ดู: 89|ตอบกลับ: 1

{ แคว้นซูเล่อ } โรงอาบน้ำพีคากูนัส

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-11-1 21:31:00 |โหมดอ่าน






 โรงอาบน้ำพีคากูนัส

{ แคว้นซูเล่อ }



โรงอาบน้ำพีคากูนัส 

โรงอาบน้ำสาธารณะของแคว้นซูเล่อ
ได้รับการสนับสนุนโดยท่านข่านเมื่อหกเดือนก่อน
ท่านข่านเฉินผานได้ติดต่อไปยังหมู่บ้านโรมัน
จนได้พบเจอกับ "ลูมิดัส โพรไลอุส" สถาปนิกเก่าจากกรุงโรม
ก่อนเขาผันตัวเป็นพ่อค้าธรรมดาในหมู่บ้านหลังมาถึง
เขาเห็นงานเก่าที่เคยทำมา ก่อนอาสาร่วมลงทุนในซูเล่อ
เพื่อเปิดกิจการเก่าที่เคยทำในยูเดีย

การก่อสร้างเป็นไปอย่างราบรื่น
ได้รับความช่วยเหลือจากแรงงานชาวซูเล่อ
โรงอาบน้ำถูกเปิดขึ้นอย่างเป็นทางได้สี่เดือน กลายเป็นอีกสถานที่
ของชาวซูเล่อที่จะมาคบค้าสมาคมสนทนาธุรกิจพร้อมแช่น้ำอุ่นสบายๆ




ชื่อกิจการ : โรงอาบน้ำพีคากูนัส
เจ้าของกิจการ : ลูมิดัส โพรไลอุส
เวลาเปิดบริการ : ตลอดวันตลอดคืน
ประเภทร้าน : บริการห้องอาบน้ำรวมที่แสนผ่อนคลายและ
อุ่นสบายให้กับชาวซูเล่อและนักท่องเที่ยวที่แวะเวียนมาที่นี่

ประทับตราโดย: ข่านแห่งซูเล่อ



1248

กระทู้

4436

โพสต์

62หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1913758
เงินตำลึง
241585
ชื่อเสียง
268377
ความหิว
2573

ใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
24340
ความชั่ว
8457
ความโหด
52076
ห่านฟ้า
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-11-2 19:24:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-11-4 20:51


สตรีดำนาท้าแดดท้าลม
1625
อยากมาอาบน้ำด้วยกันไหม
           เข้าถึงช่วงเย็นกว่าจะเดินหมากเสร็จ หลิงหลานและพี่สาวแม่ทัพยังคงไม่ง่วงทำให้ออกมาดูดาวที่หน้าเรือน ฟ้าเปิดให้เห็นดวงดาวส่องสว่างกระจ่างใส ผืนนภาดุจหยดหมึกด้านนอกมีเสียงคึกคักของเหล่าาชาวบ้านที่ยังไม่หลับไม่นอน พ่อบ้านยกน้ำชามาให้น่าเสียดายว่าทางเดินยังซ่อมแซมไม่เสร็จ สตรีผมเงินมีท่าทีเกรงอกเกรงใจอย่างเห็นได้ชัด ตู๋กู่ซินอี้ทราบดีว่าอีกฝ่ายทำงานมาเหน็ดเหนื่อยทั้งวันคงจะเหนียวตัวแย่แล้ว จึงชวนน้องสาวให้ไปยังสถานที่หนึ่งด้วยกัน

          “เจ้าคงยังไม่ง่วงกระมั้ง? ในแคว้นเรามีกิจการหนึ่งพึ่งเปิดใหม่กำลังเป็นที่นิยมทีเดียว หากสนใจล่ะก็อากาศอบอ้าวแบบนี้ น่าจะลองไปดูสักหนว่าอย่างไร?” อมยิ้มถามแม่ลูกแกะน้อยด้านข้าง บนโต๊ะม้าหินกระดานหมากเก็บไปแล้วเหลือแต่ขนมและน้ำชารสนุ่มละมุน

          “เอ๋? กิจการใดหรือเจ้าคะพี่สาว เมื่อตอนกลางวันเดินผ่านเห็นร้านรวงมากมายข้ายังไม่ทันได้อ่านป้าย มัวแต่สนทนาเพลินๆ” ร่างเน่งน้อยนั่งเท้าคางกับโต๊ะ สองแก้มกลมขยับไปตามรอบการเคี้ยวขนมฝูอวิ๋น เมื่อไม่มีคนนอกอยู่นางวางตัวตามสบายยิ่ง ของอย่างมารยาทน่ะเก็บไว้ให้คนอื่นดูเถอะ “แต่นี่ก็ดึกมากแล้วยังมีเปิดรอลูกค้าอยู่อีก แปลกจัง”

           คงเพราะทราบว่าอีกฝ่ายต้องสงสัยเรื่องนี้ แม่ทัพหญิงจิบชาอึกหนึง่ค่อยอธิบาย “คิก มาด้วยกันเดี๋ยวก็รู้ สถานที่แบบนี้เหมาะนักล่ะเปิดตอนช่วงคนอยากผ่อนคลาย เช่นนั้นขอชวนท่านเหยียนไปด้วยเลยพร้อมกัน”

           บุรุษผมขาวเก็บรูปสลักไม้แล้วพยักหน้ารับ “ข้าแล้วแต่หลานเอ๋อร์หากนางอยากไป ก็จะไปด้วย”

           เนตรกวางคู่หวานหลบตาทั้งสองฝ่าย ทั้งแววหยอกเย้าของพี่สาว และแววตาสื่อความนัยของสามี ไม่เอ่ยยังพอว่า เมื่อเจ้าบ้านเอ่ยหลิงหลานก็ค้านไม่ออกขึ้นมาทันใด

           สถานที่ในหัวเรื่องฟังว่าอยู่ไม่ไกลเท่าใดนักทั้งสามจึงเดินออกมาโดยไม่พึ่งรถม้า สายลมราตรีของเมืองทะเลทรายทั้งเย็นและแห้ง อาศัยเสื้อคลุมตัวเดียวไม่สบายผิวนักหรอก เหยียนลู่เดินบังลมให้ภรรยาอย่างเคยชิน จนกว่าพวกเขาจะมาถึงหน้าโรงอาบน้ำพีคากูนัส แม่ทัพหญิงเล่าว่าเป็นธุรกิจที่ชาวโรมันรายหนึ่งมาสร้างไว้เมื่อสี่เดือนก่อน กระตุ้นให้ชาวซูเล่อขยันอาบน้ำและใช้เป็นแหล่งสนทนายามว่าง

            เถ้าแก่ที่ออกมาต้อนรับคือชาวโรมันตาน้ำข้าว เห็นแม่ทัพหญิงเข้าก็ยิ้มแย้มเชื้อเชิญ “เชิญขอรับท่านแม่ทัพ ทางเราได้จักเตรียมห้องพิเศษไว้เรียบร้อย”

             “รบกวนแล้ว ขอบใจเถ้าแก่มาก” ตู๋กู๋ซินอี้ยิ้มรับ เมื่อนั้นแขกทัง้สองด้านหลังที่ตามมาจึงได้รับอานิสงคืเข้าฟรีไม่ต้องจ่ายไปด้วย

             มีบ่อแยกเป็นชายและหญิง แม้ว่าเหยียนลู่ไม่อยากอยุ่ห่างจากภรรยาแต่ด้วยสายตาของสตรีแกะจับจ้องว่า ‘อย่าก่อเรื่อง’ เขาจึงจำใจต้องเปลี่ยนอาภรณ์สวมเสื้อคลุมแช่น้ำที่ทำขึ้นเฉพาะของที่นี่แยกไปอีกด้านหนึ่ง ส่วนหลิงหลานกับตู๋กู่ซินอี้ผลัดชุดเดิมออกรับเอาเสื้อคลุมเนื้อบางมาสวมเพียงชั้นเดียว พนักงานนำทางไม่ต้องอาจเพราะพี่สาวมาบ่อยจนจำทางได้สองสาวต่างทรวดทรงเดินคล้องแขนกันไปจนถึงห้องสุดทาง ที่นี่สร้างคล้ายกับโรงอาบน้ำสาธารณะในโลกมาซิลดอน บ่อขุดขนาดกลางปูพื้นด้วยศิลาปล่อยน้ำเข้าตามรางดูจากควันที่พวยพุ่งคงจะเป็นน้ำอุ่นล่ะแน่

            หลิงหลานต้องแปลกใจเมื่อเห็นแผ่นหลังของบุรุษที่คุ้นตายิ่งผู้หนึ่งแช่น้ำอยู่ก่อนแล้ว ผมหยักศกผิวสีทองแดงกลิ่นอายของชาวนอกด่านอย่างชัดเจนนางหันมองรอยยิ้มของพี่สาว...นี่เรื่องอันใดกัน?

            “ท่านแม่ทัพการจัดเตรียมเมล็ดพันธุ์เป็นอย่างไรบ้าง.. หืม อาหลิง มาสิน้ำกำลังอุ่นพอดีเลย” ข่านเฉินผานนั่นเอง เขาผายเมือเชิญชวนทั้งสองลงมาแช่ร่วมบ่ออย่างไม่มีอาการเคอะเขินใดใด หลิงหลานก็ถือคติหนังหน้าเสมอหนังช้างอยู่แล้วก้าวลงตามไม่ได้สนใจเรื่องเสื้อคลุมชั้นเดียวจะเปียกจนแนบเนื้อ

            ผู้เปลือยอกโชว์กล้ามชวนลงสระค่ะ... ทำไง? ก็ลงสิคะอย่ารีรอ!!

            ลงมาครึ่งตัวเจอความอบอุ่นผ่อนคลายหลิงหลานอดหยอกไม่ได้ “ถ้าจู่ๆ พี่สาวไม่ชวนล่ะก็หลิงหลานคงนึกไปว่าท่านข่านนัดพี่สาว.. มาอาบน้ำด้วยกันไปแล้ว คิก เป็นเถ้าแก่อยุ่ดีๆ ฐานะก้างขวางขอข้าไม่เอาหรอกนะ”

             ตู๋กู่ซินอี้ส่ายหน้ากับความคิดของสาวน้อยจกนั้นตามลงมาด้วย แต่เว้นระยะจากนายตนราวสี่ช่วงตัว “คิดไปได้แล้วเจ้านี่นะ! ทูลท่านข่านงานเสร็จไปครึ่งหนึ่งเพคะ คาดว่าต้องใช้เวลาอีกราวหนึ่งถึงสองวันเมล็ดพันธุ์จะพร้อมลงแปลงเพาะปลูก”

             “อืม.. เรื่องนี้เราไว้ใจให้ท่านแม่ทัพจัดการ” ใบหน้าท่านข่านอบอุ่นลงเมือเห็นสตรีผมเงินเริ่มใช้แขนตีน้ำเล่น ร่าเริงได้ตลอดเวลาราวกับเด็กๆ จริงหนอ “อาหลิง ร่างกายของเจ้าล่ะเป็นอย่างไรบ้างหนก่อนยังหลับไม่ได้สติทำเอาทุกคนเป็นห่วงกันมาก หากเหนื่อยล้าก็ห้ามฝืนเด็ดขนาดนะ”

              “นึกว่าทรงถามเรื่องเมื่อไรจะพร้อมไปช่วยดำนาเสียอีกนะเจ้าคะ หุุหุ หลิงหลานสบายดีในจวนของพี่สาวมีครบทุกอย่าง ก่อนหน้านี้ทำท่านข่านทรงเป็นกังวลแล้ว” เถ้าแก่สาวตีน้ำเข้าไปใกล้ๆ อีกฝ่ายหยัดตัวขึ้นเล็กน้อยจนหยดน้ำลู่ลง ผ้าคลุมเปียกชื้นแนบชิดสัดส่วนอวบอิ่มทำเอาสายตาของอีกฝ่ายจดจ้องโดยมิได้ตั้งใจ “งั้น หลิงหลานช่วยถูหลังให้เป็นการไถ่โทษนะเจ้าคะ”

ซ่าา…!!

             กล่าวจบก็คว้าใยธรรมชาติที่ขอบสระแล้วเข้าไปทันที ท่านข่านอยุ่ช่วงตกตะลึงเพราะไม่เคยเห็นอีกฝ่ายในสภาพวับแวมเช่นนี้มาก่อน รู้ตัวอีกทีแขนข้างขวาถูกดึงไปขัดอย่างละเมียดละไมทุกซอกทุกมุม เพราะกำลังก้มอยู่เฉินผานจึงไม่สามารถรับรู้อารมณ์ของเจ้าตัว “เอ่อ… ขอบใจอาหลิงมาก”

            “ท่านเหน็ดเหนื่อยเพื่อทุกคนมาทั้งวัน มา! ตอนนี้หลิงหลานช่วยท่านผ่อนคลายบ้างนะเจ้าคะ” รูปปั้นฮั่นเสียนั้นมีส่วนโค้งมนได้มุมดี ขัดร่างข่านเสร็จแล้วหลิงหลานนำมันไปจุ่มกับน้ำมันดอกไม้เพื่อนวดตามแผ่นหลังกว้างคลายเส้น

             เฉินผานนิ่งเงียบไปอดยอมรับไม่ได้ว่าแม้จะแปลกใจ..แต่ อาหลิงดูจะมีประสบการณ์ด้านปรนนิบัติบุรุษจริงๆ นั่นล่ะ นวดเสียเคลิ้ม..โอย

            ตู๋กู่ซินอี้หยี่ดวงตาลงหัวเราะในลำคอเบาๆ ท่านข่านบอกว่าหลิงหลานคล้ายน้องห้า.. แต่เชื่อว่าน้องห้าของเขาคงไม่เคยทำอะไรแบบนี้แน่นอน ความซื่อตรงพูดจริงทำจริงของหลิงหลาน ใช่ว่าทั้งสองไม่เคยสัมผัสมาก่อน รับการปรนนิบัติขัดตัวให้เปรมเสียเถอะ!!

             การอาบน้ำกินเวลาไม่นานนัก หลิงหลานทราบว่าทั้งสองคงมีงานราชการต้องสนทนากันนางจึงอยู่แค่ระยะสั้นๆ จากนั้นไปนั่งเล่นที่ด้านหน้าโรงอาบน้ำ นำฮาร์ปเล็กขึ้นมาบรรเลงต๋องแต๋งไปตามสายลม ได้ยินถึงเหล่าคนที่กำลังแช่น้ำอยู่ด้านในบทเพลงคละเคล้ากลิ่นอายทะเลทราย มีมนต์ขลังบางอย่างดึงดูดความคิดเบื้องลึกในจิตใจผู้คนค่อยคลีะลายอย่างแช่มช้า ท่วงทำนองโบราณเก่าแก่ดุจเสียงเพรียกหาที่ห่างไกล

             รอจนท่านข่านผลัดภูษาเดินกลับออกมาด้านหน้าพร้อมกับแม่ทัพตู๋กู่ ทัังคู่จงใจหยุดฟังเสียงพิณจนจบเพลงแล้วค่อยปรากฎตัว หลิงหลานอมยิ้มก่อนนึกขึ้นได้ว่าดึกมากแล้วชายหนุ่มทำงานทั้งวันคงจะหิวมาก นางยกเอาเสบียงส่วนตัวส่งให้บอกเขาว่า “ท่านยังจำบะหมี่เนื้อในตอนเดินทางได้ไหม? หลิงหลานพกติดตัวมาด้วยไม่น้อยเลย หากทรงเสด็จกลับวังจะได้ไม่ต้องลำบากห้องเครื่องจุดเตาในยามวิการ รับไว้เถอะเจ้าคะ”

            เฉินผานรับเอากล่องบะหมี่หลานโจวไว้ ซาบซึ้งในความคิดอ่านเพื่อผู้อื่นของนาง “ขอบใจอาหลิงมาก ทั้งเรื่องบะหมี่ แล้วก็.. เรื่องที่เจ้าให้ความสนใจอาสามาช่วยงานชาวซูเล่อในครั้งนี้ ทั้งที่ร่างกายยังอ่อนแออยู่แท้ๆ”

            หญิงสาวผมเงินหัวเราะคิกคักจ้อยแจ้ว “หลิงหลานมีคนรู้จักน้อยนัก ไม่ช่วยเหลือพวกท่านที่เป็นดั่งสหายแล้วจะไปช่วยเหลือผู้ใด ท่านข่านเกรงใจเกินไปแล้วเจ้าค่ะ รอบพี่สาวซินอี้ช่วยเหลือข้ายังไม่เห็นคิดมากขนาดนี้เลย”

            “เจ้านี่นา… ให้หยุดอยู่บ้านนานๆ คงจะทำไม่เป็น หลานน้อยมีหวังได้ท่องเที่ยวต้องแต่เด็กอีกแล้ว” ตู๋กู่ซินอี้แซวขึ้นอีกเสียงเมื่อหลิงหลานเข้ามาคล้องแขนอ้อน ทั้งสามสนมนากันพักหนึ่งจนไม่ทราบว่าบุรุษผมขาวกลับออกมาเมื่อไร หนึ่งข่านหนึ่งจอมมารสบตากันด้านเหยียนลู่ประสานมือทักทายก่อน เกิดความเงียบขึ้นอึดใจหนึ่ง.. ค่อยแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน

             เห็นสองสาวคล้องแขนเดินกลับจวน.. ชายผมขาวหันไปมองยังโรงอาบน้ำอีกหนดวงตาสีเทาฉายแววครุ่นคิด
             จากทิศทางที่พวกนางเดินออกมาเมื่อครู่ หรือว่าจะอาบน้ำร่วมกับ ‘หมอนั่น’ คิดมาถึงจุดนี้ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเป็นองศาอำมหิต

บะหมี่เนื้อ ข่าน
พิณ ข่าน
รูปปั้นหนี่วา ข่าน
@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2019-11-4 21:43
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-11-4 21:43
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2019-11-4 21:43

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -14 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 35 -14 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเทพีไดอาน่า
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
ธงจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
หญ้าเงินคราม
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x6
x3
x2
x20
x15
x84
x2
x1
x1
x1
x2
x30
x12
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x14
x2
x1
x3
x9
x40
x5
x1
x2
x1
x5
x8
x3
x280
x70
x100
x80
x80
x80
x131
x22
x32
x4
x78
x2
x125
x710
x340
x8
x100
x2
x1
x7
x5
x24
x1600
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x700
x1960
x600
x420
x2000
x40
x37
x26
x960
x740
x2231
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x983
x28
x22
x15
x102
x10
x1000
x16
x134
x1891
x170
x2025
x1300
x320
x2305
x3
x8100
x363
x85
x100
x4
x73
x141
x3272
x128
x302
x411
x2743
x2019
x20
x1640
x8
x521
x1802
x5
x300
x1
x28
x2665
x2374
x9
x52
x6346
x50
x9999
x1801
x46
x3
x97
x15
x1040
x1
x1
x2275
x1
x1
x2425
x13
x21
x18
x786
x570
x582
x30
x128
x7
x35
x51
x5
x1180
x1501
x13
x970
x297
x690
x300
x49
x47
x2365
x1
x1850
x2769
x3100
x3842
x132
x288
x252
x4905
x9999
x563
x51
x42
x3344
x23
x16
x53
x181
x83
x1000
x129
x13
x3273
x234
x2900
x423
x1327
x9999
x2466
x2900
x1302
x1806
x2380
x57
x75
x2103
x485
x1107
x129
x30
x6366
x1887
x3804
x1270
x91
x2422
x3611
x3865
x2005
x3598
x1158
x527
x1315
x463
x164
x1000
x283
x3
x24
x6
x1360
x77
x50
x3554
x620
x2
x466
x116
x9999
x2361
x2
x37
x2189
x3343
x5400
x7097
x374
x4487
x4370
x451
x747
x9999
x1759
x527
x10
x1006
x2257
x2940
x512
x92
x2
x18
x25
x25
x32
x9
x4258
x9235
x1807
x9999
x199
x24
x5770
x20
x5805
x19
x8
x941
x256
x25
x9
x101
x31
x8
x789
x3805
x7
x30
x203
x680
x81
x2805
x2121
x110
x16
x1410
x2578
x2400
x3
x280
x3676
x2570
x239
x7899
x509
x391
x3674
x2982
x9999
x11
x2252
x2441
x5805
x7800
x3120
x1241
x24
x2675
x866
x70
x328
x142
x2816
x2114
x9999
x40
x4099
x9999
x9999
x9999
x3255
x1875
x107
x3200
x4
x3696
x34
x3235
x3929
x722
x1
x756
x1546
x645
x951
x4425
x2192
x3304
x5004
x9999
x4143
x9999
x3079
x2084
x1855
x3256
x4179
x3272
x728
x61
x1
x20
x1919
x2592
x713
x1
x4417
x5882
x67
x9999
x673
x1243
x968
x2828
x103
x2957
x565
x515
x100
x825
x258
x8
x157
x36
x9999
x1123
x2070
x2542
x180
x661
x454
x93
x1201
x1059
x9999
x3320
x1265
x1230
x670
x200
x9999
x1501
x9999
x129
x713
x2227
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-1-21 19:32

ขึ้นไปด้านบน