เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เส้นทางสายไหม } เส้นทางต้าฮั่น - โหรวหราน

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2018-4-22 20:49:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ป้ายไม้ของกลุ่มโจร


    หลังจากที่่ซื้อขายของที่แคว้นโหรวหรานเสร็จทั้งสองคนก็เริ่มเดินทางต่อไป โจวอู๋ที่นั่งว่างๆอยู่ในรถจึงหยิบถุงเงินขึ้นมานับ แน่นอนว่าเขาเจอกับความจริงที่ปรากฎขึ้น

    "พ่อค้าเวร.." โจวอู๋สบถออกมาเล็กน้อย ทำให้จิ้นจงที่ควบคุมม้าอยู่นั้นหันกลับมามองยังเพื่อนที่สบถออกมาอย่างหัวเสีย

    "อะไรของเจ้าอีก"

    "ข้าต่อราคาเป็นกองละ 100 ชั่ง เจ้าพ่อค้าเวรให้มาแค่กองละ 80 ชั่งเอง หึ่ยยย" พวกเขาพลาดที่ไม่เป็ดถุงเงินเพื่อตรวจนับก่อนที่จะตกลงซื้อขาย

    "ชั่งมันเถอะ ไปๆเก็บเงินได้แล้วเดี๋ยวตกหายหมด" จิ้นจงตัดรำคาญเจ้าเพื่อนที่ดูหัวอุ่นๆจากพ่อค้าผ้าเล็กน้อย เมื่อโจวอู๋กำลังเก็บถุงเงินมือก็คว้าไปโดนอะไรบางอย่าง

    มือของเขาคว้าไปโดนป้ายไม้ซึ่่งเก็บได้จากกลุ่มโจรที่ลักพาตัวชายคนหนึ่งที่พวกเขาบังเอิญไปเจอระหว่างเดินทางผ่านเส้นทางนี้เช่นกัน โจวอู๋สำรวจป้ายไม้นั้นก่อนแล้วจึงเรียก จิ้นจงที่คุมม้าอยู่ให้มาดูด้วยกัน เมื่อจิ้นจงถูกเพื่อสนิทตนเรียกจึงปล่อยม้าให้ทำงานของมันไปแล้วตนก็ก้าวเข้ามาในรถม้า

    "มีอะไรรึเปล่า" จิ้นจงเปิดประเด็นถามก่อน เขาสังเกตป้ายไม้ธรรมดาๆในมือของเพื่อนสนิทตน

    "ก็ป้ายไม้ที่ได้จากโจรลักพานั้นไง"

    "อืมๆ แล้วเจ้าคิดจะทำอย่างไรล่ะ เอาไปให้ทางการรึ" จิ้นจงพยักหน้าตอบรับ ตนรู้ดีว่าป้ายไม้นั้นคือส่วนหนึ่งของความทรงจำอันเลวร้ายเกี่ยวกับการพบเห็นการจับตัวประกัน แต่เขาก็สงสัยวิธีของเพื่อนตรงหน้าตนอยู่

    "ข้าก็อยากเอาให้ทางการนะแต่ถ้าทางการดำเนินเรื่องช้า ชายผู้นั้นจะไม่ถูกฆ่าหรือทรมานจนตายเสียก่อนหรือ" โจวอู๋เผยสีหน้ากังวลออกมา

    "แต่เจ้าก็ไม่ใช่คนมีอำนาจอะไรนิ เจ้าจะไปช่วยเหลือได้อย่างไรกัน" จิ้นจงก็กังวลพอกัน เขาไม่ค่อยอยากเอาตัวเองไปยุ่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ใดๆของยุทธภพนัก ยุทธภพไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากเข้าไปยุ่งนัก มีทั้งนักฆ่าเลือดเย็น คนรู้หน้าไม่รู้ใจ สหายที่แทงข้างหลังอย่างเจ็บปวด มันน่ากลัวเกินไปสำหรับพวกเขาจริงๆ

    "ข้าว่าเราลองไปถามดูมั้ยล่ะ ข้าว่านี่คงเป็นป้ายไม้ของโรงเตี๊ยมสักแห่งก็เป็นได้" โจวอู๋ยื่นป้ายไม้ที่เหมือนมีการสลักเลขห้องเอาไว้ให้เพื่อนสนิทตนดู

    "เจ้าจะไม่แจ้งทางการจริงๆหรอ.." จิ้นจงกังวลมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อสีหน้าของเพื่อนสนิทตนดูจริงจังจนเขาคงหลีกหนีไม่พ้นกับการเข้าไปพัวพันนี้แน่ๆ

    "ข้าก็อยากแจ้งทางการนะ แต่ข้าก็กลัวชายที่ถูกจับไปเป็นอะไรจริงๆ" โจวอู๋กังวลพอๆกับจิ้นจงเมื่อนึกถึงสภาพร่างกายของชายที่ถูกจับอยู่

    เจ้าจะมาเป็นคนดีอะไรตอนนี้เนี่ย... จิ้นจงคิดในใจแล้วนั่งดูป้ายไม้ต่อไป





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +20 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 + 3
Admin + 20 -14

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x11
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1

231

กระทู้

1237

โพสต์

33หมื่น

เครดิต

ภูน้ำต่างแดน ลมเดือนร่วมฟ้า

เงินชั่ง
68327
เงินตำลึง
177450
ชื่อเสียง
108844
ความหิว
686

ใบรับรองเหมือง(โกลเด้นท์ร็อค)(รายสามเดือน)ใบรับรองภาษาอาร์เมเนียใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
7997
ความชั่ว
0
ความโหด
271
霸王龍
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2018-8-17 00:25:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                 ชีวิตนั้นเป็นของน้อย
                                 เกิดมาไม่นานก็ต้องตาย..
                                 การจะทำชีวิตให้มีค่านั้น..
                                 มันอยู่ที่ว่าเราจะทำอะไรไว้ให้คนรอบข้าง
                                 และคนรุ่นหลังได้จดจำเรื่องราวของเราไว้บ้าง...


                                 เบาะแสการตามหาพาเราข้ามทะเลทรายทางเชื่อมระหว่างโหรวหรานกับต้าฮั่น กับทหารนับร้อยที่ติดตามข้ามา ก็เนื่องจาก.. ข้าเดินทางด้วยเท้า อืมม.. ต้องบอกก่อนว่า ตัวของข้านั้นควบขี่อาชาทะยานสู่ทางสายไหมไม่ได้เหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป ฮั่นเสี่ยทองที่ฮ่องเต้พระราชทานมา ข้าก็ไม่อาจจะควบหลังของมันออกไปได้ หลังมันต้องหักก่อนจะมาถึงค่ายหลี่กังเป็นแน่ ใชเอาชาไม่คุ้มเพราะตัวที่ใหญ่จนเกินไป ในช่วงที่พวกเรา ทั้งข้าและทหารต่างพากันว่าง ก็ได้มีโอกาสคุยกันนิดหน่อย จนก็มีนายทหารคนนึง แนะนำเรื่องการโดยสารม้าอีกวิธีนึงซึ่ง... ข้าเองก็ไม่อยากจะทำหรอกหากไม่จำเป็น แต่จะให้ทำยังไงล่ะ ในเมื่อน้ำหนักของตัวข้าน่ะ ต้องใช้อาชาถึงสองตัวถึงจะพาข้าข้ามเส้นทางนี้ไป วิธีนั้นน่ะ..



                                 "อาจจะลำบากหน่อยนะครับ ท่านแม่ทัพ"

                                 "ไม่ต้องห่วงหรอก อย่างน้อยมันก็ทำให้ข้าไม่ต้องเหนื่อยเพราะวิ่งนำพวกเจ้าล่ะนะ"



                                  อืมม.. บอกไว้ก่อนว่าข้าไม่ได้มักง่ายหรืออย่างไรนะ แต่การยืนเหยียบคร่อมม้าสองตัวเดินทางไปแบบนี้น่ะ มันก็ออกจะน่าอายหน่อยๆ ไม่สิ โคตรน่าอายเลยไอ้บ้าเอ้ย! แต่.. นี่ก็จะสุดทางแล้ว ข้าว่าแบบนี้มันก็ไม่เลวนะ ม้าสองตัวช่วยรับน้ำหนักให้ ดูแล้วมันก็ตัวใหญ่กว่าตัวปกติที่เขาขี่กันด้วยสิ แต่ข้าไม่ได้ขี่ ข้ายืนอยู่ระหว่างม้าทั้งสองตัว โดยที่มีอานพิเศษผูกติดกันไม่ให้แยกออกห่าง จะอายก็อาย แจาพอยืนไปได้ซักพัก ความชินชาก็เริ่มมา ตามด้วยสายลมเย็นที่พัดผ่านใบหน้าของข้า เพราะอยู่สูงกว่าใคร ผ้าคลุมกับชายชุดคลุมของข้าปลิวไปตามแรงลมที่พัดผ่าน มันดูเหมือนเท่ แต่ข้าไม่ได้คิดเช่นนั้น ข้าอาย...



                                 จนกระทั่งถึงสุดปลายทางของเส้นทาง เอาจริงๆก็อยากจะลงเหมือนกันเพราะมันอาย แต่.. พอยืนไปนานชักชอบแฮะ...




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน


"山川异域, 风月同天, 寄诸佛子, 共结来缘
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รัดเกล้ามงคล
สมาธิผืนป่า
จื่อซิงหม่า
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ตัวเบาขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x1
x1
x50
x3
x45
x12
x3
x41
x1
x40
x1
x1
x300
x6
x1
x3
x4
x25
x5
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x1
x1
x20
x1
x1
x70
x2
x1
x375
x20
x6
x4
x80
x40
x110
x70
x8
x4
x115
x130
x295
x11
x77
x106
x1
x1
x1
x452
x10
x170
x130
x15
x90
x390
x1
x100
x90
x220
x1
x440
x3
x3
x200
x401
x4
x425
x2
x100
x3
x400
x2
x444
x160
x200
x10
x15
x400
x20
x200
x400
x35
x31
x2
x60
x200
x25
x4
x200
x9
x140
x1
x600
x20
x400
x500
x40
x7
x150
x31
x420
x1
x602
x600
x590
x3
x2400
x200
x84
x600
x120
x2
x6
x400
x200
x76
x3
x24
x20
x11
x400
x15
x4
x40
x35
x401
x100
x1
x1
x15
x400
x200
x3
x11
x12
x1
x54
x15
x51
x15
x15
x1930
x2000
x7
x5982
x52
x120
x2
x7
x13
x860
x540
x15
x1
x610
x154
x3
x260
x2
x2
x99
x99
x70
x260
x147
x405
x325
x350
x280
x14
x887
x314
x127
x16
x89
x52
x380
x858
x372
x263
x406
x23
x300
x14
x100
x3
x80
x700
x44
x103
x414
x995
x174
x524
x9999
x14
x931
x366
x2284
x576
x25
x2323
x930
x149
x330
x2399
x2240
x2
x2653
x3224
x2075
x9999
x550
x8395
x9999
x5
x400
x2067
x611
x3261
x386
x118
x1240
x281
x117
x175
x230
x640
x305
x2
x455
x2082
x396
x330
x350
x2300
x113
x6
x657
x1100
x31
x2743
x9999
x42
x1311
x622
x225
x300
x7450
x9
x298
x2
x50
x420
x560
x65
x223
x2134
x6
x8
x64
x220
x2
x60
x246
x1240
x119
x2
x5
x223
x265
x9999
x7
x14
x1047
x760
x38
x2
x400
x8
x57
x37
x460
x4
x6625
x253
x439
x4
x140
x93
x228
x113
x161
x830
x6
x832
x6040
x7
x66
x529
x12
x11
x125
x150
x1416
x6
x7
x45
x53
x5
x6578
x419
x1260
x56
x484
x960
x8098
x456
x520
x1624
x605
x48
x254
x684
x254
x2263
x649
x863
x421
x139
x610
x7758
x39
x8
x433
x385
x300
x479
x16
x265
x1243
x38
x70
x260
x1179
x1307
x84
x1

231

กระทู้

1237

โพสต์

33หมื่น

เครดิต

ภูน้ำต่างแดน ลมเดือนร่วมฟ้า

เงินชั่ง
68327
เงินตำลึง
177450
ชื่อเสียง
108844
ความหิว
686

ใบรับรองเหมือง(โกลเด้นท์ร็อค)(รายสามเดือน)ใบรับรองภาษาอาร์เมเนียใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
7997
ความชั่ว
0
ความโหด
271
霸王龍
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2018-9-28 23:45:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  น่าจะเป็นครั้งในชีวิต
                                  ที่ข้าได้ประสบพบเจอกับเรื่องประหลาด
                                  ใครจะไปคิดล่ะว่า การจะฝ่าฟันเรื่องที่คาดไม่ถึงนั้น
                                  มันจะต้องแลกเปลี่ยนกับส่งที่ข้ามีด้วย...

                                  จบศึกกับเรื่องที่คาดไม่ถึงอย่างแมงป่องยักษ์ไป จบศึกก็เล่นซะข้ายอกไปหมดทั้งตัว แถมได้แผลอีกให้ตายสิ ให้ตายสิ แต่วันนี้ข้ายังไม่ได้ทำหน้าที่ของข้าเลย พี่น้องทหารของข้าเองกดันต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ซะได้ แต่ก็ไม่เป็นไร ในเมื่อทุกคนรอดมาได้ข้าเองก็ปลอดกังวลไปได้เปาะนึง ข้าจึงพาพี่น้องทหารของข้าทำหน้าที่ต่อไป พกวเราเดินมาถึงเส้นทางเชื่อมระหว่างต้าฮั่นกับโหรวหราน จากกลางทะเลทราย พวกข้าเดินลาดตระเวณไปเรื่อยๆ จนตัวข้าเองนั้นเพลินไปหน่อย มัวคิดอะไรแปลกๆไม่เข้าเรื่องอยู่เรื่อย สุดท้าย กลายเป็ฯว่าข้าพาพี่น้องทหารของข้ามาโผล่ในเส้านทางเชื่อมต้าฮั่นกับโหรวหรานเฉย แต่ก็ดีเหมือนกัน เพราะข้าเองไม่ได้มาแถวนี้นานพอดู ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นทหารที่คอยรักษาความปลอดภัยรอบๆค่าย ได้มาทำหน้าที่ใกล้ค่ายตัวเองก็.. ดีเหมือนกัน เหมือนเดินเล่นไปทั่ว ถึงที่ไหน ก็ลาดตระเวณนั่น...



                                 แต่ดูเหมือน.. วันนี้ข้าจะได้เจออะไรพิเศษๆอีกแล้วล่ะ ยังยอกยังเจ็บไม่หายเลย งานมาอีกแล้ว...
                                 "ท่านแม่ทัพ" นายทหารเรียกข้าขณะที่อีกมือนึงกำลังชี้ไปที่บางสิ่ง ที่อยู่ไกลๆ ชายหนุ่มรูปงามผมยาว ผู้ดีจากไหนข้าไม่มีทางรู้ เดินอยู่กลางเส้นทางนั้น.. มันใช่เรื่องปกติที่คนทั่วไปเขาทำกันเหรอ? ไม่มีม้า รถม้า หรือกลุ่มนักเดินทางที่เดินตามมาด้วยเลย บ้าไปแล้ว คนๆนี้เดินกลางทะเลทรายคนเดียวเนี่ยนะ?

                                "ไปกันเถอะ" ข้าเอ่ยขึ้นทันทีและวิ่งไปข้างหน้า มันไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆที่เป็นแบบนี้ พวกซงหนูอีกแล้วงั้นเหรอ? ในขณะที่วิ่งข้าเองก็คิดตามไป จนกระทั่งมาถึงตรงหน้าชายผู้นั้น


                                 "มาทำอะไรที่นี่คนเดียวงั้นเหรอท่านชาย?"
                                 "มาทำอะไรน่ะเหรอ? ชุดเกราะแบบนี้ คุณชายเป็นทหารงั้นเหรอ?"
                                 "ใช่แล้วท่านชาย ข้ากับพี่น้องทหารของข้าเป็นทหารคอยดูแลและอารักขาเส้นทางสายไหมแห่งนี้ ท่านชาย มีอะไรงั้นเหรอ?"
                                 "ใช่.. ข้าต้องการให้ท่านชายช่วย ตอนนี้น่ะ ภรรยาของข้าตกอยู่ในอันตราย ท่านต้องไปช่วยนางให้ข้า"
                                 "ใจเย็น... ใจเย็นก่อนท่านชาย ข้าอยากรู้ว่าเรื่องมันเป็นยังไง ทำไมจู่ท่านก็มาโผล่ที่นี่ทั้งที่ฮูหยินของท่านกำลังตกอยู่ในอันตรายล่ะท่าน?"
                                 "คือข้า... ข้านอนหลับพักผ่อน พอข้าตื่นขึ้นมา ฮูหยินก็ไม่อยู่แล้ว ข้ากำลังตามหานางจนมาเจอท่านขุนพลนี่ล่ะ ไม่รู้ว่านางตายร้ายดียังไงบ้าง"

                                เอาล่ะสิงานนี้ งานช้างเลย ไม่รู้ว่าฮูหยินที่ท่านชายผู้นี้พูดถึงอยู่ที่ไหน แต่ในเมื่อข้ารับปากไว้แล้วแบบนี้ ก็ต้องช่วยกันตามหาล่ะนะ ข้าจัดแจงกองกำลังทั้งร้อยนายที่อยู่กับข้าให้นำทหารที่บาดเจ็บกลับไปรักษาตัวที่ค่ายก่อน แล้วสับเปลี่ยนกองทหารจำนวนนึงมาสับเปลี่ยน ก่อนที่จะเริ่มภารกิจช่วยชีวิตฮูหยินที่กำลังตกอยู่ในอันตราย ซึ่ง...
                                .....
                               เอาจริงข้าก็ยังไม่มั่นใจว่าท่านชายคนนี้จะมาขอความช่วยเหลือจริงๆ ไม่ได้มาด้วยจุดประสงค์อื่น แต่เอาเถอะ รับปากมาแล้วก็ต้องช่วยนั่นล่ะนะ เริ่มภารกิจได้...

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน


"山川异域, 风月同天, 寄诸佛子, 共结来缘
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รัดเกล้ามงคล
สมาธิผืนป่า
จื่อซิงหม่า
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ตัวเบาขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x1
x1
x50
x3
x45
x12
x3
x41
x1
x40
x1
x1
x300
x6
x1
x3
x4
x25
x5
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x1
x1
x20
x1
x1
x70
x2
x1
x375
x20
x6
x4
x80
x40
x110
x70
x8
x4
x115
x130
x295
x11
x77
x106
x1
x1
x1
x452
x10
x170
x130
x15
x90
x390
x1
x100
x90
x220
x1
x440
x3
x3
x200
x401
x4
x425
x2
x100
x3
x400
x2
x444
x160
x200
x10
x15
x400
x20
x200
x400
x35
x31
x2
x60
x200
x25
x4
x200
x9
x140
x1
x600
x20
x400
x500
x40
x7
x150
x31
x420
x1
x602
x600
x590
x3
x2400
x200
x84
x600