ดู: 48|ตอบกลับ: 4

{ โลก-38 | หุบเขาเดือนมืด } วิหารใต้ดินปู๋จินหลุนเหวย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-7-28 00:35:07 |โหมดอ่าน


วิหารใต้ดินปู๋จินหลุนเหวย








วิหารร้างอันแสนศักดิ์สิทธิ์ใต้หุบเขาเดือนมืด พื้นที่เปี่ยมด้วยกลิ่นอายลมปราณและความน่าเกรงขาม อดีตเคยรุ่งเรื่องเปี่ยมด้วยมนตรามังกร ปัจจุบันยากนักที่จะมีใครหลุดหลงเข้ามา จำต้องผ่านเส้นทางแสนฉงน และบทพิสูจน์จึงจะได้พบจุดสิ้นสุดของหนทาง






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

1335

กระทู้

4911

โพสต์

78หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19381561
เงินตำลึง
715877
ชื่อเสียง
342981
ความหิว
1803

VIP PETใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาซินดาริน(ดาร์คเอลฟ์)

คุณธรรม
35001
ความชั่ว
10963
ความโหด
70526
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2020-7-28 03:59:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2020-7-28 04:03


งานประชันเขียงแดนทรนง
1959
{ อิเวนท์ยอดเชฟกะทะเหล็ก 83 }
เสี่ยงตายกับสายแข็ง

            ‘นายหญิงพยายามเข้า!! ด้านหน้าก็จะเป็นทางสบายแล้ว’ เสียงของกระบี่ฉางย่วนดังก้องไปตามโพรงหิน

            “อื้อ!! ไม่ช่วยดันให้หน่อยล่ะอยากให้เร็วนักน่ะ” นางคุยกับกระบี่รู้เรื่องว่าสาหัสแล้ว ที่สาหัสกว่าคือดันเชื่อกระบี่ว่ามาทางนี้แล้วจะได้เจอ ‘เขา’ ที่ก็ไม่เข้าใจหรอกว่าใคร

            อาจเป็นเพราะรอบข้างมืดมิดจนน่าหวั่นใจ กลิ่นโพรงดินชื้นสุดทานทนและผนังแคบๆ ก็เกิดความรุ้สึกที่ว่านางอาจติดอยุ่ที่นี่ตลอดไป!! หลิงหลานปลุกปลอบตัวเองด้วยการเอื้อนเอ่ยท่วงทำนองเพลง ปลุกใจ สร้างแรงกระตุ้น!! ส่วนของเกราะอัคคีเทวะและหน้าอกหน้านิ่มที่เบียดเสียดกันในโพรงแคบๆ ติดขัดทุลักทุเลช่างอนาถเสียจริง

            วูบหนึ่ง บางทีก็ฉุนขาดอยากซัดฝ่ามือโครมเดียวทะลุแกแพงอีกด้าน งานกระดึบๆ ผ่านรูลอดช่องเอาตามตรง ไม่ชอบเลย มันอึดอัด.. หวาดกลัว นิ้วเรียวดันตัวเองไปตามทางแคบๆ และความมืดมิดไร้ก้นบึ้งของหนทางข้างหน้าชวนให้ประสาทเสียจริงๆ เกิดมีตัวอะไรโผล่มา หรือผีปีศาจดักรอเขมือบตนคงจะหนีไปรอดแน่

             “ถ้าอีกสองเค่อแล้วยังไม่เจอทางออกนะ.. ข้าจะจับเจ้าไปทำเพลารถม้าแน่ฉางย่วน!!”

             ยิ่งเสียงประหลาดดังขึ้นตามเส้นทาง ความอยากวิ่งออกจากโพรงแห่งนี้และไปซบอกสามีตัวสั่นเทาก็เพิ่มมากขึ้นทุกที นางมาไกลเกินจะหันกลับอีกทั้งอุโมงค์ไม่เอื้อในการพลิกตัว ลำตัวคลานและใช้ศฮกยันพื้นเรื่อยๆ ทั้งเริ่มเมื่อยหลังกับแขน มือข้างหนึ่งดันเจ้าบัวน้อยตามมาด้วยกัน แม้กลีบเล็กๆ นั้นสั่นไหวเสียขวัญ ตนเองกลัวแค่ไหนยังคงปลอบลูกด้วยเสียงอันอ่อนโยน “อาเหิง ไม่ต้องกลัวๆ แม่อยู่นี่แล้วเจ้าจะปลอดภัยแน่นอน”

              เกราะอัคคีเทวะครูดติดกับแก่งหิน นางใช้เท้าถีบส่วนยื่นออกมาจนแตกเป็นผง ไม่กลัวโพรงถล่มเลยสักนิดเพระายังมีกระบี่จิ่วเทียนเป็นไม้ค้ำยันไว้อีกแรง ด้วยความพยายามจนเหงื่อหยดเต็มชุดชื้นในที่สุดก็สามารถผ่านช่วงที่แคบมาได้ อ่ก่ศถ่ายเทสะดวกและความเย็นของลมบริสุทธิ์บ่งบอกให้นางรู้ว่าโถงแห่งนี้ไม่ได้ตันอย่างที่กลัว

              ‘เชื่อข้าเถอะ.. นี่ไม่ใช่สิ่งที่แย่ที่สุดสำหรับชะตามนุษย์สามารถพบเจอหรอก’

             “เจ้าไม่ใช่แม้แต่มนุษย์พูดเหมือนเคยลิ้มรสหกอารมณ์เจ็ดปรารถนา.. อย่าทำให้ขำหน่อยเลย” ต่อปากต่อคำเป็นระยะการสนทนาช่วยให้หายใจหายคอโล่งขึ้นบ้าง กว่าหนึ่งเค่อที่คลานศอกจนเสียวว่าออกจากนี่คงมีด้านกันไปข้าง ในที่สุกก็เจอในส่วนปากปล่องที่คล้ายว่าเป็นทางออกเสียที ปาดเหงื่อและพบว่ามันแคบจน ‘อาจมีปัญหาที่ส่วนหน้าอก’ แต่เรื่องอะไรจะยอมให้โชคชะตามากำหนดความอึดอัด ทรงโตอย่างภาคภูมิได้ ก็มีวิธีสะสางปัญหาตรงหน้าได้

             “หึ… คราวนี้ไม่ได้กินฉันหรอก!!” โคจรลมปราณแล้วฟาดให้แหลกคามือไปเลยจ้า!!

             เสียงตูมดังสั่นหวั่นไหวในที่สุดทางออกแคบๆ นั้น ก็ระเบิดเป็นโพรงกว้างพอให้คนลอดผ่าน หลิงหลานในที่สุดก็ได้ยืดตัวเต็มความสูงกระดูกสันหลังผ่อนคลายลงถนัดตา เจ้าแกะน้อยบิดขี้เกียจซ้ายทีขวาทีจากนั้นนำลุกสาวขึ้นมาปักฝุ่นออกจากกลีบและกอดไว้แนบอก.. สูดอากาศเข้าปอดจนเต็มรัก “ทางไหนต่อ” โถงด้านหน้าดันเป้นสามแพร่งเสียได้

              ‘...ขอข้าฟังดูก่อน มันมีเสียงดังสะท้อนก้องมาจากสามทาง แต่ดูเหมือนด้านซ้ายจะมีเสียงกระซิบบางอย่างชัดเจนที่สุด รีบไปเถอะเผื่อว่าเขาจะอยู่ในนั้น’ หากกระบี่ลอยและชี้ทางได้แบบเข็มทิศคงทำไปแล้ว น่าเสียดายที่จิ่วเทียนเป็นเพียงอาวุธโบราณสุดกะหลั่วที่จิตวิญญาณมีไว้ขู่คนถือมันเท่านั้น

               “แน่ใจนะ.. ให้เชื่อคำเจ้าแต่พวกเราสามคนมีชะตาเดียวกัน ข้าไม่รอด ลูกข้าก็เสี่ยง.. คิดให้ดีก่อนล่ะ” เลิกคิ้วข้างหนึ่ง เจ้าแกะชักจะอยากกลับไปนอนเต็มทีแล้ว พึ่งพออะไรกับเหล็กหลอมไร้หัวใจกันเล่า คนห่วงครอบครัวห่วงชีวิตลูกน้อยมิใช่สักแต่หา ‘เขา’ ที่ไม่รุ้เช่นกันว่าเป็นใคร

               ‘ต้องให้ข้าขอร้องไหม ท่านถึงจะยอมไปน่ะ?’ พูดอยู่สักพักร่างมังกรขาวของฉางย่วนก็ออกมาจากกระบี่ จากนั้นเกิดแสงสว่างพอให้เห็นภาพจิตรกรรมอักษรฉิน และรูปสลักเก่าแก่บนผนังนั้น มันเรียบและขรึมขลังเจ้าจิตกระบี่โบรารช่วยอ่านให้ฟังว่า ‘ที่นี่คือวิหารถูกสร้างขึ้นภายในถ้ำใต้ดิน ชื่อของมันคือปู๋จินหลุนเหวย… ในสมัยฉินเคยถูกใช้บูชาเทพมังกร’

               “นอกจากรูปลักษณ์อวบๆ แล้วมังกรมีอะไรน่าบูชากัน เกล็ดเงา? เขาสวย? ไม่เข้าใจเลย… แต่เนื้อมังกรแดดเดียวอาจจะขายได้นะ อ้วนขนาดนี้กินอิ่มทั้งหมู่บ้านแน่” นิ้วเรียวขาวยกลุบไปตามภาพสลักอันใหญ่โตโอ่อ่าของสัตว์เทพในตำนาน ในสมัยฉินสำหรับดินแดนนี้คงผ่านเป็นพันปีแล้วแน่ๆ แต่ซากวิหารใต้ดินยังคงอยู่เป้นเรื่องประหลาดมาก… เสียงกังวานสามทางกลับไม่หยุดลง อันนี้สิสยดสยองขึ้นสองเท่า เรื่องราวเก่าแก่ มังกร วิญญาณ และสาวบ้านนอกที่ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่รู้จักมาก่อน   

              เจ้าหนอนเผือกยักษ์ของนางส่ายหน้าเบาๆเลื้อยลอยไปตรงหน้าทางเส้นที่สาม เหมือนอยากให้เข้าไปใกล้เต็มแก่แล้ว.. ไปก็ไป หลิงหลานเดินเข้าสู่ทางแยกนั้นบางที ‘เขา’ ที่ว่าอาจสามารถบอกได้เรื่องทางออกอยู่ไหน ของเล่นลูกอยู่บนรถม้า และสามีกับน้องสาวขี้เซารอนางกลับไปอยู่

               ‘ระวัง!!’ ยังไม่ทันก้าวเข้าไปถึงสิบอึดใจ อยู่ๆ เสียงกลไกก็ดังขึ้น พื้นทางเดินศิลาเหลือเพียงเส้นตรงหนึง่คนผ่านพร้อมๆ กับ ‘ขวานเหล็ก’ ขนาดยักษ์ทิ้งตัวลงมานับโหล พวกมันแกว่งไกวสลับจังหวะ ไล่บี้หลังนางมาอย่างรวดเร็ว

                “....เชี่-----!!” มือหนึ่งอุ้มบัวน้อย อีกมือตวัดกระบี่รับคมขวานเสียงปะทะดังเคร้งทว่าไม่มีโลหะไหนเกิดรอย กลายเป็นตัวนางถูกแรงปะทะกระเด็นออกมา หลิงหลานเหงื่อตกใบหน้าซีดเผือดใบขวานกลไกถึงกับทำด้วยศิลาแข็งแกร่งเทียมเท่ากระบี่จิ่วเทียน

               ยังไม่วายเหลือเวลามาตะโกนตอบโต้ “บอกเจ้า ‘เขา’ รายนั้นด้วยว่าวิธีรับแขกโครตห่วยแตกเลย!!”

                ‘...................’ ด้านการมองโลกในแง่ดี ฉางย่วนเชื่อว่าไม่มีใครเกิดนนายหญิงตนแน่นอน

               เพราะว่ามีเจ้าบัวน้อยติดมาด้วย หลิงหลานต้องรีบออกไปจากพื้นที่เสี่ยงเพื่อความปลอดภัยของลูก ผ้าผืนหนาถูกผูกเข้ากับเกราะ กระพริบตาตามจังหวะที่ใบขวานแกว่งขึ้นจุดสูงสุดและลงมาจุดต่ำสุด สภาพน่าหวาดเสียวอย่างยิ่ง จากนั้นยัดเอาบุปผาน้ำใส่อกเสื้อ พันพับสองชั้นจนแน่นหนา จากนั้นสะกิดปลายเท้าใช้วิชาตัวเบากะจังหวะได้แล้วกระโดดขึ้นเหาะแกนขวานไปทีละกัน บางคร้้งเหยียบพักที่จุดคบไฟไม่มีวันดับเท้าเกือบไหม้ กระโจนอีกครั้งขึ้นไปเกาะส่วนของโซ่กลไกบนผนัง จากนั้นใช้ความทุลักทุเล สละผ้าผูกผมอีกหนึ่งผืนเพื่อแลกกับการที่หัวจะไม่ขาดผ่านมาอีกครึ่งทาง

             กระโจนอยุ่หลายครั้งกว่าจะผ่านระยะทางร้อยก้าวมรณะโดยไม่เสียอวัยวะให้ใบขวาน ในที่สุดมาอยุ่บนฝ่ามือของรูปปั้นยักษ์ด้านหน้าประตูบางอย่างซึ่งปิดสนิทอยู่.. ทางตันชัดเจน ร่างบางทรุดตัวลงหอบฮั่กๆ ภาพคมขวานเงาวิ้งติดตา แทนที่มันควรจะขึ้นสนิมจมฝุ่นไปพันปีแล้วแท้ๆ

              ‘ทำได้ดีแล้ว.. เสียงขอเขาออกมาจากหลังประตูนี้ บางทีคงเป็นการทดสอบฝีมือเชิงบู๊ ท่านผ่าน.. ต่อไปก็เชิงบุ๋น ข้าคิดว่ารุปสลักที่ประตูคงบอกใบ้ปริศนาเอาไว้’

              ไว้ก่อนได้ไหมตอนนี้เจ้เหนื่อยนะ…

              “แฮ่ก… ทำไมข้อต้องมาเจอกับอะไรแบบนี้ คนเดียว..อยู่เรื่อย!!” บางทีก็คิดว่าตนไม่ควรมีสามี เพราะพวกเขาเหล่านั้นมักปกป้องตัวเอง ปกป้องคนอื่น ใส่ใจใต้หล้าแต่ลืมข้าคนนี้ที่เป็นภรรรยา!!   
                    
All ชื่อเสียง




แสดงความคิดเห็น

((โบนัสเสียงเพลง))  โพสต์ 2020-7-28 16:39
คุณได้รับ +3 คุณธรรม +5 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2020-7-28 14:02
คุณได้รับ +23 คุณธรรม +35 ความโหด โพสต์ 2020-7-28 14:02

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสโนวไวท์
ผ้าคลุมเฝิ่นเป่าซื่อ
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
แหวนสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x5
x1
x1
x45
x12
x3
x1
x1
x316
x572
x56
x380
x1
x3
x8
x1
x1
x5
x68
x52
x87
x61
x1
x1
x45
x3
x83
x92
x119
x2990
x135
x54
x327
x1
x6
x7
x19
x108
x1
x15
x2
x61
x984
x1
x1
x29
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x34
x20
x6
x11
x91
x5
x4
x3
x78
x645
x6
x13
x7
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x4
x3
x60
x27
x5
x1
x3
x1
x2
x3
x2
x112
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x17
x3
x310
x350
x100
x160
x125
x360
x261
x25
x32
x103
x145
x610
x240
x13
x120
x1
x8
x5
x15
x1679
x9999
x8
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x43
x40
x26
x976
x770
x2005
x100
x20
x1800
x9
x1280
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1762
x216
x2025
x1190
x320
x2131
x2
x7900
x393
x96
x102
x12
x74
x150
x3327
x139
x239
x432
x2752
x2139
x1670
x13
x482
x1465
x11
x2
x27
x6355
x2606
x12
x63
x7435
x56
x9999
x1809
x51
x4
x175
x16
x1074
x1
x1
x2985
x2
x1
x2525
x14
x39
x33
x781
x470
x30
x203
x496
x81
x8
x1210
x1395
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x51
x2365
x1
x1850
x2969
x6728
x690
x278
x8460
x9999
x545
x54
x85
x5178
x26
x15
x77
x179
x1000
x12
x4053
x2935
x1971
x3461
x9999
x2466
x3150
x2519
x1850
x2630
x305
x9999
x485
x1105
x129
x30
x9610
x2401
x3856
x2110
x148
x2833
x4428
x4351
x1805
x3768
x1941
x545
x2386
x518
x256
x1498
x337
x3
x24
x10
x1510
x78
x50
x5344
x1115
x1
x994
x9999
x2776
x2
x45
x2239
x3759
x7097
x739
x7187
x4470
x550
x1109
x1824
x692
x10
x1122
x2781
x3040
x906
x94
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x6048
x9534
x2307
x9999
x199
x25
x9999
x20
x5805
x23
x8
x1528
x250
x25
x9
x98
x31
x9
x1113
x3905
x8
x31
x208
x1057
x87
x2515
x2085
x129
x18
x1438
x2378
x2256
x3
x286
x3676
x2540
x7884
x515
x398
x4028
x5603
x9999
x15
x2279
x2451
x5805
x8000
x3380
x1541
x29
x3430
x930
x70
x328
x150
x2816
x2118
x9999
x44
x4495
x9999
x9999
x9999
x3200
x1953
x111
x3000
x8
x3746
x40
x3223
x4099
x777
x1
x757
x1814
x613
x1241
x5567
x2284
x5742
x5004
x9999
x6428
x9999
x3109
x2305
x2534
x3256
x4274
x2402
x558
x64
x1
x22
x1989
x5259
x713
x1
x4777
x7227
x68
x9999
x677
x1418
x1033
x6534
x105
x3581
x961
x454
x105
x929
x293
x8
x183
x26
x9999
x1123
x2070
x3666
x195
x665
x461
x100
x1301
x1392
x9999
x3760
x1576
x1230
x889
x233
x9999
x1724
x9999
x129
x713
x2427
x2

1335

กระทู้

4911

โพสต์

78หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19381561
เงินตำลึง
715877
ชื่อเสียง
342981
ความหิว
1803

VIP PETใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาซินดาริน(ดาร์คเอลฟ์)

คุณธรรม
35001
ความชั่ว
10963
ความโหด
70526
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2020-7-28 19:05:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2020-7-28 21:35

งานประชันเขียงแดนทรนง
1960
{ อิเวนท์ยอดเชฟกะทะเหล็ก 84 }
ไปโลกไหนไม่พ้นเจอ

                 “เจ้าเตรียมใจลงบ่อเกอระไว้รึยังฉางย่วน..” หนทางข้างหน้านั้นตันอย่างไม่ต้องสงสัย ทว่าหนอนเผือกยักษ์คล้ายจะไม่ยอมรับง่ายๆ

                 ‘ใจเย็นนายหญิง.. ประตูที่มีทางออกนั่นไม่ถือว่าตัน ข้าสัมปัสได้ว่าเขาอยู่ด้านหลังแผงศิลานี้ แค่ต้องหาวิธีในการเข้าไปถึง’

                  เสียงการพูดคุยของทั้งสองดังก้องไปมาในโถงวิหารโบราณ หลิงหลานตัดสินใจให้นมลูกก่อนจะออกลุยอีกครั้ง เผื่อว่าจะมีเหตุไม่สะดวกอย่างน้อยอาเหิงต้องกินอิ่มนอนหลับ ช่วงเปิดส่วนอกสังเกตเห็นฉางย่วนม้วนตัวหันไปด้านอื่น… มังกรตัวผู้อย่างนั้นสินะ น้ำนำแต่ละหยดบีบลงร่องกลีบบัวและซึมหายอย่างอัศจรรย์ ระหว่างนั้นริมฝีปากรูปกระจับก็ร้องเพลงกล่อมไปด้วยเพลินๆ   

                ตอนนั้นเองที่เกิดเรื่องแปลกประหลาด ประตูนั้นสั่นสะเทือนพร้อมกับสิ่งปริศนากำลังพยายามสื่อสารกับพวกเขา ‘ผู้จะผ่านประตูปู๋จินหลุนเหวยไป จักต้องตอบคำถามสามประการ ข้อแรก...’ จากนั้นเสียกลับซ่าไปคล้ายสัญญาณติดๆ ดับๆ นำพาความงงงวยมาสู่หว่างคิ้วเจ้าแกะเป็นอย่างมาก อยุ่มานานเกินกลไกขึ้นสนิมหรือเปล่านะ?

                เหมือนลืมไปแล้วว่าที่นี่อาจมีวิญญาณร้ายซุ่มซ่อนอยู่


                จากนั้นเบื้องหน้าพลันปรากฎภาพโปร่งของบุรุษผู้หนึ่งสวมชุดแปลกประหลาด ดวงตาสีเทาเยือกเย็นและใบหน้าโซนตะวันตกที่เด่นล้ำ สาวเจ้าตกใจรีบตลบปิดเสื้อที่กำลังให้นมลูกน้อยทันที  ชายในภาพโปร่งหยักยิ้มมาทางหลิงหลานชวนขวัญเสียหนักกว่าเก่า ‘พวกโรคจิต แน่ๆ ดีนะรู้ตัวไว!’ เรื่องที่นางไม่รู้ก็คือชายคนนี้แฮกระบบและเจาะข้อมูลเปลี่ยนแปลงเกมยุทธจักรออนไลน์ ก็เพื่อมาให้ความช่วยเหลือนางโดยเฉพาะ

                "หากเจ้าจะผ่านประตูบานนี้ต้องเอ่ยบทสวด ข้ารักนิคเคลาส์ โอเบรอน ชาเวส" และนี่คือสิ่งที่เขาบอก ประธานโอเบรอนมองผ่านกล้อง VR แล้วจุ๊ปากเขาทันเห็นส่วนอุดมสมบูรณ์นั้นแว้บๆ คิดไม่ผิดจริงๆ เมื่อมิเคล่าอยู่ในชุดโบราณก็ยิ่งดูเรียบร้อยน่าเอ็นดู… โปรเจคนิตยสารคราวหน้าเอาธีมจีนโบราณดีกว่า

                  “ทำไมข้าต้องเชื่อท่านด้วยล่ะ…” ทั้งเจ้าแกะและกระบี่ก็ต่างเลิ่กลั่ก ฉางย่วนนั้นหนักสุด..ระบบรวนไปเลยเจอเล่นนอกบทอย่างนี้ ทำไมเมื่อครู่บอกตอบสามคำถามกลายเป็นรหัสผ่าน

                  “เพราะผมมาช่วยเธอ.. คุณผู้หญิง มันก็แค่คาถาเปิดประตูเธอสามารถใช้ได้กับประตูในวิหารนี้ได้ทุกบาน คุ้มค่าที่จะลองนะ” ชายสวมสูทเมื่อเก็บรอยยิ้มแล้ว คงต้องยอมรับว่าเขาคล้ายเหยียนลู่มากทีเดียว ติดก็แต่อีกฝ่ายผมสั้นสีเข้มและ..ท่าทางเปี่ยมชีวิตชีวาไม่ค่อยเหมือนนัก

                  “แค่คาถางั้นหรอ…” งุนงงอยุ่บ้างแต่หลิงหลานชีวิตนี้ไม่เคยเอ่ยปากบอกรักใคร นางเก็บไว้ให้คนพิเศษเท่านั้น ขนาดชางหยูเองยังไม่เคยได้รับคำๆ นี้จากตนมาก่อน จะมีก็แต่บรรดาลูกๆ ฟังจนเบื่อ ดังนั้น คิดหนักสิ… อีกฝ่ายรั้งรอไม่ยอมไปสักที จึงเอ่ยแบบตัดรำคาญ ด้านหลังไขว้นิ้วไว้ท่องด้วยน้ำเสียงยานคาง “ท่านบอกว่ารหัสผ่าจคือ ‘ข้ารักนิคเคลาส์ โอเบรอน ชาเวส’ เรียบร้อย”

                  ครืน….

                  และที่พีคกว่านัน้คือประตูหินมันดันเลื่อนเปิดออกจริงๆ เผยให้เห็นซึ่งทางทอดยาวไปทางด้านหลัง เงาโปร่งแสงของบุรุษแปลกตานั้นหายไปแล้วเกาหัวเบาๆ ตกลงเมื่อครู่นี้คือวิญญาณร้ายใช่ไหม? ชักจะกลัวแล้วนะ!! สองขาของร่างนั้ยฝืนแรงสั่นให้ก้าวเข้าไปด้านใน มือบางยกไข่มุกราตรีส่องไปรอบๆ จนกระทั่งพบเขากบักระบี่ทรวดทรงคุ้นตาถูกพันธนาการไว้ด้วยโซ่สีนิลมากมายลอยอยู่ใจกลางห้อง

                 “ยุคฉินเขาใช้กระบี่มาบูชายัญมังกรกันหรอ…” จากภาพที่เห็นคล้ายจะเป็นแบบนั้น

                 ทว่าฉางย่วนกลับดูตื่นเต้นกว่าเป็นเวลาหลายพันปีในที่สุด ‘นั่นน้องข้าแน่ๆ นึกไม่ถึงว่าเขาถูกผนึกเอาไว้ที่นี่ มิน่าล่ะถึงว่าคุ้นแปลกๆ รีบช่วยออกมาเถอะ!! เราทัง้คู่อยู่ด้วยกันจะมีอานุภาพเพิ่มขึ้นมาก’

                 “เจ้าคงไม่คิดจะให้ข้ากัดโซ่พวกนี้ออกทีละเส้นใช่ไหม? นี่งานจริงจังนะ”

                 ‘.......นายหญิงต้องสมาธิให้มั่นใช้กระบี่ตัดโซ่ หนนี้รอชมอานุภาพได้เลย กระบี่เล่มนี้แกร่งจัดการเศษเหล็กนี้ขาดได้สบาย’ แหม่ ฉางย่วนได้โอกาสก็รีบขิง หลังจากไร้บทมานานในที่สุดกระบี่จิ่วเทียนก็กลับมาเฉิดฉายได้

                 “มีดแอสซาซินข้าก็ตัดได้ มันแค่เหล็กกล้าธรรมดา...” ไม่ใช่ของอย่างศิลาศักดิ์สิทธิ์หรือเจือปนธาตุกินเซอัล หลิงหลานหลับตาตามเพื่อแสดงถึงความร่วมมือก่อนจะตัดมันออกนับสิบเส้นในคราวเดียวเสมือนหั่นผัก กวาดสี่ทิศโซ่เหล็กร่วงกราวเคร้งคร้างเกิดเสียงบาดแก้วหู จนในที่สุดเหลือเพียงกรีบี่ที่ปักนิ่งบนแท่นศิลา

                  เท้าน้อยเดินเข้าไปใกล้กระบี่นั้นทีละก้าวถึงคราวนางเป็นคิงอาเธอร์แล้ว “ผู้ใดได้ครองดาบนี้ จะเป็นราชินีแห่งอัลเบียนไหม?”
                 ‘..............’ พล่ามอะไรของเจ้าน่ะ!! ข้าสัญชาติเสิ่นเจิ้นแดนจีนแดง!
                 “เอาน่ะ.. ข้ารู้อยู่แล้วว่าอาวุธจิ่วเทียนมันมาพร้อมภาระ” ใบหน้าหวานคลี่ยิ้มอ่อนโยนตอกประเด็นเจ็บจี๊ดแต่ช่วยไม่ได้เพราะเป็นเรื่องจริงทุกประการ คว้าจับออกแรงดึงหนแรกกลับไม่ออก ยกเท้าขึ้นยันก้อนหินไว้กลับหลังดึงก็ไม่ยอมอกมา พยายาอมยุ่สามรอบรุ้สึกหงุดหงิด เตรียมยอมแพ้และจากไป “บางที น้องชายเจ้าเค้าคงอยากอยู่ในนี้มากกว่า บัย”

                  ‘เดี๋ยววว!! ช้าก่อนนายหญิงลองคิดดูดีๆ ผ่านไปพันปีมันก็ต้องมีติดร่องหินบ้างเป็นธรรมดา น่านะ’ เจ้าหนอนเผือกรีบเลื้อยมาดักหน้า ลอยไปลอยมาพัวพันรั้งขาไว้

                  “ข้ารับดูแลแต่ของที่พร้อมจะยอมรับและเป็นของข้าเท่านั้น.. แต่นี่มันไม่ใช่” แกะขมวดคิ้ว นางเป้นคนใจกว้างกับคน สัตว์ สิ่งของ แต่ก้มีขอบเขตของตัวเองนะ

                  ‘ให้โอกาสเขาหน่อยเถอะ… บางทีอาจมีเรื่องผิดปกติบางอย่าง ถึงตอนนี้น้องชายยังไม่ยอมออกมาสนทนากับข้าเลย มันแปลกๆ นะ’ ทั้งเพียรกล่อมและทำท่านวดบ่านวดใหล่ ฉางย่วนได้เจอน้องชายทั้งทีเชื่อเถอะว่างานรวมญาติครั้งนี้ต้องสำเร็จ เขายอมบนโตีะจีนเทพไท้และเหล่าเจ้านายเก่าเลยเอ้า

                  “ก็ได้… อีกครั้งเดียวนะ” อาจเพราะตัดรำคาญประกอบกับใจอ่อน หลิงหลานยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งบ่งบอกว่าไม่มีมากไปกว่านี้ นางไม่ชอบการแส่หาเรื่องสักเท่าไร โดนผนึกไว้บางทีอาจไม่ใช่ของดีเด่อะไรก็ได้เผลอๆ โดยคำสาปขึ้นมาจะทำอย่างไร ร่างเน่งน้อยหันหลังกลับจังหวะนั้นเดินดูรอบๆ จนพบเข้ากับภาษาซินดารินสลักที่ผนัง

"เพื่อชนเผ่าดาร์กเอลฟ์เฟื่องฟู พึงจำไว้
ปกปักษ์กระบี่และห้ามผู้ใดพยายามถอนศาสตรา
มังกรจักนำภัย แสงสว่างลบเลือนพงไพรผองเรา"

                  เจ้าหนอนเผือกยักษ์เองก็เห็นเช่นกัน ‘ดูเหมือนที่นี่เคยเป็นชุมชนดาร์กเอลฟ์ แต่คงล่มสลายไปหมดแล้ว กระบี่จิ่วเทียนอย่างพวกเรามีอำนาจชำระล้างความชั่วร้าย ชนเผ่านี้จึงกลัวและผนึกน้องข้าไว้’

                 “พวกเขาอาจทำถูกนะ.. เพราะขนาดเจ้านายและผู้ถือครองคนก่อนๆ พวกเจ้ายังปกป้องชีวิตพวกเขาไม่ได้ เรื่องอย่างทำลายชีวิตผู้อื่นก็เข้าเค้า” ให้ข้อสังเกตอย่างร่วมสมมติฐาน ทำเอาเจ้ามังกรเผือกนั้นจ๋อยสนิทลอยไปขดตัวอยู่มุมห้อง

                  หลิงหลานหลับตาลงจากนั้นอธิษฐานจนดังก้องไปทั่วทั้งห้อง “ข้าหลิงหลาน เป็นสตรีธรรมดาหาใช่วีรบุรุษ.. รับปากเจ้าไม่ได้หรอกว่าจะช่วยผู้กอบกู้ชาติ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้าจะไม่ทำคือสังหารเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ ไม่ยินยอมต่อความอยุติธรรม ไม่อดทนต่อผู้เผด็จการปกครองแผ่นดินที่ชั่วร้ายและจะต่อต้านจนลมหายใจสุดท้าย หากอยากมาด้วยกัน… ก็มา”

                 คราวนี้เมื่อออกแรงดึงอีกครั้งก็เกิดแสงสว่างสาดจ้าไปทั่วบริเวณจนต้องยกมือป้องดวงตา กระบี่ที่หลับใหลปรากฎอภินิหารจนต้องตวัดไปมองเจ้าฉางย่วนงูเผือกตัวพี่ว่าพวกเจ้า.. เป็นแบตสำรองพระอาทิตย์กันรึไง!!
                  
All ชื่อเสียง
ให้นมลุก + เหิง
แก้เป็นเพลงใหม่แล้ว



แสดงความคิดเห็น

( โบนัสเสียงเพลง )  โพสต์ 2020-7-28 21:42
คุณได้รับ +15 คุณธรรม +8 ความชั่ว +20 ความโหด โพสต์ 2020-7-28 20:49
คุณได้รับ +65 ความโหด โพสต์ 2020-7-28 20:49

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -68 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -68 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสโนวไวท์
ผ้าคลุมเฝิ่นเป่าซื่อ
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
แหวนสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x5
x1
x1
x45
x12
x3
x1
x1
x316
x572
x56
x380
x1
x3
x8
x1
x1
x5
x68
x52
x87
x61
x1
x1
x45
x3
x83
x92
x119
x2990
x135
x54
x327
x1
x6
x7
x19
x108
x1
x15
x2
x61
x984
x1
x1
x29
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x34
x20
x6