ดู: 46|ตอบกลับ: 3

{ เมืองเป่ยผิง } จวนเจ้าเมือง

[คัดลอกลิงก์]
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-10-18 16:10


จวนเจ้าเมือง

{เมืองเป่ยผิง} 












 





จวนเจ้าเมืองเป่ยผิงตั้งอยู่ในใจกลางเมือง 

อันเป็นสถานที่พักและสถานที่ทำงานว่าราชการต่างๆ 

ของเจ้าเมืองเป่ยผิง หากประชาชนมีเรื่องใดร้องทุกข์

สามารถแจ้งมายังจวนเจ้าเมืองได้










โดนทิ้งในหุบเขา
โพสต์ 2020-10-18 17:03:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-10-18 18:07

[พรรคเจิดจรัส]

     จางฝูและลู่เสี่ยวฟงแยกย้้ายกันพักผ่อนและเตรียมตัวที่จะทำงานในค่ำคืนนี้จนเวลาล่วงเข้าสู่ยามไห้ก็ได้เวลาที่พวกเขานั้นจะเริ่มออกไปจัดการงานภารกิจของตนเอง จางฝูเปลี่ยนจากชุดชาวบ้านมาอยู่ในชุดสายลับสีดำเพื่อความกลมกลืนไปกับยามราตรีแม้แสงจันทร์ในค่ำคืนนี้จะสว่างไปสักหน่อยแต่มันก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับการลอบเร้นเข้าไปสืบข่าวของเธอเลยแม้แต่น้อย


     “ระวังตัวด้วย”เสียงกล่าวจากร่างสูงของคุณชายลู่กล่าวขึ้น ยามนี้ตัวของเขาเองนั้นก็อยู่ในชุดดำสำหรับภารกิจลับเช่นเดียวกันและหวังว่าภารกิจคืนนี้จะไม่มีอะไรผิดพลาด


      “ท่านก็ด้วย เพราะหากท่านเป็นอะไรขึ้นมาข้าคงรับผิดชอบไม่ไหว”จางฝูกล่าวพร้อมรอยยิ้ม มือก็เอื้อมไปหยิบเอาหน้ากากยักษ์ของตนเองที่มักใส่ไว้เพื่อปิดบังใบหน้าขึ้นมาสวมก่อนจะค่อมหัวให้อีกฝ่ายและใช้วิชาตัวเบาถีบตัวกระโจนออกจากห้องพักไป


     ร่างบางในชุดสายลับสีดำเคลื่อนกายไปตามหลังคาของอาคารในยามค่ำคืนอย่างรวดเร็วเเละเเผ่วเบา อาศัยเวลาเพียงไม่นานนัก จางฝูก็เดินทางมาจนถึงจวนของเจ้าเมืองได้ในที่สุด เมื่อลองมองสำรวจบริเวณรอบจวนแล้วก็ดูเหมือนว่าทุกอย่างนั้นจะปกติ มีทหารจำนวนหนึ่งคอยเดินลาดตระเวณและส่วนหนึ่งที่ยืนประจำการตามตำแหน่ง แต่หากเทียบดูกับเมืองใกล้ๆเมืองหลวงที่นี่ก็ยังคงมีความรัดกุมน้อยกว่าอยู่ดี


    “อยู่กันน้อยแบบนี้สิดี เข้าง่ายนัก”จางฝูกล่าวออกมาเบาก่อนที่ร่างของเธอจะเคลื่อนไหวผ่านแนวพุ่มไม้เพื่อเข้าไปใกล้กับจวน ผนวกกับอาศัยจังหวะที่ก้อนเมฆเคลื่อยมาปิดบังเเสงจันทร์ใช้วิชาตัวเบากระโดดข้ามกำแพงจวนเจ้าเมืองเข้าไปยังด้านในอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแฝงตัวไปกับมุมมือในจวนรอจนกลุ่มทหารเวณยามเดินผ่านไปจึงกระโดดขึ้นไปบนหลังเรือนหลังหนึ่งที่ภายในนั้นมีแสงงไฟส่องสว่างอยู่ต่างจากตัวเรือนอื่นๆที่ปิดไฟมืด


     ตุบ!


     ฝีเท้าแผ่วเบาราวแมวย่องของจางฝูเหยียบลงบนกระเบื้องหลังคาของอาคารหลังนั้นและใช้ปลายมีดสั้นของตัวเองค่อยๆแซะเอากระเบื้องมุงหลังคาเปิดออกและสอดส่องสายตามองลงไปยังชองว่างเล็กๆนั้นก่อนจะพบว่าภายในเรือนนั้นมีชายผู้หนึ่งเเต่งกายด้วยชุดขุนนางที่เดาว่าคงเป็นเจ้าเมือง ส่วนคนอีกผู้นั้นเธอเห็นเพียงชายกางเกงสีดำที่สวมปิดยาวลงมาถึงข้อเท้าเท่านั้น


    "เจ้ามั่นใจนะว่าส่งพวกนั้นไปบ้านเก่าแล้ว หากพวกเขาหลุดมาได้ข้าแย่แน่" เสียงของเจ้าเมืองกล่าวขึ้นมา ทั้งท่าทางที่นั่งเก้าอี้ไม่ติดและน้ำเสียงบ่งบอกได้ถึงความเป็นกังวลอย่างมาก และมันแน่นอนแล้วว่าเจ้าเมืองผู้นี้ต้องรู้เห็นอะไรเกี่ยวกับกลุ่มขุนนางและทหารที่หายตัวไปเเน่


     "เจ้าวางใจ พรรคเจิดจรัส อย่างพวกเราทำงานไม่พลาด ว่าแต่เจ้าเถอะ หาที่ดินให้พวกเราได้ไหม ท่านประมุขกำชับมาหนักแน่น ในหุบเขามีการแก่นแย่ง การต่อสู้มากเกินไป ท่านประมุขต้องการหาที่ตั้งพรรค" เสียงชายอีกคนกล่าวออกมา และนั้นยิ่งทำให้จางฝูที่ฟังยิ่งขมวดคิ้วเเน่น ‘พรรคเจิดจริส เธอไม่เคยได้ยินชื่อพรรคนี้มาก่อน เป็นไปได้ว่านี่อาจเป็นพรรคสำนักที่ก่อตั้งขึ้นมาใหม่และดูท่าว่าคงไม่ใช่พรรคธรรมะแน่ๆ แม้ชื่อมันจะฟังดูแล้วชวนให้คิดไปทางนั้นก็เถอะ’

     "ข้ากำลังหาอยู่ มีเขตชุมชนเล็ก ๆ ห่างจากเมืองสิบลี้ทางตะวันออก ข้ากำลังแจกเงินทีละมาก ๆ ให้พวกชาวบ้านยอมออกไปเอง เพื่อพวกมันจะได้ไม่ไปฟ้องร้องราชสำนัก"


     "ไวๆ หน่อย"


      "ท่านช่วยปกป้องข้าจากพวกอิทธิพลผู้นั้นได้จริงนะ เขาขูดรีดข้ามาก ข้าทนไม่ไหวแล้ว เงินของข้าที่เก็บส่วยมาได้เข้าข้าแค่นิดหน่อยเอง"


    ‘ยักยอกเงินแล้วยังกล้ามาพูดว่าเป็นของตนอีกหรือ ช่างเป็นขุนนางที่น่ารังเกียจนัก’จางฝูเข็ดเขี้ยวฟังในใจ พยายามจดจำรายละเอียดต่างๆที่พวกมันทั้งสองพูดคุยกันเพื่อเก็บเอาไปรายงานให้ได้มากที่สุด


     "เชื่อใจประมุขข้า แค่เจ้านั่นถ้ากล้าหือกับพรรคเจิดจรัสเช่นเรา ตายไม่เลี้ยงแน่"


      "ขอบคุณ ๆ นี่เงินของเจ้าและจดหมายถึงประมุข" ว่าจบเจ้าเมืองผุ้นั้นก็ยื่นถุงเงินและม้วนจดหมายให้แก่ชายชุดดำนั้นก่อนที่ร่างในชุดดำนั้นจะยันตัวลุกขึ้นเดินไปยังหน้าต่างทางด้านซ้ายที่เปิดค้างเอาไว้


     "ข้าไปล่ะ แล้วเจอกัน"กล่าวจบร่างในชุดดำนั้นก็ใช้ตัวเบาพุ่งตัวออกจากหน้าต่างห้องไป จางฝูที่หมอบฟังอยู่บนหลังคาเอื้อมเอากระเบื้องปิดเข้าที่เดิมแล้วหันไปมองยังอีกด้านที่ร่างเงาสีดำของคนของพรรคเจิดจรัสนั้นพุ่งตัวหายไป จางฝูหันมองไปยังเรือนของเจ้าเมืองก่อนที่เธอจะตัดสินใจใช้ตัวเบาพุ่งตัวตามไปยังทิศที่ชายชุดดำนั้นพุ่งตัวหายไปโดยเว้นระยะห่างอย่างมากเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัวว่าถูกติดตามไป นอกจากนี้เธอยังต้องคอยระแวดระวังพวกคนอื่นๆของชายผู้นั้นด้วยเพราะเธอก็ไม่อาจรู้ได้ว่าบุคคลปริศนาผู้นั้นมีพวกติดตามมาด้วยมากน้อยแค่ไหน
       จางฝูยังคงติดตามเงาร่างนั้นไปจนในที่สุดร่างนั้นก็กระโจนหายออกไปนอกกำแพงจวน ไม่รอช้า ร่างบางของหญิงสาวในชุดดำนั้นถีบเท้าดีดตัวตามไปทันทีโดยการติดตามครั้งนี้เธอยอมให้คนของพรรคเจิดจรัสนั้นเร่งเดินทางมุุ่งหน้าไปก่อนเเละเป็นเธอที่ค่อยสะกดรอยตามหลังอีกฝ่ายไปอย่างใจเย็น และไม่ปล่อยให้เงาหลังไวๆของชายผู้นั้นคลาดสายตาเลยแม้เเต่น้อย และดูเหมือนว่าคนผู้นั้นเองก็คล้ายจะไม่รู้ตัวเสียด้วยซ้ำว่าถูกเธอกำลังเเอบติดตามไป

     “จะไปถึงไหนกันนะ”จางฝูที่ทะยานตัวร่อนไปเหยียบในเงามือของกิ่งไม้กล่าวพึมพัมออกมาด้วยน้ำเสียงเบา ดวงตาสีน้ำตาลยังคงจับจ้องร่างที่ขยับเคลื่อนไหวไปตามหลังคาบ้านของผู้คนในรามรัตติกาลอย่างไม่วางตา


@Admin
      



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2020-10-18 18:31
คุณได้รับ --30 คุณธรรม +2 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2020-10-18 18:31

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ความหิว -96 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 -96 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x1
x2
x1
x1
x100
x2
x1
x8
x3
x1
x2
x1
x50
x3
x1
x5
x8
x2
x12
x20
x3
x2
x1
x2
x8
x4
x10
x2
x1
x2
x2
x4
x2
x2
x12
x60
x3
x12
x10
x7
x60
x24
x8
x1
x2
x3
x5
x310
x50
x11
x13
x10
x3
x250
x1
x3
x10
x8
x16
x10
x40
x1
x10
x43
x2
x77
x1
x1
x2
x1
x100
x3
x49
x1
x2020
x2
x100
x6
x8
x30
x10
x6
x4
x24
x4
x10
x31
x5
x5
x4
x4
x1
x4
x180
x80
x30
x30
x250
x110
x6
x4
x63
x13
x24
x360
x2
x500
x360
x100
x1
x140
x70
x177
x800
x2
x25
x80
x40
x50
x570
x246
x3
x11
x8
x160
x1
x400
x3
x18
x1
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x35
x600
x399
x88
x9
x399
x1200
x75
x10
x56
x591
x5
x1
x1
x400
x1263
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x107
x60
x390
x100
x800
x6
x320
x827
x190
x16
x200
x30
x650
x1
x1
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x101
x7
x7
x30
x390
x74
x1
x16
x1826
x3
x2
x1995
x2670
x1623
x8
x7
x12
x140
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x4
x9
x186
x290
x130
x3
x30
x30
x2
x40
x8
x801
x510
x1500
x132
x278
x481
x440
x620
x530
x470
x144
x275
x606
x46
x111
x532
x1270
x1
x23
x736
x5
x542
x162
x426
x293
x520
x1556
x147
x117
x834
x564
x6
x2
x848
x978
x450
x175
x9999
x1914
x500
x325
x33
x26
x17
x69
x24
x409
x1082
x8
x1864
x960
x440
x1
x4
x70
x1
x9
x213
x282
x910
x5500
x123
x11
x290
x596
x144
x4700
x8
x577
x730
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x52
x1
x141
x2
x1800
x632
x2204
x882
x258
x430
x115
x15
x141
x282
x7
x43
x3
x4
x7
x259
x5
x10
x18
x4
x192
x363
x500
x2
x54
x721
x14
x258
x200
x6812
x702
x410
x8
x58
x2
x6
x1546
x2222
x690
x648
x219
x342
x384
x379
x4
x30
x17
x678
x8
x1499
x9
x1898
x318
x1108
x1324
x1108
x2530
x667
x221
x134
x213
x795
x1634
x907
x92
x174
x229
x1006
x608
x145
x161
x7
x312
x337
x769
x460
x1297
x780
x203
x2122
x2318
x707
x40
x1060
x805
x20
x480
x1395
x152
x248
x1440
x8160
x1960
x1480
x30
x30
x41
x81
x707
x1
โพสต์ 2020-10-24 01:18:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-10-24 01:19

[สตรีงดงามทั้งสอง]


      ขบวนรถม้าจากหอเยวี่ยหงมุ่งหน้าผ่านย่านการค้าเรียกสายตาชาวบ้านให้หันมามองดูสาวงามจากหอเยวี่ยหงที่ไม่สามารถพบได้บ่อยๆด้วยความสนใจ ขบวนรถม้าเคลื่อนไปอย่างช้าก่อนจะหยุดลงที่บริเวณด้านหน้าของจวนเจ้าเมือง พวกจางฝูหันมองไปยังจวนเจ้าเมืองแล้วมองหน้ากันเล็กน้อยก่อนเป็นคุณชายลู่เดินก้าวลงมาจากรถม้าก่อน แล้วจึงส่งมืออยื่นส่งให้แก่ปาจับเดินลงมาจากรถม้าพาลงมายืนที่พื้น แล้วหันไปยื่นมือส่งให้ฮูหยินรองปลอมๆอย่างจางฝูจับแล้วผคองลงมาจากรถม้าตามปาลงมา


    “น้องหญิงระวังด้วยกระโปรงเจ้ายาวนักเดี๋ยวจักสะดุ้ดล้มเอานะ”โอรสสวรรค์กล่าวออกมา ดวงตาเฉี่ยวคมหรี่มองสายลับของตนพราวระยับปนหยอกล้อ


     “ขอบคุณเจ้าค่ะ ท่านพี่ลู่”จางฝูกล่าวพลางฉีกยิ้วหวานแม้ว่าในใจของนางจะกำลังก่นด่านายตัวเองที่เป้นถึงโอรสสวรรค์ก็ตามที จางฝูผละตัวออกจากร่างสูงเดินไปจูงเเขนปาพากันเดินไปรวมกลุ่มกับนางรำคนอื่นๆเพื่อเตรียมตัวเดินเข้าไปในจวนเพื่อเตรียมการเเสดงในค่ำคืนนี้ต่อ ส่วนตัวคุณชายลู่นั้นก็เดินตัวติดไปกับเถ้าแก่เนี๊ยะของหอเยวี่ยหงเพื่อที่จะได้เดินเข้าไปยังด้านในจวนได้อย่างไม่ถูกตรวจสอบมากนัก


      คณะนางรำหลังจากที่เดินผ่านประตูด้านหน้าจวนเจ้าเมืองเปล้วก็ถูกพาตัวเดินทางไปยังห้องรับรองที่ทางคนของเจ้าเมืองจัดเอาไว้ให้ ความหรูหราภายในจวนทำให้เหล่านางรำหลายต่อหลายคนตื่นตาตื่นใจพากันตื่นเต้นคิดไปว่าหากตนเป้นที่เข้าตาของเจ้าเมืองถูกดึงตัวให้มาคอยรับใช้คงดีไม่นาง จะมีก็เพียงจางฝูและปาที่เพียงนั่งทำสมาธิเงียบๆ ทบทวนท่วงท่ารำที่ฝึกหนักมาทั้งวันโดยเฉพาะกับจางฝูที่พึ่งได้มาร่ายรำเป็นจริงเป็นจังครั้งแรก


      “ไม่ต้องกังวลไปหรอก เจ้าทำได้อยู่แล้วล่ะ”ปาที่นั่งอยู่ข้างๆกล่าวขึ้นมา ใบหน้างามคลี่ยิ้มน้อยๆเพื่อให้คนข้างกายสบายใจ มือบางเอื้อมไปลูบศีรษะของจางฝูที่นั่งอยู่เบาๆ


    “ขอบคุณพี่หญิงมากเจ้าค่ะ ข้าคงกังวลใจเกินไปเอง”จางฝูกล่าวยิ้มๆพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อทำสมาธิ ในตอนที่พวกนางทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั้นเถ้าแก่เนี๊ยะก็เดินเข้ามาบอกกล่าวบางอย่างกับพวกนางเสียก่อน ขณะที่คนอื่นๆเริ่มเตรียมตัวไปทำการแสดงกันแล้ว


      “พวกเจ้าทั้งสองหลังจากที่เห็นการเเสดงของพวกเจ้าเมื่อช่วงสายแล้ว ข้าอยากให้พวกเจ้าคิดการแสดงที่พิเศษของพวกเจ้าเอาไว้ด้วย ข้าไปพูดคุยกับท่านเจ้าเมืองมา ท่านต้องการอยากให้ข้าจัดการแสดงเพิ่ม เพราะฉะนั้นพวกเจ้าจงช่วยกันคิดว่าจะแสดงสิ่งใด”


    “ข้าทราบเจ้าค่ะเถ้าแก่เนี๊ยะ”ปากล่าวอย่างน้อบน้อมก่อนที่เถ้าเเก่เนี๊ยะนั้นจะเดินผละออกไปเพื่อไปพูดคุยกับพวกนางระบำก่อนจะต้อนพวกนางไปเตรียมตัวกันที่บริเวณหน้าเรือน ส่วนจางฝูกับปากันนั่งปรึกษากันอีกครึ่งก่อนจะเดินไปรวมกลุ่มกับพวกนางรำ ก่อนพวกนางจะถูกคนของจวนเจ้าเมืองพาเดินไปยังโถงพิธี


      ทางด้านของคุณชายลู่ก็เดินติดตามเถ้าเเก่เนี๊ยะเดินเข้าไปในโถงงานพิธีและนั่งลงที่โต๊ะรับแขกที่เป็นเเขกที่จัดเตรียมเอาไว้บริเวณวงรอบนอกใกล้กับประตูทางเข้าออก นับเป็นสิ่งดีหากเข้าต้องการจะลอบออกไปจากงานก็จะสามารถได้โดยง่ายนั้นเอง ที่เหลือก็รอเวลาเท่านั้น


      “ยินดีต้อนรับแขกทุกท่านที่เข้ามาแสดงความยินดีกับข้าเนื่องในงานวันเกิดนี้ ข้าได้เชิญคณะนางรำที่เเสนงดงามจากหอเยวี่ยหงมาเเสดงในงานคืนนี้ของเเขกทุกท่านเพลิดเพลินกับการแสดงนี้และอาหารอันโอชะ” เสียงกล่าวของเจ้าเมืองดังขึ้นมา สิ้นคำเสียงดนตรีบรรเลงของคนจากหอเยวี่ยหงก็ดังขึ้นพร้อมกับเหล่านางรำที่ก้าวตามจังหวะเพลงเข้ามาในโถงงานอย่างเชื่องช้าจนเข้ามาอยู่ในตำแหน่งของตันโดยที่จางฝูและปายืนอยู่บริเวณด้านหลังของเเถว จังหวะดนตรีค่อยเริ่มจากช้าเเละเร่งจังหวะขึ้นเพื่อความสนุกสนาน


     จางฝูที่ยืนวาดแขนในท่วงท่าตามจังหวะเพลงอยู่นั้นเหลือบมองไปยังแถวที่นั่งของบรรดาเเขกที่นั่งชทหารเเสดงอยู่จนไปหยุดที่บริเวณโต๊ะที่นั่งแถวสุดท้ายที่คุณชายลู่นั่งอยู่ก่อนอีกฝ่ายพยักหน้าเล็กน้อยเป็นสัญญาณแล้วทำท่าทีเป็นของตัวไปเข้าห้องน้ำและเดินออกจากโถงของงานไป


     จางฝูหันกลับมามีสมาธิกับการ่างรำต่อโดยเป็นจังหวะที่ตัวเธอและปานั้นเดินแหวกวงนางรำคนอื่นๆไปยังด้านหน้าเพื่อร่ายรำให้แก่เจ้าเมืองและบรรดาแขกเรื่อชม ครั้งเมื่อจางฝูและปาก้าวขึ้นมาร่ายรำในตำแหน่งตัวเอกด้านหน้า พวกผู้ชมในงานก็พากันมีสีหน้าเคลิบเคลิ้มพึงพอใจในนางรำผู้งดงามทั้งสองกันอย่างเห็นได้ชัด นั้นทำให้เถ้าแก่เนี๊ยะของหอถึงกับหน้าบานจนหุบยิ้มไม่ลง


      การเเสดงชุดแรกจบลงไปพร้อมกับเสียงชื่นชมของบรรดาแขกในงานดังขึ้นพร้อมกับเสียงปรบมือ ก่อนที่เถ้าแก่เนี๊ยะจะเดินก้าวออกไปด้านหน้าเพื่อแจ้งเรื่องการแสดงชุดพิเศษ


     “สวัสดีทุกท่าน ข้าคือเถ้าเเก่เนี๊ยะแห่งหอเยวี่ยหง วันนี้เป็นวันดีข้าจึงได้จัดการแสดงพิเศษมอบให้แก่ท่านจ้าวเมืองเจ้าค่ะ”เถ้าเเก่เนี๊ยะกล่าวอย่างน้อบน้อมแล้วหันไปส่งสัญญาณให้นางรำคนอื่นๆเดินออกไปเหลือเพียงจางฝูและปาเท่านั้นที่ยืนอยู่ค่อยเดินก้าวออกมายืนใกล้ๆกับเถ้าแก่เนี๊ยะ “นางทั้งสองคือนางรำที่งามและเก่งที่สุดของหอเราขอเชิญทุกท่านชมการแสดงชุดพิเศษนี้”


     กล่าวจบเถ้าแก่เนี๊ยะก็เดินถอยกลับไปนั่งที่ที่นั่งเดิมของตน ปล่อยที่เหลือให้เป็นหน้าที่จางฝูและปาเริ่มทำการแสดงของพวกนาง


     เพลงที่ใช้ในการเเสดงครั้งนี้เป็นเพลงช้า จางฝูเดินไปยืนซ้อนหลังปาเมื่อเพลงบรรเลงขึ้นนางก็ค่อยๆยกแขนวาดไปมาช้าๆ เรียวขายกและก้าวเดินเอียงตัวโยกไปยืนที่เบื้องหน้าสลับกับปาและเริ่มร่ายรำโยกตัวตามจังหวะเพลง ดวงตาเชื่อมปลายตามองไปยังเจ้าเมืองที่นั่ง มุมปากคลี่ยิ้มหวาน เพียงครู่ก่อนจะยกปลายชายเสื้อขึ้นปิดครึ่งหน้าแล้วเบี่ยงตัวหลบให้ปาออกมาร่ายรำอวยท่วงท่าบ้าง


     แม้พวกนางจะร่ายรำในท่วงท่าเดียวกันแต่บรรยากาศกลับดูต่างกัน ปาคือนางรำที่ดูแล้วบอบบางอ่อนโยนราวสาวน้อยที่ควรค่าแก่การทะนถนอมในขณะที่จางฝูนั้นยั่วยวน ดึงดูดสายชาย ทำให้ผู้ที่เห็นรู้สึกลุ่มหลงอยากครอบครองสตรีผู้นี้


     การแสดงของสตรีทั้งสองยิ่งเเสดงไปนานก็ยิ่งพาให้บุคคลในงานพากันจับจ้องจนไม่อาจละสายตาไปได้ เป็นผลดีต่อโอรสวรรค์ที่ยามนี้ผละตัวแยกออกมาจากงานและแฝงตัวหายเข้าไปในเงามือของจวนและลอบเข้าไปสำรวจในจวนเจ้าเมืองเพื่อตามหาสิ่งที่ต้องการ




@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +8 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2020-10-24 01:35
คุณได้รับ +25 คุณธรรม +25 ความโหด โพสต์ 2020-10-24 01:33

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x1
x2
x1
x1
x100
x2
x1
x8
x3
x1
x2
x1
x50
x3
x1
x5
x8
x2
x12
x20
x3
x2
x1
x2
x8
x4
x10
x2
x1
x2
x2
x4
x2
x2
x12
x60
x3
x12
x10
x7
x60
x24
x8
x1
x2
x3
x5
x310
x50
x11
x13
x10
x3
x250
x1
x3
x10
x8
x16
x10
x40
x1
x10
x43
x2
x77
x1
x1
x2
x1
x100
x3
x49
x1
x2020
x2
x100
x6
x8
x30
x10
x6
x4
x24
x4
x10
x31
x5