ดู: 306|ตอบกลับ: 5

{ เมืองอู๋เว่ย } คฤหาสน์ตระกูลจู้ | คหบดีค้าทองแดง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-11-17 18:56:30 |โหมดอ่าน



คฤหาสน์ตระกูลจู้ 

คหบดีค้าทองแดง



{ เมืองอู๋เว่ย }







คฤหาสน์ตระกูลจู้สืบทอดกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ทวด แต่ก่อนทำมาค้าขายไม่ค่อยดีขึ้นจนกระทั่งมีซินแสเข้ามาจัดวางฮวงจุ้ยใหม่หมดแนะนำให้ประกอบอาชีพเกี่ยวกับแร่จะเสริมดวงชะตาได้ดี


หลังจากทำตามคำแนะนำก็ทำให้ตระกูลจู้กลับมายิ่งใหญ่มีหน้ามีตาอีกครั้ง ค้าทองแดงเป็นหลักจัดหาส่งให้ช่างตีเหล็กทั่วเหลียงโจวเหนือ





เจ้าบ้าน

จู้ ไถ

อุปนิสัย : ชอบสตรีอ้อนแอ้นอรชรอ่อนแอ่เป็นที่สุดราวกับบุรุษที่เกิดมาเพื่อปกป้องสาวงาม ฝักใฝ่ในอำนาจ หนึ่งในเอเจ้นท์พรรคภูติทมิฬลมดำ




จู้ เฉิงเฉิง

บุตรชายคนโต


อุปนิสัย : บุตรชายคนโตตระกูลจู้ผู้มีอนาคตไกล สติปัญญาเฉลียวฉลาดแต่ไม่ค่อยนำออกใช้ ชื่นชอบสะสมแร่หายาก รักความสะดวกสบาย เบื่อหน่ายเหล่าอนุภรรยาบิดาที่ชอบประจบประแจงน่ารำคาญ บางทีก็สงสัยทำไมบิดาถึงชอบหาสตรีเข้าจวนเพิ่มทุกวี่ทุกวัน



 




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

365

กระทู้

2622

โพสต์

70หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115463851
เงินตำลึง
1999662048
ชื่อเสียง
305815
ความหิว
3485

ตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
15059
ความชั่ว
10716
ความโหด
29614
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-11-17 23:03:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 251
สัญญาจ้าง ลิ่วจิ่ว (5)

          "เกือบลืมซะสนิทข้าลี่เซียน ไม่ทราบว่าคุณชายชื่ออะไรหรือเปล่าคะเป็นผู้มีพระคุณของข้าทั้งทีอยากจะทราบชื่อเสียงเรียงนามของท่าน" สุดท้ายก็สามารถขึ้นมาบนรถมาได้อย่างง่ายดายแต่มันก็เปลืองเนื้อเปลืองตัว

          "ลี่เซียน...นางฟ้าแสนสวยเป็นชื่อที่เหมาะกับแม่นางนักขอรับ ข้ามีนามว่าจู้ไถเป็นเจ้าสัวคหบดีค้าทองแดง" แนะนำตัวกลับมักชอบวางท่าทีดูใหญ่โต ฝักใฝ่ในอำนาจ ตระกูลร่ำรวยเงินทองอยู่สบายได้ทั้งชาติ ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่พอ อยากที่จะมีอะไรที่มากกว่านี้ ความต้องการในอำนาจมาก

          รถม้าคันหรูขับมาจอดถึงด้านหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ภายในเมืองอู๋เว่ย ประตูทางเข้ามีสตรีมากมายมายืนรอกันแต่งตัวประทินโฉมประชันความงดงามครบเครื่อง ทุกคนล้วนเป็นอนุจู้ไถนับยี่สิบกว่าคน ร่ำรวยเงินทองเพียบพร้อมด้วยอิสตรี

          "ท่านพี่กลับมาแล้ว" กระดี๊กระด๊ากันยกใหญ่ วันนี้ใครจะได้รับความดีความชอบโดนเรียกปรนนิบัติรับใช้

          ทว่าทุกอย่างกับผิดพลาดเมื่อจู่ๆ บุรุษร่างโปร่งพาร่างเล็กลงรถม้าผคองอยู่ไม่ห่างกาย ไม่มีท่าทีสนใจอนุที่มารอรับแต่อย่างใด มีหันมาทักทายบ้าง "คงมารอข้าตั้งนาน ขอบคุณน้องหญิงทุกคนกลับเข้าไปพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะให้อาจิ้งนำเงินไปให้จับจ่ายซื้อของที่อยากได้" สปอร์ตใจดีเปย์หนักไม่อั้น

          "เจ้าค่ะท่านพี่" อนุผสานเสียงกันเตรียมเดินแยกย้ายออกไป อนุหนึ่งเบะปากกรอกตามองบนอยู่ข้างหน้าหลังสามีเดินผ่านไปพร้อมชะนีคนอื่น 'นังนี่เป็นใครอีก' ต้องทนอยู่ร่วมใช้สามีร่วมกับสตรีเป็นโขยง

          'นางแพศยามาแย่งความสนใจจากท่านพี่อีกแล้ว! มันน่านัก' อนุคนแรกที่เห็นดรุณีบุปผาเดินเข้ามาพร้อมกับสามีอีกทั้งผคองกันเดินเข้าไปข้างในคฤหาสน์ไฟริษยาคละคลุ้ง และอนุคนอื่นๆก็ต่างพากันอิฉฉาริษษาทั้งทีจะมารอกันตั้งแต่หัวค่ำแท้ๆ กลับมาโดนแย่งซีนเอาซะได้น่าหมั่นไส้

          "ท่านเจ้าสัวจู้หากท่านทำเช่นนี้ต่อไป อนุภรรยาของท่านอาจจะไม่พอใจข้านะเจ้าค่ะ ข้าไม่อยากมีปัญหา" เสียงหวานใสไพเราะเสนาะหูเอ่ยบอกมือจับอีกฝ่ายเบาบางถูกผคองเดินก้าวย่าง ทำทีหลุบตาลงตีสีหน้าลำบากใจ กลัวจะถูกนางพวกนั้นไม่พอใจ '!!! เขร้ อนุโครตเยอะ อีตาบ้านี่มันบ้ากามแน่ๆเลย เอามือปล่อยข้าเดี๋ยวนี้เลยนะ' ทั้งคำพูดที่แสดงออกไปแตกต่างกับความคิดในใจลิบลับ

          โอ้แม่สาวน้อย ดูสายตานางพวกนั้นสิ ทำอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ทำได้เพียงห่วงแต่ไม่สามารถจะทำอะไรนางได้ ก็เพราะว่านางมีคนคุ้มกะลาหัวอยู่ตรงนี้ไงอีกฝ่ายไปสิเดี๋ยวก็ต้องมีคนมาละลานเชื่อเถอะ

          จู้ไถส่ายหน้าลองอนุของตนมีปัญหาสิ จะได้เจอดี อุตส่าห์พาแม่แมวสาวกลับมาได้ทั้งทีจะปล่อยหลุดได้เยี่ยงไร "แม่นางลี่เซียนอย่าได้คิดเช่นนั้น อนุของข้าไม่คิดเช่นนั้นหรอกพวกนางจะต้องเข้าใจ ในเมื่อเจ้าเกือบถูกคนไม่ดีข่มเหง"

          สบตาบุรุษร่างโปร่งอมยิ้มหวานเสน่ห์ ระหว่างที่คุยกัน หมั่นสบตาอีกคนเป็นระยะๆตามแบบฉบับลิ่วสอนเป๊ะๆ "พูดอย่างนั้นแล้วข้าก็สบายใจขึ้นเองเลยเจ้าค่ะ"

          ชักถูกใจขึ้นเรื่อยๆสตรีว่านอนสอนง่ายสายตาคู่หวานยามสบตาต้องสายตาเขามันดูไร้เดียงสาน่าทะนุถนอม นำร่างเรียวเล็กอรชรมาพักผ่อนที่ห้องรับรองขนาดกว้าง บ่าวในเรือนเข้ามาเตรียมทำความสะอาดห้องเกลี้ยงเกลา "อาจิ้งเจ้าไปนำสาวใช้สี่คนมาช่วยดูแลแม่นางลี่ อย่าให้มีปัญหาเกิดขึ้นระหว่างที่ข้าไปทำงาน"

          "ขอรับนายท่าน" บ่าวรับใช้คนสนิทรับคำสั่งก่อนจะรีบออกไปตามสาวใช้สี่คนมารับใช้แขกสาว

          "...เป็นภาระให้ท่านอีกแล้วกระมัง" เรียกคนใช้มาดูแลตั้งสี่คนเชียวเรอะ! ทำดีหวังผลประโยชน์ชัดๆ เล่นไปตามเกมก่อนรอให้เจ้าสัวจู้ไว้เนื้อเชื่อเนื้อใจ คราวนั้นก็พวกพี่ลิ่วกับพี่ลิ่วคงมาคนเข้ามาจับกุมตัว

          "ไม่ได้เป็นภาระหรือลำบากอะไรหรอก ข้าอยากช่วยเหลือแม่นางก็เท่านั้น จริงสิเดี๋ยวข้าไปทำงานก่อนนะ แล้วจะรีบมาดูแม่นางลี่อีกที ขาดเหลืออันใดบอกสาวใช้ได้" เจ้าสัวลุกขึ้นหลังจากสนทนากันมาสักพัก มีแรงผลักดันในการทำงานต่อจะรีบเคลียร์สะสางงานกลับมาหาดรุณีบุปผาโดยไว

          "เจ้าค่ะ อย่าหักโหมจนเกินไปนะเจ้าคะ" แสดงความเป็นห่วงเป็นใยถ้อยคำหวานเคลือบยาพิษ ชายหนุ่มหันมายกยิ้มก่อนจะเดินกลับออกไป

          เฮ้ออออ กว่าจะกลับออกไปเล่นเอานางเกือบแย่ ต้องทนอยู่ร่วมชายคากับอนุของเขาอีกมากมาย ยี่สิบกว่าคนจากที่นับสายตาผ่านๆมา นี่ถ้าพี่เยี่ยรับอนุมาขนาดนี้มีหวังอิงฮวาอกแตกตายกันพอดีตั้งแต่คนแรก


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2019-11-17 23:52

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หยดน้ำจอมปีศาจ
สุรากู่หลันหลาง
ผ้าปิดปากสีม่วง
แส้เก้าหาง
ฮิปโป
เกราะจิ่นเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x8
x1
x1
x1
x2
x1
x5
x106
x2
x2
x27
x885
x129
x26
x1
x2
x3
x1
x5
x1
x1
x60
x7
x21
x1
x6
x6
x1
x2
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x4
x72
x1
x255
x5
x168
x270
x6
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x20
x2
x2
x26
x15
x172
x175
x154
x23
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x16
x14
x64
x570
x1
x26
x2096
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x225
x32
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2538
x6900
x53
x3200
x158
x197
x5
x21
x113
x60
x1387
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x271
x224
x382
x5
x26
x566
x3140
x14
x107
x268
x1633
x420
x9303
x141
x93
x20
x1936
x3463
x31
x390
x2609
x99
x193
x19
x9999
x15
x14
x71
x3336
x9999
x1836
x58
x254
x2241
x19
x748
x16
x1
x12
x595
x293
x26
x1
x1869
x112
x2069
x255
x1
x2714
x1
x67
x1843
x42
x1
x1280
x323
x144
x184
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x83
x2440
x220
x440
x64
x9999
x671
x6011
x24
x24
x4
x61
x10
x1
x54
x3710
x846
x36
x715
x480
x1
x11
x3692
x3225
x380
x944
x36
x4683
x2220
x3266
x4955
x2660
x15
x30
x4196
x11
x9999
x2340
x9999
x145
x3
x1985
x3890
x6264
x322
x6600
x6
x7267
x9999
x4710
x2246
x4415
x5669
x5635
x3562
x7986
x192
x7095
x1863
x30
x3887
x49
x883
x3218
x9392
x9999
x246
x25
x352
x310
x31
x4704
x126
x2535
x7012
x6751
x9999
x6287
x2778
x163
x1400
x35
x4210
x606
x5051
x9999
x1
x9874
x1522
x2770
x2103
x382
x1
x6851
x699
x5170
x10
x9
x62
x1
x9999
x3526
x412
x3671
x6742
x2726
x2
x51
x5
x639
x2620
x597
x717
x646
x3142
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1646
x5525
x43
x3120
x16
x104
x1249
x30
x660
x2656
x11
x26
x20
x9999
x237
x25
x9999
x34
x29
x1740
x1887
x24
x139
x157
x1248
x965
x28
x73
x629
x4173
x13
x4
x847
x4054
x4846
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x817
x24
x29
x39
x3672
x9
x35
x784
x3662
x9999
x279
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x1935
x5685
x9999
x7517
x9392
x442
x9096
x7941
x289
x58
x1
x110
x369
x4581
x2155
x2028
x295
x588
x38
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8201
x105
x8481
x9999
x6476
x9999
x9999
x6368
x9999
x9999
x9999
x9999
x3253
x4493
x3752
x3778
x9999
x6528
x9999
x4360
x6196
x5534
x9999
x4131
x5395
x4116
x4447
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9554
x1463
x3103
x1661
x9153
x6213
x978
x1

365

กระทู้

2622

โพสต์

70หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115463851
เงินตำลึง
1999662048
ชื่อเสียง
305815
ความหิว
3485

ตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
15059
ความชั่ว
10716
ความโหด
29614
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-11-18 00:09:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-11-18 10:04

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 252
สัญญาจ้าง ลิ่วจิ่ว (6)

          ก๊อกๆๆ

          เสียงเคาะประตูดังขึ้นอิงฮวาพึ่งจะเปิดหน้าต่างรับลมรับแสงรุ่งยามเช้าสดใส แล้วเดินไปเปิดประตูเห็นอนุทั้งสองคนยืนอยู่หน้าห้องจึงเชิญเข้ามาข้างใน "อรุณสวัสดิ์แม่นางข้าอนุสิบสี่ ส่วนนางอนุสิบหกเอาของมาฝากเจ้า พวกข้าทำน้ำแกงมาฝากน่ะ"

           อนุสิบหกยกถ้วยนำแกงวางลงบนโต๊ะ เป็นน้ำแกงสูตรพิเศษที่ใส่ยาถ่ายร้ายแรงลงไป "เจ้ารีบกินซะสิกำลังร้อนๆอยู่เลย"

         รู้สึกว่ามันจะแปลกๆแฮะ อยู่ๆก็เอาน้ำแกงมาให้อย่างนั้นเหรอมีความระแวงสูงยิ้มคลี่แจ่มใส "ขอบคุณเจ้าค่ะ พวกแม่นางพึ่งทำมามิใช่รึ ทานก่อนเลยเจ้าค่ะ…" ดันถ้วยน้ำแกงให้ทั้งสองคนกินก่อน

          "ไม่ดีกว่าจ้า พวกข้าทำมาเยี่ยมเจ้า"

          "อ๊ะ....อะไรกัน น้ำแกงถ้วยมีอะไรหรือเปล่าไฉนเล่าพวกท่านที่เป็นคนทำถึงไม่กล้ากิน" ดันกลับไปอีกรอบ

          "เอ่อ...พวกข้ามีธุระต้องไปอย่างอื่นต่อน่ะ พี่สิบสี่ไปกันเถอะ" อนุสิบสี่และอนุสิบหกรีบแจ้นแทบจะวิ่งออกห้อง ร่างเล็กมองถ้วยน้ำแกงแล้วนำไปเก็บไว้ ยังไม่ทาน ในถ้วยนี้มันต้องผสมอะไรอยู่แน่ๆสีหน้าท่าทางเหงื่อตก พฤติกรรมแปลกๆ

          ยังไม่ทันจะเดินไปปิดประตู ร่างระหงชุดแดงเดินเข้าผลักอก "ลอยหน้าลอยตาอยู่ได้ ไม่กลับไปสักทีล่ะ"

          "เจ้าคะ? แม่นางคืออนุของเจ้าสัวจู้ไม่ใช่รึ มาหาข้ามีธุระอะไรหรือเปล่า" ตั้งแต่เช้ามานี้ก็มีคนเข้ามาเยี่ยมเยียนถึงสามคนด้วยกัน

          "ข้าอนุสิบเก้า หึ...ทำไมคนอย่างข้าจะมีธุระหรือไม่มีธุระกับเจ้า...จะเข้ามาดูหน้าหญิงสาวหน้าไม่อายไม่ได้รึกระไร นางจิ้งจอกกล้าดียังไงมายั่วยวนท่านพี่ของข้า คิดว่าไม่รู้แผนตื้นของแกหรอจะทำเป็นมาอ่อยให้เขาสนใจใช่ไหม แผนแค่นี้ข้ารู้ทันหรอกย่ะ" อนุสิบเก้าเท้าเอวยืนชี้นิ้วจิกกัดด่ากราดหญิงสาวน่าไม่อายที่เข้ามาอยู่อาศัยในบ้านบุรุษอื่นทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน

          "ข้าไม่ได้ยั่นยวนอันใดเจ้าสัวเลยนะ ข้าแค่ถูกรังแกจากโจรแล้ววิ่งไปขอความช่วยเหลือจากคนแถวนั้น บังเอิญว่าคนที่ผ่านมาเป็นเจ้าสัวจู้ ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ" สงบสติอารมณ์ตอบกลับไปอย่างเรียบง่าย ไม่คิดว่าจะโดนดูถูกด่าทอว่าร้ายแต่ก็พอทำใจอยู่แล้ว ว่ามันจะต้องโดนแน่ๆ ฮือออออ อยากจะร้องไห้

          "ตอแหล! หากเจ้าไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่นก็กลับไปซะสิ ตอนนี้ได้ยิ่งดี มาอยู่บ้านบุรุษที่มีเมียแล้วหน้าไม่อายจริงๆ"

          "ไม่กลับเจ้าค่ะ แม่นางเป็นอนุภรรยามิใช่เจ้าบ้าน ข้าไม่ฟังคำสั่งของเจ้าหรอก" ถึงอย่างไรก็ยืนกรานที่จะไม่กลับไปง่ายๆตอนนี้เข้ามาได้ถึงข้างในทั้งทีจะให้กลับออกไปตอนนี้เนี่ยนะ มันไม่ตลกเลยกว่าจะวางแผนการให้เขาพาขึ้นรถม้า แล้วก็ต้องสร้างสตอรี่นู่นนี่นั่น จะให้กลับออกไปตอนนี้หรอฝันไปเถอะเฟ้ย

          ร่างระหงเดินเข้ามาใกล้ๆใบหน้าโมโหขั้นสุดพร้อมวีนแตก "คิดอยู่แล้วไม่มีผิด อยากจะเป็นเมียท่านพี่อีกคนสินะ อย่างนี้มันต้องตบสั่งสอน!!!" อนุสิบเก้าตบคนตรงหน้าสุดแรง อารมณ์ขุ่นเคืองเดือดดาลต้องตบให้หายแค้น เตรียมจะตบอีกรอบ

          อิงฮวาน้อยโดนตบแก้มๆเข้าแก้มขวา ร่างกายบอบบางจนมีรอยแดงขึ้นแก้มนวลขาว ตะโกนร้องแหกปากเสียงดัง ถ้าอย่างนั้นก็คงจะต้องเล่นไปตามบทเรียกร้องความสงสารคะแนนนางเอก "กรี๊ดดดดดดดดดดด อย่าทำร้ายข้าเลย ข้ากลัวแล้ว อนุสิบเก้าอย่าทำร้ายข้าเลยเจ้าค่ะ กรี๊ดดดดดดด!!!!!!!" เสียงกรีดร้องดังร้องให้คนในคฤหาสน์ได้ยินทั่วกัน

          "หยุดส่งเสียงเดี๋ยวนี้!!!"

          "อนุสิบเก้าอย่าตบตีข้าเลย ฮือๆๆ...ฮื้อๆๆๆ" ใบหน้าหวานน้ำตาลไหลอาบพวงแก้ม

          เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังเหล่าสาวรับใช้ทั้งสี่คนรีบเปิดประตูเข้ามาทันที คนอื่นๆก็วิ่งมามุงดูเกิดอะไรขึ้น หรือแม้กระทั่งบุตรชายคนโตต้องรีบมาดูเผื่อมีเหตุการณ์ไม่สู้ดีขึ้น "เอะอะเสียงดังโวยวายอะไรกัน แล้วนั้นแขกท่านพ่อมิใช้รึ เจ้าทำอะไรนาง" จู้เฉิงเฉิงปรากฎตัวขึ้นต่อหน้า

          "ข้า...ข้า…ข้าไม่ผิด!!! ก็นางนี่มันแพศยา" อนุสิบเก้าแทบทำอะไรต่อไม่ถูกไม่นึกว่าจะเรื่องราวบานปลายขนาดนี้ ตบสั่งสอนแค่นี้ทำมาเป็นร้องดังลั่นราวกับถูกเชือด

          มือเล็กนุ่มนิ่มจับแก้มขวาที่มีรอยแดงเดินเข้ามาหาดั่งลูกนกน้อยโดนรังแก "ฮือๆๆ...ข้าไม่ได้ทำอะไรเลยเจ้าค่ะคุณชาย อยู่ดีๆอนุสิบเก้าก็เข้ามาด่าทอข้าสาระพัด ด่าว่าข้ามาอ่อยบิดาท่านทั้งที่มันมิใช่ความจริง ข้าถูกเกือบถูกพวกโจรข่มเหงแท้ๆ ได้เจ้าสัวจู้ช่วยเหลือไว้นับว่าเป็นบุญคุณ ไม่คิดว่าอนุสิบเก้าจะให้ร้ายกันถึงเพียงนี้" น้ำเสียงหวานดั่วแก้วใสเอ่ยบอกกับทุกคนภายในห้องและนอกห้องที่ให้ความสนใจ

           จู้เฉิงเฉิงมองดรุณีน้อยดูบอบบางใสซื่อบริสุทธิ์ไม่เห็นจะมีมารยาหญิงตรงไหน ก่อนแสดงความเป็นสุภาพบุรุษออกโรงปกป้อง "เรื่องนี้ข้าจะให้คนไปแจกให้ท่านพ่อรับทราบ แม่นางไม่ต้องเป็นห่วงจะไม่มีใครรังแกเจ้าได้อีก"

          อนุคนอื่นๆที่เห็นเหตุการณ์พากันคิดเพิ่มเติม นิสัยผู้หญิงที่ชอบแย่งชิงความเป็นหนึ่งเลิ่กลั่กกันไปตามๆกัน 'หนอย เข้าหาทั้งท่านพี่ทั้งลูกชาย' แต่ก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรลงไป เรื่องราวในวันนี้ถูกส่งรายงานถึงเจ้าสัวจู้ให้ทราบ

          "ขาดเหลืออะไรแจ้งได้ขอรับ เหลือวันนี้ข้าช่วยแสดงความเป็นธรรมแก่แม่นางเอง เช่นนั้นข้าขอตัว" ร่างสูงบอบน้อมรับความผิดที่เกิดขึ้นในจวน ที่ไม่อาจดูแลแขกของบิดาได้จนเกิดเรื่องใหญ่โต

         "คุณชายจู้กล้าวเช่นนั้นข้าก็คลายกังวลใจ" คนอื่นๆที่มามุงดูก็ต่างแยกย้ายพากันออกไป สาวใช้ทั้งสี่คนเข้ามาปฏิบัติดูแลไม่ให้มีเหตุการณ์เกิดขึ้นอีก ไม่อย่างนั้นก็จะโดนนายท่านเล่นงานทีหลังพี่ไม่สามารถดูแลปล่อยให้อนุเข้ามาระราน อิงฮวามองแผ่นหลังร่างสูงที่เดินไป คำพูดของเขานั้นดูจริงใจแตกต่างจากบิดาราวฟ้ากับเหว บุรุษผู้นี้คงเป็นคนดีมีคุณธรรมแย่หน่อยตรงบิดาสมคบคิดกับพรรคมาร

          ค่ำคืนนั้นเจ้าสัวหนุ่มรีบกลับมาปลอบโยนแมวสาวให้หายหวาดกลัวตีเนียนกอดปลอบหลอกแต๊ะอั๋ง "แม่นางลี่เซียนอย่าได้ถือโทษ ไม่เป็นไรนะๆ ข้ากักบริเวณนางแล้ว ขวัญเอ๋ยขวัญมา" พอกลับมาจากงานก็เข้ามาหาดรุณีบุปผาทันทีตอนได้ข่าวนางถูกอนุสิบเก้าทำร้ายโกรธเป็นฟื้นเป็นไฟแต่ก็ไม่ทำอะไรแรง อนุสิบเก้าก็ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียคนหนึ่ง จึงเพียงแค่กักบริเวณไม่ก่อเรื่องแทน

          อิงฮวาซุกอยู่ในอ้อมกอดเบียดกายระยะประชิดสร้างสานสัมพันธ์ "ขอบคุณท่านที่คอยช่วยเหลือ"

          แอบเลียปากสูดดมกายสาวน้อยเส้นผมสีดำขลับเงางาม "คืนนี้ให้ข้านอนอยู่เป็นเพื่อนเจ้าไหม เจ้าอาจยังไม่คุ้นชินที่นี่"

          "...ไม่เป็นการรบกวน ข้าขอให้ท่านนอนเป็นเพื่อนข้าสักคืนอยู่สนทนาพาทีกัน ท่านพึ่งทำงานมากก็ปลีกตัวมาหาข้าเลย ให้ข้าช่วยทำให้ท่านผ่อนคลายนะเจ้าคะ"

          งัดกลยุทธที่ร่ำเรียนมารยาทหญิงนำออกมาใช้ เจ้าสัวจู้ไถเรียกคนรับใช้นำอาหารกับสุราเข้านั่งดื่มกินกับอิงฮวา นางจึงจำต้องเมามายมอมเหล้าอีกฝ่ายอยู่นาน ส่งเสียงหวานครางควรญให้ติดหูืกระซิบกระซาบแนบกายจนทั่งฤทธิ์เหล้าที่ดื่มเยอะหลายไหทำให้คนที่ตอนแรกจะมอมเหล้านางกลับหม้ดสติลงซะก่อน คุคุคุ

          "เฮ้อ! กว่าจะหมดสติ" ถอนหายใจลุกขึ้นสะบัดชายเสื้อมองอีกฝ่ายรับผ่านหางตา เพื่อไม่เปลืองตัวไปมากกว่านี้เห็นทีต้องเล่นละครจัดฉากอีกตามเคย ชิชะ ช่วยไม่ได้อยากบ้ากามดีนักก็ต้องเจอแบบนี้ มือเล็กนุ่มนิ่มดึงสายรัดเอวบุรุษร่างโปร่งซึ่งหลับหมดสติไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวจะโดนทำอะไรต่อมิอะไร คิกคิกๆๆ เปลื้องผ้าจนหมดเปลือกโยนลงไปกองข้างล่างถอนกางชั้นในออกจนเห็นสิ่งที่มีเหมือนพี่เยี่ย "....งูตัวนี้ไม่น่ากลัวเหมือนของพี่เยี่ย" ขนาดของมันช่างแตกต่าง

          กระจัดกระจายข้าวของในห้องให้ดูดุเด็ดเผ็ชมันส์ประหนึ่งผ่านสมรภูมิรบ ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ หยิบไหบรรจุเลือดมนุษย์ลงหยดบนเตียง เคล็ด(ไม่)ลับพี่ลิ่วบอกว่าให้ใช้เลือดหยดเสริม จะได้ดูเหมือนว่ามีอะไรกันแล้วจนเยื่อพรหมจรรย์ขาด เสื้อผ้าหน้าผมต้องยุ่งเหยิง ถึงขนาดลงทุนลงแรงบีบคอขาวให้เกิดเป็นแดงจ้ำๆ ก้มลงดูดเม้มตามไหล่ๆแสดงเองเล่นเอง ถุงเครื่องหอมดอกอิงฮวามาละเลงทั่วตัวอีกคนจำกลิ่น ยิ่งมีกลิ่นหนักเท่าใดยิ่งดี

          เอาล่ะ ถึงตาดรุณีถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ของตัวเองนำไปกองลงรวมกับของเสื้อผ้าเจ้าสัว เหลือเอี๊ยมขาวบางปกปิดกาย เทสุรามาครึ่งฝ่ามือลูบๆตัวให้มีกลิ่นเหล้าติด ก่อนจะดึงผ้าห่มพันตัวไว้นอนข้างๆเขา เดี๋ยวรุ่งเช้าค่อยดำเนินรุกฆากต่อ ไหสุรากองกระจายอยู่รอบข้าง

          รุ่งเช้าวันใหม่อิงฮวาเด้งตัวตื่นนอน ขยี้ตาแรงๆจนเกิดรอยช้ำแดง ดึงผ้าห่มคลุมปกปิดเรืองร่างขาวร้องห่มร้องไห้ "ฮือๆ...ฮือๆๆ ฮือๆๆๆ" น้ำเสียงหวานร้องไห้อยู่บนเตียงข้างๆกับชายหนุ่มนอนไม่รู้เรื่องรู้ราว

          จู้ไถสะลึมสะลือลืมตาตื่นได้ยินเสียงร้องไห้ซมซานก่อนที่จะพบว่าสตรีข้างกายยกผ้าห่มปิดบังหยาดคราบน้ำตาอาบแก้ม "แม่นางลี่เซียน…." ก้มลงมองตนเองเสื้อผ้ากองอยู่บนพื้นตรงนั้นมีเสื้อผ้าลี่เซียนกองอยู่ด้วยกัน จำได้ว่าเมื่อคืนดื่มเหล้าหนักมากจนแทบไม่ได้สติเสียงครางระรื่นหูชื่อเขาตราตรึงอยู่ในห้วงภวังค์

          "ฮือๆ ฮ...ฮือๆๆๆ เมื่อคืนท่านพรากความบริสุทธิ์แรกของข้าไป มิหนำซ้ำข่มเหงรังแกข้าทั้งค่ำคืน โอ๊ย...เจ็บ ฮืออออ" ปิดหน้าร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายเรียกคะแนนสงสารส่งดาเมจรัวๆ "หากบิดาข้ารู้เรื่องนี้ เขาต้องเฆี่ยนข้าตายเป็นแน่"

          รีบเข้ามาปลอบโยนมองรอบห้องข้าวของกระจัดกระจาย เลือดพรหมจรรย์หยดเป็นคราบบนผ้า เขาพรากความบริสุทธิ์และได้ร่วมรักกับนางจริงๆสินะ "ข้าจะรับผิดชอบเจ้าเองลี่เอ๋อร์ เราสองหลับนอนร่วมรักแล้วก็เท่ากับเป็นผัวเมียกัน" มือกร้านลูบแก้มเช็คคราบน้ำตา มองผิวพรรณขาวเนียนละเอียดไหลมีรอยแดงจ้ำๆบนคอก็มีรอยแดง สงสัยเมื่อคืนเมามายจัดหนัก กลิ่นเหล้าผสมกลิ่นกายของนางยั่วยวนใจ

          "หากข้าเข้ามาที่นี่อนุของท่านคงด่าทอว่าร้ายกันไม่ซ้ำแต่ละวัน ข้าเป็นสตรีอ่อนแอไม่อาจจะทนสู้รบปรบมือกับความริษยาจงเกลียดจงชังได้หรอก" ค่อยลุกจากเตียงขึ้นอย่างเชื่องช้าทำราวกับปวดหน่วงช่วงล่างหนัก "ท่านเจ้าสัวอยากรับผิดชอบข้าด้วยใจจริง ท่านต้องไปคุยกับพ่อแม่ข้าหารือก่อนกระมัง ฮือๆๆ ท่านเป็นเจ้าสัวผู้มั่งคั่งย่อมมีสตรีมากมายให้เชยชม หากท่านไม่อยากรับผิดชอบแล้วให้ข้าลืมเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อย่อมได้เจ้าค่ะ" ทิ้งถ้ายประโยคเศร้าสะเทือนใจปาดน้ำตาเดินกลับเข้าห้องอาบน้ำ ชำระล้างร่างกายคราบโสมมปลอมๆ

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +20 ความชั่ว +20 ความโหด โพสต์ 2019-11-18 12:54
ขอมอบโล่ห์ประกาศเกียรติคุณราวัลออสก้าร์แก่อิงฮวา---------------  โพสต์ 2019-11-18 12:22
คุณได้รับ --15 คุณธรรม โพสต์ 2019-11-18 12:21
คุณได้รับ +5 คุณธรรม +15 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-11-18 12:21
คุณได้รับ --3 คุณธรรม โพสต์ 2019-11-18 00:52

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -47 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -47 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หยดน้ำจอมปีศาจ
สุรากู่หลันหลาง
ผ้าปิดปากสีม่วง
แส้เก้าหาง
ฮิปโป
เกราะจิ่นเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x8
x1
x1
x1
x2
x1
x5
x106
x2
x2
x27
x885
x129
x26
x1
x2
x3
x1
x5
x1
x1
x60
x7
x21
x1
x6
x6
x1
x2
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x4
x72
x1
x255
x5
x168
x270
x6
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1