ดู: 24|ตอบกลับ: 1

{ ทะเลหนานไห่ } ทะเลกลางซือหัว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-2-17 17:08:52 |โหมดอ่าน



ทะเลกลางซือหัว









{ ทะเลหนานไห่ }











คลื่นลมแถวนี้ค่อนข้างที่จะสงบ แต่ก็แฝงไปด้วยอันตราย ขึ้นชื่อว่าทะเลไม่มีสิ่งใดคาดเดาได้แน่นอน ทะเลพิสดารที่มีหินโสโครกมากมาย เชื้อเชิญเหล่าผู้กล้าแห่งท้องทะเลให้มาประลองความสามารถในนำเรือฝ่าฟันอุปสรรคอันยากลำบาก มีเรือหลายลำที่พ่ายแพ้แก้การเดินทาง ต้องเป็นผู้ที่มีความชำนาญถึงจะสามารถฝ่าออกมาได้

 





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

243

กระทู้

2202

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
118884025
เงินตำลึง
1999999027
ชื่อเสียง
251286
ความหิว
468

ใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
15439
ความชั่ว
8813
ความโหด
22492
ปลาทองน้อย
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2020-2-17 17:30:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เรื่องราวที่ 3 } เรื่องราวอลหม่านของแก๊งค์รัชทายาท
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 436

          เรือโจรสลัดลำใหญ่ร่องเล่นไปตามกระแสน้ำทะเลเพื่อที่จะเดินทางไปอีกสถานที่หมู่เกาะแห่งหนึ่งอยู่ห่างจากที่นี่นับโข

         หย่งเยี่ยประจำการอยู่ตรงหัวเรือหันมาไถ่ถาม กลุ่มนักผจญภัยหน้าใหม่ ที่กลุ่มซางอินรับหน้าที่พามาท่องเที่ยว "ใครยังไม่เคยเห็นมนุษย์วานรบ้าง?"

          หลี่ถิงเอ๋อห์ยกมือขึ้น "ข้ายังไม่เคยเห็นมนุษย์วานร"

          พวกพี่จิ่วก็เช่นเดียวกัน ไม่มีใครเคยเห็นมนุษย์ลิงก่อน พึ่งได้เปิดหูเปิดตาออกมาในโลกภายนอกท้องทะเลอันกว้างใหญ่ที่ซ่อนสิ่งเร้นลับไว้ เกาะต่างๆที่ต้องออกค้นหา "แล้วมันมีลักษณะอย่างไรแตกต่างจากมนุษย์ตรงไหนหรอ" อิงฮวาไม่เคยเห็นและไม่เคยรู้ เพิ่งได้มาใช้ชีวิตอย่างเป็นจริงเป็นจังไม่ถึงปีเลยถ้าไม่รวมโลกโต้วหลัว

          "ลิงตัวเป็นๆเลย พวกเจ้าจะได้เห็น"

          "พวกเขาก็มีลักษณะที่คล้ายคนสามารถพูดคุยสื่อสารกันได้แต่ตัวของพวกเขานั้นจะมีขนปกคลุมเหมือนกับลิง และมีหางอยู่ข้างหลังที่บ่งบอกถึงเผ่าพันธุ์ เหมือนกับเป็นการวิวัฒนาการของลิงที่กลายมาเป็นมนุษย์อย่างทุกวันนี้นั่นแหละ" ลี่ญ่าฮุ่ยผู้รอบรู้เป็นฝ่ายอธิบาย

          "น่าสนใจไม่น้อย หมายความว่าพวกเราจะล่องเรือกันไปที่นั่นกันใช่หรือไม่ขอรับ"

          "ใช่แล้ว จุดมุ่งหมายต่อไปของเรานั้นคงจะไปที่เกาะซีซา ซึ่งก็ต้องเดินทางไกล ทะเลแถบหนานไห่" บุรุษร่างสูงใหญ่ตอบแทนกัปตัน เสียงของเขาดังราวกับฟ้าผ่า ใบหน้าขึงขังเป็นเอกลักษณ์ติดตัว

          ชายหมวกฟางกระโดดตัวเบาโอบเอวบาง "ฮวาเอ๋อร์ไปนั่งกับข้าที่หัวเรือ" ไม่ทันที่หญิงสาวจะตอบเขาก็กระโดดกลับไปที่เดิม

          "......ท่านนี่มันจริงๆ" ย่องตัวลงนั่ง เพิ่งจะลูบคอม้าสีหมอกสายใยกับพี่ลู่เอินไม่ทันไรโดนคว้าตัวมานั่งแป้นแล้นแก้มใสซะแล้ว ช่วงนี้ก็อยู่บนเรือ สร้างสัมพันธ์สนิทสนมกับคนอื่นไปเรื่อยๆ

          ทั้งสองนั่งกันตรงหัวเรือแพะหย่งเยี่ยนั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง ยื่นใบหน้าวางบนไหล่เล็ก มือข้างหนึ่งถืออาหารปลา หัวเรือแพะนี้เคยมีความทรงจำเก่าๆ พอนึกคิดมาได้เสียงทุ้มเอ่ยถามฮูหยินน้อยแสนน่ารักที่ทำตัวเรียบร้อยขึ้นกว่าเดิมนิดนึง "ฮวาเอ๋อร์ เจ้าจำเรือของบนหัวเรือแพะตรงนี้ได้ไหม" เมื่อหันไปมองปฏิกิริยาของอีกฝ่ายใบหน้านางแดงฉับพลัน แก้มเล็กแต้มแต่งสีหวาน

          "ทำไมข้าจะจำเรื่องนั้นไม่ได้ ก็ในเมื่อท่านเป็นคนพาข้าขึ้นมาไม่ใช่หรือ แล้วอีกอย่างมันก็น่าอายด้วย" น้ำเสียงหวานไพเราะเสนาะหูพูดแผ่วเบากระซิบกระซาบงุ้งงิ้ง พลางโยนอาหารปลาไปด้วย มันออกจะน่าอายนักหนา ถามคำถามนั้นขึ้นมาแบบนี้หมายความว่าอย่างไรกัน เอนกายซบลงบนอกแกร่งบางทีหากมีเวลาว่างๆ อิงฮวาจะตัดเย็บชุดให้พี่เยี่ยสักตัวสองตัว อยากลองใส่ชุดคู่คล้ายๆกัน คนอื่นๆจะรู้ว่านางและพี่เยี่ยเป็นอะไรกัน ฮิๆๆ

          "น่าอายเหรอ แล้วเจ้าคิดถึงที่หัวแพะตรงนั้นหรือเปล่า…." หย่งเยี่ยโน้มริมฝีปากหนากระซิบเรียวหูขาวลิ้นร้อนขบกัดเบาๆพร้อมทั้งเป่าลมสร้างความสยิวเบาๆ

          "อ๊ะ….อื้อ ม...มันก็ดี" เอียงหูที่เริ่มแดง ดรุณีบุปผายกมือทั้งสองข้างปิดแก้มเขินอาย "หากน้องตอบว่าคิดถึงล่ะเจ้าคะ?"

          "ถ้าเจ้าตอบว่าคิดถึง ข้าก็จะจับเจ้ากินเสียตรงนี้อีกครั้ง" วางอาหารปลาตรงแล้วหยอกล้อฮูหยิน มือค่อยๆสอดเข้าไปในใต้สาบเสื้อลูบไล้ผิวกายขาวเนียน นั่งกันเล่นสองคน ลูกเรือคนอื่นๆก็นั่งกินลมชมวิวตามอัธยาศัย สวีทหวานกระหนุงกระหนิงเบาๆ การหยอกล้อนางให้เขินอายมันก็เป็นอีกหนึ่งงานอดิเรก ดีจริงๆ ที่มาเคียงคู่เคียงข้างกัน

          นุ่มนิ่มดิ้นกุกกักเบาๆ อยากจะร้องประท้วงแต่กลัวคนอื่นจะได้ยิน จึงแค่ทำเสียงแผ่วเบา "อ๊ะ...อย่า! เดี๋ยวพวกโฮตารุเห็น" การอ้างชื่อคนอื่นขึ้นมาเอาตัวรอดจากสถานการณ์อันชั่วร้ายของพี่เยี่ย ร้ายกาจ! ร้ายกาจกันเกินไปแล้ว แม้จะนั่งกันอยู่เช่นนี้ยังหาทางออกกินเต้าหู้นางจนได้ มือเล็กบอบบางดึงมืออีกฝ่ายที่ล้วงใต้เสื้อเข้ามาออกไป แต่เจ้ามือปลาหมึกนี่มันไม่มีท่าทีจะยอมเลิกลา

          "ไม่มีใครสนใจหรอกน่า" หย่งเยี่ยค่อยๆลากมือหนาหยาบกร้านวนอยู่ใต้เนินอก อิงฮวาทำสีหน้าขู่กลับ เป็นสีหน้าขู่ที่ไม่ดูน่ากลัวเลยสักนิด แถมมันยังดูน่าแกล้งมากกว่าเก่าอีก ลูกแมวตัวขาวขู่ฟ่อๆพองแก้มป่อง ชายหนุ่มหอมแก้มป่องๆนั้นแล้วนำมือที่แกล้งออกมาจากเสื้อ

          "พี่น้องของท่าน ชอบแซวข้าอยู่เรื่อย ข้าเขินจนตัวจะแตกอยู่แล้วเนี่ย คนบ้า" ทุบอกอีกฝ่ายแก้เขิน หยิบอาหารปลามาถือไว้โยนลงทะเลยู่ปากอุบอิบบ่น

รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ม้าสีหมอกสายใย
ลู่เอิน
ผีเสื้อ - หลี่ถิงเอ๋อห์


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ศิษย์เกาะดอกท้อ: หลี่ ถิงเอ๋อห์ เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2020-2-17 18:42
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เสิ่นเฟิ่งอี๋: เสิ่น ลู่เอิน เพิ่มขึ้น 23 โพสต์ 2020-2-17 18:42
คุณได้รับ +1 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2020-2-17 18:41
คุณได้รับ +15 คุณธรรม +20 ความโหด โพสต์ 2020-2-17 18:41

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดแอเมทิสต์
แหวนหลิ่งเฉียว
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
หมวกเกราะจื่ออู้
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
พัดหัวซาน(ขวา)
คทาแห่งน้ำพุ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x152
x24
x11
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x2
x1
x1
x3
x1
x1
x2
x4
x4
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x60
x3
x50
x20
x3
x1
x100
x1
x3
x8
x5
x9
x5
x87
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x42
x1
x4
x54
x13
x2
x2
x26
x8
x122
x125
x124
x16
x110
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2048
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x216
x30
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2236
x1900
x51
x3200
x203
x197
x5
x20
x76
x57
x1355
x3628
x1723
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x259
x222
x376
x5
x25
x564
x3135
x9
x104
x263
x1633
x420
x9303
x139
x92
x20
x1929
x3463
x27
x359
x2606
x96
x189
x12
x8107
x12
x11
x67
x3334
x6418
x1831
x53
x250
x2238
x10
x744
x16
x1
x12
x587
x284
x19
x1
x1869
x104
x2064
x254
x1
x2609
x1
x60
x1843
x42
x1
x1280
x323
x81
x83
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x78
x2226
x220
x227
x64
x9999
x288
x4333
x24
x12
x2
x51
x10
x1
x51
x3610
x668
x36
x414
x334
x1
x11
x3439
x3025
x380
x944
x30
x4593
x2120
x2946
x4955
x2560
x15
x30
x4172
x11
x9999
x2340
x9999
x144
x3
x1689
x3760
x5264
x238
x6600
x4
x5024
x9035
x4590
x2086
x4375
x5613
x5605
x3470
x5721
x192
x7095
x1863
x30
x3883
x36
x877
x3212
x9392
x8066
x241
x17
x347
x260
x31
x3994
x103
x3135
x5267
x6689
x9999
x4192
x2197
x144
x1400
x33
x3841
x573
x5061
x9999
x1
x9684
x6029
x2770
x1988
x382
x1
x5701
x623
x4804
x10
x9
x59
x1
x9999
x1424
x337
x3646
x5802
x2724
x2
x49
x4
x568
x2494
x794
x655
x431
x2980
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1641
x5525
x42
x3120
x16
x99
x1006
x30
x557
x2656
x11
x25
x19
x4024
x237
x10
x9999
x34
x28
x1360
x1491
x24
x139
x157
x720
x965
x27
x65
x539
x3391
x13
x4
x807
x4054
x4766
x10
x3083
x3478
x42
x17
x240
x9999
x812
x24
x27
x39
x3448
x9
x35
x784
x3495
x9999
x274
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x8627
x1457
x5685
x9999
x7317
x9392
x346
x9096
x7941
x289
x55
x1
x110
x363
x4481
x2082
x2010
x287
x585
x34
x9015
x9999
x8406
x3094
x3217
x7937
x99
x8196
x9999
x5734
x9999
x9999
x6360
x9999
x8966
x9999
x9999
x3333
x4485
x3800
x4258
x9999
x6438
x8382
x4540
x6116
x5582
x9999
x4209
x5515
x3916
x4392
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9354
x1267
x2603
x1597
x9153
x5633
x926
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-3-29 10:22

ขึ้นไปด้านบน