ดู: 261|ตอบกลับ: 1

{ เมืองลู่เจียน } สวนพฤกษศาสตร์เหมียนเหมียว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-10-31 00:31:22 |โหมดอ่าน



สวนพฤกษศาสตร์เหมียนเหมียว






{ เมืองลู่เจียน }









สวนพฤกษาในเมืองลู่เจียนซึ่งแต่เดิม ผู้สร้างสวนแห่งนี้เป็นเศรษฐีนีเลอยศซินแสทำนายทายทักเรื่องคู่ครอง จะพบคู่แท้วาสนาภายในเมืองแต่สถานที่แห่งนั้นจะมีต้นไม้ดอกไม้รายล้อมรอบล้อม แน่นอนว่าเมื่อรู้ถึงเรื่องเล่าจึงเจียนควักเงินเนรนิมิตสรรสร้างขึ้น ผลสุดท้ายแล้วก็ได้พบคู่แท้อย่างที่เคยดูดวงไว้


หลังเข้าฤกษ์วิวาห์ไม่นานจึงยกที่ดินมอบเป็นสถานให้เป็นของหลวงสำหรับคนทั่วไปเข้ามาเดินเล่น ชมนกชมไม้ ต้นไม้ที่นี่มีหลายสายพันธุ์เขียวขจีอุดมสมบูรณ์ บ่อน้ำสายเล็กถูกตกแต่งเพิ่มเติมทีหลัง







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

402

กระทู้

2752

โพสต์

73หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115450082
เงินตำลึง
1999827215
ชื่อเสียง
317287
ความหิว
2529

Super VIP PET IIตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
16397
ความชั่ว
13846
ความโหด
34766
นกแก้วเผือก
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-10-31 00:45:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-11-1 21:47

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 201
ท่านประมุข(?)

          จู่ๆก็ถูกใครก็ไม่รู้เรียกให้ไปพบกับใครสักคน….อะไรสักอย่าง แต่นางก็ตอบรับคำเชิญที่จะเดินตามไปอย่างว่างๆตอนนี้มันยังไม่มีอะไรให้ไปทำซะหน่อยก็แค่ไปพบเจอกันก็เท่านั้นคงไม่มีอะไรมากหรอกมั้ง คนตัวเล็กเดินตามอยู่ข้างหลังหันมองซ้ายมองขวาตอนนี้มันก็กลางค่ำกลางคืนดึกดื่น มาชวนกันตอนดึกๆเนี่ยนะเอาจริงดิ

          "ว่าแต่คุณชายเป็นใครหรอเจ้าคะ เกือบลืมไปเลยเช่นนั้นข้าขอแนะนำตัวก่อน สวัสดีค่ะ ข้าอิงฮวา" จะเอ่ยถามชื่อของใคร ย่อมต้องแนะนำตัวให้อีกฝ่ายทราบ ชุดอาภรณ์ที่สวมใส่อยู่ก็ยังไม่ได้เปลี่ยนเลย เป็นอาภรณ์ที่ดูคลับคล้ายคลับคลาของบุรุษ ชอบแนวสดใสน่ารักกุ๊งกิ๊งมากกว่า ชุดที่มันหวานแหววนี้มันเข้ากับคนเช่นนาง

          "ข้าชูหวงขอรับ" หันกลับไปแนะนำตัวให้กับหญิงสาว เขาเป็นพวกประเภทชอบไม้ป่าเดียวกัน จึงไม่ได้สนใจอะไรคนข้างๆเลยสักนิดถึงแม้ว่าจะดูหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มเพียงใดกระนั้นไม่เข้าตา ร่างโปร่งเชื่อมั่นในรูปโฉมความงามของตนเอง ถ้าที่ได้รับมอบหมายให้มาตามตัวคนที่มาส่งจดหมายลับให้ศิษย์พี่ฉินฉาน

          "ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าค่ะ จะพาข้าไปที่ไหนหรอก็ต้องถามไว้ก่อนนะตอนนี้มันกลางค่ำกลางคืนแล้ว ไม่ค่อยชอบสถานที่อันตรายเท่าไหร่เผื่อว่าคุณชายพาข้าไปไหนที่อันตราย" บุรุษผู้นี้มีใบหน้าที่คล้ายกับสตรีอยู่หลายส่วนเป็นคนที่มีความงามของสตรีเพศ

          "สวนพฤกษาในเมืองน่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงไม่ใช่สถานที่อันตรายอย่างที่คิด" เพราะว่าคนอันตรายก็อยู่ด้วยตรงนี้แล้ว ชักชวนพูดคุยตีสนิทแอบสังเกตอุปนิสัยของอีกคนว่าเป็นคนยังไง เดินลัดเลาะตามทางเดินทางที่มีคนพลุกพล่าน ระมัดระวังไว้อยู่เสมอ

          พยักหน้าหงึกหงัก ชายคนนี้คงไม่ได้โกหกหรอก "ถ้าเป็นอย่างที่ท่านพูดก็ อืมมมม" นัยน์ตาหวานใสยิ้มแฉ่งมือลูบภูตว่านจื่อบินเกาะไหล่ข้างซ้าย เปล่งประกายแวววาวสดใสร่าเริง ช่วงเวลาอันแสนสุขได้เดินชมนกชมไม้แม้ว่าจะไม่ได้อยู่คนเดียวก็ตาม จะอยู่คนเดียวหรือไม่ได้อยู่คนเดียวนั้นมันก็ไม่ได้มีอะไรผิดแต่ขอแค่มันไม่มืดมิดล่ะนะ

          ภูตว่านจื่อตัวน้อยไม่ค่อยไว้วางใจชายคนที่กำลังพาเจ้านายสาวสุดน่ารักออกไป เจ้าภูตแอบกระซิบกระซาบข้างหูเล็กพึมพำให้ได้ยินลำพัง "อิงฮวาเจ้าตามคนแปลกหน้าไปมันจะดีเหรอ ทำตัวแบบนี้ไม่ดีเลยนะ" ตักเตือนอย่างเป็นห่วงเป็นใย

          "ก็ไม่ใช่ถึงกับแปลกหน้าซะทีเดียวในเมื่อเขาก็แนะนำตัวให้รู้จักแล้วก็เป็นมิตรสหายกันได้นี่น่า! เห็นบอกว่าเรียกตัวไปมีเรื่องอยากคุยด้วย" เกาแก้มใสแล้วก็คุยกับสัตว์เลี้ยงเพลิดเพลินใจ ส่วนเรื่องคำเตือนก็จะรับฟังเอาไว้ เพื่อไม่ให้เกิดการน้อยใจขึ้น ว่านจื่อน่ะชอบงอแง งื้อออออ

          "ได้เหรอ!!!? แค่แนะนำตัวก็เป็นสหายกับเจ้าได้เนี่ยนะ" ภูตว่านจื่อแทบอยากตบหน้าผากตัวเอง มองโลกในแง่ดีเกินไปแล้วเฮ้ย เคยดุตักเตือนไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบไหงกลับกลายไม่เคยส่งผลให้รับฟังคำพูดเลย

          .......

          นำทางเดินเข้าสวนพฤกษศาสตร์ตัวเมือง เดินปลีกผู้คนไปยังโซนที่ไม่ค่อยมีคน บริเวณนั้นสงบร่มรื่นไร้ซึ่งผู้คน

          บุรุษร่างสูงอาภรณ์ม่วงเข้มออกน้ำเงินยืนหันหลังมองต้นไม้ใหญ่ราวกับรอใครบางคนอยู่เงียบๆ ดรุณีนุ่มนิ่มมองแผ่นหลังกว้างนั้นแทบไม่ละลายตา ดูองอาจ มีเสน่ห์ลึกลับน่าค้นหาบางอย่างในตัวชายคนนั้น เม้มริมฝีปากอมชมพูครุ่นคิด เหตุใดถึงมีความคิดเช่นนั้นเข้ามาในหัวกันนะ

          ร่างโปร่งศิษย์พรรคเมาเซียนผสานมือก้มคารวะ "คารวะท่านประมุข ข้าพาแม่นางอิงฮวามาแล้วขอรับ"

          กระพริบตาปริบๆ ชายคนนั้นที่ถูกเรียกว่าเป็นท่านประมุขตัวสูงใหญ่จัง ดูกำยำล่ำสัน ถึงจะหันหลังอยู่ก็รู้สึกแปลกๆยังไงชอบกล "......?" ถ้าเช่นนั้นหมายความว่านางโดนประมุขของแม่นางฉินฉานเรียกให้มาพบสินะ อาเดะ ถึงกับเรียกให้คนพามาพบต้องเป็นเรื่องสำคัญมากแน่ๆเลยหรือว่าจะเป็นเกี่ยวกับจดหมายที่นานเอามาส่ง

          "รีบคารวะท่านประมุขเร็ว" ชูหวงสะกิดคนข้างๆที่ยืนตาแป๋วแววไม่คารวะสักทีจนตนต้องสะกิดให้ทำตาม

          "ห๊ะ…. อะไรกัน ให้ข้าคารวะข้างหลังเหรอ เป็นการทำความเคารพแบบใหม่หรือกระไร" น้ำเสียงหวานใสพึมพำอุบอิบเล็กน้อย

          "บังอาจ เจ้าอย่าได้คิดสงสัยรีบทำความเคารพเร็วเข้า"
         
           ฟู่ววววว แค่พูดแค่นี้ทำไมต้องโดนดุ ฮืออออ ใจร้ายยย อิงฮวาน้อยยกมือคารวะ "คารวะคุณชายเจ้าค่ะ" จะให้พูดว่าท่านประมุขมันก็กระดากปากแปลกๆ บุรุษผู้นั้นไม่ใช่ป่ะมุกอะไรของนางซะหน่อย ถ้าจะให้เปรียบก็เป็นเหมือนคุณชายที่เคารพทำนองนี้ "ข้าอิงฮวาเจ้าค่ะ ท่านคงจะรู้จักชื่อข้าแล้ว เอ่อ... มีธุระอันใดถึงเรียกข้ามาพบกับเจ้าคะ เป็นเรื่องสำคัญหรือเปล่า เรียกมากลางดึกเช่นนี้"

         ใบหน้าคมคายหล่อเหลาดุดันอันตรายร้ายกาจหันหน้ามาตอบเสียงใส เดินเข้าไปหาคนตัวเล็กแป้นแล้นเบื้องหน้าดั่งราชาห่างกันเพียงหนึ่วคืบเพียงพอที่จะให้สำรวจอีกคนทุกซอกทุกมุมเฟ้นหายอดคนปลุกปั่นมามากมาย "เจ้าเองสินะ อิงฮวา" เสื้อคลุมแหวกเปิดช่วงคอและแผงอกมัดกล้ามหนั่นแน่นเต็มเปี่ยมด้วยกำลังวังชา

          กลืนน้ำลาย… มัดกล้ามแน่น แน่น แน่น! หล่ออันตรายชัดๆ แถมยังยืนไม่ห่างไกลนางเท่าใดทำให้เห็นชัดเจน โอ้แม่เจ้า ความแซ่บนี้มันอะไร หล่อกระชากวิญญาณมากเจ้าพระคุณ "ค่ะ เป็นข้าเองจริงแท้แน่นอน ไม่จิงโจ้"

          บุรุษเจ้าเล่ห์กล่าวบอก เหตุที่ทำให้เขาเรียกตัวหญิงสาวมานั้นมีไม่มาก "หมุนตัวให้ข้าดูสิ ได้ยินจากคุณชายไคว่และคุณชายลุ่งว่าเจ้างดงามอรชรอ้อนแอ้น"

          ใบหน้าจิ้มลิ้มคลี่ยิ้มแฉ่งกว้างนัยน์ตาเปร่งประกายแวววับนุ่มนิ่มน้อยสุขสดใสเรืองร่างเปราะบอบอรชรรูปร่างเรียวเล็กยืนประจันหน้ากับร่างสูงใหญ่ ก่อนจะค่อยๆหมุนตัวอาภรณ์ขยับเคลื่อนไหวตามแรงหมุน ออร่าความน่ารักเบิกบานใจ ใยเล่าถึงโดนบอกรูปโฉมงดงาม "คุณชายเจ้าคะ ข้ามิได้รูปโฉมงดงามอย่างที่ท่านได้ยินมาหรอกเจ้าค่ะ" น้ำเสียงหวานใสไพเราะเสนาะหูพูดหวาน หมุนกายไม่ได้เร็วและไม่ช้าจนเกินพอดี ท่วงท่ากิริยาอ่อนช้อย

          บุรุษร่างสูงใหญ่มองไม่วางสายตามารยาทหญิงร้อยเล่มเกวียนหาจากสตรีนางนี้ไม่ได้ ดวงตาคู่เทาแฝงความเย้ายวนบนก้อนศิลาเย็นชาจับจ้องเรืองร่างอ้อนแอ้นที่กำลังพริ้วไสวหมุนตัวบั้นท้ายน้อยๆ ไม่ปั้นยกย่องตนเองใสซื่อไร้เดียงสาตามที่เอเจนท์กลับมารายงานละเอียดยิบย่อยอยู่ในความเคลื่อนไหวเขาทั้งหมด "หมุนช้าๆ ไม่ต้องรีบ  เริ่มใหม่"

          "อ๊ะ อืมม เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ" เริ่มต้นหมุนตัวใหม่ครานี้หมุนเชื่องช้านัยน์ตาเผลอสบตาแป๋วใสกับสายตาเย็นชา นวลแก้มขาวระรื่นออกสีขวยเขินยามถูกจับจ้อง ลมหายใจแผ่วเบา หมุนโชว์เรืองร่างผมสีดำขลับเส้นยามสลวยเงางามสยายกลางแผ่นหลัง แย้มยลบุปผากลิ่นกายหอมรัญจวนใจ มิอาจคาดสายตาจากเจ้าดวงอาทิตย์สดใส ที่ทำมักสร้างรอยยิ้มความสุขสงบบันดาลคนรอบข้าง

          ชูหวงดูอยู่ห่างๆ ท่านประมุขคงจะพิจารณาสาวน้อยคนนี้อยู่ ใสๆไร้เดียงสามีบุรุษไม่น้อยถูกใจสิ่งนี้ แอบริษยานิดหน่อยไม่ชอบเห็นใครดีกว่า 'งั้นๆ…'

          ลมเพลมพัดผ่านพัดดอกไม้ที่ร่วงโรยบนพื้นลอยละลิ่วอยู่รอบข้าง ผีเสื้อมายาโบยบินเคียงข้ายกาย ดรุณีน้อยหมุนเอวเล็กคอดใบหน้าประดับประดารอยยิ้มละมุนละไม "คุณชายเจ้าคะ?"

          ประมุขพรรคมารมือไขว้หลังเลิกคิ้วขึ้น ดุจอยู่ห้วนแห่งภวังค์พอได้ยินเสียงหวานใสเรียกจึงขานตอบ "อะไร"

          "ข้าหมุนมาตั้งหลายรอบแล้ว ท่านอยากให้ข้าทำอะไรอีกหรือเปล่าเอ่ย" กระพริบตาปริบๆลูกแมวออดอ้อนอารมณ์ดีเริงร่า ข้อมือบางยกมือขึ้นผีเสื้อมายาบินมาเกาะอยู่หลังฝ่ามือ

          แม้ไม่งดงามมากนัก แต่จุดเด่นล้วนครบครัน ใบหน้าที่ใช้ได้ สายตาไร้เดียงสา ใช้ดึงความสงสารได้ดี นี่ราวกับช้างเผือกในป่า "ใช้ได้"

          "อ๊ะ…." ข้อมือเรียวเล็กถูกรวบขึ้นฝ่ามือหนาสัมผัสจับมืออิงฮวา ดรุณีบุปผากระพริบตาปริบๆอย่างสงสัยใคร่รู้

         ลูบมือนุ่มนิ่ม พลางสำรวจมืออีกฝ่ายทุกซอกทุกมุม กระด้างบ้างเล็กน้อย แต่ตอนนี้ยังไม่มาก หากบำรุงดีๆ พอฟื้นฟูกลับมาได้ให้เนียนนุ่มดั่งเดิมชายหนุ่มเอ่ยปากถาม "เจ้าสนใจอยากช่วยชาวบ้านหรือเปล่า เจ้าจะมีชีวิตที่สุขสบายและได้ช่วยเหลือชาวบ้าน"

          "คะ? ช่วยเหลือชาวบ้านมันก็เป็นงานที่ข้ามักจะทำเสมอข้าเป็นนักวิชาการที่ชอบใช้ความรู้แบ่งปันให้แก่ผู้คนไม่ว่าจะเป็นเด็กสตรีบุรุษทุกคนล้วนย่อมต้องศึกษา ความรู้นั้นมีประโยชน์ แต่ข้าไม่เข้าใจที่คุณชายพูดนะเจ้าคะ จะมีความสุขสบายมันเกี่ยวอะไรกับการได้ช่วยเหลือชาวบ้าน" ยิ่งอยู่ใกล้ชิดกันกลิ่นสุราเมรัยคละคลุ้งมาจากตัวของอีกฝ่าย มันเป็นกลิ่นหอมแรงๆที่ทำให้นางรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย

          "คำพูดข้าเจ้าอาจไม่เชื่อ ตามมา ข้าจะพาเจ้าไปดู" ประมุขพรรคมาร ใช้เล่ห์กลหลอกล่อเพื่อให้หญิงสาวนั้นหลงเชื่อติดกับในคำพูด นานๆ ทีจะหาช้างเผือกเช่นนี้ได้ นอกจากแม่นางจ้าวแล้ว หากมีแม่นางคนนี้อีกคน ย่อมทำให้ปณิธานพรรคเมาเซียนบรรลุได้ง่าย ไม่นึกว่าเขาจะมีวาสนายิ่งกว่าประมุขคนไหนๆ

         คนตัวเล็กไต่ตรองจะได้ช่วยเหลือชาวบ้านมันก็เป็นเรื่องดีแต่นางก็มีวิถีของตัวเองอยู่แล้ว ไม่จำเป็นจะต้องให้เขานั้นยื่นมือมาช่วยเหลือหรอกปกติแล้วนางก็ชอบร่อนเร่ร่อนไปทั่วทุกหนแห่ง "ข้าไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าข้าไม่เชื่อในคำพูดของท่าน เพียงแต่ว่าข้าก็มีวิถีทางของตัวเองที่อยากจะช่วยเหลือชาวบ้านในแบบฉบับข้าอยู่แล้วเจ้าค่ะ มันอาจฟังดูน่าตลกขบขัน เป็นสตรีสามารถจะทำอะไรได้ แต่ข้าเป็นถึงนักวิชาการ ย่อมใช้ความสามารถสติปัญญาในการสั่งสอนชี้นำแนวทางความถูกต้อง หรือแม้กระทั่งช่วยให้พวกเขานั้นประกอบอาชีพที่เหมาะสม อย่างเว่ยฮองเฮาที่เปี่ยมเมตตาคุณธรรมช่วยเหลือผู้คนด้วยจิตใจอันบริสุทธิ์" ในสายตาของนางจากด้านที่ได้ศึกษาอ่านประวัติต่างๆ เว่ยฮองเฮาเป็นสตรีอ่อนโยนยิ่งกว่าสายน้ำ แม้ว่าจะเคร่งครัดในเรื่องสามเชื่อฟังสี่คุณธรรม นางเป็นเด็กแก่นกะโหลกกะลาที่ไม่ค่อยชอบทำตามคำสั่งของใคร เว้นเสียแต่ว่าคนๆนั้นจะเป็นคนที่นางเคารพรัก "เช่นนั้นข้าขอตัวก่อนดีกว่า คุณชายย่อมต้องพบคนที่ดีสามารถช่วยเหลือชาวบ้านได้มากกว่าข้าแน่"

         "หากเจ้าเปลี่ยนใจก็ไปว่านเฉิง พบเจ้าสัวลุ่งได้ เขาเป็นคนเดียวที่อยู่เป็นหลักแหล่งที่สุด" ริมฝีปากหนาหยักยกยิ้มอันตราย "เขาจะพาเจ้ามาพบข้าเอง ส่วนเรื่องฐานะของเจ้าไม่ต้องเป็นห่วง ข้ามีคนรู้จักมากมายพอจะแปลงฐานะให้เจ้ากลายเป็นคนใหม่"

          "ข้าอาจจะไม่เปลี่ยนใจก็ได้นะเจ้าค่ะเพราะว่าข้าก็ยังไม่อยากที่จะ…" ถึงอยากจะช่วยเหลือชาวบ้านมากแค่ไหน แต่นางก็อยากจะทำในแบบของนางมากกว่าที่มีคนชักจูง

          "ส่วนสิ่งนี้เป็นสินน้ำใจเล็กน้อย หวังว่าเจ้าจะรับไว้ เพียงเท่านี้ไม่เยอะหรอก หากสิ่งที่เจ้าจะทำในอนาคต"

          ร่างโปร่งยกหีบพันชั่งยกมอบให้ดรุณีน้อย "นี่ขอรับแม่นางน้อย หีบเงินพันชั่ง"

          "มันไม่เยอะเกินไปหรอเจ้าคะ แต่ข้าจะรับเอาไว้ก็แล้วกัน ท่านทั้งสองรับนี้ไว้สิคะ อย่าลืมฝากถึงแม่ฉินฉานด้วยนะเจ้าคะ" พลางหยิบยื่นของกำนัลให้ทั้งสองคน ก่อนจะแยกทางเดินจากกันไปคนละทาง

เท้าหงส์เริงมุก ประมุขเจียง
สุราไผ่เขียว ฉินฉาน
สุรากู่หลันหลาง ชูหวง
รูปปั้นฮั่นเสียหม่าต้าซิ่ง
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ชู หวง เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2019-11-1 22:13
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ พรรคเมาเซียน: ฉินฉาน เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2019-11-1 22:13
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ประมุขพรรคเมาเซียน: เจียง จื่อหลุน เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2019-11-1 22:12
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ประมุขพรรคเมาเซียน: เจียง จื่อหลุน เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-10-31 16:46
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ประมุขพรรคเมาเซียน: เจียง จื่อหลุน เพิ่มขึ้น 8 โพสต์ 2019-10-31 16:45

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หยดน้ำจอมปีศาจ
ถุงกำยานโบราณ
ชุดแอเมทิสต์
รูปปั้นเทพีวีนัส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x5
x2
x5
x166
x2
x7
x32
x1142
x176
x33
x1
x2
x3
x1
x7
x1
x1
x60
x10
x23
x1
x7
x6
x1
x3
x5
x3
x20
x3
x4
x2
x4
x72
x1
x323
x5
x212
x320
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x9
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x44
x1
x54
x20
x2
x2
x26
x15
x172
x225
x154
x24
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x18
x14
x68
x570
x1
x26
x2109
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x225
x32
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2590
x6900
x53
x3200
x158
x197
x6
x21
x119
x60
x1403
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x286
x226
x383
x5
x26
x569
x3141
x14
x110
x272
x1633
x420
x9303
x141
x96
x20
x1937
x3463
x36
x375
x2610
x99
x194
x20
x9999
x17
x9
x72
x3338
x9999
x1838
x60
x256
x2245
x21
x750
x16
x1
x12
x598
x294
x27
x1
x1869
x112
x2069
x257
x1
x2716
x1
x67
x1843
x42
x1
x1280
x323
x147
x239
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x83
x2468
x220
x488
x64
x9999
x702
x6560
x24
x33
x6
x63
x10
x1
x56
x3710
x936
x36
x784
x512
x1
x11
x3715
x3225
x380
x944
x37
x4688
x2260
x3386
x4955
x2710
x15
x30
x4220
x11
x9999
x2340
x9999
x146
x3
x2071
x3930
x6644
x348
x6600
x6
x7922
x9999
x4740
x2346
x4435
x5681
x5661
x3568
x8596
x212
x7595
x1863
x30
x3888
x53
x883
x3223
x392
x9999
x246
x28
x356
x338
x31
x4872
x128
x2735
x7360
x6771
x9999
x6954
x2965
x163
x1400
x39
x4345
x619
x5051
x9999
x1
x9999
x1587
x2770
x2146
x382
x1
x6971
x699
x5236
x10
x9
x65
x1
x9999
x4273
x412
x3671
x6862
x2727
x2
x53
x5
x641
x2620
x513
x719
x671
x3144
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1649
x5525
x44
x3120
x16
x107
x1252
x30
x687
x2656
x11
x26
x20
x9999
x237
x29
x9999
x35
x29
x1784
x1989
x24
x139
x157
x1332
x965
x28
x77
x659
x4323
x13
x4
x897
x4054
x4870
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x820
x24
x29
x44
x3678
x9
x35
x784
x3711
x9999
x282
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2023
x5685
x9999
x7517
x9392
x501
x9096
x7941
x289
x58
x1
x110
x369
x4581
x2167
x2038
x301
x590
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8267
x107
x8753
x9999
x6530
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3253
x4493
x3752
x3778
x9999
x6528
x9999
x4360
x6268
x5534
x9999
x4157
x5595
x4116
x4467
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9554
x1540
x3103
x1705
x9153
x6337
x984
x1


ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-8-4 21:00

ขึ้นไปด้านบน