{ โลกผู้สร้าง } ถนนชีหยาง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-4-3 23:33:06 |โหมดอ่าน


ถนนชีหยาง

{โลกผู้สร้าง} 

















 




ถนนสายชีหยางที่เป็นถนนชุมชน

ของเหล่าวิญญาณฝั่งตะวันออกของโลกต่างๆ

 หลังตายแล้วจะถูกส่งมาอาศัยที่ถนนสายนี้

 มีร้านค้าต่างๆ คล้ายชาวฮั่น 

ด้วยผู้คนที่นี่เป็นชาวฮั่นและซีอวี้ส่วนใหญ่ 








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2020-4-4 01:46:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-4-4 14:10

[ปริศนากงจักรสีเพลิง]

      ร่างบางของจางฝูวิ่งหลบซ้ายหลบขวาไปตามถนนที่ปูด้วยหินเป็นทางยาวไปจนมองหาที่สิ้นสุดไม่เจอทั้งสองข้างทาง เต็มไปด้วยแผงคลายพวกแผงขายของวางตั้งอยู่ ที่นั้นมีทั้งผู้คนที่แต่งกายด้วยชุดฮั่นฝูคล้ายๆกับเธอ นอกนั้นก็เป็นชุดที่คลายพวกคนโรมันที่เธอเคยเห็นเดินสวนผ่านไหล่ไปมาขนละลานตาไปหมด

      “ไม่!! เดี๋ยว!! รอก่อนสิ”จางฝูร้องกล่าวออกมาพร้อมกับวิ่งตามกงจักรที่ลอยนำไปมาอย่างไม่คิดหยุดพัก และก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะลอยไปถึงไหนกันแน่ อีกทั้งไม่ว่าเธอจะพยายามเร่งฝีเท้าวิ่งตามมันเท่าไหร่ก็ไปไม่ทันมันเสียที แม้ว่าพอมามีแต่ดวงจิตแล้ววิ่งมันจะไม่เหนื่อยก็เถอะ


      “จะลอยไปถึงไหนกันเนี่ย อ่ะ”


      ผลัก!!

      โอะ!!


      “ขะ..ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าขออภัยจริงๆ ข้าไม่ได้ตั้งใจ”จางฝูที่ตามองแต่กงจักร วิ่งไปเรื่อยๆก่อนเธอไปชนกับกลับร่างๆหนึ่งจนเสียหลักล้มไปทั้งคู่ ก่อนจางฝุนั้นรีบยันตัวลุกขึ้นและช่วยพยุงคนที่เธอวิ่งชนให้ลุกขึ้น แล้วค่อมหัวโค้งให้แก่คนที่เธอชนและกล่าวขอโทษออกมาไม่หยุด


     “ไม่เป็นไร ข้ามิเป็นอะไรหรอก”เสียงทุ่มนุ่มฟังดูอบอุ่นกล่าวออกมาเมื่อจางฝูเงยหน้าขึ้นมามองก็นิ่งไปเล็กน้อยเมื่อคนที่เธอกำลังก้มหน้าขอโทษขอโพยอยู่นั้นดันมีใบหน้าละม้ายคล้ายกับหมอเทวดาท่านหนึ่งที่เป็นที่รักและเคารพของชาวบ้านในเมืองอู้โต่วเป็นอย่างมาก แม้ตัวเธอนั้นจะไม่เคยเจอเป็นตัวเป็นตนแต่ก็เห็นจากภาพวาดที่วางประดับเอาไว้ตามบ้าน ร้านค้า หรือแม้แต่โรงเตี้ยม


    “ที่หน้าข้ามีอะไรติดอยู่หรือแม่หนู”ชายผู้นั้นเอ่ยกล่าวขึ้นมาพร้อมกับยิ้มบางมอบมาให้แก่จางฝูที่ยังคงยืนมองนิ่งค้างอยู่


     “อะ...เอ่อ..คือ”จางฝูมองใบหน้าของชายเบื้องหน้าอย่างลังเล แม้มันจะเหมือนหรือจะเรียกวว่าคล้ายมากเกือบเจ็ดหรือแปดส่วน แต่เธอก็ไม่กล้าพอที่จะติ๊ต่างไปว่าคนเบื้องหน้าเธอนั้นเป็นคนเดียวกับหมดเทวดาผู้นั้นหรือไม่ อีกทั้งหมอเทวดาผู้นั้นก็แก่มากแล้ว ถ้าเกิดตายไปแล้ว ก็น่าาจะอยู่ในช่วงอายุที่เป็นพ่อเฒ่าแก่ๆคนหนึ่งมากกว่า แต่คนเบื้องหน้าเธอนั้นกลับเป็นเพียงชายวัยกลางคนที่มีเพียงรอยย่นเล็กน้อยบนใบหน้าเพียงเท่านั้นเอง


    “หืมม..ว่ายังอย่างรึแม่หนู”


    “มะ..ไม่มีอะไรเจ้าค่ะ ข้าต้องขออภัยด้วย อะ..กงจักร”จางฝูกล่าวออกมาก่อนเธอนึกขึ้นได้ว่าต้องวตามกงจักรของเธอไป หญิงสาวหันกลับไปมองทางที่เธอจะวิ่งไปก่อนเห็นกงจักรสีเพลิงของเธอลอยไปไกลแล้วจึงรีบหันกลับมามองชายเบื้องหน้า “ต้องขออภยจริงๆนะเจ้าค่ะ ข้าขอตัวก่อน”


     กล่าวจบร่างบางของจางฝูก็รีบออกวิ่งไปในทิศทางที่กงจักรสีเพลิงของเธอลอยหนีไปโดยหวังว่าเธอนั้นจะสามารถวิ่งตามไปได้ทันท่วงทีและไม่คลาดหลงกับเจ้ากงจักรคู่นั้นเสียก่อน โดยมิได้สังเกตเลยว่า ชายที่เธอวิ่งชนไปนั้นเพียงหันมามองเธอก่อนยิ้มออกมาแล้วจึงเดินทอดน่องไปตามถนนของเหล่าวิญญาณต่อไป

   “แฮ่ก แฮ่ก ลอยไปทางไหนแล้วละเนี่ย”จางฝูกล่าวออกมาก่อนจะหันมองไปทางซ้ายทีขวาทีเพื่อมองหาร่องรอยของเจ้ากงจักรสีเพลิงที่จู่ๆนึกคึกอะไรก็ไม่รู้ลอยหนีไปเสียอยย่างนั้น แต่จะว่าไปเธอมาที่นี่ตัว ป่าวอีกทั้งวิญญาณตนอื่นๆก่อนหน้าทุกคนล้วนแล้วแต่มาด้วยตัวเปล่าๆ แต่ไหนเลย กงจักรของเธอมาถึงมาโผล่ที่นี่ได้


      “จะว่าไปตอนนี้  ข้ามาอยู่ที่ไหนแล้วละเนี่ย”จางฝูเอ่ยออกมาแล้วหันมองไปรอบๆก่อนพบว่ายามนี้เธออยู่บนถนนสักสายที่เต็มไปด้วยผู้คนหรือวิญญาณเดินกันไปมา เพียงแต่เหมือนว่าวิญญาณบางร่างนั้นก็เหมือนกับว่าจะมีเนื้อหนังเหมือนคนธรรมดาเลย หรือบางคนตัวก็จะเปร่งแสงจางๆออกมาด้วย ซึ่งตัวเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแบบนั้นมันคืออะไรกันแน่ และที่สำคัญตอนนี้เธอเริ่มสับสนสุดๆแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ทั้งๆที่ยังไม่ถึงเวลาตายของเธอแท้ๆ


      ‘อีกสามวัน ข้าจะกลับเข้าร่าง ถ้าร่างยังปกติ แล้วถ้ามันไม่ปกติ’ทำบอกกล่าวของชายร่างสูงที่คอยตรวจบัญชีรายชื่อดังขึ้นมา แล้วถ้าร่างของเธอไม่ได้อยู่ในสภาพปกติละ จะเป็นอย่างไร เธอจะกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนน่ะหรือ ยิมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ ตอนนี้คงมีแต่ต้องตามหาเจ้ากงจักรนั้นให้เจอก่อน บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่ช่วยให้เธอกลับไปได้ก็ได้


     คิดได้เช่นนั้นจางฝูก็เริ่มออกวิ่งไปตามทิศที่กงจักรเฟิ่งหวงลอยหายไป แม้เธอจะไม่แน่ใจเท่าไหร่นักว่าตอนนี้เธอจะหามันเจอหรือป่าว แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องตามหามันให้เจอ ระหว่างที่จางฝูวิ่งไปตามถนนนั้นดวงตาของเธอก็เหลือบไปเห็นแสงสีแดงบางอย่างลอยผ่านหางตาเธอไปเมื่อเห็นหันไปมองก็พบเข้ากับกงจักรเฟิ่งหวงตัวแสบที่ลอยหนีเธอไปเมื่อครู่ลอยวนไปวนมาอยู่ราวกับมามันกำลังรอเธอเพื่อให้เธอวิ่งตามมันไปอยู่ เห็นดังนั้นจางฝูกันหันวิ่งไปทางที่กงจักรนั้นลอยอยู่ทันที โดยคราวนี้มันไม่ได้ลอยดิ่งหนีไปอย่างเดียว แต่มันลอยไปๆหยุดคล้ายรอให้เธอนั้นวิ่งตามหันทันอยู่นั้นเอง และที่สำคัญเลยว่าเจ้ากงจักรทั้งคู่นั้นจะพาเธอเดินทางออกจากสถานที่แห่งนี้กลับไปยังโลกของเธอได้ทันเวลาก่อนที่ใครจะเอาร่างของเธอไปฝังหรือเผาหรือไม่ เพราะไม่งั้นแล้วคงไม่เเคล้วได้กลายป็นวิญญาณเร่ร่อนจริงๆแน่


       “ขอละช่วยพาไปให้ถึงที่และส่งข้ากลับไปให้ได้ทีเถอะ ข้ายังไม่อยากกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนนะเฟิ่งหวง” จางฝูเอ่ยกล่าวออกมาแล้วมองไปยังแสงสีแดงของกงจักรคู่เฟิ่งหวงที่ลอยพุ่งเลี้ยงหลบเข้าไปยังถนนอีกสายหนึ่ง ซึ่งพอจางฝูนั้นวิ่งตามมากลับพบว่าที่แถบนี้นั้นค่อนข้างที่จะไร้ซึ่งผู้คนเดินไปเดินมาแล้ว หรือจะมีก็น้อยเอามากๆ






@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +7 คุณธรรม โพสต์ 2020-4-4 14:24
คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2020-4-4 12:27

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x10
x100
x1
x1
x10
x1
x2
x8000
x4
x7
x12
x4
x50
x187
x18
x5
x1
x3
x13
x10
x106
x1
x89
x2
x2
x1
x1
x130
x3
x1
x12
x12
x2
x1
x100
x3
x35
x8
x2
x12
x20
x2
x1
x2
x14
x4
x12
x2
x1
x2
x2
x4
x2
x2
x16
x90
x3
x16
x20
x7
x98
x30
x12
x1
x4
x21
x5
x390
x113
x14
x17
x10
x2
x300
x2
x3
x10
x8
x20
x14
x40
x1
x10
x69
x2
x107
x1
x1
x2
x1
x550
x4
x71
x1
x2020
x3
x100
x7
x12
x80
x11
x6
x4
x32
x4
x10
x31
x5
x7
x5
x4
x1
x5
x180
x180
x30
x30
x250
x110
x6
x4
x64
x13
x24
x460
x2
x500
x360
x100
x1
x160
x80
x317
x800
x2
x135
x80
x40
x51
x570
x246
x3
x11
x9
x160
x1
x400
x3
x23
x1
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x34
x600
x459
x88
x9
x396
x1200
x75
x10
x69
x591
x5
x1
x1
x400
x1263
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x30
x54
x28
x5
x250
x19
x540
x157
x71
x390
x100
x800
x8
x320
x825
x190
x16
x200
x30
x650
x1
x1
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x109
x8
x9
x30
x390
x74
x1
x19
x1826
x3
x2
x2145
x2820
x1629
x9
x7
x13
x198
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x5
x9
x186
x290
x130
x4
x30
x30
x2
x40
x8
x871
x520
x9500
x132
x308
x481
x440
x620
x530
x470
x156
x325
x606
x46
x111
x592
x1276
x1
x16
x736
x5
x554
x162
x456
x293
x520
x1556
x147
x117
x848
x564
x6
x2
x886
x1020
x450
x175
x9999
x1926
x580
x325
x136
x26
x17
x71
x25
x509
x1232
x8
x1894
x960
x440
x1
x4
x82
x1
x9
x213
x312
x910
x5550
x129
x11
x320
x646
x146
x4700
x8
x577
x780
x9999
x37
x1
x4
x440
x6
x58
x1
x141
x2
x1800
x632
x2420
x933
x258
x430
x115
x16
x147
x288
x7
x43
x3
x4
x7
x289
x5
x10
x18
x4
x207
x363
x500
x2
x56
x9999
x14
x308
x200
x6965
x702
x410
x8
x58
x2
x8
x1546
x2272
x690
x644
x269
x342
x434
x379
x4
x30
x18
x728
x8
x1529
x9
x1948
x308
x1108
x1324
x1174
x2530
x759
x243
x134
x213
x943
x1684
x957
x92
x218
x268
x1056
x608
x145
x1116
x9
x342
x335
x869
x460
x1370
x790
x307
x2172
x2318
x831
x40
x1060
x808
x20
x510
x1395
x148
x248
x1440
x8160
x1960
x1480
x30
x38
x41
x81
x727
x1
โพสต์ 2020-12-4 17:17:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 1012

          ทุกอย่างรอบข้างสงบนิ่งลงไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆนอกเหนือจากนั้นอีก นั่งสัปหงกมาตลอดทาง พอรู้ตัวอีกทีรู้สึกเกี้ยวหยุดนิ่งลง อ้าปากหาวฟอดใหญ่ นอนหลับระหว่างทางซะเต็มอิ่ม ขยับตัวบิดขี้เกียจ

          มีเสียงหนึ่งดังขึ้น "ถึงที่หมายแล้วขอรับ" คนตัวเล็กที่กำลังนั่งอยู่ด้านในชะงักค้าง ก่อนเปิดผ้าออกมา แต่ไม่มีใครตามตำนานจริงๆ แม้มันจะดูน่าขนลุกแต่มันก็เป็นการเดินทางที่ช่วยประหยัดแทนรถม้าขนส่งได้ดี จำไม่ได้ว่าหลับไปนานแค่ไหน มาเยือนถึงเมืองชิงไห่สักที

          ในระหว่างก้าวเท้าเดินลงภูตน้อยบินมาเกาะเส้นผม แสดงความน่ารักน่าเอ็นดู พอออกมาจากเกี้ยวแล้วสีหน้ารู้สึกแปลกๆ ที่นี่คือชิงไห่งั้นเหรอ ทำไมสภาพแวดล้อมดูคุ้นตาเหมือนสถานที่หนึ่งที่นางเคยมากับพี่จิ่ว พยายามมองทุกอย่างในแง่ดีเมืองแต่ละเมืองมีสถานที่แตกต่างกันทั้งบรรยากาศสภาพอากาศที่เกิดขึ้น

          ยู่ปากเล็กน้อย หันเดินมองสำรวจรอบข้าง ให้ความรู้สึกเหมือนกับไม่ใช่เมืองชิงไห่เลยด้วยซ้ำ ถึงจะไม่เคยไปที่นั่นมาก่อนแต่ก็มีความรู้สึกแบบนั้นจริงๆผุดเข้ามาในหัว คงจะต้องเดินไปที่ย่านการค้าเพื่อหาดูอะไร ตามประสีประสากระมัง ด้านหลังสะพายกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่ที่จัดเตรียม ออกเดินทางในแต่ละทีต้องใช้เวลาอยู่หลายวัน

          ตั้งแต่จัดสวนดอกไม้ที่เมืองหลงซีเสร็จ กว่าหลายวันมันถึงจะสมบูรณ์ตามที่ออกแบบจัดวาง ให้งดงามสมกับอาสาสมัครทำหน้าที่ตรงนั้น ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามแต่ที่เกี่ยวกับบุปผา อิงฮวามักปรากฎตัวไปเสมอ ชื่อของนางก็มาจากดอกไม้เช่นเดียวกัน สูดอากาศลมหายใจ อากาศที่นี่บริสุทธิ์โล่งโปร่งสบาย

          ภูตน้อยสีชมพูกระพือปีกบินตาม บินไปบินมาจะมานั่งพักพิงบนไหล่เล็ก ทั้งสองยังคงเป็นคู่หูกันยามว่างเว้น ภูตว่านจื่อมีพี่น้องกันสองตน ความน่ารักของทั้งสองสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับเด็กๆมานักต่อนัก เกี้ยวตระเวณราตรีมาจอดเทียบตามเมืองเป้าหมาย ซึ่งพอลงมาด้านหน้าไม่พบเจอผู้คนอันใด มีแค่เสียงบอกกระซิบผ่าน ความหนาวเย็นยะเยือกยามนักบนเกี้ยว บรรยากาศแปรเปลี่ยนกับด้านโลก ราวกับคนละโลกทีเดียว

          อิงฮวายังคงไม่ปริปากพูดอันใดออกมาแม้แต่นิดเดียว น้ำเสียงหวานที่ถูกกลืนลงไปในลำคอ หาที่แวะนั่งพักแล้วลงมือเขียนตัวอักษรใส่ลงบนกระดาษอย่างเรียบง่าย เดินไปสอบถามคนในบริเวณระแวกนี้

          { ที่นี่ ใช่เมืองชิงไห่หรือเปล่า }

          อีกฝ่ายที่ถูกถามเช่นนั้นรู้สึกประหลาดใจ มองกระดาษที่ถูกเขียนและยื่นส่งมาให้ดู ก่อนส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มจางๆ ร่างระหงในอาภรณ์สีม่วงอมคราม เอ่ยเสียงเล็กตอบกลับ "สาวน้อย ที่นี่ไม่ใช่เมืองชิงไห่หรอกนะ" สถานที่ดินแดนของคนจากโลกผู้สร้างที่พักอาศัยกันอยู่ แบ่งออกไปตามเขตแดนของแต่ละชนชาติ เชื้อชาติ

          คราวนี้กลับกลายเป็นภูตว่านจื่อถามต่อ ซึ่งถ้าขืนปล่อยให้อิงฮวาถามคงจะใช้เวลาอีกนาน ภูตน้อยก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมไม่พูดสักที เอาแต่เขียนลงใส่กระดาษอยู่นั่นแหละ "แล้วถ้าที่นี่ไม่ใช่เมืองชิงไห่แล้วเป็นที่ไหนล่ะ"

          หญิงสาวขมวดคิ้วเป็นปมเช่นเดียวกัน หรือเกี้ยวจะพาเดินทางมาผิดที่ พยายามผ่อนคลายความรู้สึกของตัวเองลงเบาบาง มิหนำซ้ำก็ไม่มีอะไรผิดแปลกไปจากเดิม ผู้คนที่นี่ก็ดูจากอัธยาศัยเป็นมิตร จู่ๆ ว่านจื่อกล่าวถามขึ้นมาเสียดื้อๆ นั่นมันจะสร้างความประหลาดใจแก่อีกฝ่าย มันเป็นเรื่องยากนักไม่ค่อยมีใครรับรู้หรือพูดคุยกับภูต เบี่ยงหันสายตาเป็นดุๆ ทว่าปฏิกิริยาของหญิงสาวคนนั้นทำให้อิงฮวา ประหลาดใจแทนซะมากกว่า

          หันมองภูตตัวน้อยด้วยความอ่อนโยน เป็นเรื่องปกติของคนที่นี่ "ข้าว่าบางทีเจ้าคงจะมาผิดที่แล้วล่ะ อืม นี่เป็นเขตถนนชีหยาง" ขยับอาภรณ์ไปตามแรงสายลมโบกพัด

          ยกมือขึ้นกุมอก ถนนชีหยาง…. ในหัวตอนนี้มีแต่คำว่ามาผิด!!!! เกี้ยวพามาส่งผิดอย่างนั้นเรอะ!!! สีหน้าแววตาเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด ส่งสายตาเลิ่กลั่กๆมอง ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาแต่งกายด้วยชุดฮั่นฝูและมีบางคนส่วนใส่ชุดชนเผ่าเหมือนพวกที่อาศัยอยู่ในระแวกซีอวี้ พอได้คำตอบจากนั้น เหนือสิ่งอื่นใดต้องกลับเกี้ยวด่วนจี๋

          ยกมือทั้งสองข้างขึ้นเป็นเชิงขอบคุณสำหรับคำตอบ หญิงสาวผู้คนเกาหัวแกรกๆ ดรุณีน้อยขอตัวอำลาส่งเป็นภาษามือแทนการออกเสียงพูด

          "อิงฮวา เจ้าจะรีบเดินไปไหน อ๊ะ! รอข้าด้วยจิ" กระพือปีกบินตามหลัง นัยน์ตาชมพูหวานแหวว เลือกชำเลืองมองร้านค้าต่างๆมากมายที่ตั้งแผงวางขายของกันอยู่กระจัดกระจายเรียนกัน

          อิงฮวาไม่ได้ตอบคำถาม จ้ำอ้าวรีบเดินกลับไปยังที่จอดเกี้ยวตระเวณราตรี ทุกอย่างมันชี้ชัดไปทางเส้นทางเดิม แค่เพียงเดินย้อนกลับไป ไม่ใช่เรื่องยากในการเดินกลับจุดเดิม ส่ายหน้าเบาๆมาส่งผิดที่ได้เยี่ยงไร มิหนำซ้ำยังไม่รู้ว่าที่นี่คือเมืองใด ปวดหัวจริงๆ ร่างบอบบางอาภรณ์ผีเสื้อมายายืนหน้าแป้นแล้นเตรียมกลับขึ้นเกี้ยวที่ยังคงจอดอยู่

          ส่งสายตามองว่านจื่อให้พูดแทน บริเวณหน้ารถไม่มีผู้ใดอยู่เลยว่างเปล่าตามตำนาน "นี่เจ้ามาส่งอิงฮวาผิดที่นะ! ที่นี่ไม่ใช่เมืองชิงไห่สักหน่อย!"


แสดงความคิดเห็น

(22:45 น.) ได้รับคิวเควส ลำดับที่ 1   โพสต์ 2020-12-4 22:50
คุณได้รับ +7 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2020-12-4 22:48
คุณได้รับ +10 คุณธรรม +5 ความชั่ว +35 ความโหด โพสต์ 2020-12-4 22:48

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
วิชาจันทร์เสี้ยวปลิดวิญญาณ
มนต์ตาแมว
เกราะอามุนราห์
จานลมทมิฬ
หมวกเตี๋ยอวี่ฮัว
รองเท้าแซฟไฟร์
แมวหลวง
ชุดพานอัน
เสือขาวเขี้ยวดาบ
ดาบนิจิรินอุส
วิชาเบญจธาตุขั้นสูง
ปีกรุ่งอรุณ
ตุ๊กตากุ่ยจือหมู่
คัมภีร์จิ้งจอกชิงชิว
ถุงมือแอเมทิสต์
กระบี่ปิงเหมยกุ้ย
ตัวเบาร่มนภา
หน้ากากยักษ์แดง<br>อี้จั่วเหอจวิ้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9
x6
x4
x55
x122
x18
x1252
x265
x378
x10
x215
x598
x1
x209
x251
x149
x100
x1000
x98
x8930
x10
x189
x6
x32
x31
x167
x16
x106
x207
x9999