ดู: 12|ตอบกลับ: 1

{ เกาะน้ำแข็งอัคคี } ทุ่งหญ้าเนินผา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 3 วันที่แล้ว |โหมดอ่าน


ทุ่งหญ้าเนินผา

{เกาะน้ำแข็งอัคคี } 














 




เนินผาที่อยู่ด้านหลังของเกาะ 

มีลักษณะเป็นเนินผาสูงติดริมทะเล ปกคลุมไปด้วยต้นหญ้าสั้น

นับเป็นสถานที่ที่มีวิวสวยงามมากแห่งหนึ่งบนเกาะ

ที่บริเวณผานี้นอกจากจะเป็นที่ชมวิวและ ยังเป็นสถานที่ที่มีพวกแพะหรือสัตว์กินพืชอื่นบนเกาะมารวมตัวกันเพื่อเล้มหญ้าที่แสนอร่อย









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 3 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
[วิ่งไล่จับ]

     หลายวันผ่านไปภายในเกาะน้ำแข็งอัคคียังคงเป็นไปด้วยความสงบ คนทั้งสามอย่างฉินเหม่ย เย่ววี และอวี้เมิ่ง ยังคงช่วยกันทำหน้าที่หาอาหาร ซ่อมแซ่มสิ่งที่พังเพื่อใช้ในการดำรงชีวิตบนเกาะแห่งนี้ ทุกอย่างเหมือนจะเรียบร้อย จนเวลาผ่านร่วมสองเดือนก็มีบางที่เหมือนจะผิดปกติเกิดขึ้นเย่วซี


     “เย่วเย่วเจ้าอ้วนขึ้นนะ”อวี้เมิ่งที่กำลังนั่งแทะปลายางอยู่ฝั่งตรงข้ามกล่าวขึ้นมา ดวงตาเฉี่ยวคมมองจ้องไปยังหน้าท้องของสหายที่ตอนนี้ป่องยื่นออกมาจนดูแปลกตา เสียงทักของอวี้เมิ่งเรียกสายตาของฉินเหม่ยที่นั่งปิ้งปลาอยู่ให้เงยหน้าขึ้นมามองเช่นกันก่อนทั้งสองคนจะหันมองหน้ากันและพยักหน้าเป็นเชิงเห็นด้วยว่าเย่วซีนั้นดูอ้วนขึ้นจริงๆ


     “เอ๋ ข้าอ้วนหรอ ข้าไม่ได้กินเยอะเลยนะ”เย่วซีร้องออกมาอย่างแปลกใจพร้อมกับก้มมองดูหน้าท้องของตัวเองที่ดูป่องขึ้นมาดังที่ทั้งสองคนว่าจริงๆ เพียงเเต่มันไม่ได้อ้วนเหลวแบบมีไขมันแทรกแต่เป็นอ้วนป่องตึงๆเเข็งๆเหหมือนมีบางอย่างอยู่ด้านในมากกว่า


     “หรืออาหารไม่ย่อย”ฉินเหม่ยถามขึ้นมาเเต่ก็เป็นเย่วซีส่ายหัวไปมาเล็กน้อยพร้อมกับเอ่ยแบบไม่ออกเสียงมาว่าเธอขับถ่ายปกติ เรื่องอาหารไม่ย่อยจึงถูกปัดตกไป


    “งั้นอาจจะอ้วนจริงๆก็ได้ ไม่เป็นไร พรุ่งนี้พอแดดร่มลมตกข้าจะพาพวกเจ้าที่หลังเกาะที่นั้นมีลานทุ่งหญ้า ไปวิ่งออกกำลังกายกัน”ฉินเหม่ยกล่าวออกมาก่อนจะยัดเอาปลาย่างในมือเข้าปากเคี้ยวจนหมด “เพราะงั้นคือนนี้พวกเจ้าต้องรีบเข้านอนกันได้แล้ว


     เย่วซีหันมองหน้าอวี้เมิ่งก่อนพยักหน้าเข้าใจทั้งสอรีบจัดการปลาย่างของตัวเองให้เสร็จก่อนจะพากันกกลบกองไฟและพากันเข้าไปนอนพักภ่ยในถ้ำเพื่อที่พรุ่งนี้จะได้ออกเดินทางจากถ้ำที่อยู่ไปยังทุ่งหญิงหลังเกาะที่ฉินเหม่ยบอก
     
      เช้าวันถัดมาทั้งสามยังใช้ชีวิตอยู่ภายมในเกาะกันอย่างปกติ ทำกิจวัตรประจำวันต่างๆ จนเวลาล่วงเลยมาจนช่วงบ่ายแก่ๆทั้งสามก็พากันเดินฝ่าป่าลึกในเกาะซึ่งเป็นเเถบป่าที่พวกเย่วซีและอวี้เมิ่งไม่เคยเข้ามาก่อน ตามที่ฉินเหม่ยบอกภภายในป่าลึกนนี้มีสัตว์ร้ายที่อาจเป้นอันตรายกับพวกเขาได้เวลาเดินทางผ่านต้องระวังให้ดี


    หลังจากที่เดินฝ่าป่าทึบกันมาร่วมชั่วยามในที่สุดทั้งสามก็เดินทางกันมาจนถึงบริเวณหลังเกาะซึ่งเป็นทุ่นหญ้าเตี้ยไม่มีต้นไม้สูงรกทึบแบบด้านหลังที่พวกเขาผ่านมา ที่สุดปลายผาเชื่อต่อไปยังท้องทะเลสีน้ำเงินครามสวยงามสะท้อนเเสงแดดระยิบระยับราวอัญมณีล้ำค่าภายในทุ่งหญ้าโล่งกว้างนี้ยังมีเหล่าชนิดต่างๆทั้งแพะ ม้า กวาง หรือกระต่ายตัวน้อยวิ่งไล่กันไปมาอย่างสนุกสนานหรือเล็มหญ้าอย่างเพลิดเพลินอีกด้วย


    “ว้าววว สัตว์เต็มไปหมดเลย”เย่วซีร้องออกมาอย่างตื่นเต้น พลางมองดูสัตว์น้อยใหญ่ที่ยืนเล็มหญ้าอยู่ตามทุ่งเบื้องหน้า “แล้วๆ เรามาทำอะไรกันที่นี่หรอฉินฉิน”


     “วิ่ง”


     “ห่ะ อะไร”


     “วิ่งออกกำลังกายยังไงละ”ฉินเหม่ยกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มก่อนที่ร่างบางของนางจะออกตัววิ่งไปหาเจ้าอาชาสีขาวตัวหนึ่งที่ยืนเล็มหญ้าอยู่ เจ้านั้นเป็นม้าเพียงตัวเดียวบนเกาะแห่งนี้ชื่อว่าพี่ม้าขาวตามที่ฉินเหม่ยเรียก บางทีพี่ม้าก็จะเเวะเวียนมาที่ถ้ำกับชายหาดเพื่อเล่นหรือหาผลไม้จากฉินเหม่ยกิน


     ทั้งสองเห็นเพื่อสาววิ่งนำออะไรแล้วก็ตัดสินใจวิ่งตามออกไปบ้าง หลังจากที่เดินสำรวจดูพื้นที่รอบๆโดยทั่วแล้วก็ถึงเวลาที่ฉินเหม่ยบอกวิ่งออกกำลังกายโดยการวิ่งของนางไม่ต่างกับการวิ่งเล่นไล่จับเท่าใดนักคือจะมีคนหนึ่งเป็นยักษ์คอยวิ่งไล่จับอีกสองคน ใครที่โดนจับก่อนก็ต้องเป็นยักษ์ต่อและไปไล่จับอีกคนต่อนั้นเอง


    ทั้งสามเล่นวิ่งไล่จับกันอย่างสนุกสนานจนเเสงตะวันไกลลาลับขอบฟ้าบ่งบอกว่าใกล้หมดเวลาสนุกทั้งสามนั่งพักหอบเเฮกกันอยู่ที่ริมผามองดูแสงอาทิตย์สีส้มที่ค่อยตกลงจากเส้นขอบฟ้างดงาม ก่อนที่ทั้งสามจะพากันเดินกลับที่พักเพราะการเดินฝ่าป่าทึบในยามกลางคืนนั้นค่อนข้างอันตรายจากตอนกลางวันอย่างมากนั้นเอง


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +7 คุณธรรม +4 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 3 วันที่แล้ว
(( จางฝูในขณะกำลังวิ่งสะดุดล้ม พบกล่องบางอย่างโผล่พ้นดินนิดนึง ))  โพสต์ 3 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x1
x2
x1
x1
x100
x2
x1
x8
x3
x1
x2
x1
x50
x3
x1
x5
x8
x2
x12
x20
x3
x2
x1
x2
x8
x4
x10
x2
x1
x2
x2
x4
x2
x2
x12
x60
x3
x12
x10
x7
x60
x24
x8
x1
x2
x3
x5
x310
x50
x11
x13
x10
x3
x250
x1
x3
x10
x8
x16
x10
x40
x1
x10
x43
x2
x77
x1
x1
x2
x1
x100
x3
x49
x1
x2020
x2
x100
x6
x8
x30
x10
x6
x4
x24
x4
x10
x31
x5
x5
x4
x4
x1
x4
x180
x80
x30
x30
x250
x110
x6
x4
x63
x13
x24
x360
x2
x500
x360
x100
x1
x140
x70
x177
x800
x2
x25
x80
x40
x50
x570
x246
x3
x11
x8
x160
x1
x400
x3
x18
x1
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x35
x600
x399
x88
x9
x399
x1200
x75
x10
x56
x591
x5
x1
x1
x400
x1263
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x107
x60
x390
x100
x800
x6
x320
x827
x190
x16
x200
x30
x650
x1
x1
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x101
x7
x7
x30
x390
x74
x1
x16
x1826
x3
x2
x1995
x2670
x1623
x8
x7
x12
x140
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x4
x9
x186
x290
x130
x3
x30
x30
x2
x40
x8
x801
x510
x1500
x132
x278
x481
x440
x620
x530
x470
x144
x275
x606
x46
x111
x532
x1270
x1
x23
x736
x5
x542
x162
x426
x293
x520
x1556
x147
x117
x834
x564
x6
x2
x848
x978
x450
x175
x9999
x1914
x500
x325
x33
x26
x17
x69
x24
x409
x1082
x8
x1864
x960
x440
x1
x4
x70
x1
x9
x213
x282
x910
x5500
x123
x11
x290
x596
x144
x4700
x8
x577
x730
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x52
x1
x141
x2
x1800
x632
x2204
x882
x258
x430
x115
x15
x141
x282
x7
x43
x3
x4
x7
x259
x5
x10
x18
x4
x192
x363
x500
x2
x54
x721
x14
x258
x200
x6812
x702
x410
x8
x58
x2
x6
x1546
x2222
x690
x648
x219
x342
x384
x379
x4
x30
x17
x678
x8
x1499
x9
x1898
x318
x1108
x1324
x1108
x2530
x667
x221
x134
x213
x795
x1634
x907
x92
x174
x229
x1006
x608
x145
x161
x7
x312
x337
x769
x460
x1297
x780
x203
x2122
x2318
x707
x40
x1060
x805
x20
x480
x1395
x152
x248
x1440
x8160
x1960
x1480
x30
x30
x41
x81
x707
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-11-24 10:40

ขึ้นไปด้านบน