123
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่
เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เส้นทางสายไหม } ทะเลทรายนาดิมา

[คัดลอกลิงก์]

231

กระทู้

1237

โพสต์

33หมื่น

เครดิต

ภูน้ำต่างแดน ลมเดือนร่วมฟ้า

เงินชั่ง
68327
เงินตำลึง
177450
ชื่อเสียง
108844
ความหิว
686

ใบรับรองเหมือง(โกลเด้นท์ร็อค)(รายสามเดือน)ใบรับรองภาษาอาร์เมเนียใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
7997
ความชั่ว
0
ความโหด
271
霸王龍
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2019-4-9 04:02:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  การเดินทางยังคงดำเนินต่อไปหลังจากนี้
                                  เกือบใกล้จะถึงครึ่งทางแล้วสำหรับเส้นทาง
                                  หากแต่ยังคงที่จะใช้เวลานการเดินทางมาก
                                  เพราะนี้ไม่ใช่เพียงแค่การเดินทางเพื่อค้นหา
                                  แต่เป็นการเดินทางเพื่อสร้างความสัมพันธ์
                                  แก่แคว้นนั้นๆ ที่เรากำลังเดินทางไปอีกด้วย



                                  ณ ทะเลทราย นาติมา

                                  เช้าตรู่ของวันต่อมา หลังจากที่พวกเราเหล่านักเดินทางและผู้ติดตามได้พักผ่อนเป้นเวลาหนึ่งวันเต็ม เพราะพวกข้านั้นได้ใช้เวลาทั้งวันของเมื่อวานในการเผยแพร่วิทยาการต่างๆให้แก่ขาวเมืองได้รู้ เพื่อที่พวกเขาจะได้นำความรู้ตรงนี้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์แก่ตนเอง และบ้านเมืองของตนต่อไป เมื่อจบวันนั้นไป ในวันต่อมาซึ่งก็คือวันนี้ พวกเราได้ออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อให้ถึงที่หมายต่อไปภายในวันนี้.. คิดว่านะ คิดว่าคงจะไปให้เร็วขึ้นนั่นล่ะ ถ้าไปเช้าขนาดนี้ ข้าคิดว่าก็คงจะเป็นดังเช่นที่ข้าคิดไว้นั่นล่ะ แต่ก็นะ มันก็ดีเหมือนกันที่ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้า เพราะเราจะได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเดินทาง ระยะทางที่ได้ก็จะมากขึ้น เผลอๆอาจจะถึงที่หมายในวันนั้นเลยก็เป็นได้ ซึ่งข้าก็คิดว่าวันนี้เราอาจจะถึงที่หมายเลยก็เป้นได้ล่ะนะ...



                                  พวกเรายังคงเดินทางต่อไปเรื่อยๆ แม้ว่าการออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่นี้ มันอาจจะทำให้ผู้คนที่ติดตามการเดินทางที่ยังนอนได้ไม่เต็มอิ่มต้องแหกขี้ตาตื่นมาเดินทางต่อไป ลึกๆข้าเองก็เห็นใจพวกเขา สำหรับบางคนนี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ออกเดินทางไกลๆ ได้เจออะไรที่พวกเขาไม่เคยเจอ กับเรื่องแบบนี้ข้าเองก็ทำได้เพียงแค่เห็นใจ แต่ก็คงจะปล่อยให้เวลาสูญเสียไปเพราะการนอนต่อไม่ได้ ที่ยังไม่ไหวจริงๆพวกเขาก็อาศัยที่ว่างของเกวียนในการหลับพักผ่อนต่อ ซึ่งก็เป้นวิธีแก้ปัญหาที่ข้าว่าก็ดี อย่างน้อยมันก็ไม่เดือดร้อนใครเท่าไหร่เพราะยังพอมีที่ว่างบนเกวียนหลังจากที่สัมภาระและของส่วนใหญ่ได้ถูกขนลง จึงทำให้บางเกวียนนั้นว่างอยู่ พอที่จะสามารถเข้าไปแอบหลับในนั้นได้...



                                  ข้าเองที่ตอนนี้ก็ยังคงเดินทางไปต่อ ข้างท่านราชทูตที่ตัวเขานั้นเป็นผู้ที่ริเริ่มงานนี้ ใครจะไปนึกว่าเราจะได้ร่วมงานกัน ในตอนนั้นที่ข้าคิดไว้ ข้าคิดว่าข้าจะไม่ผ่านในการคัดเลือกซะแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะด้วยเหตุอันใด เพราะตำแหน่งทางการทหารที่ข้าลงไว้อย่างไม่ปิดบัง หรือขนาดตัวที่ใหญ่เป็นสามเท่าของคนธรรมดา ถึงได้นำพาให้ข้าได้ร่วมทางในครั้งนี้กับคณะเดินทางครั้งนี้ด้วยก็ไม่รู้..



                                  ข้าที่เดินทางอยู่ข้างหน้านั้นเองก็ยังไม่ลืมที่จะเดินไปยังที่ด้านหลังของขบวนเพื่อตรวจตราความเรียบร้อยของคณะเดินทาง เมื่อเดินไปตรวจตราความเรียบร้อยของขบวน การเดินกลับไปที่ด้านหน้าธรรมดาๆ ก็คงจะเป้นอะไรที่น่าเบื่อจำเจแย่ ด้วยวิชาตัวเบาขั้นสูงที่อุส่าห์พากเพียรฝึกฝนมันมา โดยที่เอาจริงช่วงนี้แทบจะไม่ค่อยได้ใช้มันในการเดินทางเลยซักครั้ง



                                  ส่วนใหญ่เมื่อเดินทางกับหมู่คณะใหญ่เช่นนี้แล้ว เรื่องการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วจึงไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นในการเดินทาฃในครั้งนี้เท่าไหร่ หากวิชาตัวเบานั้นสามารถทำให้คนนับร้อยนับพับเคลื่อนที่ด้วยความเร็วไปพร้อมๆกับได้ด้วยแล้ว มันก็คงจะเป้นสิ่งที่ดีที่น่าอัศจรรย์ไม่ใช่น้อย แต่ผิดตรงที่มันไม่สามารถที่จะเป็นเช่นนั้นได้ เรื่องเพ้อเจ้อเพ้อฝันจึงเป็นเรื่องที่ควรจะเก็บไว้คิดเล่นเพลินคนเดียวจะเป็นอะไรที่ดีที่เหมาะสมกว่า แต่ก็นะ จังหวะแบบนี้ทั้งที่ จะขอใช้มันหน่อยก็คงจะไม่เสียหายอะไรเท่าไหร่



                                ข้าย่างเท้าออกไปและหมุนตัวย่อลงก่อนที่จะกระโดดพุ่งตัวออกไป ข้าพุ่งตัวไปยังข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และเคลื่อนที่ไปด้านหน้าด้วยความเร็ว เพียงชั่วพริบตาข้าก็กระโดดลงมาที่ด้านข้างตัวของท่านจางเซียนและเดินไปต่อ



                                 บางครั้งมันก็มีเรื่องให้เรานั้นไม่มีทางคาดคิดมันได้หรอก เพราะบางเรื่องหากตัวเราเองคาดเดามันได้ เดาทางมันออก มันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าสนใจเท่าไหร่นัก กับที่ต่อไปที่คณะเดินทางกำลังจะไปถึงที่หมายนั้นเองก็เช่นกัน มันก็เหมือนจะเดาออกไม่ได้ แต่กลายเป็นว่ามันกลับเดาออกได้ไม่ยากจากเส้นทางที่กำลังไป ที่ต้องเดินทางกลับมาที่ทะเลทรายนี้อีกครั้ง...



                                  กว่าสองถึงสามชั่วยาม ที่เดินทางออกมาจากแคว้นซูเล่อแล้ว ขบวนซี้อวี้ก็ยังอยู่ในเขตของทะเลทรายรอบนอกนาดิมาอีกรอบ ที่ต่อไปที่กำลังมุ่งหน้าก็คือแคว้นต้าหว่าน.. แต่คราวนี้แทบไม่เห็นหิมะในทะเลทรายแล้ว คงจะอาจจะเกิดเป็นพื้นที่ๆไป...

                                  ระหว่างเดินทาง ขบวนก็ได้เดินทางมามองเห็นยอดเขาสูงตะหง่านตั้งอยู่ไกลๆตรงหน้าชาวขบวนซีอวี้ทั้งหลาย.. ข้าคงไม่ต้องเดาให้เสียเวลาล่ะมั้ง เพราะข้าเองก็คงรู้อยู่แล้วว่าที่ต่อไปของเรานั้นคือที่ไหน มันก็แอบดีใจเล็กน้อยที่เป็นที่นั่น เพราะที่นั่นคือที่ตั้งของสุดเขตซีอวี้ที่ข้านั้นรู้จักดี วีรกรรมของข้าที่นั่นมันก็พอมีให้ข้านั้นจำได้อย่างไม่ลืมเลือน แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาไม่ได้ยาวนานเท่าไหร่ แต่มันก็ติดอยู่ในใจของข้าอยู่ไม่ลืม สำหรับที่แคว้นนั้น แคว้นต้าหวาง




                                   จางที่ท่านจางฯเห็น นั่นคือภูเขาหิมะที่อยู่ติดกับแคว้น ข้าเองก็เช่นเดียวกัน เราใกล้จะถึงที่หมายแล้วงั้นสินะ เป้นเรื่องที่ชวนให้ประหลาดใจ..รึเปล่า? มันก็จริงอยู่นะที่การเดินทางที่เร็วขึ้น มันก็ย่อมที่จะถึงที่หมายเร็วอยู่แล้วเป็นเรื่องธรรมดา แต่ในขณะเดียวกัน ข้าเองก็รู้สึกว่า ข้ากำลังจะเดินทาง..อีกครั้ง แน่นอนล่ะว่าหลังจากต้าหวางแล้วคือสิ้นสุดของดินแดนซีอวี้ที่ข้าคุ้นเคย หลังจากนั้นคือดินแดนใหม่ที่พวกเราคณะเดินทางยังไม่เคยได้เหยียบที่นั่น นั่นคือสิ่งที่ข้ากำลังจะได้เจอ.. แต่ข้านั้นกลับรู้สึก เหมือนกับว่าเส้นทางที่ข้ากำลังจะเดินทางไปนั้น มันเหมือนกับว่ามันเป้นการเดินทางกลับ.. เหมือนกับว่ากลับบ้าน ข้ากำลังเดินทางกลับบ้าน.. มันเป็นเรื่องที่แปลกสำหรับตัวข้าเสียจริง มันคงจะเป้นเพราะข้านอนน้อยรึเปล่านะ ไม่แน่ใจ แต่คงจะไม่มีทางหรอกน่ะ ฮะๆๆ...






แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2019-4-9 14:54

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว +36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 + 36 + 5

ดูบันทึกคะแนน


"山川异域, 风月同天, 寄诸佛子, 共结来缘
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รัดเกล้ามงคล
สมาธิผืนป่า
จื่อซิงหม่า
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ตัวเบาขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x1
x1
x50
x3
x45
x12
x3
x41
x1
x40
x1
x1
x300
x6
x1
x3
x4
x25
x5
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x1
x1
x20
x1
x1
x70
x2
x1
x375
x20
x6
x4
x80
x40
x110
x70
x8
x4
x115
x130
x295
x11
x77
x106
x1
x1
x1
x452
x10
x170
x130
x15
x90
x390
x1
x100
x90
x220
x1
x440
x3
x3
x200
x401
x4
x425
x2
x100
x3
x400
x2
x444
x160
x200
x10
x15
x400
x20
x200
x400
x35
x31
x2
x60
x200
x25
x4
x200
x9
x140
x1
x600
x20
x400
x500
x40
x7
x150
x31
x420
x1
x602
x600
x590
x3
x2400
x200
x84
x600
x120
x2
x6
x400
x200
x76
x3
x24
x20
x11
x400
x15
x4
x40
x35
x401
x100
x1
x1
x15
x400
x200
x3
x11
x12
x1
x54
x15
x51
x15
x15
x1930
x2000
x7
x5982
x52
x120
x2
x7
x13
x860
x540
x15
x1
x610
x154
x3
x260
x2
x2
x99
x99
x70
x260
x147
x405
x325
x350
x280
x14
x887
x314
x127
x16
x89
x52
x380
x858
x372
x263
x406
x23
x300
x14
x100
x3
x80
x700
x44
x103
x414
x995
x174
x524
x9999
x14
x931
x366
x2284
x576
x25
x2323
x930
x149
x330
x2399
x2240
x2
x2653
x3224
x2075
x9999
x550
x8395
x9999
x5
x400
x2067
x611
x3261
x386
x118
x1240
x281
x117
x175
x230
x640
x305
x2
x455
x2082
x396
x330
x350
x2300
x113
x6
x657
x1100
x31
x2743
x9999
x42
x1311
x622
x225
x300
x7450
x9
x298
x2
x50
x420
x560
x65
x223
x2134
x6
x8
x64
x220
x2
x60
x246
x1240
x119
x2
x5
x223
x265
x9999
x7
x14
x1047
x760
x38
x2
x400
x8
x57
x37
x460
x4
x6625
x253
x439
x4
x140
x93
x228
x113
x161
x830
x6
x832
x6040
x7
x66
x529
x12
x11
x125
x150
x1416
x6
x7
x45
x53
x5
x6578
x419
x1260
x56
x484
x960
x8098
x456
x520
x1624
x605
x48
x254
x684
x254
x2263
x649
x863
x421
x139
x610
x7758
x39
x8
x433
x385
x300
x479
x16
x265
x1243
x38
x70
x260
x1179
x1307
x84
x1

369

กระทู้

2636

โพสต์

70หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115464811
เงินตำลึง
1999669896
ชื่อเสียง
306115
ความหิว
2639

ตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
15133
ความชั่ว
11717
ความโหด
30524
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-4-15 16:22:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-4-15 17:52

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 5 : ข้อแลกเปลี่ยน 12
(มาปั้นตุ๊กตาแมวด้วยกันไหม~)

          ใครจะไปคิดว่าทะเลทรายนาดิมาจะมีหิมะตกล่ะ! หากจำไม่ผิดในสมัยก่อนเมื่อห้าปีที่แล้วมันไม่เคยมีหิมะตกไม่ใช่รึ ไฉนเล่าถึงมีหิมะปกคลุมทั่วบริเวณแห่งนี้มีอาเพศอันใดเกิดขึ้น

          “พื้นที่แห้งแล้งเช่นนี้ไม่ควรจะมีหิมะตกทำไมมันถึงมีบัณฑิตหลัวชูพอจะทราบเรื่องนี้หรือเปล่า” เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยถามอีกฝ่ายผู้ซึ่งอยู่ในเขตทะเลทรายน่าจะรู้เรื่องพวกนี้มากกว่าคิดว่าข่าวมันน่าจะดังสะพัดไปทั่ว

          นัยน์ตาสีดำคมกริบมองพื้นทางเดินปกคลุมไปด้วยหิมะที่แสนจะหนาวเย็น เป็นบรรยากาศที่ดีจังเลยดีกว่าไปเดินในทะเลทรายร้อนๆอบอ้าว ดวงตาสองข้างมีแววประกายตื่นตาตื่นใจ

          “ข้าก็ได้ยินข่าวมาเหมือนกันว่ามันมีพื้นที่ที่เกิดอาเพศขึ้น เป็นข่าวหรือที่หนาหูมากเลยในช่วงที่เกิดขึ้นใหม่ๆ” แน่นอนว่ามันก็มีผลเสียทำให้พวกสัตว์ต้องย้ายถิ่นฐานรกรากออกมาจากที่ทะเลทรายนาติมาเนื่องจากเป็นสัตว์ในเขตร้อน

          “อันที่จริงแล้วไหนๆก็มาถึงขนาดนี้ถ้าว่าเราพักผ่อนคลายเบาสมองกันหน่อยดีไหม” อยากจะหาอะไรทำมากกว่าเดินทางไปเรื่อยๆถึงแม้จะมีจุดมุ่งหมายแต่เขาเป็นคนที่ไม่ชอบทำอะไรซ้ำๆเดิมๆบ่อยๆครั้ง

          “หมายความว่าอย่างไร” จุนซางจวินหันถามบุตรชายบุญธรรมที่บอกให้พักผ่อนคลายเบาสมอง

          ร่างสูงกระโดดลงมาจากม้าไม่สนใจว่ากระโปรงจะเปิดหรือไม่ด้วยความบุรุษถึงจะใส่เสื้อผ้าอาภรณ์สตรีก็จะดูมาดแมนบุคคลิกที่น่าประหลาด ปีกผีเสื้อมายาที่แสนโดดเด่นสะดุดใบหน้าไม่มีการแต่งเสริมปรุงแต่งใดๆ

          “ตอนที่ข้าเคยไปหมู่บ้านโรมันมา ช่วงนั้นเป็นเทศกาลฮาโลวีน ข้าได้เห็นพวกเด็กๆปั้นตุ๊กตามนุษย์หิมะกันโดยใช้หิมะพวกนี้ปั้น” มือหนาหยิบหิมะจากพื้นขึ้นมาแล้วนำมาปั้นเป็นก้อนกลมๆ

          “น่าสนใจ ดูจะคลายสมองได้ดี” บัณฑิตหลัวชูบอกก่อนที่จะหยิบขึ้นมาปั้นเป็นก้อนกลมๆตามอีกฝ่าย

          “ข้าขอผ่าน” ร่างสูงหน้าปฏิเสธที่จะทำเป็นรอดูเงียบๆดีกว่า ปล่อยให้เด็กน้อยยืนเล่นกับกิจกรรมยามว่างได้เพียงแค่มองดูก็มีความสุขมากพอแล้ว มิจำเป็นต้องไปทำตาม ถึงจะไม่สนใจคนอื่นๆแต่หากเป็นคนสนิทด้วยแล้วล่ะก็จะให้ความรู้สึกที่แตกต่าง

          “ง่ะ!” ทำหน้าหงิกงอเมื่อท่านพ่อไม่ยอมมาเล่นด้วย แต่อีกฝ่ายก็ชอบทำเก๊กหน้าขรึมอยู่อย่างนี้เป็นประจำอยู่แล้ว ช่างแม่งเถอะ…

          “เจ้าจะปั้นเป็นรูปอะไรรึ” ร่างโปร่งเดินเข้ามาหาเส้าเทียนที่กำลังจดจ่อกับการปั้นดูเหมือนว่าะพยายามจะทำอะไรบางอย่างอยู่ หน้าตาเคร่งเครียดเชียว

          หากปั้นตุ๊กตาหิมะ มันจะซ้ำกับที่เคยเจอมาเขาจึงเลือกที่จะปั้นเป็นตุ๊กตาสัตว์แล้วกันนะ “ช่วยข้าปั้นตุ๊กตาแมวหิมะหน่อยสิ” เป็นคนรักสัตว์คงไม่พ้นเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับสัตว์แน่นอนอยู่แล้ว

          นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนมอง “ตุ๊กตาแมวหิมะยังงั้นหรอได้สิเดี๋ยวข้าจะปั้นส่วนลำตัวแล้วกันแบ่งหน้าที่กันทำจะได้เสร็จไวกว่า”

          “เช่นนั้นข้าจะปั้นตรงส่วนหัวให้คิดว่าทำเป็นโพร่งกว้างๆดีไหม” ตอนนี้ทั้งสองกำลังสนทนาพูดคุยกัน มือหนาเริ่มปั้นตรงหัวนอกจากตกแต่งแล้วก็ต้องเพิ่มความน่ารักให้

          ท้องฟ้าสีครามมีแสงอาทิตย์สาดส่องถึงกระนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกร้อนแต่อย่างใดพื้นที่ที่อยู่นั้นเย็นเยือกเนื่องจากหิมะปกคลุมทั่วทางเดินตลอดเส้นทางยาว

          เขามีความสุขที่ได้ทำสิ่งที่ตัวเองชอบ อยากจะให้ฮูหยินทั้งสองมาเที่ยงเล่นที่นี่ด้วยกัน แต่คงอีกนานกว่าจะกลับไปหาทั้งของได้เพราะจะต้องเดินทางไกลไปอีก คิดดูอีกทีแล้วน่าจะซื้อของฝากกลับไปให้พวกนางด้วย

          “เจ้าว่าตรงปากมันกว้างเกินไปหรือไม่” บัณฑิตหลัว หันมาถามความคิดเห็นกับ ร่างสูงที่สวมอาภรณ์สตรีแต่ก็ทำตัวเหมือนกับไม่ได้ใส่ทั้งถกแข้งถกขา

          “กว้างๆก็ดีแล้วนี่” เส้าเทียนนำกิ่งไม้มาประดับตกแต่งทำเป็นขนแมวทั้งสองข้างแล้วก็ใช้กิ่งไม้หักมาทำเป็นตากับจมูก “เสร็จแล้วเป็นไงเหมือนแมวหรือเปล่า”


          “อืม…” นัยน์ตาสีเหลืองอ่อนกอดอกมองบุตรชายที่มีความสุขกับการได้ปั้นรูปสัตว์ มีความสุขมากขนาดนั้นเลยรึ?

          เส้าเทียนมีแมวอยู่เขาปล่อยแมวเข้าไปข้างใน “เจ้าแมวน้อยเย็นสบายไหม” มือหนาลูบขนนุ่มนิ่มที่ฟูแถมตัวยังอ้วนกลมอีกต่างหาก เป็นเจ้านายที่ให้สัตว์ทานอาหารบ่อยเลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดี

          เมี๊ยวว เมี๊ยวววว~

          “มาหาพ่อมาๆ ลูกโอ๋ๆๆ” ดูเหมือนว่าแมวของเขาจะไม่ค่อยชินกับสภาพอากาศสักเท่าใดก่อนที่มันจะวิ่งกลับมาหาเจ้าของ เอาขนนุ่มนิ่มมาถูแขนออดอ้อนด้วยแววตาใสๆ

           “.....” จุนซางจวินเงียบเฉยเพียงแค่เปรยตามองไม่ได้ปริปากเอ่ยวาจาใดๆออกมาจากริมฝีปากหนาทั้งสิ้น เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่

          “ในเมื่อผ่อนคลายกะจิตกะใจกันแล้ว เดินทางต่อกันเลยดีไหมถ้ารู้สึกกระปรี้กระเป๋าขึ้นมาทันที อย่างกับมียาดีอย่างไงอย่างนั้น” บัณฑิตหลัวชูยิ้มให้กับคนทั้งสอง ก่อนที่จะหยิบตำรับตำราขึ้นมาไว้เป็นประจำเหมือนกับว่าจะต้องถือไว้ตลอด

          “หัวสมองโล่ง…” เป็นกิจกรรมเล็กๆที่ทำกันสองคนถึงแม้ท่านพ่อจะแค่ยืนมองเขาก็ไม่ได้มาติเตียนว่าอันใด

          ร่างสูงอุ้มลูกแมวกลับมา แมวของเขานั้นทุกห้าวันจะผลัดขนแมวล้ำค่าให้มอบด้วยความรักและก็จิ้งจอกหิมะด้วย หรูหยงเคยบอกไว้ที่มันผลัดขนล้ำค่าให้เป็นเพราะความรักที่มอบให้แก่เจ้าของ

          ตอนนี้ก็เก็บสะสมอยู่เป็นจำนวนมากเพื่อนำไปช่วยเหลือกับชาวบ้านที่ติดโรคระบาดพอสำรวจสุสานสรรพสัตว์เสร็จแล้วจะได้นำไปมอบให้ทำยารักษาโรค

          แต่ถ้าเกิดผ่านจากทะเลทรายนาดิมาไปก็จะเข้าในเขตร้อนเช่นเดิมแล้วนี่นา อยากจะเอาอากาศกลับไปด้วยได้ไหมไม่อยากจะไปเดินในที่ร้อนๆแล้ว รถม้าออกตัวเดินทางทันทีเมื่อพวกเขากลับขึ้นมานั่งข้างใน

          นัยน์ตาสีดำจ้องมองรูปปั้นตุ๊กตาแมวหิมะที่ปั้นเอาไว้จนลับสายตา “.....”

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --3 คุณธรรม โพสต์ 2019-4-15 22:02
คุณได้รับ +10 คุณธรรม +117 ความชั่ว +58 ความโหด โพสต์ 2019-4-15 21:54

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะจื่ออู้
กระบี่ซามูไรรุ่นแรก
ผ้าปิดปากสีม่วง
ปีกโรเซ่
รูปปั้นดาร์ธเวเดอร์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x8
x1
x1
x1
x2
x2
x5
x106
x2
x2
x27
x885
x132
x26
x1
x2
x3
x1
x5
x1
x1
x60
x7
x21
x1
x6
x6
x1
x2
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x4
x72
x1
x264
x5
x168
x270
x6
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x20
x2
x2
x26
x15
x172
x175
x154
x23
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x16
x14
x64
x570
x1
x26
x2096
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x225
x32
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2538
x6900
x53
x3200
x158
x197
x5
x21
x113
x60
x1389
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x271
x224
x384
x5
x26
x567
x3140
x14
x107
x269
x1633
x420
x9303
x141
x94
x20
x1936
x3463
x31
x391
x2610
x99
x193
x19
x9999
x15
x15
x71
x3336