ดู: 143|ตอบกลับ: 1

{ นอกเมืองเป่ยผิง | ป่าตะวันออก } ถนนดินแดน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-10-15 21:25:02 |โหมดอ่าน

ถนนดินแดน




{ นอกเมืองเป่ยผิง }









เขตทางเดินผ่านไปหมู่บ้านชาวประมง เสวี่ย ยวี เส้นทางที่นี่จะพิลึกพิสดารแปลกหูแปลกตาเล็กน้อย แต่ไม่เคยมีใครได้รับอันตรายสักคน เถาวัลย์ยาวเลื้อยพันระโยงระยางตามต้นไม้ใหญ่ ทางลึกคดเคี้ยว

ยิ่งเดินเข้าไปเรื่อยๆก็จะพบกับโคลนตามทางมากมายยากที่จะเดินหลบนอกจากเดินฝ่า แถวนี้ไม่ค่อยมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ไม่เหมาะสำหรับล่าสัตว์






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

243

กระทู้

2203

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
118607862
เงินตำลึง
2000000188
ชื่อเสียง
252436
ความหิว
435

Super VIP PETใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
15439
ความชั่ว
8813
ความโหด
22492
ปลาทองน้อย
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-10-15 21:37:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 171
สวีทหวาน (10)

          หลังจากตีกับสามีเรื่องอาหารกันหลายยกกว่าจะเดินออกจากร้านก็เกือบเที่ยงวันกอดอกพองแก้มป่องเตาะแตะ เอาไงต่อดีละ เรื่องเล็กๆน้อยๆไม่เห็นต้องอารมณ์กระฟัดกระเฟียด งอแงแปลกๆไปได้แหะใกล้จะต้องแย่งกับพี่เยี่ยแล้ว เอาเวลานี้เก็บความทรงจำหวานๆก่อนจากก็แล้วกันชิชะ ทางป่าตะวันตกออกจะเดินไปท่าเรือมันไม่ใช่ทางนี้มิใช่รึ

          "ทางไปทางเรือท่าเทียนจินไม่ใช่ทางนี้นี่น่า ข้าจำได้ว่าต้องไปอีกทางนึงนะ" นิ้วเล็กชี้ไปทางป่าอีกฝั่ง

          "เราจะไม่ไปที่นั่น"

          "ทำไมเหรอ? ไหนบอกว่าจะพาข้ากลับแล้ว ตกลงท่านจะเอายังไงกันแน่เนี่ย" ยู่ปากหยิบร่มขึ้นกางบัดแสงแดดเดี๋ยวผิวพรรณเสียหมด ผิวแพ้ง่ายอยู่ด้วย แต่เวลาอิ่มๆก็ไม่ค่อยอยากจะเดินไปไหนมาไหน จุกท้องกินเป็ดเป่ยผิงตั้งหนึ่งตัวเต็มๆ ในขณะที่สามีเดินท่าทีสบายๆชิวมาก "จุกท้องง่ะ เดินช้าๆหน่อยได้ไหมคงเจ้าคะ ข้ากินเป็ดเป่ยผิงตั้งหนึ่งตัวเชียวนะ"

          "ข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวชมหมู่บ้านชายทะเลที่สวยงามที่สุดในแผ่นดิน" ไม่พูดเปล่าคว้าดรุณีน้อยเข้าชิดใกล้หยอกล้อจิ้มแก้มใสจนบุ๋ม จะพาไปชมความงามให้ได้ตื่นตาตื่นใจอีกครั้ง ยังมีเวลาเหลืออยู่อีกกว่าจะได้กลับกันอย่างจริงจัง

          "อ๊ะ….ว๊ายยยยย ท่านพี่!" วี๊ดว๊ายเสียงดังเมื่อโดนคว้าตัวเข้าไปในอ้อมกอดที่นางถือไว้เกือบจะหล่นร่วงด้วยความตื่นตระหนกตกใจกับการกระทำของเขา สัดส่วนความสูงอยู่แค่ไหล่เองนิ อยากสูงขึ้นกว่านี้จังเลย เวลาจะหอมแก้มทีไรก็เขย่งปลายเท้าไม่ก็ต้องให้หย่งเยี่ยนั่งอย่างเดียว "หมู่บ้านชายทะเลที่สวยงามที่สุดในแผ่นดินอย่างนั้นหรอ….ก็น่าสนใจนะเจ้าคะ ชื่อหมู่บ้านอะไรล่ะ"

          "หมู่บ้านชาวประมง เสวี่ยยวี ชาวบ้านชาวทะเลส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมงพื้นบ้านที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ วิถีชาวบ้านที่เรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยเสน่ห์ชวนค้นหาและแหล่งคลังอาหารทะเลที่กุ้ง หอย ปู ปลา หมึก ที่นี่สดอร่อยนัก เป็นหมู่บ้านที่ชาวบ้านใช้ชีวิตอย่างมีความสุข"

          อิงฮวาตาวาววับเปร่งประกาย "สุดยอดดดด ชักจะอยากไปให้ถึงเร็วๆ พวกชาวบ้านส่วนใหญ่ทำอาชีพประมงกัน อืมมม แทบจะไม่ต้องซื้อวัตถุดิบในการประกอบอาหารให้ฟุ้มเฟือยเลย มีทรัพยากรหาเติมได้อยู่ตลอด เป็นสถานที่แสนวิเศษน่าดู พวกของทะเลหนำซ้ำยังจับเอาไปขายได้กำไร" แหล่งธรรมชาติเหล่านั้นล้วนสำคัญ ฟังดูแล้วคงจะใช้ชีวิตเรียบง่ายกว่าคนในเมืองหลวงอีกนะเนี่ย ไม่ต้องแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน

          ตลอดทางหย่งเยี่ยเล่าเรื่องหมู่บ้านชวนคุยต่อเนื่องเหตุนั้นมันเป็นเพราะการได้ยินเสียงหวานใสตอบกลับทำให้โลกของเขาไม่ว่างเปล่าโดดเดี่ยว "ชาวบ้านที่นั้นล้วนเป็นมิตรต่อผู้คน ฮวาเอ๋อร์เจ้ารู้ไหมท้องทะเลน่ะยังมีอะไรให้ค้นหาอีกมาก"

          "คิกๆๆๆ แต่ข้าอยากค้นหาหัวใจของท่าน มันจะมีข้าอยู่ในใจทั้งสี่ห้อง เหมือนกับที่ข้ามีแค่ท่านอยู่ในใจหรือเปล่านะ" น้ำเสียงหวานเชิงออดอ้อนเกาะแขน เลื่อนมือเคาะลงบนอกด้านซ้าย ทั้งสองเดินฝ่าดงพงไพรเรื่อยๆ

          ผ่านไปเจ็ดสิบลี้เดินมาจนเหนื่อย เส้นทางเริ่มคดเคี้ยวเล็กลง เต็มไปด้วยดินโคลนมากมาย ต้องเดินระวังๆไม่ให้รองเท้าเปื้อนโคลนเลอะ ร่างเล็กบอบบางปาดเหงื่อที่ไหล แฮะๆๆ

          "ฮวาเอ๋อร์พักที่นี่ก่อน เจ้าเหนื่อยมากแล้ว" ระยะเดินกันมาไกลอิงฮวาไม่น่าจะเดินไหวแล้ว ท้องฟ้าก็เริ่มมืดค่ำ เดินทางตอนกลางคืนลำบาก ทางข้างหน้ามีโคลนอยู่หลายจุดหลายแห่ง เลือกนั่งพักอยู่ใกล้ๆแถวต้นไม้ ก่อนที่จะลุกออกไปหาฟืนมาก่อไฟสร้างความอบอุ่น

          นั่งตาแป๋วดูอีกคนกำลังก่อกองไฟ นี่มันก็มืดค่ำครึ้ม แล้ว คงถึงเวลาพักแล้วจริงๆพรุ่งนี้เช้าคงจะได้เดินทางกันอีกรอบเดินทางผ่านป่าที่นี่ออกไปที่หมู่บ้านประมง บรรยากาศอบอุ่น ถึงแม้จะมีลมหนาวผ่านพัดเข้ามาบ้าง จัดเตรียมที่หลับที่นอนเตรียมจะนอนกันตั้งแต่หัวค่ำ

          "อากาศหนาวอย่างนี้ท่านพี่ข้าว่านอนกอดกันๆ" อ้าแขนให้กอดสมยอมเต็มใจ ร่างกายชายหนุ่มหนากว่านางเยอะเวลากอดกันทีไรตัวนางก็จมมิดหาย อื้ออออ

          "อืม" หย่งเยี่ยไม่ขัดคำขอพร้อมทั้งโอบกอดร่างเรียวเล็กไว้

          ก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะนอนกอดกันจนหลับ เก็บแรงออมแรงไว้เดินทางพรุ่งนี้ต่อคงจะถึงที่หมายปลายทางได้สักที อิงฮวาน้อยหลับตาพริ้มซุกหมอนรองแขนสามีแก้มชนกันยามหลับใหลราวกับเด็กน้อยแก้มนวลขาวน่ารักน่าหยิกหากมีแก้มกลมๆคงเป็นซาลาเปาที่น่ากินที่สุดกระมัง 'ขอแค่มีพี่เยี่ยอยู่ทุกคืนสำหรับข้าก็คือฝันดี'

ใช้หงส์
ใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2019-10-15 22:19
คุณได้รับ +5 ความชั่ว +4 ความโหด โพสต์ 2019-10-15 22:19

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดแอเมทิสต์
แหวนหลิ่งเฉียว
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
หมวกเกราะจื่ออู้
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
พัดหัวซาน(ขวา)
คทาแห่งน้ำพุ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x167
x37
x11
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x2
x1
x1
x3
x1
x1
x2
x4
x4
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x72
x3
x54
x20
x3
x1
x100
x1
x3
x8
x5
x9
x5
x87
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x42
x1
x4
x54
x13
x2
x2
x26
x8
x122
x125
x124
x16
x110
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2051
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x218
x30
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2236
x1900
x51
x3200
x203
x197
x5
x20
x76
x57
x1355
x3628
x1723
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x263
x222
x376
x5
x25
x564
x3136
x9
x104
x263
x1633
x420
x9303
x139
x92
x20
x1929
x3463
x29
x359
x2606
x96
x190
x12
x8443
x13
x12
x67
x3334
x6496
x1831
x53
x251
x2238
x11
x744
x16
x1
x12
x588
x285
x19
x1
x1869
x104
x2065
x254
x1
x2610
x1
x60
x1843
x42
x1
x1280
x323
x81
x85
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x78
x2234
x220
x229
x64
x9999
x288
x4347
x24
x12
x2
x51
x10
x1
x52
x3610
x668
x36
x414
x338
x1
x11
x3439
x3025
x380
x944
x30
x4593
x2120
x2946
x4955
x2560
x15
x30
x4172
x11
x9999
x2340
x9999
x144
x3
x1699
x3770
x5264
x238
x6600
x4
x5079
x9125
x4590
x2086
x4381
x5615
x5609
x3470
x5961
x192
x7095
x1863
x30
x3883
x36
x877
x3212
x9392
x8082
x241
x17
x347
x260
x31
x4000
x104
x3135
x5341
x6689
x9999
x4292
x2229
x144
x1400
x33
x3853
x573
x5061
x9999
x1
x9684
x6029
x2770
x1988
x382
x1
x5721
x623
x4804
x10
x9
x59
x1
x9999
x1463
x337
x3646
x5883
x2724
x2
x49
x4
x598
x2494
x794
x685
x431
x2988
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1641
x5525
x42
x3120
x16
x99
x1039
x30
x563
x2656
x11
x25
x19
x4041
x237
x10
x9999
x34
x28
x1360
x1507
x24
x139
x157
x720
x965
x27
x65
x539
x3399
x13
x4
x807
x4054
x4766
x10
x3083
x3478
x42
x17
x240
x9999
x812
x24
x27
x39
x3448
x9
x35
x784
x3507
x9999
x274
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x8637
x1483
x5685
x9999
x7317
x9392
x346
x9096
x7941
x289
x55
x1
x110
x363
x4481
x2086
x2010
x287
x585
x34
x9015
x9999
x8406
x3094
x3217
x7939
x99
x8206
x9999
x5805
x9999
x9999
x6360
x9999
x9076
x9999
x9999
x3333
x4485
x3800
x4258
x9999
x6438
x8382
x4540
x6116
x5582
x9999
x4209
x5515
x3916
x4392
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9354
x1267
x2603
x1597
x9153
x5641
x926
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-4-2 00:26

ขึ้นไปด้านบน