ดู: 893|ตอบกลับ: 3

{ นอกเมืองเทียนซุย } เขตเขาหิน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-10-9 23:46:33 |โหมดอ่าน




ภูเขาหิน






อาณาเขตที่อยู่ติดกับเขตทะเลทราย
หากกำลังจะเข้าสู่เขตทะเลทรายผ่านชายแดนเมืองเทียนซุย
จะต้องฝ่าภูเขาหินที่แห้งแล้งแห่งนี้ไปเท่านั้น


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-1-4 23:52:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-1-5 00:26

ลำนำสารทนที
49
{ ช่วยเหลือขอทาน 1 }
ท่องยุทธภพไหนเลยไม่เจอโจร
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

‘มีสิ่งหนึ่งที่เจ้าควรเรียนรู้เอาไว้ ภายภาคหน้าชีวิตคนเรายังต้องประสบกับเรื่องราวมากมาย
มีมากที่ร้าย มีน้อยที่จะเป็นเรื่องดี แต่จงอย่าได้ลืมว่าไม่มีเรื่องใดที่แย่ไปเสียทั้งหมด...
บางครั้งในเรื่องร้ายนั้นเองเจ้าอาจได้บทเรียนที่ทำให้ตนเองเข้มแข็งขึ้น
บางครั้งเรื่องร้ายๆ นี้เอง...กลับมีสิ่งที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเราไปในหนทางที่ดีขึ้นได้
ลูกเฮ่า ที่เจ้าต้องทำก็แค่ใช้ปัญญาค้นหาสิ่งเหล่านั้นให้เจอ’
-เสิ่นเทียนฉี-

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙


                   หุบเขาสูงตระหง่านด้วยโขดหินชัน ในความยิ่งใหญ่ยังปรากฎกลิ่นอายมั่นคง ราวกับว่ามันตั้งตระหง่านอยู่เช่นนี้มานานนับร้อยปีแล้ว สายลมพัดเอาคลื่นความร้อนจากทะเลทรายเข้าโอบรอบกาย นักกวีหนุ่มรู้สึกได้ถึงละอองทรายที่ไหลพรูมาตามลม สถานที่แห่งนี้แห้งแล้วด้วยเป็นเขตเชื่อมต่อกับทะเลทรายรอบนอก นับว่าเป็นปราการธรรมชาติที่ต้านลมร้อนไม่ให้เข้าสู่เมืองเทียนซุยมากจนเกินไป

                  เข้าสู่เขตเขาหินในยามเที่ยง ร่องรอยของม้าป่าในที่สุดก็หลงเหลืออยู่เพียงสามตัว หนึ่งในนั้นทายาทสกุลเสิ่นทราบดีว่าไม่พ้นเป็นอวิ๋นหยาแน่แล้ว แต่ม้าอีกสองตัวล่ะ? เพื่อนชวนหนีเที่ยวรึยังไง!

                  “นึกว่าการหนีตามกันจะมีแค่เฉพาะในมนุษย์เสียอีก...เห็นทีจะไม่ใช่” รอยเท้าม้าถูกกระแสลมเซาะกร่อนไปบ้างแล้วแต่ยังคงเห็นได้เด่นชัดว่ามีรอยกีบม้าสองตัวเดินเคียงคู่ ส่วนอีกตัวคล้ายฝีเท้าจะสับสนอยู่ไม่น้อย แถมเป็นรอยที่ติดเกือกไว้เสียด้วย

                  ระหว่างที่นักกวีหนุ่มกระชับสายสะพายกล่องกู่ฉินเพื่อเร่งติดตามอวิ๋นหยาต่อ จู่ๆ ก็แว่วเสียงพูดคุยของคนกลุ่มหนึ่งขึ้นที่ริมโสต

                  ‘พอดีเลย น้ำที่เตรียมมาคล้ายจะไม่พอลองไปขอแลกเปลี่ยนกับคนพวกนั้นดูก็แล้วกัน’

                 ด้วยเดินทางติดต่อกันถึงครึ่งวันเต็มๆ โดยได้หยุดพักเพียงแค่ทานอาหารไม่ถึงเค่อ ‘นักกวีผู้บอบบาง’ จึงรู้สึกตึงไปตามเนื้อตัวอยู่บ้าง ยิ่งเขาเสียเรี่ยวแรงเส้นบริเวณขมับซ้ายขวาก็ยิ่งเต้นตุบๆ อยากแต่จะตามหาม้าเจ้าปัญหาตัวนั้นให้เจอเสียทีจึงเร่งฝีเท้าตามมาไม่หยุด

                เมื่อหลิงเฮ่ารู้ตัวอีกทีก็พบว่าถุงน้ำที่เขาคอแห้งก็ยกกระดกเอาเรื่อยๆ นั้นใกล้จะฟีบแบนเต็มที เมื่อได้เจอกลุ่มคนจึงคิดเข้าไปเจรจาขอปันน้ำดื่มบ้าง

               ร่างในชุดเอวสอบแขนยาวสีขาวสลับลายฟ้าอ่อนออกเดินไปยังทิศทางกำเนิดเสียง เมื่อปราศจากสายลมมาบดบังจนได้ยินเนื้อความอย่างชัดเจนนัยน์ตาสีอำพันก็หรี่ลงอย่างระแวดระวัง

              "ลูกพี่ งานนี้พวกเราคงได้ชดใช้ความผิดที่เคยล้มเหลวในคราวก่อนได้แล้วนะ…."

             นักกวีหนุ่มชักเท้ากลับทันที การทะเล่อทะล่าเข้าไปขอปันน้ำจากกลุ่มคนแปลกหน้ากลางแหล่งโจรชุมเช่นนี้นับว่าสิ้นคิดมาก เขาไม่ควรปล่อยให้ความหงุดหงิดเข้ามาบดบังสติจนพุ่งเข้าไปหาเรื่องใส่ตัว!

             ดวงตาหงส์ขยับไหวระลอกหนึ่งก็หาแหล่งซ่อนตัวเหมาะๆ จนได้ จึงอาศัยซอกหินลับตาคนแล้วรวบตัวเสือดาวหิมะเข้ามาด้วยกันเพื่อแฝงเข้ากำบังกาย เกิ้นหยางดิ้นรนขัดขืนทันทีจนหลิงเฮ่าจำต้องเกยคางลงกับหัวของมันเชิงให้อยู่นิ่งๆ

            เมื่อมองผ่านช่องว่างระหว่างโขดหินก็พบเข้ากับกลุ่มชายฉกรรณ์หนวดเครารุงรังห้าคน นักกวีหนุ่มยกมือขวาขึ้นลูบหน้า ‘....พึ่งจะเขียนบอกถิงถิงว่าโชคดีเคยไม่เจอโจร โดนเข้าจนได้สิน่า!’ ทั้งห้าคนล้วนมีรูปร่างสูงใหญ่เครื่องหน้าดุดัน บ้างมีรอยบากตามร่างกายและใบหน้ายิ่งเพิ่มความเขย่าขวัญแก่ผู้พบเห็น เสียงประโยคเมื่อครู่คงเป็นของเจ้าฟันหลอที่นั่งอยู่ทางซ้ายนั่นเอง

        
    "อย่าเพิ่งดีใจไป เราต้องทำให้สำเร็จก่อน ท่านหัวหน้าต่งจะได้ภูมิใจ" คราวนี้เป็นชายร่างใหญ่มีรอยแผลเป็นเหมือนตะขาบพาดจากจมูกไปถึงกกหูเอ่ยรับ ‘เจ้าหน้าบากนี่คงจะเป็นหัวหน้า….ดูอย่างไรก็โจรชัด ๆ เลยนี่หว่า’ คิ้วเรียวใบหลิวขมวดมุ่นเมื่อมองดาบพกด้ามโตเพิ่มความเถื่อนตรงนั้น

         
  "ขอทานพวกนั้นติดกับพวกเราแล้ว" หนนี้เจ้าหูเดียวพูดขึ้นบ้าง น้ำเสียงห้วนๆ แปร่งๆ ทำให้เขานึกถึงชนเผ่าไร้อารยะธรรมนอกด่านอยู่ไม่น้อย คำที่ได้ยินพาให้สะดุดใจ ‘เมื่อครู่ว่าอย่างไรกันนะ กลุ่มขอทาน ? คงไม่ใช่…’

         
  "นั่นสิ ข้าไม่คิดว่าพวกมันจะโง่ขนาดนั้น แค่ปล่อยข่าวลือว่าที่ศาลเจ้าร้างนอกเมืองมีผู้หญิงกับเด็กถูกจับมามากมายเท่านั้นเอง" เจ้าหน้าบากเอ่ยขัดอย่างไม่อยากจะเชื่อพลางตบเข่าผาง เรียกเอารอยยิ้มฟันหลอๆ จากลูกน้องด้านข้างทันที

         
  "เจ้าพวกบ้าคุณธรรมมันก็แบบนี้แหละ"

          “พวกมันควรจะเปลี่ยนคำเรียกตัวเองได้แล้วเป็น พวกโง่บ้าคุณธรรม ว่ะ ฮ่าๆๆ”

          กล่าวจบกลุ่มโจรทั้งห้าพลันระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วลาน สีหน้าแต่ละคนอัดความคิดชั่วร้ายเอาไว้อย่างเต็มที่ เกิ้นหยางลู่ใบหูลงอย่างหงุดหงิดในทันที ฝ่ายหลิงเฮ่าเริ่มขำไม่ออกเสียแล้ว ริมฝีปากหยักได้รูปบัดนี้เม้มสนิทเกิดเป็นเส้นตรง กลุ่มโจรจะวางแผนดักล่อพวกขอทานไปทำไมกัน ในเมื่อขึ้นชื่อว่าโจรย่อมหมายถึงปล้นฆ่าเพื่อแย่งชิงเงินทองของมีฆ่าของผู้อื่น แต่นี่กับ ‘ขอทาน’ คำเรียกก็บอกอยู่แล้วว่าลำพังตัวยังไม่มีจะกินต้องขอเอาจากคนอื่น แล้วโจรจะเข้าปล้นทำร้ายขอทานทำไมในเมื่อล้วนไม่เกิดประโยชน์อันใดเลย? ‘นี่ออกจะ ขาดความสมเหตุสมผล ลองอยู่ฟังต่อก็แล้วกัน ขออย่าให้เป็นอย่างที่ข้าคิดเอาไว้เลย…’

          หลังจากร่วมด้วยช่วยกันขำอย่างเอร็ดอร่อยจนสาแก่ใจ เจ้าหลอก็เริ่มกล่าวสำทับมาอีก

          “ใช่เลยลูกพี่! โถ่เอ้ย เป็นแค่ขอทานกระจอกๆ โดนหลอกแค่นี้ก็ยังเชื่อ อีกไม่นานพวกมันทั้งพรรคจะได้รู้สึกถึงความน่าเกรงขามของหัวหน้าต่ง!” หนนี้คนหัวล้านที่นั่งเช็ดมีดโค้งอยู่เงียบๆ เอ่ยขึ้นมาบ้าง ในการกล่าวคำว่า ‘หัวหน้าต่ง’ นั้นเต็มไปด้วยความฮึกเหิมภาคภูมิใจยิ่งจนนักกวีหนุ่มเกิดสงสัยว่า ‘แล้วหัวหน้าต่งนี่มันใครกัน หัวหน้าใหญ่ของก๊กโจรพวกนี้หรอ?’

          “เฮ้ย! คืนนี้อย่าลืมเตรียมตัวกันให้พร้อม! หนนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องตีตลบหลังพวกขอทานขี้ริ้วนั่นให้ได้ ห้ามพวกเจ้าปล่อยมันหนีรอดไปแจ้งข่าวได้สักคน…” น้ำเสียงเฉียบขาดดุดันประกอบกับรอยบากบนหน้าดูชวนสยอง ดาบใหญ่ข้างเอวถูกปักฉึกลงบนดินอย่างข่มขวัญ “หนีหนึ่งฆ่าหนึ่ง หนีสองสับสอง….ห้ามให้มันรอดไม่งั้นพวกเราได้ชิบหายกันหมดแน่” น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมกล่าวอย่างหนักแน่นจนคนฟังกลืนน้ำลายเอื้อก

           คนหูเดียวมีท่าทีขาดเขลาขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด คล้ายคนกำลังนึกถึงบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัว

          “หากคราวนี้ล้มเหลวอีกครั้งหัวหน้าต่งคงไม่ปล่อยพวกเราไว้แน่….” กล่าวจบเจ้าหูเดียวนั่นก็ยืนเงียบ คล้ายหลิงเฮ่าได้ยินเสียงกลืนน้ำลายดังเอื้อก จนลอบลูบลำคอตนเองอย่างลืมตัว ‘อ้าว...ไม่ใช่ข้านี่ พวกเขากลัวหัวหน้าใหญ่ตนเองขนาดนึกถึงแล้วคอแห้งผากเลยรึ?’ คล้ายว่าจะเป็นโจรเถื่อนที่ถ่อยยิ่งกว่าพวกนี้สินะ

          “พวกเรามีแต่ต้องทำให้งานนี้สำเร็จเท่านั้น!” คนหน้าบากกล่าวปลุกกำลังใจพวกพ้องอย่างฮึกเหิม สีหน้าแต่ละคนดุดันขึ้นหลายส่วนจนคล้ายภาพเขียนอสูรร้ายในจินตนาการ  “คืนนี้ล่ะพี่น้อง! พวกขอทานนั้นจะต้องฝังร่างเอาไว้ในป่า!”

          ไม่นานหลังจากนั้นกลุ่มห้าโจร(หน้า)โฉดก็ไปจากภูเขาหิน ทิ้งไว้แต่เพียงลมหายใจที่สับสนของชายผมเงิน รางแก้วในหัวของหลิงเฮ่าชนกระทบกันไปมาเพื่อเรียบเรียงข้อมูลเมื่อครู่ ‘ขอทานที่โจรกลุ่มนั้นกล่าวถึง….แน่ชัดแล้วว่าเป็นคนจากพรรคกระยาจก การที่พบเห็นขอทานได้ทั่วไปนั้นเป็นเรื่องง่าย แต่สำหรับการรวมกลุ่มขอทานเพื่อผดุงคุณธรรมนั้นเห็นจะมีเพียงพรรคเดียวในขณะนี้ที่สามารถทำได้ ‘พรรคกระยาจกไปผูกพันความแค้นอะไรกับพวกโจรกันนะ’ นิ้วเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากอย่างใช้ความคิด เรื่องราวในยุทธภพมากด้วยปัญหาความขัดแย้ง ธรรมะต่อต้านอธรรมสร้างบุญคุณความแค้นกันไม่รู้จักจบสิ้น การจะทิ้งตัวเองเข้าสู่วังวนเช่นนี้หลิงเฮ่าค่อนข้าง...เป็นกังวล

         กระแสความวุ่นวายในยุทธภพก้าวขาลงไปนั้นทำง่าย แต่ถอนตัวกลับไม่ง่ายเลย สิ่งที่ไม่ควรได้ยินเขาก็ฟังมาแล้ว…. เหลือที่ว่าควรจะทำเช่นไรต่อ กลุ่มโจรเมื่อครู่เห็นทีจะวางแผนทำร้ายเหล่าขอทานที่หมายจะไปช่วยคน(เหยื่อ)ปลอมนั้นเป็นแน่ หลิงเฮ่าไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีศาลเจ้าร้างในแถบนี้ จากที่เจ้าหน้าปากเอ่ยถึง ‘ป่า’ เขาก็พอจะคาดเดาสถานที่ตั้งได้ราง ๆ

         “ป่านอกเมืองเทียนซุย...เห็นที่จะมีแต่จุดที่พวกเราผ่านมา...ตอนนี้ยังพอมีเวลาก่อนฟ้ามืด...พี่เกิ้นหยางจะว่าไปเราก็ยังไม่ได้ไปลองหาที่นั่น” หนึ่งต่อห้าแม้จะมีเสือดาวหิมะเข้าช่วย แต่เขาลำพังเป็นเพียงนักกวีมิใช่พ่อค้าเถื่อนอย่างซูเทียนเหมินจะได้ตะลุยซัดกับโจรช่วยคนออกมา

        ….ถึงเป็นเช่นนั้นด้วยกำลังปัญญาของเขาน่าจะพอทำอะไรได้บ้าง

         ครื่อ! (เจ้าอยากทำอะไรก็ทำไปสิ!)

        เสือดาวหิมะคล้ายปลงแล้วกับอาการ ‘ปากแข็งใจอ่อน’ ของเจ้ามนุษย์ข้างกาย มันเชิดหน้าออกเดินนำในทันที การจะไปยังป่าเขตร้อนนั้นจำต้องผ่านลำธารจิ่วฉวนเสียก่อน ราวกับเหตุบังเอิญที่ร่องรอยของอวิ๋นหยามุ่งไปทิศทางนั้นพอดิบพอดี

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เมอร์เมน่าบรูช
ม่อเยวี่ยนสือซว่าน
ฟั่นเทียนสุ่ยเซียน
ไข่มุกหลิงหรง
สุนัขป่าไอเซนฮาวด์
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x3
x1
x2
x2
x1
x2
x2
x1
x4
x1
x4
x5
x4
x4
x200
x20
x2
x1
x1
x3
x4
x5
x5
x5
x4
x4
x2
x10
x1
x1
x37
x62
x5
x1
x1
x316
x573
x54
x414
x2
x3
x5
x1
x1
x5
x102
x154
x206
x42
x1
x1
x44
x1
x100
x92
x134
x3990
x186
x114
x329
x1
x6
x7
x19
x238
x1
x15
x2
x62
x1146
x1
x1
x37
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x34
x20
x6
x15
x91
x5
x4
x3
x104
x706
x6
x18
x7
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x4
x4
x60
x27
x5
x1
x3
x2
x2
x3
x2
x162
x2
x1
x70
x14
x40
x8
x1
x3
x17
x3
x310
x350
x100
x160
x125
x360
x261
x25
x32
x103
x145
x610
x240
x13
x120
x2
x8
x5
x15
x1679
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x48
x40
x26
x980
x770
x2006
x100
x20
x1800
x10
x1280
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1751
x249
x2025
x1131
x321
x2081
x2
x7900
x408
x98
x102
x12
x76
x150
x3427
x139
x239
x434
x2752
x2139
x1670
x14
x470
x1465
x11
x2
x27
x6896
x2664
x12
x63
x7571
x56
x9999
x1810
x53
x3
x163
x16
x1075
x1
x1
x3145
x2
x1
x2525
x14
x43
x33
x781
x470
x30
x221
x516
x194
x8
x1210
x1395
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x51
x2395
x1
x1850
x3009
x6980
x762
x279
x8935
x9999
x545
x54
x91
x5323
x28
x15
x84
x179
x1000
x13
x4153
x2935
x1710
x3461
x9999
x2466
x3180
x2613
x1866
x2770
x305
x9999
x485
x1106
x129
x30
x9918
x2433
x3860
x2240
x150
x2857
x4458
x4381
x1805
x3768
x2083
x545
x2434
x518
x268
x1523
x395
x3
x24
x12
x1510
x78
x50
x5406
x1115
x2
x1000
x9999
x2781
x2
x46
x2239
x3784
x7097
x993
x7457
x4470
x499
x1178
x1824
x749
x10
x1122
x2915
x3040
x956
x100
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x6048
x9534
x2307
x9999
x199
x25
x9999
x20
x5805
x24
x8
x1635
x251
x25
x9
x98
x31
x10
x1121
x3905
x8
x31
x208
x1107
x87
x2408
x2086
x129
x18
x1458
x2378
x2258
x3
x286
x3676
x2540
x7884
x518
x400
x4106
x5627
x9999
x15
x2283
x2451
x5805
x8000
x3380
x1553
x29
x3430
x977
x70
x328
x151
x2816
x2118
x9999
x44
x4526
x9999
x9999
x9999
x3235
x1981
x111
x3000
x9
x4246
x40
x3223
x4099
x787
x1
x759
x1814
x627
x1241
x5755
x2292
x5861
x5004
x9999
x6609
x9999
x3109
x2323
x2534
x3456
x4274
x2402
x558
x66
x1
x15
x1989
x5628
x743
x1
x4777
x7762
x68
x9999
x678
x1418
x1033
x6534
x105
x3595
x985
x454
x105
x969
x293
x8
x179
x37
x9999
x1123
x2070
x3696
x195
x665
x468
x100
x1301
x1412
x9999
x3780
x1527
x1227
x889
x234
x9999
x1724
x9999
x129
x713
x2427
x2

158

กระทู้

1070

โพสต์

158

เครดิต

เงินชั่ง
55
เงินตำลึง
1555
ชื่อเสียง
0
ความหิว
100

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
430
ความชั่ว
0
ความโหด
22
โพสต์ 2018-1-21 14:44:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LanXinLi เมื่อ 2018-1-21 18:53

{ ทำดีได้ดี }
ch.6
ไช่ฟ่านเหลียน

     การเดินทางนั้นยาวนานจนอาจกินเวลามาก แต่เพราะทั้งนางและเพื่อนร่วมทางนั้นมีสัตว์ขี่ถึงคนละสองแถมยังมีเรี่ยวแรงมาก เส้นทางจัดลัดเร็วขึ้นเป็นเท่าตัวเพราะสลับกันวิ่งสลับกันเดิน เวลานี้เป็นยามเฉินแล้วและคนกับสัตว์ก็เริ่มจะหิว จึงหยุดแวะพักที่เขตเขาหินก่อน ที่นี่นั้นแห้งแล้งจนดินแตก ทว่าทิวทัศน์นั้นสวยงามอย่างประหลาดด้วยประดับรอบด้านโดยหินที่สูงหลายยอดเรียงรายกัน
     “นี่ของเจ้า ส่วนนี่ของเจ้า” หรั่นซิ่นหลี่หยิบอาหารในถุงสัมภาระออกมาให้ม้าและวัวของตน หันไปทางไช่ฟ่านเหลียน ทางนั้นก็กำลังทำเช่นเดียวกัน
     “ไช่ นี่ของเจ้า” นางหยิบลูกท้อออกมาแล้วส่งให้ “มีทั้งเนื้อและน้ำ จะได้ทดแทนที่ระเหยไป” อากาศนามกลางวันในแถบนี้นั้นร้อนรุ่มยิ่งกว่าไฟ นางสังเกตุเห็นว่าคนนั้นเหงื่อออกมาแล้วยังหน้าซีดและตัวนางเองก็ไม่ไหวแล้ว จึงแนะนำให้พักก่อน
     “......” @Fanlian
     “ไม่ต้องห่วง พี่มีอีกเยอะ” แง้มลูกท้อที่มีเต็มถุงสัมภาระให้เขาดูแล้วแย้มยิ้มก่อนจะหยิบมากินเองผลหนึ่ง นางทรุดตัวลงนั่งข้างแพะที่กำลังให้นมเด็กก่อนจะยื่นแครอทให้มันสี่หัวและให้ลูกท้ออีกผลหนึ่ง
     “แบะะะ” (พาข้ามาทำไม)
     “ข้าต้องขอโทษจริงๆที่พรากเจ้าจากลูก เจ้าก็เป็นแม่ คงเข้าใจว่าข้าทำไปเพราะเหตุใด” พูดแล้วมองทารกแฝดที่กำลังดูดนมอย่างเอร็ดอร่อย
     “แบะ!” (เข้าใจแล้ว ไม่เป็นไร)
     “ถัดจากแถบนี้ไปเราจะเข้าสู่ฉางอันแล้วก็กุ้ยหยางแล้ว เจ้าไหวไหม” เดินไปหาไช่ฟ่านเหลียนแล้วนั่งข้างๆ
     “......” @Fanlian