{ โลกผู้สร้าง - ถนนชีหยาง } โรงเตี๊ยมวิญญาณเฉาเฉาถิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-4-5 20:56:28 |โหมดอ่าน


โรงเตี๊ยมวิญญาณเฉาเฉาถิง

{ถนนซชีหยาง } 









โรงเตี้ยมวิญญาณ คือโรงเตี้ยมที่สร้างขึ้นบนโลกของผู้สร้าง

โดยเถ้าแก่ผู้หนึ่งที่เมื่อคร่ามีชีวิตนั้น ขยันสร้างกุศล

 ช่วยเหลือคนลำบาก เมื่อสิ้นอายุขัย 

จึงได้มาพำนักพักบนโลกนิรันดร์แห่งนี้

 แต่ก็ยังมิวายสร้างโรงเตี้ยมขึ้นมา

เพื่อให้ผู้คนหรือดวงวิญญาณที่ผ่านไปผ่านมา

ได้มาพักอาศัยและดื่มกินอาหารด้วย




เจ้าของโรงเตี้ยม

เถ้าแก่มู่หรง เหยา








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
zifu + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2020-4-5 23:14:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ลำดับขั้นวิญญาณ]


      หลังจากที่นั่งทานบะหมี่เนื้อวัวที่จางฝูทำกันจนอิ่มท้องและและหายตกใจการเรื่องต่างๆที่พวกเธอทั้งสองนั่งพูดคุยกันแล้วนั้น เว่ยจีที่เห็นว่าหญิงสาวที่มาอาศัยเธออยู่ชั่วคราวเเลจะให้ความสนอกสนใจกับบรรยากาศรอบๆตัวเป็นอย่างมาก จึงตัดสินใจว่าจะพาเธอออกไปเปิดหูเปิดตาที่ด้านนอกเสียหน่อย เพราะอย่างไรก็อีกสองวันกว่าที่เธอจะสามารถเดินทางกลับได้ ให้หมกตัวอยู่แต่ในจวนเหมือนเธอคงไม่ดีเท่าไหร่ เพราะหากเธอได้ลองมาที่นี่แล้วไม่แน่ว่าเมื่อถึงเวลาของนางจริงๆแล้ว คงมีเวลาให้นางได้นอนอยู่ในจวนจนเบื่อแน่ๆ


      “เอาละข้าเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว เจ้าคงไม่ได้รอนานเกินไปนะ”เสียงของเว่ยจีดังขึ้นพร้อมกับร่างของเจ้าของจวนขุนพลปราบมารเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเองด้วยชุดฮั่นฝูปกติดั่งที่หญิงสาวทั่วไปมักแต่กันมิใช่ชุดที่ประดับด้วยเกราะอย่างที่เจ้าตัวนั้นใส่ประจำบ่งบอกว่าขุนพลผู้นนี้แขวนป้ายลางานปราบมารของตัวเองเพื่อพาสาวน้อยร่างโปร่งแสงอย่างจางฝูนั้นไปเที่ยวแล้วนั้นเอง


      “ไม่นานเลยเจ้าค่ะ แล้วเราจะไปไหนกันหรือเจ้าคะ”จางฝูกล่าวถามขึ้นมา เพราะหลังจากที่เธอทานบะหมี่เสร็จท่านเว่ยจีนั้นก็ลากเธอเดินออกจากห้องทานอาหารมุ่งหน้ามายังห้องพักของนางและบอกให้เธอนั่งรออยู่ตรงหน้าห้องส่วนนางจะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อด้านใน


      “จะไปที่ในเมืองกัน ไหนข้าก็ไม่มีอะไรทำ และเจ้าก็ได้มาที่นี่แล้ว ก็ไดเดินเที่ยวกันสักหน่อยคงไม่เสียหายอะไรจริงไหม”เว่ยจีเอ่ยออกมาเสร็จสรรพก่อนที่นางนั้นจะเดินนำจางฝูออกจากจวนไป โดยมีจางฝูนั้นคอยวิ่งตามหลังอีกฝ่ายไป


      ร่างของหนึ่งขุนพลปราบมารหนึ่งร่างโปร่งแสงเดินเคียงข้างกันไปตามถนนสายการค้าของโลกผู้สร้าง ก่อนหน้าเพราะจางฝูนั้นมั่วแต่วิ่งตามกงจักรจนไม่ได้มองสำรวจโดยรอบเวลามาจะคึกครื้นเพียงนี้ แถมของต่างๆที่วางขายกันนั้นมันก็ดูแปลกตาเอามากสำหรับเธอ


      “ท่านเว่ยจีนั้นคือสิ่งใดหรือเจ้าคะ”จางฝูเอื้อมมือไปดึงชายแขนเสื้อของอีกฝ่ายราวเด็กน้อยเดินตามผู้ปกครองมาเที่ยวครั้งแรกก็ไม่ปาน ก่อนจะชี้ไปยังของที่น่าจะดูเหมือนผลไม้รึป่าวแต่หน้าตามันกลับดูแปลกประหลาดนัก ผิวลักษณะเหมือนกับส้ม แต่กลับเป้นทรงรียาวสีเหลือง ดูแปลกตา


       “นั้นคือเลม่อน จะเปรียบเทียบให้เจ้าเข้าใจง่ายๆก็มะนาวของพวกโรมันน่ะ”เว่ยจีกล่าวออกมาพร้อมกับส่งยิ้มเอ็นดูให้เเก่สาวน้อยที่หากนับการอายุตั้งแต่เธอยังไม่ตายก็คงเป็นรุ่นลูกหลานแล้วบางๆ “แต่รสชาติของมันจะเปรี้ยมและมีกลิ่นหอมที่แตกต่างจากมะนาวที่เจ้าเคยชิม นอกจากนี้ หากผลมันสุกมากๆก็จะมีรสหวานอมเปรี้ยวด้วย บางคนก็กินเป็นผลไม้ก็มี”


        จางฝูพยักหน้าฟังคำอธิบายของเว่ยจีไปก่อนจะหันไปมองทางเจ้าผลเลม่อนที่นอนแน่นิ่งเป็นกองอยู่ก่อนที่เธอเนั้นจะออกเดินตามหลังเว่ยจีไปตามเส้นทางเรื่อยๆ พอมาสังเกตดีๆแล้วที่นี่ก็คึกคัก แถมมีแผงขายของวางขายเยอะแยะไม่ต่างจากย่านการค้าในโลกของเธอเลยสักนิด


       “แลเจ้าจะตื่นตาตื่นใจกับของพวกนี้มากเลยนะจางฝู”


       “เจ้าค่ะ ก็มีหลายๆอย่างที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนนี่เจ้าคะ”จางฝูกล่าวออกมาแล้วมองไปยังท่านเว่ยจีที่เดินนำเธอนั้นเข้าไปในโรงเตี้ยมแห่งหนึ่งที่ ไม่รู้ว่าทำไมก่อนหน้าเธอถึงไม่เห็นว่ามันมีโรงเตี้ยมอยู่ด้วยกันนะ ที่ด้านในโรงเตี้ยมนี้นอกจากวิญญาณร่างโปรงใส่แบบเธอก็มีคนที่มีร่างเนื้อแบบท่านเว่ยจีเดินเพ่นพานกันไปมากมาย


      ซึ่งเมื่อเว่ยจีปรากฎกายขึ้นผู้คนหรือวิญญาณมากมายในร้ายก็พากันหันมาจับจ้องมองรายหญิงสาวตรงหน้าของเธอเป็นคนโด่งดังอย่างไรอย่างนั้นก่อนที่เธอนั้นจะเดินตามหลังเว่ยจีไปนั่งที่โต๊ะตัวหนึ่งที่อยู่ริมหน้าต่างของร้านพร้อมเสี่ยวเอ้อในร่างโปรงใสคล้ายๆเธอจะเดินมารับต้อนรับอย่างดี


    “ท่านเว่ยจีทำไมถึงทีทั้งคนที่มีเป็นร่างโปรงใสแบบข้ากับที่มีร่างเนื้อแบบท่านปะปนกันไปล่ะเจ้าคะ”เป็นอีกครั้งที่จางฝูนั้นกล่าวถามขึ้นมาด้วยความสงสัย


      “นั้นเพราะบุญกรรม หรือกุศลที่แต่ละคนทำมาในยามเมื่อยังเป็นมนุษย์ ร่วมถึงลำดับขั้นชั้นของผุ้คนแต่ละคนด้วย อาทิ เมื่อทหารผู้หนึ่งทำหน้าที่รักษาความเรียบร้อยของเเผ่นดินอย่างแข่งขัน ซื่อสัตย์ อดทน ไม่รับเงินสินบน เมื่อตายมาวิญญาณของเขาได้ก้าวผ่านมายังดินแดนผู้สร้างนี้ก็จะได้รับเลือกให้เป็นทหารสวรรค์ดูแลความเรียบร้อยของผู้คนเมื่อมีความดีความชอบร่างที่โปร่งใสนั้นก็จะยิ่งเข้มขึ้นจนมีกายเนื้อเป็นของตัวเอง”


       “เป็นเช่นนั้นเอง”จางฝูพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ ไม่นานนักอาหารที่พวกเธอสั่งนั้นก็ถูกนำมาวางเรียงไว้บนโต๊ะพร้อมด้วยร่างของชายผู้หนึ่ง แต่งตัวดูภูมิฐานเดินโบกพัดมายังโต๊ะของพวกเธอด้วยรอยยิ้มก่อนยกมือประสานและกล่าวทักทายอย่างสุภาพ


      “ไม่เจอกันนานท่านขุนพล”


    “ไม่เจอกันนานเช่นกัน จางฝูนี่คือเถ้าแก่มู่หรง บนโลกเขาสร้างคุณกุศลด้วยการเผื่อแผ่เงินแก่ผู้ยากไร้มากมาย แม้เขามีฐานะมั่งคั่ง แต่ก็ไม่เคยอยู่นิ่ง เงินไหลเป็นเทน้ำเทท่าช่วยเหลือแผ่นดินและผู้คนนับไม่ถ้วนเมื่อสิ้นอายุขัยจึงได้ขึ้นมาอยู่บนโลกผู้สร้างนี้ สร้างโรงเตี้ยมนี้ขึ้นมาเพื่อคอยช่วยเหลือเหล่าวิญญาณและผุ้คนในโลกนี้ทำกุศลต่อ” เว่ยจีที่นั่งอยู่กล่าวทักทายก่อนจะหันมามองจางฝูพร้อมกับแนะนำท่านเถ้าแก่โรงเตี้ยมผู้นี้ให้เธอได้รู้จัก


      “เป็นเกียรติที่ได้พบเจ้าค่ะ ข้าจางฝูเจ้าค่ะ”จางฝูรีบประสานมือพร้อมกับกล่าวแนะนำตัวเองกลับไปเพื่อเป็นมารยาทก่อนเถ้าแก่มู่หรงนั้นจะยิ้มออกมาแล้วทรุดตัวลงนั่งร่วมโต๊ะกับพวกเธอด้วย


     “ยินดีที่ได้พบเช่นกันสาวน้อย อ้อจริงสิวันพรุ่งนี้มีงานบุญที่บ้านท่านจอมทัพหวังเจี้ยน ท่านจะไปร่วมด้วยรึป่าว”เถ้าแก่มู่หรงกล่าวกับจางฝูก่อนที่จะหันไปกล่าวถามเว่ยจีด้วยเรื่องงานอะไรสักอย่างที่จะจัดขึ้นวันพรุ่งนี้ซึ่งตัวจางฝูนั้นคงไม่ได้รับเชิญไปก็ขอไม่สนใจดีกว่า


      “คงต้องไปนั้นแหละ ไม่ไคงน่าเกลียดเเย่”เว่ยจีกล่าวออกมาก่อนหันไปเริ่มลงมือทานอาหารตรงหน้าที่ถูกลำเลียงมาวางเอาไว้โดยพวกเขานั้นนั่งพูดคุยกันอยู่นานสองนานจนอาหารหมดแล้วก็ยังไม่หยุดคุยกันโดยมีจางฝูนั้นค่อยรินชาเก็กฮวย จนเวลาร่วงเลยไปจนช่วงบ่ายทั้งเว่ยจีและจางฝูนั้นถึงเดินทางกลับไปยังจวนเพื่อพักผ่อน


ใช้
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา




@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จิตวิญญาณ: เว่ย จี เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2020-4-5 23:58
คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2020-4-5 23:58
คุณได้รับ +22 คุณธรรม โพสต์ 2020-4-5 23:58

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x10
x100
x1
x1
x10
x1
x2
x8000
x4
x7
x12
x4
x50
x187
x18
x5
x1
x3
x13
x10
x106
x1
x89
x2
x2
x1
x1
x130
x3
x1
x12
x12
x2
x1
x100
x3
x35
x8
x2
x12
x20
x2
x1
x2
x14
x4
x12
x2
x1
x2
x2
x4
x2
x2
x16
x90
x3
x16
x20
x7
x98
x30
x12
x1
x4
x21
x5
x390
x113
x14
x17
x10
x2
x300
x2
x3
x10
x8
x20
x14
x40
x1
x10
x69
x2
x107
x1
x1
x2
x1
x550
x4
x71
x1
x2020
x3
x100
x7
x12
x80
x11
x6
x4
x32
x4
x10
x31
x5
x7
x5
x4
x1
x5
x180
x180
x30
x30
x250
x110
x6
x4
x64
x13
x24
x460
x2
x500
x360
x100
x1
x160
x80
x317
x800
x2
x135
x80
x40
x51
x570
x246
x3
x11
x9
x160
x1
x400
x3
x23
x1
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x34
x600
x459
x88
x9
x396
x1200
x75
x10
x69
x591
x5
x1
x1
x400
x1263
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x30
x54
x28
x5
x250
x19
x540
x157
x71
x390
x100
x800
x8
x320
x825
x190
x16
x200
x30
x650
x1
x1
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x109
x8
x9
x30
x390
x74
x1
x19
x1826
x3
x2
x2145
x2820
x1629
x9
x7
x13
x198
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x5
x9
x186
x290
x130
x4
x30
x30
x2
x40
x8
x871
x520
x9500
x132
x308
x481
x440
x620
x530
x470
x156
x325
x606
x46
x111
x592
x1276
x1
x16
x736
x5
x554
x162
x456
x293
x520
x1556
x147
x117
x848
x564
x6
x2
x886
x1020
x450
x175
x9999
x1926
x580
x325
x136
x26
x17
x71
x25
x509
x1232
x8
x1894
x960
x440
x1
x4
x82
x1
x9
x213
x312
x910
x5550
x129
x11
x320
x646
x146
x4700
x8
x577
x780
x9999
x37
x1
x4
x440
x6
x58
x1
x141
x2
x1800
x632
x2420
x933
x258
x430
x115
x16
x147
x288
x7
x43
x3
x4
x7
x289
x5
x10
x18
x4
x207
x363
x500
x2
x56
x9999
x14
x308
x200
x6965
x702
x410
x8
x58
x2
x8
x1546
x2272
x690
x644
x269
x342
x434
x379
x4
x30
x18
x728
x8
x1529
x9
x1948
x308
x1108
x1324
x1174
x2530
x759
x243
x134
x213
x943
x1684
x957
x92
x218
x268
x1056
x608
x145
x1116
x9
x342
x335
x869
x460
x1370
x790
x307
x2172
x2318
x831
x40
x1060
x808
x20
x510
x1395
x148
x248
x1440
x8160
x1960
x1480
x30
x38
x41
x81
x727
x1

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้