ดู: 158|ตอบกลับ: 1

{ นอกเมืองผิงหยวน } ริมแม่น้ำหวงเหอ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-9-9 23:06:28 |โหมดอ่าน


ริมแม่น้ำหวงเหอ

{ นอกเมืองผิงหยวน }









【ริมแม่น้ำหวงเหอ】
『ธารน้ำเหลืองเชี่ยวกรากยากจะหยั่ง』
ลำน้ำแห่งความวิปโยคที่เชื่อกันว่าไม่สามารถคาดเดาได้ตั้งแต่โบราณ
แม้แต่คนเรือที่เชี่ยวชาญก็ยังมีพลาดกันได้เมื่อข้ามผ่านในทุกวัน
ตั้งอยู่นอกเมืองผิงหยวนเป็นสถานที่หนักหนาสุดในการเผชิญ 'อุทกภัย'







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

185

กระทู้

1684

โพสต์

64หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
354379
เงินตำลึง
83608
ชื่อเสียง
264010
ความหิว
480

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
6324
ความชั่ว
1166
ความโหด
3333
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2019-9-9 23:10:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-9-10 22:29

[พบเจอคู่กกรณีเก่า]

      “จางฝู  ขุนพลจี๋เดี๋ยวพวกเจ้าบอกพวกทหารให้เตรียมจัดขบวนเตรียมเดินทางกันต่อได้ แต่ก่อนจะเดินทางต่อเราอยากไปจะไปดูแถบลุ่มแม่น้ำสักหน่อยว่าจะมีความเสียหายมากน้อยขนาดไหน เพราะดูเหมือนที่นี่ชาวบ้านที่เดือนร้อนจะมีมากเหลือเกิน”ฮองเฮาเอ่ยยตรัสบอกกับจางฝูและเฟยเทียนที่ยืนคุมกันพระนางเดินขึ้นรถม้าอยู่ หลังจากที่ขบวนเสด็จและกลุ่มของเจ้าเมืองผิงหยวนนั้นทำการแจกจ่ายเสบียงแก่ชาวบ้านที่ลำบากจนเสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

      “เพคะฮองเฮา/พะยะค่ะฮองเฮา” จางฝูและเฟยเทียนยกมือปกรับคำสั่งพร้อมกันก่อนที่เฟยเทียนนั้นจะเดินแยกไปจัดเเถวขบวนด้านหน้าเเถวเพื่อเดินทางมุ่งหน้าไปยังด้านนอกเมืองตามคำตรัสของฮองเฮาส่วนจางฝูนั้นก็แยกตัวไปเดินตรวจดูความเรียบร้อยรอบๆรถม้าและพวกทหารที่อยู่ใกล้รถม้าว่ามีคนแปลกหน้าที่ไหนแปลกหน้าเข้ามาหรือไม่ ตลอดเวลาหลายวันที่เดินทางมาเธอจดจำใบหน้าของพวกทหารและขันทีนางกำนันที่ติดตามขบวนมาได้เกือบหมดนั้นก็เพื่อความรอบคอบหากว่าไม่จดจำไว้เกิดมีคนแฝงตัวเข้ามาก็คงลำบาก

     การจัดขบวนไม่นานก็เสร็จสิ้นพร้อมขบวนที่เคลื่อนออกจากเมืองผิงหยวนออกไปโดยทันทีซึ่งหลังจากที่เดินขบวนออกมาได้ไม่นานก็มาถึงบริเวณลุ่มแม่น้ำก็พบว่าบริเวณริมฝั่งแม่น้ำที่เป็นที่อยู่อาศัยของพวกชาวบ้านเมืองผิงหยวนบ้างส่วนที่ทำอาชีพทำไร่ทำนา และประมงอยู่ที่บริเวณริมน้ำซึ่งเป็นที่ที่ได้รับผลกระทบหนักอย่างมาก

      แม้ปริมาณน้ำจะลดลงไปมากแล้วแต่ความเสียหายนั้นกลับไม่ได้ลดลงไปเลย จางฝูลุกขึ้นลงไปยืนที่พื้นพรางมองดูบริเวณที่ก่อนหน้านี้เคยเป็นไร่นาของพวกชาวบ้านที่นี้เหลือเพียงที่ดินป่าวที่มีแต่ต้นข้าวที่เฉาตายจากเหตุการณ์น้ำท่วมหนัก บ้านเรือนต่างถูกกระแสน้ำพัดถล่มหลงเหลือไว้เพียงเศษซากแผ่นไม้เท่านั้น

    “ช่างเป็นภัยพิบัดที่ร้ายแรงจริงๆ”เสียงกล่าวตรัสของฮองเฮาเอ่ยดังขึ้นพร้อมพระนางที่เดินลงจากรถม้ามาโดยมีซุ่ยหมิงนั้นคอยช่วยประคองพระนางให้เดินลงมาจากรถม้าแล้วทอดพระเนตรมองดูความเสียหายเบื้องหน้าด้วยแววตาเป็นทุกข์ ไม่อยากจะคิดเลยว่าพวกชาวบ้านนั้นต้องลำบบากกันขนาดไหนและสูญเสียสิ่งใดไปบ้าง

     “ขุนพลจี๋ ขุนพลกงซุนคงต้องรบกวนพวกเจ้านำกำลังทหารไปช่วนจัดการพื้นที่พวกนี้ให้อย่างน้องก็พอให้พวกชาวบ้านกลับมาทำการเกษตรได้ทีนะ”

     “พะยะคะ/พะยะคะ”

     หลังคำสั่งออกไปพวกเฟยเทียนก็พาทหารจำนวนหนึ่งเดินทางไปจัดการพื้นที่ไร่นาที่เสียหายตามคำสั่งฮองเฮาโดยพระนางนั้นจะขอเดินดูอยู่บรเวณรอบๆโดยมีซุ่ยหมิง จางฝู เมิงจื่อเหยา เกอหูซวงและโม่อวิ๋นเซิงคอยเดินดูแลอารักขาใกล้ๆ

     “กรี๊ดดดด!!!   ช่วยด้วยใครก็ได้”

      ระหว่างที่ฮองเฮากำลังเดินดูบริเวณรอบๆอยู่นั้นกก็มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังขึ้นเมื่อหันกลับไปมองก็พบกับชาวบ้านกลุ่มดเล็กที่ถูกคนที่น่าจะเป็นคนไม่ดีไล่ตามอยู่ จางฝูเม่ื่อหันไปมองตามเสียงก็พบกลับกลุ่มคนแต่กายด้วยชุดสีม่วงที่หมวกพวกมันมีสัญลักษณ์ไหเหล้ากับดาบไขว้อยู่ทำให้รู้ได้ทันทีว่าเป็นคนของพวกเมาเซียนคู่กรณีเก่าของเธอที่ไม่ได้เจอะเจอกันมาชาติกว่า

     “จางฝูคุณชายเกอคงต้องรบกวนพวกท่านช่วยพวกชาวบ้านจะได้รึไม่”

      “เพคะฮองเฮา”จางฝูป้องมือรับก่อนหันไปมองเมิ่งจื่อเหยาเป็นเชิงให้อีกฝ่ายคอยดูแลฮองเฮาแทนระหว่างตนออกไปจัดการพวกคู่กรณีเก่า ก่อนที่นางจะใช้ตัวเบากระโจนออกนำไปทางพวกเมาก่อน ก่อนแส้จิ้วเทียนในมือของเธอจะถูกชักออกมาแล้วตวัดดพุ่งไปรัดขาชายพรรคเมาที่กำลังจะพุ่งไปจับตัวหญิงชาวบ้านก่อนกระตุกแส้ในมือดึงร่างของมันให้เสีจังหวะล้มกลิ้งไปกับพื้น ทำให้พวกที่เหลือพากันหันไปมองแขกไม่ได้รับเชิญด้วยความตกใจ

      “เจ้าเป็นใคร”

      “มารดาเจ้ากระมัง”จางฝูเอ่ยกล่าวก่อนปราณคลุมวารีที่แผ่ออกมารอบๆกายพร้อมกับร่างบางที่ดีดตัวให้ลอยขึ้นไปในอากาศก่อนหยดน้ำรอบกายจะค่อยหมุนควงเป็นเกลียวแหลมแล้วพุ่งเข้าใส่พวกเมาเซียน

      “หลบเร็ว”หนึ่งในพวกเมาเซียนร้องตะโกนออกมาและเตรียมพุ่งตัวหลบหากแต่ก็ไม่สามารถหลบได้เมื่อคลื่นกระบี่จากเก๋อหูซวงพุ่งเข้ามาขวางเอาไว้ก่อนร่างสูงของศิษย์เอกสำนักหัวซานจะพุ่งเข้าไปต่อสู้กับพวกคนพรรคเมาเซียนอย่างดุเดือดโดยมีจางฝูค่อยทำหน้าที่ใช้ปราณวารีและกงจักรไท่หยางในการก่อตัวและโจมตีในทีเผลอ

     “อึก อ้ากกก”ร่างของชายพรรคเมาเซียนผู้หนึ่งถูกจางฝูใช้วรยุทธ์สำนักวังน้ำทิพย์ซัดเข้าที่กลางอกส่งปราณหยินเข้มข้นเข้าสู่ร่างของชายผู้นั้นเพื่อขัดขวางการเดินลมปราณทำให้ร่างนั้นกระเด็นถอยไปหลายก้าวก่อนจะกระอักเลือดออกมา

   “วรยุทธ์พิศดารอะไรกันไม่เคยเห็นมาก่อน”ชายหนึ่งในคนพรรคเมาเซียนที่มองอยู่อีกฝั่งเอ่ยหลังจากเห็นวรยุทธ์เเละเคล็ดวิชาที่จางฝูใช้และปราณไอปราณหยดน้ำแบบนี้ออกมาก่อน ส่วนทางอีกคนก็ดันเป็นเก๋อหูซวงศิษย์เอกหัวซานอีกแบบนี้แค่ลำพังพวกตนที่เป็นเพียงลูกพรรคระดับล่างย่อมรับมือได้ยากแน่

    ระหว่างที่ทั้งจางฝุและเก๋อหูซวงยังคงไล่ต้อนพวกคนพรรคเมาเซียนอยู่นั้นจู่ก็มีหมัดปราณหนึ่งพุ่งมาทางจางฝุทำให้เธอต้องรีบใช้ตัวเบาดีดตัวลอยขึ้นเพื่อหนีการโจมที่ที่พุ่งเข้ามาก่อนจะพบว่าเป็นฝีมือของกลุ่มของคนพรรคเมาอีกสี่คนที่วิ่งตรงมายังพวกตนและดดูท่าฝีมือคนพวกนี้จะไม่ใช่เล่นๆ

    “ไม่คิดว่าออกปล้นของชาวบ้านรอบนี้จะเจอของดีทั้งฮองเฮา กับคนรักขงชายผู้มีเบาะแสเก้าอิมช่างเป็นที่โชคดีจริงๆ”หนึ่งในสตรีพรรคผู้หนึ่งกล่าวเอ่ยขึ้นมาก่อนพวกคนพรรคเมาเซียนอีกสี่คนนัั้นจะมายืนเผชิญหน้ากับพวกจางฝูก่อนหญิงผู้นนั้นเหลือบไปมองยังด้านหลังที่มีฮองเฮายืนอยู่ภายใต้การอารักขาของโม่อวิ๋นเซิงและเมิ่งจื่อเหยา

    “อย่าได้ฝันเลย ข้าไม่ปล่อยพวกเจ้าแตะต้องพระนางแม้แต่ปลายเส้นผม”เก๋อหูซวงร้องกล่าวพร้อมกระชับกระบี่ในมือแน่ก่อนจะดีดตัวพุ่งเข้าหาสตรีที่ดูจะเป็นหัวหน้าของกลุ่มพรรคเมาเซียนนี้ทันที เพลงดาบของสำนักถูกตวัดกวัดไกวออกมาอย่างดงามและคล่องแคล่ว หากแต่สองต่อหกก้นับว่ายังเสียเปรียบอยู่ดี

     ปึก!!!

      แผ่นหลังของจางฝูและเก๋อหูซวงหันชนกันเพื่อคอยระวังหลังให้แก่อีกฝ่ายหลังจากที่สู้กันมาได้ไม่นานและถูกพวกเมาเซียนทั้งสิบคนล้อมเอาไว้ ยังดีที่มันเลือกที่จะจัดการกับพวกเธอก่อนแล้วจึงค่อยไปจัดการกับฮองเฮาที่หลัง

    “พวกนี้คงเป็นพวกศิษย์แถวหน้า เป็นแบบนี้ต่อไปเราจะเสียเปรียบนะ”เก๋อหูซวงเอ่ยกล่าวออกมาพรางยกกระบี่ขึ้นมาอยู่ในท่าเตรียมหากพวกนั้นพุ่งเข้ามาอีก

   “แม้จะยังไม่เคยใช้แต่ลองดูไม่เสียหาย”

    “ห่ะ แม่นางจางฝุเจ้าพูดอะไร ข้าไม่เข้าใจ”เก๋อหูซวงกล่าวททวนพรางเหลือบตาไปมองสตรีด้านหลังด้วยความไม่เข้าใจ

    “ทวงเวลาให้ที่ ถ้าข้าบอกให้หลบก็หลบสะ” จางฝูเอ่ยก่อนจะดีดตัวด้วยความเร็วพุ่งเข้าหายคนของพรรคเมาเสียนที่ก่อนหน้าถูกเธอวัดปราณคลุมวารีใส่ทำให้ยามนี้การเดินลมปราณของอีกฝ่ายค่อนข้างติดขัดและเสียเปรียบอยู่ไม่น้อย วรยุทธ์ท่าผีเสื้อกลางวายุภูกใส่ออกมาเมื่อร่างบางต่อยหมัดที่เคลือบด้วยปราณคลุมวารีใส่ร่างนั้นจะกระเด็นปลิวไปกระแทกต้นไม้สลบไป และถือจังหวะนั้นใส่วรยุทธ์ของสำนักทันที

     ‘บุปผาบานใต้มือ’จางฝรวมปราณคลุมวารีไว้รอบกายพร้อมฝ่ามือที่กวาดวาดไปในอากาศอย่างพวิ้นไหวอ้อนช้อยราวกำลังร่ายรำ รอบกาก็ค่อยปรากฎไอน้ำที่เพิ่มหน้าขึ้นจนไม่น่าจะเรียกว่าไอน้ำได้  “คุณชายเก๋อ” เสียงตะโกนของจางฝูดังขึ้นพร้อมกระบี่ในมือเก๋อหูซวงที่ตวัดฟาดปราณกระบี่ออกไปเพื่อตรึงร่างของพวกคนพรรคเมาเซียนก่อนร่างสูงของชายหนุ่มจะกระโดดวูบหลบไป

      คลื่นน….

       ตูมมมม!!!!

       ปราณวารีและวรยุทธ์ถูกจางฝูรวมประสายนก่อรจะซัดออกจากฝ่ามือไปพร้อมๆกันก่อเกิดเป็นคลื่นปราณวารีขนาดใหญ่เกือบสามเมตรโถมเข้าใส่ร่างของคนของพรรคเมาเซียนที่ยืนกันปราณดาบนั้นอยู่อย่างจัง

     อ้ากกกกก!!!!

    กรี๊ดดดดดดด!!!!

     “แฮ่กๆ แฮ่กๆ”ร่างของจางฝูหลังจากใช่ท่าบุปผาใต้มือพร้อมกับเคล็ดคลุมวารีที่รวมปราณกว่าครึ่งในร่างกายสร้างไอน้ำที่หนาเเน่นพอที่จะกลายเป็นคลื่นน้ำซัดใส่พวกเมาเซียน ก็แลกมากับการยืนหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนแม้จะยังไม่ได้หมดแรงแต่การซัดปราณออกไปเมื่อครู่ก็กินแรงเธออยู่ใช่ย่อย แต่อย่างน้อยๆมันก็คุ้มค่าาเพราะหลังจากที่พวกเมาเซียนนั้นถูกคลื่นน้ำซัดใส่นอกจากจะบาดเจ็บภายใน การเดินลมปราณในร่างปั่นป่วนเป็นโอกาสให้เก๋อหูซวงจัดการฟาดกระบี่ใส่สิ้นใจไปกว่าสี่คน รวมกับที่เธอจัดการไปตอนแรกก็เป็นห้าคน

     “แม่นางจางฝูเจ้าไม่เป็นไรนะ ยังไหวใช่ไหม”เก่อหูซวงอาศัยจังหวะที่พวกศัตรูยังไม่ฟื้นตัวพุ่งไปหาจางฝูเพื่อช่วยประคองและดูอาการของอีกฝ่าย ดูเหมือนว่าท่าที่นางใช้ไปเมื่อครู่จะกินแรงมากจะให้กการต่อสู้ยืดเยื้อยไปกว่านี้ไม่ได้

      “ข้ายังไหวอยู่”จางฝูเอ่ยตอบแล้วหันมองพวกพรรคเมาเซียนที่ยังคงเหลือรอดอยู่ที่เริ่มจับกลุ่มเข้ามาล้อมพวกตยเอาไว้อีกครั้ง แม้จะเสียไปห้าก็ยังเหลือห้าอย่างไรก็ยังคงได้เปรียบยิ่งอีกฝ่ายหนึ่งมีคนที่สภาพอ่อนแรงลงแล้วด้วยนั้นการเอาชนะได้คงอยู่ไม่ไกล

      “พวกเราร่วมมือกันอย่างไรก็ต้องจับนังชุดเขียวกับฮองเฮาไว้”คนผู้หนึ่งในพรรคเมาเซียนเอ่ยพร้อมกบร่างของพวกมันทั้งห้าที่พุ่งทะยานเข้ามาต่อสูกับพวกจางฝูอีกครั้ง และในครั้งนี้พวกจางฝูเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัดแม้จะยังพอรับมือได้ แต่เพราะจำนวนคนที่มากกว่าแต่เรี่ยวแรงที่ใกล้หมดทำให้ทั้งจางฝูและเก่อหูซวงได้แผลมาหลายเเห่ง

       “พวกแกไม่รอดแน่ ฮ่าๆ”

       “ก้มลง!!!!”ชายพรรคเมาเซียนเอ่ยกล่าวหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ แต่เพียงไม่นานก็มีเสียงใครบางคนตะโกนดังขึ้นมาจากทางด้านหลังจางฝูและเก่อหูซวงไม่ต้องรอดูว่าคือสิ่งใดร่างบางและร่างสูงของจางฝูและเก่อหูซวงพลันก้มหลบลงอย่างรวดเร็วก่อนที่ลูกธนูที่ยิ่งออกมาจากหน้าไม้หลาดอกพุ่งเข้าใส่พวกเมาเซียนนั้นอย่างจัง

     เมื่อทั้งสองหันไปมองก็พบว่าเป็นชายแปลกหน้าหกคนในมือของพวกเขามีหน้าไม้และเร่งระดมยิ่ง้ข่าใส่พวกเมาเซียนนั้นอย่างไม่หยุดพักจนสองในสามนั้นถูกลกธนูปักอกเสียชีวิตได้ ส่วนที่เหลือก็ใช้ตัวเบาถีบตัวกระโดดหนีไปทันที

    ทันทีที่พวกเมาเซียนนั้นพากันหนีไปแล้วฮองเฮา โม่อวิ๋นเซิงและเมิ่งจื่อเหยาก็พากันวิ่งไปหาจางฝูตามหลังมาด้วยชายแปลกหน้าทั้งหกคนที่เป็นมือหน้าไม้ก็พากันวิ่งมาดูพวกเธอด้วยความเป็นห่วง ก่อนเป็นฮองเฮาที่ปลีตัวเข้ามาช่วงพยุงจางฝูที่ดูยามนี้เป็นคนที่น่าจะบาดเจ็บมากที่สุดขึ้นโดยที่มีเมิ่งจื่อเหยาช่วยด้วยอีก

     “คนพวกนั้นเป็นใครหรือ”เก่อหูซวงหันมองชายหกคนที่ยืนอยู่ด้านหลังพร้อมเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย

    “พวกเขาเป็นคนของตะกูลข้าเอง ก่อนหน้ากลัวเกิดเหตุร้ายจึงส่งจดหมายไปแจ้งพ่อบ้าน ให้ส่งคนทั้งหกมาช่วยคุมกัน โชคดีที่มาทันพอดี”โม่อวิ๋นเซิงเอ่ยกล่าวแล้วหันมองไปมองคนทั้งหกที่ตะกูลเขาส่งมาก่อนจะหันมองทางแม่นางจางฝูที่มองจ้องไปทางคนทั้งหกด้านหลังอย่างไม่ไว้ใจนัก ‘เป็นสตรีที่ขี้ระแวงยิ่งนัก’

    “ต้องขอบคุณความรอบคอบของคุณชายโม่จริง ไม่ได้พวกเขาก็ไม่รู้จะเป็นเช่นไรพวกเมาเซียนรับมือได้อยากจริงๆ”เก่อหูซวงเอ่ยกล่าวพร้อมยกมือขึ้นมือขึ้นคำนับแก่ คุณชายโม่และคนที่เหลืออีกหกคนด้านหลัง

    “ปล่อยเรื่องขอบคุณไว้ก่อนเถอะ คุณชายเก่อ แม่นางจางฝูพวกเจ้าไปพักกันก่อนดีรึไม่”ฮองเฮากล่าวตรัสออกมาแล้วมองไปยังจางฝูที่ดูไม่ค่อยสู้ดีนัก

     “แต่…”จางฝูกล่าวออกมาก่อนหันมองฮองเฮา

    “ข้าเห็นด้วยกับฮองเฮานะ จางฝูเจ้าพักเถอะ เรื่องอารักขาข้าจะดูให้เอง”เมิ่งจื่อเหยาเอ่ยยกล่าวออกมาก่อนตัดสินใจพยุงจางฝูเดินไปยังรถม้าเพื่อให้หญิงสาวพักด้วยตนเองเพราะหากให้นางแก้ตัวคงดื้อไม่ยอมไปพักแน่ๆ

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-9-10 00:42
คุณได้รับ +37 คุณธรรม โพสต์ 2019-9-10 00:41

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -837 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -837 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ชุดวังน้ำทิพย์
ตัวเบาขั้นสูง
กงจักรไท่หยาง
แส้จิ่วเทียน
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x4
x30
x3
x1
x3
x6
x4
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x30
x30
x1
x2
x5
x3
x4
x160
x1
x18
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x60
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x188
x90
x30
x240
x3
x45
x600
x399
x100
x5
x400
x1200
x75
x7
x30
x600
x5
x100
x1185
x2
x174
x198
x4
x600
x40
x3
x20
x60
x32
x4
x250
x19
x586
x32
x70
x200
x100
x800
x4
x344
x727
x200
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x74
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x870
x1880
x99
x1521
x3
x6
x6
x90
x2
x133
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x2
x136
x290
x115
x1
x30
x30
x2
x49
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x225
x107
x175
x526
x32
x111
x380
x950
x1
x23
x576
x5
x396
x130
x366
x289
x520
x1341
x127
x67
x756
x460
x4
x2
x626
x634
x450
x158
x9999
x1775
x400
x329
x33
x42
x17
x69
x21
x329
x1032
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x53
x1
x9
x138
x259
x698
x5445
x73
x11
x186
x446
x141
x2400
x8
x527
x630
x500
x37
x2
x3
x400
x5
x40
x141
x2
x1500
x584
x1684
x780
x108
x195
x107
x9
x98
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x157
x5
x10
x15
x4
x162
x263
x500
x2
x51
x291
x8
x158
x227
x6542
x702
x274
x8
x59
x2
x2
x1406
x2048
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x6
x32
x14
x678
x7
x1439
x9
x1748
x313
x903
x1149
x848
x1030
x659
x151
x134
x187
x745
x1580
x807
x92
x148
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x307
x287
x619
x460
x1145
x680
x170
x1122
x2318
x581
x40
x1018
x572
x24
x280
x1245
x170
x248
x1444
x8130
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-4-1 09:15

ขึ้นไปด้านบน