ดู: 18|ตอบกลับ: 1

{ นอกเมืองผิงหยาง } กระท่อมสกุลเว่ย | สุสานเว่ยโอว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-2-14 00:25:01 |โหมดอ่าน


กระท่อมสกุลเว่ย/สุสานเว่ยโอว

{นอกเมืองผิงหยาง} 







กระท่อมเก่าของครอบครัวตระกูลเว่ย 

หลังเว่ยโอวพาลูกหนีจากพ่อบุญธรรม

 นางได้พาลูกมาซื้อกระท่อมหลังน้อยๆ 

ด้วยเงินก้อนสุดท้ายที่เมืองผิงหยาง

 ทำงานสารพัดเพื่อเลี้ยงดูลูกๆ ทุกคน

 จนได้มีวาสนาทำงานในจวนผิงหยาง

 มารดาได้สอนสั่งลูกทุกคนให้กตัญญูต่อผิงหยางโหวและผิงหยางกงจู่ 

ทั้งสองท่านเสมือนผู้มีคุณต่อครอบครัว 

ช่วยเหลือให้งานในยามลำบาก 

ภายหลังที่แห่งนี้ได้ถูกฝังสร้างสุสานของเว่ยโอว 

พี่น้องสกุลเว่ยจะแวะเวียนกลับมาไหว้สักการะมารดาปีละครั้งเสมอ




มารดาสกุลเว่ย










คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

173

กระทู้

1613

โพสต์

56หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
199547
เงินตำลึง
63301
ชื่อเสียง
264098
ความหิว
389

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
6155
ความชั่ว
991
ความโหด
3106
ภูตปริศนา (วัยทารก)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2020-2-14 23:02:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ส่งข่าวเท็จ]

       จางฝูเดินกลับขึ้นมายังห้องพักของตนด้วยอารมณ์หงุดหงิดอยู่ไม่น้อย มือบางที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูห้องจู่ๆก็ต้องชะงักไปเมื่อเสียงเรียกจากเสี่ยวเอ้อร์ดังไล่ตามหลังหญิงสาวมา ร่างผอมแห้งของเสี่ยวเอ้อของโรงเตี้ยมวิ่งมาหยุดที่เบทื้องหน้าจางฝูแล้วยื่นส่งจดหมายฉบับเล็กๆใบหนึ่งให้ เมื่อเธอเปิดดูก็พบข้อความถูกเขียนเอาไว้ว่า ‘อีกสามวัน’


      “มีคุณชายแต่งกายมิดชิดให้นำมามอบให้แม่นางขอรับ”เสี่ยวเอ้อร์ผู้นั้นเอ่ยก่อนที่เขานั้นจะขอตัวกลับไปทำงานของตัวเองต่อ จางฝูหรุบตามองข้อความในจดหมายนั้นนิ่ง ‘ดูท่าข้อความนี้มาจากอ้าวเซ่าอีกสามวันเขาจะใช้การควบคุมฝนฟ้าทำลายสะพานสินะ’ จางฝูพ่นลมหายใจออกมาก่อนที่เธอจะตัดสินใจเดินออกจากโรงเตี้ยมไปและมุ่งหน้าออกไปด้านนอกเมืองเพื่อตรวจสอบดูสะพานที่ฮองเฮาจะและขบวนเดินทางจะใช้เดินทางผ่าน


     อาศัยเวลาเพียงไม่นานจางฝูก็เดินทางมาจนถึงบ้านสกุลเว่ยหรือบ้านของพระมารดาของฮองเฮานั้นเอง แม้ภายนอกจะดูเก่าทรุดโทรมไปตามกาลเวลาแต่ก็ไม่ถึงขั้นรกร้าง บ่่งบอกให้รู้ว่าที่นี่นั้นยังคงมีคนคอยแวะเวียนมาดูและอยู่อย่างสม่ำเสมอ  จางฝูมองดูบ้านหลังนั้นก่อนที่เธอจะตัดสินใจเดินสำรวจดูรอบบ้านรวมไปถึงสุสานของพระมารดาของเว่ยฮองเฮาที่ถูกตั้งขึ้นที่ใกล้ๆกับตัวบ้านพัก ที่นี่ทั้งเงียบและสงบไม่มีคนผลุกผลานให้รำคาญใจ หน้าที่เธอคือทำอย่างไรก็ได้ให้ฮองเฮาเดินทากลับมายังบ้านหลังนี้ และใช้สะพานนั้นเดินทางก่อนที่อ้าวเซ่าจะทำลายสะพาน ฆ่าและปิดปากทุกคนที่นี่


      ‘เธอจะทำอย่างไรดี แต่ถ้าไม่ทำหยวนซูก้จะสงสัย แผนที่ทำมาทั้งหมดคงจบเห่’


      ระหว่างที่จางฝูกำลังครุ่นคิดอย่างหนักใจอยู่นั้นก็มีครอบครัวหนึ่งเดินขนสัมภาระและข้าวของมากมายเดินผ่านหน้าเธอไป จางฝูมองตามหลังครอบครัวนั้นไปก่อนที่เธอนั้นจะตัดสินใจเดินตามครอบครัวนั้นไปเพื่อสอบถามสักเล็กน้อย


      “ขอโทษนะเจ้าค่ะ ท่านอาข้ารบกวนถามหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ”จางฝูกล่าวออกมาพร้อมกับวิ่งไปดักหน้าครอบคครัวนั้นเอาไว้


      “ได้สิ เจ้าอยากรู้อันใดละ แต่เร็วหน่อยแล้วกันนะข้าตัวจะตกรถม้า”ชายหัวหน้าครอบครัวกล่าวออกมา


      “ รถม้า  พวกท่านจะไปที่ใดหันหรือเจ้าคะ”


      “พวกเราจะย้ายบ้านน่ะแม่หนู เกิดเหตุน้ำทั่วรั้งจะอยู่ต่อก็มีแต่จะอดตาย”หญิงผู้เป็นภรรยากล่าวบอกออกมามือข้างกอดโอบกอดลูกสาวของตัวเองเอาไว้ จางฝูเมื่อได้ฟังก็ยิ่งรู้สึกเศร้าใจนักกับสิ่งที่เกิดขึ้นเพียงเพราะผลประโยชน์ของตัวเอง


      จางฝูเงียบไปครู่หนึ่งเพื่อครุ่นคิดก่อนเธอจะเอ่ยกล่าวบางอย่างออกมา “เป็นเช่นนั้นเอง พวกท่านข้ามีเรื่องอยากจะไหว้วานท่านสักหน่อย” เธอกล่าวออกมาบางทีนนี่อาจเป็นวิธีที่จะให้ฮองเฮาจะเสด็จมาที่นี่ก็ได้ “ข้าอยากให้ท่านเดินทางไปฉางอันและแจ้งแก่หวงโฮ่วให้ข้าสักหน่อย ยามนี้สุสานของมารดาและบ้านสกุลเว่ยเสียหายหนักจากน้ำท่วม ไม่ต้องห่วงข้าจะออกข้ารถให้พวกท่านเอง รบกวนพวกท่านนำเรื่องนี้ไปแจ้งแทนข้าที”


      “อะ….เอ่อ..ก็ได้ๆ พวกข้าจะไปแจ้งให้”ชายหัวหน้าครอบครัวหันมองหน้าของภรรยากับลูกสาวก่อนกล่าวตกลง เมื่อทั้งสองตกลงจางฝูก็ล้วงหยิบเอาถุงเงินจำนวนพันชั่งมอบส่งให้แก่ครอบครัวนั้นหนึ่งเพื่อเป็นค่ารถม้าและค่าเสียเวลาของพวกเขานั้นเอง


    “ขอบคุณพวกท่านมาก นี่เป็นค่ารถ เช่นนั้นของให้เดินทางปลอดภัยข้าขอตัว”จางฝูกล่าวก่อนที่เธอนั้นจะเดินผละตัวแยกออกมาจากครอบครัวนั้นเช่นเดียวกันที่ครอบครัวนั้นเร่งเดินทางเพื่อออกจากพื้นที่แถบนี้โดยด่วน จางฝูเมื่อเห็นครวบครัวนั้นเดินห่างไปไกลแล้วร่างบางก็เดินไปสำรวจในพื้นที่สุสานทที่มีร่องรอยของน้ำท่วมให้เห็นอยู่มากมาย ก่อนที่เธอนั้นจะเดินกลับออกมาและมุ่งหน้าไปยังสะพานที่เธอต้องพังมันในอีกสามวันที่จะมาถึงนี้


     ร่างบางของจางฝูเดินไล่จากหัวสะพานฝั่งหนึ่งไปจรดอีกฝั่งหนึ่งก่อนที่จะเดินกลับมายังฝั่งเดิม มือบางก็วางไล่ไปตามสายพาดของสะพานที่ทำจากเชือกถักหนาๆ คงต้องปาดเชือกที่ฝั่งนี้หรือกลางสะพานดีละ ถ้ากลางสะพานก็น่าจะดีกว่า อย่างน้อยมันก็คงเป็นจุดที่โดนน้ำซัดน่าจะทำให้เชือกขาดลงพอดี


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม +3 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2020-2-15 00:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนยาว
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x7
x1
x30
x3
x1
x3
x6
x8
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x30
x30
x1
x2
x5
x3
x4
x160
x1
x18
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x17
x80
x72
x50
x592
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x188
x90
x30
x240
x3
x50
x600
x399
x200
x5
x400
x1200
x75
x7
x30
x600
x5
x100
x1185
x2
x187
x198
x4
x600
x40
x3
x20
x60
x36
x4
x250
x19
x600
x32
x58
x200
x100
x800
x3
x551
x727
x200
x16
x200
x21
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x54
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x5
x1676
x1
x2
x835
x1590
x103
x1400
x3
x6
x6
x90
x2
x133
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x2
x136
x290
x115
x1
x30
x30
x2
x49
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x215
x109
x125
x492
x32
x111
x380
x736
x1
x23
x572
x5
x392
x106
x366
x281
x520
x1249
x127
x67
x750
x460
x4
x2
x612
x524
x420
x158
x9244
x1632
x400
x305
x47
x42
x17
x69
x20
x328
x933
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x76
x1
x9
x138
x255
x684
x4500
x73
x12
x178
x446
x139
x2400
x8
x327
x630
x500
x36
x2
x3
x360
x5
x40
x141
x2
x1500
x562
x1512
x730
x108
x195
x107
x9
x82
x282
x7
x38
x3
x2
x7
x157
x5
x10
x15
x4
x147
x263
x500
x2
x51
x277
x7
x158
x227
x5687
x702
x248
x8
x59
x2
x2
x1330
x1904
x490
x648
x219
x192
x284
x279
x6
x32
x14
x678
x7
x563
x9
x1748
x313
x830
x849
x800
x1030
x634
x147
x134
x185
x745
x1138
x807
x92
x108
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x286
x287
x619
x460
x1114
x680
x170
x1122
x2318
x581
x40
x1018
x564
x24
x280
x1245
x170
x248
x1444
x7883
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-2-23 04:31

ขึ้นไปด้านบน