ดู: 646|ตอบกลับ: 14

{ เมืองจินหยาง } ตลาดเซินเจิ้น

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-8-16 00:34:49 |โหมดอ่าน



ตลาดเซินเจิ้น

{ เมืองจินหยาง }











【ตลาดเซินเจิ้น】
สถานที่ๆ มีผู้คนมากมายมาเดินช้อปปิ้งตามร้านค้าสองข้างทาง 

หรือ ตามถนนจะมีแผงพ่อค้าแม่ค้าแออัด
เรียกได้ว่า ตลาดเซินเจิ้น 
เป็นตลาดที่แทบขี่รถม้าเข้ามาไม่ได้เลย เพราะไม่มีที่ให้รถม้าวิ่งจริงๆ
เมืองจินหยางไม่ได้เป็นเมืองใหญ่อะไรมาก 
ดังนั้น ตลาดเซินเจิ้น จึงไม่มีขนาดใหญ่โตมาก

**ทุกการลงทุนมีความเสี่ยง เพราะนี้คือ "ตลาดเซินเจิ้น" **



ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-8-16 20:33:28
ยามอาทิตย์อัศดง บุรุษวัยกลางคนได้เดินพร้อมมานั่งยังแผงประจำที่เขาตั้งไว้เมื่อ 7 วันก่อน การก้าวออกสู่ยุทธภพในครั้งนี้ของเขาจะลำบากยากเข็ญกว่าครั้งก่อนมากนัก บางทีเขาอาจไม่มีชีวิตรอดกลับไปพบภรรยารักเนี่ยนหนูเจียวเลยก็ได้ บุรุษนั่งลงแผงไม่ทันใด ก็มีลูกค้าสองคนแรกมารอรับคำนายอักษร
   "เงินนั้นท่านไว้มาให้ข้าเมื่อคำทำนายเป็นจริงเถอะ" ชินแสตงฟางพูดก่อนยิ้มด้วยใบหน้าเป็นมิตร
   "ขอบคุณมากนะเจ้าคะท่านชินแสตงฟาง" หญิงสาวคนที่สองที่รับคำทำนายเสร็จแล้วก็เดินกลับด้วยใบหน้ายินดี


    @Soup_Dumplings เขียนโรลเพลย์อิสระ ... เดินผ่านมาเพราะอะไรก็ไม่รู้นะคะ(?) จนสายตาเหลือบไปเห็นแผงดูดวง ป้ายตัวโตๆ ตัวอักษรร่ายยาวลงมาว่า
[ รับดูดวง วันละ 3 ครั้งเท่านั้น ]

    "......" @Soup_Dumplings  ( คิดอยากลองดูดวงเพื่อถามหาชินแสตงฟาง )
    "ท่านคนสุดท้ายพอดีเลย ข้ากำลังรออยู่ จะทำนายโปรดบอกอักษรมา"
    "......" @Soup_Dumplings
    "อยากทราบคนหรือเรื่องราว" ชินแสคนนั้นถามไถ่อีกฝ่าย เมื่อรับแผ่นไม้ไผ่กลับมา
    "......" @Soup_Dumplings
    { * รอบทสรุปพาร์ทจบ *}

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x9
x1
x1
x3
x20
x3
x20
x1
x2
x6
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-8-16 22:11:26
Soup_Dumplings ตอบกลับเมื่อ 2017-8-16 21:33
เว่ยเส้าเทียนชายหนุ่มที่ตอนนี้เขาได้แบกภาระไว้ห ...


  "人 เหริน ดูเหมือนว่าคุณชายท่านนี้กำลังตามหาคนอยู่ใช่ไหม" ชินแสเอ่ยถาม

  "......" @@Soup_Dumplings

  "ดูจากอักษรนี้ เหริน ตามคัมภีร์อี้จิงกล่าวไว้ว่า เหริน เป็นธาตุที่ก่อเกิดสรรพชีวิต จิตใจคุณธรรมของมนุษย์ คุณชายตามหาคนๆ หนึ่งเพื่อนำไปช่วยเหลืออีกคนๆ หนึ่งใช่หรือไม่"

  "......" @@Soup_Dumplings

  "ฮ่า ก็ดูอักษรที่คุณชายให้ข้ามาสิ คำว่า เหริน บอกว่า หากคุณชายมีความมุ่งมัน มุมานะ ไม่ย่อท้อคุณชายก็จะพบสิ่งที่ปรารถนา เอาเป็นว่า ขอให้คุณชายลืมคนๆ นี้ไป เพราะตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่คุณชายจะหาเขา แต่ถ้าคุณชายอยากเจอเขาจริงๆ ขอให้ไปยังฉางอัน จะพบเขาได้ที่นั่น"

  "......" @@Soup_Dumplings

  "แต่การรักษาสหายคุณชายนั้นง่ายนิดเดียว เพียงคุณชายมีความมุมานะอยากรักษาด้วยใจจริง จงเดินทางไปทางตะวันตกจากจินหยางสิบลี้ คุณชายจะพบถุงบรรจุยาสมุนไพรที่มีอักษรสามคำเขียนบนนั้นว่า 'คุณธรรม น้ำใจ มุมานะ' นำสมุนไพรไปบดตามที่เขียนไว้บนแผ่ไม้ไผ่ข้างๆ"

  "......" @@Soup_Dumplings

  "ช้าก่อนคุณชาย!" ชินแสทักเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าจะวิ่งออกไป

  "......" @@Soup_Dumplings

  "มิใช่เงิน เงินไว้ให้หลังคำทำนายเป็นจริง แต่ข้าขอบอกไว้ก่อน สมุนไพรนั้นเมื่อบดเป็นยาแล้วต้องให้คนโดนพิษจากพรรคเมาเซียนกินภายในเวลาครึ่งชั่วยาม มิเช่นนั้นจะไม่ออกฤทธิ์ขับพิษได้และจำไว้ คนโดนพิษชนิดนี้ไม่ใช่ 10 วัน แต่ภายใน 8 วันจะพิษกำเริบจนตายทันที"

  "......" @@Soup_Dumplings สรุป



{* เท่ากับว่า แม่เฒ่ามีเวลาถึงแค่วันที่ 18 ส.ค.60 เท่านั้นนะคะ *}

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x9
x1
x1
x3
x20
x3
x20
x1
x2
x6

61

กระทู้

543

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
759
เงินตำลึง
1456
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
346

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
84
ความชั่ว
0
ความโหด
37
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-28 01:23:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น
จุดจบชีวิต 2


     หลังจากที่ทั้งสองเว้นช่วงเวลาทำใจกันได้สักพักหนึ่งใหญ่ๆ แล้ว
     “ข้าว่าเราจะทำพิธีศพให้ท่านพ่อ”
     ยูตะกล่าวขึ้นก่อนลุกขึ้น
     “ไปหาซื้อของที่จำเป็นกันเถอะ เจ้าจะไปกับข้ามั้ย?”
     แล้วยูตะก็หันไปมองเหวินซ่าง
     @wenshang
     “งั้นพวกเราไปกันเถอะ ฝากเจ้าเรื่องนำทางด้วยละ”
     ยูตะกล้าวขึ้นก่อนที่จะให้เหวินซ่างเดินนำไป
     และในที่สุดพวกเขาก็เดินมาถึงตลาดเซินเจิ้น
     “พวกเราต้องซื้ออะไรกันบ้างนะ ข้าเองก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรแบบนี่”
     ยูตะหันไปถามเหวินซ่าง
     @wenshang
    “ร้านนั้นสินะ”
     ยูตะหันมองตามคู่หูของเหวินซ่าง ก่อนที่จะเดินเข้าไปถาม
     “ขอโทษนะครับ คือผมอยากจะทำพิธีศพให้กับพ่อของผมนะครับ”
     ยูตะกล่าวขึ้นกับพนักงานในร้าน
     “เสียใจด้วยนะครับ ถ้าเบื่องต้นก็มี โลงศพ ป้ายสุสาน ของเซ่นไหว้นะครับ”
     พนักงานกล่าวชี้แจงขึ้น
    “อ้าครับ ถ้าอย่างงั้นก็รบกวนจัดของตามนั้นให้เลยนะครับ”
     แล้วยูตะก็กล่าวตกลงออกไป
     “กรุณารอสักครู่นะครับ”
     แล้วพนักงานก็หายไปข้างหลังร้านเพื่อจัดเตรียมสิ่งของ ก่อนที่จะออกมาถามถึงขนาดโรงอีกรอบหนึ่ง แล้วก็กลับเข้าไปข้างหลังร้านอีกรอบ
     “เรียบร้อยแล้วครับ จะให้จัดส่งโรงไปที่ไหนดีครับ”
     แล้วพนักงานก็กลับออกมาถามอีกรอบ
     “อ้า เดียวข้านำทางไปเองแล้วกันครับ”
     ยูตะกล่าวขึ้นกลับ พนักงานคนนั้น
     “ไปกันเหวิงซ่าง”
     ก่อนที่ชายหนุ่มจะออกเดินไป
     @wenshang

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -9 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -9 + 5

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

38

กระทู้

272

โพสต์

1หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
270
เงินตำลึง
21368
ชื่อเสียง
8227
ความหิว
80

ใบรับรองภาษาฮั่น

เจียวจือ
เลเวล 1
โพสต์ 2017-11-28 01:26:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
จุดจบชีวิต 2


     หลังจากที่ทั้งสองเว้นช่วงเวลาทำใจกันได้สักพักหนึ่งใหญ่ๆ แล้ว
     “ข้าว่าเราจะทำพิธีศพให้ท่านพ่อ”
     ยูตะกล่าวขึ้นก่อนลุกขึ้น
     “ไปหาซื้อของที่จำเป็นกันเถอะ เจ้าจะไปกับข้ามั้ย?”
     แล้วยูตะก็หันไปมองเหวินซ่าง

     “ไปสิครับ” เหวินซ่างยิ้มบางๆให้ ก่อนจะหันไปมองเสี่ยวหลงเบาที่ยืนเกาะอยู่บนหลังคา “เห็นว่าที่ย่านการค้าจะมีโลงขายอยู่นะครับ ส่วนอุปกรณ์เซ่นไหว้คิดว่าไม่น่าหายากเท่าไร” ระหว่างนั้นเสี่ยวหลงเปาก็รินร่อนลงมาเกาะแขนของชายหนุ่มพร้อมกับส่งเสียงขานรับยาว


     “งั้นพวกเราไปกันเถอะ ฝากเจ้าเรื่องนำทางด้วยละ”
     ยูตะกล้าวขึ้นก่อนที่จะให้เหวินซ่างเดินนำไป
     และในที่สุดพวกเขาก็เดินมาถึงตลาดเซินเจิ้น
     “พวกเราต้องซื้ออะไรกันบ้างนะ ข้าเองก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรแบบนี่”
     ยูตะหันไปถามเหวินซ่าง

     “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน” ชายหนุ่มบอกออกมาตามตรง “เดี้ยวถามร้านที่เกี่ยวข้องเอาก็น่าจะได้นะครับ” เหวินซ่างยักไหล่แล้วเงยหน้ามองไปยังเสี่ยวหลงเปาที่บินไปเกาะที่หลังคาของร้านๆนึง “น่าจะอยู่ตรงนั้นนะครับ”


    “ร้านนั้นสินะ”
     ยูตะหันมองตามคู่หูของเหวินซ่าง ก่อนที่จะเดินเข้าไปถาม
     “ขอโทษนะครับ คือผมอยากจะทำพิธีศพให้กับพ่อของผมนะครับ”
     ยูตะกล่าวขึ้นกับพนักงานในร้าน
     “เสียใจด้วยนะครับ ถ้าเบื่องต้นก็มี โลงศพ ป้ายสุสาน ของเซ่นไหว้นะครับ”
     พนักงานกล่าวชี้แจงขึ้น
    “อ้าครับ ถ้าอย่างงั้นก็รบกวนจัดของตามนั้นให้เลยนะครับ”
     แล้วยูตะก็กล่าวตกลงออกไป
     “กรุณารอสักครู่นะครับ”
     แล้วพนักงานก็หายไปข้างหลังร้านเพื่อจัดเตรียมสิ่งของ ก่อนที่จะออกมาถามถึงขนาดโรงอีกรอบหนึ่ง แล้วก็กลับเข้าไปข้างหลังร้านอีกรอบ
     “เรียบร้อยแล้วครับ จะให้จัดส่งโรงไปที่ไหนดีครับ”
     แล้วพนักงานก็กลับออกมาถามอีกรอบ
     “อ้า เดียวข้านำทางไปเองแล้วกันครับ”
     ยูตะกล่าวขึ้นกลับ พนักงานคนนั้น
     “ไปกันเหวิงซ่าง”
     ก่อนที่ชายหนุ่มจะออกเดินไป

     “ครับ!” เขาหันไปตอบรับก่อนจะไปคุยเรื่องราคาของทั้งหมด เมื่อจ่ายเงินในส่วนของที่สั่งหมดแล้วชายหนุ่มก็ค่อยวิ่งตามยูตะออกไป




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -9 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
บันทึกลับ #2
ทวนเฟิ่งอวิ๋น
กำหนดลมหายใจ
มีดบิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x10
x100
x100
x1
x12
x10
x11
x20
x10
x10
x15
x5
x49
x49
x5
x9
x20
x5
x5
x15
x8
x49
x1
x1
x19
x1
x5
x7
x10
x9
x30
x1
x1
โพสต์ 2018-1-31 21:38:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย xiwen เมื่อ 2018-1-31 21:45

ฝากเงินครั้งแรก

 พวกซีเหวินได้เดินทางมาจากเมืองจวี๋ลู่มาถึงเมืองจินหยางในเวลาตอนเย็นราวๆสี่ถึงห้าโมง รถม้าค่อยๆเคลื่อนผ่านตลาดเซินเจิ้นตลาดในยามเย็นนั้นค่อนข่างคึกคักเป็นพิเศษ

     ซีเหวินที่เหลือบไปเห็นโรงเงินตราในตลาดได้ขออนุญาติอาจารย์และศิษย์พี่ไปฝากเงิน โดยให้ศิษย์พี่หูเซียนสี่ และอาจารย์หลี่เดินเล่นดูของในตลาดไปก่อน ส่วนซีเหวินนั้นมุ่งหน้าเข้าไปในโรงเงินตราอย่างรีบร้อนเพราะกลัวว่าโรงเงินตรานั้นจะปิด และตนเองยังคงต้องเดินทางไปอีกไกลจนกว่าจะถึงเมืองหลวง อาจจะมีภัยอันตรายเกิดขึ้นระหว่างทางก็ได้ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย

    เมื่อซีเหวินเข้าไปพนักงานก็ต้อนรับกันอย่างอบอุ่น  " ติดต่อเรื่องอะไรคะ  ถ้าฝากเงินถอนเงินเชิญทางนี้ได้เลยนะคะ" พนักงานหญิงพาซีเหวินไปยังที่ลงทะเบียน  และให้ซีเหวินกรอกแบบฟอร์มประวัติส่วนตัว

   เมื่อซีเหวินกรอกเสร็จพนักงานก็ถามว่าจะฝากเงินเท่าใด ซีเหวินที่ยังไม่รู้ว่าจะฝากเท่าใดดีเลือกฝากประจำ 600 ตำลึง และ ฝากออมทรัพย์อีก 300 ตำลึงที่ฝากเงินเพียงแค่ 900 ตำลึงเพราะนางเพียงต้องการให้เหลือเงินติดตัวไว้บ้างจะได้ไม่เป็นภาระให้กับศิษย์พี่ และอาจารย์ที่ร่วมเดินทางกันมา

  เมื่อซีเหวินมอบเงินให้พนักงานพนักงานนำใส่ถุงและเก้บอย่างดี และนำใบฝากให้ซีเหวินเซ็นพร้อมประทับตรา

  เมื่อซีเหวินฝากเงินเสร็จก็ไปเดินดูมันเผาในตลาด ท้องกำลังร้องอยู่พอดีนางจึงซื้อมันเผามา 2 อัน และกินด้วยความหิวโหย ก่อนจะเดินอย่างรีบร้อนไป

ยังจุดที่ยังหูเซียนสี่ฝากรถม้าอยู่

  ทางด้านหุเซียนสี่ และหลี่นั้นไม่ได้จะซื้ออะไรเป็นพิเศษอยู่แล้วจึงกลับมายังรถม้าด้วยตัวเปล่า

แก๊ง แก๊ง

ซีเหวินพยายามจะเข้าไปในรถม้าทว่าทวนยาวที่พกติดตัวดันไปขวางกับรถม้าทำให้นางเข้าไม่ได้อย่างทุลักทุเล  หูเซียนสี่ที่เห็นซีเหวินทำแบบนั้นก็ยิ้มแป้นก่อนจะบอกให้เอามาฝากไว้กับตน โดยให้เหตุผลว่าตนมีแค่ดาบเล่มเดียวจะพกทวนยาวอีกสักเล่มก็ไม่เห็นเป็นไร ต่างจากซีเหวินที่อยู่บนรถม้าที่คับแคบอยู่แล้วเอาทวนใหญ่เข้าไปอีกก็เห้นว่าจะมีแต่จะทำให้ลำบากขึ้น

ซีเหวินที่ไม่รู้จะปฎิเสธเพื่ออะไรก็ยอมฝากทวนไว้ที่หูเซียนสี่อย่างยินดี  ส่วยอาจารย์หลี่ที่ยืนดูทั้งสองอยู่ก็ยิ้มไม่หุบพลางคิดในใจว่าเจ้าพวกนี้น่ารักดีนะ แต่หลังจากนั้นไม่นานหลี่ก็รีบเร่งให้หูเซียนสี่ขี่ม้าให้รถม้าเคลื่อนออกเช่นเคยเมื่อเห็นหูเซียนสี่กำลังเหิมเกริม

  รถม้าของทั้งสามมุ่งหน้าไปยังโรงฝึกนางรำเข่ออ้ายที่ตั้งอยุ่บนเนินเขานอกเมืองจินหยาง

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +20 ความหิว -9 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 20 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

.....
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x10
x50
x30
x1
x1
x115
x21
x111
x22
x14

169

กระทู้

1569

โพสต์

16หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
168570
เงินตำลึง
73407
ชื่อเสียง
63438
ความหิว
280

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
6086
ความชั่ว
810
ความโหด
2948
ภูตปริศนา (วัยทารก)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-9-2 16:18:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ข้าแค่งงทางนิดหน่อย]

    “เจี๋ยเฟยข้าว่าเจ้าพาข้าเดินวนนะ”เสียงหวานของจางฝูที่เอ่ยออกมาอย่างไร้อารมณ์เมื่อชายหนุ่มนั้นพาเธอเอ่ยอ้อมป่าอ้อมเขาเเล้วเดินกลับเข้ามาในตัวเมืองจินหยางอีกครั้ง ซึ่งตรงเบื้องหน้าเธอในตอนนี้ก็คือตลาดเซิ้่นเจิ้นตลาดที่เหมือนจะเป็นตลาดที่เรียกได้ว่าคึกคักและมีคนเเวะเวียบมาซื้อของจับจ่ายใช้สอยเยอะมากเป็นอันดับต้นๆจนที่นี่ได้ชื่อว่าเป็นตลาดที่ขนาดรถเข็นผักยังเข้ามาได้ลำบาก


    “ก็เห็นว่ามันเที่ยงแล้วก็เเค่อยากจะพาเจ้ามาเอ่อ..มาหาอะไรทานก่อนก็เท่านั้นเองแล้วที่พาอ้อมเขาเพราะๆ ข้าเเค่งงทางนิดหน่อยเท่านั้นเอง ข้าพูดจริงนะ”เจี่ยเฟยพยายามเอ่ยแก้ตัวโดยการดึงเอานู่นนี่มาพูดซึ่งจางฝูเมื่อได้ฟังก็ถอดถอนหายใจออกมาเบาก่อนจะเอื้อมไปจับมือเจี๋ยเฟยเอาไว้แล้วจึงค่อยพาเดินเข้าไปที่ด้านในตลาดที่แออัดไปด้วยผู้คนมากมายที่เดินทางมายังสถานที่เเห่งนี้ด้วยเห็นผลสองข้อหลักที่คล้ายๆกันคือไม่ขายของก็ซื้อของ


     “คนเยอะมาก”เจี๋ยเฟยที่เดินตามจางฝูเอ่ยออกมาพร้อมกับมือหนาที่จับกุมมือบางของหญิงสาวอยู่นั้นจะดึงให้ร่างของหญิงสาวนั้นให้เดินขยับมาอยู่ใกล้ๆเขาเอาไว้ หลงทางว่าหาลำบากแต่ก็สามารถหากันเจอแต่ถ้าหลงในตลาดเเห่งนี้สงสัยชาตินี้อาจไม่ได้พบบกันอีกก็เปป้นได้


    “เราเปลี่ยนไปเดินบนหลังคากันเอาไหม”จางฝูเอ่ยขึ้นเพราะด้วยจำนวนคนที่เยอะขนาดนี้เธอเองก็ไม่ไหวเช่นกัน ซึ่งเจี๋ยเฟยเองก็พยักหน้าเป็นการเห็ด้วยก่อนที่ร่างทั้งสองของจางฝูและเจี๋ยเฟยนั้นจะเดินหลบเข้าไปในซอยเล็กๆซอยหนึ่งแล้วจึงใช้วิชาตัวเบาดีดตัวกระโดดขึ้นไปยืนอยู่บนหลังคาของบ้านหลังหนึ่ง ก่อนที่หญิงสาวนั้นจะค่อยๆทรุดตัวลงไปนั่งลงบนหลังคาอย่างเหนื่อยๆพร้อมทั้งสูดหายใจเอาอากาศเข้าปอด ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ไม่ชินกับที่คนเยอะๆจริงๆนั้นเเหละ


     “หายใจโล่งขึ้นบ้างรึยัง”เจี๋ยเฟยที่ขยับเดินเข้ามาทรุดตัวลงนั่งข้างๆเดินขึ้นพรร้อมกับหยิบเอาพัดของหญิงสาวนั้นมาช่วยพัดเอาอากาศและลมเย็นๆให้


    “โล่งขึ้นเยอะเลย ให้ตายยังไงข้าก็จะไม่เข้ามาที่ตลาดเเห่งนี้อีกเด็ดขาดเลย”เธอเอ่ยขึ้นแล้วมองลงไปยังผู้คนที่เดินสวนกันไปมายั้วเยี้ยะราวกับฝูงหนอนรุมกินผลไม้อย่างไรอย่างนั้น เมืองจินหยางเองก็เป้นเมืองเล็กๆ ตลาดเซิ่นเจิ้นเเห่งนี้ก็เป้นเพียงตลาดเล็กๆแต่เหตุใดไหนกันคนถึงด้เยอะเเยะเอาขนาดนี้ บางที่ทางเจ้าเมืองน่าจะขยาดตลาดเเห่งนี้ให้กว้างขึ้นหน่อยจะได้ไม่แออัดแต่ก็นั้นนเเหละทำได้เพียงคิด เพราะถ้าทำจริงคงมิวายโดนพวกชาวบ้านบ่นหรอโดนขึ้นเงินภาษีกันระนาวแน่ๆ


     “จะเดินทางต่อเลยไหมหรือจะนั่งพักกินอะไรสักแปบ”เจี๋ยเฟยที่ถูกหญิงสาวแย่งพัดในมือไปพัดเองเอ่ยถามขึ้นแล้วมองใบหน้านวลของหญิงสาวที่มีหยดเหงื่อเกาะพราวอยู่บนใบหน้า


      “ขอนั่งพักแปบเเล้วกันก็เจ้าเล่นพาข้าไปเดินอ้อมเขาแล้วมาเดินเบียดคนขนาดนี้อีก”เธอเอ่ยออกมาก่อนที่ค่อยๆเอนตัวไปพิงไหล่เจี๋ยเฟยแล้วมองออกไปเบื้องหน้าที่เป็นบ้านเรือนของเหล่าชาวเมืองจินหยาง ที่ทั้งเมืองนั้นล้อมรอบไปด้วยป่าเขามากมายดูเเล้วที่นี่ก็น่าจะอากาศดีมากน่าดูเลย


      “หิวไหม ข้าจะลงไปไปซื้ออะไรมาให้เจ้ากินรองท้องเอาไหม”


      “ไม่ๆ ไม่เป็นไร  ข้าว่าเราเดินทางกันต่อดีกว่าไหมเดี๋ยวมันจะเย็นจนพาให้มืดค่ำไปก่อน”เธอกหันมาตอบแล้วจึงค่อยๆยันตัวลุกขึ้นมายืนก่อนที่จะหันไปมองคนร่างสูงที่ลุกขึ้นมายืนก่อนี่ทั้งสองนั้นจะถีบตัวกระโดดพุ่งตัวออกไปเบื้องหน้าโดยที่มีหลังคาเป็นเส้นทางพาทั้งสองคนออกไปยังนอกเมืองตามที่เจี๋ยเฟยเป็นผู้นำทางไปเรื่อยๆก่อนที่ร่างบางของจางฝูนั้นจะเหยีบลงบนพื้นถนนที่ด้านนอกของตลาดเซิ่นเจิ้นที่ไม่ค่อยมมีผู้คนแอดอัดมากนั้นก่อนที่ทั้งสองนั้นจะพากันออกไปเดินไปตามเส้นทางเบื้องหน้า


     “จางฝูอย่างน้อยกินผลไม้รองท้องเสียหน่อยเถิด เดี๋ยวจะไม่มีแรง”เจี๋ยเฟยเอ่ยแล้วจับมือเธอลากพาเดินไปยังร้านข้าวผลไม้ที่ตั้งอยู่ปากทางออกของตลาดเซิ่นเจิ้น โดยที่เธอก็ไม่ได้ขัดขื่นหรืออะไรบ้างทีได้อะไรรองท้องเสียหน่อยหรือเก้บเอาไว้ไปกินนระหว่างทางมันก็ไม่ได้แย่


     “ท่านป้าข้าเอาลูกท้อสามลูกเจ้าค่ะ เจ้าละเจี๋ยเฟยเอากี่ลูก”เธอหันนไปถามร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านข้างพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบเอาผลท้อตรงหน้าไปใส่ในตะกร้าเพื่อรอคิดเงิน


     “เอาสามเท่าเจ้า”เจี๋ยเฟยเพียงเอ่ยสั้นๆแล้วมองดูมือบางของจางฝูที่เลือกหยิบเอาผลท้ออีกสามลูกใส่ในตะกร้าพร้อมกับยืนเงินจำนวณหนึ่งให้แก่หญิงวัยกลางเจ้าของร้านก่อนที่พววกเธอนั้นจะรับผลท้อมาแล้วมุ่งหน้าออกเดินทางไปยังสถานที่ปริศนาของเจี๋ยเฟยต่อไป




@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จี๋ เฟยเทียน 400  โพสต์ 2018-9-3 20:51

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -33 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -33 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
บ้านจางชิงเถียน
ทวนยาว
หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x3
x1
x3
x5
x7
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x30
x30
x1
x2
x5
x3
x4
x160
x1
x18
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x17
x80
x75
x50
x592
x196
x3
x9
x4
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x188
x90
x30
x240
x3
x50
x600
x399
x200
x5
x400
x1200
x75
x7
x30
x600
x5
x100
x1185
x2
x200
x200
x4
x600
x40
x3
x20
x60
x36
x4
x250
x19
x600
x32
x56
x200
x100
x800
x3
x551
x727
x200
x16
x200
x21
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x51
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x5
x1676
x1
x3
x640
x1455
x86
x1307
x3
x5
x6
x90
x2
x133
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x2
x136
x290
x115
x1
x30
x30
x2
x49
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x470
x215
x99
x125
x450
x30
x111
x380
x728
x1
x23
x552
x5
x388
x106
x366
x275
x520
x1225
x127
x67
x738
x460
x4
x2
x598
x462
x400
x158
x8409
x1497
x400
x289
x47
x42
x17
x69
x19
x326
x870
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x66
x1
x9
x138
x247
x668
x3835
x73
x12
x166
x1
x446
x140
x2400
x8
x327
x630
x500
x36
x2
x3
x340
x5
x40
x141
x2
x1500
x546
x1460
x730
x108
x195
x107
x9
x82
x282
x7
x38
x3
x2
x7
x157
x5
x10
x15
x4
x147
x263
x500
x2
x51
x277
x7
x158
x227
x5077
x702
x248
x8
x59
x2
x2
x1210
x1796
x490
x648
x219
x192
x254
x279
x6
x32
x14
x678
x7
x563
x9
x1748
x313
x810
x844
x746
x1030
x494
x137
x134
x183
x745
x1090
x807
x92
x102
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x284
x287
x619
x460
x1114
x680
x170
x1122
x2318
x581
x40
x1018
x539
x24
x280
x1245
x170
x248
x1444
x7532
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1
โพสต์ 2018-9-23 00:50:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
(สัญญาจ้างฉางอัน)

จินหยาง : ตลาดเซินเจิ้น (4)

เดินทางมานานก็ย่อมหิวโหยเป็นเรื่องธรรมดา
แต่ที่ไม่ธรรมดาคือซึ่นเจี้ยนไม่ค่อยโหยอาหารในยามนี้เสียเท่าไหร่

นั่นก็เพราะเขาพึ่งแวะซื้อหมั่นโถวมาจากแผงขายอาหารข้างทาง
ในย่านตลาดเซินเจิ้นแห่งนี้น่ะซิ ราคาย่อมเยาว์ดีต่อถุงเงิน
ชายหนุ่มคุมสายบังเหียนให้อาหยู่ลากเกวียนต่อไปตามเส้นทางของถนน
อีกไม่กี่ตรอกไม่กี่ซอยก็จะพ้นเขตตลาดเซินเจิ้นแห่งนี้

ส่วนเรื่องเกวียนที่ต้องมาคอยระวังสิ่งของ ในตอนนี้..
ซึ่นเจี้ยนก็หาผ้าคลุมผืนใหญ่จากแผงในตลาดแห่งนี้มาคลุมทับอีกชั้นแล้ว
จากเดิมที่มีผ้าคลุมซึ่งทางนายทหารของจิวเยว่จัดการคลุมมาให้

ถึงกระนั้นซึ่นเจี้ยนก็ไม่คิดปล่อยปละละเลยทำตัวประมาทเลินเล่อจนเกิดความผิดพลาด
ชายหนุ่มยังคงคอยระวังด้านหลังของเกวียน ไม่ว่าจะเป็นการระวังไม่ให้สินค้าตกหล่น
หรือการระมัดระวังผู้คนที่จ้องมาที่เกวียนของเขา
ราวกับว่าตอนนี้ถังซึ่นเจี้ยนได้ผุดดวงตาอีกคู่ที่ด้านหลังเสียอย่างนั้น

ซึ่นเจี้ยนบิดขี้เกียจเล็กน้อยยืดเส้นยืดสาย โดยที่ในปากยังคงคาบหมั่นโถวอยู่เต็มปากเต็มคำ
เขาคุมสายบังเหียนเร่งความเร็วเป็นระยะๆเพื่อให้อาหยู่ไม่เชื่องช้าเกินไป
ไม่กี่อึดใจพวกเขาก็ผ่านประตูเมืองจินหยาง
ซึ่นเจี้ยนมุ่งสู่หนทางเพื่อไปยังจุดหมายซึ่งคือเมืองฉางผิง
ว่าแต่... ให้ตายสิ
...เขาต้องไปถามคนที่ฉางผิงเมื่อถึงอีกสินะว่าจวนสกุลจิวนั่นอยู่ที่ไหน?
"....เฮ้อ"
นึกแล้วซึ่นเจี้ยนก็ถอนหายใจยาวๆ




@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ต้องการอะไรจากข้า?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นสูง
ขวานต้วนหยู้ว
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียดำเทวะ
คัมภีร์ละติน
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x8
x12
x120
x76
x106
x15
x1
x102
x135
x8000
x8000
x8
x1
x10
x10
x1
x7
x4
x23
x90
x40
x30
x28
x900
x21
x150
x75
x4
x125
x4
x140
x29
x3
x4
x9999
x3553
x25
x11
x7
x30
x5
x20
x2000
x45
x20
x1000
x32
x160
x4
x9
x20
x1
x7