ดู: 74|ตอบกลับ: 6

{ นอกเมืองยูเดีย } เนินกอร์โธลัส

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-2-18 21:02:08 |โหมดอ่าน




 เนินกอร์โธลัส นอกเมืองยูเดีย   









เนินกอร์โธลัสนอกเมืองยูเดียตั้งอยู่ทางตะวันตกเยื้องๆไปทางใต้ของเมืองยูเดีย เป็นทุ่งหญ้าแห้งๆส่วนมากแต่ยังมีบางส่วนที่ชุ่มชื้นจากโอเอซิสขนาดเล็กๆ เนินที่ดูไม่ค่อยมีอะไรนอกจากทรายและหญ้าสุดลูกหูลูกตา

++++++++++++++++++












คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

157

กระทู้

1447

โพสต์

58หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
153018
เงินตำลึง
406448
ชื่อเสียง
222560
ความหิว
1634

ใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาอาร์เมเนียป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
22237
ความชั่ว
2760
ความโหด
6235
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2020-2-19 03:07:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เรื่องราวไม่คิดไม่คาดฝันเกิดขึ้นเล็กน้อยแบบกระทันหันพอสมควร ในเมื่อดัลลัสได้รับรู้ว่ายูจิส เป้าหมายของคนร้ายนั้นได้ถูกพาตัวไปแล้วเป็นที่เรียบร้อย
เราหลงกัลคนร้ายอย่างเต็มๆ เหมือนเขาวางแผนมาอย่างดี ถึงแม้พวกเราจะสืบสวนไล่ตามอย่างไรก็ไม่สามารถจับตัวได้เลย อุปกรณ์และพลังเวทย์ช่างพรั่งพร้อมอะไรเช่นนี้
เราเองมีแค่สองมือสองเท้าและวิชา(??)ยังจับตัวเขาไม่ได้ ตามคำให้การณ์ของแม่ทัพเว่ยในตอนแรก ท้ายที่สุดแล้วพวกเราหลงกลจนประมาทไปเลยเชียว


ตอนนี้ไม่มีเวลามากแล้ว ดัลลัสรีบพาทุกๆคนทั้งหลิงนูและแม่ทัพเว่ยออกไปยังข้างนอกเมืองให้เร็วที่สุด โดยดัลลัสบอกว่ายูจิสถูกพาไปยัง เนินกอร์โธลัส ที่อยู่นอกเมืองยูเดีย
ไม่นึกไม่ฝันว่าจะพาไปยังที่นั่นนอกเมือง ถ้าอยู่ในเมืองอาจจะตามตัวได้ง่ายกว่านี้แท้ๆ..


* ครืดดดด*

** กุบกับ กุบกับ **

เสียงกระดานลื่นไหลไปตามทางที่ไม่มีท่าทีจะหยุดได้ง่ายๆ มั่งพุ่งไปโดยเหมือนมีเวทย์มนต์ด้วยเป็นพลังของสิ่งประดิษฐ์ ทำให้ไปข้างหน้านำทุกคนได้ที่มีความเร็วพอๆกับอาชาเลยทีเดียว
ส่วนหลิงนูนั้นก็ขี่ม้าเซ็กเธาว์ตามดัลลัสไป ส่วนแม่ทัพเว่ยมีความจำเป็นก็เลยต้องวิ่งตาม
ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงพลบค่ำแล้ว ผู้คนในเมืองก็เหมือนจะกลับบ้านกลับช่องไปพักผ่อนกันซะส่วนมากแล้ว เว้นแต่พวกพ่อค้า ทหารลาดตระเวนกับผู้คนทำงานกลางคืน หรือนักท่องราตรีอะไรก็แล้วแต่
ตอนนี้พวกเราก็ผ่านตัวเขาไปตลอดเวลาไม่ได้สนใจอะไร


"ดัลลัส เจ้าคิดว่าเขาอยู่ไกลจากตัวเมืองรึเปล่า!?" หลิงนูถามระหว่างควบม้าตาม


"ไกลไม่ไกลไม่สำคัญครับ เราต้องรีบไปยังเนินนั่นให้เร็วที่สุด แล้วหาตัวเขา!"
"เรามีเวลาไม่มากครับ ตอนนี้คุณยูจิสอาจจะถูกลากตัวไปอยู่ก้ได้!" ดัลลัสพูดแบบค่อนข้างร้อนรน ตอนนี้เองเราเหลือเวลาไม่มากจริงๆ ชีวิตของเขาแขวนอยู่บนเส้นด้ายแล้วตอนนี้...


"อืมตกลง!" หลิงนูเร่งควบม้าตามดัลลัสไป เพราะอีกฝั่งเองก็เหมือนจะเร่งความเร็วขึ้นด้วย


@WeishaoTien (วิ่งตาม)


..


เวลาผ่านไปสักพัก ตอนนี้พวกเราทั้งสามคน ดัลลัส หลิงนู และแม่ทัพเว่ยก็วิ่งมาถึงประตูเมืองตะวันตกที่เหมือนจะเปิดอยู่ตามเวลาท้องถิ่นยูเดีย เว้นแต่จะเป็นพ่อค้าหรือพลเรือนเพื่อที่จะเข้าออกไปสู่เมืองต่างๆกัน
"ช้าก่อนพลเรือน พวกเจ้าจะไปไหนกัน?" ทหารยามหน้าประตูเมืองเห็นท่าทางรีบร้อนของดัลลัสกับหลิงนูและแม่ทัพเว่ยก็เลยเอ่ยถามก่อนว่าจะไปไหนกัน มืดค่ำเช่นนี้แล้ว


ดัลลัสหยุดกระดานลงพร้อมกับหลิงนูที่หยุดม้าลง เนื่องด้วยทหารยามเรียกคุยว่าจะไปไหนกัน คนที่ต้องแก้ต่างก็คงต้องเป็นดัลลัสเสียแล้ว
"ข้าเองนิโคเล ดัลลัสผู้ที่รู้จักกับท่านเจ้าแคว้นยูเดีย"
"พวกเรามีธุระไปสืบสวนนอกเมืองชั่วคราวน่ะครับท่านทหารยาม พวกเขาเหล่านี้เป็นผู้ช่วยของข้า ข้าจะไปกับพวกเขาไม่นานเกินรอ" ดัลลัสเอ่ยกับทหารยามแล้วตี้ต่างให้ทหารยามเข้าใจง่ายๆว่าหลิงนูและดัลลัสเป็นผู้ช่วยของเขา


"อ๋อๆ เจ้านี่เอง ถ้าเจ้ามีคดีสืบสวนอะไรละก็ รีบกลับมานะ มืดค่ำแบบนี้ไม่รู้ว่าปีศาจจากทาทารัสตัวไหนจะโผล่ออกมา ระวังตัวด้วย" ทหารยามพยักหน้า ที่แท้ดัลลัสกับผู้ช่วยจะออกไปสืบคดีนี่เอง ช่างขยันขันแข็งนักเขาเลยปล่อยไปพร้อมบอกให้ระวังพวกสัตว์ประหลาดด้วย


เมื่อทางสะดวกแล้วดัลลัสจึงขึ้นกระดานเตรียมพวกเราต่อ เพื่อไม่ให้เสียเวลาไปมากกว่านี้
"ทางสะดวกแล้วพวกเรารีบไปต่อกันเถอะครับ!" ว่าจบดัลลัสก็พุ่งกระดานออกไปจากเขตประตูเมืองตะวันตกทันทีทันใด


"เอ่ยดัลลัสรอด้วย!" หลิงนูรีบควบม้าตาม แม่ทัพเว่ยเองเห็นทุกคนออกตัวไปแล้วก็วิ่งตามไปแบบไม่ลดละตามดัลลัสให้ทันด้วยท่าทางที่รีบร้อนของเขานั้น


..
"พวกเขาดูรีบร้อนกันจังนะ ไม่รู้ว่ามีเรื่องร้ายแรงอะไรรึเปล่า?" ทหารยามมองตามหลังทั้งสามคนที่ออกจากประตูเมืองตะวันตกไป ช่างรีบร้อนเหลือเกินเชียว คุยกันไม่ถึงประโยคเลยแหะ


..
...
.....


ตอนนี้เอง ดัลลัส หลิงนูและแม่ทัพเว่ยวิ่งออกมาจากตัวเมืองยูเดียแล้ว ผ่านป่ารอบนอกเมืองมาอย่างรวดเร็วดว้ยความรีบร้อนของทั้งสามคน เพื่อที่จะไปช่วยยูจิสให้ไวที่สุดซึ่งน่าจะยังอยู่ที่เนินนั้น
พอพ้นเขตป่ามาก็เป็นเขตเนินอย่างที่ดัลลัสได้ว่าไว้จริงๆ
แต่ปัญหาก็คือ
ยูจิสนั้นอยู่ตรงส่วนไหนของเนินกอร์โธลัสเนี่ย เพราะอาณาเขตของเนินที่ว่า มันน่าจะไม่ใช่น้อยๆเสียแล้ว เราเองก็ไม่รู้ตำแหน่งของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว หลิงนูเห็นแล้วก็หวั่นใจว่าจะไปตรงไหนดี


"ถึงเนินแล้ว.. แต่ว่าเขาอยู่ตรงไหนกันล่ะดัลลัส เนินกว้างขนาดนี้เนี่ย ยิ่งเป็นตอนกลางคืนด้วย..." หลิงนูควบม้าตามดัลลัสที่ยังไงวิ่งอยู่เรื่อยอย่างไม่หยุดยั้งพร้อมกับแม่ทัพเว่ย ไม่รู้ว่ายูจิสอยู่ตรงไหนเพราะเนินก็กว้างอยู่พอตัวเลย


"ถ้าไม่มันใจ ลองขึ้นไปดูตรงเนินที่สูงแล้วมองรอบๆกันครับ บางทีเราอาจจะเห็นได้ชัดขึ้น" ดัลลัสเอ่ยก่อนเงยหน้ามองท้องฟ้า
วันนี้รู้สึกโชคดี ท้องฟ้าปลอดโปร่งเมฆน้อยจนแทบไม่มี ดวงดาวสุกสกาวเต็มท้องฟ้า ยิ่งไปกว่านั้นพระจันทร์เป้นข้างขึ้นเต็มดวง คงจะช่วยให้แสงสว่างช่วยในการตามหาได้ อย่างน้อยก็ไม่มืดมากจนเกินไป
"คืนนี้คงจะตามหาตัวง่ายหน่อยครับ แสงสว่างตอนกลางคืนรู้สึกว่าจะมีเพียงพอ" ว่าจบดัลลัสพาทั้ง 2 คนที่ตามมาพาไปขึ้นเนินสูงใกล้เคียงเพื่อมองหายูจิสจากบนยอดเนิน ว่าอยู่ตรงไหนกันแน่...


เมื่อมาถึงยอดเนิน ดัลัลสหลิงนูและแม่ทัพเว่ยช่วยกันมองหาทันทีว่ายูจิสที่โดนจับไปอยู่ตรงไหน ทั้งสามคนมองหากันคนละมุม ก่อนที่ดัลลัสจะเดินไปรอบๆแล้วพบร่องรอยบางอย่าง
"ตรงนี้ครับ ตรงนี้มีร่องรอยบางอย่าง" ดัลลัสเอ่ยก่อนจะเรียกหลิงนูและแม่ทัพเว่ยมารวมกันเพื่อดูร่องรอยบางอย่าง


ร่องรอยที่พบก็คือรอยเหมือนถูกลากไป เป็รอยยาวไปทางทิศตะวันตกอีกประมาณ 4 คืบ เราพอสามารถเดาได้ว่าเขาถูกลากไปทางนี้
"เขาต้องถูกพาตัวไปทางนี้แน่นอนครับ รีบไปเร็วเข้า" ดัลลัสเอ่ยแล้วชี้ไปข้างหน้า หลิงนูกับแม่ทัพเว่ยจึงต้องตามไปติดๆ


"ขอให้ทันทีเถอะ...!" หลิงนูว่าแล้วก็ควบม้าตามดัลลัสไป


@WeishaoTien (ตาม)


ทุกคนวิ่งมาเรื่อยๆตามทางอย่างเร่งรีบจนเหนื่อยไปแล้วบ้าง แต่แรงฮึดสู้ทุกคนยังไม่อยู่จึงต้องวิ่งไม่ลดละ เพื่อที่จะให้ดัลลัสช่วยคลี่คลายปมปริศนานี้ ยังไงก็ต้องทำให้สำเร็จ
ในที่สุด หลังจากวิ่งมาสักระยะพวกเราก็มองเห็นสิ่งๆหนึ่ง เป็นกลุ่มประมาณ 3 คนยืนอยู่บนยอดเนินเตี้ยยอดหนึ่ง คนนึงนั่งคุกเข่าอยู่ส่วนอีกสองคนยืนอยู่ตรงหน้าคนคุกเข่า เหมือนกำลังพิพากษาคุยอะไรกันอยู่
"นั่น คุณยูจิสแน่นอน ใช่เลย!" ดัลลัสแน่ใจ ที่นั่งคุกเข่าอยู่คือยูจิสแน่นอน


===
ฝั่งยูจิส


ยูจิสสำนึกผิดแล้ว เอาแต่พูดซ้ำไปซ้ำมา
"อึกกก...! ข้าขอโทษษษษษษ.....! ที่ขโมยของๆท่านหัวหน้ากิลด์..! แต่ แต่ข้าไม่ได้ตั้งใจ..!"
เรื่องที่เขาขโมยของท่านหัวหน้ากิลด์ที่เขาพูดออกมา แต่เขาไม่ได้เป็นคนฆ่ายูจิสสีหน้ากลัวด้วยเข้าใจว่าเป็นผีทั้งสอง


“ข้า..ข้า..ก็แค่.. วันที่ตกลงจะขายแหวน... จู่ๆ ...กระเป๋าคาดเอวของฉันก็ไม่รู้....ว่ามีบันทึกกับคริสตัลใส่มาเมื่อไหร่
บันทึกนั่น...สั่งฉันให้ทำไม่งั้นจะเอาชีวิตฉัน...!” ยูจิสสารภาพบางอย่าง


“ใครกัน ยูจิส” ก่อนเคนท์ในชุดคลุมที่คัดเสียงเลียนแบบคุณกริมม์ ปรากฎตัวขึ้นถามเสียงน่ากลัว
“มันเป็นคำสั่งจากใคร”


“กะ...กริมม์ เจ้า..เองก็ตายไปแล้วเหรอ...” ยูจิสได้ยินเสียงคุ้นเคยก่อนเงยหน้ามอง ด้วยสีหน้าหวาดกลัว "คั่กก...!"


“มันเป็นใคร บอกมา ใครสั่งให้แกทำ”


"ข้าไม่รู้! ข้าไม่รู้จริงๆ! โฮฮฮฮ!!" ยูจิสตะโกนบอกไม่รู้เรื่อง เว้นแต่เขาทำตามที่เขาสารภาพมาว่ามีคนบงการ ยูจิสเองก็ไม่รู้ได้แต่นั่งคุกเข่าก้มหน้า


"งั้นแกก็คงหมดประโยชน์ ไม่มีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่"
ก่อนคนชุดคลุมคนที่สองยกดาบ หมายจะเอาชีวิตยูจิสที่มืดแปดด้านสิ้นหวังตอนนั้นเอง


===
กลับมาฝั่งดัลลัสและทุกคน ดัลัลสมองเห้นว่าคนที่ยืนอยู่ถือดาบหมายจะฟันยูจิสทิ้ง
"ไม่ได้การ! ช่วยเขาไม่ทันแน่ครับ!" ดัลลัสเร่งฝีกระดานขึ้นอีกแต่ไม่ทันแน่ เขาเลยจะหยิบอะไรปาใส่เพื่อขัดขวางในวินาทีนั้น


จังหวะที่หลิงนูได้ยินดัลลัสบอกว่าไม่ทันแน่ เธอก็พลันนึกออกอะไรบางอย่าง เราเองก้น่าจะมีวิธี
"ท่านแม่ทัพ! ท่านช่วยเหวี่ยงข้าไปหากลุ่มคนในชุดดำนั้นได้รึไม่! ข้าคิดว่าน่าจะเร็วพอที่จะหยุดพวกเขาได้!" หลิงนูเสนอแผนการณ์


@WeishaoTien (ความคิดดี ข้าช่วยอีกแรง)


หลิงนูขอช่วยเว่ยเส้าเทียนเพื่อให้ช่วยเหวี่ยงเธอสุดแรงพุ่งไปทางชายคนนั้น จากนั้นแม่ทัพเว่ยขอจับตัวหลิงนูในท่าเตรียมขว้างตัวเธอไปหากลุม่ชายคนนั้นที่กำลังเงื้องดาบ


@WeishaoTien (เอาล่ะไปเลยแม็กนั่ม / ขว้างนู)


"โอ้ออออออ!!" แม่ทัพเว่ยขว้างหลิงนูเต็มที่ หลิงนูเลยใช้ตัวเบาที่มีผสานกับความเร็วทำให้เร็วขึ้นอีกเเท่าตัวพุ่งไปหาชายคนนั้น มันมีความเร็วมากพอกับลูกธนูที่พุ่งเข้าหาเป้าหมาย
คนชุดดำที่กำลังจะฟันดาบลงไปที่ยูจิสนั้นชั่ววินาทีนั้นเองก็สัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งกำลังเข้ามาใกล้ เร็วมาก


"!!"


หลิงนูที่เข้าใกล้อีกฝ่ายอย่างไว ก็เตะตัดดาบอีกฝ่ายให้หลุดมือเพื่อไม่ให้สังหารยูจิสได้ และหลิงนูก็สไลด์แลนด์ดิ้งอย่างทุลักทุเล--
ในที่สุด ก็มาช่วยได้ทันเวลา..

ม้าหมวกแหวน คสพ.ดัลลัส

@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ชาวโรมัน: นิโคเล ดัลลัส { ยอดนักสืบจิ๋ว } เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2020-2-19 11:20
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +4 ความโหด โพสต์ 2020-2-19 11:19
คุณได้รับ +10 ความโหด โพสต์ 2020-2-19 11:19

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -44 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -44 + 10

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เซ็กเธาว์โหย่วอี้
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
ธนูจิ่วเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x25
x30
x2
x1
x1
x1
x168
x1
x2
x58
x8
x30
x2
x2
x2
x2
x660
x160
x360
x260
x360
x3
x1
x71
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x3
x1
x58
x2
x3
x5
x3
x60
x4
x3
x100
x210
x210
x100
x9
x10
x57
x10
x1
x5
x3
x1
x4
x4000
x175
x5
x8
x63
x126
x4
x139
x400
x152
x1400
x43
x18
x7
x1330
x161
x122
x16
x225
x25
x720
x120
x58
x1452
x120
x26
x480
x8
x1980
x19
x30
x15
x45
x9
x1402
x800
x1400
x3000
x420
x140
x17
x800
x10
x20
x8
x19
x10
x1200
x144
x54
x1600
x38
x64
x800
x14
x1
x9
x2230
x800
x9
x1302
x1400
x10
x1600
x90
x7
x117
x10
x1200
x138
x100
x1
x14
x120
x3
x1020
x3
x450
x1200
x278
x1800
x60
x1
x1550
x274
x1
x18
x30
x820
x430
x2050
x1980
x140
x2985
x24
x5
x13
x2927
x23
x9
x165
x94
x22
x1
x240
x59
x203
x2
x2050
x100
x9
x1095
x188
x29
x17
x884
x163
x1061
x1220
x920
x1338
x220
x43
x293
x1400
x1076
x2860
x2176
x1049
x2840
x1760
x390
x1421
x1908
x840
x1
x1480
x112
x1632
x1669
x513
x2520
x2987
x1062
x22
x159
x394
x1058
x87
x180
x838
x12
x327
x1428
x3814
x18
x861
x2
x950
x265
x1424
x3000
x470
x760
x19
x279
x3
x16
x5197
x3384
x1787
x3758
x10
x2
x9999
x1
x2110
x1304
x368
x382
x59
x220
x2223
x2880
x1674
x3350
x2
x394
x625
x2655
x288
x8
x2600
x28
x98
x3
x143
x9999
x323
x131
x2274
x33
x10
x91
x116
x320
x16
x1115
x21
x7
x2065
x6047
x1416
x127
x1755
x9
x84
x19
x80
x8
x2462
x3
x20
x9
x928
x6
x2980
x1824
x2028
x13
x493
x138
x850
x3432
x2079
x1372
x2619
x2224
x1475
x1094
x2539
x191
x205
x9999
x212
x1390
x24
x1602
x1278
x1207
x29
x3426
x2688
x3465
x308
x17
x639
x369
x4
x533
x582
x880
x1017
x2146
x2833
x20
x2872
x4319
x175
x32
x3808
x2212
x4324
x3062
x730
x1439
x2554
x25
x2060
x3419
x1220
x83
x3419
x663
x1
x418
x405
x2
x1075
x716
x626
x610
x1743
x56
x1108
x1282
x104
x83
x344
x2391
x2438
x200
x79
x76
x127
x132
x402
x1098
x384
x607
x338
x87
x1095
x1254
x1600
x9999
x24
x803
x2001
x518
x91
x2035
x98
x22
x1869
x1020
x944
x977
x818
x64
x215
x7
x1637
x472
x411
x1
x1
x2977
x1

214

กระทู้

1131

โพสต์

32หมื่น

เครดิต

ภูน้ำต่างแดน ลมเดือนร่วมฟ้า

เงินชั่ง
269125
เงินตำลึง
1336084
ชื่อเสียง
101142
ความหิว
2055

ใบรับรองภาษาอาร์เมเนียใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
6377
ความชั่ว
0
ความโหด
578
霸王龍
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2020-3-4 22:25:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  ความจริง.. แม้ว่าจะถูกปกปิดเอายาวนานเพียงใด
                                  ต่อให้พยายามที่จะปกปิดหรือเก็บงำความจริงไว้
                                  ซักวันไม่ช้าก็เร็วความจริงก็จะปรากฎให้เห็นขึ้นมา
                                  บางคนนั้นรู้สึกดีกับความจริงแต่บางคนกลับไม่ดี
                                  แต่ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดีเช่นไรกับผู้คนก็ตามแต่...
                                  ความจริงไม่มีทางถูกบิดเบือนเป็นเช่นอื่นไปได้....



                                   จากความเดิมตอนที่แล้ว..

                                   หลังจากที่เกิดเรื่องวุ่นวายมากมาย จนกลายเป็นว่าทำให้ต้องตามสืบตางล้างตามเช็ดต่างๆนาๆจนต้องมีคนตายเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน จนทำให้แม่ทัพเว่ยฯต้องรีบเร่งตัวเองเพื่อไล่ตามจับตัวการที่เพิ่งจะก่อเรื่องอุกฉกรรจ์สะเทือนขวัญต่อหน้าต่อตาพวกเขา แม่ทัพเว่ยที่เหมือนจะเป็นผู้เห็นผู้ก่อเหตุก็ได้พุ่งออกจากโรงเตี๊ยมและวิ่งไล่ตามผู้ก่อเหตุคนนั้นเพื่อจับตัวมา ท่ามกลางความตกตะลึงของชาวบ้านที่เห็นชายร่างยักษ์ที่ต่างพากันนึกว่าโทรลป่าวิ่งกระโดดพุ่งขึ้นมาบนหลังคาอย่างรวดเร็วเช่นนั้น...

                                   การวิ่งไล่ตามจับนั้นเป็นไปอย่างยากลำบาก ด้วยตัวของแม่ทัพเว่ยฯที่ใหญ่ยักษ์ไม่สามารถวิ่งบนหลังคาของสิ่งก่อสร้างได้ตลอดเวลา จึงจำต้องวิ่งที่พื้นดินด้านล่างเพื่อไล่ตามบ้าง เจอสิ่งที่ก่อสร้างใดที่แข็งแรงก็กระโดดปีนขึ้นไป สลับขึ้นๆลงๆเช่นนี้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเกือบคว้าจับได้ ผู้ก่อเหตุก็ไม่วายสิ้นฤทธิ์จึงเกิดการไล่ล่าอันดุเดือดเกิดขึ้นจนทั้งสองมาถึงที่จตุรัสกลางเมือง แม่ทัพเว่ยฯที่เห็นสบโอกาสเหมาะได้หมายจะพุ่งเข้าจับกุมผู้ก่อเหตุคนนั้นมาในจังหวะทีเผลอ พลันอีกฝ่ายกลับไหวตัวทัน ได้พุ่งสวนทางกลับเข้ามาพร้อมกับแท่งแก้วอะไรบางอย่างในมือ ก่อนที่จะหายทะลุตัวของแม่ทัพเว่ยไป ทำเอาชายร่างยักษ์ถึงกับนิ่งไปชั่วขณะด้วยความฉงน.. และกลับโรงเตี๊ยมไปมือเปล่า...

                                   เมื่อกลับมาถึงที่โรงเตี๊ยม แม่ทัพเว่ยฯเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างให้ทุกๆคนฟังรวมถึงเหตุการณ์ประหลาดที่คนหายไปต่อหน้าต่อตาของแม่ทัพเว่ยฯเอง ซึ่งในขณะนั้นเด็กหนุ่มเจ้าปัญญาอย่างดัลลัส ก็รู้ได้ทันทีว่านั่นเป็นสิ่งของที่ทำให้ผู้ถือครองสามารถเคลื่อนย้ายจากอีกที่นึงไปยังอีกที่นึงได้ในพริบตา.. นั่นทำให้กลุ่มที่สืบเรื่องออกไปข้างนอกอีกครั้ง และครั้งนี้พวกเขาได้ฝากยูจิส ซึ่งเป็นสมาชิกอีกคนนึงของกลุ่มที่หญิงสาวที่เพิ่งเสียชีวิตไป เขายังเป็นพยานปากสำคัญที่จะสามารถหาความจริงไว้กับแม่ทัพเว่ยอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้แม่ทัพเว่ยฯได้บอกกับแม่นางหลิงนูที่ขอความช่วยเหลือตรงนี้เอาไว้ คราวนี้หากเกิดเรื่องขึ้นอีกครั้ง เขาจะไม่รับผิดชอบอีก..

                                   ในช่วงเวลาที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น กลุ่มสือบเรื่องทั้งหมดก็ได้รีบปลี่กลับมาพร้อมถามหายูจิสอย่างตื่นตูม แม่ทัพเว่ยฯที่กำลังงีบ ได้บอกทุกคนว่าเจ้าตัวขอไปเข้าห้องน้ำ ซึ่งผู้คนก็พากับไปยังห้องน้ำ แต่สิ่งที่พบกลับนั้นกลับไม่มี เหลือกเพียงความว่างเปล่า นั่นทำให้ทุกๆคนรีบปรี่ออกจากโรงเตี๊ยม แน่นอนว่ามีคนที่รู้ว่ายูจิสนั้นอยู่ที่ไหน และแน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่นอน...



                                  เนินกอร์โธลัส นอกเมืองยูเดีย...

                                  เรื่องราวไม่คิดไม่คาดฝันเกิดขึ้นเล็กน้อยแบบกระทันหันพอสมควร ในเมื่อดัลลัสได้รับรู้ว่ายูจิส เป้าหมายของคนร้ายนั้นได้ถูกพาตัวไปแล้วเป็นที่เรียบร้อย เราหลงกัลคนร้ายอย่างเต็มๆ เหมือนเขาวางแผนมาอย่างดี ถึงแม้พวกเราจะสืบสวนไล่ตามอย่างไรก็ไม่สามารถจับตัวได้เลย อุปกรณ์และพลังเวทย์ช่างพรั่งพร้อมอะไรเช่นนี้ เราเองมีแค่สองมือสองเท้าและวิชา(??)ยังจับตัวเขาไม่ได้ ตามคำให้การณ์ของแม่ทัพเว่ยในตอนแรก ท้ายที่สุดแล้วพวกเราหลงกลจนประมาทไปเลยเชียว

                                  ตอนนี้ไม่มีเวลามากแล้ว ดัลลัสรีบพาทุกๆคนทั้งหลิงนูและแม่ทัพเว่ยออกไปยังข้างนอกเมืองให้เร็วที่สุด โดยดัลลัสบอกว่ายูจิสถูกพาไปยัง เนินกอร์โธลัส ที่อยู่นอกเมืองยูเดีย ไม่นึกไม่ฝันว่าจะพาไปยังที่นั่นนอกเมือง ถ้าอยู่ในเมืองอาจจะตามตัวได้ง่ายกว่านี้แท้ๆ..

                                 * ครืดดดด*

                         ** กุบกับ กุบกับ **

                                  เสียงกระดานลื่นไหลไปตามทางที่ไม่มีท่าทีจะหยุดได้ง่ายๆ มั่งพุ่งไปโดยเหมือนมีเวทย์มนต์ด้วยเป็นพลังของสิ่งประดิษฐ์ ทำให้ไปข้างหน้านำทุกคนได้ที่มีความเร็วพอๆกับอาชาเลยทีเดียว ส่วนแม่นางหลิงนูนั้นก็ขี่ม้าเซ็กเธาว์ตามดัลลัสไป ส่วนแม่ทัพเว่ยมีความจำเป็นก็เลยต้องวิ่งตามพร้อมกับม้าคู่ใจที่วิ่งตีข้างมา ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงพลบค่ำแล้ว ผู้คนในเมืองก็เหมือนจะกลับบ้านกลับช่องไปพักผ่อนกันซะส่วนมากแล้ว เว้นแต่พวกพ่อค้า ทหารลาดตระเวนกับผู้คนทำงานกลางคืน หรือนักท่องราตรีอะไรก็แล้วแต่

                                  ตอนนี้พวกเราก็ผ่านตัวเขาไปตลอดเวลาไม่ได้สนใจอะไร

                                  "ดัลลัส เจ้าคิดว่าเขาอยู่ไกลจากตัวเมืองรึเปล่า!?" หลิงนูถามระหว่างควบม้าตาม

                                  "ไกลไม่ไกลไม่สำคัญครับ เราต้องรีบไปยังเนินนั่นให้เร็วที่สุด แล้วหาตัวเขา!"

                                  "เรามีเวลาไม่มากครับ ตอนนี้คุณยูจิสอาจจะถูกลากตัวไปอยู่ก้ได้!" ดัลลัสพูดแบบค่อนข้างร้อนรน ตอนนี้เองเราเหลือเวลาไม่มากจริงๆ ชีวิตของเขาแขวนอยู่บนเส้นด้ายแล้วตอนนี้...

                                  "อืมตกลง!" หลิงนูเร่งควบม้าตามดัลลัสไป เพราะอีกฝั่งเองก็เหมือนจะเร่งความเร็วขึ้นด้วย

                                  "....." แม่ทัพเว่ยเองไม่ได้พูดอะไรมากนัก แน่นอนล่ะ ตัวเขานั้นแม้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขามักจะเป็นคนที่เยือกเย็นอยู่เสมอ แต่สิ่งที่เขานั้นนำติดตัวมาด้วยนั้น น่าจะเหมาะกับคำว่าเลือดเย็นมากกว่า เพราะอาวุธที่เขามีทั้งหมดนั้นตอนนี้อยู่ในตัวของเขาทั้งหมด

                                   ..

                                   เวลาผ่านไปสักพัก ตอนนี้พวกเราทั้งสามคน ดัลลัส หลิงนู และแม่ทัพเว่ยก็วิ่งมาถึงประตูเมืองตะวันตกที่เหมือนจะเปิดอยู่ตามเวลาท้องถิ่นยูเดีย เว้นแต่จะเป็นพ่อค้าหรือพลเรือนเพื่อที่จะเข้าออกไปสู่เมืองต่างๆกัน

                                   "ช้าก่อนพลเรือน พวกเจ้าจะไปไหนกัน?" ทหารยามหน้าประตูเมืองเห็นท่าทางรีบร้อนของดัลลัสกับหลิงนูและแม่ทัพเว่ยก็เลยเอ่ยถามก่อนว่าจะไปไหนกัน มืดค่ำเช่นนี้แล้ว

                                  ดัลลัสหยุดกระดานลงพร้อมกับหลิงนูที่หยุดม้าลง เนื่องด้วยทหารยามเรียกคุยว่าจะไปไหนกัน คนที่ต้องแก้ต่างก็คงต้องเป็นดัลลัสเสียแล้ว

                                  "ข้าเองนิโคเล ดัลลัสผู้ที่รู้จักกับท่านเจ้าแคว้นยูเดีย"

                                  "พวกเรามีธุระไปสืบสวนนอกเมืองชั่วคราวน่ะครับท่านทหารยาม พวกเขาเหล่านี้เป็นผู้ช่วยของข้า ข้าจะไปกับพวกเขาไม่นานเกินรอ" ดัลลัสเอ่ยกับทหารยามแล้วตี้ต่างให้ทหารยามเข้าใจง่ายๆว่าหลิงนูและดัลลัสเป็นผู้ช่วยของเขา

                                  "อ๋อๆ เจ้านี่เอง ถ้าเจ้ามีคดีสืบสวนอะไรละก็ รีบกลับมานะ มืดค่ำแบบนี้ไม่รู้ว่าปีศาจจากทาทารัสตัวไหนจะโผล่ออกมา ระวังตัวด้วย" ทหารยามพยักหน้า ที่แท้ดัลลัสกับผู้ช่วยจะออกไปสืบคดีนี่เอง ช่างขยันขันแข็งนักเขาเลยปล่อยไปพร้อมบอกให้ระวังพวกสัตว์ประหลาดด้วย

                                  เมื่อทางสะดวกแล้วดัลลัสจึงขึ้นกระดานเตรียมพวกเราต่อ เพื่อไม่ให้เสียเวลาไปมากกว่านี้

                                  "ทางสะดวกแล้วพวกเรารีบไปต่อกันเถอะครับ!" ว่าจบดัลลัสก็พุ่งกระดานออกไปจากเขตประตูเมืองตะวันตกทันทีทันใด

                                  "เอ่ยดัลลัสรอด้วย!" หลิงนูรีบควบม้าตาม แม่ทัพเว่ยเองเห็นทุกคนออกตัวไปแล้วก็วิ่งตามไปแบบไม่ลดละตามดัลลัสให้ทันด้วยท่าทางที่รีบร้อนของเขานั้น

                                  ..

                                  "พวกเขาดูรีบร้อนกันจังนะ ไม่รู้ว่ามีเรื่องร้ายแรงอะไรรึเปล่า?" ทหารยามมองตามหลังทั้งสามคนที่ออกจากประตูเมืองตะวันตกไป ช่างรีบร้อนเหลือเกินเชียว คุยกันไม่ถึงประโยคเลยแหะ

                                  ..
                                  ...
                                  .....

                                  ตอนนี้เอง ดัลลัส หลิงนูและแม่ทัพเว่ยวิ่งออกมาจากตัวเมืองยูเดียแล้ว ผ่านป่ารอบนอกเมืองมาอย่างรวดเร็วดว้ยความรีบร้อนของทั้งสามคน เพื่อที่จะไปช่วยยูจิสให้ไวที่สุดซึ่งน่าจะยังอยู่ที่เนินนั้น พอพ้นเขตป่ามาก็เป็นเขตเนินอย่างที่ดัลลัสได้ว่าไว้จริงๆ แต่ปัญหาก็คือ

                                   ยูจิสนั้นอยู่ตรงส่วนไหนของเนินกอร์โธลัสเนี่ย เพราะอาณาเขตของเนินที่ว่า มันน่าจะไม่ใช่น้อยๆเสียแล้ว เราเองก็ไม่รู้ตำแหน่งของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว แม่นางหลิงนูเห็นแล้วก็หวั่นใจว่าจะไปตรงไหนดี


                                  "ถึงเนินแล้ว.. แต่ว่าเขาอยู่ตรงไหนกันล่ะดัลลัส เนินกว้างขนาดนี้เนี่ย ยิ่งเป็นตอนกลางคืนด้วย..." แม่นางหลิงนูควบม้าตามดัลลัสที่ยังไงวิ่งอยู่เรื่อยอย่างไม่หยุดยั้งพร้อมกับแม่ทัพเว่ย ไม่รู้ว่ายูจิสอยู่ตรงไหนเพราะเนินก็กว้างอยู่พอตัวเลย

                                  "ถ้าไม่มันใจ ลองขึ้นไปดูตรงเนินที่สูงแล้วมองรอบๆกันครับ บางทีเราอาจจะเห็นได้ชัดขึ้น" ดัลลัสเอ่ยก่อนเงยหน้ามองท้องฟ้า

                                  วันนี้รู้สึกโชคดี ท้องฟ้าปลอดโปร่งเมฆน้อยจนแทบไม่มี ดวงดาวสุกสกาวเต็มท้องฟ้า ยิ่งไปกว่านั้นพระจันทร์เป้นข้างขึ้นเต็มดวง คงจะช่วยให้แสงสว่างช่วยในการตามหาได้ อย่างน้อยก็ไม่มืดมากจนเกินไป

                                  "คืนนี้คงจะตามหาตัวง่ายหน่อยครับ แสงสว่างตอนกลางคืนรู้สึกว่าจะมีเพียงพอ" ว่าจบดัลลัสพาทั้ง 2 คนที่ตามมาพาไปขึ้นเนินสูงใกล้เคียงเพื่อมองหายูจิสจากบนยอดเนิน ว่าอยู่ตรงไหนกันแน่...

                                  เมื่อมาถึงยอดเนิน ดัลัลสหลิงนูและแม่ทัพเว่ยช่วยกันมองหาทันทีว่ายูจิสที่โดนจับไปอยู่ตรงไหน ทั้งสามคนมองหากันคนละมุม ก่อนที่ดัลลัสจะเดินไปรอบๆแล้วพบร่องรอยบางอย่าง

                                   "ตรงนี้ครับ ตรงนี้มีร่องรอยบางอย่าง" ดัลลัสเอ่ยก่อนจะเรียกหลิงนูและแม่ทัพเว่ยมารวมกันเพื่อดูร่องรอยบางอย่าง

                                   ร่องรอยที่พบก็คือรอยเหมือนถูกลากไป เป็รอยยาวไปทางทิศตะวันตกอีกประมาณ 4 คืบ เราพอสามารถเดาได้ว่าเขาถูกลากไปทางนี้

                                   "เขาต้องถูกพาตัวไปทางนี้แน่นอนครับ รีบไปเร็วเข้า" ดัลลัสเอ่ยแล้วชี้ไปข้างหน้า หลิงนูกับแม่ทัพเว่ยจึงต้องตามไปติดๆ

                                   "ขอให้ทันทีเถอะ...!" หลิงนูว่าแล้วก็ควบม้าตามดัลลัสไป

                                   "...." ตรงนี้แม่ทัพเว่ยเส้าเทียนเองไม่ได้มีความคิดเห็นอะไรมากนัก เพราะความรับผิดชอบเขาเองก็ดันหายไปเพราะชะล่าใจว่าไปเข้าห้องน้ำ

                                    ทุกคนวิ่งมาเรื่อยๆตามทางอย่างเร่งรีบจนเหนื่อยไปแล้วบ้าง แต่แรงฮึดสู้ทุกคนยังไม่อยู่จึงต้องวิ่งไม่ลดละ เพื่อที่จะให้ดัลลัสช่วยคลี่คลายปมปริศนานี้ ยังไงก็ต้องทำให้สำเร็จ ในที่สุด หลังจากวิ่งมาสักระยะพวกเราก็มองเห็นสิ่งๆหนึ่ง เป็นกลุ่มประมาณ 3 คนยืนอยู่บนยอดเนินเตี้ยยอดหนึ่ง คนนึงนั่งคุกเข่าอยู่ส่วนอีกสองคนยืนอยู่ตรงหน้าคนคุกเข่า เหมือนกำลังพิพากษาคุยอะไรกันอยู่


                                    "นั่น คุณยูจิสแน่นอน ใช่เลย!" ดัลลัสแน่ใจ ที่นั่งคุกเข่าอยู่คือยูจิสแน่นอน

                                     ===
                                    ฝั่งยูจิส


                                  ยูจิสสำนึกผิดแล้ว เอาแต่พูดซ้ำไปซ้ำมา

                                  "อึกกก...! ข้าขอโทษษษษษษ.....! ที่ขโมยของๆท่านหัวหน้ากิลด์..! แต่ แต่ข้าไม่ได้ตั้งใจ..!" เรื่องที่เขาขโมยของท่านหัวหน้ากิลด์ที่เขาพูดออกมา แต่เขาไม่ได้เป็นคนฆ่ายูจิสสีหน้ากลัวด้วยเข้าใจว่าเป็นผีทั้งสอง


                                  “ข้า..ข้า..ก็แค่.. วันที่ตกลงจะขายแหวน... จู่ๆ ...กระเป๋าคาดเอวของฉันก็ไม่รู้....ว่ามีบันทึกกับคริสตัลใส่มาเมื่อไหร่

บันทึกนั่น...สั่งฉันให้ทำไม่งั้นจะเอาชีวิตฉัน...!” ยูจิสสารภาพบางอย่าง


                                  “ใครกัน ยูจิส” ก่อนเคนท์ในชุดคลุมที่คัดเสียงเลียนแบบคุณกริมม์ ปรากฎตัวขึ้นถามเสียงน่ากลัว



                                  “มันเป็นคำสั่งจากใคร”


                                  “กะ...กริมม์ เจ้า..เองก็ตายไปแล้วเหรอ...” ยูจิสได้ยินเสียงคุ้นเคยก่อนเงยหน้ามอง ด้วยสีหน้าหวาดกลัว "คั่กก...!"


                                  “มันเป็นใคร บอกมา ใครสั่งให้แกทำ”


                                  "ข้าไม่รู้! ข้าไม่รู้จริงๆ! โฮฮฮฮ!!" ยูจิสตะโกนบอกไม่รู้เรื่อง เว้นแต่เขาทำตามที่เขาสารภาพมาว่ามีคนบงการ ยูจิสเองก็ไม่รู้ได้แต่นั่งคุกเข่าก้มหน้า


                                  "งั้นแกก็คงหมดประโยชน์ ไม่มีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่" ก่อนคนชุดคลุมคนที่สองยกดาบ หมายจะเอาชีวิตยูจิสที่มืดแปดด้านสิ้นหวังตอนนั้นเอง


                                  ===



                                  กลับมาฝั่งดัลลัสและทุกคน ดัลัลสมองเห้นว่าคนที่ยืนอยู่ถือดาบหมายจะฟันยูจิสทิ้ง



                                  "ไม่ได้การ! ช่วยเขาไม่ทันแน่ครับ!" ดัลลัสเร่งฝีกระดานขึ้นอีกแต่ไม่ทันแน่ เขาเลยจะหยิบอะไรปาใส่เพื่อขัดขวางในวินาทีนั้น


                                  จังหวะที่หลิงนูได้ยินดัลลัสบอกว่าไม่ทันแน่ เธอก็พลันนึกออกอะไรบางอย่าง เราเองก้น่าจะมีวิธี



                                  "ท่านแม่ทัพ! ท่านช่วยเหวี่ยงข้าไปหากลุ่มคนในชุดดำนั้นได้รึไม่! ข้าคิดว่าน่าจะเร็วพอที่จะหยุดพวกเขาได้!" หลิงนูเสนอแผนการณ์


                                  "ฮะ..? แม่นาง เอาจริงๆ" มันเป็นสิ่งที่ชวนให้แม่ทัพต้องย้อนกลับไปฟังอีกรอบ ความคิดของนางนั้นเป็นอะไรที่ไม่เลว แต่นางแน่ใจว่าจะให้เขาซัดนางไปหาคนพวกนั้นงั้นเหรอ?



                                  "ทำเถอะน่า..."


                                  หลิงนูขอช่วยเว่ยเส้าเทียนเพื่อให้ช่วยเหวี่ยงเธอสุดแรงพุ่งไปทางชายคนนั้น จากนั้นแม่ทัพเว่ยขอจับตัวหลิงนูในท่าเตรียมขว้างตัวเธอไปหากลุม่ชายคนนั้นที่กำลังเงื้องดาบ


                                  "แม่นาง ขออภัยที่ล่วงเกิน.. ฮึ่ยย่ะ!!!" แขนซ้ายที่เลิกแขนเสื้อขึ้นจนเห็นกล้ามเนื้อแขนของแม่ทัพร่างยักษ์ที่เขวี้ยงหญิงสาวร่างเล็กให้พุ่งออกไปราวซัดหอกไปที่ด้านหน้า


                                  "โอ้ออออออ!!" แม่ทัพเว่ยขว้างหลิงนูเต็มที่ หลิงนูเลยใช้ตัวเบาที่มีผสานกับความเร็วทำให้เร็วขึ้นอีกเเท่าตัวพุ่งไปหาชายคนนั้น มันมีความเร็วมากพอกับลูกธนูที่พุ่งเข้าหาเป้าหมาย



                                 คนชุดดำที่กำลังจะฟันดาบลงไปที่ยูจิสนั้นชั่ววินาทีนั้นเองก็สัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งกำลังเข้ามาใกล้ เร็วมาก


                                 "!!"


                                หลิงนูที่เข้าใกล้อีกฝ่ายอย่างไว ก็เตะตัดดาบอีกฝ่ายให้หลุดมือเพื่อไม่ให้สังหารยูจิสได้ และหลิงนูก็สไลด์แลนด์ดิ้งอย่างทุลักทุเล--



                               ในที่สุด ก็มาช่วยได้ทันเวลา..



ม้า,ทวน,หมวก,รักเกล้า





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2020-3-6 09:34
คุณได้รับ +190 คุณธรรม --20 ความโหด โพสต์ 2020-3-6 09:34

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -178 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -178 + 5

ดูบันทึกคะแนน


&quot;山川异域, 风月同天, 寄诸佛子, 共结来缘
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รัดเกล้ามงคล
สมาธิผืนป่า
จื่อซิงหม่า
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
ตัวเบาขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x40
x1
x1
x300
x4
x1
x3
x4
x25
x5
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x1
x1
x20
x1
x1
x20
x2
x1
x225
x20
x6
x4
x80
x5
x1
x20
x80
x70
x4
x4
x115
x80
x280
x5
x62
x106
x1
x1
x1
x280
x10
x122
x130
x15
x15
x324
x1
x100
x80
x220
x1
x400
x3
x3
x200
x400
x4
x425
x2
x100
x3
x400
x2
x400
x160
x200
x9
x15
x400
x20
x200
x400
x35
x30
x2
x60
x200
x25
x3
x200
x8
x140
x1
x600
x20
x400
x500
x40
x7
x150