ดู: 19|ตอบกลับ: 2

{ นอกแคว้นไชร์ } ทะเลทรายเรสซิเดนซ์

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-6-30 13:06:09 |โหมดอ่าน



ทะเลทรายเรสซิเดนซ์








{ นอกแคว้นไชร์ }










ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างนอกแคว้นไชร์ เป็นทะเลทรายใหญ่ ทอดตัวเป็นแนวโค้งยาว ยามที่ไม่มีเมฆในท้องฟ้าบดบัง ทำให้ทะเลทรายได้รับแสงแดดจากดวงอาทิตย์ตรงๆ อุณหภูมิของอากาศเหนือทะเลทราย จึงอาจสูงถึง 65 องศาเซลเซียสแต่ในเวลากลางคืน อุณหภูมิของอากาศอาจลดต่ำถึง 25 องศาเซลเซียสได้ พื้นที่ส่วนใหญ่แห้งแล้งไร้ความเขียวขจี

 






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

369

กระทู้

2645

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115466916
เงินตำลึง
1999773495
ชื่อเสียง
308015
ความหิว
1163

ตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
15256
ความชั่ว
12066
ความโหด
31132
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2020-6-30 13:06:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เรื่องราวที่ 3 } เรื่องราวอลหม่านของแก๊งค์รัชทายาท
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 692

( ปล. อิซึมิ ที่แปลว่า อิงฮวา! )

          อูฐเดินมาถึงปากทางออกป่าที่อุดมสมบูรณ์ เสียงฝีเท้าเหยียบย่ำบนพื้นทรายท่ามกลาง แสงแดดร้อนๆสาดส่องมาจากดวงอาทิตย์เป็นการส่งส่งสัญญาณเตือนถึงพื้นที่แห่งใหม่ ที่นี่ไม่มีต้นไม้สูงใหญ่คอยบดบังแสงแดดอีกแล้ว ถึงจะนั่งกันอยู่ข้างใน ก็ใช่ว่าจะไม่ทำให้ร้อน

          "มาถึงทะเลทรายแล้วล่ะ คงต้องเดินทางกันอีกไกล ดีหน่อยที่วันนี้เดินทางออกมากันตั้งแต่เช้า" บิลกล่าวบอก เรื่องอูฐไม่จำเป็นต้องกังวลใดๆมันเป็นสัตว์ที่วิเศษเลยทีเดียวเชียวล่ะ เหมาะแก่การขนส่งของเดินทางในทะเลทรายเป็นที่สุด ถึงมันจะไม่ได้มีความเร็วเท่าม้าทว่าความอึดถึกทนต่อสภาพพื้นที่แห้งแล้งต้องยกให้เป็นอันดับหนึ่ง

          มันสามารถเดินอยู่ได้นานในทะเลทราย บิลเป็นคนมองการไกล ครอบครับตระกูลของเขาก็ขนส่งสินค้าจากหมู่บ้านไปทางนี้กันทั้งนั้น มุ่งหวังจะขยายโรงไม้ให้ใหญ่ขึ้น แต่ก็ต้องปลูกต้นไม้ทดแทน ตัดเฉพาะต้นที่โตเต็มที่ให้มันเป็นระบบ ไม้พวกนี้หายากจริงๆในสถานที่แห้งแล้ง บางคนนอนหลับพักผ่อนด้วยความงัวเงีย อิงฮวาก็เป็นหนึ่งในคนที่นอนหลับกลางทาง

          โฮตารุสาวน้อยร่างเล็กยิ้มร่าเริงเป็นคนที่ได้ขึ้นมาอยู่บนเกวียนนี้ ร่วมชะตากรรมกับหลายชีวิต เกวียนขนแล่นผ่านไปเรื่อยๆอย่างเป็นแถวเป็นระเบียบ มีความเรียงกันไม่เดินสุ่มสี่สุ่มห้า "นั่งข้างบนนี้มันดีจริงๆ ว่าแต่เราจะต้องเอาของไปส่งให้ใครล่ะ"

          "อืม เอาไปส่งให้เศรษฐีในอาหรับหรือเปล่า สั่งไม้เป็นจำนวนมากพวกนี้ คงกระเป๋าหนักพอตัว" พวกสาวๆเริ่มเดาทายเจ้าของไม้จำนวนมาก แต่ละคนมีความคิดต่างกันออกไป

          จิ้มลิ้มนอนสะลึมสะลือได้ยินพวกโฮตารุทายเจ้าของสินค้าก็ร่วมด้วยเข้ามาแจม ถิงเอ๋อห์เปิดดูด้านนอก…. ด้านนอกเต็มไปด้วยทะเลทรายละเอียดสุดลูกหูลูกตา มันเป็นทรายที่เนียนละเอียดไม่เห็นถึงจุดหมายปลายทางสุดท้าย ความน่ากลัวอีกอย่างหนึ่งก็คือ เขตทะเลทราย มักถูกโจมตีโดยพายุทะเลทรายขนาดมหึมา พายุทะเลทรายนั้น โดยเป็นลมร้อนจากบริเวณอันแห้งแล้ง และลมนี้จะพัดพาเอาฝุ่นรวมถึงเม็ดทรายพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า กระแสลมจะพัดไปเรื่อยๆ พร้อมหอบเอาฝุ่นต่างๆ จนเกิดเป็นเมฆสีน้ำตาลขนาดมหึมาเคลื่อนที่ตามกระแสลม

          นัยน์ตาหวานเชื่อมน้ำตาลกระพริบตาปริบๆ เหลือบชะโงกหัวหันมองข้างหน้า มีซากสัตว์โครงกระดูกนอนตายหลายตัว ทำได้เพียงแค่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ นอกจากอย่างอื่นแล้วก็ทำอะไรไม่ได้ สัตว์พวกนี้คงตายกันอย่างทรมานขาดน้ำขาดอาหารตายเพราะความร้อน รถแล่นกว่าห้าร้อยลี้แต่นั่นยังไม่ได้ทำให้อุ่นใจนัก ยังต้องเดินทางในนี้กันอีกนาน

          บิลซึ่งนั่งเงียบอยู่นาน เป็นคนเฉลยหลังจากพวกนางทายกันไ่ม่ถูกสักที "การขนส่งของข้ามีความเสี่ยงด้วยสินค้าพวกกลุ่มปฏิวัติ พวกเจ้าเองก็ระวังด้วยล่ะ"

          "เอ๊ะ สุดท้ายสินค้าเป็นของกลุ่มปฏิวัติเองหรอก พวกข้าก็คิดว่าคนในอาหรับซะอีก" ลู่เอินอมยิ้ม มือทั้งสองข้างโอบเจดีย์ทองไว้ใกล้ๆตัว

          "เจ้าหมวกฟางของพวกเจ้าเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับซาโบหัวหน้าคณะปฏิวัติ" ฮอบบิทบอกเล็กน้อย

          พยักหน้าหงึกๆ "แน่นอน ข้าน่ะระวังตัวสุดๆไปเลย ดูสิข้าใส่ชุดอาหรับแล้วพอจะกลมกลืนกับชาวอาหรับได้บ้างหรือเปล่า"

          "กลมกลืนรึ? อืม….พวกเจ้าเป็นชาวฮั่นผิวขาว ไม่ได้กร้านแดดเหมือนคนอาศัยในพื้นที่ร้อนอบอ้าว ผิวพรรณขาวๆนี้เป็นของดีเลยล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า"

          ในระหว่างนั้นหย่งเยี่ยรู้สึกบางอย่างไม่ชอบมาพากลเลย เขามองดูรอบๆ หวังว่าความรู้สึกนี้จะคิดมากไปเอง มันเป็นความรู้สึกหรือจะเรียกว่าสัญชาตญาณ "......." มือหนาขยับหมวกฟางเล็กน้อยก่อนให้หมวกฟางปิดลงครึ่งใบหน้า

          นัยน์ตาหวานเชื่อมมองไปทางรถม้าสามีที่อยู่หน้าสุด บรรทุกไม้เต็มคันรถพร้อมกับฮัมเพลง พวกซางอินยังคงคึกคักกันเหมือนเดิมไม่มีผิดถึงจะต้องอยู่ในทะเลทรายกว้างๆมองไม่เห็นเมืองรอบข้างเลยก็ตามที คนตัวเล็กหยิบกระจกขึ้นมาสอดดูใบหน้าเรียวเล็ก "อื้อ ไม่ใช้จะผิวพรรณดีๆเช่นนี้ได้ง่ายๆนะ ต้องบำรุงสม่ำเสมอด้วยล่ะ ไม่งั้นถึงผิวจะขาวแต่ก็เป็นขุ่ย"

          รู้จักดูแลตัวเองดี เคยมีอะไรที่ไม่น่าจดจำนิดหน่อยเลยทำให้นางหมั่นบำรุงผิวพรรณทั้งใบหน้าและผิวกาย หยิบถุงกำยานโบราณขึ้นมาสูดดมด้วยหอม

          ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนว่านี้มันเป็นเครื่องหอม ของอะไรแค่เจอตอนตื่นมาจากที่นอนเลยเก็บมา นางคิดว่าพวกบุรุษน่าจะชื่นชอบของสิ่งนี้ บางทีถ้ามีอะไรเกิดขึ้นยื่นถุงกำยานโบราณแล้วศัตรูดมแล้วคลั่งไคล้ในความหอมแล้วหนีก็เป็นเรื่องที่ดี ฮิๆๆๆ




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม โพสต์ 2020-6-30 13:12
คุณได้รับ --25 คุณธรรม +5 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2020-6-30 13:12
คุณได้รับ +98 ความชั่ว +52 ความโหด โพสต์ 2020-6-30 13:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มายาอู๋เหม่ยเนียง
ถุงกำยานโบราณ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
ฮิปโป
เกราะจิ่นเทียน
กระจกหมื่นทิวา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x8
x1
x1
x1
x2
x2
x5
x106
x2
x4
x27
x900
x157
x27
x1
x2
x3
x1
x5
x1
x1
x60
x7
x21
x1
x6
x6
x1
x2
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x4
x72
x1
x272
x5
x174
x270
x6
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x20
x2
x2
x26
x15
x172
x175
x154
x23
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x16
x14
x64
x570
x1
x26
x2099
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x225
x32
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2538
x6900
x53
x3200
x158
x197
x6
x21
x113
x60
x1391
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x271
x224
x384
x5
x26
x567
x3140
x14
x107
x269
x1633
x420
x9303
x141
x94
x20
x1936
x3463
x31
x391
x2610
x99
x193
x19
x9999
x15
x15
x71
x3336
x9999
x1836
x58
x254
x2241
x20
x748
x16
x1
x12
x595
x293
x26
x1
x1869
x112
x2069
x256
x1
x2714
x1
x67
x1843
x42
x1
x1280
x323
x144
x187
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x83
x2446
x220
x456
x64
x9999
x680
x6123
x24
x25
x4
x61
x10
x1
x54
x3710
x864
x36
x715
x486
x1
x11
x3692
x3225
x380
x944
x36
x4683
x2230
x3296
x4955
x2670
x15
x30
x4196
x11
x9999
x2340
x9999
x145
x3
x2005
x3900
x6344
x326
x6600
x6
x7455
x9999
x4720
x2266
x4419
x5669
x5639
x3562
x8261
x192
x7095
x1863
x30
x3887
x51
x883
x3220
x392
x9999
x246
x25
x352
x319
x31
x4750
x126
x2535
x7088
x6753
x9999
x6352
x2816
x163
x1400
x35
x4210
x619
x5051
x9999
x1
x9893
x1537
x2770
x2113
x382
x1
x6861
x699
x5182
x10
x9
x62
x1
x9999
x3659
x412
x3671
x6752
x2727
x2
x52
x5
x639
x2620
x597
x717
x646
x3142
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1647
x5525
x43
x3120
x16
x105
x1249
x30
x668
x2656
x11
x26
x20
x9999
x237
x25
x9999
x34
x29
x1758
x1893
x24
x139
x157
x1257
x965
x28
x73
x629
x4205
x13
x4
x847
x4054
x4858
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x818
x24
x29
x40
x3672
x9
x35
x784
x3663
x9999
x280
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x1953
x5685
x9999
x7517
x9392
x460
x9096
x7941
x289
x58
x1
x110
x369
x4581
x2157
x2036
x296
x588
x38
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8215
x106
x8498
x9999
x6496
x9999
x9999
x6368
x9999
x9999
x9999
x9999
x3253
x4493
x3752
x3778
x9999
x6528
x9999
x4360
x6232
x5534
x9999
x4131
x5595
x4116
x4467
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9554
x1490
x3103
x1667
x9153
x6244
x978
x1

369

กระทู้

2645

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115466916
เงินตำลึง
1999773495
ชื่อเสียง
308015
ความหิว
1163

ตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
15256
ความชั่ว
12066
ความโหด
31132
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2020-6-30 21:01:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เรื่องราวที่ 3 } เรื่องราวอลหม่านของแก๊งค์รัชทายาท
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 693

          พวกเขาเดินทางกันต่อโดยยังไม่ได้แวะพักใดๆ ด้วยต้องการเร่งรีบการเดินทางให้ออกจากเขตนอกแคว้นไชร์ ความร้อนยังโหมกระหน่ำต่อเนื่อง ไม่มีช่วงเวลาให้รู้สึกได้ถึงความเย็น นอกเสียจากถึงเวลายามกลางคืนเมื่อนั้นอากาศจะหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ ในขณะพวกเขากำลังเคลื่อนขบวน หย่งเยี่ยเห็นบุรุษปริศนายืนข้างหน้าเพียงลำพังท่ามกลางทะเลทรายร้อนระอุ

          บุรุษร่างสูงบนรถม้าซึ่งอยู่รถคันแรกยกมือป้องแสงแดดมองชายคนนั้น ชายปริศนาซึ่งสวมเสื้อผ้าอาภรณ์สีดำยกมือราวกับขอให้หยุดรถม้า สายตาเดียวดายจ้องมองรอบข้างก่อนจะตะโกนถาม "เจ้าเป็นใคร" อีกฝ่ายยืนขวางทางขบวนของพวกเขา หวังว่าจะไม่ใช่คนไม่ดี

          "ข้ามาตามสัญญาเสี่ยวฮวา ตามหานางและพี่จิ่ว" น้ำเสียงละมุนเอ่ยตอบหนักแน่น ซึ่งจากการที่หาเบาะแสมา พวกนางจะต้องเดินผ่านมาที่นี่และเขาก็มาดักรอก่อนหน้าเท่านั้น

          จะว่าไปเสี่ยวฮวาคล้ายกับที่อาจิ่วเรียกนาง ก่อนคิดประโยคสัญญา อืม….คำสัญญา "ได้รอก่อน" ลงจากรถม้า ก่อนไปเรียกเส้าเฟิงรถคันหลังมาช่วยดูอีกฝ่ายเพื่อไปตามฮวาเอ๋อห์กับอาจิ่ว

          ทันทีที่เส้าเฟิงเห็นชายหนุ่มก็หน้าบึ้งตึงทันควันยืนกอดอกมองด้วยสายตาจับผิด ดรุณีน้อยได้ยินเสียงสามีเรียกจึงชะโงกหน้าออกมาดูเขาเรียกให้นางลงไปข้างล่าง "มีกระไรหรือท่านพี่"

          "ฮูหยินเจ้าแอบไปทำอะไรมาล่ะ"

          ทั้งสองเดินไปด้านหน้ารถม้าคันแรกของขบวนก่อนเห็นถังซานยืนอยู่ พี่จิ่วเปร่งเสียงออกมาเบาๆ "ถังซาน…" เขารู้สึกแปลกใจทำไมอีกฝ่ายถึงเติบโตไว "พี่จิ่ว! อ๊ะ...เกอเกออออ!!!!"

          หลิวจวี้เดินเข้ามาหาเสี่ยวฮวากับถังซาน บุรุษผู้นั้นดูคล้ายถังซานมากจริงๆ "เจ้าทำไมโตขึ้นขนาดนี้"

          "อาจิ่วนี้ข้าเอง เจ้าดูสบายดีขึ้นเยอะ แม้ข้าจะไม่ใช่คนที่พวกเจ้าเพิ่งจากมา แต่ข้าก็เป็นถังซานแต่คนละเวลาที่พวกเจ้าเจอ ข้าคือถังซานตอนโต"

          ในใจเกิดความรู้สึกแปลกๆจึงยกมือร้องห้ามน้องสาวตัวน้อย หลิวจวี้ ยังไม่ปักใจเชื่อจึงจะทดสอบอีกฝ่ายดูก่อนที่จะพาถังซานเดินกันไปคุยกันเงียบๆอีกมุมนึงเพื่อสอบถามเรื่องราวต่างๆ ถ้าหากเป็นสหายสนิทที่รู้จักกันจริงๆแล้วก็จะต้อง จำเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้ดี

          ก่อนทั้งคู่กลับมา หลิวจวี้เชื่ออีกฝ่ายแล้วบวกกับฐานะสหายเขาไม่เคยสงสัยมากมายอะไร อีกฝ่ายเล่าได้อย่างไม่ติดขัดราวกับไม่ต้องคิด ทุกอย่างอยู่ในความทรงจำ ก่อนหันมองเสี่ยวฮวา "ดูเหมือนจะเป็นถังซานจริงๆ นึกไม่ถึงจะเจอกับเจ้าที่นี่"

          ถังซานหันมาทางเสี่ยวฮวา "เป็นไง พี่ไม่ผิดสัญญาใช่ไหม พี่บอกแล้วจะตามหาเจ้าเอง อีกเดี๋ยวพี่ต้องไปทำธุระต่อ แต่แวะมาอยู่กับพวกเจ้าหลังจากไม่เจอกันหลายปี สำหรับข้ามันยาวนานจริงๆ ตั้งแต่พวกเจ้าหายไปตอนนั้น แต่สำหรับพวกเจ้าอาจไม่นาน"

          เอียงคอคลี่ยิ้มหวานใสแล้วหันไปทางกลุ่มซางอินคนอื่นๆที่แลดูจะสงสัยในตัวอีกฝ่าย "เกอเกอไม่ผิดคำสัญญาจริงๆ ตอนนี้ได้กลับมาอยู่ด้วยกันทั้งที น่าเสียดายเสี่ยวอู่ไม่ได้อยู่ตรงนี้ แต่มีกันสามคนมันก็ดีไม่น้อย" น้ำเสียงหวานไพเราะเสนาะหูเอ่ย พลางหันไปแนะนำให้ทุกคนได้รู้จัก "นี่ทุกคนพี่ชายของข้าถังซาน"

          "เสี่ยวฮวาเจ้ามีพี่ชายด้วยรึ"

          หลิวจวี้เป็นคนกล่าวตอบแทน "ไม่ใช่ๆ ทั้งสองไม่ใช่พี่น้องกัน พวกเราเคยสาบานว่าจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปน่ะ ถังซานนี้ลู่เอินฮูหยินของข้า" หันไปแนะนำหญิงสาวคนรักให้สหายคนสนิทในโลกโต้วหลัว

          ร่างเล็กยิ้มหวานประดุจเทพธิดา "ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าเสิ่นลู่เอิน"

          มือเล็กนุ่มนิ่มคว้าฝ่ามือหนาแล้วให้ชายรักย่องตัวลงมาเล็กน้อย ปลายเท้าเล็กเขย่งหอมแก้ม "จุ้บ~! นี่ๆเกอเกอ สามีข้าหย่งเยี่ย เป็นหัวหน้ากลุ่มโจรสลัดซางอิน เป็นไงๆ ฟังแล้วดูยิ่งใหญ่ใช่ไหม คิกๆๆ"

          "ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน ข้าถังซาน" ชายหนุ่มกล่าวด้วยรอยยิ้ม ด้วยความอัธยาศัยเป็นมิตรเข้าหาคนได้ง่าย นั่นจึงทำให้พวกคนในกลุ่มโจรสลัดซางอินค่อนข้างที่จะเปิดใจมาบ้างคิดว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นคนดีเพราะไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังความเป็นมา

          "ทุกคนกลับไปรถม้าตัวเอง ถึงเวลาออกเดินทางแล้ว" เสียงทุ้มพร่าออกคำสั่ง ทำให้ทุกคนเดินกลับไปประจำที่ตามเดิม และบุรุษผู้มาใหม่ขึ้นไปนั่งบนเกวียนใหญ่ของพวกบิล ฝ่ามือหนาดึงแขนบอบบางไม่ให้เดินกลับ "ฮวาเอ๋อร์ เจ้าไปสัญญาอะไรกับถังซาน แล้วพวกเจ้าทั้งสองเจอกันเมื่อไหร่นอกจากเจอพร้อมอาจิ่ว"

          คนตัวเล็กกว่าเกาแก้มทั้งสองข้าง "ท่านพี่สงสัยหรือ เอะ...หรือว่ากำลังหึงข้า! ก็ข้าบังเอิญเจอกับเกอเกอน่ะสิทีนี้ตอนนั้น พี่จิ่วไม่ได้อยู่ด้วย ถ้าไม่เชื่อไปถามอาเส้าสิ ตอนนั้นอาเส้าก็อยู่นะตอนที่ข้าเจอกับเกอเกอ แต่รู้สึกจะเป็นที่เมืองเจอราสช่วงที่ก่อนข้าหลงทางในป่า" กลบเกลื่อนทำตาแป๋วใส หยิบถุงกำยานโบราณขึ้นมาสูดดมกลิ่นหอม "เกอเกอสัญญาไว้น่ะจะมาตามหาข้ากับพี่จิ่ว ตอนแรกข้าก็บอกให้กลับไปรอที่ฉางอันก่อนเพราะไม่รู้จะเดินทางกลับต้าฮั่นเมื่อไหร่ นึกไม่ถึงจะมาตามคำสัญญาที่ให้ไว้จริงๆ"

          "ใช่ พี่หึงเจ้า การที่มีบุรุษเข้ามาทักทายเจ้าด้วยความสนิทสนมข้าไม่ชอบใจสักเท่าไหร่ ถ้าพวกเจ้าทั้งสองไม่ได้มีอะไรนอกเหนือจากกัน ข้าก็เบาใจ" หย่งเยี่ยโน้มตัวลงมางับจมูกทรงหยดน้ำอย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนที่ทั้งสองจะกลับไปที่เกวียน ชายหมวกฟางขึ้นกลับมานั่งบนรถม้าเหมือนเดิมแล้วออกเดินทาง

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม +15 ความโหด โพสต์ 2020-6-30 21:49
คุณได้รับ +90 ความชั่ว โพสต์ 2020-6-30 21:48
คุณได้รับ +8 ความชั่ว +52 ความโหด โพสต์ 2020-6-30 21:48

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มายาอู๋เหม่ยเนียง
ถุงกำยานโบราณ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
ฮิปโป
เกราะจิ่นเทียน
กระจกหมื่นทิวา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x8
x1
x1
x1
x2
x2
x5
x106
x2
x4
x27
x900
x157
x27
x1
x2
x3
x1
x5
x1
x1
x60
x7
x21
x1
x6
x6
x1
x2
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x4
x72
x1
x272
x5
x174
x270
x6
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x20
x2
x2
x26
x15
x172
x1