ดู: 278|ตอบกลับ: 1

{ นอกเมืองเป่ยผิง | ป่าตะวันออก } ถนนดินแดน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-10-15 21:25:02 |โหมดอ่าน

ถนนดินแดน




{ นอกเมืองเป่ยผิง }









เขตทางเดินผ่านไปหมู่บ้านชาวประมง เสวี่ย ยวี เส้นทางที่นี่จะพิลึกพิสดารแปลกหูแปลกตาเล็กน้อย แต่ไม่เคยมีใครได้รับอันตรายสักคน เถาวัลย์ยาวเลื้อยพันระโยงระยางตามต้นไม้ใหญ่ ทางลึกคดเคี้ยว

ยิ่งเดินเข้าไปเรื่อยๆก็จะพบกับโคลนตามทางมากมายยากที่จะเดินหลบนอกจากเดินฝ่า แถวนี้ไม่ค่อยมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ไม่เหมาะสำหรับล่าสัตว์






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

404

กระทู้

2762

โพสต์

73หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115452235
เงินตำลึง
1999833922
ชื่อเสียง
318187
ความหิว
854

Super VIP PET IIตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
16229
ความชั่ว
14256
ความโหด
34972
นกแก้วเผือก
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-10-15 21:37:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 171
สวีทหวาน (10)

          หลังจากตีกับสามีเรื่องอาหารกันหลายยกกว่าจะเดินออกจากร้านก็เกือบเที่ยงวันกอดอกพองแก้มป่องเตาะแตะ เอาไงต่อดีละ เรื่องเล็กๆน้อยๆไม่เห็นต้องอารมณ์กระฟัดกระเฟียด งอแงแปลกๆไปได้แหะใกล้จะต้องแย่งกับพี่เยี่ยแล้ว เอาเวลานี้เก็บความทรงจำหวานๆก่อนจากก็แล้วกันชิชะ ทางป่าตะวันตกออกจะเดินไปท่าเรือมันไม่ใช่ทางนี้มิใช่รึ

          "ทางไปทางเรือท่าเทียนจินไม่ใช่ทางนี้นี่น่า ข้าจำได้ว่าต้องไปอีกทางนึงนะ" นิ้วเล็กชี้ไปทางป่าอีกฝั่ง

          "เราจะไม่ไปที่นั่น"

          "ทำไมเหรอ? ไหนบอกว่าจะพาข้ากลับแล้ว ตกลงท่านจะเอายังไงกันแน่เนี่ย" ยู่ปากหยิบร่มขึ้นกางบัดแสงแดดเดี๋ยวผิวพรรณเสียหมด ผิวแพ้ง่ายอยู่ด้วย แต่เวลาอิ่มๆก็ไม่ค่อยอยากจะเดินไปไหนมาไหน จุกท้องกินเป็ดเป่ยผิงตั้งหนึ่งตัวเต็มๆ ในขณะที่สามีเดินท่าทีสบายๆชิวมาก "จุกท้องง่ะ เดินช้าๆหน่อยได้ไหมคงเจ้าคะ ข้ากินเป็ดเป่ยผิงตั้งหนึ่งตัวเชียวนะ"

          "ข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวชมหมู่บ้านชายทะเลที่สวยงามที่สุดในแผ่นดิน" ไม่พูดเปล่าคว้าดรุณีน้อยเข้าชิดใกล้หยอกล้อจิ้มแก้มใสจนบุ๋ม จะพาไปชมความงามให้ได้ตื่นตาตื่นใจอีกครั้ง ยังมีเวลาเหลืออยู่อีกกว่าจะได้กลับกันอย่างจริงจัง

          "อ๊ะ….ว๊ายยยยย ท่านพี่!" วี๊ดว๊ายเสียงดังเมื่อโดนคว้าตัวเข้าไปในอ้อมกอดที่นางถือไว้เกือบจะหล่นร่วงด้วยความตื่นตระหนกตกใจกับการกระทำของเขา สัดส่วนความสูงอยู่แค่ไหล่เองนิ อยากสูงขึ้นกว่านี้จังเลย เวลาจะหอมแก้มทีไรก็เขย่งปลายเท้าไม่ก็ต้องให้หย่งเยี่ยนั่งอย่างเดียว "หมู่บ้านชายทะเลที่สวยงามที่สุดในแผ่นดินอย่างนั้นหรอ….ก็น่าสนใจนะเจ้าคะ ชื่อหมู่บ้านอะไรล่ะ"

          "หมู่บ้านชาวประมง เสวี่ยยวี ชาวบ้านชาวทะเลส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมงพื้นบ้านที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ วิถีชาวบ้านที่เรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยเสน่ห์ชวนค้นหาและแหล่งคลังอาหารทะเลที่กุ้ง หอย ปู ปลา หมึก ที่นี่สดอร่อยนัก เป็นหมู่บ้านที่ชาวบ้านใช้ชีวิตอย่างมีความสุข"

          อิงฮวาตาวาววับเปร่งประกาย "สุดยอดดดด ชักจะอยากไปให้ถึงเร็วๆ พวกชาวบ้านส่วนใหญ่ทำอาชีพประมงกัน อืมมม แทบจะไม่ต้องซื้อวัตถุดิบในการประกอบอาหารให้ฟุ้มเฟือยเลย มีทรัพยากรหาเติมได้อยู่ตลอด เป็นสถานที่แสนวิเศษน่าดู พวกของทะเลหนำซ้ำยังจับเอาไปขายได้กำไร" แหล่งธรรมชาติเหล่านั้นล้วนสำคัญ ฟังดูแล้วคงจะใช้ชีวิตเรียบง่ายกว่าคนในเมืองหลวงอีกนะเนี่ย ไม่ต้องแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน

          ตลอดทางหย่งเยี่ยเล่าเรื่องหมู่บ้านชวนคุยต่อเนื่องเหตุนั้นมันเป็นเพราะการได้ยินเสียงหวานใสตอบกลับทำให้โลกของเขาไม่ว่างเปล่าโดดเดี่ยว "ชาวบ้านที่นั้นล้วนเป็นมิตรต่อผู้คน ฮวาเอ๋อร์เจ้ารู้ไหมท้องทะเลน่ะยังมีอะไรให้ค้นหาอีกมาก"

          "คิกๆๆๆ แต่ข้าอยากค้นหาหัวใจของท่าน มันจะมีข้าอยู่ในใจทั้งสี่ห้อง เหมือนกับที่ข้ามีแค่ท่านอยู่ในใจหรือเปล่านะ" น้ำเสียงหวานเชิงออดอ้อนเกาะแขน เลื่อนมือเคาะลงบนอกด้านซ้าย ทั้งสองเดินฝ่าดงพงไพรเรื่อยๆ

          ผ่านไปเจ็ดสิบลี้เดินมาจนเหนื่อย เส้นทางเริ่มคดเคี้ยวเล็กลง เต็มไปด้วยดินโคลนมากมาย ต้องเดินระวังๆไม่ให้รองเท้าเปื้อนโคลนเลอะ ร่างเล็กบอบบางปาดเหงื่อที่ไหล แฮะๆๆ

          "ฮวาเอ๋อร์พักที่นี่ก่อน เจ้าเหนื่อยมากแล้ว" ระยะเดินกันมาไกลอิงฮวาไม่น่าจะเดินไหวแล้ว ท้องฟ้าก็เริ่มมืดค่ำ เดินทางตอนกลางคืนลำบาก ทางข้างหน้ามีโคลนอยู่หลายจุดหลายแห่ง เลือกนั่งพักอยู่ใกล้ๆแถวต้นไม้ ก่อนที่จะลุกออกไปหาฟืนมาก่อไฟสร้างความอบอุ่น

          นั่งตาแป๋วดูอีกคนกำลังก่อกองไฟ นี่มันก็มืดค่ำครึ้ม แล้ว คงถึงเวลาพักแล้วจริงๆพรุ่งนี้เช้าคงจะได้เดินทางกันอีกรอบเดินทางผ่านป่าที่นี่ออกไปที่หมู่บ้านประมง บรรยากาศอบอุ่น ถึงแม้จะมีลมหนาวผ่านพัดเข้ามาบ้าง จัดเตรียมที่หลับที่นอนเตรียมจะนอนกันตั้งแต่หัวค่ำ

          "อากาศหนาวอย่างนี้ท่านพี่ข้าว่านอนกอดกันๆ" อ้าแขนให้กอดสมยอมเต็มใจ ร่างกายชายหนุ่มหนากว่านางเยอะเวลากอดกันทีไรตัวนางก็จมมิดหาย อื้ออออ

          "อืม" หย่งเยี่ยไม่ขัดคำขอพร้อมทั้งโอบกอดร่างเรียวเล็กไว้

          ก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะนอนกอดกันจนหลับ เก็บแรงออมแรงไว้เดินทางพรุ่งนี้ต่อคงจะถึงที่หมายปลายทางได้สักที อิงฮวาน้อยหลับตาพริ้มซุกหมอนรองแขนสามีแก้มชนกันยามหลับใหลราวกับเด็กน้อยแก้มนวลขาวน่ารักน่าหยิกหากมีแก้มกลมๆคงเป็นซาลาเปาที่น่ากินที่สุดกระมัง 'ขอแค่มีพี่เยี่ยอยู่ทุกคืนสำหรับข้าก็คือฝันดี'

ใช้หงส์
ใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2019-10-15 22:19
คุณได้รับ +5 ความชั่ว +4 ความโหด โพสต์ 2019-10-15 22:19

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หยดน้ำจอมปีศาจ
ชุดแอเมทิสต์
คทาจันทราโบราณ
แหวนหลิ่งเฉียว
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
รูปปั้นเทพีเวสต้า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x5
x2
x5
x200
x2
x10
x52
x1157
x185
x41
x1
x2
x3
x1
x7
x1
x1
x60
x10
x23
x1
x7
x6
x1
x3
x5
x3
x20
x3
x4
x2
x4
x72
x1
x324
x7
x218
x320
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x9
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x45
x1
x54
x20
x2
x2
x26
x15
x172
x225
x154
x24
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x18
x14
x72
x570
x1
x26
x2110
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x225
x32
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2604
x6900
x54
x3200
x158
x197
x6
x21
x119
x61
x1403
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x286
x227
x383
x5
x26
x569
x3141
x15
x110
x272
x1633
x420
x9303
x141
x96
x20
x1937
x3463
x36
x375
x2610
x99
x194
x20
x9999
x17
x9
x72
x3339
x9999
x1838
x61
x257
x2245
x21
x750
x16
x1
x12
x598
x294
x27
x1
x1869
x112
x2069
x257
x1
x2716
x1
x69
x1843
x42
x1
x1280
x323
x147
x239
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x84
x2470
x220
x488
x64
x9999
x702
x6704
x24
x35
x6
x63
x10
x1
x57
x3710
x962
x36
x784
x517
x1
x11
x3715
x3225
x380
x944
x37
x4688
x2270
x3406
x4955
x2710
x15
x30
x4220
x11
x9999
x2340
x9999
x147
x3
x2271
x3940
x6694
x354
x6600
x7
x8075
x9999
x4750
x2356
x4443
x5683
x5675
x3568
x8731
x212
x7595
x1863
x30
x3888
x53
x883
x3223
x392
x9999
x246
x28
x356
x338
x31
x4886
x128
x2735
x7382
x6771
x9999
x7024
x2985
x163
x1400
x39
x4399
x632
x5051
x9999
x1
x9999
x1597
x2770
x2156
x382
x1
x6981
x699
x5236
x10
x9
x66
x1
x9999
x4340
x412
x3671
x6882
x2727
x2
x53
x5
x641
x2620
x513
x719
x696
x3144
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1649
x5525
x44
x3120
x16
x107
x1252
x30
x687
x2656
x11
x26
x20
x9999
x237
x29
x9999
x35
x29
x1784
x1989
x24
x139
x157
x1342
x965
x28
x77
x659
x4347
x13
x4
x897
x4054
x4870
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x820
x24
x29
x44
x3678
x9
x35
x784
x3711
x9999
x282
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2047
x5685
x9999
x7517
x9392
x501
x9096
x7941
x289
x58
x1
x110
x369
x4581
x2167
x2042
x301
x590
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8267
x107
x8765
x9999
x6530
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3253
x4493
x3752
x3778
x9999
x6528
x9999
x4360
x6268
x5534
x9999
x4161
x5595
x4116
x4467
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9554
x1564
x3103
x1715
x9153
x6384
x992
x1


ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-8-7 07:26

ขึ้นไปด้านบน