ดู: 443|ตอบกลับ: 5

( เมืองอู๋โต่ว ) โรงเตี๊ยมหนิงหนิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-27 10:24:50 |โหมดอ่าน



โรงเตี๊ยมหนิงหนิง











{ เมืองอู๋โต่ว }










โรงเตี๊ยมขนาดเล็กที่ว่า ข้างนอกดูเล็กแล้วข้างในยังเล็กและแคบ ยิ่งกว่า เนื่องจากเป็นโรงเตี๊ยมเล็กๆเลยเปิดบริการห้องพักได้แค่2-3ห้องต่อปีเท่านั้น แต่เนื่องจากสาเหตุนักเดินทางชอบแวะมาที่นี้ไม่ขาดสาย 

ก็เพราะว่าอาหารโรงเตี๊ยมแห่งนี้มีรสชาติเยี่ยม เหมือนกินแล้วทำให้ใจที่ร้อนรุ่มสงบได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะคนทำอาหารของโรงเตี๊ยมแห่งนี้เถ้าแก่มาทำด้วยตัวเอง จนบรรดาแขกและนักเดินทางติดใจในรสชาติจนต้องย้อนกลับมาอีกครั้งในภายหลัง 


 ชื่อกิจการ: โรงเตี๊ยมหนิงหนิง 
เจ้าของกิจการ: หนิง อวี๋ 
บริการ: บริการ อาหาร ขนม, สุรา น้ำชา และ ที่พักค้างคืน 
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชั่วโมง 
#ผู้ว่าการเมืองอู๋โต่ว  

 





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

158

กระทู้

1069

โพสต์

163

เครดิต

เงินตำลึง
90
ดีนาเรียส
0
ชื่อเสียง
0
ความหิว
105

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
412
ความชั่ว
0
ความโหด
4
โพสต์ 2017-12-28 21:59:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควส 2 ภัยสงคราม : เดินทางกลับบ้านเกิด }

พักก่อน


     หญิงสาวถูกพาลงจากหลังม้าแล้วนอนลงบนเสื่อไผ่ มีคนนำน้ำแกงสมุนไพรแก้พิษมากรอกปากนาง รสขมสัมพัสลิ้นอย่างรู้สึกได้แจ่มชัด หรั่นซิ่นหลี่สะบัดหน้าหนีไม่ยอมดื่มทว่านางกลับถูกจับบีบคางไว้แล้วกรอกของเหลวสีประหลาดนั้นลงไปจนหมดถ้วย เสียงแหลมหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหู แต่จับใจความใดไม่ได้เลย.. หรั่นซิ่นหลี่รู้สึกได้ว่านางถูกพามาที่ไหนสักแห่ง นี่นางสลบไปอีกแล้วหรือ? น่าเบื่อเหลือเกิน.. ทว่าเปลือกตาคู่นี้หนักนัก ไม่อยากลืมขึ้นเลย เช่นนั้นขอหลับพักก่อนสักพักจะเป็นอะไรไป..

     "เจ้านี่นะ อยู่ดีไม่ว่าดีไปกินเห็ดสีแปลก" หนิงอวี๋บ่นตามประสาก่อนจะบิบผ้าชุบน้ำหมาดๆมาเช็ดใบหน้าและเนื้อตัวหญิงสาวให้ เพราะนางอาเจียนออกมาเยอะทำให้มีกลิ่นไม่พึงประสงค์ หนิงอวี๋จึงจัดแจงเปลี่ยนชุดให้นางด้วยก่อนจะเดินลงมาหาสัตว์ทั้งสองที่รออยู่หน้าโรงเตี๊ยม

     "ป้อนน้ำแกงแก้พิษแล้ว หายห่วงได้ เวลานี้ให้นางนอนพักก่อนเถอะ ส่วนพวกเจ้าไปพักหลังโรงเตี๊ยมนี่ก็ได้" คนจะหาว่านางบ้าหรือไม่? สัตว์ทั้งสองเข้าใจในสิ่งที่ตนพูดแล้วเดินไปเฉยๆ.. ก็ดีเหมือนกัน ไม่ต้องเหนื่อยมาก!

     "ฮี้/ม๊อ" (ขอบพระคุณ/ขอบคุณ)

      บนห้องพักนั้นนับว่าโชคดีที่นางได้ใช้ห้องของเจ้าของโรงเตี๊ยมแห่งนี้ได้ เพราะที่นี่มีห้องให้แขกเพียงสองถึงสามห้องเท่านั้น หนิงอวี๋ให้หญิงแปลกหน้าพักในห้องของตนส่วนตัวนางลงมาจัดการดูแลลูกค้าและทำอาหารเลิศรส จนเห็นว่าแขกกลับหมดแล้ว นางจึงกลับขึ้นมาดูแลหรั่นซิ่นหลี่ที่นอนหลับใหลอยู่ หนิงอวี๋เปลี่ยนผ้าวางบนหน้าผากผืนใหม่แล้วโน้มตัวนอนลงข้างหญิงแปลกหน้าด้วยกันไปทั้งอย่างนั้น

     @Admin





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส -150 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 -150 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x12
x200
x10
x6
x2
x2
x100
x20
x115
x26
x62
x33
x80
x100
x240
x32
x30
x148
x100
x10
x1
x1
x20
x1
x5
x13
x1
x1
x100
x36
x50
x1
x1
x22
x20
x153
x8
x7
x76
x10
x8
x1
x1
x15
x220
x5
x22
x17
x60
x5
x2
x2
x15
x20
x35
x19
x19
x33
x51
x50
x1

158

กระทู้

1069

โพสต์

163

เครดิต

เงินตำลึง
90
ดีนาเรียส
0
ชื่อเสียง
0
ความหิว
105

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
412
ความชั่ว
0
ความโหด
4
โพสต์ 2017-12-30 21:20:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควส 2 ภัยสงคราม : เดินทางกลับบ้านเกิด }



ต้องลาแล้ว

    อีกแล้ว... หรั่นซิ่นหลี่ลืมตาขึ้นมาพร้อมคำที่ไม่อยากจะคิด นางต้องล้มป่วยเช่นนี้อีกกี่ครั้งกันสววรค์จึงจะพอใจ! ร่างบางลุกขึ้นนั่งแล้วกุมศรีษะ ผ้าผืนบางที่เกาะหน้าผากอยู่จึงหล่นลงมาบนตัก รู้ได้ทันทีว่าได้ถูกคนช่วยไว้อีกแล้ว นางจึงรีบลุกขึ้นเพื่อหาตัวผู้ใจดีคนนั้นเพื่อขอบคุณ มือเรียวเลื่อนบานประตูก่อนก้าวขาออกไป แม้ที่แห่งนี้จะเล็กแต่รู้ได้จากลักษณะโครงสร้างภายนอกว่าเป็นโรงเตี๊ยม นางเดินลงไปข้างล่างแล้วพบกับหนิงอวี๋ที่กำลังนึ่งซาลาเปา นางหันมามองพร้อมรอยยิ้ม

    "อาการดีขึ้นแล้วหรือ!" หนิงอวี๋เดินมาหาหญิงสาว เมื่อนางยืนขึ้นจึงเพิ่งสังเกตุว่าหญิงสาวนั้นตัวสูงยิ่งจนนางถึงกับต้องเงยหน้าคุย

     "เป็นเพราะท่าน ข้าจึงอาการดีขึ้น ขอบพระคุณท่านมากเจ้าค่ะ" หรั่นซิ่นหลี่โค้งคำนับ หนิงอวี๋เห็นดังนั้นจึงรีบรับนาง

     "ไม่เป็นไรๆ เอ้า ข้านึ่งซาลาเปาไว้ มาทานก่อนสิ!" กล่าวพลางยื่นซาลาเปาเนื้อให้นาง

     "ขอบคุณค่ะ" ด้วยความหิวจึงกัดเนื้อแป้งคำโตเข้าไป รสสัมพัสนุ่มจากแป้งนิ่มและความหวานจากไส้ที่ผสมกับเครื่องจนเป็นเนื้อเดียวกันทำให้หรั่นซิ่นหลี่กินซาลาเปานั้นเข้าไปอย่างรวดเร็ว หนิงอวี๋เห็นดังนั้นจึงแย้มยิ้มแล้วหยิบซาลาเปาใส่จานให้นางกินเรื่อยๆจนหมดไปสิบลูก

    "อ้ะ! เสี่ยไป๋ ซือเอ๋อร์" นึกได้ว่านางถูกทั้งสองตัวช่วยแบกมา แม้จะจำได้ลางๆแต่นางจำไม่ผิดแน่

      เห็นหญิงสาวกล่าวอย่างตกใจ หนิงอวี๋จึงนึกถึงเรื่องหนึ่งเข้ามาได้ "อ๋อ ม้ากับวัวนั่นใช่หรือไม่" เห็นนางพยักหน้ารัวจึงกล่าวต่อ "เช่นนั้นสบายใจได้ พวกมันอยู่หลังโรงเตี๊ยมนี่่แหละ เมื่อเช้าข้านำหญ้ากับฟางไปให้แล้วล่ะ"

    "รบกวนท่านมากแล้ว เสี่ยวหลี่ขอบคุณจริงๆ ได้โปรดรับตำลึงนี่ไว้ด้วยเถอะ" มือน้อยหยิบตำลึงออกมาจากถุงสัมภาระแล้วยื่นให้หนิงอวี๋ ทั้งหมดนั้นนับได้หนึ่งพันตำลึง แต่ทั้งหมดนั้นถูกดันกลับเข้าหานาง

     "ไม่ได้หรอก ข้าช่วยด้วยใจ"

     "ถ้าอย่างนั้นถือเสียว่าเป็นค่าซาลาเปาที่ข้าทานไปเมื่อครู่ก็ได้ค่ะ" นางยืนยัน หนิงอวี๋ไม่อาจหาข้ออ้างได้แล้ว จึงจำต้องรับมา

      หรั่นซิ่นหลี่โค้งขอบคุณอีกรอบก่อนจะเดินไปหาสัตว์ทั้งสองของตนที่หลังโรงเตี๊ยม "เสี่ยไป๋! ซือเอ๋อร์!" นางวิ่งโผเข้ากอดม้ากับวัว พวกมันกำลังกินฟางกันอย่างสบายใจจนเมื่อเห็นนายสาว จึงร้องประสานเสียงอย่างดีใจ หรั่นซิ่นหลี่คลุกคลีอยู่กับพวกมันสักพักจึงเดินกลับเข้าไปในโรงเตี๊ยมเพื่อบอกลาหนิงอวี๋

     "เอ๋! จะไปแล้วหรือ พักอีกสักหน่อยก็ได้"

     "ไม่ได้หรอกค่ะ ข้าต้องรีบกลับบ้าน ขอบพระคุณท่านอีกครั้งนะคะ"

    "โธ่.. ถ้าอย่างนั้นรับนี่ไว้นะ" หนิงอวี๋รีบห่อซาลาเปาเนื้อให้นางแล้วใส่ถุงสัมภาระโดยไม่บอกกล่าว หรั่นซิ่นหลี่ตั้งตัวไม่ทันจึงรับของมาแบบงงๆ

     "ขอบพระคุณจริงๆค่ะ!" นางโค้งขอบคุณแล้วจากมาพร้อมกับม้าและวัวคู่ใจ

     @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x12
x200
x10
x6
x2
x2
x100
x20
x115
x26
x62
x33
x80
x100
x240
x32
x30
x148
x100
x10
x1
x1
x20
x1
x5
x13
x1
x1
x100
x36
x50
x1
x1
x22
x20
x153
x8
x7
x76
x10
x8
x1
x1
x15
x220
x5
x22
x17
x60
x5
x2
x2
x15
x20
x35
x19
x19
x33
x51
x50
x1
โพสต์ 2019-2-24 17:47:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย XingZi เมื่อ 2019-3-20 19:08

ท่วงทำนองที่ 4 การชี้นำของกระเรียนขาว
- บทบรรเลงที่ 1 เส้นทางสายบุญ  -

[จดหมายการใหญ่!]

               เดินทางผ่านมาสองวันเหมือนว่าพัดนั้นยังไม่มีปฏิกริยาเพิ่มเติมนักนอกจากชี้นำทางไปยังทิศทางเดียวติดต่อกัน แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกแย่หรือร้อนรนนัก เนื่องจากเหมือนเขาเองก็เริ่มรู้สึกแปลกๆว่าจะเกิดอะไรขึ้นในไม่ช้ามานี้ อีกอย่างเรื่องที่ทำไปก่อนหน้านี้ทั้งสองอย่างก็ชวนให้นึกถึงน้องชายและน้องสาวของเขา ถ้ารู้ว่ายังมีชีวิตรอดอยู่ก็คงไม่ต่างจากชู่เหวิ่นสักเท่าไหร่ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็คิดเผื่อใจไว้

               เด็กหนุ่มผมเงินออกเดินทางมาไกลก็หาที่พักที่สามารถนอนพักกับสหายตัวน้อยได้เป็นหลัก ตามจริงเขาสามารถนอนกลางป่าเขาได้ แต่นานๆทีก็อยากจะให้เพื่อนๆตัวน้อยได้พักผ่อนบนเตียงสบายๆบ้าง แต่ก็ต้องเสียค่าใช้จ่ายกันหน่อย ซึ่งยังดีที่ระหว่างทางที่เมืองอู๋โตวยังมีโรงเตี๊ยมที่มีเฉพาะผู้โชคดีเท่านั้นที่จะนอนพักได้เพราะว่ามีเพียงแค่ 3 ห้องให้พักเท่านั้น โดยที่ซิงจื่อเข้ามาได้ตรงกับจังหวะเวลาที่ผู้เข้าพักคนเก่าได้ออกไปพอดี ประจวบเหมาะกันไป แม้จะมีชื่อทางด้านอาหารแต่กลับมีห้องที่ค่อนข้างเล็กและแคบ ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่ไม่มีคนจองหรือคนจะออกก่อนเวลา ข้อกำหนดเดียวที่ซิงจื่อทำร่วมกับเถ้าแก่ก็คือจะยอมชดใช้ค่าเสียหายในกรณีที่สัตว์เลี้ยงไปรบกวนผู้อื่น แม้จะไม่อยากเรียกว่าสัตว์เลี้ยงแต่สถานะนี้คงต้องใช้ตอนเจรจากับคนทั่วไปก็คงต้องใช้คำนี้ไปก่อน และดูเหมือนพวกมันเองก็ไม่ค่อยใส่ใจในคำเรียกเท่าไหร่นักเช่นกัน ตามจริงแค่ยื่นคำขอนี้ในตอนแรกก็ถูกมองแปลกๆแล้ว

               ในระหว่างที่ซิงจื่อกำลังนั่งเหม่อมองดูท้องฟ้า ในตอนนั้นเองเขาเห็นกับนกส่งจดหมายสองตัวที่บินเคียงกันมาทางเขา

               'จดหมายงั้นเหรอ?' ดวงตาสีเทาอมฟ้ากระพริบมองในยามเย็นก่อนที่จะรับม้วนหนังทั้งสองนั้นมา เหมือนว่าพวกมันจะรอจดหมายตอบกลับกันทั้งคู่เขาจึงค่อยๆเปิดฉบับนึงขึ้นอ่าน

ถึง ท่านซิงจื่อ ข้ามีข่าวจะแจ้งให้ทราบ ณ เวลานี้ท่านหญิงหยางเสี่ยวเหย่ได้เสียชีวิตแล้ว
ทางของครอบครัวตระกูลอินจะมีการจัดงานพิธีเล็กๆขึ้นที่จวนตระกูลอินเมืองซินเอี๋ย
หากท่านซิงจื่อพอมีเวลาว่างหรือผ่านทางในช่วงเวลานี้พอดีมาสามารถมาร่วมงานได้
ขอให้เจ้าแม่หนี่วาช่วยประทานพรและคุ้มครองท่านนะเจ้าคะ ปิงเยว่

                'นี่มันอะไรกัน? ไม่ใช่.. พวกพี่ๆไม่ได้เป็นคนทำ แล้วเป็นใครกันล่ะ..?' เด็กหนุ่มเผลอกำจดหมายไว้เล็กน้อยโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เมื่อรู้ตัวก็ค่อยๆคลายมืออออกให้ผ่อนลง แม้จะไม่เข้าใจนักแต่ก็ต้องพร้อมรับทุกเหตุการณ์ เรื่องที่เกิดขึ้นค่อนข้างกระทบต่อเขาอยู่ไม่น้อย แม้จะรู้กันได้ไม่นาน แต่ความกรุณาและคำพูดที่นางเคยให้ไว้นั้นยังคงอยู่ในความทรงจำ

                นิ้วเรียวละมุนจากหนุ่มผิวขาวเนียนละอียดคลี่หยิบม้วนสารอีกใบขึ้นมาอ่านช้าๆ


               'เหมือนลายมือของอาหลิงหลาน...? ชุมนุมสินะ..' เด็กหนุ่มมองแล้วคิ้วขมวดเล็กน้อยก่อนที่จะจ้องตากับนกส่งสารอีกสักหน่อย 'รู้สึกว่ามันกำลังรอคำตอบอยู่เลยแหะ..' ซิงจื่อคิดในใจก่อนที่จะยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วเขียนจดหมายตอบกลับไป ก่อนที่จะผูกกลับไปที่นกส่งสาร

ข้า ซิงจื่อ ยินดีที่จะเข้าร่วมกับกลุ่มของท่านหากเป็นการทำตามจุดประสงค์เพื่อสร้างความเท่าเทียมและช่วยงานของอาหลิงหลานดังว่า แต่ในขณะนี้ข้าน้อยยังไม่สามารถเข้าร่วมหรือพบปะเจอกันโดยตรงได้ ข้าจึงขอฝากหมายสารฉบับนี้เพื่อเป็นเครื่องยืนยันการเข้าร่วมอย่างเป็นทางการ ขอขอบพระคุณท่านผู้ส่งสารในการเชิญชวน หวังว่าจะได้ร่วมมือกันในอนาคตนะขอรับ

                    "เอาล่ะ.. สงสัยต้องรีบเดินทางแล้วสิ.." เสียงนุ่มบ่นเบาก่อนที่จะหันมองเจ้าตัวเล็กตัวน้อยทั้งหลายที่นอนหลับอยู่แล้วเขาก็นอนพักตามไปเพื่อพักฟื้นร่างกายก่อนออกเดินทางต่อไป


(พัดห้วงไจ้และหยกขาว)

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม +2 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-2-24 17:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รถม้าหรูหรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เตาถานมู่
ขวานเหยาเจี่ย
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กุหลาบสีทอง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x5
x8
x6
x14
x100
x2
x10
x18
x40
x30
x35
x12
x10
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x10
x30
x1
x28
x1
x1
x30
x26
x52
x30
x3
x1
x6
x60
x7
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x684
x132
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x102
x130
x298
x29
x57
x4
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x29
x1
x7
x7
x50
x1
x4
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-10-11 16:58:32
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ชุดสุ่ยเซียนฟางฮวา
แหวนซือเฝิ่นลู่
ราชสีห์คินทาเรี่ยน
รูปปั้นเทพีเวสต้า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x500
x580
x144
x8
x35
x5
x245
x20
x500
x2
x2
x10
x20
x7
x3000
x220
x12
x1
x2
x1
x10
x5
x3
x2
x5
x4
x1
x4
x4
x4
x3
x5
x2
x5
x5
x8
x7
x7
x7
x5
x9
x7
x3
x3
x7
x5
x7
x9
x5
x1
x2
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x3
x13
x24
x318
x6
x2
x4
x2
x2
x10
x1
x2
x60
x19
x30
x6
x9
x6
x1
x3
x5
x3
x27
x3
x4
x3
x10
x70
x1
x442
x18
x370
x370
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x13
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x15
x324
x52
x1
x54
x26
x2
x2
x27
x15
x139
x275
x154
x32
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x106
x570
x1
x26
x2139
x11
x1419
x31
x2200
x2210
x26
x237
x18
x2860
x19
x2211
x20
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2678
x6900
x62
x3700
x146
x197
x8
x21
x64
x1439
x3628
x1623
x53
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x292
x230
x381
x8
x27
x574
x3146
x16
x118
x281
x1633
x420
x9353
x143
x94
x20
x1940
x3463
x37
x339
x2615
x106
x213
x22
x9999
x24
x14
x74
x3343
x9999
x1842
x69
x259
x2247
x26
x751
x16
x1
x12
x604
x298
x70
x1
x1869
x150
x2073
x253
x1
x2718
x1
x76
x1843
x41
x1
x1280
x323
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x85
x2744
x220
x64
x9999
x8090
x24
x44
x12
x70
x10
x1