ดู: 155|ตอบกลับ: 6

{ เมืองอู๋เว่ย } หอหยกบุปผา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-11-20 17:41:47 |โหมดอ่าน



หอหยกบุปผา






หอคณิกาหยกบุปผาขึ้นชื่อเรื่องสาวงามประจำเมืองอู๋เว่ย เป็นที่ปรารถนาของเหล่าบุรุษที่ต้องการระบายความต้อง มีหอรองรับแขกมากมายทั้งห้องใหญ่พิเศษ ห้องธรรมดา สาวงามทุกคนล้วนได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีปรนนิบัติดูแลลูกค้าได้ถึงพริกถึงขิง และที่นี่มีอุปกรณ์สำหรับสายซาดิส สายมาโซ พวกชอบเสพสมนิยมความรุนแรง ที่นี่มีสวัสดิการหากทำสาวคณิกาได้รับบาดเจ็บรุนแรงจนเจ็บไข้ได้ป่วยจะถูกปรับเงินค่าตัวสองเท่า




[ เจ้าของกิจการ ]

จิน ลู่ลู่

อุปนิสัย :: เจ้าเล่ห์เพทุบายดูดทรัพย์นักท่องเที่ยว ชอบความท้าทายทุกรูปแบบ เป็นคนแซ่บๆ อดีตเคยเป็นคุณหนูสกุลจินแต่โดนขับไล่ดวงกาลกิณี ชื่นชอบคนงามนำมาเก็บไว้เป็นคอลเลคชั่น หญิงก็ได้ชายก็ดี จะโมโหมากหากลูกค้าไม่ทำตามกฎ


ชื่อกิจการ: หอหยกบุปผา

เจ้าของกิจการ: จิน ลู่ลู่

ประเภทร้าน: บริการสุราและอาหาร

การแสดงดนตรี ฟ้อนรำ และสิ่งบรรเทิง การบริการทางเพศ

เวลาเปิด-ปิดร้าน: 10.00-03.00 น.

#ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองอู๋เว่ย


|| สาวงาม 12 คน ||

ตัวท็อปประจำหอ




[ •หวังเยี่ยน• ]



[ •ซิ่วอิง• ]



[ •หวังฟาง• ]



[ •อี้เจิน• ]



[ •ฟู่กุ้ย• ]



[ •ฟางจวิน• ]



[ •มี่เหริน• ]



[ •ซือเชี่ยน• ]



[ •หมิงยวี้• ]



[ •หรงเฉิน• ]





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

193

กระทู้

2010

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
1195759
เงินตำลึง
1903596
ชื่อเสียง
238201
ความหิว
428

ใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
13298
ความชั่ว
8330
ความโหด
20653
ภูตกระต่ายอามานีตอน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-12-4 23:28:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-12-6 16:23

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 281
สัญญาจ้าง ลิ่วจิ่ว (35)

          พวกเขาทั้งสองคนเดินมายังหอโคมเขียวประจำเมืองซึ่งรวบรวมเหล่าหญิงงามประจำเมืองไว้ในหอแห่งนี้ปรนเรอบุรุษมามากมาย ลิ่วพาลัดเลาะเข้าทางข้างหลังร้าน เคาะประตูหลังเป็นจังหวะ สี่จังหวะเว้นช่วงก่อนเคาะอีกสี่จังหวะรหัสลับสำหรับบอกตัวตนให้คนด้านในรู้

          หลังจากเคาะประตูครบแปดจังหวะ ประตูถูกเปิดออกปรากฎร่างสตรุหน้าตาสะสวยหุ่นสะบึ้มขยิบตา "อาเจ๊ลิ่วนี่เอง เชิญๆ เข้ามาก่อนสิเจ้าคะ แล้วนี้เจ๊พาสาวน้อยนางนี้มา…? จะพามาฝากงานกับข้าหรือเปล่า" สำรวจดรุณีบุปผาตั้งแต่หัวจรดเท้า

          "ใช่ข้าพานางมาฝากงานกับเจ้า พวกเขาแปดคนยังมาที่นี่บ่อยสินะ นี่คือแม่นางอิงฮวาคนที่ข้าจะให้เจ้าช่วยดูแลติวเข้มหลักสูตรสาวนางโลมขนานแท้"

          "ใช่แล้วเจ้าค่ะ ม่อฝาน เว่ยเซิน อานเหวินอี้ หวังเจี๋ย เกาอิงเจี๋ย เซียวสือซิน หลิวเฮ่า ซุนเสียน ท่านเจ้าสัวทั้งแปดยังมาเป็นประจำ  นี่ถ้าไม่เห็นแก่เจ๊นี่ข้าคงไม่ยอมร่วมมือด้วยหรอก พวกเขาถุงเงินถุงทองเชียว นึกไม่ถึงเลยนะเจ๊ว่าพวกเขาจะร่วมกันก่อกรรมทำชั่ว" ร่างระหงตอบกลับอย่างนึกเสียดายที่ใกล้จะสูญเสียถุงเงินขุมทรัพย์ทองคำ "อุ้ยตาย!! สาวน้อยคนนี้น่ะเรอะ เจ๊เอาจริงดิ"

          "ไม่ต้องห่วง นางก็พอได้ทักษะจากข้ามาบางแล้ว" ลิ่วกรีดกรายมือคุยกันอย่างสนิทสนมต้องมาสืบข่าวหาข้อมูลอยู่บ่อยๆ

          "สวัสดีค่ะข้าอิงฮวา ยินดีที่ได้รู้จัก" น้ำเสียงหวานไพเราะเสนาะหูแนะนำตัวขึ้นเป็นมารยาท

          "ข้าจินลู่ลู่เป็นเถ้าแก่หอหยกบุปผายินดีที่ได้รู้จักเช่นเดียวกัน"

          ก่อนบุรุษร่างโปร่งจะกลับไม่ลืมทิ้งท้ายทิ้งทวน "จำไว้เจ้าพยายามสังเกตการณ์คนคุ้มกัน อาวุธแต่ละคนของพวกเขา และของชอบพวกเขาแต่ละคนให้ดี"

          "เจ้าค่ะพี่ลิ่ว ข้าจะพยายามทำให้ได้ โชคดีนะ" โบกมือบ๊ายบายเอ่ยคำอ่ำลายิ้มกว้างสดใสเรียกรอยยิ้มแก่คนข้างกาย

          เถ้าแก่สาวกวักมือ "สาวน้อยตามมาสิ ข้าจะพาไปเรียนรู้ทักษะจากพี่หวังเยี่ยน ปรนเรอพวกเขายังไงไม่ต้องเสียตัว"

          ทั้งสองสาวเดินเข้าด้านในหอพักสำหรับนางโลมประจำตัวเด็ดของทางร้านซึ่งจะมีห้องส่วนตัวเป็นของตัวเอง สตรีนางหนึ่งนั่งหวีผมหันหลัง "นั่นคือพี่หวังเยี่ยน นางคือคนที่จะมาสอนเจ้า"

          หวังเยี่ยนหันหน้าดวงตาคู่สวยมองเถ้าแก่ "พาใครเข้ามาน่ะ ดูเหมือนจะไม่ใช่เด็กใหม่หรือเป็นเด็กที่พึ่งมาสมัครในวันนี้?"

         "ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ใช่ๆ เจ้าจำเรื่องที่ข้าเคยเล่าให้ฟังได้หรือไม่ แม่นางคนนี้คือคนที่ข้ากล่าวถึง"

          "โอ๊ะโอ เป็นเช่นนั้นเอง" เลียริมฝีปากเหยียดยิ้ม "ข้าหวังเยี่ยน มาเริ่มเรียนเถอะอย่าให้เสียเวลา เวลามีไม่มาวันนี้พวกเจ้าสัวจะมาด้วย"

          "ข้าอิงฮวาเจ้าค่ะ…" ดรุณีน้อยยืนกระพริบตาปริบๆ อยู่ในสภาวะกดดันสูงเรียกได้ว่าตึงเครียดต้องมาเรียนล้วงลับตับแตกวิธีปรนเรอบุรุษอย่างไรไม่เสียตัว "พี่หวังเยี่ยนเจ้าคะ ข้าต้องทำอย่างไรบ้าง การมอมเหล้านี้นับว่าเป็นหนึ่งในวิธีด้วยหรือเปล่า" เคยแต่มอมเหล้าเจ้าสัวแก้ทำเป็นร่วมหลับนอนปลอมๆ

          "มอมเหล้าก็นับว่าเป็นหนึ่งในวิธีนะจ๊ะ แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจะใช้สำหรับดื่มสองต่อสองกับแขกซะเป็นส่วนใหญ่ หากแขกหลายคนมันเรื่องยากที่มอมเหล้าให้ทุกคนเมา" น้ำเสียงหวานแพรวพราวมีเสน่ห์ชี้แจ้งกระจ่างแจ้งแก่คำถามของสาวน้อยใสๆ "เจ้าเรียนรู้วิธีปฏิบัติให้ถูก มันก็เหมือนงานบริการเพียงแค่สถานที่บริการแตกต่างกันเท่านั้น"

         "งานบริการที่นี่ เอ่อ...ส่วนใหญ่แล้ว บุรุษมักมาหาความสุขจากเรืองร่างอิสตรีมิใช่รึ"

          "ถูกต้อง หากทำให้เขาคลั่งไคล้ติดใจในลีลาคนพวกนั้นก็จะกลับมาหาอีก หอโคมเขียวมีนางโลมมากมายตั้งแต่เด็กสาวจนถึงรุ่นใหญ่ มีหลายคนถูกซื้อตัวออกไปเป็นอนุ อำนาจแห่งเงินตราหอมหวาน" ขยับตัวเชิดคางจับใบหน้าจิ้มลิ้มหันซ้ายหันขวา "คืนนี้จักต้องไปพบปะกับพวกเขา เจ้าต้องมัดใจให้จงได้ งัดกลยุทธ์มารยาหญิงทุกอย่างออกมาให้ เสื้อผ้านุ่งน้อยห่มน้อยเผยผิวพรรณขาวๆเรียกความสนใจเพราะเจ้าไม่ได้อวบอึ้มการโชว์เนื้อผิวจะช่วยปกปิดจุดอ่อนเรื่องนั้นได้ดี"

          คนตัวเล็กฟังคำสอน หวังเยี่ยนเป็นหนึ่งในตัวท็อปประจำหอหยกบุปผา ฝึกใช้สายตายั่วยวนในระหว่างรินเหล้า เอาอกเอาใจแขกอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม "นอกจากนี้แล้วข้ายังต้องเรียนอะไรเพิ่มรึเจ้าคะ การเป็นนางโลมฝึกฝนหลายขั้นตอนกว่าจะได้ออกรับแขกแลดูยากเย็น"

          "เอาล่ะ ในกรณีฉุกเฉินยามถูกล่วงเกินเจ้าต้องหาทางเอาตัวรอดจากตรงนั้น ข้าไม่ได้หมายถึงให้เจ้าวิ่งหนีหรือส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ แต่เจ้าต้องทำให้แขกเหล่านั้นเสร็จสมอารมณ์หมาย ไม่ว่าจะทางปาก ทางมือ เพียงแค่อย่าให้มันสอดใส่เจ้าก็แค่นั้นพอ ไหนลองอมกล้วยลูกนั้นให้ข้าดูหน่อยซิ" มือเรียวบางชี้มือไปทางผลไม้ ซึ่งมีกล้วยหอมหวีใหญ่

          "อมกล้วย.... หมายถึงให้ข้ากินกล้วยเหรอ" รู้สึกไม่เข้าใจทำไมจะต้องกินกล้วยด้วยยังไม่หิว… อิงฮวาน้อยผู้แสนใสซื่อปลอกเปลือกกล้วยก่อนจะกัดพร้อมกับเสียงหวานตะโกนสั่งหยุด

          "ข้าบอกให้อม ไม่ใช่ให้กัด!! อืม...เจ้ายังบริสุทธิ์ไม่เคยกับเรื่องพวกนี้สินะ ใช้มือเล้าโลมเจ้าสิ่งนั้นและเลื่อนขึ้นๆ ลงๆ พร้อมๆ กับการใช้ปากอม…." นางกล่าวจบก่อนจะปลอกเปลือกกล้วยทำเป็นตัวอย่างให้อีกคนดู


          "อ่า…..เอ่อออ" อิงฮวาน้อยเลิ่กลั่กการจะกินกล้วยมันลีลากันขนาดนั้นเลยรึกระไร ยืนยิ้มแฉ่งแก้มแดง หัวเราะแห้งๆมองพี่สาวตรงหน้าที่โชว์ไม้เด็ดหลายอย่าง โอโห้ เปิดหูเปิดตาโดยแท้!!!

          ผ่านไปจนพลบค่ำหวังเยี่ยนพาอิงฮวาเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งหน้าประทินโฉม เลือกเสื้อผ้าตัวบางสั้นหากจะดึดดูดพวกเจ้าสาวต้องเปิดเกมเร็ว

          เดินนำไปนั่งต้อนรับแขกที่โถงกลางร้านทันทีที่คนตัวเล็กนั่งได้สักพัก บุรุษมากหน้าหลายตาทยอยกันเข้าหอหยกบุปผาเดินเหลือหญิงงาม และคนที่ได้รับความสนใจเป็นอื่นใดไม่ได้นอกจากอิงฮวา กลุ่มเจ้าสัวใหญ่เข้ามาพร้อมคนติดตามหลายคนสายตาราวกับสัตว์ป่ามองดูนางโลมทั้งหลาย


          ดรุณีบุปผานั่งอยู่กลางร้านเมื่อเห็นบุรุษทั้งแปดผู้เป็นเป้าหมายสำคัญในค่ำคืนนี้ มีเพียงสิ่งเดียวที่จะเรียกความสนใจนั้นคือการยั่วยวนด้วยเสน่ห์สดใสวัยเยาว์ อาภรณ์สวมใส่รอรับแขกวันนี้ค่อนข้างเซ็กซี่โชว์เนื้อหนังมังสา ขยิบตาหวานเชื่อมน้ำตาลโปรยเสน่ห์อ่อนหวานนั่งไขว้ห่างเผยเห็นเรียวขาขาวเปราะบอบ หากชุดนี้พี่หวังเยียนไม่ได้เลือกประเดิมให้นาง คงไม่มีทางใส่สั้นๆแน่นอน

          "สาวน้อยคนนั้นเป็นยังไง" เว่ยเซินชี้ไปทางสาวน้อยจิ้มลิ้ม หอหยกบุปผาไม่เคยทำให้ผิดหวัง

          "เข้าท่าดี ของขาวๆเช่นนี้มองทั้งวันก็ไม่เบื่อเป็นสินค้าชั้นเลิศ เถ้าแก่จินสรรหาเด็กสาวพวกนี้ไม่เคยทำให้ผิดหวัง" พวกเขาทั้งแปดปรึกษากันเสร็จก่อนตัดสินใจ เรียกเถ้าแก่ประจำหอ

          เถ้าแก่สาวยิ้มเจ้าเล่ห์เพทายมองกลุ่มเจ้าสัวใหญ่แขกขาประจำถุงเงินถุงทองเคลื่อนที่ คลี่พัดสะบัดไสว "อุ้ยตายจริง ดูท่าทางพวกท่านจะเจอคนถูกใจแล้ว ไม่ทราบว่าเป็นสาวน้อยนางใดของข้าหรือเจ้าคะ" สังเกตแววตาเป็นประกายที่ดูเหมือนจะมองใครบางคน

          "สาวน้อยหน้าใสคนนั้น"

          "แหม่นายท่านนี่ตาดีกันจริงๆ นางเพิ่งเข้ามาใหม่รับประกันเลยว่าสดๆใหม่ๆ เรื่องบริการสร้างความสุขไม่แพ้คนเก่าๆแน่เจ้าค่ะ คิกๆๆ" เถ้าแก่เรียกหญิงสาวให้ออกมารับแขกใหญ่ เหมือนโชคเข้าข้างมาวันแรกสามารถสร้างความสนใจให้กับพวกเจ้าสัวได้ คนของอาเจ๊ลิ่วไม่ธรรมดา

          อิงฮวาถูกเลือกเรียกตัว ก่อนจะทำอย่างที่เคยซ้อมไว้ เดินนำทางกลุ่มเจ้าสัวใหญ่ผู้มีอิทธิพลแห่งอู๋เว่ยเข้าห้องใหญ่ ตามมาด้วยมีคนคุ้มกันเฝ้าระวังอยู่หน้าห้องและคนคุ้มกันที่เข้าไปด้านในห้องเช่นเดียว เป็นสตรีเพียงคนเดียวที่ต้องรับมือเหล่าบุรุษกลุ่มนี้ ทำไมไม่เรียกสาวนางโลมคนอื่นมาด้วย หากจู่ๆไอ้เจ้าบ้าพวกนี้มันจะรุมกินโต๊ะนางจะหนียังไง!!!

          "มา นั่งบนตักข้านี้มา" หลิวเฮ่าตบตักเชิงบอกอีกคนให้มานั่ง ดรุณีน้อยรินเหล้าลงจอกช้อนสายตาหวานเปร่งประกายอมยิ้มขยับตัวขึ้นไปนั่งบนตักของชายหนุ่มตามคำเชิญ กฎของการอยู่ร่วมกับคนพวกนี้ต้องเอาใจใส่เป็นไปได้ห้ามขัดคำสั่งเด็ดขาด "เดี๋ยวข้าป้อนเหล้าให้นะเจ้าคะ" ยกจอกเหล้าบนโต๊ะถือผคองบนใส่ปากสะโพกมนเบียดเสียดกับบางสิ่งบางอย่าง ขายอ้อยอ่อยเบอร์แรงปั่นหัวบุรุษทั้งหลาย

          "อืมม...ดี กลิ่นกายเจ้าหอมยิ่งนัก" เขาดื่มเหล้าที่อีกฝ่ายป้อนนั่งเบียดใกล้ชิดจนได้กลิ่นกายหอมอ่อนๆ บั้นท้ายซุกซนเบียดเสียดเข้ากับน้องชายใต้ร่มผ้า ยิ่งขยับเคลื่อนไหวตัวบนตักมากเท่าไหร่เจ้าสิ่งนั้นเริ่มตื่นตัวมากยิ่งขึ้น

         ลูบแผ่นอกหลิ่วเฮ่าหว่านเสน่ห์ "ท่านเจ้าสัวหลิว ข้าคงนั่งอยู่ตรงนี้นานๆไม่ได้หรอกกระมัง พวกท่านเรียกข้ามาให้มาปรนนิบัติมิใช่รึ" กระเด้งสะโพกบดขย่มใต้กางเกงเนื้อผ้าอย่างหรูหรา

         "สาวน้อยเจ้าพูดถูก เช่นนั้นจงมาสร้างความสุขให้กับข้าบ้างสิ" เจ้าสัวสำนักคุ้มภัยจีไฉ่เหวินยิ้มอบอุ่นแอบซ่อนแฝงความร้ายกาจ

          อิงฮวาเม้มริมฝีปากแดงชาดราวกับแม่สาวยั่วสวาทหลังจากการฝึกเรียนปรนเรอนางต้องพยายามสลัดตัวตนคนเดิมทิ้ง หากเป็นอิงฮวาน้อยคนเดิมมีหวังไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคนพวกนี้แน่ สติปัญญาถูกดึงออกมาใช้ทั้งหมดที่มีเพื่อหาแผนการรับมือ "ท่านอยากทานของหวานไหม"

          "ของหวานงั้นเหรอ ฟังดูไม่เลว"

          เจ้าสัวทั้งแปดสนทนาธุรกิจการค้าในเมืองอู๋เว่ยอย่างผ่อนคลาย เมื่อมีสาวงามคอยปรนนิบัติอยู่ไม่ห่าง มือปากหมึกบางคนลูบไล้กายขาวเนียนละเอียดผิวพรรณประดุจลูกคุณหนูทั้งรูปร่างหน้าตา

          "การส่งของรอบนี้เราต้องทำอย่างระมัดระวัง เจ้ามั่นใจใช่ไหมว่าจะไม่มีปัญหา"

          "แน่นอน พวกเจ้าไม่ต้องห่วง ทำงานรวมกันมาหลายปีเคยเห็นสำนักของข้าทำผิดพลาดบ้างไหม เรื่องนั้นให้เป็นหน้าที่ข้าเอง"

          "ตกลงตามนี้ สำนักคุ้มภัยจีไฉ่เหวินเป็นคนคุ้มกันของเหมือนเดิม"

           ส่งของ…? ส่งอะไรกันฟังดูลึกลับซับซ้อน คนตัวเล็กคีบกับแกล้มป้อนบุรุษข้างกายมือเล็กนุ่มนิ่มเช็ดคราบบนริมฝีปากหนา นัยน์ตาหวานตั้งใจสบตาแสร้งหลุบตาต่ำลง "หน้าข้ามีกระไรหรือ เหตุใดเจ้าต้องหลบตาข้าด้วย" ซุนเสียนกล่าวถามน้ำเสียงเข้ม

          ขยับกายโน้มกระซิบข้างหูแผ่วเบา "ลูกแมวน้อยจักสูงสบตากับราชสีห์ได้เยี่ยงไร" มารยาหญิงปลุกนำมาใช้ผสนกับกล่าวชื่นชมยิ้มหวาน

          "หืมม ข้าพึ่งเคยได้ยินคำเช่นนี้มาก่อน...แล้วหากราชสีห์ตัวนี้อยากขยำลูกแมวน้อยละจะเป็นอย่างไร" บุรุษร่างสูงโอบกอดเอวบางไว้แน่นอน

          "ลูกแมวตัวนี้ยอมสิโรราบเจ้าค่ะ" คนตัวเล็กลูบแขนหน้าอีกฝ่ายไหล่กว้าง สมกับเป็นยอดนักสู้แห่งสังเวียนทั่วแผ่นดินร่างกายกำยำลำสันพอๆกับพี่เยี่ยเลยแฮะและแน่นอนว่านางไม่ยอมเป็นฝ่ายกระทำแค่สร้างความกระสันปั่นป่วนให้พวกเขาเหล่านี้พึงพอใจ งานเป็นนางโลมเปลื้องทุกอย่างเรืองร่างนี้แทบโดนลูบคบทุกสัดส่วน

          "สาวน้อยข้าได้ข่าวว่าเจ้าเป็นเด็กใหม่ ข้าอยากรู้เสียจริง เด็กใหม่หอหยกบุปผามีความสามารถอันใดบาง" ม่อฝานบุรุษเงียบขรึมกล่าวเสียงทุ้ม

          เจ้าสัวคุยงานคงใกล้จะจบแล้ว อ่า… ดีหน่อยที่เจ้าสัวกลุ่มนี้แค่มานั่งคุยไม่มีความคิดอกุศลกับนาง รอดตัวไปที ร่างเรียวเล็กลุกขึ้นหมุนตัวอรชรอ้อนแอ้น "ความสามารถของข้าหากเมื่อเทียบกับพวกพี่สาวแล้วยังไม่ถึงขั้นนัก แต่เดี๋ยวข้าจะบรรเลงกู่ฉินให้ฟังเจ้าค่ะ หวังว่านายท่านจะชื่นชอบ"

          นำกู่ฉินจันทราออกมาดีดสายกู่ฉินขึ้นลงเป็นจังหวะ เสียงไพเราะกังวานทั่วทั้งห้องมักเล่นเครื่องดนตรีชนิดนี้ให้บุรุษฟังอยู่บ่อยๆ ใบหน้าเรียวพวงแก้มนวลเคลือบแววตาอ่อนหวานท่วงทำนองลึกซึ้งสร้างความเกษมสำราญแก่คนฟังได้อย่างง่ายดาย

          "โอ้ เจ้ามีความสามารถด้านดนตรีสินะ" เซียวสือซินปรบมือเสน่ห์สาวคนนี้ถูกใจนัก เรืองร่างอรชรสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องของดี

          "เจ้าค่ะ ข้ามีความสามารถด้านดนตรี" ก่อนจะเดินกลับไปนั่งช่วยรินเหล้า ป้อนกับแกลมมีอ่อยบ้างเป็นบ้างช่วงบ้างตอน

          เกาอิงเจี๋ยโอบเอวมือหนาเลื่อนลงต่ำซุกสูดดมความหอมกลิ่นกายบุปผา ยามเห็นสายตายั่วยวนส่งสายตากลับมาในใจเต้นแรง "แล้วความสามารถบนเตียงเจ้าละ…?"

          "!!!!!!!" หน้าไม่อาย! กล้าพูดคำนี้ถามนางได้เช่นไร นางโลมมักถูกลวนลามทั้งทางกายและทางวาจาเลยรึ นับหนึ่ง...สอง...สามในใจ "เรื่องนั้น….ข...ข้า มิเคยเจ้าค่ะ" พวงแก้มทั้งสองข้างแดงซ่าน

          ชายหนุ่มยิ้มมือวางพาดโต๊ะส่งสายตาเรียกอีกคนให้มาปรนนิบัติตนบ้าง อิงฮวายิ้มเบาบางตอบกลับเคลื่อนไหวตัวขยับนั่งบนตักเจ้าสัวเซียว ถือจอกเหล้าผคองป้อน มือเล็กนุ่มนิ่มลูบไล้แผ่นอกทว่าสิ่งที่สัมผัสลงไปกับแข็งทื่อ คนที่ผ่านมาพวกเขาดูไม่มีอาวุธนอกจากกระบี่ที่วางพิงเก้าอี้แต่ละคน แต่กับเขาคนนี้ใต้เสื้ออีกฝ่ายแข็งกว่าใคร "ท่านเจ้าสัวชอบหรือไม่"

          "เจ้าชอบลูบแผงอกข้ารึ แต่ข้าคงไม่รู้สึกเท่าไหร่ งั้นเจ้าลุกก่อน" เจ้าสัวเซียวมองนางโลมสาวมือลูบแก้มใสเนียนนุ่มนิ่ม ผิวพรรณดีเกินคาด เถ้าแก่จินสรรหาสาวเช่นนี้มาจากไหนดีเสียยิ่งกว่าคนของหลิวเฮ่า

          "เจ้าคะ"

          บุรุษร่างโปร่งเปิดเสื้อออก ด้านในเสื้อเต็มไปด้วยอาวุธเล็กๆ มากมายซุกซ่อนไว้มากมาย นัยน์ตาหวานจับจ้องสังเกตดูอาวุธที่ถูกเปิดออก ก่อนอีกฝ่ายค่อยๆ ปลดออกจากเสื้อวางบนโต๊ะและเปิดไว้ไม่ปิดเสื้อ "เจ้าลูบสิ แบบนี้ถึงจะดี"

          มือเล็กนุ่มนิ่มลูบไล้แผ่นอกแกร่งอย่างใจเย็น ลากมือลูบไล้ทั่วทั้งซิกแพค กล้ามหน้าท้องแน่นแต่เทียบเท่ากับเจ้าสัวซุนไม่ค่อยได้ ลูบอกบุรุษมานักต่อนักคนที่เห็นแล้วตราตรึงใจที่สุดเห็นแค่ชายคนนั้น…(?) "ข้าก็ให้ท่านรู้สึกดีกว่านี้"

          คนคุ้มกันหลายคนในห้องชำเลืองมองนางโลมสาวคนใหม่ ช่างน่าอิจฉาพวกนายท่านเสียจริง ถ้าเรามีเงินบ้างก็คงดี เรืองร่างอรชรอ้อนแอ้นรูปโฉมงามเปี่ยมล้นเสน่ห์เด็กสาว หากได้ครอบครองคงไม่ปล่อยออกจากจวน

          เว่ยเซินลูบเส้นผมดำขลับเงางามได้รับการบำรุงอย่างดี ถึงนางจะเป็นเด็กใหม่ของหอหยกบุปผาฝีมือการดูแลไม่ด้อยไปกว่าพวกสาวตัวท็อปประจำห้อง "นั่งบนตักข้าบ้างสิ"

          ผ่านไปสองชั่วยามก่อนทั้งแปดจะกลับ เจ้าสัวรวมเงินทิปมอบให้หญิงสาวแปดพันชั่งเงินขนาดนี้ถือว่าเยอะมาก "เงินแปดชั่งเป็นค่าทิปของเจ้าที่ช่วยสร้างความสุขในค่ำคืนนี้" ม่อฝานยื่นถุงเงิน คนคุ้มกันตาลุกวาวจำนวนเงินมิใช่น้อย

          ยกมือปิดปากแสร้งตกใจ แปดพันชั่ง...คิกๆๆ เงินที่นางมีเยอะมากกว่านั้นหลายเท่าตัว "ข้าเต็มใจปรนนิบัติพวกท่าน เพียงค่าตัวข้าและอาหารในห้องนี้ท่านก็จ่ายเยอะ เงินพวกนี้มันเยอะเกินไปข้ารับไม่ได้จริงๆ"

          ซุนเสียงหัวเราะ "นี่ข้าฟังไม่ผิดใช่ไหมที่เจ้าปฏิเสธไม่รับเงิน"

          "ท่านฟังไม่ผิดหรอกเจ้าค่ะ ข้าทำงานหยกบุปผามีสถานที่พักอยู่อาศัยและมีอาหารสามมื้อ เงินพวกนี้ข้าไม่รู้เหมือนกันจะเก็บไว้ทำไมในเมื่อปัจจัยทุกอย่างหอหยุกบุปผามอบให้ข้าหมดแล้ว" อิงฮวากล่าวถ่อมตัว

          "เจ้าเป็นนางโลมที่แปลกจริง เป็นคนแรกเลยนะที่พูดเช่นนี้"  

          คนตัวเล็กเดินนำส่งกลุ่มเจ้าสัวใหญ่ทั้งแปดโดยมีเจ้าสัวหลิวและเจ้าสัวอาน ที่ยืนใกล้นางที่สุดโอบเอวหญิงสาวซ้ายขวา มองผิวเผินเหมือนน่าอิจฉามีบุรุษรายล้อม ยิ้มแย้มแจ่มเอียงคอตาแป๋วเห็นแววตาเจ้าสัวสองคนดูมีเรื่องข้องอกข้องใจ

          "........." เจ้าสัวทั้งสองเซียวสือซินกับหวังเจี๋ยยังคงมองหญิงสาวครุ่นคิดไปในใจ แปลกประหลาด…

          หลังส่งเจ้าสัวเสร็จเถ้าแก่จินพาไปพักผ่อนเป็นห้องส่วนตัวสำหรับนางคนเดียว คนอื่นห้ามยุ่งวุ่นวาย


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +15 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-12-5 20:53
คุณได้รับ --8 คุณธรรม +4 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-12-5 12:26
คุณได้รับ +18 คุณธรรม +30 ความโหด โพสต์ 2019-12-5 12:26

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คทาจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
ธงจูเทอร์น่า
หมวกคลุมจูเทอร์น่า
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
คทาแห่งน้ำพุ
Bright Goddess Butterfly (เสี่ยวฮว่า)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x2
x6
x3
x15
x3
x3
x3
x3
x70
x1
x2
x3
x22
x20
x2
x1
x100
x1
x3
x6
x5
x9
x6
x87
x8
x6
x100
x1
x1
x10
x240
x18
x9
x1
x1
x54
x10
x2
x2
x24
x8
x92
x95
x94
x15
x110
x100
x95
x187
x50
x71
x75
x2
x6
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2017
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x215
x28
x18
x2860
x19
x2211
x17
x42
x6323
x2800
x3
x28
x28
x3000
x2206
x1900
x48
x3200
x139
x197
x3
x20
x62
x56
x1355
x3628
x1823
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x234
x14
x219
x94
x5
x27
x567
x3134
x7
x103
x259
x1633
x420
x9303
x144
x101
x20
x1929
x3463
x23
x385
x2604
x92
x198
x6
x4463
x8
x12
x67
x3329
x4794
x1828
x49
x247
x2235
x10
x742
x16
x1
x12
x586
x283
x13
x1
x1869
x90
x2061
x280
x1
x2607
x1
x58
x1843
x42
x1
x1255
x323
x77
x77
x1
x1880
x1580
x1960
x1550
x74
x2204
x220
x216
x64
x9999
x240
x3651
x24
x7
x2
x49
x10
x1
x52
x3610
x562
x35
x373
x61
x260
x1
x11
x3368
x3025
x380
x944
x27
x4573
x2120
x2856
x4955
x2560
x15
x30
x2097
x4138
x11
x9999
x2340
x9999
x142
x3
x1561
x3670
x4714
x190
x3500
x3
x3881
x7965
x4500
x1726
x4225
x5581
x5567
x3452
x3521
x186
x6095
x1863
x30
x3881
x32
x874
x3210
x9392
x6694
x241
x16
x342
x194
x31
x3698
x93
x3135
x4241
x6671
x9999
x2596
x1807
x120
x1410
x29
x3608
x538
x5061
x9999
x1
x9502
x5954
x2770
x1936
x382
x1
x4531
x607
x4748
x10
x9
x56
x1
x9999
x769
x342
x3615
x5017
x2721
x2
x51
x4
x472
x422
x1007
x627
x393
x905
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1640
x5525
x43
x3120
x16
x97
x894
x30
x471
x2656
x11
x25
x18
x3372
x237
x9
x9730
x33
x27
x1254
x1303
x24
x139
x157
x621
x965
x27
x63
x489
x3039
x13
x4
x807
x4044
x4722
x10
x3416
x3478
x42
x17
x240
x9999
x807
x24
x27
x35
x3440
x9
x35
x784
x3070
x9999
x271
x4245
x6871
x843
x9999
x9999
x2572
x1376
x5685
x9999
x7302
x9392
x291
x9096
x7941
x289
x57
x1
x110
x360
x4481
x2054
x1994
x285
x584
x36
x8815
x9999
x8406
x3094
x3217
x7829
x101
x8106
x9999
x5055
x9999
x9999
x6340
x9999
x7456
x9012
x9999
x3333
x4482
x3800
x4258
x9999
x6353
x7104
x4540
x5930
x5282
x9350
x4201
x5515
x3916
x4327
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4255
x9334
x1198
x2603
x1581
x9153
x5678
x830
x1

193

กระทู้

2010

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
1195759
เงินตำลึง
1903596
ชื่อเสียง
238201
ความหิว
428

ใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
13298
ความชั่ว
8330
ความโหด
20653
ภูตกระต่ายอามานีตอน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-12-6 16:33:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-12-7 09:53

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 282
สัญญาจ้าง ลิ่วจิ่ว (34)
เรียนภาษาไต้หวัน 4/5

          ภายในห้องอันแสนเงียบว่างเปล่าแต่มีหญิงสาวคนนึงกำลังถือกระจกวิเศษแล้วฝึกร่ำเรียนภาษาไต้หวันอย่างขะมักเขม้น ไม่ปล่อยเวลาว่างๆละทิ้งโอกาสในการเข้าเรียน นักวิชาการความแสวงหาความรู้เพิ่มพูนปัญญา ตอนนี้ก็ฝึกอ่านออกเขียนได้บ้างแต่ก็ยังไม่ถึงเท่าสมบูรณ์ กีเดี้ยนค่อยสอนผ่านกระจก

快一點 / คะกิ้น ฉิเตี๊ยมมั่ง
要等多久 / อ้ายตัน หลั่วกู้
小聲一點 / คะเซ่เชี้ย ฉิเตี๊ยมมั่ง
好聽嗎 / เฮอ เทีย เบาะ
真難過 / จิน กัง โค่ว


          "แค่คิดว่าวันนี้ต้องออกไปรับแขก ข้าก็ไม่อย่างห้องนี้เลยจริงๆ" กลัวเนื้อตัวมีมลทินแค่นี้ก็รู้สึกกับสามีมากพอแล้วนี่ต้องร่วมชะตากรรมข้องเกี่ยวกับบุรุษทั้งแปดในคราเดียว "พี่เยี่ยข้าคิดถึงท่าน...หากท่านรู้...ท่านจะทิ้งข้าไหมนะ"

          หยิบเสื้อผ้าลุกขึ้นเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ ร่างกายต้องการความสดชื่น นางโลมแม้เป็นสตรีที่สวย แต่มีชะตากรรมที่โหดร้ายไม่สามารถหนีออกจากกรงนกไปได้ การที่จะออกไปนั้นมีแค่ 2 ทางไม่ตายก็ต้องมีคนซื้อไถ่ตัวออกไป นางรู้สึกโชคดีที่ตัวเองยังมีดวงที่ดีอยู่ไม่เคยประสบพบเจอเรื่องเช่นนั้น

          ซ่า….ซ่า

          แช่น้ำอยู่ในถังเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วยาม เพื่อให้ผิวพรรณนั้นหอมราวกับยกส่วนบุปผามาไว้ในตัว ในขณะนั้นได้ยินเสียงเคาะประตูเรียกชื่อ จึงรีบแต่งกายอย่างรวดเร็ว

          "แม่นางอิงฮวา เจ๊ลิ่วมาหาเจ้าน่ะ" เถ้าแก่จินลู่ลู่เคาะประตูห้องตะโกนบอก ยามบ่ายของวันใหม่

          ดรุณีน้อยลุกขึ้นเอื้อมมือเปิดประตู "สวัสดีเถ้าแก่ สวัสดีพี่ลิ่ว เชิญเข้ามาคุยข้างในก่อนเจ้าค่ะ" ผายมือเชื้อเชิญทั้งสองเข้ามาข้างในเพื่อพูดคุยกัน

          "พวกเจ้าคุยกันตามสะดวก เดี๋ยวข้าต้องออกไปเตรียมอะไรนิดหน่อย"

          บุรุษร่างโปร่งโบกมือทักทาย ก่อนเดินเข้ามาในห้องพักหญิงสาว "สาวน้อยสบายดีไหม เมื่อคืนนี้เป็นอย่างไรบ้าง"

          "ผ่านไปได้ด้วยดีเจ้าค่ะ แต่ว่าดูเหมือนพวกเขาระมัดระวังตัวตลอดโดยเฉพาะคนที่ชื่อเซียวสือซินภายใต้เสื้อคลุมด้านในซุกซ่อนอาวุธชิ้นเล็กๆมากมายต่างจากคนอื่นที่ดูเหมือนพกกระบี่อย่างเดียว เจ้าสัวคนอื่นๆคนที่น่ากลัวที่สุดคือซุนเสียนข้ารู้สึกแปลกๆตอนอยู่ใกล้ๆชายคนนี้" อิงฮวารายงานเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ซุนเสียน...หากปะทะมือกันตัวต่อตัวบุรุษผู้นี้อันตรายที่สุดทั้งทางด้านฝีมือในการต่อสู้

          "แล้วคนอื่นละเป็นอย่างไรบ้าง พวกมันได้ล่วงเกินอันใดเจ้าบ้างหรือเปล่า"

          "งืมๆๆ แค่ผิวเผินไม่ต้องห่วง ข้าในฐานนะนางโลมหากถูกล่วงเกินคงต่อต้านไม่ได้ แต่ใช่ว่าจะไม่มีวิธีรับมือ พวกเขาทั้งแปดคนคงไม่มีใครยอมหรอกถ้าข้าจะถูกหนึ่งในพวกเขากระทำชำเราเมื่อคืนนี้ เวลาข้าไปนั่งส่งสายตาหว่านเสน่ห์ให้ใครคนใดคนหนึ่ง ก็จะมีบางคนไม่พอใจเล็กน้อย นั้นก็เพราะข้าจะต้องปรนนิบัติแต่ละคนให้เท่าเทียมกัน คนนั้นมากไปก็ไม่ดี คนนี้น้อยไปก็ไม่พอใจ" กว่าจะจบจากการบริการสร้างความสุขเล่นเอานักวิชาการตัวน้อยปวดหัวตุ๊บๆ

          รองรับนิสัยอารมณ์แต่ละคนยากรับมือ นางโลมคนก่อนๆที่มาปรนนิบัติก็คงจะคิดเหมือนกับนางสินะ "ไม่รู้เหมือนกันว่าคราวหน้าเขาจะเลือกข้าอีกหรือเปล่า คนพวกนั้นนิยมชอบหญิงงาม ในหอหยกบุปผาหญิงสาวที่ทำงานที่นี่ล้วนมีเอกลักษณ์ ข้าพึ่งฝึกทักษะวันแรกก็ได้เริ่มใช่งานจริง ประหม่ากดดันอย่างบอกไม่ถูก"

          ลิ่วถือถ้วยน้ำชาจิบดื่มสาวน้อยนางนี้มีความคิดความอ่านที่เฉลียวฉลาดแต่ยังต้องฝึกประสบการณ์อีกมาก ไม่ใช่จะมีพรสวรรค์เช่นนี้ ล่อล่วงบุรุษด้วยความใสซื่อ "ฮ่าฮ่าฮ่า สาวน้อยเจ้าช่างถ่อมตัวเห็นว่าตอนที่เจ้าลงมารอรับแขก มีบุรุษมากมายอย่างได้ตัวเจ้ากันทั้งนั้น พวกเจ้าสัวเป็นแขกพิเศษมีสิทธิ์ได้เลือกสินค้าชั้นดีก่อน"

          "พี่ลิ่วล้อข้าเล่นแล้ว อ่า...จริงสิ คนที่ชื่อหวังเจี๋ย ดูยังไม่ค่อยไว้วางใจข้าเท่าไหร่"

          "เจ้าสำนักคุ้มภัยจีไฉ่เหวิน อืม คอยจับตาดูไว้ให้ดีอย่าแสดงพิรุธเลยเชียว มาวันนี้เห็นเจ้าสวัสดีข้าก็ค่อยโล่งใจ คิดว่าจะรับมือพวกนั้นไม่ไหว"

          อิงฮวาพยักหน้าพลางหยิบขนมในจานทานเล่นระหว่างคุย "กลยุทธ์สาวงามเคยใช้ได้ผลมานักต่อนักใช่เรอะอย่างที่ท่านเคยเล่าให้ข้าฟัง"

          "ใช่ ข้ามีสหายที่มีฝีมือด้านนี้ แต่ตอนนี้...แต่ละคน ล้วนติดภารกิจ ทำให้ข้ากับจิ่วต้องมาทำงานกันสองคน"

          "พี่ลิ่วคงใกล้จะกลับแล้วใช่ไหมเช่นนั้นเดี๋ยวข้าขอฝากของให้กับพี่จิ่วด้วยแล้วกันเจ้าค่ะเป็นไก่ขอทานที่ทำเอง มีของของท่านด้วยนะคิกคิกๆๆ" หยิบของในกระเป๋าวางลงบนโต๊ะยื่นมอบให้ชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเช่นทุกที เวลาเจอกันทีไรก็จะมีของฝากติดไม้ติดมือให้อยู่เสมอ

           ดรุณีน้อยลงมานั่งอยู่กลางห้องรับแขกเป็นเวลาที่เจ้าสัวทั้งแปดใกล้มา เพื่อไม่ให้แขกคนอื่นมาชิงแย่งตัวนางไปก่อนจึงต้องคอยหาเวลาเหมาะๆออกมานั่ง อาภรณ์สวมใส่ครั้งนี้ชมพูหวานแหววดูบอบบางน่าทะนุถนอมเปลี่ยนสไตล์จากเมื่อวานแตกต่างกันลิบลับ

          "เอาแม่นางคนนั้นเหมือนเดิมเนาะ" อานเหวินอี้หันถามสหายยิ้มกริ่ม

          "สาวน้อยวันนี้แต่งตัวน่ารักจริงๆ" เกาอิงเจี๋ยขานตอบ

          เซียวสือซินมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ โดดเด่นเหนือบุปผาในหอทว่ารู้สึกบางอย่าง มันเหมือนกับอีกฝ่ายไม่ใช่นางโลมดูเหมือนคุณหนูมากกว่าถึงนางโลมที่นี่จะสวยดูแลรักษาตัวเองดีราวกับเทพธิดา สาวน้อยคนนั้นกลับแตกต่าง "เฮ้อ ตามใจเจ้าเถอะ จะเอาใครก็เหมือนๆกัน" ถอนหายใจเฮือกใหญ่

          "เถ้าแก่ลู่ เอาแม่นางคนเดิม"

          จินลู่ลู่คลี่พัดหัวเราะ "แหม่ๆ ถึงนางจะมาใหม่แต่ทำให้พวกนายท่านเรียกไปปรนนิบัติเป็นครั้งที่สอง ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะเนี่ย" ก่อนจะเดินเรียกอิงฮวามาจากที่นั่ง

          อิงฮวาเดินควงแขนเจ้าสัวซุนเสียน อีกข้างมีเจ้าสัวหวังเจี๋ยโอบเอว นางโลมคนเก่าบางคนนึกอิจฉามาใหม่แท้ๆกลับได้ของดีกระเป๋าหนักถึงสองวัน เดินพาพวกเขาไปยังห้องเดิมซึ่งด้านในจะมีคนนำอาหารมาเสิร์ฟเป็นระยะๆ

          คนคุ้มกันพวกเขาทั้งหมด และมีจำนวนสิบคนที่ยืนหน้าห้อง ตามเข้าไปในห้องเจ็ดคน นัยน์ตาหวานเชื่อมโปรยเสน่ห์ขยิบตาหวานเชื่อมส่งให้คนคุ้มอ่อย แล้วเดินมานั่งปรนนิบัติบุรุษทั้งแปดคนอย่างรู้งาน

          "พวกเจ้าคิดว่าจะเตรียมของขวัญอะไรให้ท่านประมุขกัน"

          "ของที่ข้าจะเตรียมให้ต้องล้ำค่า"

          ป้อนกับแกลบลูบไล้แผ่นอกซุนเสียนกล้ามแน่นๆ หน้าตาหล่อเหลาอืมๆๆ บุรุษผู้ซึ่งร่างกายทุกวัน ดูดีๆพวกเจ้าสัวกลุ่มนี้น่าตาก็ไม่ได้แย่สิ่งที่แย่กลับเป็นความคิดและการกระทำเลวทราม

          "ได้ยินว่าท่านประมุขติดต่อกับชงหนูสำเร็จแล้วระหว่างทางกลับจากด่านหยังกวน ท่านจะแวะอู๋เว่ย"

          อิงฮวาฟังความคืบหน้าจำเรื่องที่พวกเขาคุยกันไว้ พลางปรนนิบัติเจ้าสัวหลิวซึ่งโอบเอวนางไม่ยอมปล่อยมือแน่นติดหนึบราวกับปลาหมึกเกาะเอว "แม้ท่านจะพักที่หมอนั่น แต่พวกเขาในฐานะเอเย่นต์เหมือนกันจะต้อนรับเข้าเมือง" ม่อฝานพูดเสียงทุ้มต่ำนุ่มลึก

          "เจ้าหมอนั่นมีดีอะไร ท่านประมุขถึงเลือกมัน ช่างเถอะงานนี้เป็นงานใหญ่พลาดไม่ได้" หลิวเฮ่ากล่าวบอกคนอื่นๆ

          พวกเขาแบ่งหน้าที่กันช่วยจัดการ "เดี๋ยวข้าจัดการกับคนของทางการเอง แค่ยัดเงินให้พวกมันก็กระดิกห่างกันเป็นแถวๆ" หวังเจี๋ยอาสาจัดการยัดเงินให้ทางการ

          เกื้อกูลผลประโยชน์ของตัวเองแต่ไม่สนใจคนอื่นเขาจะเป็นอย่างไรนิสัยชั่วชาติต่ำช้าที่สุดรินเหล้าลงจอกเจ้าสัวเซียวปล่อยอีกฝ่ายลูบคลำตามอำเภอใจ เซียวสือซินลูบคลำผ่านเสื้อผ้าตอนแรกแม้ไม่อยากได้หญิงสาวเข้ามาปรนนิบัติแต่ดูเหมือนสหายจะถูกใจของใหม่ "อย่าประมาทไปคนของทางการเจ้าก็เลือกยัดเยียดหน่อยแล้วกัน"

          "แม่นางคืนนี้พวกข้าสองคนขอค้างที่นี่ได้ไหม" เกาอิงเจี๋ยกระซิบกระซาบสายตามองสหายเหวินอี้นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามข้างๆร่างเล็กบอบบาง มือหนาลูบต้นขาขาว ก่อนหน้านี้ปรึกษากันอยากค้างหลับนอนกับแม่สาวน้อยคนใหม่

          "ข้าเอ็นดูเจ้าถึงเพียงนี้ หากได้เจ้ามาเคียงข้างกายคงดีไม่น้อย" พวกเขายิ้มเจ้าเล่ห์เพทายเล่ห์นัย สินค้าชั้นดีได้ลิ้มลองก่อนเจ้าพวกนั้นสร้างความบันเทิงใจ ใครดีใครได้

          ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงซ่านแก้มทั้งสองข้างแดงก่ำเขินอาย เจ้าพวกบ้า!!! ดูสีหน้าก็รู้ว่าไม่ได้แค่มานอนอย่างเดียวคงอยากจะร่วมรักน่ะสิ ไร้ยางอายมาบ้าเจรง หึ้ยยยย งืมๆๆๆ แยกทั้งสองคนนี้ออกมาได้งานคงสะดวกขึ้นอีกทั้งมีพี่ลิ่วคอยแวะมาเยี่ยมเยียนทุกเช้า นำเรื่องนี้ไปบอกกับเถ้าแก่ให้รีบส่งข่าวไปบอกพี่ลิ่วให้รีบพาคนมาจับ อืมๆๆ กว่าจะถึงเช้ามันก็นานหลายชั่วยามมีอย่างเดียวต้องยื้อถ่วงเวลาไว้ให้นานที่สุด

          "อ๊ะ เรื่องนั้น...ได้สิเจ้าค่ะ นึกไม่ถึงท่านทั้งสองจะเอ็นดูข้า…" เสียงหวานตอบตกลงกระซิบแผ่วได้ยินกันสามคน ดูเหมือนเรื่องที่เจ้าสัวสองคนนี้จะค้างคืนหอหยกบุปผาจะไม่ได้บอกคนอื่นๆ เป็นการดีที่จะจัดการ

          อานเหวินอี้ซุกซอกคอขาวสูดกลิ่นกายหอมอ่อนๆ "เจ้ารับปากกับพวกข้าแล้ว อย่าผิดสัญญาล่ะ"

          แตะนิ้วเรียวบนริมฝีปากหยักหนายั่วยวน "ข้าไม่ผิดสัญญาแน่เจ้าค่ะนายท่าน" ลุกขึ้นผลัดเปลี่ยนสลับดูแลเจ้าสัวคนอื่นต่อ ต้องทำให้พวกเขาไว้วางใจอย่าเผลอมีพิรุทมิเช่นนั้นงานใหญ่แผนพังไม่เป็นท่าแน่ อิงฮวามานั่งอยู่บนตักเว่ยเซินเบียดเสียดแนบชิดใกล้ "ท่านเจ้าสัวเว่ยอยากให้ข้าทำปรนนิบัติตรงไหนเป็นพิเศษมั้ย"

          บุรุษร่างโปร่งหอมแก้มหัวเราะยามเห็นสีหน้าระรื่นอมชมพู "ตรงนั้น อืมๆ เอาไว้คราวหน้าในห้องนี้ไม่เหมาะนัก" มือหนาจับมืออีกคนลูบเนื้อผ้าบนกางเกง

          "ล้อข้าเล่นแล้ว" อมยิ้มอ่อนโยน มือเล็กนุ่มนิ่มถูกบีบบังคับลูบของสงวนบุรุษ อยากร้องไห้กลั้นฝืนยิ้มคุกคามทางเพศกันเกินไปแล้วนะ หอโคมเขียวน่ากลัว ฮือๆๆๆ แง นำกับแกลบบนโต๊ะเรียงรางอาหารชั้นเลิศราคาแพงฉีกกระเป๋า นัยน์ตาหวานเชื่อมน้ำตาลเห็นสายตาชายหนุ่มมอง แววตาเขาดูเหมือนกำลังจับผิดนางอยู่ชัดๆ

          เจ้าสัวเซียว ในบรรดากลุ่มเจ้าสัวใหญ่เซียวสือซินเป็นมันสมองของกลุ่มเลยก็ว่าได้ กับชายผู้นี้ต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ ".......!!!" นักวิชาการมากปัญญาอย่างอิงฮวาไม่ยอมหรอกเห็นจักต้องใช้มันสมองในการชิงไหวชิงพริบ

{ กู่ฉินจันทรา
หงส์
ขนมเปี๊ยะ(10ชิ้น) - ลิ่ว }
ไก่ขอทาน(4ตัว) - จิ่ว

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-12-7 11:29
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ สายลับจิ่วเทียนหวง: จิ่ว เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2019-12-6 17:02
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ สายลับจิ่วเทียนหวง: ลิ่ว เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2019-12-6 17:01
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ สายลับจิ่วเทียนหวง: ลิ่ว เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2019-12-6 17:01
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ สายลับจิ่วเทียนหวง: ลิ่ว เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2019-12-6 17:01

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -34 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -34 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คทาจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
ธงจูเทอร์น่า
หมวกคลุมจูเทอร์น่า
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
คทาแห่งน้ำพุ
Bright Goddess Butterfly (เสี่ยวฮว่า)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x2
x6
x3
x15
x3
x3
x3
x3
x70
x1
x2
x3
x22
x20
x2
x1
x100
x1
x3
x6
x5
x9
x6
x87
x8
x6
x100
x1
x1
x10
x240
x18
x9
x1
x1
x54
x10
x2
x2
x24
x8
x92
x95
x94
x15
x110
x100
x95
x187
x50
x71
x75
x2
x6
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2017