ดู: 82|ตอบกลับ: 9

{ โลก-38 | ทุ่งหญ้าตอนเหนือ } หุบเขาจันทร์กระจ่าง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-7-27 02:41:05 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2020-7-31 22:26


หุบเขาจันทร์กระจ่าง








หุบเขาที่เคยหม่นหมองและไร้ซึ่งความอุดมสมบูรณ์ แต่นับจากการที่เทพธิดาไป๋เหมียวได้เสด็จลงมาชำระล้างวิญญาณร้ายทั้งหลาย และคืนความอุดมสมบูรณ์แก่หุบเขานี้ ที่นี้ก็เปี่ยมด้วยความสวยงาม และจันทร์กระจ่างสดใสในยามค่ำคืน






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2020-7-27 15:09:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ ผจญภัยครั้งใหญ่ }
149
หุบเขาอันตรายกับเด็กน้อยปริศนา




               เส้นทางน่าพิศวงของการเดินทางนั้นเริ่มทำให้องค์ชายสารถีกังวลใจ นัยน์ตาพราวระยิบสีฟ้าส่องประกายความไม่อยากเชื่อว่าเส้นทางตามเสียงสายลมที่เรียกเขาจะเป็นทางนี้ เส้นทางที่เรียกได้ว่าอันตรายที่สุด และไม่ควรรั้งรออยู่ที่นี้นาน หุบเขาเดือนมืดแห่งทุ่งหญ้าตอนเหนือ หุบเขาไร้ซึ่งสัตว์ป่า อุดมสมบูรณ์แต่กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายวิญญาณอาฆาต เส้นขมับเริ่มขดเกร็งจนเจ้าชายสารถีจำต้องยกมือขึ้นนวดขมับ

              หลิงหลาน


              ยิ่งรถม้าเคลื่อนตัว ก็ยิ่งเคลื่อนเข้าถึงจุดที่ดูวังเวง เปิดหน้าต่างมองด้านนอก เห็นอยู่ชัดเจนว่าเป็นป่าทมิฬทึบ มีแสงเพียงน้อยนิด แต่เหตุไฉน ให้ความรู้สึกกดดันและไม่น่าอยู่ได้ขนาดนี้ นัยน์ตารัตติกาลกวาดมองรอบข้าง มีบางส่วนที่คล้ายว่าจะเหมือนดินแดนดาร์กเอลฟ์ เพียงแต่ที่นี้มีแสงสว่าง ซึ่งก็ไม่ได้ดีมากกว่าดินแดนที่เคยหลุดไปเลย

             หลิงหลาน


              “ ที่นี้คือเส้นทางหุบเขาเดือนมืด เต็มไปด้วยกลิ่นอายวิญญาณร้าย.. โดยเฉพาะตอนกลางคืนพวกมันจะออกอาละวาด “ น้ำเสียงละมุนทุ้มขององค์ชายกายริสเอ่ยบอกเหล่าคนด้านในที่มีรังสีความรู้สึกแผ่ซ่านออกมาจนเขารับรู้ได้ พวกเขาสงสัย ตนก็แค่ขยายความให้ได้เข้าใจ ไม่มีสิ่งใดมากมาย              

              เดินทางเข้าเส้นทางหุบเขาได้ไม่เท่าไหร่ ม้าที่ใช้ลากรถมาตลอดก็รถความเร็วลงอย่างเห็นได้ชัด แสดงได้ถึงว่ามันเหนื่อยอ่อนแล้วจริงๆ เปิดช่องดูคนด้านใน ก็เห็นได้ว่าแต่ละคนก็อยากยืดเส้นยืดสาย พักผ่อนกันบ้างเต็มที ดังนั้นองค์ชายสารถีจึงตัดสินใจหยุดม้าเพื่อให้เวลาพักผ่อน “ เราจะพักที่นี้กันสักหน่อย แต่ข้าให้เวลาแค่ครู่เดียว ไม่ถึงครึ่งเค่อ แต่เมื่อจะไปข้าจะบอก เข้าใจหรือไม่? “

              “เช่นนั้นก็หยุดพักเพื่ออมแรงไว้.. ในฐานะผู้ที่เคยเป็นวิญญาณ ข้าเชื่อว่าอีกฝ่ายไร้กายเนื้อ สัมผัสกับคนเป็นหรือทำอันตรายเราไม่ได้แน่นอน” ในอดีตอาศัยเพียงหนุ่งจุมพิตข้างแก้มของเสี่ยวหลานก็ทำให้องค์ชายรองผู้นี้วิญญาณหลุดไปโลกนอร์ส เคยมีประสบการณ์ตรงจึงคิดว่าคนเป็นน่ากลัวกว่าวิญญาณร้ายเยอะ ร่างสูงสง่าก้าวลงจากตัวรถและประคองฮูหยินตนลงมาด้วยความทนุถนอม

             หลิงหลาน


              ความว่างเปล่าในสายตาเมื่อได้ยินคำพูดของพี่ชายหลิว อันนี้ก็มิอาจทราบได้ว่าเชื่อถือผู้ที่พูดอะไรและพลิกเป็นอีกแบบ เช่นพี่ชายได้มากแค่ไหน ตอนแรกก็ว่าจะถามว่าเหตุไฉนท่านจึงตัดสินใจพัก แต่เมื่อเห็นม้า เห็นคนอื่นๆ ก็พอเข้าใจว่าเขาต้องการให้ทุกคนได้ยืดเส้นกันสักหน่อย ไป๋อวี้พยักหน้ารับด้วยความไม่คิดสิ่งใดมากมาย ถึงรอบข้างจะมีความน่ากลัวแต่ไม่เป็นไร ขอลุกไปยืนยืดเส้นสักนิดไม่ให้ขาชาก็น่าจะเกินพอ

              “ นี่ก็ดวงตะวันตรงหัวแล้ว อีกไกลกว่าจะออกจากหุบเขา เราต้องรีบออกจากที่นี้ให้ไว ไม่ว่าเจออะไรก็คิดให้ดี และระวังตัวกันไว้ล่ะ “ ราชนิกูลเอลฟ์เอ่ยบอกเตือนเพื่อนร่วมทางอีกครั้ง แค่จำนวณคนที่เพิ่มขึ้นเขาก็เริ่มจะไม่มั่นใจแล้วว่าทุกอย่างจะเป็นไปได้ราบรื่นอย่างที่คิดหรือไม่ แต่ครึ่งนึงของการเดินทางนี้นี่คือโชคชะตา ไม่ว่ายังไง ก็คงต้องปล่อยไป เพียงแต่การกระทำที่ตัวเราเลือกได้ คิดให้ดี และเลือกให้ถูกก็เพียงเท่านั้น


หลิงหลาน



              ดรุณีสาวในอาภรณ์ดำตัดแดงพยักหน้าและก้าวลงจากรถม้า รอบข้างที่วังเวงปรากฏไว้เพียงเสียงสายลมที่พัดพริ้ว แสงตะวันบนท้องนภาส่องลอดต้นไม้ใหญ่ให้แสงแก่ผู้ที่อยู่ด้านในเส้นทาง ถึงจะน่ากลัวไปบ้าง แต่ก็เรียกได้ว่าพอมีแสงสว่างให้ใจชื้น ก้าวเดินวนรอบรถม้าไปมาไม่ทันไร หยิบของหวังจะจัดการอาหารว่างให้เหล่าคณะเดินทาง พริบตาเดียวเมื่อเดินกลับมา จากการที่เห็นทุกคนยังยืนคุยยืนเล่นกันอยู่นั้น กลับกลายเป็นนอนพักกันสนิทตา

            ห่อขนมถูกปล่อยลงพื้นเนื่องด้วยความไม่เข้าใจ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันทันที มิใช่ว่าองค์ชายกายริสย้ำถึงเรื่องที่จะพักเพียงครู่เดียวหรือ เหตุไฉนถึงได้พักกันสบายใจเช่นนี้ สายลมเย็นเฉียบพัดผ่านร่าง แม้จะมีอาภรณ์ช่วยให้ความอบอุ่น แต่ก็ยังรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงกระดูก นัยน์ตารัตติกาลกวาดมองรอบข้างด้วยความวิตก นี่นางพบเจอเรื่องอะไรอีกเล่าเนี่ย ยิ่งคนเดียว..

            ริมฝีปากบางเป็นกระจับถูกฟันของตัวเองขบกัดเกิดขึ้นเป็นรอยแผล จนรับรสโลหิตได้ในปาก หันมองซ้ายขวาอย่างละนิดแบบช้าๆ จวบจนหันหลังไปได้พบกับร่างของเด็กน้อยคนนึง .. เด็กหนุ่มตัวน้อยในอาภรณ์รูปแบบชาวฮั่น ใบหน้ารั้นที่บ่งบอกว่าโตมาต้องเป็นคนที่ดูดีในอีกแบบ ความสดใสที่ฉาบอยู่ในดวงตา ผิวกายเนียนขาวละเอียดที่คล้ายกับเป็นลูกคุณหนู ไม่สมควรมาอยู่ที่กลางป่า

            “ เด็กน้อย.. มาทำอะไรกลางป่าเขาแบบนี้ บิดามารดาเจ้าเล่า ? “ น้ำเสียงนุ่มใสตะโกนถาม เธอไม่กล้าขยับตัวเพราะมีคำตักเตือนขององค์ชายกายริสที่ค้างคาอยู่ในใจ คิดจะทำอะไรต้องคิดให้ดี ระวังตัวให้มาก นางไม่อยากทำให้เพื่อนร่วมขบวนต้องหนักใจ หรือกังวลกันอีก เด็กชายตัวน้อยคนนั้นไม่ตอบอะไร มีเพียงรอยยิ้มน้อยๆน่าเอ็นดูที่ส่งมาให้นาง แต่มันกลับทำให้หัวใจเย็นเฉียบได้โดยง่าย

            สองสายตาที่สบกัน หนึ่งใสซื่อเช่นเด็กทั่วไป อีกหนึ่งวิตกกังวลถึงเรื่องที่ไม่ควรเกิน ใบหน้าของเด็กน้อยคนนั้นปรากฏรอยยิ้มจนตาหยี ที่สร้างผลกระทบต่อจิตใจของคนรักเด็กเช่นไป๋อวี้ได้อย่างชัดเจน ริมฝีปากที่เผยยิ้มจนเห็นฟัน คล้ายกับทำให้หญิงสาวใจอ่อนลงได้ชั่วขณะ และความอุ่นวาบจากนิ้วก็ทำให้ก้มลงมองดูที่มือตัวเอง

            ไม่มีอะไรนี่นา.. คิดซะว่าอาจจะเป็นร่างกายที่หวังเตือนบางสิ่ง เงยหน้ากลับมาอีกครั้ง เด็กน้อยคนนั้นก็กวักมือเรียกนาง ด้วยสีหน้าใสซื่อ และอ่อนโยน “ เจ้าเรียกข้าหรอ ? “ ไป๋อวี้ขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ นางกล้าพูดว่าชีวิตนี้ไม่เคยได้พบเจอเด็กหน้าตาเช่นนี้ แล้วเขาเป็นใคร เหตุใดมากวักมือเรียก ความไม่สมเหตุสมผลนับจากมีเจ้าหนูชาวฮั่นโผล่มาแทบทุ่งหญ้าที่ไกลจากฮั่นเริ่มปะทุอีกครั้ง

            เด็กน้อยกวักมืออีกครั้ง และหันหลังเดินหายเข้าไปในหมอกสีขาวที่ด้านหลังเขา ไป๋อวี้ที่คิดจะเอ่ยเตือน แม้จะรู้สึกตะหงิดใจก็ยังไม่อาจเตือนได้ทัน ใบหน้าหวานฉายความกังวลอย่างเห็นได้ชัด หันมองซ้ายขวาถึงเพื่อนร่วมขบวน ไม่ทันได้ขยับทำอะไร ก็เกิดเสียงร้องขอความช่วยเหลือ เสียงเล็กที่ยังไม่ได้แตกคงที่ดีบ่งบอกได้ว่าน่าจะเป็นเสียงของเด็กชายตัวน้อยที่เธอพึ่งได้เห็น

            นัยน์ตารัตติกาลตวัดมองหมอกขาวด้วยความรวดเร็ว สายตาที่มีทั้งความตกใจ ความจริงจัง หรือแม้กระทั้งความไม่ชอบใจ เหตุไฉนใครทำร้ายเด็ก แบบนี้จัดได้ว่าไร้ยางอาย! ไอ้ตัวเราจะไปช่วย ป่านี้ก็ดันมีชื่อเรื่องที่ไม่ควรไว้ใจสิ่งใด ไปคนเดียวย่อมไม่ใช่ทางที่ดี ไป๋อวี้มองซ้ายมองขวา พุ่งไปเขย่าๆเพื่อนร่วมขบวนให้ตื่นจากนิทราแน่นอนว่าต้องปลุกคนที่ใกล้มือก่อนที่สุด  “ คุณชายฟู่ ๆ ตื่นเร็ว “ จากคุณชายฟู่เคลื่อนไหวไปปลุกเจ้าชายที่เตือนเธอไว้ก่อนหน้านี้ “องค์ชายกายริส ตื่นก่อน !”

             “ พวกท่านตื่นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ !!!!!! “ เสียงหวานใสตะโกนแทบก้องป่า เป้าหมายคือการปลุกบรรดาคนที่มีฝีมือแล้วลากเข้าหมอกขาวนั่น หากไม่ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนางจะไปหยิบน้ำในรถม้ามาไล่สาดให้หมดเลยคอยดู แต่เว้นพี่สาวหลานไว้ เพราะนางเข้าใจถึงความขี้เซาของสตรีเกศาเงินดี.. แบบดีมากๆด้วย

เปิด all



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2020-7-27 16:06
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +90 ความโหด โพสต์ 2020-7-27 16:06

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดเว่ยปู้อี้
กระบี่ถานเซี่ย
แหวนมนตราโคลอส
รองเท้าอสนีบาต
ตัวเบาขั้นกลาง
วิชาอิงหย่งขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x24
x38
x40
x10
x10
x200
x7
x50
x30
x12
x8
x50
x8
x5
x18
x10
x80
x6
x2
x1
x1
x100
x100
x120
x2
x2
x22
x50
x30
x500
x89
x202
x100
x15
x200
x3
x4
x100
x200
x4
x200
x1
x1
x4
x1
x2
x10
x15
x10
x1
x30
x20
x2
x80
x34
x20
x202
x200
x20
x1
x50
x26
x1
x50
x204
x7
x35
x60
x100
x8
x230
x70
x220
x20
x130
x1
x15
x1
x1
x106
x2
x100
x1
x5
x2
x1
x100
x1
x10
x1
x16
x1
x2
x20
x5
x4
x115
x22
x2
x8
x2
x70
x1
x2
x1
x130
x10
x5
x3
x13
x3
x1
x15
x300
x159
x10
x10
x35
x215
x30
x352
x30
x7
x39
x20
x736
x80
x135
x2030
x2
x5
x475
x40
x300
x2200
x100
x100
x100
x230
x1300
x16
x1
x5
x30
x20
x70
x53
x160
x125
x6
x100
x50
x350
x20
x45
x50
x2
x1
x70
x90
x40
x45
x7
x22
x130
x8
x100
x9
x1
x55
x125
x2000
x28
x32
x82
x8000
x9999
x8000
x100
x2
x227
x171
x38
x90
x69
x30
x110
x65
x49
x193

1335

กระทู้

4911

โพสต์

78หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19381561
เงินตำลึง
715877
ชื่อเสียง
342981
ความหิว
1803

VIP PETใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาซินดาริน(ดาร์คเอลฟ์)

คุณธรรม
35001
ความชั่ว
10963
ความโหด
70526
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2020-7-27 17:11:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
งานประชันเขียงแดนทรนง
1957
{ อิเวนท์ยอดเชฟกะทะเหล็ก 81 }
ผจญแดนดงสาง
              เส้นทางน่าพิศวงของการเดินทางนั้นเริ่มทำให้องค์ชายสารถีกังวลใจ นัยน์ตาพราวระยิบสีฟ้าส่องประกายความไม่อยากเชื่อว่าเส้นทางตามเสียงสายลมที่เรียกเขาจะเป็นทางนี้ เส้นทางที่เรียกได้ว่าอันตรายที่สุด และไม่ควรรั้งรออยู่ที่นี้นาน หุบเขาเดือนมืดแห่งทุ่งหญ้าตอนเหนือ หุบเขาไร้ซึ่งสัตว์ป่า อุดมสมบูรณ์แต่กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายวิญญาณอาฆาต เส้นขมับเริ่มขดเกร็งจนเจ้าชายสารถีจำต้องยกมือขึ้นนวดขมับ

              ข้างนอกสยดสยองแค่ไหนเจ้าแกะข้างในยังคงสดใสเสมอ ห่อเมล็ดแตงแทะได้ไม่เบื่อ ฮัมเพลงให้กลับการหวนคืนมารวมกลุ่มกันใหม่ สำหรับเจ้าบัวน้อยที่หลิงหลานยอมมอบหมายให้หวางเย่ดูแลนั่นเป็นผลต่อเนื่องว่าทำไมตนสามารถนั่งอยู่กับน้องสาวได้ จะว่าแลกเปลี่ยนก็แลกเปลี่ยนคุยกันตามประสาสาวๆ มันบันเทิงกว่านี่นา

              ยิ่งรถม้าเคลื่อนตัว ก็ยิ่งเคลื่อนเข้าถึงจุดที่ดูวังเวง เปิดหน้าต่างมองด้านนอก เห็นอยู่ชัดเจนว่าเป็นป่าทมิฬทึบ มีแสงเพียงน้อยนิด แต่เหตุไฉน ให้ความรู้สึกกดดันและไม่น่าอยู่ได้ขนาดนี้ นัยน์ตารัตติกาลกวาดมองรอบข้าง มีบางส่วนที่คล้ายว่าจะเหมือนดินแดนดาร์กเอลฟ์ เพียงแต่ที่นี้มีแสงสว่าง ซึ่งก็ไม่ได้ดีมากกว่าดินแดนที่เคยหลุดไปเลย

             “ที่นี่… เหตุใดจึงอึมครึมนักทั้งที่ยังไม่ถึงช่วงพลบค่ำ” ผู้ที่นอนเกียจคร้านหาววอดออกมา นัยน์ตาสีอำพันสุกสว่างพรือไปรอบๆ นี่ตนคงมิได้เผลอทะลุกลับไปดินแดนดาร์คเอลฟ์หรอกใช่ไหม?? คลำกระเป๋าเตรียมมุกราตรีทั้งสี่ลุกออกมาส่งให้กับเพื่อนร่วมขบวนเดี๋ยวได้ใช้แน่

              “ ที่นี้คือเส้นทางหุบเขาเดือนมืด เต็มไปด้วยกลิ่นอายวิญญาณร้าย.. โดยเฉพาะตอนกลางคืนพวกมันจะออกอาละวาด “ น้ำเสียงละมุนทุ้มขององค์ชายกายริสเอ่ยบอกเหล่าคนด้านในที่มีรังสีความรู้สึกแผ่ซ่านออกมาจนเขารับรู้ได้ พวกเขาสงสัย ตนก็แค่ขยายความให้ได้เข้าใจ ไม่มีสิ่งใดมากมาย              

              เดินทางเข้าเส้นทางหุบเขาได้ไม่เท่าไหร่ ม้าที่ใช้ลากรถมาตลอดก็รถความเร็วลงอย่างเห็นได้ชัด แสดงได้ถึงว่ามันเหนื่อยอ่อนแล้วจริงๆ เปิดช่องดูคนด้านใน ก็เห็นได้ว่าแต่ละคนก็อยากยืดเส้นยืดสาย พักผ่อนกันบ้างเต็มที ดังนั้นองค์ชายสารถีจึงตัดสินใจหยุดม้าเพื่อให้เวลาพักผ่อน “ เราจะพักที่นี้กันสักหน่อย แต่ข้าให้เวลาแค่ครู่เดียว ไม่ถึงครึ่งเค่อ แต่เมื่อจะไปข้าจะบอก เข้าใจหรือไม่? “

              “เช่นนั้นก็หยุดพักเพื่ออมแรงไว้.. ในฐานะผู้ที่เคยเป็นวิญญาณ ข้าเชื่อว่าอีกฝ่ายไร้กายเนื้อ สัมผัสกับคนเป็นหรือทำอันตรายเราไม่ได้แน่นอน” ในอดีตอาศัยเพียงหนุ่งจุมพิตข้างแก้มของเสี่ยวหลานก็ทำให้องค์ชายรองผู้นี้วิญญาณหลุดไปโลกนอร์ส เคยมีประสบการณ์ตรงจึงคิดว่าคนเป็นน่ากลัวกว่าวิญญาณร้ายเยอะ ร่างสูงสง่าก้าวลงจากตัวรถและประคองฮูหยินตนลงมาด้วยความทนุถนอม

             “แต่ครั้งนั้นท่านมิได้สิ้นชีพ ใครจะรู้ล่ะเหล่าวิญญาณร้ายที่จากไปอาจตายตาไม่หลับ ก้อเลยเฮี้ยนไง” ลงรถแล้วรับเจ้าบัวน้อยคืนมาเห่กล่อม ทำหน้าที่มารดาที่แสนดีแต่ไม่ลืมจวกเข้าสามีหนึ่งดอกอย่างรวดเร็ว

              ความว่างเปล่าในสายตาเมื่อได้ยินคำพูดของพี่ชายหลิว อันนี้ก็มิอาจทราบได้ว่าเชื่อถือผู้ที่พูดอะไรและพลิกเป็นอีกแบบ เช่นพี่ชายได้มากแค่ไหน ตอนแรกก็ว่าจะถามว่าเหตุไฉนท่านจึงตัดสินใจพัก แต่เมื่อเห็นม้า เห็นคนอื่นๆ ก็พอเข้าใจว่าเขาต้องการให้ทุกคนได้ยืดเส้นกันสักหน่อย ไป๋อวี้พยักหน้ารับด้วยความไม่คิดสิ่งใดมากมาย ถึงรอบข้างจะมีความน่ากลัวแต่ไม่เป็นไร ขอลุกไปยืนยืดเส้นสักนิดไม่ให้ขาชาก็น่าจะเกินพอ

              “ นี่ก็ดวงตะวันตรงหัวแล้ว อีกไกลกว่าจะออกจากหุบเขา เราต้องรีบออกจากที่นี้ให้ไว ไม่ว่าเจออะไรก็คิดให้ดี และระวังตัวกันไว้ล่ะ “ ราชนิกูลเอลฟ์เอ่ยบอกเตือนเพื่อนร่วมทางอีกครั้ง แค่จำนวณคนที่เพิ่มขึ้นเขาก็เริ่มจะไม่มั่นใจแล้วว่าทุกอย่างจะเป็นไปได้ราบรื่นอย่างที่คิดหรือไม่ แต่ครึ่งนึงของการเดินทางนี้นี่คือโชคชะตา ไม่ว่ายังไง ก็คงต้องปล่อยไป เพียงแต่การกระทำที่ตัวเราเลือกได้ คิดให้ดี และเลือกให้ถูกก็เพียงเท่านั้น

               “ถึงจะมืดไปหน่อยแต่ทุกคนอยู่ด้วยกันก็คงปลอดภัยนะ”

               เข้าช่วงพักผ่อนแล้วแจกจ่ายอาหารให้แต่ละคนได้ทานรองท้อง กระทั่งหลิงหลานเองยังได้หลบเข้าไปในรถม้าเพื่อให้นมลูก ‘ไม่มีปากแบบนี้ก็กินยากแท้อาเหิงเอ้ย’ เทียบแล้วกับพี่ชายพี่สาวทั้งสอง ดูท่าเด็กคนนี้มีแววเลี้ยงยาก ค่อนข้างทำใจล่วงหน้า.. บิดาอาเหิงเป็นใครเสียอีกประมุขฝ่ายอธรรมจอมมารแห่งยุคเข็ญเลยนะนั่น น้ำนมแต่ละหยดไกลซึมผ่านกลีบบัว ระหว่างนั้นเองได้ยินเสียงนอกตัวรถแปลกๆ เนตรกวางคุ่หวานเปิดหน้าต่างออกไปดู

             ห้วงนึ่งตกภวังค์ทั้งที่ไม่ควรจะเป็นไปได้ เมื่อขาก้าวลงรถมาอีกครั้งก็พบว่าทุกคนไม่เว้นกระทั่งหยาเหยีย่นหวางล้วนหลับใหล บรรยากาศทะมึนวังเวง เข้าไปเขย่าปลุกน้องสาวหลายหนกลับไม่ยอมตื่น “แปลก.. ปกติไม่ใช่คนขี้เซาขนาดนี้นี่นา” รึจะลองยังแขนเจ้าตัวปลุกดู?

              สภาพที่อนาถก็คือสำรวจดูดีๆ ศีษระของฟู่โฉวฟุบลงไปบนตักของสวามีนาง มองจากด้านข้างแล้วคล้ายท่วงท่าสัปดน เจ้าแกะยกมือลูบอกตกใจ อุทานออกมาเหลือเชื่อนัก

              “หวางเย่ๆ ทำไมมานอนอยู่ตรงนี้ล่ะ ไม่ใช่ว่าท่านกับศิษย์พี่…ไปถึงขั้นนั้นกันแล้ว”

              ตอนนั้นเองที่เกิดเสียงประหลาดนำสายตาฝ่าความมืดออกไป ความหลอนเข้ากรายกระหม่อมน้อยๆ เรือนร่างแบบบางหนาวสะท้าน นั่นอะไร!! มืดขนาดนี้ทำไมนางถึงเห็นช่องอุโมงคืหินได้ล่ะ?? นี่มันประหลาดเกินไปแล้วนะ!! เลือดทั้งกายไหลลงไปรวมกันที่ขาความกลัวจับเข้าหัวใจ ‘แถวนี้เจ้าชายกายริสบอกว่าผีดุ ไม่! ข้าไปไปคนเดียวเด็ดขาด’

               เสียงนั้นยังคงเรียกราวกับว่ามีบางสิ่งกวักมือหานางจากอุโมงค์ ตอนนั้นเองที่เจ้าบัวน้อยกระเด้งออกจากมือไถลไปกองรวมกับทุกคนเสมือนหนีตาย “อาเหิง!! รอมามี๊ด้วย!!” กระโดดกลับสิรออะไร ขนาดลูกหลบในบัวยังไม่กล้าไปเลย เจ้าเสียงนั้นไม่ยอมหยุดร้องเรียก จะดึงกลีบลูกสาวมากอดให้คลายความวิตกก็ทำไม่ได้ เสีย่วเหิงน้อยเกาะหนึบติดซอกหินอย่างน่าแปลกใจ

                “ตกลงหนูเป็นปลิงหรือเป็นบัวเนี่ยหืมม” แงะก็ไม่ออกจะเอาไม้งัดละนะ!!

                เสียงหลอนนั้นไม่ยอมจางหายไปสักที จะให้เดินไปส่องดูว่ามีตัวอะไรซ่อนอยุ่กลับไม่กล้าพอ ‘ทีแบบนี้ทั้งแทร์แมร์ ทั้งจิ่วเทียน ทั้ง ฮาร์เมอร์เรียและเจย์วินล่ะไม่มีปฎิกิริยาเลยนะ เสียชาติเกิดของในตำนาน ฮ่วย! พึ่งตัวเองก็ได้ค่ะ’ เป็นวิญญาณใช่ไหม? ได้มาเจอกันสักตั้ง หลิงหลานพันประคำพุทธะตามด้วยวางรูปปั้นหวีแมวไป๋เหมียว หนี่วา ไดอาน่า พระพุทธรูป พระโพธิสัตว์รอบๆ ทุกคน จากนั้นนั่งขัดสมาธิลงกลางวงเริ่มสาถยายมนต์คาถาพระไวโรจนพุทธโพทธิสัตว์

                 “โอมนัมโมภัควตี สรนังวาทุขคตี วนสูตราเตนรันยะ ธ เอเตครัตตังยะ อรหเต สังฆรัตนัง ธยติ ธยะโอมสูตรานัง….”

                  เสียงกระแสลมกรรโชครุนแรงขึ้นไม่ยอมเปลี่ยนแปลงในความมีดนางสั่นสะท้าน เพ่งจิตเพ่งสมาธิ ธรรมชาติของจิตสำนึกที่นึกไม่ถึงของเราคือความว่างเปล่า แต่มันสามารถก่อให้เกิด "ความคิด" และเป็นอนันต์นิรันดร์ หากไม่ยึดมั่นกับความรู้สึกโดยวิญญาณดังนั้นสามารถปลดปล่อยตัวเองในเวลานั้นได้  สถานที่เสียงทั้งหมดของโลกเป็นภาพลวงในใจและภาพลวงไม่ได้เป็นรูปธรรม แต่แฝงอยู่  ดังนั้นความสุขความโกรธความเศร้าและทุกอย่างเป็นของตนเอง อย่ายึดความคิด ร่างกายของเราจะป่วยและตาย แต่วิญญาณของเราเป็นนิรันดร์   ความถี่วิญญาณกว้างเท่าจักรวาล  สามารถไปได้ทุกที่  ทำในสิ่งที่ต้องการจะทำ ต้องใช้จิตวิญญาณของตนเองเพื่อเปิดเผยทุกฉากและเสียงของโลก  แต่จิตวิญญาณเองก็ไม่ผันแปร..

                 “โอมมณี-ปัท-เม-ฮุม” ขึ้นต่อด้วยบทเมตตาธรณีสูตรของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ แผ่เมตตาด้วยความเย็นสบาย            

All ชื่อเสียง
บะหมี่เนื้อวัว  ฟู่โฉว
ไก่ขอทาน หงเมี่ยวลั่ว
ให้นม + ม้า อาเหิง



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2020-7-27 17:39
คุณได้รับ +15 คุณธรรม +115 ความโหด โพสต์ 2020-7-27 17:38
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หลิว เหิงเยว่ เพิ่มขึ้น 45 โพสต์ 2020-7-27 17:38
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หง เมี่ยวลั่ว เพิ่มขึ้น 8 โพสต์ 2020-7-27 17:37
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ฟู่ โฉว { ศิษย์ผู้รอบรู้อี้หาน | สายหลักการขุนนาง } เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2020-7-27 17:24

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 10 โบนัสเสียงเพลง

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสโนวไวท์
ผ้าคลุมเฝิ่นเป่าซื่อ
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
แหวนสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x5
x1
x1
x45
x12
x3
x1
x1
x316
x572
x56
x380
x1
x3
x8
x1
x1
x5
x68
x52
x87
x61
x1
x1
x45
x3
x83
x92
x119
x2990
x135
x54
x327
x1
x6
x7
x19
x108
x1
x15
x2
x61
x984
x1
x1
x29
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x34
x20
x6
x11
x91
x5
x4
x3
x78
x645
x6
x13
x7
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x4
x3
x60
x27
x5
x1
x3
x1
x2
x3
x2
x112
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x17
x3
x310
x350
x100
x160
x125
x360
x261
x25
x32
x103
x145
x610
x240
x13
x120
x1
x8
x5
x15
x1679
x9999
x8
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x43
x40
x26
x976
x770
x2005
x100
x20
x1800
x9
x1280
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1762
x216
x2025
x1190
x320
x2131
x2
x7900
x393
x96
x102
x12
x74
x150
x3327
x139
x239
x432
x2752
x2139
x1670
x13
x482
x1465
x11
x2
x27
x6355
x2606
x12
x63
x7435
x56
x9999
x1809
x51
x4
x175
x16
x1074
x1
x1
x2985
x2
x1
x2525
x14
x39
x33
x781
x470
x30
x203
x496
x81
x8
x1210
x1395
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x51
x2365
x1
x1850
x2969
x6728
x690
x278
x8460
x9999
x545
x54
x85
x5178
x26
x15
x77
x179
x1000
x12
x4053
x2935
x1971
x3461
x9999
x2466
x3150
x2519
x1850
x2630
x305
x9999
x485
x1105
x129
x30
x9610
x2401
x3856
x2110
x148
x2833
x4428
x4351
x1805
x3768
x1941
x545
x2386
x518
x256
x1498
x337
x3
x24
x10
x1510
x78
x50
x5344
x1115
x1
x994
x9999
x2776
x2
x45
x2239
x3759
x7097
x739
x7187
x4470
x550
x1109
x1824
x692
x10
x1122
x2781
x3040
x906
x94
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x6048
x9534
x2307
x9999
x199
x25