
x393
x151
x191
x1692
x992
x2059
x109
x7991
x1608
x3449
x1164
x2874
x736
x1266
x1668
x1706
x348
x20
x1
x29
x1259
x715
x33
x1
x7934
x4045
x67
x300
x70
x73
x412
x784
x60
x465
x150
x300
x18
x169
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x282
x164
x35
x31
x2
x251
x334
x1
x273
x3409
x1910
x272
x10
x20
x25
x99
x9529
x10
x120
x1556
x111
x758
x176
x2

713

กระทู้

2816

โพสต์

40หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2330310
เงินตำลึง
261576
ชื่อเสียง
174279
ความหิว
660

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
8492
ความชั่ว
7463
ความโหด
8899
ไข่น้ำแข็ง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2019-3-18 11:51:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด

{ สัญญาจ้างฉางอัน 89 }
อันงานการใดเล่าไม่เท่าขนศพ

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

           สนทนาการค้ากับมูลนิธิไจ้สือเชี้ยะคือลงท้ายที่พ่อค้ารายนั้นบอกว่า “ช่วยไปขนศพทีสิ แล้วจะช่วยลงชื่อไปร่วมศูนย์เถ้าแก่จิงโจวให้.. ง่ายๆ เห็นไหมยื่นหมูยื่นแมว”

           ง่ายๆ อีซี่ ง่ายชิบหายไอ้พร่องมันเนย…

           มันพูดเหมือนใช้ไปจ่ายตลาดหน้าปากซอย ศพนะไม่ใช่หัวผักกาดให้ลอยหน้าลอยตาไปขนอย่างคนกันเอง ยิ้มระเริงรื่นโผล่ไปถึงแล้วบอก ‘มารับศพจ้า… ขนลงเกวียนได้เลยจ้า’ หรือ ‘ใครมีศพไหม รีบๆ เอาศพมาขึ้นรถได้แล้วเดี๋ยวไปทำพิธีให้อย่างดี รับรองศพไปใจสบายแน่ มาเร็วๆ’ คนละเรื่องกับการค้าและเป็นประเด็นเซ็นซิทีฟชนิดที่ว่า สตรีเดียงสาเน่งน้อยหน้าตาเหมาะจะไปค้าดอกไม้ขายรอยยิ้มมากกว่าสัปเหร่อ อยากจะกรี้ด….. กรี๊ดอัดให้แก้วหูมันปลิวไปดาวนาแม็ก

            แต่มันเป็นงาน และเป็นสัญญาจ้าง? ดังนั้นเก็บนิ้วกลางในมือไว้ภาษาด่าแบบเยอรมันทิ้งลงหีบไปก่อน จงฉีกยิ้มอัดหน้าอีกฝ่ายด้วยแววสัมพันธไมตรีแฮปปี้สุดๆบอกเขาไปว่า “ได้เจ้าค่ะ แหม่ขนศพเองยังไงก็ต้องมีคนทำล่ะเนอะ งั้นข้าออกเดินทางก่อนนะรับศพตามรายชื่อนี้ เอ้ย สถานที่นี้ใช่ไหม..จัดไป”

            ดังนั้นพวกเขาจึงสวมอาชีพสัปเหรอชั่วคราว หญิงสาวผมเงินส่วมหมวกผ้าคลุมดูงดงามบริสุทธิ์ในชุดขาวไม่มีใครกล่าวว่าอัปมงคลแช่งให้เพื่อนตายอีกต่อไป เพราะทุกที่นางไปเยือนมีศพรออยู่แล้ว ต้องชมเขานะคะว่าวางตัวสมกาลเทศะ แล้วพวกมันจะใส่สีๆ ทำไมวะไม่ให้เกียรติคนตายเลย หญิงไม่เข้าใจ หญิงรับมรั่ยดรั้ยยย… ปฎิบัติการณ์โด้ศพที่แรกตลาดจิวเซินมาดูกันสิ

           “ศพแรกนาย ก. นามสมมติ ก้างปลาแทงเหงือกตาย” แหม่น่าสงสารจังค่ะ

           “ศพที่สองนาย ข. นามจำแลง สะดุดหัวมดตาย” อนาถกว่าคนแรกอีกค่ะ

           “ศพที่สาม นางสาวอะไรก็ได้ตายแล้วไม่มีชื่อ เมื่อเย็นวานนี้พบหนุ่มหล่อเดินผ่านหน้าร้านเต้าหู้จึงหัวใจวายด้วยความระทึกชักตาตั้ง ไปกินเต้าหู้ต่อบนสวรรค์…” ที่แท้บ้าผู้ชาย แบบนี้ก็ได้หรอ?

             ‘ไหนเขาบอกเป็นคนพรรคภูติทมิฬอะไรนั่นฆ่าไงฟระ….’ หลิงหลานได้แต่ส่ายหน้าให้เจ้าช้างใช้วงวขนศพขึ้นเหวียนเทียม ลากไปเรื่อยๆจนครบเจ็ดศพแล้วไปยังจุดต่อไป

รีโนเวทด้านบน

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2019-3-18 13:46

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากพุทธะ
หน้ากากจิ้งจอกหิมะ
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ปิ่นเหมยกุ้ย
ปีกปักษา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x15
x4
x100
x4
x17
x160
x10
x25
x18
x115
x14
x3425
x30
x50
x4
x30
x308
x28
x6
x24
x1310
x4
x47
x39
x40
x910
x100
x1
x2
x61
x109
x4022
x32
x14
x7
x1167
x1097
x105
x5507
x93
x116
x364
x231
x3
x5
x30
x32
x70
x95
x1
x5
x4
x320
x81
x570
x20
x280
x120
x1
x95
x4
x9999
x156
x1
x2
x13
x263
x439
x4200
x4447
x5
x419
x230
x80
x386
x9999
x899
x9
x146
x1
x150
x222
x5770
x259
x45
x10
x2
x5
x100
x7
x14
x22
x8
x390
x5441
x174
x1160
x199
x12
x3811
x9
x33
x3312
x2
x9
x484
x203
x5
x9
x147
x16
x5
x196
x715
x6
x16
x54
x326
x61
x3
x71
x7
x13
x2
x3
x142
x1
x3
x2
x513
x410
x16
x544
x456
x339
x1968
x342
x2667
x1
x2
x6
x5
x283
x4312
x4350
x420
x724
x9
x304
x745
x110
x300
x50
x676
x600
x9999
x14
x497
x9999
x5022
x904
x1245
x531
x67
x126
x1
x1468
x31
x2102
x974