ดู: 395|ตอบกลับ: 5

{ เมืองอู๋เว่ย } คฤหาสน์ตระกูลจู้ | คหบดีค้าทองแดง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-11-17 18:56:30 |โหมดอ่าน



คฤหาสน์ตระกูลจู้ 

คหบดีค้าทองแดง



{ เมืองอู๋เว่ย }







คฤหาสน์ตระกูลจู้สืบทอดกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ทวด แต่ก่อนทำมาค้าขายไม่ค่อยดีขึ้นจนกระทั่งมีซินแสเข้ามาจัดวางฮวงจุ้ยใหม่หมดแนะนำให้ประกอบอาชีพเกี่ยวกับแร่จะเสริมดวงชะตาได้ดี


หลังจากทำตามคำแนะนำก็ทำให้ตระกูลจู้กลับมายิ่งใหญ่มีหน้ามีตาอีกครั้ง ค้าทองแดงเป็นหลักจัดหาส่งให้ช่างตีเหล็กทั่วเหลียงโจวเหนือ





เจ้าบ้าน

จู้ ไถ

อุปนิสัย : ชอบสตรีอ้อนแอ้นอรชรอ่อนแอ่เป็นที่สุดราวกับบุรุษที่เกิดมาเพื่อปกป้องสาวงาม ฝักใฝ่ในอำนาจ หนึ่งในเอเจ้นท์พรรคภูติทมิฬลมดำ




จู้ เฉิงเฉิง

บุตรชายคนโต


อุปนิสัย : บุตรชายคนโตตระกูลจู้ผู้มีอนาคตไกล สติปัญญาเฉลียวฉลาดแต่ไม่ค่อยนำออกใช้ ชื่นชอบสะสมแร่หายาก รักความสะดวกสบาย เบื่อหน่ายเหล่าอนุภรรยาบิดาที่ชอบประจบประแจงน่ารำคาญ บางทีก็สงสัยทำไมบิดาถึงชอบหาสตรีเข้าจวนเพิ่มทุกวี่ทุกวัน



 




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-11-17 23:03:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 251
สัญญาจ้าง ลิ่วจิ่ว (5)

          "เกือบลืมซะสนิทข้าลี่เซียน ไม่ทราบว่าคุณชายชื่ออะไรหรือเปล่าคะเป็นผู้มีพระคุณของข้าทั้งทีอยากจะทราบชื่อเสียงเรียงนามของท่าน" สุดท้ายก็สามารถขึ้นมาบนรถมาได้อย่างง่ายดายแต่มันก็เปลืองเนื้อเปลืองตัว

          "ลี่เซียน...นางฟ้าแสนสวยเป็นชื่อที่เหมาะกับแม่นางนักขอรับ ข้ามีนามว่าจู้ไถเป็นเจ้าสัวคหบดีค้าทองแดง" แนะนำตัวกลับมักชอบวางท่าทีดูใหญ่โต ฝักใฝ่ในอำนาจ ตระกูลร่ำรวยเงินทองอยู่สบายได้ทั้งชาติ ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่พอ อยากที่จะมีอะไรที่มากกว่านี้ ความต้องการในอำนาจมาก

          รถม้าคันหรูขับมาจอดถึงด้านหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ภายในเมืองอู๋เว่ย ประตูทางเข้ามีสตรีมากมายมายืนรอกันแต่งตัวประทินโฉมประชันความงดงามครบเครื่อง ทุกคนล้วนเป็นอนุจู้ไถนับยี่สิบกว่าคน ร่ำรวยเงินทองเพียบพร้อมด้วยอิสตรี

          "ท่านพี่กลับมาแล้ว" กระดี๊กระด๊ากันยกใหญ่ วันนี้ใครจะได้รับความดีความชอบโดนเรียกปรนนิบัติรับใช้

          ทว่าทุกอย่างกับผิดพลาดเมื่อจู่ๆ บุรุษร่างโปร่งพาร่างเล็กลงรถม้าผคองอยู่ไม่ห่างกาย ไม่มีท่าทีสนใจอนุที่มารอรับแต่อย่างใด มีหันมาทักทายบ้าง "คงมารอข้าตั้งนาน ขอบคุณน้องหญิงทุกคนกลับเข้าไปพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะให้อาจิ้งนำเงินไปให้จับจ่ายซื้อของที่อยากได้" สปอร์ตใจดีเปย์หนักไม่อั้น

          "เจ้าค่ะท่านพี่" อนุผสานเสียงกันเตรียมเดินแยกย้ายออกไป อนุหนึ่งเบะปากกรอกตามองบนอยู่ข้างหน้าหลังสามีเดินผ่านไปพร้อมชะนีคนอื่น 'นังนี่เป็นใครอีก' ต้องทนอยู่ร่วมใช้สามีร่วมกับสตรีเป็นโขยง

          'นางแพศยามาแย่งความสนใจจากท่านพี่อีกแล้ว! มันน่านัก' อนุคนแรกที่เห็นดรุณีบุปผาเดินเข้ามาพร้อมกับสามีอีกทั้งผคองกันเดินเข้าไปข้างในคฤหาสน์ไฟริษยาคละคลุ้ง และอนุคนอื่นๆก็ต่างพากันอิฉฉาริษษาทั้งทีจะมารอกันตั้งแต่หัวค่ำแท้ๆ กลับมาโดนแย่งซีนเอาซะได้น่าหมั่นไส้

          "ท่านเจ้าสัวจู้หากท่านทำเช่นนี้ต่อไป อนุภรรยาของท่านอาจจะไม่พอใจข้านะเจ้าค่ะ ข้าไม่อยากมีปัญหา" เสียงหวานใสไพเราะเสนาะหูเอ่ยบอกมือจับอีกฝ่ายเบาบางถูกผคองเดินก้าวย่าง ทำทีหลุบตาลงตีสีหน้าลำบากใจ กลัวจะถูกนางพวกนั้นไม่พอใจ '!!! เขร้ อนุโครตเยอะ อีตาบ้านี่มันบ้ากามแน่ๆเลย เอามือปล่อยข้าเดี๋ยวนี้เลยนะ' ทั้งคำพูดที่แสดงออกไปแตกต่างกับความคิดในใจลิบลับ

          โอ้แม่สาวน้อย ดูสายตานางพวกนั้นสิ ทำอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ทำได้เพียงห่วงแต่ไม่สามารถจะทำอะไรนางได้ ก็เพราะว่านางมีคนคุ้มกะลาหัวอยู่ตรงนี้ไงอีกฝ่ายไปสิเดี๋ยวก็ต้องมีคนมาละลานเชื่อเถอะ

          จู้ไถส่ายหน้าลองอนุของตนมีปัญหาสิ จะได้เจอดี อุตส่าห์พาแม่แมวสาวกลับมาได้ทั้งทีจะปล่อยหลุดได้เยี่ยงไร "แม่นางลี่เซียนอย่าได้คิดเช่นนั้น อนุของข้าไม่คิดเช่นนั้นหรอกพวกนางจะต้องเข้าใจ ในเมื่อเจ้าเกือบถูกคนไม่ดีข่มเหง"

          สบตาบุรุษร่างโปร่งอมยิ้มหวานเสน่ห์ ระหว่างที่คุยกัน หมั่นสบตาอีกคนเป็นระยะๆตามแบบฉบับลิ่วสอนเป๊ะๆ "พูดอย่างนั้นแล้วข้าก็สบายใจขึ้นเองเลยเจ้าค่ะ"

          ชักถูกใจขึ้นเรื่อยๆสตรีว่านอนสอนง่ายสายตาคู่หวานยามสบตาต้องสายตาเขามันดูไร้เดียงสาน่าทะนุถนอม นำร่างเรียวเล็กอรชรมาพักผ่อนที่ห้องรับรองขนาดกว้าง บ่าวในเรือนเข้ามาเตรียมทำความสะอาดห้องเกลี้ยงเกลา "อาจิ้งเจ้าไปนำสาวใช้สี่คนมาช่วยดูแลแม่นางลี่ อย่าให้มีปัญหาเกิดขึ้นระหว่างที่ข้าไปทำงาน"

          "ขอรับนายท่าน" บ่าวรับใช้คนสนิทรับคำสั่งก่อนจะรีบออกไปตามสาวใช้สี่คนมารับใช้แขกสาว

          "...เป็นภาระให้ท่านอีกแล้วกระมัง" เรียกคนใช้มาดูแลตั้งสี่คนเชียวเรอะ! ทำดีหวังผลประโยชน์ชัดๆ เล่นไปตามเกมก่อนรอให้เจ้าสัวจู้ไว้เนื้อเชื่อเนื้อใจ คราวนั้นก็พวกพี่ลิ่วกับพี่ลิ่วคงมาคนเข้ามาจับกุมตัว

          "ไม่ได้เป็นภาระหรือลำบากอะไรหรอก ข้าอยากช่วยเหลือแม่นางก็เท่านั้น จริงสิเดี๋ยวข้าไปทำงานก่อนนะ แล้วจะรีบมาดูแม่นางลี่อีกที ขาดเหลืออันใดบอกสาวใช้ได้" เจ้าสัวลุกขึ้นหลังจากสนทนากันมาสักพัก มีแรงผลักดันในการทำงานต่อจะรีบเคลียร์สะสางงานกลับมาหาดรุณีบุปผาโดยไว

          "เจ้าค่ะ อย่าหักโหมจนเกินไปนะเจ้าคะ" แสดงความเป็นห่วงเป็นใยถ้อยคำหวานเคลือบยาพิษ ชายหนุ่มหันมายกยิ้มก่อนจะเดินกลับออกไป

          เฮ้ออออ กว่าจะกลับออกไปเล่นเอานางเกือบแย่ ต้องทนอยู่ร่วมชายคากับอนุของเขาอีกมากมาย ยี่สิบกว่าคนจากที่นับสายตาผ่านๆมา นี่ถ้าพี่เยี่ยรับอนุมาขนาดนี้มีหวังอิงฮวาอกแตกตายกันพอดีตั้งแต่คนแรก


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2019-11-17 23:52

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ไต้เหมาเวิ่นเฉิง
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ชุดอันนา
วิกผมพิสดาร
มุกอัคคี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x5
x3
x1
x5
x4
x1
x221
x2
x4
x4
x4
x5
x2
x5
x5
x7
x5
x6
x7
x4
x9
x7
x4
x3
x7
x4
x6
x7
x5
x1
x1
x2
x1
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x4
x2
x13
x260
x6
x15
x92
x1436
x237
x46
x1
x4
x3
x1
x8
x1
x1
x60
x16
x26
x6
x9
x6
x1
x3
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x8
x70
x1
x390
x18
x258
x320
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x11
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x15
x270
x47
x1
x54
x24
x2
x2
x27
x15
x172
x225
x154
x32
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x91
x570
x1
x26
x2127
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x234
x32
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2678
x6900
x58
x3200
x131
x197
x6
x21
x129
x62
x1421
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x290
x229
x382
x7
x26
x573
x3145
x15
x114
x280
x1633
x420
x9303
x143
x95
x20
x1938
x3463
x38
x354
x2614
x103
x194
x22
x9999
x19
x13
x74
x3342
x9999
x1841
x65
x257
x2246
x23
x750
x16
x1
x12
x600
x294
x70
x1
x1869
x112
x2072
x255
x1
x2717
x1
x74
x1843
x41
x1
x1280
x323
x181
x247
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x85
x2492
x220
x557
x64
x9999
x910
x7341
x24
x39
x7
x68
x10
x1
x55
x3710
x1150
x56
x835
x529
x1
x11
x3747
x3225
x380
x944
x40
x4688
x2320
x3546
x5455
x2760
x15
x30
x4236
x11
x9999
x2340
x9999
x147
x3
x2389
x3990
x7154
x384
x6600
x7
x8642
x9999
x4800
x2441
x4457
x5691
x5695
x3572
x9231
x212
x7895
x1863
x30
x3952
x53
x883
x3225
x392
x9999
x276
x30
x357
x366
x31
x4974
x129
x2735
x7623
x6791
x9999
x8158
x3184
x163
x1445
x46
x4744
x632
x5051
x9999
x1
x9999
x1647
x2770
x2207
x382
x1
x7031
x931
x5376
x10
x9
x66
x1
x9999
x5384
x462
x3675
x6986
x2728
x2
x52
x7
x656
x2625
x441
x728
x730
x3155
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1652
x5525
x42
x3120
x16
x155
x1309
x30
x980
x2656
x11
x28
x22
x9999
x237
x29
x9999
x35
x29
x1814
x2026
x24
x139
x157
x1426
x965
x29
x78
x553
x4397
x13
x4
x897
x4054
x4886
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x821
x24
x29
x44
x4096
x9
x35
x784
x3772
x9999
x283
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2117
x5685
x9999
x7517
x9392
x132
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x370
x4581
x2299
x2056
x309
x591
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8297
x105
x9882
x9999
x6567
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3753
x4495
x3752
x3778
x9999
x6538
x9999
x4460
x6380
x5534
x9999
x4219
x5795
x4116
x4487
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9574
x1609
x3303
x1737
x9153
x6631
x1005
x1
โพสต์ 2019-11-18 00:09:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-11-18 10:04

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 252
สัญญาจ้าง ลิ่วจิ่ว (6)

          ก๊อกๆๆ

          เสียงเคาะประตูดังขึ้นอิงฮวาพึ่งจะเปิดหน้าต่างรับลมรับแสงรุ่งยามเช้าสดใส แล้วเดินไปเปิดประตูเห็นอนุทั้งสองคนยืนอยู่หน้าห้องจึงเชิญเข้ามาข้างใน "อรุณสวัสดิ์แม่นางข้าอนุสิบสี่ ส่วนนางอนุสิบหกเอาของมาฝากเจ้า พวกข้าทำน้ำแกงมาฝากน่ะ"

           อนุสิบหกยกถ้วยนำแกงวางลงบนโต๊ะ เป็นน้ำแกงสูตรพิเศษที่ใส่ยาถ่ายร้ายแรงลงไป "เจ้ารีบกินซะสิกำลังร้อนๆอยู่เลย"

         รู้สึกว่ามันจะแปลกๆแฮะ อยู่ๆก็เอาน้ำแกงมาให้อย่างนั้นเหรอมีความระแวงสูงยิ้มคลี่แจ่มใส "ขอบคุณเจ้าค่ะ พวกแม่นางพึ่งทำมามิใช่รึ ทานก่อนเลยเจ้าค่ะ…" ดันถ้วยน้ำแกงให้ทั้งสองคนกินก่อน

          "ไม่ดีกว่าจ้า พวกข้าทำมาเยี่ยมเจ้า"

          "อ๊ะ....อะไรกัน น้ำแกงถ้วยมีอะไรหรือเปล่าไฉนเล่าพวกท่านที่เป็นคนทำถึงไม่กล้ากิน" ดันกลับไปอีกรอบ

          "เอ่อ...พวกข้ามีธุระต้องไปอย่างอื่นต่อน่ะ พี่สิบสี่ไปกันเถอะ" อนุสิบสี่และอนุสิบหกรีบแจ้นแทบจะวิ่งออกห้อง ร่างเล็กมองถ้วยน้ำแกงแล้วนำไปเก็บไว้ ยังไม่ทาน ในถ้วยนี้มันต้องผสมอะไรอยู่แน่ๆสีหน้าท่าทางเหงื่อตก พฤติกรรมแปลกๆ

          ยังไม่ทันจะเดินไปปิดประตู ร่างระหงชุดแดงเดินเข้าผลักอก "ลอยหน้าลอยตาอยู่ได้ ไม่กลับไปสักทีล่ะ"

          "เจ้าคะ? แม่นางคืออนุของเจ้าสัวจู้ไม่ใช่รึ มาหาข้ามีธุระอะไรหรือเปล่า" ตั้งแต่เช