ดู: 42|ตอบกลับ: 2

{ หมู่บ้านฮุ่ยเจ๋อตง } บ้านตระกูลฮุ่ย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-9-13 01:34:29 |โหมดอ่าน



บ้านตระกูลฮุ่ย



ด้านหน้าบ้านตระกูลฮุ่ย บ้านไม้ยกสูงจากพื้นเล็กน้อย ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบห่างเกือบท้ายหมู่บ้าน อยู่ไม่ไกลจากป่าข้างหมู่บ้าน
ภายในบ้านประกอบไปด้วยห้องโถง 1 ห้องยาวจากทางเข้าจนถึงด้านใน  มีห้องนอน 2 ห้องติดกันอยู่ทางด้านซ้ายมือ
ด้านขวามือประกอบไปด้วย 1 ห้องครัว 1 ห้องอาบน้ำ กั้นด้วยทางเดินออกไปสู่ประตูสำหรับออกทางข้างตัวบ้าน
ซึ่งมีลานเล็กๆ ตั้งเสาไม้แข็งแรงที่หุ้มด้วยฟางไว้ 1 อัน


รอบตัวบ้านมีรางน้ำไว้สำหรับรดน้ำสวนผัก ต้นไม้และดอกไม้ที่ปลูกอยู่รอบๆ ตัวบ้าน


ฮุ่ย ฟางจิง ( Hui Fangjing )


ฮุ่ย ฟางจิง เป็นแม่ม่าย สามีเสียชีวิตจากการออกเรือหาปลาแล้วโดนพายุพัดเรือล่มจมลงสู่ทะเล



โพสต์ 2020-9-13 21:14:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Huanglan เมื่อ 2020-9-13 21:19

“หลานหลาน” มือเรียวหยาบกร้านจากการทำงานหนักยื่นออกไปเขย่าเบาๆที่ไหล่ของเด็กสาวที่นอนอยู่ในผ้าห่ม

“อือ...” เด็กสาวขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะพลิกตัวหันมาทางคนที่มาเขย่าก่อนเปลือกตาจะขยับถี่ๆ และเปิดขึ้นเห็นหญิงสาวตัวเล็ก ใบหน้าสวยหวานมีร่องรอยตามวัยรอยยิ้มที่แสนอบอุ่นยังเป็นดั่งวันวานที่ผ่านมาตลอด 15 ปี

“ท่านแม่...” เมื่อเห็นคนที่มาปลุกเด็กสาวก็ยื่นมือไปกอดที่เอวพร้อมกับซุกหน้าลงบนตักอุ่นๆ

“ลุกได้แล้ว ตอนนี้เช้าแล้วลูก”

“เจ้าค่ะ” เด็กสาวตอบรับพร้อมเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มกว้างส่งให้มารดาเมื่อเห็นบุตรสาวลุกขึ้นและเริ่มเก็บที่นอน ฮุ่ย ฟางจิง ผู้เป็นมารดาจึงออกจากห้องไปจัดการเตรียมอาหารเช้าเพราะมีงานรออยู่อีกมากมาย

         หวงหลาน มองตามหลังสตรีร่างเล็กที่ตอนนี้เธอสูงกว่าคืบหนึ่งและครุ่นคิดถึงสิ่งที่ตัดสินใจจะทำเมื่อตัดสินใจได้จึงเลิกฟุ้งซ่านแล้วไปจัดการธุระส่วนตัวก่อนจะไปทำงานที่ทำอยู่เป็นกิจวัตรประจำวันอย่างการดูแลสวนผัก ไปหาดวานซื่อเฉียนเพื่อหาสัตว์ทะเลเล็กๆที่อยู่ตามชายหาดแล้วกลับมาบ้านฝึกฝนร่างกาย

          ฮุ่ย หวงหลาน บุตรสาวเพียงคนเดียวของช่างลี่กับฟางจิงช่างลี่เป็นเด็กกำพร้าพยายามฝึกฝนตนเองจนได้เป็นชาวยุทธ์ทำตามความปราถนาที่อยากเห็นทุกสถานที่ในโลกใบนี้ด้วยสายตาตนเองวันหนึ่งได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านฮุ่ยเจ๋อตงด้วยสภาพที่บาดเจ็บเลือดเปรอะเปื้อนเต็มตัว บิดาของฟางจิงมาพบเขาเข้าจึงได้รีบพาไปรักษาตัว เพราะเป็นผู้ช่วยชีวิตจึงรับมาดูแลที่บ้านด้วยช่างลี่ที่เป็นหนี้ชีวิตจึงอยู่คอยช่วยงานตระกูลฮุ่ยจนตกหลุมรักฟางจิง เมื่อบิดามารดาของฟางจิงเสียชีวิตช่างลี่จึงตัดสินใจขอนางแต่งงานและมีชีวิตที่มีความสุขยึดอาชีพประมงยอมปล่อยวางความปราถนานั้นไว้จนวันที่ภรรยาของเขาใกล้จะคลอด ในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสชางลี่ออกเรือหาปลาตามปกติโดยที่มิได้รับรู้เลยว่าวันนั้นจะเป็นวันสุดท้ายของชีวิต

          ฮุ่ย ฟางจิงได้รับข่าวร้ายในสายของวันต่อมาว่ามีผู้พบศพสามีของนางอยู่ที่ชายหาดแม้จะอยากลุกออกไปดูให้เห็นกับตามากเพียงใดร่างกายที่เพิ่งคลอดบุตรก็ไม่สามารถทำได้ทำได้เพียงนอนร้องไห้อยู่กับเรือนเลี้ยงดูลูกปล่อยให้ผู้ใหญ่บ้านจัดการงานศพของสามีฟางซินเลี้ยงดูหวงหลานมาด้วยความยากลำบากทั้งกาย ทั้งใจ แต่ยิ่งบุตรสาวเติบโตยิ่งใบหน้าเหมือนบิดานางยิ่งรักลูกมากขึ้นเท่านั้นนางเล่าเรื่องของบิดาให้ลูกสาวฟังก่อนนอนทุกวันจนเมื่อหวงหลานอายุได้ 7 ขวบ

“ท่านแม่ ข้าจะทำตามความปราถนาของบิดาเจ้าคะ!!” เด็กน้อยบอกด้วยใบหน้าจริงจัง

“หือ?...เจ้าจะทำเช่นใดหรือ” ฟางจิงถามด้วยความแปลกใจ

“ข้าจะไปในทุกๆที่ ที่บิดาเคยไปและจะไปในทุกๆที่ที่บิดาไม่เคยไปจนไม่มีที่ไหนที่ข้าไม่เคยไปเจ้าคะ” เด็กน้อยบอกด้วยความหนักแน่นพร้อมกับยืดอกฟางจิงยิ้มขำกับท่าทางของบุตรสาว

“เจ้าจะทิ้งแม่ไว้คนเดียวเช่นนั้นหรือ” เด็กน้อยหันขวับไปมองมารดาด้วยหน้าตาตื่นแล้วรีบพุ่งเข้าไปกอดทันที

“ไม่นะเจ้าคะ!! ข้าจะพาท่านแม่ไปด้วย” หวงหลานตอบอย่างดื้อดึง ฟางซินลูบหัวบุตรสาวอย่างแผ่วเบา

“ถ้าเจ้าอยากทำความปราถนาของบิดาให้เป็นจริงใช่หรือไม่”

“เจ้าค่ะ”

“ถ้าเช่นนั้นเจ้าต้องเชื่อฟังแม่ ทำได้หรือไม่” หวงหลานรีบพยักหน้ารับทันที ฟางจิงจึงต้องเริ่มซ่อมแซมเสาไม้หุ้มฟางของสามีใหม่และเริ่มฝึกสอนบุตรสาวให้ทำตามสิ่งที่สามีเคยทำซึ่งเธอจำได้แทบทุกสิ่งเริ่มจากสิ่งที่เด็กน้อยทำได้ จนเมื่อหวงหลานค่อยๆเติบโตเป็นหญิงสาวก็มีความสามารถมากพอทั้งร่างกายที่แข็งแรงและความสามารถในการใช้กระบี่ที่นางเคยเห็นสามีใช้เรียกได้ว่าทั้งแรงและท่าทางเหมือนกันมาก





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2020-9-13 21:50
คุณได้รับ +20 คุณธรรม โพสต์ 2020-9-13 21:49

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +1000 ชื่อเสียง +50 ความหิว -11 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 1000 + 50 -11 + 15

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สมาธิผืนป่า
สกิลตุ่น
ดมกลิ่น
กราดิอุสทมิฬ
ปิ่นจูฟางเหมยฮวา
ชุดอลิซ ซูเบิร์ก
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x30
x28
x50
x15
x45
x30
x30
x1
โพสต์ 2020-9-14 21:35:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Huanglan เมื่อ 2020-9-14 23:16

ออกเดินทาง



          วันนี้เป็นอีกวันที่ชีวิตของฮุ่ยหวงหลาน ดำเนินไปตามปกติ ดูแลสวนผักในตอนเช้า ออกไปหาของทะเลที่ชายหาดนำมาทำความสะอาดก่อนจะนำไปขายหรือแลกเปลี่ยนของใช้อื่นๆจากชาวบ้าน แล้วกลับมาฝึกร่างกายและกระบี่ที่บ้านต่อ

          โถงกลางเรือนโต๊ะอาหารเล็กๆ ที่นั่งกัน 2 คนแม่ลูก หวงหลานทานอาหารและคอยลอบมองใบหน้ามารดาของตนอยู่เรื่อยๆฟางจิงเองก็สังเกตอาการลุกลี้ลุกลนของบุตรสาวมาตั้งแต่เช้า ตั้งแต่ผ่านวันเกิดครบอายุ15 ปี มาบุตรสาวของนางมักทำท่าทางเหมือนมีสิ่งใดจะบอกแต่ก็ไม่ยอมเอ่ยออกมาเสียทีนางเองก็พอจะทราบเรื่องนั้นจากการคาดเดาของตนเองความต้องการของบุตรสาวคงเป็นเรื่องนั้น

          หลังจากทานอาหารเสร็จเก็บโต๊ะเรียบร้อยหวงหลานก็ไปจัดการธุระส่วนตัวแล้วมานั่งมองมารดาที่นั่งเย็บชุดอยู่

“ท่านแม่” หวงหลานเรียกมารดาเสียงอ่อนพร้อมกับค่อยๆเอนตัวลงซุกหัวกับตักอุ่นๆ

“เจ้ามีสิ่งใดก็พูดเถอะ” ฟางจิงวางของที่อยู่ในมือมาลูบหัวบุตรสาวด้วยความเอ็นดูและถามออกไปในสิ่งที่ตนเองก็ทราบอยู่แล้วว่าเป็นเรื่องใด

“ขะ...ข้า...ข้าอยากออกไปข้างนอก ข้าอยากไปเห็นว่าโลกด้านนอกที่ไม่ใช่เมืองฉิงโจวว่าเป็นเช่นไรมีสิ่งใดที่แตกต่างจากเมืองของเราบ้าง” หวงหลานลังเลอยู่เล็กน้อยแต่ก็ตัดสินใจบอกออกไป

‘ถึงเวลาแล้วสินะ’ ฟางจิงชะงักมือที่ลูบหัวบุตรสาวเล็กน้อยก่อนจะลูบต่อด้วยสายตาวูบไหว

“แต่ข้าไม่อยากทิ้งท่านแม่ให้อยู่เพียงคนเดียวข้าเองก็ไม่แน่ใจว่าต้องใช้เวลานานเท่าใดกว่าจะกลับมาที่นี่ได้” หวงหลานพลิกตัวนอนหงายมองหน้ามารดา นางรู้สึกผิดที่จะต้องทิ้งให้มารดาอยู่เพียงลำพังแต่การพามารดาไปด้วยนั้นคงเป็นไปไม่ได้เพราะไม่อาจทราบได้เลยว่าภายนอกนั้นมีอันตรายมากน้อยแค่ไหนตัวนางเองก็ไม่ใช่ว่าจะแข็งแกร่งจนปกป้องมารดาได้ ถ้าเพียงลำพังตัวด้วยความเร็วที่ฝึกมาและสมองที่มั่นใจว่าพอจะมีอยู่บ้างย่อมหนีได้แน่นอน

“ไปเถอะ ไปทำตามความต้องการของเจ้า แม่อยู่ได้…เพียงเจ้าส่งข่าวมาบ้างก็เพียงพอแล้ว” หวงหลานน้ำตาคลอกอดเอวมารดาแน่นตั้งแต่คืนนั้นหวงหลานได้ทำการย้ายตัวเองไปนอนที่ห้องของมารดาทันที

          2 วันต่อมา

“ดูแลตัวเองให้ดี อย่าได้เจ็บหรือป่วยและอย่าลืมส่งข่าวมาหาแม่บ้าง”ฟางจิงเอื้อมมือไปจับที่แก้มบุตรสาวด้วยรอยยิ้มเพราะตัวเองตัวเล็กกว่าบุตรสาวพอสมควรหวงหลานเองก็จับมือมารดาที่แนบแก้มอยู่ด้วยรอยยิ้ม

“เจ้าค่ะ ท่านแม่เองก็รักษาสุขภาพอย่าหักโหมงานมากนักนะเจ้าคะแล้วข้าจะส่งข่าวมา” สองแม่ลูกกล่าวลากันอย่างอาลัยอาวรณ์

“นี่จ๊ะ แม่เตรียมของไว้ให้เจ้าแล้ว” ฟางจิงปาดน้ำตาและมอบหีบร้อยชั่ง - หีบ1500ตำลึง - ห่อสัมภาระซึ่งด้านในมีใบผ่านทาง-กระเป๋าใบใหญ่-ซาลาเปา30 ลูกให้กับหวงหลานและกระบี่ล้ำค่าของสามีหวงหลานรับมาและเริ่มจัดเก็บข้าวของก่อนจะเอ่ยลามารดาอีกครั้งและเดินออกจากบ้านไปด้วยรอยยิ้ม



@Admin



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2020-9-14 21:40

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สมาธิผืนป่า
สกิลตุ่น
ดมกลิ่น
กราดิอุสทมิฬ
ปิ่นจูฟางเหมยฮวา
ชุดอลิซ ซูเบิร์ก
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x30
x28
x50
x15
x45
x30
x30
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-9-25 06:15

ขึ้นไปด้านบน