12
ตั้งกระทู้ใหม่ กลับไป
เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ นอกเมืองฮองหง } ทางเดินเลียบแม่น้ำ

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2019-3-21 02:19:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย XingZi เมื่อ 2019-3-21 03:07

ท่วงทำนองที่ 4 การชี้นำของกระเรียนขาว
- บทบรรเลงที่ 1 เส้นทางสายบุญ  -

        
[ทวน ขวาน ฉาม ไห]
                                            
               หลังจากที่ ซิงจื่อ และ ปิงเยว่ ออกมาจากลั่วหยางกันแล้ว รถม้าก็เดินทางต่อไปยังเมืองฮองหงมายังป่าจู้หมิน ภายในรถม้าเต็มไปด้วยกระสอบจดหมายทำให้ทั้งสองต้องนั่งที่คนขับข้างนอกทั้งคู่ โดยข้างหน้าก็มีหม้าของซิงจื่อที่เดินนำอยู่ข้างหน้าบนหลังของมันมีสัตว์เลี้ยงมากมายที่กองกันอยู่ตรงนั้น อากาศในป่าช่วงนี้ค่อนข้างร้อน ร้อนเสียจนเหมือนไฟจะแผดเผาป่าได้ในไม่ช้า อาจเพราะด้วยชุดคลุมผ้าไหมสีน้ำเงินของชาวต้าฮั่นที่ได้มา ทำให้ซิงจื่อนั้นรู้สึกร้อนมากกว่าปกติ

               "คือว่านะขอรับ" เด็กหนุ่มผมเงินกล่าวขึ้นมาเบาๆแม้จะยังคุมบังเหียนอยู่ก็ตาม

                "เจ้าคะ?" ปิงเยว่ที่กำลังนั่งชมอยู่ข้างๆนั้นหันมาถามมอง

                "ขอโทษที่รับงานที่ทำให้ลำบากแบบนี้นะขอรับ" เด็กหนุ่มกล่าวพลางพยักหน้าโค้งขึ้นลงเล็กน้อย ชุดที่ดูดีนี้ไม่ค่อยเหมาะกับการเคลื่อนไหวหนักๆเสียเท่าใด ทำให้หญิงสาวที่จ้องอยู่ต้องขมวดคิ้วกับความแปลกของเด็กหนุ่มตรงหน้า

                "หื้ม... ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ ข้าว่างานนี้ก็น่าสนใจดี" ปิงเหย่กล่าวปลอบด้วยรอยยิ้ม

                "แต่ว่าเรื่องปัญหาของแต่ละภูมิภาคอาจจะเป็นปัญหาหรืองานที่หนักพอสมควรก็ได้นะขอรับ ข้าดันตบปากรับคำไปในทันที ทั้งที่ยังไม่ได้ปรึกษาท่านเลยน่ะขอรับ" ซิงจื่อกล่าวด้วยท่าทีสำนึกผิด

                "ตอนได้ยินครั้งแรกข้าเองก็ตกใจอยู่เหมือนกัน แต่ว่าซิงจื่อเองก็เหมือนอยากจะช่วยผู้คน" หญิงสาวเหม่อมองบนท้องฟ้าอีกครั้ง แม้จะมีเมกไม้บดบังแสงสว่างที่อยู่ด้านบน แต่ความร้อนนั้นก็ยังคงสาดส่องลงมาอยู่

                "มันก็ตรงกับข้อตกลงของพวกเรานี่เจ้าคะ อีกอย่างก็ได้เงินทุนช่วยเหลือสำหรับการเดินทางมาด้วย" นางเอื้อมมือไปยังข้างทางก่อนที่จะเด็ดดอกไม้ที่ชูช่อยื่นกิ่งก้านดอกออกมาเลียบตัวรถม้าอย่างช้าๆแล้วรับดอกไม้นั้นขึ้นมาเชยชมสูดซึมซัมกลิ่นหอมของยามใบไม้ผลิ

                 "นั่นสินะขอรับ" เด็กหนุ่มกล่าวตอบพลางยิ้มหัวเราะเจื่อนๆ ก่อนที่จะบังคับบังเหียนรถม้าต่อไป

                 "ซิงจื่อเป็นคนดีนะ แต่เหมือนว่าวันนี้เจ้าดูไม่มีความมั่นใจเลย ข้าพอเข้าใจว่าท่านเป็นคนที่จริงจังมากเรื่องที่อาจจะลำบาก แต่ข้าคิดว่าแบบนี้เราก็สามารถเดินทางไป แล้วก็เผยแพร่ดนตรีของพวกเราไปได้ใช่ไหมล่ะ?" หญิงสาวพูดให้กำลังใจเพื่อนร่วมทาง เขาเป็นเด็กที่นอบน้อม แต่บางครั้งก็ควรเป็นตัวของตัวเองบ้างเช่นกัน

                  "ขอรับ! ขอบคุณท่านพี่ปิงเยว่มากๆเลยนะขอรับ" ซิงจื่อหันมายิ้มตอบอย่างสดชื่นขึ้นเล็กน้อย

                  "ว่าก็ว่าเถอะ เจ้าไปเอารถม้าจากไหนในเวลาสั่นๆเนี่ย?" ปิงเยว่ที่รู้สึกตัวได้หันมองและจับแตะที่พนักแขนแล้วเอามือลูบๆเล็กน้อย รถคันนี้ดูหรูหราพอควร

                  "อ๋อ ข้าน้อยเห็นว่ามีคนวางขายข้างทางพอดีน่ะขอรับ ในระหว่างนั้นข้าก็นึกออกว่าต้องทำอย่างไรเลยรีบไปรับมาขอรับ" เด็กหนุ่มกล่าวตอบ

                  "เจ้าซื้อมาหรือ?" นางหันมองอีกฝ่ายด้วยความตกใจ

                  "ใช่ขอรับ ด้วยชั่งและตำลึงเท่าที่มีอยู่ ข้าคิดว่าถ้าไม่ใช้แล้วค่อยนำไปขายต่ออีกทีก็ได้" เด็กหนุ่มกล่าวพร้อมหันมองของด้านในอย่างระมัดระวัง

                  "ง้้นหรือ อย่างไรเสียถ้าเจ้าว่าอย่างนั้นข้าก็เห็นด้วยล่ะ" ปิงเยว่ยิ้มตอบ

                 "พอได้คิดดูดีๆแล้วงานนี้อาจจะได้ใช้จนคุ้มก็ได้นะขอรับ" ซิงจื่อพูดไปพลางยิ้มตาม

                  "นั่นสินะ ฮิๆ" หญิงสาวขำออกมาเป็นการใหญ่แต่สักพักเมื่อนางสังเกตุที่อีกฝ่ายดูดีๆกลับเห็นเหงื่อผุดขึ้นมาเป็นจำนวนมาก

                  "เจ้าเหงื่อออกเยอะมากเลย จะไม่เป็นอะไรจริงๆเหรอ?"   ปิงเยว่กล่าวถาม

                  "... จริงๆแล้วข้าเองก็คิดว่าตัวเองเริ่มไม่ไหวแล้วเหมือนกัน สักประเดี๋ยวคงต้องจอดพักเปลี่ยนผ้าผ่อนก่อนแล้วล่ะขอรับ"   เด็กหนุ่มกล่าวก่อนที่จะขับรถม้าต่อไป หากจอดไว้กลางป่าคงไม่ดีนัก

                  เมื่อผ่านป่ามาพวกเขาก็ออกเดินทางไปยังทางเดินเลียบแม่น้ำ เพราะว่าเป็นทางที่ง่ายต่อการเดินทาง มีน้ำกินใช้ และไม่หลงไปทางอื่นอีกด้วย ซิงจื่อจึงทำการจอดรถม้าพักข้างทางบริเวณนั้นแล้วจึงแยกตัวออกไปผลัดผ้าเปลี่ยนชุดเป็นชุดธรรมดาดังเดิมก่อนที่จะมีนกส่งสารตัวหนึ่งที่มอบของพร้อมกับจดหมายที่หอมาไว้ เขาอ่านและรับมันมาอย่างงงๆ

                 "จากอาหลาน.. อื้ม... ทวนกึ่งง้าวงั้นรึ..?" นัยต์ตาสีดำนิลพินิจพิจารณามองของตรงหน้าอย่างถี่ถ้วนก่อนจะเก็บมันไว้กับตัวแล้วกลับไปหาปิงเยว่

                 "ซิงจื่อ ข้าเจอไหแปลกๆด้วยล่ะ.." หญิงสาวยื่นไหสีเขียวสวยขนาดเล็กพอดีมือให้ดู

                 "โห.. สวยจัง แถมยังมีกลิ่นหอมๆด้วย" ซิงจื่อรับของมาอย่างเบามือและพิจารณาเจ้าไหนั้น

                 "ใช่ไหมล่ะ? เจ้าลองพกติดตัวไปเผื่อช่วยให้รู้สึกคลายเหนื่อยได้บ้างนะ" ปิงเยว่ยิ้มกล่าว

                "อ่า.. ขอบคุณนะขอรับ พวกเราไปกันต่อเถอะ" เด็กหนุ่มยิ้มตอบเล็กน้อยก่อนที่จะเก็บของไว้ขึ้นบังคับรถม้าอีกครั้งแล้วเดินทางต่อไป

(ทวนเสี้ยวพระจันทร์และไหเฟิงจิ่วจ้าน)
@Admin


แสดงความคิดเห็น

เอฟเฟคไห ทำงานได้รับ ค่าคุณธรรม+20 ค่าอื่นๆ ถูกทวนบลอคทำให้ไร้ผล   โพสต์ 2019-3-21 12:17
คุณได้รับ +70 คุณธรรม โพสต์ 2019-3-21 12:16

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -23 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -23 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รถม้าหรูหรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เตาถานมู่
ขวานเหยาเจี่ย
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กุหลาบสีทอง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x5
x8
x6
x100
x2
x18
x40
x30
x35
x12
x10
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x10
x30
x1
x28
x1
x1
x30
x26
x52
x30
x3
x1
x6
x60
x7
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x684
x132
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x102
x130
x298
x29
x57
x4
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x29
x1
x7
x7
x50
x1
x4
โพสต์ 2020-11-13 14:51:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2020-11-13 15:00

- 68 -

[ บทที่ 3 ] ฉากที่ 18



          คนทั้งสามเดินทางมาเรื่อยๆ จนกระทั่งเข้าสู่เขตฮองหง จากทุ่งกว้างกลายเป็นขนาบข้างด้วยป่าเขียวอีกครั้ง โสตประสาทได้ยินเสียงสายน้ำรินไหลอยู่ไม่ไกล พอเดินผ่านพุ่มไม้ใหญ่มาก็ปรากฏลำน้ำหนึ่งสายให้เห็นเบื้องหน้า
          เดินทางมาไกลพอสมควรถึงคราเมื่อยล้า ซ่งหยางหมิงเอ่ยถาม
“เราเดินกันมาไกลมาก สมควรนั่งพักเอาแรงสักหน่อย เลียบแม่น้ำนี้เหมาะแก่การพักผ่อนยิ่งนัก”
          ไม่ทันไรเสียงร้องประท้วงก็ดังมาจากท้องของใครบางคน เสี่ยวหลางหัวเราะแก้เก้อพลางกล่าว “เห็นด้วยกับพี่ชายซ่ง ท้องข้าชักจะหิวขึ้นมาเสียแล้ว”
          หนึ่งสตรีในกลุ่มบุรุษถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ “เช่นนั้นพวกเจ้าก็นั่งพักกันก่อน กินให้อิ่มท้องเราค่อยออกเดินทาง” กล่าวพลางวางสัมภาระลงพื้นสำรวจสิ่งของ “มีเสบียงอยู่บ้าง พวกเจ้าเลือกกินหรือจะก่อไฟประกอบอาหารก็ตามใจ”
          ผูกฮั่นเสียทองไว้กับต้นไม้ หญิงสาวที่ยังไม่หิวเท่าไรนักจึงขอปลีกตัวมานั่งเดินลมปราณฝึกฝนวิชาตัวเบาสักครู่
          ห่างจากกลุ่มสหายไม่ไกล หลินเลือกพื้นที่เงียบสงบเหมาะแก่การฝึกนั่งลงหลับตาทำสมาธิกำหนดลมหายใจเพื่อฝึกวิชา หายใจเข้าและออกเมื่อเข้าสู่สมาธิพลันกำหนดโคจรลมปราณจากทั้งร่างรวบรวมไปที่จุดตันเถียน
          หมุนเวียนมวลพลังงานอยู่ที่จุดนั้นครู่หนึ่งจึงค่อยๆ ขับเคลื่อนกระจายพลังปราณลงสู่เท้า แล้วเคลื่อนผ่านทวารตามลำดับ ความรู้สึกในการฝึกวันนี้แตกต่างจากการฝึกวันแรกลิบลับ ราวกับว่าร่างกายเบาและผ่อนคลายขึ้นไปอีกขั้น...เมื่อโคจรลมปราณผ่านทวารแล้วจึงเคลื่อนกลับสู่จุดตันเถียน
          การฝึกเสร็จสิ้น เปลือกตาจึงค่อยๆ เปิดขึ้น มิทราบว่าคิดไปเองหรืออย่างไร ยามนี้หลินกลับรู้สึกว่าร่างกายเบาสบายราวกับขนนก อย่างแรกจึงลองทดสอบกระโดดขึ้นต้นไม้ พบว่าสามารถกระโดดได้สูงกว่าเดิมถึงสองขั้น ความรู้สึกนี้บ่งบอกได้ชัดเจนว่าสำเร็จวิชาตัวเบาขั้นกลางเรียบร้อยแล้ว ในใจรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา ไม่ทันไรเสียงแห่งความหิวโหยก็พลันประท้วงขึ้นมาจากท้อง
          หลังจากฝึกตัวเบาขั้นกลางสำเร็จ สองสหายที่รออยู่เตรียมพร้อมออกเดินทางกันเรียบร้อย ทว่าคนที่ไม่พร้อมออกเดินทางในตอนนี้กลับเป็นหลินเสียได้
          “โธ่ ที่แท้ก็หิวนี่เอง เหตุใดไม่กินกับพวกข้าให้อิ่มก่อนแล้วค่อยไปฝึกเล่า? พวกข้าสองคนกินหมดแล้วไม่มีอะไรเหลือ” ซ่งหยางหมิงกล่าว
          เสี่ยวหลางพลันหัวเราะ “พี่ชายซ่งก็ว่าไป อำเล่นกันแบบนี้คนที่หิวอยู่เกิดมีน้ำโหขึ้นมาได้เชียวนา ท่านไม่รู้จักโมโหหิวรึ?”
          หลินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “พวกเจ้าเงียบไปเลย ตกลงจะให้ข้ากินได้หรือยัง?” ว่าพลางคว้าสัมภาระมาไว้กับมือ
          หลังจากเติมอาหารจนอิ่มท้อง พักผ่อนจนกระทั่งหายเหนื่อย ทั้งสามจึงออกเดินทางไปสู่เมืองลั่วหยาง ซึ่งต้องเดินทางผ่านด่านหานกู่กวนไปอีกไม่ไกลก็จะถึงจุดหมาย





ฝึกตัวเบากลาง 20
เอฟเฟคชุดลี่หรูฮวา



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2020-11-13 15:44
คุณได้รับ +10 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2020-11-13 15:44
ตัวเบาขั้นกลาง (20/20)  โพสต์ 2020-11-13 15:43

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ความหิว -63 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 -63 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
นกอวิ๋นหวน
ชุดเฟิงไป๋จวิ้น (ช)(ญ)
จิ่งเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x50
x3
x10
x100
x2
x50
x2
x1
x40
x10
x95
x14
x9
x1
x1
x2
x15
x80
x200
x1
x20
x30
x100
x4
x100
x25
x200
x200
x200
x10
x400
x25
x1
x45
x15
x40
x1
x200
x2
x35
x200
x2
x1
x800
x3
x2
x70
x250
x1
x1
x50
x1
x2
x2
x50
x1
x1
x1
x50
x1
x1
x1
x28
x1
x1
x1
x15
x3
x50
x50
x30
x50
x2000
x12
x50
x50
x2
x5
x12
x1
x1
x9
x10
x50
x1
x18
x5
x30
x1
x250
x1
x105
x8
x360
x200
x2
x1
x200
x1
x1
x5
x200
x400
x2
x115
x100
x300
x8
x5
x200
x150
x2
x100
x400
x4
x3
x100
x600
x300
x28
x200
x20
x25
x500
x240
x25
x3
x400
x3
x200
x400
x10
x30
x80
x2
x28
x400
x20
x90
x15
x50
x2
x1
x49
x250
x3
x2
x7
x550
x50
x20
x100
x100
x50
x1
x9
x3
x80
x22
x40
x57
x2
x5
x432
x97
x108
x3
x115
x28
x1
x3
x1
x764
x1
x1
x15
x6000
x100
x300
x59
x1
x151
x180
x226
x100
x50
x234
x75
x61
x170
x450
x330
x164
x20
x210
x20
x10
x160
x20
x130
x930
x22
x70
x6000
x158
x22
x360
x1
x305
x459
x43
x117
x9999
x50
x30
x10
x87
x35
x500
x1221
x350
x101
x211
x60
x5
x320
x80
x120
x225
x85
x300
x25
x25
x30
x400
x4
x200
x550
x292
x520
x125
x1200
x370
x35
x250
x120
x205
x50
x120
x250
x740
x25
x1
x93
x7
x45
x20
x1
x1
12
ตั้งกระทู้ใหม่ กลับไป

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้