ดู: 90|ตอบกลับ: 2

{ นอกเมืองผิงหยาง } กระท่อมสกุลเว่ย | สุสานเว่ยโอว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-2-14 00:25:01 |โหมดอ่าน


กระท่อมสกุลเว่ย/สุสานเว่ยโอว

{นอกเมืองผิงหยาง} 







กระท่อมเก่าของครอบครัวตระกูลเว่ย 

หลังเว่ยโอวพาลูกหนีจากพ่อบุญธรรม

 นางได้พาลูกมาซื้อกระท่อมหลังน้อยๆ 

ด้วยเงินก้อนสุดท้ายที่เมืองผิงหยาง

 ทำงานสารพัดเพื่อเลี้ยงดูลูกๆ ทุกคน

 จนได้มีวาสนาทำงานในจวนผิงหยาง

 มารดาได้สอนสั่งลูกทุกคนให้กตัญญูต่อผิงหยางโหวและผิงหยางกงจู่ 

ทั้งสองท่านเสมือนผู้มีคุณต่อครอบครัว 

ช่วยเหลือให้งานในยามลำบาก 

ภายหลังที่แห่งนี้ได้ถูกฝังสร้างสุสานของเว่ยโอว 

พี่น้องสกุลเว่ยจะแวะเวียนกลับมาไหว้สักการะมารดาปีละครั้งเสมอ




มารดาสกุลเว่ย










คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2020-2-14 23:02:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ส่งข่าวเท็จ]

       จางฝูเดินกลับขึ้นมายังห้องพักของตนด้วยอารมณ์หงุดหงิดอยู่ไม่น้อย มือบางที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูห้องจู่ๆก็ต้องชะงักไปเมื่อเสียงเรียกจากเสี่ยวเอ้อร์ดังไล่ตามหลังหญิงสาวมา ร่างผอมแห้งของเสี่ยวเอ้อของโรงเตี้ยมวิ่งมาหยุดที่เบทื้องหน้าจางฝูแล้วยื่นส่งจดหมายฉบับเล็กๆใบหนึ่งให้ เมื่อเธอเปิดดูก็พบข้อความถูกเขียนเอาไว้ว่า ‘อีกสามวัน’


      “มีคุณชายแต่งกายมิดชิดให้นำมามอบให้แม่นางขอรับ”เสี่ยวเอ้อร์ผู้นั้นเอ่ยก่อนที่เขานั้นจะขอตัวกลับไปทำงานของตัวเองต่อ จางฝูหรุบตามองข้อความในจดหมายนั้นนิ่ง ‘ดูท่าข้อความนี้มาจากอ้าวเซ่าอีกสามวันเขาจะใช้การควบคุมฝนฟ้าทำลายสะพานสินะ’ จางฝูพ่นลมหายใจออกมาก่อนที่เธอจะตัดสินใจเดินออกจากโรงเตี้ยมไปและมุ่งหน้าออกไปด้านนอกเมืองเพื่อตรวจสอบดูสะพานที่ฮองเฮาจะและขบวนเดินทางจะใช้เดินทางผ่าน


     อาศัยเวลาเพียงไม่นานจางฝูก็เดินทางมาจนถึงบ้านสกุลเว่ยหรือบ้านของพระมารดาของฮองเฮานั้นเอง แม้ภายนอกจะดูเก่าทรุดโทรมไปตามกาลเวลาแต่ก็ไม่ถึงขั้นรกร้าง บ่่งบอกให้รู้ว่าที่นี่นั้นยังคงมีคนคอยแวะเวียนมาดูและอยู่อย่างสม่ำเสมอ  จางฝูมองดูบ้านหลังนั้นก่อนที่เธอจะตัดสินใจเดินสำรวจดูรอบบ้านรวมไปถึงสุสานของพระมารดาของเว่ยฮองเฮาที่ถูกตั้งขึ้นที่ใกล้ๆกับตัวบ้านพัก ที่นี่ทั้งเงียบและสงบไม่มีคนผลุกผลานให้รำคาญใจ หน้าที่เธอคือทำอย่างไรก็ได้ให้ฮองเฮาเดินทากลับมายังบ้านหลังนี้ และใช้สะพานนั้นเดินทางก่อนที่อ้าวเซ่าจะทำลายสะพาน ฆ่าและปิดปากทุกคนที่นี่


      ‘เธอจะทำอย่างไรดี แต่ถ้าไม่ทำหยวนซูก้จะสงสัย แผนที่ทำมาทั้งหมดคงจบเห่’


      ระหว่างที่จางฝูกำลังครุ่นคิดอย่างหนักใจอยู่นั้นก็มีครอบครัวหนึ่งเดินขนสัมภาระและข้าวของมากมายเดินผ่านหน้าเธอไป จางฝูมองตามหลังครอบครัวนั้นไปก่อนที่เธอนั้นจะตัดสินใจเดินตามครอบครัวนั้นไปเพื่อสอบถามสักเล็กน้อย


      “ขอโทษนะเจ้าค่ะ ท่านอาข้ารบกวนถามหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ”จางฝูกล่าวออกมาพร้อมกับวิ่งไปดักหน้าครอบคครัวนั้นเอาไว้


      “ได้สิ เจ้าอยากรู้อันใดละ แต่เร็วหน่อยแล้วกันนะข้าตัวจะตกรถม้า”ชายหัวหน้าครอบครัวกล่าวออกมา


      “ รถม้า  พวกท่านจะไปที่ใดหันหรือเจ้าคะ”


      “พวกเราจะย้ายบ้านน่ะแม่หนู เกิดเหตุน้ำทั่วรั้งจะอยู่ต่อก็มีแต่จะอดตาย”หญิงผู้เป็นภรรยากล่าวบอกออกมามือข้างกอดโอบกอดลูกสาวของตัวเองเอาไว้ จางฝูเมื่อได้ฟังก็ยิ่งรู้สึกเศร้าใจนักกับสิ่งที่เกิดขึ้นเพียงเพราะผลประโยชน์ของตัวเอง


      จางฝูเงียบไปครู่หนึ่งเพื่อครุ่นคิดก่อนเธอจะเอ่ยกล่าวบางอย่างออกมา “เป็นเช่นนั้นเอง พวกท่านข้ามีเรื่องอยากจะไหว้วานท่านสักหน่อย” เธอกล่าวออกมาบางทีนนี่อาจเป็นวิธีที่จะให้ฮองเฮาจะเสด็จมาที่นี่ก็ได้ “ข้าอยากให้ท่านเดินทางไปฉางอันและแจ้งแก่หวงโฮ่วให้ข้าสักหน่อย ยามนี้สุสานของมารดาและบ้านสกุลเว่ยเสียหายหนักจากน้ำท่วม ไม่ต้องห่วงข้าจะออกข้ารถให้พวกท่านเอง รบกวนพวกท่านนำเรื่องนี้ไปแจ้งแทนข้าที”


      “อะ….เอ่อ..ก็ได้ๆ พวกข้าจะไปแจ้งให้”ชายหัวหน้าครอบครัวหันมองหน้าของภรรยากับลูกสาวก่อนกล่าวตกลง เมื่อทั้งสองตกลงจางฝูก็ล้วงหยิบเอาถุงเงินจำนวนพันชั่งมอบส่งให้แก่ครอบครัวนั้นหนึ่งเพื่อเป็นค่ารถม้าและค่าเสียเวลาของพวกเขานั้นเอง


    “ขอบคุณพวกท่านมาก นี่เป็นค่ารถ เช่นนั้นของให้เดินทางปลอดภัยข้าขอตัว”จางฝูกล่าวก่อนที่เธอนั้นจะเดินผละตัวแยกออกมาจากครอบครัวนั้นเช่นเดียวกันที่ครอบครัวนั้นเร่งเดินทางเพื่อออกจากพื้นที่แถบนี้โดยด่วน จางฝูเมื่อเห็นครวบครัวนั้นเดินห่างไปไกลแล้วร่างบางก็เดินไปสำรวจในพื้นที่สุสานทที่มีร่องรอยของน้ำท่วมให้เห็นอยู่มากมาย ก่อนที่เธอนั้นจะเดินกลับออกมาและมุ่งหน้าไปยังสะพานที่เธอต้องพังมันในอีกสามวันที่จะมาถึงนี้


     ร่างบางของจางฝูเดินไล่จากหัวสะพานฝั่งหนึ่งไปจรดอีกฝั่งหนึ่งก่อนที่จะเดินกลับมายังฝั่งเดิม มือบางก็วางไล่ไปตามสายพาดของสะพานที่ทำจากเชือกถักหนาๆ คงต้องปาดเชือกที่ฝั่งนี้หรือกลางสะพานดีละ ถ้ากลางสะพานก็น่าจะดีกว่า อย่างน้อยมันก็คงเป็นจุดที่โดนน้ำซัดน่าจะทำให้เชือกขาดลงพอดี


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม +3 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2020-2-15 00:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หนามคู่เป่าเหลียน
ชุดวังน้ำทิพย์
ตัวเบาขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x2
x100
x3
x8
x30
x5
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x32
x3
x24
x160
x3
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x48
x50
x581
x196
x3
x9
x6
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x39
x600
x399
x95
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x158
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x54
x30
x4
x250
x19
x566
x32
x56
x198
x100
x800
x6
x324
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x31
x398
x74
x1
x11
x1676
x1
x2
x1705
x2475
x39
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x142
x275
x590
x44
x111
x532
x1008
x1
x23
x632
x5
x468
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x830
x500
x4
x2
x768
x902
x450
x165
x9999
x1905
x500
x325
x34
x26
x17
x69
x22
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x67
x1
x9
x153
x263
x710
x5450
x123
x11
x260
x446
x143
x2700
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x632
x2114
x880
x108
x230
x107
x11
x133
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x192
x263
x500
x2
x51
x711
x9
x158
x200
x6662
x702
x310
x8
x59
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x32
x15
x678
x8
x1439
x9
x1748
x318
x958
x1174
x1090
x1030
x667
x213
x134
x207
x745
x1634
x807
x92
x154
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1263
x680
x195
x2122
x2318
x581
x40
x1018
x682
x23
x280
x1245
x154
x248
x1444
x8160
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1
โพสต์ 2020-2-27 22:01:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ทำลายสะพาน แผนการที่แสนบอบช้ำ]

      หลังจากได้ยินข่าวเรื่องการแยกขบวนเดินทางของเว่ยฮองเฮาที่จะมุ่งหน้ามายังบ้านเกิดเพื่อบูรณะหลุมศพของมารดาหรือตรวจสอบว่าสุสานของมารดานั้นยังอยู่ดีรึไม่ ในรุ่งสางของวันจางฝูก็ตื่นขึ้นมา ใบหน้านวลเคร่งขรึมด้วยความกังวลและหนักใจ ก่อนที่เธอจะลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดของสำนักวังน้ำทิพย์ ลมเย็นแปลกๆที่พัดผ่านหน้าต่างมาคล้ายเป้นสัญญาณบอกถึงบางอย่างที่กำลังจะมา ‘ฝน’


      “อาฝู”


       “ข้ารู้ซุนเจียง เจ้าไปรอข้าที่ป่านอกเมืองเหวินซี เสร็จงานแล้วข้าจะตามไปหาเจ้าที่นั้น”จางฝูกล่าวออกมาแล้วเดินไปหยิบโทนสีเข้มมาสวมใส่พร้อมกับหน้ากากยักษ์แบบเดียวกับที่เธอเคยใส่ตอนไปช่วยไต้เท้าเว่ยชิงและผิงหยางกงจู่ถูกหยิบเอาขึ้นมาสวมใส่ก่อนที่ร่างบางของนางจะเดินออกไปทางระเบียงห้องและใช้วิชาตัวเบาดีดตัวทะยานร่างผ่านท้องฟ้ายามรุ่งสาง


      อาศัยเวลาเพียงไม่นานร่างบางในชุดสีฟ้าอ่อนของจางฝูนั้นก็เดินทางมาจนถึงชายป่าใกล้กับสะพานที่เชื่อมไปยังสุสานพระมารดาฮองเฮา และพบว่าเมื่อเธอลองเงยหน้าขึ้นมองก็พบกับท้องฟ้าที่ยามนี้มืดขรึม สายลมจากที่พัดเอื่อยๆเย็นสบายยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น จนเธอที่ใช้ตัวเบาทะยานตัวไปยังจุดหมายนั้นต้องหยุดชะงักลงจากการเสียสมดุลทรงตัวระหว่างใช้ตัวเบาและใช้ต้นไม้ใหญ่เป็นที่ยึดเกาะเพื่อหลบลม


     เปาะ แปะ เปาะ แปะ…..

      ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาา…..

     เปรี้ยงงงงง!!!!


     เพียงไม่กี่ลมหายใจหยาดน้ำฝนจากฟ้าที่ซัดซาดลงมาอย่างหนักดีที่ว่าเธอเหลือกหยิบเอาชุดสำนักที่สามารถกันน้ำได้มาใส่ทำให้การเคลื่อนตัวท่ามกลางสายฝนนั้นไม่ได้สร้างความลำบากให้แก่ตัวเธอนัก เว้นผมที่เปียกแนบลงมาตามกรอบหน้า


       “หมอนั้น...เรียกฝนฟ้าได้จริงรึเนี่ย”จางฝูกล่าวออกมาแล้วถอดหน้ากากและปาดหยาดน้ำบนใบหน้าออกและเร่งฝีเท้าเดินไปยังจุดหมายของเธอซึ่งคือบริเวณฝากสะพานทางกลับจากสุสานกับตัวเมืองผิงหยางนั้นเอง


      ครืนนนน…….

      เปรี้ยงงงง!!!!


     จางฝูนั่งซุ่มอยู่บริเวณพุ่มหญ้าใกล้จะเมื่อมีเสียงของขบวนและเสียงฝีเท้าของทั้งทหารและม้าเร็ววิ่งผ่านไปจางฝูนั่งซ่อนตัวอยู่ใช้มือแหวกพุ่มหญ้าที่บดบังร่างของเธออยู่ออกดูและพบว่าเสียงของม้านั้นเป็นม้าเร็วและมันกำลังมุ่งหน้าไปยังทางบ้านตะกูลเว่ยหาใช่ขบวนเสด็จตามที่จางฝูคาดเอาไว้ไม่

    กุบกับ กุบกับ กุบกับ!!!!


      “ม้าเร็ว  เหตุใดจึงมีม้าเร็ววิ่งไปละ หรือจะมีเรื่องที่ฉางอันกัน” จางฝูกล่าวพึมพัมออกมาเบาๆและมองดูม้าเร็วที่พึ่งผ่านไป แต่อย่างไง เธอก็ต้องจัดการกับงานของเธอเสียให้เสร็จ เมื่อร่างของม้าเร็ววิ่งหายไปจากสายตาแล้ว  จางฝูก็เดินออกมาจากที่ซ่อนพร้อมด้วยทวนยาวในมือ


    “เฮ้อ…ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไร อภัยให้ข้าด้วยเพคะฮองเฮา”จางฝูเดินไปยังบริเวณตีสะพานพร้อมกับทวนยาวที่ควงสะบัดไปมา ปราณคลุมวารีเคลือบหยาดน้ำฝนที่ร่วงตกลงมาที่รอบอาวุธก่อนที่เธอจะใช้มันตวัดฟาดไปที่ราวสะพานข้างหนึ่งอย่างแรงของแตกออกจากกันพร้อมกับราวสะพังเอียงจนไม่สามารถที่จะสัญจรผ่านมาได้


     โครมมมมมมมมมมมมม!!!!


      “.....”จางฝูสูดลมหายใจเข้าก่อนที่จะหันมองไปตามสายธารแม่น้ำที่เชี่ยวกราดจาดพายุฝนก่อนที่เธอจะหันหลังและเดินจากไปอย่างเงียบด้วยความรู้สึกผิด


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2020-2-28 02:03
คุณได้รับ --100 คุณธรรม +50 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2020-2-28 02:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง -777 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -777 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หนามคู่เป่าเหลียน
ชุดวังน้ำทิพย์
ตัวเบาขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x2
x100
x3
x8
x30
x5
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x32
x3
x24
x160
x3
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x48
x50
x581
x196
x3
x9
x6
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x39
x600
x399
x95
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x158
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x54
x30
x4
x250
x19
x566
x32
x56
x198
x100
x800
x6
x324
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x31
x398
x74
x1
x11
x1676
x1
x2
x1705
x2475
x39
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x142
x275
x590
x44
x111
x532
x1008
x1
x23
x632
x5
x468