ดู: 33|ตอบกลับ: 2

[ลี้ลับ] { ความฝันของ ♥ หลิงหลาน } แกะและหนอนเผือกสองตัว

[คัดลอกลิงก์]

1335

กระทู้

4911

โพสต์

78หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19381561
เงินตำลึง
715877
ชื่อเสียง
342981
ความหิว
1803

VIP PETใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาซินดาริน(ดาร์คเอลฟ์)

คุณธรรม
35001
ความชั่ว
10963
ความโหด
70526
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

                                    สถานที่นอนหลับของตัวละคร : วิหารกระปู๋
                                    ชื่อผู้ฝัน : หลิงหลาน
                                    ความฝันประเภท : แกะและหนอนเผือกเวรสองตัว

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙


งานประชันเขียงแดนทรนง
1961
{ อิเวนท์ยอดเชฟกะทะเหล็ก 85 }
สวัสดีเจ้าสีเผือกสอง

                “จะเร่งแสงเกินไปแล้ววว!!” จำต้องส่งเสียงประท้วงเมื่อมันบาดตาแทบจะยืนไม่อยู่ ร่างเล็กทรุดลงบนพื้นโดยมีฉวงย่วนลอยวนไปวนมาอย่างตื่นเต้น เป็นกำลังใจ

                  ‘ฮ่า ฮา ฮ่าาา ใช่เจ้าจริงๆ ด้วยน้องข้า!! ฮ่า ฮาาาา’ เสียงหัวเราะสั่นประสาทดังระรัว จากปิดตาหลิงหลานจำต้องเอามืออุดหูต่อ ตกลงจิตวิญญาณศาสตราที่นางเก็บได้มันปกติกันรึเปล่าเนี่ย

                 ในอ้อมอกยังมีดอกบัวน้อยสั่นระริกพึ่งพิงมารดา หากทำได้ทารกหญิงด้านในคงแหกปากร้องไห้จ้าไปแล้ว เกิดมาหนึ่งวันแม่จะต้ม เกิดมาสองวันลอยไปกับสายน้ำ อายุไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์มรสุมพายุทรายโทรลทำร้าย ต่อกรทัพโจรชงหนูนับพัน ล่าสุด.. เจอวิหารใต้ดินผีสิง ‘แง!! สวรรค์ เอาเหิงมาอยู่ครอบครัวนี้ทำไม!!’ วอแวในบัว กลัวก็กลัว เป็นห่วงแม่ก็แสนห่วงใย

                  หลังความบ้าคลั่งสาดแสงนั้นสิ้นสุดลง ในที่สุดดวงแก้วสีอำพันก็ได้กระพริบตื่นขึ้นอีกครั้ง รอบด้านนั้นมืดสนิทดุจไร้ชีวิต ป่าน้ำหมึกคงมีสภาพไม่ต่างจากนี้ กวาดตามองเรื่อยๆ ก็พบเข้ากับสิ่งแปลกปลอมอย่างมังกรเผือกที่คล้ายกับฉางย่วนโดนพันธนาพการอยู่ ติดตรงส่วนเขาและเบ้าจมูกดูอ่อนช้อยอ่อนโยนกว่า (มีใครเขาแยกแยะความแตกต่างของมังกรเผือกกันด้วยหรอ) และที่สำคัญ

                  “น้องนายนี่.. ตุ๊ต๊ะเหมือนกันเลยนะ” เจ้าหนอนอวบสองหน่อ..

                  ‘หยาบคาย! เค้าเรียกว่าอุดมสมบูรณ์ น้องข้า!! ใครทันทำแบบนี้กับเจ้า!!’ เห็นสภาพมังกรกือผู้น้องถูกตรึงไม่ต่างกับแย้เสียบไม้ ฉางย่วนผู้พี่ขุ่นเคืองใจยิ่ง ทั้งเอาหัวดันทั้งไถให้นายหญิงริบๆ เข้าไปแก้มัดและดึงเอาจิตวิญญาณกระบี่ตรงหน้าออกมาสังสรรค์กัน

                    “ใจเย็นน่า.. ฉันรุ้ว่าในที่นี้มีแค่ทาสใช้แรงงานคนเดียว” ใครเป็นนายใครเป็นเบ๊ ชักไม่แน่ใจแล้วสิ หลิงหลานกลอกตามองเพดาน เอาเถอะ นางยังต้องหาคนมาบอกทางออกอีกนะ จังหวะที่ยืนครุ่นคิดว่าควรแงะแย้เผือกติดฝาตัวนี้ออกมาอย่างไรดี จู่ๆ ก็มีของเหลวสีดำขุ่นคลั่กย้อยลงจากเพดานและค่อยๆ รวมตัวกลายสภาพกายเนื้อ ผิวเทา ผมซีด และใบหูแหลมยาว..ดาร์คเอลฟ์อีกแล้วหรอ

                    “ข้าคือจอมขมังเวทย์ผู้ผนึกมนตรานี้เจ้าจะผ่านเข้าไปไม่ได้.. สิ่งนี้จะต้องถูกพันธนาการตลอดไปเพื่อเผ่าพันธุ์ดาร์กเอลฟ์ที่เหลือน้อยนิด นานแสนนาน...เราต่อสู้กับพวกเอลฟ์จนสูญเสียพวกพ้องไปมาก และได้หนีมาทางเหนือของดินแดนใหม่หลายศตวรรษก่อน เจ้าผ่านไม่ได้”

                    เสียงนั้นพูดซ้ำๆ ราวกับว่าถูกตั้งโปรแกรมมา “แต่ใครจะคิดว่าจะเจอแสงสว่างที่เปลี่ยนเรากลับเป็นเอลฟ์ และคนไหนไม่อาจเปลี่ยนสภาพกลับคืนได้ก็จะตาย”

                   “ชีวิตน่าเศร้ามาก.. ไม่ว่าใครก็ไม่ควรต้องอยุ่อย่างหวาดหวั่นว่าจะตายเมื่ออรุณรุ่ง” เจ้าแกะน้อยเคยอยู่นครวาเลนีเลียม พร้อมร่ำเรียนภาษาซินดารินจึงสนทนาได้คล่องปร๋อ นางอ่อนใจอยากจะช่วยอยุ่หรอกนะแต่ว่าฉางย่วนส่งเสียงแฟ่ๆ อยู่ด้านหลัง

                  “ ถูกต้องแล้ว.. ข้าไม่อาจให้เจ้านำสิ่งนี้ออกไปได้สำเร็จ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม”

                  “ไม่ใช่ว่าเจ้าโดนพวกพ้องบูชายัญเพื่อปกป้องผนึกไปแล้วหรอ?” ดรุณีเกศาเงินตั้งข้อสังเกต อะไรบางอย่างบอกนางว่าคนตรงหน้าเหลือแค่วิญญาณและอาคมส่วนหนึ่ง น่าเศร้านะชีวิตโดดเดี่ยวกับหน้าที่ไม่มีวันจบสิ้น หัวใจนางเต้นเป็นจะงหวะรันทดเพื่อเรื่องราวนี้เลย

                  “.................” ถึงกับนิ่งไปเมื่ออีกฝ่ายเจาะเข้ากลางกระดองใจ

                   แต่เมื่อพูดถึงดาร์คเอลฟ์ทำไมหุบเขาแห่งนี้ถึงได้ร้างล่ะ? ไม่เจอสิ่งมีชีวิตสักตัว ต่อให้ด้านบนเคยมีชุมชนอยู่ แต่ทุกวันนี้มันก็เหลือแค่ที่รกร้าง เขาอยุ่ข้างใต้คงจัไม่รู้ หญิงสาวพิจารณาอีกฝ่าย ใบหน้าค่อนข้างงดงามและจริงจังใน ที่สำคัญคือแววตาหนักแน่นไม่หวั่นไหวตอนมีชีวิตอยู่คงเป็นผู้ที่มีความสำคัญมากเป็นแน่            

                  “ท่านฟังข้านะ….”

                   “เวลานั้นผ่านไปนานมาก.. คนที่ท่านต้องการจะปกป้องพวกเขาก็ไม่อยู่อีกต่อไปแล้ว สิบลี้ด้านบนและหุบเขาแห่งนี้ล้วนรกร้าง ไม่มีแม้เงาของหลังคาเรือน.. การที่วิหารยังทรุดตัวและตัวข้าเข้ามาได้แบบง่ายดาย มันคือข้อยืนยันที่ดีสุด ท่านไปสุ่สุขติเถอะนะ.. หน้าที่นี้มันสิ้นสุดลงนานมากแล้ว” ตัดสินใจบอกความจริงกับเขาแม้มันจะทำให้อีกฝ่ายเจ็บปวด ซึ่งก็คล้ายจุมีผล แววตาอีกฝ่ายตกตะลึงไปแต่แค่นัน้ยังไม่พอ “ในเมื่อเป็นจอมขมังเวทย์จะลองตรวจสอบดูก็ได้.. คงไม่มีใครลงมาวางเครื่องสังเวยนานมากแล้วท่านถึงได้สูญสิ้นพลังและหลับใหลไป จนถึงตอนนี้ ถ้ารุ้ว่ามีผู้บุกรุก หากพวกของท่านยังอยู่พวกเขาควรรีบเข้ามาขัดขวางข้าแล้วสิ”

                   “เวลา.. ผ่านไปยาวนานแค่ไหนแล้ว” จอมเวทยืหลงยุคกล่าวขึ้น

                   คำถามนี้หลิงหลานหันไปมองฉางย่วน ‘จากที่ข้ารับรู้ได้.. ไม่ต่ำกว่าพันปีแน่’

                   “..................”

                  “อย่าเศ้ราไปเลย.. ทุกชีวิตมีเกิดมีดับ ท่านได้ทำหน้าที่อย่างสุดความสามารถ เชื่อว่าพวกเขาสามารถเขาใจได้ พวกพ้องของท่าน ไม่แน่ว่าย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่อื่น ที่ข้าพูดภาษาซฺนดารินได้ เพราะมีคนจากดินแดนอื่นสอนมาอีกทีเช่นกัน เอาอย่างนี้.. จะร้องเพลงให้ฟังนะ” เผื่อว่ามันช่วยได้ หลิงหลานถนัดสร้างความเป้นมิตรดังนั้นจึงวางกระบี่ลงบ่งบอกว่าเรามาอย่างสันติ แล้วก็เริ่มปรบมือให้จังหวะและร้องเพลงกล่อมอีกฝ่าย

All ชื่อเสียง




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +25 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2020-7-28 21:37
คุณได้รับ +65 ความโหด โพสต์ 2020-7-28 21:35
( คิวที่ 2 - 29/7/2563 )  โพสต์ 2020-7-28 21:01

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -142 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -142 + 10 โบนัสเสียงเพลง

ดูบันทึกคะแนน

1335

กระทู้

4911

โพสต์

78หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19381561
เงินตำลึง
715877
ชื่อเสียง
342981
ความหิว
1803

VIP PETใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาซินดาริน(ดาร์คเอลฟ์)

คุณธรรม
35001
ความชั่ว
10963
ความโหด
70526
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2020-7-30 03:04:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
งานประชันเขียงแดนทรนง
1963
{ อิเวนท์ยอดเชฟกะทะเหล็ก 87 }
เป็นเผ่าจิตสัมผัสหรอ

              เสียงบทเพลงดังก้องในห้วงภวังค์ราวกับจะส่งต่อความผ่อนคลายสบายใจให้กับอีกฝ่าย ดรุณีเกศาเงินคล้ายจะบันเทิงมากจึงโยกหัวประกอบไปด้วย รอยยิ้มของนางช่างปลอดโปร่งเดียงสานำพาให้ผู้พบเห็นนึกถึงแสงตะวันอันสดใส วูบเดียวไม่อาจละสายตาจากไปได้เป็นนาน

             “สิ่งที่เจ้าพูด.. การล่มสลายของเผ่าพันธุ์ข้านั่นเป็นความจริงงั้นหรือ?” จอมขมังเวทย์เอ่ยถามเสียงเรียบเรื่อย เดิมทีเจ้าร่างน้อยคิดว่าต้องวางมวยกันแน่แล้ว สักพักร่างสีเทานั้นกลับถอนหายใจยาวเหยียด “ใครจะไปนึกว่าแสงสว่างของดินแดนนี้จะทให้พวกเรากลับเป็นเอลฟ์อีกครั้ง พวกไม่อาจเปลี่ยนสภาพก็ล้มตายเสียสิ้น…”

             แสงสว่างกลืนกินความมืด…. กฎธรรมชาติย่อมไม่แปรเปลี่ยน

             “ข้าเสียใจด้วยนะ ถึงแมว่ามันจะผ่านมานานแล้วก็ตามแต่ข้าเข้าใจดีว่าการสูญเสียคนสำคัญที่เรารักมากนั้นมีรสชาติอย่างไร” ใช้น้ำเสียงหวานละมุนปลอบประโลม ด้วยหาได้หวังถึงวิธีรุนแรงเพื่อปลดพันธนาการของกระบี่กลางโถงห้อง เป็นไปได้ใช้ความจริงใจเข้าแลกไม่แน่ว่าจะเกิดผลลัพธ์ที่ดีตามมา

             แน่นอนว่าหลิงหลานหาได้ทราบ เรื่องข้างนอกที่ตนหมดสติไปแล้ว แถมมีเจ้าชายกายริสคอยเฝ้า ‘ศพ’ ให้อยู่ ทุกอย่างดูสมจริงยากจะบอกได้ว่าทุกเรื่องที่กำลังสัมผัสอยู่นั้น เป็นเพียงภาพภายในจิตใจ ส่วนด้านหยาเหยี่ยนหวางและน้งอสาวนั้นเจอตัวลวงตัวหลอกใช้หนังหน้านางอยู่ แถมตกในสภาวะวิกฤตเสียด้วย

              ‘ข้าเองก็สามารถยืนยันได้ว่าเรื่องราวทั้งหมดที่นางพูด คือความจริง ด้วยเกียรติของศาสตราโบราณนามกระเดื่อง’ ฉางย่วนในสภาพมังกรเผือกทะยานมาพันล้อมรอบตัวของผู้ถือครอง

            “ควรรู้สึกประหลาดใจไหมนี่ อาวุธมี ‘เกรียรติคุณ’ เสียด้วย โอ้ ว้าว.. แบบว่า ว้าว!!” เจ้าแกะน้อยเกาคางมังกรเผือกหัวเราะคิกคัก มันก็ดีอยู่หรอกนะมีคนเข้าข้างเนี่ย เพียงแต่เหตุผลออกจะเหลือเชื่อไปนิด นางจะเพิ่มน้ำหนักให้ก็แล้วกัน “งั้นเดิมพันด้วยจิตวิญญาณกระบี่ทั้งสองก็ได้นะ”

             ‘..............’ ฉางย่วน

             ‘.................’ ผู้น้องฉางย่วน

             “.......................” ผู้ควบคุมมนตราปิดเปลือกตาลงใช้ความคิดมันก็พอมีเค้าอยู่บ้าง การที่ทั้งคุ่สามารถเข้ามาโดยไร้ยามรักษาการณ์เผ่าดารืคเอลฟ์มาขัดขวาง จากนั้นเอ่ยสรุปออกมาเป้นใจความสั้นๆ ว่า “เช่นนั้นให้ข้าดูความทรงจำของเจ้าสิ จนกว่าจะได้เห็นหุบเขาแห่งนี้ด้วยตาตัวเอง หากเป็นสัตย์จริงดังว่าก็จงนำกระบี่เล่มนี้กลับออกไปพร้อมคำอวยพรจากข้า.. แต่หากไม่ล่ะก็…”

            ลงเสียงท้ายเย็นชาตามด้วยท่าทีลังเลจะปาดส่วนไหนดีล่ะ? นางดูนุ่มนิ่มไปทัง้ตัว.. ไหนๆ ที่นี่ก็เงียบเหงา มีมนุษย์สักคนมาร้องเพลงให้ฟังคงสามารถแก้เบื่อได้ดียิ่ง “เจ้าอาจต้องเป็นนกน้อยเสียงหวานอยู่ที่นี่กับข้าตลอดไป”

            เจ้าแกะกลืนน้ำลายกระพริบตาปริบๆ ว่าเอาจริงดิ?? ทำไมสมัยนี้เจอแต่พวกโฉด!

            “... คือถ้าเหงาขนาดนั้น ข้าสอนท่านเล่นขลุ่ยหรือพิณก็ได้นะ?” ส่งยิ้มพิมพ์ใจบอกเขาว่าใจร่มๆ พ่อคุณ ฉันมีทั้งสามีและลุกเล็กๆ ให้กลับไปดูแลป้อนนมป้อนข้าว แต่เมื่อคิดดูแล้วอีกฝ่ายแค่ต้องการมองผ่านความทรงจำ คงไม่ใช่เรื่องเลวร้ายหรืออันตรายมากนัก “คือว่า… มันจะไม่เจ็บใช่ไหม?”

             “ข้าจะเบามือที่สุด และพยายามอ่อนโยนกับเจ้า” ผู้เอ่ยตอบดูหนักแน่นและเชื่อถือได้

            หลิงหลานสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด หันปรึกษากับฉางย่วนที่มุดซอกหินอีกแล้ว มังกรอะไรขี้น้อยใจจริงๆ เอาล่ะ นางคงไม่มีทางเลือกอื่นจึงตอบตกลง “ก็ได้… เชิญท่าน”

             “หลับตาลง.. และอาจต้องขอให้เจ้าช่วยทำสมาธิสักหน่อย ระหว่างนี้อย่าฟุ้งซ่านหรือต่อต้านเมื่อข้าเข้าไปสำรวจด้านใน” จอมขมังเวทย์ไม่ปล่อยเวลาสูญเปล่า ทันทีที่นางยอมโอนอ่อนตามเขาก็ยื่นนิ้วหนึ่งออกมา ก่อนที่ปลายคมเล็มจะเฉือนเนื้อพละนหยุดและแตะสัมผัสเบาๆ บนหน้าผากเนียนขาว ความทรงจำหลั่งไหลผ่านชั่ววินาที ดูเหมือนว่าสตรีผู้นี้จะผ่านเรื่องราวมาไม่น้อย เดินทางหลากหลายมิติและดินแดน พบเจอผู้คนมากมายช่างน่าประหลาดใจ

            คงจะใช้เวลาพอสมควรกว่าจะค้นพบหุบเขาที่เขาต้องการข้อมูล…

            “เอ่อ.. ไม่ต้องย้อนดูหมดเอาแค่ของวันนี้กับเมื่อตอนกลางวันก็ได้นะ” เสียงหวานเอ่ยเตือน พี่กะย้อนไปยันสมัยนางเป็นเด็กเลี้ยงม้าเลยหรือไง!! ก็นานไป๊ บ่นงุบงิบๆ ริมฝีปากจิ้มลิ้มบดกันไปมา จากนั้นใช้สมาะิกรอไปยังจุดที่ต้องการให้เขาเห็นเสียเลย มันแปลกๆ นะเหมือนมีการรับรุ้ของอีกคนเพิ่มเข้ามาในหัว…

             ตกลงว่าเทือกเถาเหล่าเอลฟ์นี่เป็นสายพันธุ์จิตสัมผัสหรืออย่างไร……..
            
All ชื่อเสียง





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +8 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2020-7-30 12:09
คุณได้รับ +65 ความโหด โพสต์ 2020-7-30 12:09

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -86 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -86 + 10 โบนัสเสียงเพลง

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสโนวไวท์
ผ้าคลุมเฝิ่นเป่าซื่อ
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
แหวนสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x5
x1
x1
x45
x12
x3
x1
x1
x316
x572
x56
x380
x1
x3
x8
x1
x1
x5
x68
x52
x87
x61
x1
x1
x45
x3
x83
x92
x119
x2990
x135
x54
x327
x1
x6
x7
x19
x108
x1
x15
x2
x61
x984
x1
x1
x29
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x34
x20
x6
x11
x91
x5
x4
x3
x78
x645
x6
x13
x7
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x4
x3
x60
x27
x5
x1
x3
x1
x2
x3
x2
x112
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x17
x3
x310
x350
x100
x160
x125
x360
x261
x25
x32
x103
x145
x610
x240
x13
x120
x1
x8
x5
x15
x1679
x9999
x8
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x43
x40
x26
x976
x770
x2005
x100
x20
x1800
x9
x1280
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1762
x216
x2025
x1190
x320
x2131
x2
x7900
x393
x96
x102
x12
x74
x150
x3327
x139
x239
x432
x2752
x2139
x1670
x13
x482
x1465
x11
x2
x27
x6355
x2606
x12
x63
x7435
x56
x9999
x1809
x51
x4
x175
x16
x1074
x1
x1
x2985
x2
x1
x2525
x14
x39
x33
x781
x470
x30
x203
x496
x81
x8
x1210
x1395
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x51
x2365
x1
x1850
x2969
x6728
x690
x278
x8460
x9999
x545
x54
x85
x5178
x26
x15
x77
x179
x1000
x12
x4053
x2935
x1971
x3461
x9999
x2466
x3150
x2519
x1850
x2630
x305
x9999
x485
x1105
x129
x30
x9610
x2401
x3856
x2110
x148
x2833
x4428
x4351
x1805
x3768
x1941
x545
x2386
x518
x256
x1498
x337
x3
x24
x10
x1510
x78
x50
x5344
x1115
x1
x994
x9999
x2776
x2
x45
x2239
x3759
x7097
x739
x7187
x4470
x550
x1109
x1824
x692
x10
x1122
x2781
x3040
x906
x94
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x6048
x9534
x2307
x9999
x199
x25
x9999
x20
x5805
x23
x8
x1528
x250
x25
x9
x98
x31
x9
x1113
x3905
x8
x31
x208
x1057
x87
x2515
x2085
x129
x18
x1438
x2378
x2256
x3
x286
x3676
x2540
x7884
x515
x398
x4028
x5603
x9999
x15
x2279
x2451
x5805
x8000
x3380
x1541
x29
x3430
x930
x70
x328
x150
x2816
x2118
x9999
x44
x4495
x9999
x9999
x9999
x3200
x1953
x111
x3000
x8
x3746
x40
x3223
x4099
x777
x1
x757
x1814
x613
x1241
x5567
x2284
x5742
x5004
x9999
x6428
x9999
x3109
x2305
x2534
x3256
x4274
x2402
x558
x64
x1
x22
x1989
x5259
x713
x1
x4777
x7227
x68
x9999
x677
x1418
x1033
x6534
x105
x3581
x961
x454
x105
x929
x293
x8
x183
x26
x9999
x1123
x2070
x3666
x195
x665
x461
x100
x1301
x1392
x9999
x3760
x1576
x1230
x889
x233
x9999
x1724
x9999
x129
x713
x2427
x2

1335

กระทู้

4911

โพสต์

78หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19381561
เงินตำลึง
715877
ชื่อเสียง
342981
ความหิว
1803

VIP PETใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาซินดาริน(ดาร์คเอลฟ์)

คุณธรรม
35001
ความชั่ว
10963
ความโหด
70526
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2020-7-31 18:37:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
งานประชันเขียงแดนทรนง
1964
{ อิเวนท์ยอดเชฟกะทะเหล็ก 88 }
หนีตายรอบที่เท่าไร

               เพียงแค่แตะก็มองเห็น… อดีตอันมากมายหลั่งใหลเข้าในจิตของจอมขมังเวทย์ดาร์คเอลฟ์

               นี่เองสินะความน่ากลัวของสตรี หายนะของเกาะไต้หวันเป็นเพราะความงดงามของนาง ‘เจ้าแกะ’ หรือรชตะดาราเพียงผู้เดียว ทำให้ดินแดนแบ่งแยกเป็นเหนือใต้เกิดสงครามกลางเมือง

              เที่ยวไปข้างทางเหมือนกับชมละครนางพบเจอเรื่องราวมามากมายนัก จากทาสเป็นชายาเชื้อพระวงศ์ กระทั่งฮูหยินประมุขพรรคมาร ยังมี..จิตสัมผันธ์ของปีศาจงู ช่างเป็นมนุษย์หญิงที่มีโชคชะตาผาดโผนไม่ธรรมดาจริงๆ จนกระทั่งมาถึงภาพของหุบเขารกร้างสีดำทะมึน น้ำตาพลันรื้นขึ้นทันที จุดที่ควรเป็นปราสาทบ้านและที่พำนักของเผ่าพันธุ์เขา ไฉนล้วนว่างเปล่าไร้เงาสิ่งมีชีวิต นิ้วถูกถอนออกหน้าผากเนียนดารืคเอลฟ์หนุ่มทรุดตัวลงร่ำไห้
   
               “ทำไมกัน… เผ่าพันธุ์ของข้าถึงต้องมาเจอเรื่องเช่นนี้ด้วย ทั่งที่พวกเราก็มีอายุขัยยืนยาวไม่ต่างจากเอลฟ์” เอ่ยเสียงเศร้าทราบแล้วว่าสิ่งที่นางพูดนั้นเป็นความจริง

                “มีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป.. ไม่ว่าเคยรุ่งโรจน์เพียงใดท้ายสุดก็ว่างเปล่า มันคือธรรมดาโลก อย่าเศร้าใจไปเลยนะ” หญิงสาวเข้านั่งตบบ่าปลอบอีกฝ่าย จากนั้นก็เริ่มที่จะร้องเพลงกล่อมเชิงว่าให้เขาปล่อยวาง เพราะที่ยื้อไว้มีเพียงอดีตมันจะทรมานตัวเขามากกว่าส่งผลดี คนไม่อยู่แล้วจะเฝ้าอยู่ที่นี่ไปเพื่อสิ่งใด

                 ‘เจ้าปล่อยน้องชายข้าเถอะ ดูเอาก็คงรู้แล้วว่าต่อให้ไม่ใช่เพราะศาสตราวุธแต่เผ่าพันธุ์ของเจ้าก็สามารถไปถึงยังจุดสิ้นสุดได้เอง ใส่ความกันชัดๆ’ มังกรเผือกตอกเข้าอีกหนึ่งประโยคจนโดนเจ้าแกะกระตุกหนวดแรงๆ ตำหนิ

                 กว่าหลายอึดใจเพื่อตระหนักและยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น ในที่สุดจอมขมังเวทย์หนุ่มก็แตะลงมือคู่น้อย “ขอบใจที่เจ้ามาบอก ในเมื่อเรื่องราวเป็นเช่นนี้..วิญญาณของข้าหมดพันธะไม่ต้องเฝ้าคุ้มครองผนึกอีกต่อไปแล้ว ข้า..จะจะปล่อยวางทุกสิ่งและไปพบกับทุกคน”

                “ดีแล้วล่ะ บางทีท่านอาจเจอเพื่อนๆ รออยู่ที่ปลายอุโมงค์ก็ได้นะ!!”

                กำลังจะพยักหน้าและส่งยิ้มให้เขาว่าดีแล้ว อยู่ๆ ก็ต้องแปลกใจเมื่อร่างสีเทาซ๊ดนั้นสลายกล่อยเป็นธุลีไปตามลม ตกลงว่าเขาเฝ้าอยุ่หุบเขานี่มานานแค่ไหน!! เมื่อโซ่ที่พันธนาการศาสตรากลายเป็นผุยผงพร้อมกับผู้พิทักษ์ผนึก ฉางย่วนผู้น้องตื่นขึ้นจากการหลับไหลจิตที่ผูกพันกับกระบี่อีกด้ามอยู่แล้วดีดตัวดระบี่มาเข้ามือของหญิงสาว พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนประหลาดของพื้นที่รอบข้างเริ่มแตกร้าวออกจากกัน

                 “นี่มันอะไรกันอีกล่ะเนี่ยยยย” หวีดเสียงหลงจุดที่นางยืนอยู่ จู่ๆ ก็ทรุดตัวยวบยังดีคว้าหางมังกรเอาไว้ได้ทัน ด้านล่างมืดมิดยากจะรุ้ได้ว่ามันจะนำนางไปสู่ทิศใด หลิงหลานรุ้สึกปวดหัว แต่ละเรื่องเข้ามาประดังไมไ่ด้หยุด นางอยากกรีดร้องใส่ใครสักคนแล้วถามว่า ให้พักบ้างได้ไหมฟ่ะะะ

                 ‘ชิบหายแล้ว!! เพระานักเวทย์นั่นไม่อยู่มิติแห่งนี้กำลังจะถล่มลงมา!! รีบวิ่งเร็ว!!’ หนอนเผือก 1 เอาหัวดุนหลังผู้ถือครองไปทางประตูแสงสว่างฝั่งตรงข้าม ขณะหนอนเผือกสองตวัดหางปัดแผ่นมิติไม่ให้ร่วงใส่หญิงสาว

                 ‘รีบไป!! พวกข้าจะคอยคุ้มกันให้เอง’ หนอนเผือกสองบิยตีขนาบคู่ซ้ายขวากับพี่ชาย หลิงหลานออกวิ่งพร้อมมีเทพพิทักษ์ที่อวบเกล็ดทั้งสองกระเสือกกระสนหาทางออก

                   “ประตูกำลังจะปิด!!” ขนาดของแสงสว่างที่เห็นเริ่มอ่อนลงเรื่อยๆ ฝีเท้าเร่งเข้าสุดแรงเกิดแต่ก็คงจะไม่ทันแน่ๆ ตอนนั้นเองที่แว่วเสียงฉางย่วนตัวพี่ตะโกนว่า ‘เดี่ยวข้าช่วยเอง’ ก่อนลำตัวของนางจะถูกม้วนโอบด้วยหางและเหวี่ยงพุ่งไปติดจรวด…

                  ผ่านได้ครึ่งหนึ่งกลับติดที่ส่วนอก ประจวบเหมาะหนทางนั้นแคบลงนำพาความเซ็งเกิดความเกรี้ยวกราด ชูนิ้วกลางขึ้นฟ้าอย่างสง่างาม

                   “....บอกสิสวรรค์ว่าท่านไม่ได้โม่ยนมข้า?” ฉางย่วนทั้งสองตัวช่วยดันอยุ่ด้านหลัง พร้อมเสียงโวยวายของหญิงสาว พวกเจ้าดันกันไปตรงไหนน่ะ หนอนอ้วนลามกเอ้ยยยยยย “มันจั๊กจี้นะ ดันดีๆ หน่อยสิ!!”

                  ‘เจ้าขยับดีๆ สิ อีกนิดหนึ่ง พยายามหน่อยยย’ เสียงอู้อี้ตอบกลับดังมาจากด้านหลัง มือยกจับขอบไว้ จากนั้นเริ่มโยกตัวให้พ้นจากสภาพคอขวด บิดไปมาแทบจะเป็นขนมปาท่องโก๋เกลียว

                  ดีว่าก้อนหน้าอกเป็นแค่ไขมันส่วนเกิน ขยับนิดหน่อยไม่ต้องแข่มวก็สามารถหลุดกระเด็นออกมาได้แล้ว นางนอนแผ่ผมดสภาพท่ามกลางแสงสีขาวสูกเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดเฮือกใหญ่ บ่นพึ่มพำกับตัวเองซ้าไปซ้ำมาว่าในที่สุดรอดมาได้แล้ว...หนังตาพลันหนักลงๆ ก่อนผล่อยหลับไป พร้อมการอารักขาของสองแย้เผือกข้างกาย

All ชื่อเสียง





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2020-7-31 20:16

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 10 โบนัสเสียงเพลง

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสโนวไวท์
ผ้าคลุมเฝิ่นเป่าซื่อ
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
แหวนสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x5
x1
x1
x45
x12
x3
x1
x1
x316
x572
x56
x380
x1
x3
x8
x1
x1
x5
x68
x52
x87
x61
x1
x1
x45
x3
x83
x92
x119
x2990
x135
x54
x327
x1
x6
x7
x19
x108
x1
x15
x2
x61
x984
x1
x1
x29
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x34