ดู: 1606|ตอบกลับ: 12

{ เมืองจื่อถง } โรงเตี๊ยมดาบหัก

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-10-25 18:04:15 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2017-11-22 13:46


โรงเตี๊ยมใกล้ตลาด ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ มีผู้คนแวะเข้ามาได้เรื่อยๆ รสชาติถูกปากราคาไม่แพงเกินไป น้ำชาและสุราได้รับความนิยมพอสมควร





ชื่อกิจการ: โรงเตี๊ยมดาบหัก
เจ้าของกิจการ: อู๋ หมิง
ประเภทงาน: สุรา น้ำชา อาหารทั่วไป และ ที่พักค้างคืน
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชั่วโมง

ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองจื่อถง


แสดงความคิดเห็น

โรงเตี๊ยมดาบหักถูกคนรื้อไปแล้วค่ะ โปรดตามกลับมาด้วยนะคะ(?)  โพสต์ 2017-11-22 13:30

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-10-28 00:11:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เควส ทำดีได้ดี


หลังจากเดินทางออกมาจากเมืองฮั่นจงลงมาทางใต้โดยขี่ม้าขาวคู่ใจของเธอ ปรากฏว่าได้เดินทางมาถึงเมืองจื่อถง เ
เมื่องที่เราเคยมาทำงานนี่นา...
เอาเป็นว่าก้ดีใจ ที่ได้กลับมาที่เมืองนี้อีกรอบ แต่ว่า เราจะลืมเรื่องที่ได้รับมอบหมายมาไม่ได้ นั่นก้คือเสาะหาคนๆนั้น
ซึ่งเรามีจดหมายต้องไปมอบให้เขา
แต่ว่า การจะเดินทางสืบหาเบาะแสของเขาไปเรื่อยๆแบบนี้ก้เหนื่อยตายกันพอ หากหาไม่เจอจริงๆ ค่อยนำจดหมายนี้ไปคืน..
แล้วให้คนอื่นที่เหมาะสมช่วยเสาะหาคนๆนั้นดีกว่า


เธอขับม้าเข้ามาในเมือง มองทิวทัศน์โดยรอบเมืองอีกครั้ง มันก้ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง ทั้งร้านค้าที่ยังปิดตัว หรือผู้คน ทหารที่เดินขวักไขว่
กันแน่นหนาในช่วงนี้ที่ยังไม่พ้นฤดูท่องเที่ยว
นึกถึงเรื่องครั้งแรกๆที่ได้มาที่นี่แล้วทำงานในโรงเตี๊ยมตรงนั้น
เธอมองไปยัง โรงเตี๊ยมพงไพรที่อยู่ในเมือง...
เอาเป็นว่า เธอจะไม่แวะในครั้งนี้ แค่จะขับม้าผ่านๆไปเท่านั้นก้พอ
เธอจึงไม่ได้แวะโรงเตี๊ยมที่เคยทำงานมาก่อนในวันนั่นเอง
ลองไปตามหาโรงเตี๊ยมที่อื่นที่ยังเปิดอยู่ แล้วลองสอบถามบุคคลในนั้นถึงเรื่องบุคลที่อยากให้ส่งจดหมายไปถึง ได้หรือไม่ได้ข้อมูลก้แล้วกันไป..


เธอควบม้าไปหยุดที่โรงเตี๊ยมดาบหัก เป้นโรงเตี๊ยมใกล้ตลาด เธอไม่คุ้นที่แห่งนี้เท่าไหร่เพราะอาจจะไม่ได้มาแวะแถวนี้ แต่ไม่เป็นไร
ถ้าขึ้นชื่อว่าโรงเตี๊ยมก้เข้าไปพักได้
โชคดีที่โรงเตี๊ยมนี้มีห้องให้สำหรับพัก คอกม้าพร้อม เธอจึงขับม้าเข้าไปไว้ในคอกม้าก่อน แล้วจึงออกมาเข้าโรงเตี๊ยมอีกที


ความเหนื่อยล้าที่เดินทางมา ทำให้เธอต้องจ่ายเงินค่าน้ำช้า และอาหารสักเล็กน้อยก่อนให้หายเหนื่อยล้าและเติมพลังงาน
พอได้ทานไปสักพัก เธอก้คิดว่าน่าจะถามเถ้าแก่โรงเตี๊ยมหน่อยว่าพอจะมีเบาะแสเกี่ยวกับคนที่เรากำลังตามหาหรือไม่


"เถ้าแก่ๆ ข้าถามสักเล็กน้อย พอจะรู้ข้อมูลคนที่ชื่อ คาบูโตะ มั้ย?"
เธอลองถามไป
"...เอ... ข้าไม่รู้จักนะ แม่สาว"
คำตอบของเถ้าแก่ทำให้เธอเหี่ยวลงเล็กน้อย ไม่มีเบาะแสอะไรเลยสินะ


"เอ่อ แต่ว่า"
เถ้าแก่พูดต่อ มันทำให้เธอเงยหน้าขึ้นทันที
"คนชื่อแปลกๆที่เจ้าพูดถึงน่าจะเป็น..คนต่างถิ่นรึเปล่า อาจจะแต่งตัวไม่เหมือนพวกเรา ถ้างั้น ไม่ลองไปถามพวกเขาดูล่ะ "
เถ้าแก่แนะนำ
"เอ่อ... เถ้าแก่ คนต่างถิ่นนี่ ข้าจะสื่อสารกับเขารู้เรื่องเหรอ?.."
หลิงนูสงสัย
"ไม่รู้สิ ถ้าหากคนต่างถิ่นทำมาค้าขายในแผ่นดินเรา ก้ต้องสื่อสารกับเราได้สิ" เถ้าแก่บอก


"งั้นเหรอ อื้อ ข้าจะลองทำตามที่ท่านบอกเถ้าแก่"
หลิงนูพยักหน้า เมื่อได้คำแนะนำจากเขามา


หลังจากพออิ่มอาหารแล้วก้จ่ายเงินตำลึงให้เถ้าแก่ แล้วเดินมองรอบๆร้าน
ถ้าหากมีคนต่างถิ่นในร้านนี้ แล้วพอจะรู้เบาะแสของเขาละก็นะ อาจจะพอช่วยได้บ้าง


เวลานั้นเองเธอก็เหลือบเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ริมร้าน มองผิวผ่านก้น่าจะเป็นคนทั่วไป แต่..
ท่าทางการแต่งตัวของเขาไม่เหมือนคนส่วนใหญ๋ในร้าน...
อาจจะเป็นคนต่างถิ่นก้ได้
เธอคิดจนแน่ใจ ถ้าหากไม่รู้จักกับคนที่ตามหาก้ไม่เป็นไร ยังอาจจะพอมีคนอื่นๆที่น่าจะรู้จักอยู่


เธอจึงเดินเข้าไปหาเขาคนนั้นที่นั่งอยู่โต๊ะริมร้าน
"เอ่อ.."
"โทษทีนะที่รบกวน เจ้าเป็นคน..ต่างถิ่นใช่มั้ย"
"เจ้ารู้จักคนที่ชื่อ คาบูโตะ รึเปล่า..."
เธอลองถามไปก่อน


@YutaIzumi

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ความหิว -6 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -6 + 3

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ตัวเบาขั้นสูง
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x20
x514
x1
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x4
x3
x1
x2
x1
x2
x1
x2
x3
x2
x3
x3
x5
x2
x2
x2
x3
x3
x20
x2
x5
x90
x1
x120
x10
x150
x25
x30
x2
x23
x2
x1
x543
x6
x2
x76
x8
x30
x2
x2
x2
x3
x660
x360
x390
x260
x410
x5
x1
x100
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x4
x2
x68
x3
x3
x12
x3
x60
x5
x3
x100
x360
x210
x300
x9
x10
x57
x12
x2
x5
x4
x4
x4100
x175
x5
x8
x63
x127
x4
x141
x400
x153
x1400
x44
x18
x7
x1340
x161
x122
x16
x225
x25
x722
x120
x59
x1453
x122
x26
x480
x8
x2030
x19
x15
x10
x1251
x800
x1400
x3000
x420
x140
x17
x800
x10
x20
x8
x26
x10
x1200
x159
x54
x1601
x40
x64
x801
x14
x1
x9
x2246
x800
x9
x1252
x1399
x16
x1600
x105
x9
x117
x10
x1200
x139
x100
x1
x38
x120
x4
x1020
x3
x450
x1200
x278
x1801
x60
x2
x1550
x276
x2
x18
x31
x865
x431
x2050
x2990
x170
x3750
x49
x5
x19
x3213
x9
x203
x117
x26
x3
x241
x59
x203
x3
x2150
x100
x9
x1095
x211
x33
x17
x894
x163
x1061
x1220
x920
x1338
x220
x43
x355
x1700
x1078
x2875
x2462
x1059
x3420
x1760
x430
x1859
x1942
x900
x1
x1540
x112
x1633
x2902
x554
x2686
x4137
x1076
x23
x159
x514
x1102
x87
x243
x934
x48
x379
x1428
x4758
x18
x1027
x2
x1100
x286
x1481
x3055
x530
x840
x19
x279
x3
x16
x5952
x4626
x1792
x4081
x10
x2
x9999
x1
x1972
x1364
x366
x330
x60
x225
x2223
x2880
x1996
x3007
x2
x443
x625
x2655
x354
x8
x2600
x28
x98
x3
x157
x9999
x323
x106
x2274
x33
x10
x98
x120
x311
x16
x1115
x21
x7
x2065
x6047
x9999
x127
x1755
x9
x84
x21
x80
x8
x2462
x3
x20
x9
x928
x6
x2980
x1824
x2359
x13
x503
x132
x880
x4012
x2079
x1373
x2619
x2268
x1475
x1144
x2539
x191
x205
x9999
x202
x1390
x25
x1593
x1168
x1207
x28
x3390
x2756
x3844
x323
x17
x689
x371
x4
x551
x642
x881
x1017
x2036
x2818
x20
x1937
x4099
x176
x33
x3808
x2025
x4552
x3482
x730
x1534
x2444
x26
x2313
x3659
x1220
x83
x3845
x715
x1
x449
x384
x7
x1075
x716
x661
x610
x1743
x56
x1166
x1307
x106
x91
x402
x2488
x2394
x252
x93
x76
x192
x97
x402
x1098
x384
x607
x340
x87
x1095
x1254
x1772
x9999
x24
x853
x2001
x518
x91
x2015
x88
x23
x1869
x1021
x944
x1041
x818
x66
x205
x7
x1637
x607
x421
x1
x1
x3137
x1
โพสต์ 2017-10-28 19:40:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ช่วยเหลือหญิงสาวแปลกหน้า

     หลังจากที่ยูตะทำงานอยู่ที่เมืองนี่เป็นเวลาห้าวัน และนี่ก็เป็นวันสุดท้ายที่เขาจะอยู่ในเมืองนี่แล้ว ชายหนุ่มเริ่มเก็บข้าวเก็บของต่างๆ ที่อยู่ในห้องให้เรียบร้อย เพื่อดูว่าจะไม่ลืมอะไรให้เรียบร้อย ก่อนที่จะเดินลงไปจ่ายเงินค่าห้อง พร้อมกับค่าอาหารเช้าต่างๆ ให้เรียบร้อย แล้วเขาก็เดินไปนั่งที่โต๊ะริมหน้าต่างแล้วนั้งทานอาหารให้เรียบร้อย ก่อนที่จะจิบชาไปพลางๆ ว่าจะทำอะไรต่อไปดี....

     ก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่ทำลายความสงบแห่งความครุ่นคิดเขาขึ้น

     "เอ่อ.. โทษทีนะที่รบกวน เจ้าเป็นคน..ต่างถิ่นใช่มั้ย เจ้ารู้จักคนที่ชื่อ คาบูโตะ รึเปล่า..."
     ก่อนที่ยูตะจะว่างถ้วยชาลงอย่างช้าๆ พร้อมกับคิดอย่างสงสัยว่าเรียกเขาทำไม แถมยังถามเพื่อนของด้วยชื่อเก่าอีกด้วย ก่อนที่จะหันไปมองต้นเสียงที่เรียกเขาขึ้น แล้วเขาก็พบหญิงสาวในชุดสีขาวพร้อมกับผ้าคาดตา แล้วเริ่มมองเธอตั่งตัวจรดเท้า

     (ดูท่าทางไม่น่าใช้คนไม่ดีอะไร แต่ทำไมละ ทำไมต้องเป็นคาบูโตะ ไม่ใช้ ซูเทียนเหมิน) ยูตะเริ่มครุ่งคิดในในว่าเขานั้นจะทำเป็นรู้จักดีมั้ย เพราะว่าเขานั้นไม่ใช้คนที่จะขายเพื่อนด้วย

     "อืม..... ทำไมไม่นั้งก่อนแล้วดื่มชาสักแก้วละ" ชายหนุ่มกล่าวขึ้น พร้อมกับพายมือไปยังที่นั้งตรงข้ามของเขา

     @LuLingNu

     "เอ...... ทำไม....เราไม่เริ่มจากแนะนำตัวกันก่อนละ ผมมีชื่อว่า อิซุมิ ยูตะนะเธอละ" เขาเริ่มกล่าวแนะนำตัวเองไปอย่างเป็นมิตร

     @LuLingNu
    "อ้อ หลี่ หลิงนูสินะ อืมๆ เอาจริงๆ ผมก็นึกของคาบูโตะไม่ค่อยออกน่า~ ถ้าช่วยตอบว่า จะถามหาไปทำไมผมอาจจะนึกออกมากขึ้นก็ได้นะ" ยูตะพูดอย่างยิ้มๆ พร้อมกับจิบชาไปด้วย
     @LuLingNu

     "อ้อ........อย่างงี้เองสินะ" ยูตะตอบพร้อมกับท่าครุ่นคิดเล็กน้อย ไอ้หมอนั้นมันไปก่อเรื่องอะไรไว้อีกนะ เขาคิดในใจแบบนั้น ก่อนที่จะหันไปมองนอกหน้าต่าง
     @LuLingNu
     " ก็ได้ๆ ชั้นจะยอมบอกก็ได้ ยังไงซะเธอก็ดูไม่ใช้คนไม่ดีอะไร"  สุดท้ายแล้วยูตะก็ยอมใจอ่อนแล้วเริ่มเล่าเรื่องในที่สุด
     "เจ้าหมอนั้นที่ชื่อคาบูโตะนะ เขาเป็นพ่อค้า ผมเคยเดินทางกับเจ้านั้นอยู่แบบนิง เป็นคนที่ดีมากเลยละ แต่ว่าบ้านอยู่ที่ไหนนั้นผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ว่าตอนนี่ตามหาชื่อคาบูโตะไปก็เปล่าประโยชน์แล้วละ" ชายหนุ่มกล่าวต่อพร้อมกับยักไหล่
     @LuLingNu

    "ก็เพราะว่าหมอนั้นเปลียนชื่อเป็น ซู เทียนเหมินแล้วละ" แล้วยูตะก็กล่าวตอบไป
     @LuLingNu

     "ใช้ เจ้าหมอนั้นเปลียนชื่อแล้วละ ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมก็เถอะ สถานที่ ที่ผมเจอล่าสุดก็โรงเตี๊ยมจางเฟยหู่เมืองสวี่ซางละนะ ก่อนที่จะแยกทางกันมา"
     @LuLingNu
     "ก็ตามนั้นละนะ ผมบอกเรื่องที่รู้ทั้งหมดไปแล้ว" ก่อนที่จะเว้นจังหวะไปแล้ววางแก้วชาลง ก่อนที่จะเริ่มพูดอะไรบางอย่างต่อ ด้วยแววตาที่เปลียนไปเป็นสายที่ว่างเปล่าแตกต่างกับตะกี้โดยสิ้นเชง
     "แต่ถ้าเธอไป ทำร้ายอะไรเจ้าหมอนั้น แล้วถ้าเกิดผมรู้เขาละก็ ผมของสาบานลยว่าหัวของเธอจะไม่อยู่บนคอแน่" เขากล่าวออกมาด้วยเสียงที่เย็นจนไปถึงกระดูดดำ

     @LuLingNu
     "น่า~ ผมก็ไปเพื่อไว้ก่อนแค่นั้นและ อย่าไปคิดมากเลยนะ" แล้วเขาก็กลับมาพูดด้วยเสียงดั่งเดิม แล้วส่งยิ้มให้แล้วรีบพูดต่อโดยยังไม่เธอพูดอะไร
     "เอาละ นี่ก็หมดธุระของผมแล้วละนะ ผมของตัวก่อนละนะ ยังไงก็ของให้โชคดีกับการตามหาคนนะ" ยูตะกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นจากโต๊ะ และเดินไปจ่ายเงินค่าชาเพิ่ม แล้วเดินออกจากโรงเตี้ยมในที่สุด
     @LuLingNu
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ความหิว -7 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -7 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1
โพสต์ 2017-10-29 05:32:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
   "เอ่อ.. โทษทีนะที่รบกวน เจ้าเป็นคน..ต่างถิ่นใช่มั้ย เจ้ารู้จักคนที่ชื่อ คาบูโตะ รึเปล่า..."
     ก่อนที่ยูตะจะว่างถ้วยชาลงอย่างช้าๆ พร้อมกับคิดอย่างสงสัยว่าเรียกเขาทำไม แถมยังถามเพื่อนของด้วยชื่อเก่าอีกด้วย ก่อนที่จะหันไปมองต้นเสียงที่เรียกเขาขึ้น แล้วเขาก็พบหญิงสาวในชุดสีขาวพร้อมกับผ้าคาดตา แล้วเริ่มมองเธอตั่งตัวจรดเท้า


     (ดูท่าทางไม่น่าใช้คนไม่ดีอะไร แต่ทำไมละ ทำไมต้องเป็นคาบูโตะ ไม่ใช้ ซูเทียนเหมิน) ยูตะเริ่มครุ่งคิดในในว่าเขานั้นจะทำเป็นรู้จักดีมั้ย เพราะว่าเขานั้นไม่ใช้คนที่จะขายเพื่อนด้วย


     "อืม..... ทำไมไม่นั้งก่อนแล้วดื่มชาสักแก้วละ" ชายหนุ่มกล่าวขึ้น พร้อมกับพายมือไปยังที่นั้งตรงข้ามของเขา


             "...." เธอมองเขาที่ชักชวน ตอนนี้ต้องสลัดความไม่ไว้ใจออกไม่ก่อนไม่งั้น คงจะคุยไม่สะดวก
        "ขอบคุณ.." เธอนั่งลงตรงข้ามกับเขา


     "เอ...... ทำไม....เราไม่เริ่มจากแนะนำตัวกันก่อนละ ผมมีชื่อว่า อิซุมิ ยูตะนะเธอละ" เขาเริ่มกล่าวแนะนำตัวเองไปอย่างเป็นมิตร


             "ข้าหลี่ หลิงนู เป็นนักเดินทาง.." เธอบอก
        "ท่านบอกได้หรือยังว่า คาบูโตะ อยู่ที่ใดกัน...?" เธอมอง


    "อ้อ หลี่ หลิงนูสินะ อืมๆ เอาจริงๆ ผมก็นึกของคาบูโตะไม่ค่อยออกน่า~ ถ้าช่วยตอบว่า จะถามหาไปทำไมผมอาจจะนึกออกมากขึ้นก็ได้นะ" ยูตะพูดอย่างยิ้มๆ พร้อมกับจิบชาไปด้วย
           
        " เอ่อคือ... ข้ามีสิ่งนี้ที่ต้องนำไปให้เขา " เธอหยิบจดหมายฉบับหนึ่งขึ้นมา
        " ขุนนางท่านหนึ่งฝากมา ให้นำไปให้เขา.. " เธอบอกจุดประสงค์ที่ต้องตามหา


     "อ้อ........อย่างงี้เองสินะ" ยูตะตอบพร้อมกับท่าครุ่นคิดเล็กน้อย ไอ้หมอนั้นมันไปก่อเรื่องอะไรไว้อีกนะ เขาคิดในใจแบบนั้น ก่อนที่จะหันไปมองนอกหน้าต่าง
     
        "ท่านจะยอมบอกได้รึยัง..?" เธอนั่งรอฟังคำตอบของคนตรงหน้า


     " ก็ได้ๆ ชั้นจะยอมบอกก็ได้ ยังไงซะเธอก็ดูไม่ใช้คนไม่ดีอะไร"  สุดท้ายแล้วยูตะก็ยอมใจอ่อนแล้วเริ่มเล่าเรื่องในที่สุด
     "เจ้าหมอนั้นที่ชื่อคาบูโตะนะ เขาเป็นพ่อค้า ผมเคยเดินทางกับเจ้านั้นอยู่แบบนิง เป็นคนที่ดีมากเลยละ แต่ว่าบ้านอยู่ที่ไหนนั้นผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ว่าตอนนี่ตามหาชื่อคาบูโตะไปก็เปล่าประโยชน์แล้วละ" ชายหนุ่มกล่าวต่อพร้อมกับยักไหล่
     
        "อ้าว ทำไมล่ะ..
        แล้วข้าจะตามหายังไงกัน?.." หลิงนูบอก กับถามเหตุผล


    "ก็เพราะว่าหมอนั้นเปลียนชื่อเป็น ซู เทียนเหมินแล้วละ" แล้วยูตะก็กล่าวตอบไป
     
        "อ่ะ อย่างงั้นหรอกเหรอ ซูเทียนเหมินสินะ ซุ...เทียนหมิน " เธอพยายามจดจำกับชื่อใหม่ที่เขาบอกนี้ เป็นคนเดียวกับที่เขาตามหา


     "ใช้ เจ้าหมอนั้นเปลียนชื่อแล้วละ ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมก็เถอะ สถานที่ ที่ผมเจอล่าสุดก็โรงเตี๊ยมจางเฟยหู่เมืองสวี่ซางละนะ ก่อนที่จะแยกทางกันมา"
   
        " จริงเหรอ เขาคนนั้นอยู่ที่นั่นใช่หรือไม่ ข้าจะได้รีบไปตามหา" เธอเงยหน้าขึ้นฟังข้อมูลที่เขาให้ ราวกับว่าเจอทางออกแล้ว


     "ก็ตามนั้นละนะ ผมบอกเรื่องที่รู้ทั้งหมดไปแล้ว" ก่อนที่จะเว้นจังหวะไปแล้ววางแก้วชาลง ก่อนที่จะเริ่มพูดอะไรบางอย่างต่อ ด้วยแววตาที่เปลียนไปเป็นสายที่ว่างเปล่าแตกต่างกับตะกี้โดยสิ้นเชง
     "แต่ถ้าเธอไป ทำร้ายอะไรเจ้าหมอนั้น แล้วถ้าเกิดผมรู้เขาละก็ ผมของสาบานลยว่าหัวของเธอจะไม่อยู่บนคอแน่" เขากล่าวออกมาด้วยเสียงที่เย็นจนไปถึงกระดูดดำ
     
        เธอชะงักไปด้วยท่าทางของเขาเมื่อกี้ ช่างดูน่ากลัวเหมือนกับคนที่แข็งแกร่ง ผิดกับรูปร่างที่เห็น
        "เอ่อ ... ข้าไม่ทำอย่างนั้นหรอกน่า.." มองแบบหวั่นๆ


     "น่า~ ผมก็ไปเพื่อไว้ก่อนแค่นั้นและ อย่าไปคิดมากเลยนะ" แล้วเขาก็กลับมาพูดด้วยเสียงดั่งเดิม แล้วส่งยิ้มให้แล้วรีบพูดต่อโดยยังไม่เธอพูดอะไร
     "เอาละ นี่ก็หมดธุระของผมแล้วละนะ ผมของตัวก่อนละนะ ยังไงก็ของให้โชคดีกับการตามหาคนนะ" ยูตะกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นจากโต๊ะ และเดินไปจ่ายเงินค่าชาเพิ่ม แล้วเดินออกจากโรงเตี้ยมในที่สุด
     
        "เอ้อ เดี๋ยวสิ" มีคำถามบางอย่างที่อยากถาม แต่ว่าเขาออกไปซะก่อน
        "ไปซะแล้ว" เธอมองตามคนๆนั้นไป
        "ช่างเถอะ อย่างน้อยเราก้ได้ข้อมูลของเขามาแล้ว อา..ชื่ออะไรนะ.. ซู เทียนเหมิน อย่างนี้นี่เอง..."
        เธอพยักหน้าทบทวนชื่อใหม่ของเขาคนนั้น น่าจะตามตัวได้ง่ายขึ้น ถ้าหากใช้ชื่อนี่
        เธอได้เบาะแสคือ เขาคนนั้นอยู่ที่เมืองสวี่ซาง เธอคาดว่าน่าจะอยู่ไกลจากที่นี่พอสมควร...
        จากนั้นเธอวางแผนวันนี้ ว่าจะเดินทางอย่างไรต่อ เอาเป็นว่า ต้องนอนพักก่อนที่จะเดินทางยาว
        เธอจึงพักที่โรงเตี๊ยมดาบหักแห่งนี้ก่อน เพื่อเตรียมตัวที่จะเดินทางไปยังเมืองที่เขาบอกว่า คนๆนั้นอยู่ที่นั่น...


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ความหิว -8 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -8 + 3

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
จื่อซิงหม่า