ดู: 427|ตอบกลับ: 7

{ นอกเมืองเป่ยผิง } ชายหาดเป่ยผิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-25 00:27:21 |โหมดอ่าน





ชายหาดเป่ยผิง

{ นอกเมืองเป่ยผิง }







【ชายหาดเป่ยผิง】
ชายหาดผืนยาวกว้างไกล กินบริเวณชายฝั่งของหลายเมือง
ผืนน้ำสีครามตัดกับทรายขาวสามยุค ยุคเช้าอาบแสงอาทิตย์สีทอง
ยุคกลางวันกระจ่างพิสุทธิ์ขาว เมื่อราตรีมาเยือนคือสีน้ำตาลอ่อนน่าหลงใหล
เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ทั้งของนักเดินทางและผู้รักในธรรมชาติ



เปลือกหอยชายทะเล

เดินเล่นรมชายหาดสามารถพบเจอสิ่งนี้ได้บ่อยครั้ง

หากอยากลองฟังเสียงคลื่นที่ซัดสาดในทุกที่ละก็

ทำไมท่านไม่ลองเก็บเปลือกหอยสังข์ติดตัวสักชิ้น

คิดถึงทะเลเมื่อไรก็ยกขึ้นมาแนบกับหู

ลองฟังเสียงคลื่นลมดูสิ...














คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-2-23 20:09:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{เควสที่2 ออกทะเลได้!!}
เมิร์กพาเด็กๆมาถึงเป่ยผิงได้สำเร็จ หลังจากแวะสอบทางและแนะนำเด็กๆให้กับตายายที่บ้านของฝ่ายแม่ทั้งห้าก็เดินทางมาถึงท่าเรือเป่ยผิงสำเร็จ
“ผู้ใหญ่หนึ่งเด็กสี่เท่าไหร่ครับ” เมื่อมาถึงท่าเรือสิ่งแรงที่ต้องการก็ต้องไปซื้อตั๋วเรือโดยเมิร์กเลือกเดินทางไปที่สายการเดินเรือที่ตาแนะนำมา
“หลานเจ้าเฟยหวงสินะ ข้าคิดแค่10ชั่งพอสำหรับห้าคน” ชายแก่ร่างกำยำได้ยิ้มกว้างก่อนจะตบบ่าเขาแรงๆ
“มาๆ เร็วเข้า เรือที่จะไปฉางอันจะออกแล้วนะเฟ้ย”
“ครับ นี่เงิน” เมิร์กยื่นเงิน10ชั่งให้ก่อนจะรับตัวแล้วจูงมือเด็กๆที่ตอนนี้ต่อแถวกันอย่างเป็นระเบียบวิ่งขึ้นเรือไป

เมื่อทั้ง5ขึ้นมาสำเร็จเรือก็ออกเดินทางทันที
“เป็นไงพวกเจ้า ตื่นเต้นไหม อ่าว” เมิร์กหันไปถามเด็กๆแต่พวกเขาไปยืนมุงดูทะเลที่ริมตัวเรือซะแล้ว
“ฮ่าๆ พวกเจ้านี้น้า” เมิร์กเดินมาโอบกอดทั้งสี่ด้วยความรัก
“สักวันข้าจะพวกเจ้าทั้งหมดมาเที่ยวด้วยกันแน่นอน”สักวันทุกคนจะได้มาเหยียบทะเลแน่นอน สักวันหนึ่งเขาสัญญา
‘บางทีหากข้าสามารถทำอะไรกับสงครามที่ทุ่งหญ้าได้บ้างละก็...’
เมิร์กหยุดความคิดนั้นก่อนจะปล่อยตัวเด็กๆไปวิ่งเล่นตามเดิมโดยตัวเองก็ไปพูดคุยกับพ่อค้าคนอื่นๆบนเรือแก้เบื่อ

เหล่าพ่อค้าหลายคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนานประสบการณ์และความสัมพันธ์ต่างๆรวมถึงเรื่องที่ต้องระวังเมิร์กก็ได้รับรู้ไปด้วยโดยซือหวางเจาที่เบื่อแล้วก็เดินมาฟังด้วย โดยความฉลาดและน่ารักของหวางเจาทำให้พ่อค้าหลายๆคนชื่นชมในตัวนาง
ทั้งหมดต่างนั่งเรือกันจนถึงยามคำคื่นและหลับไหลไป


@Admin  



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
รองเท้าเทพยุทธ์
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x5
x400
x1000
x2000
x1
x100
x9999
x8180
x8175
x2
x2048
x82
x1
x100
x9999
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x190
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x1100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x1068
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x8322
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x873
x189
x1
x12
x102
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x74
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x98
x4006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x140
x126
x4
x2
x105
x1
x20
x9
x75
x155
x42
x1
x1896
x2
x66
x8
x14
x1
x2727
x1365
x9999
x10
x20
x9999
x154
x51
x143
x50
x2698
x202
x120
x220
x281
x11
x1229
x898
x25
x80
x9450
x82
x180
x9999
x9999
x5000
x1170
x7667
x6280
x200
x500
x286
x234
x488
x169
x450
x5
x819
x20
x80
x3368
x89
x23
x12
x7
x6
x25
x1823
x10
x380
x200
x139
x270
x7462
x4358
x6320
x9999
x9999
x162
x8388
x9999
x1471
x30
x91
x799
x74
x1414
x9999
x9999
x2567
x834
x160
x79
x30
x816
x597
x4
x20
x1
x47
x1
โพสต์ 2018-4-10 23:52:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-4-11 00:30





ชีวิตกวีก็แบบนี้

219
จับปลาใช้แห ชายหาดเป่ยผิง
อยู่กับข้าก็ต้องจับปลาเป็น!!



        ด้วยต้องการช่วยฟื้นความทรงจำให้กับอวี้เหวินหยางหนุ่มน้อยเผ่าชงหนู หลิงเฮ่าไม่ได้รีบเดินทางนักแต่ใช้เวลาทั้งวันพาเจ้าตัวซึมซับบรรยากาศ อย่างทุ่งหญ้าตามแนวเทือกเขาเยียนหรือจะเป็นการพยายามญาติดีผูกมิตรกับหวั่นหลิว ลูกหมูชมพูตัวกลม… อาหยางนั้นรู้ว่าอีกฝ่ายมีเจตนาอย่างใดก็ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ ไม่มีอาการขัดขืนหรือเอาแต่ใจ

        “คราวก่อนที่เจ้ามีท่าทีตื่นกลัวก็เป็นเพราะหวั่นหลิวสินะ?”

        น้ำเสียงถามมาเช่นนี้คนรักหน้าอย่างอาหยางมีหรือจะยอมตอบว่าตัวเองกลัวหม๊ “เปล่า!! เปล่าสักหน่อยก็แค่ร่างกายมันขยับไปเองน่า” เขาหมายถึงเห็นลูกหมูตัวจ้อยปุ้บก็คว้ากระบี่มากราดใส่ทุกคนปั๊บ หลิงเฮ่าฟังแล้วยิ้มขันไม่ได้ถือสาอันใดกับความขาดสติของเด็กหนุ่ม “เอาล่ะหากคิดจะร่วมทางไปกับข้า มีบางสิ่งที่เจ้าต้องรู้นะอาหยาง” สองคนบนหลังหนึ่งม้าควบเหยาะๆ มายังชายหาดเป่ยผิงนั่นเป็นเพราะการทดสอบขั้นหนึ่ง

        “อะไรหรอ??”

        เสิ่นหลิงเฮ่ายิ้มขันขณะโดดลงจากหลังม้ามือก็คว้าอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งติดมาด้วย

        “สิ่งนี้จำเป็นมาก เจ้ารู้จักไหม? ช่างเถอะถึงไม่รู้จักข้าจะช่วยสอนให้อย่างน้อยมีแหล่งน้ำ เจ้าจะได้ไม่อดตาย” ตาข่ายปากถี่ถูกกางออกเตรียมพร้อม อวี้เหวินหยางเป็นชาวทุ่งหญ้าแทบจะไม่มีแหล่งน้ำให้เห็น พวกเขาบูชาแม่น้ำขนาดเสื้อผ้ายังไม่ซักเลย… มีหรือจะรู้จักวิธีการจับปลาแบบชาวเจียงหนาน จะรู้จัก ‘แห’ ได้อย่างไร

        “....เฮ้ ทำแบบนี้ใช่ไหม?”

        “อื้ม ต้องออกแรงเหวี่ยงมากกว่านั้นให้ตุ้มถ่วงของแหเปิดปากได้กว้างพอ ไม่อย่างนั้นเจ้าอย่าหวังจะได้ปลาทะเลสักตัว… ดีไม่ดีได้ปลาเท้าตัวเองแทน” หลังจากสาธิตให้ดูสามสี่หนพร้อมอธิบาย เขาก็ปล่อยให้หนุ่มน้อยได้ฝึกจับปลาโดยใช้แหเพื่อสร้างความคุ้นเคย ยังเดินทางกันอีกพักใหญ่จนกว่าเจ้าหนูคนนี้จดจำสิ่งใดได้บ้าง อย่างน้อยสอนวิธีการเอาชีวิตรอดไว้ก็ยังดี “เจ้าฝึกไปก่อนล่ะเดี๋ยวข้ามา”

        หลิงเฮ่าจับจองพื้นที่บนโขดหินมีเกิ้นหยางนอนผึ่งแดดอยู่ไม่ไกล อากาศเย็นสบายจึงเริ่มการฝึกวิชาตัวเบาวันที่ 9 ชายหาดมุมสงัดแลไปไกล้เห็นคลื่นกระทบแนวหินบรรยากาศเงียบสงบ เขาเริ่มโคจรลมปราณในร่างกายรวมสมาธิบังคับชี่ไหลไปรวมกันตรงท้องน้อย กำหนดหมุนเวียนขวาแผ่ลงยังทวาร วันนี้อากาศค่อนข้างแจ่มใสลมภายนอกและภายในทำให้รู้สึกถึงความเย็นสบายไหลเวียนไปทั่วร่าง กำหนดลมปราณหมุนเวียนฝั่งขวาราวกับโม่แป้ง หมุนวนจนมั่นคงดีแล้วก็ผลักลงเบื้องล่างยังทวารความปลอดโปร่งแล่นไปทั่วสรรพางค์กาย ราวกับหายใจอยุ่บนภูสูง ‘นี่สินะวิชาตัวเบา’

ฝึกตัวเบาวันที่ 9

@Admin

แสดงความคิดเห็น

(833*6/100) ได้รับปลาน้ำเค็ม 49 ตัว   โพสต์ 2018-4-12 01:02
ฝึกตัวเบาพื้นฐาน 9/10  โพสต์ 2018-4-11 00:31

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +15 ดีนาเรียส +500 ความหิว -89 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 -89 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่คู่จงเฉิง
บ้านหลิวเหิงเยว่
ประคำมันดาล่า
ยูริไดซ์ลอนเดส
สุนัขป่าไอเซนฮาวด์
กำไลลู่เหลียนหรง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x55
x129
x120
x2
x300
x93
x108
x283
x140
x40
x79
x248
x201
x11
x76
x3
x398
x43
x344
x122
x234
x106
x1330
x4877
x2
x1
x3
x1
x4
x19
x14
x15
x6
x9
x10
x8
x9
x100
x824
x23
x21
x6
x8
x20
x5
x70
x6
x9
x28
x10
x22
x6
x2
x2
x7
x54
x139
x113
x350
x31
x5
x36
x21
x46
x31
x1019
x34
x51
x10
x4
x13
x66
x48
x35
x254
x140
x140
x49
x39
x1550
x300
x4
x10
x44
x9
x15
x2060
x1
x573
x65
x2
x2
x5
x2
x3
x4
x1
x2
x2
x1
x6
x1
x5
x6
x4
x4
x1
x4
x4
x4
x5
x7
x9
x5
x20
x5
x1
x36
x126
x5
x1
x61
x335
x633
x59
x450
x3
x3
x13
x1
x13
x296
x365
x1
x20
x19
x9
x20
x354
x1
x15
x2
x1
x1
x2
x2
x2
x6
x1
x17
x480
x535
x35
x20
x23
x46
x91
x19
x4
x3
x144
x779
x21
x15
x20
x185
x168
x1
x11
x9
x17
x5