ดู: 380|ตอบกลับ: 5

{ เมืองเจียงเยี่ย | จวนอู่โหว } สระบัวฝูฟ่าน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-8-21 15:32:58 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-8-21 15:37


สระบัวฝูฟ่าน

{ จวนอู่โหว }



ทิวทัศน์งดงามผืนน้ำกระจ่างใส สวนสระแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อฮูหยินอดีตท่านแม่ทัพ
ในเวลากลางวันจะมีเหล่านกกระยางโบยบินมาหากิน เหล่าบัวในสระชูช่อเบิกบาน
ตั้งอยู่บนเนินที่สามารถเห็นวิวได้อย่างชัดเจนและมีอากาศบริสุทธิ์ถ่ายเทตลอดเวลา 
มีศาลาขนาดกลางสำหรับชมวิว เผื่อการหย่อนใจของคนในจวน

เรื่องเล่าชวนหัว(ลุก) 
อดีตแม่ทัพจำต้องรับคุณหนูสูงศักดิ์เป็นภรรยา เพื่อฐานะที่มั่นคงทว่าไม่เคยรักนาง
เขาแก้ไขด้วยการรับอนุเพื่อมาเติมเต็มความสุขทางใจที่ขาดหายไป ทว่าคุณหนูผู้นั้นเบื้องหน้ายอมรับ
เบื้องหลังริษยาอาฆาต.. นางไม่ต้องการให้ใครมาแย่งชิงความโปรดปราน ได้กรอกน้ำแกงเลี่ยงบุตรให้อนุทุกคน
ฟังว่ามีบางรายถึงขั้นขับเด็กออกมาเป็นเลือด อนุสกุลหวงร่างกายทรุดโทรม อยู่ด้วยความทรมานสูญเสียลูก
บางคนทนไม่ได้กับการถูกกดขี่.. ได้กระโดดสระน้ำนี้และทิ้งคำสาปแช่งฮูหยินใหญ่ไปจนถึงบุตรหลานของพวกเขา
ร่างของนางไม่เคยลอยขึ้นมาหาศพไม่พบ บ้างก็ว่าตกเป็นอาหารของพวกปลา เหลือไว้เพียงถ้อยคำที่พวกบ่าวได้ยินก่อนสิ้นใจ

วิญญาณระทมทุกข์ อาฆาตลึกถึงกระดูก ให้สิ้นไร้ทายาท ขาดมิตรจุนเจือ ไม่เหลือแม้เงาหัว








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

242

กระทู้

2197

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
118883136
เงินตำลึง
1999996901
ชื่อเสียง
251286
ความหิว
604

ใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
15378
ความชั่ว
8803
ความโหด
22422
ปลาทองน้อย
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-8-21 15:49:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-8-21 17:31

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 72
ตกปลาเบ็ดตรง ณ จวนอู่โหว

          ร่างบอบบางจำปุ๊กง้องแง้งเขียนรายงานบัญชีรายรับรายจ่ายประจำวันก็ไม่จะมีอะไรมาก มือข้างนึงตักขนมเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆแก้มพอง ไม่น่าเคลียร์งานเอกสารหมดเลยวันนี้แทบจะไม่มีอะไรให้ทำ จะมานั่งกลิ้งๆอยู่เป็นเด็กน้อยปัญญาอ่อนก็มิใช่เรื่อง ในห้องนี้มีแค่นางเพียงคนเดียวลำพัง อยู่ต่างเมืองเลยไม่ได้ออกเที่ยวเล่นกลัวจะโดนรายงานความประพฤติ

         "ชิงหนานข้าเบื่อหน่ายที่นี้จังเลย ข้าอยากจะออกไปเที่ยวข้างนอกแต่ก็กลัวอ่ะ อาจารย์ปันอุตส่าห์รับเข้ามาเป็นบัณฑิตหญิง" เสียงหวานใส่พูดคุยพึมพำกับงูชิงหนานตัวเล็กตาบ้องแบ๊วเลื้อยขึ้นจากขาเล็กเลื้อยมาพันเอวลอดบอบไว้หลวมๆ

         เจ้างูม่วงตัวน้อยผงกหัวเชิงเข้าใจ มือเล็กนุ่มนิ่มลูบเบาๆ กระพริบตาแข่งกันยิ้มแฉ่ง "ออกไปสูดอากาศข้างนอกดีฟ่า ไม่ได้ก้าวออกจากจวนเสียหน่อยคงไม่เป็นอะไร ถ้าเดินเล่นในจวนไม่ได้อีกคงจะต้องขังปิดม่านกั้นประตูในห้องเสมียนแล้วล่ะกระมัง เอาล่ะ.. ไปถามพ่อบ้านเพื่อความแน่ใจกันเตอะ" คนตัวเล็กมีท่าทางหน่ายจิตพางูน้อยออกมาชมโลกภายนอกด้วยซึ่งมันตัวเล็กไม่ได้ตัวใหญ่ซะหน่อยคงจะไม่มีใครมาตกใจกันมั้งนะ

          หนึ่งคนกับหนึ่งสัตว์เลี้ยงเดินเตาะแตะออกมา ภายในจวนมีทหารยืนคุ้มกันหลายส่วน "สวัสดีค่ะ" โบกมือทักทายจิ้มลิ้ม ในตัวนี้มันน่าอึดอัดนะเนี่ย เจ้าของจวนเป็นถึงแม่ทัพไม่แปลกที่จะมีทหารเฝ้ากันเยอะ "ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าเห็นพ่อบ้านหลานบ้างไหม"

          "เมื่อกี้ข้าเห็นเขาออกไปแถวๆสวนแม่นางน้อยลองเดินไปหาดู" พวกทหารก็รู้ว่าดรุณีน้อยบอบบางหน้าตาใสกิ๊งผู้นี้เป็นเสมียนคนใหม่ท่าทางไร้เดียงสานัก

          "โอ๊ะ! ขอบใจท่านมากถ้าเช่นข้าขอตัวก่อนน้าาาา~" เมื่อได้คำตอบแล้วก็รีบเดินไปที่สวนในจวน จะได้ไปรับนะเพราะว่าแล้วถามว่าสามารถเล่นในจวนได้เปล่า ทำบัญชีของวันนี้ก็เสร็จแล้ว หันมองซ้ายขวาก้มมาคุยกับงูชิงหนานเห็นประตูด้านหน้าทางออก "อันที่จริงแล้วกฎมันก็มีไว้ให้ปฏิบัติตามอ่ะนะ ถึงมันจะเป็นกฎแต่ก็อยากจะแหกอยู่เหมือนกัน ไม่ได้อยากจะเคร่งเรื่องปฏิบัติอะไรหรอก เพ่ยๆๆ เป็นเสมียนจวนขุนนางเชียวต้องรักษาภาพพจน์นิดนุง(?)"

          กึกกัก...กึกกัก

          เสียงฝีเท้าเดินไปเรื่อยๆเข้ามาในสวนบรรยากาศร่มรื่น ตอนก่อนที่จะเดินเข้ามาในสวนก็เห็นอนุสองสามคนกำลังคุยอะไรกันอยู่แล้วหันสายตามองมาที่นางแปลกๆ นัยน์ตาหวานเชื่อมน้ำตาลมองหาพ่อบ้านหลานเซ่อตามที่ทหารคนนั้นกล่าวไว้ว่าอีกฝ่ายเดินมาที่นี้ ทว่าไม่ยักจะเห็นแม้แต่เงาหัว "หรือว่าข้าจะมาช้าไป อุ้ยยย มีสระน้ำด้วยเหรอเนี่ย"

          คนที่เดินตามหาก็หาไม่เจอเลยตัดสินใจหาที่นั่งเพื่อที่จะอินดี้ตกปลาชิลล์ๆ หยิบคันเบ็ดตรงขึ้นมา เตรียมตกปลา "ชิงหนานเลื้อยมานั่งตรงนั่งตักนี่มามะๆ" ตบตักแปะๆให้เจ้างูน้อยเลื้อยมานั่ง ไม่นานนักงูชิงหนานทำตามดรุณีน้อยขดตัวบนตักเล็กๆ

          "ปลาตัวใดอยากตายจงขึ้นมากินคันเบ็ดนี้เถิดหน่า" อิงฮวาตะโกนบอกเหล่าปลาในสระน้ำอย่างร่าเริงแจ่มใสดุ๊กดิ๊กๆ

          ลมเย็นๆผ่านพัดสบาย อ่า...สูดอากาศข้างนอกดีกว่า นั่งอุดอู้ข้างในอย่างเดียว จัดการฝุ่นในห้องสะอาดเรียบร้อยแล้วว่าประมาณเกือบอาทิตย์นึงเลยนะนั้น แถวนี้เงียบสงบดีจัง

          บุ๋มมมม~

          "อ้าว แม่นางน้อยอิงฮวามานั่งตกปลาอะไรแถวนี้" พ่อบ้านหลานเดินผ่านมาเห็นคนตัวเล็กนั่งตกปลาบนตักมีงูตัวนึงนอนขดตัวอยู่ สระน้ำแห่งนี้แทบจะไม่ค่อยมีคนมานั่งชมวิวทิวทัศน์ ตั้งแต่เกิดเรื่องครานั้นจึงเป็นการเล่าปากต่อปาก นานมาแล้วที่พึ่งจะมีคนมานั่งเล่น อีกทั้งเป็นคนนอกจึงไม่รู้เรื่องเล่า

          "ท่านพ่อบ้านหลาน...ในที่สุดข้าก็เจอตัวท่านจนได้นะ ก็ตอนแรกข้าออกมาตามหาท่านอยู่นะสิ พอดีจะมาถามว่าเดินเล่นแถวๆบริเวณรอบนอกจวนได้ไหม บัญชีรายรับรายจ่ายของวันนี้ข้าก็ทำเสร็จล่ะ เห็นมีสระน้ำอยู่แถวๆนี้พอดีเลยนั่งตกปลาเล่น" หันไปคลี่ยิ้มให้กับพ่อบ้านประจำจวนสกุลเยี่ย

          "เดินเล่นแถวรอบจวนแถวๆสวนก็ได้อยู่ขอรับ แล้วนั้นตกปลาประเภทใดไฉนถึงจึงไม่จุ่มคันเบ็ดลงน้ำ"

         "นี่เป็นการตกปลาที่เรียกว่าเบ็ดตรงเจ้าค่ะ ข้าไม่ได้ต้องการจะจับปลาขึ้นมาเสียหน่อยก็แค่คิดว่าถ้าเกิดว่าปลาตัวไหนอยากจะตายก็ให้ขึ้นมากินคันเบ็ดนี้" มองสระน้ำสุขอุรา แถวๆนี้ราบรื่นร่มรื่นย์พวกบ่าวไพร่คงจะไปนั่งพักตรงอื่นกันล่ะมั้ง ทั้งที่ตรงนี้มันเหมาะกับการนั่งอารมณ์สุนทรีย์แท้ๆ

          "ตกปลา...ไม่ได้ต้องการจะเอาปลาอย่างนั้นหรอ แปลกดีแท้ แม่นางน้อยช่างมีจิตใจอ่อนโยน" พ่อบ้านหลานบอกอย่างเอ็นดู ทั้งสองคนสนทนากันสักพักใหญ่ก่อนที่อีกฝ่ายจะขอตัวกลับเข้าไปคุยงานข้างในกับพวกบ่าวพวกไพร่

         ทำให้ตอนนี้เหลือหญิงสาวนั่งอยู่เพียงลำพังเหมือนเดิม จู่ๆ ก็รู้สึกลมพัดเย็นหนาวขนลุกซัน ลมนั้นพัดแรงจนอาภรณ์ชมพูหวานแหววปลิวไสวชายเสื้อ เงยหน้าขึ้นมองต้นไม้ขนาดใหญ่ ที่มีกิ่งก้านสาขาอยู่แถวๆตรงที่นั่งตกปลาอยู่ อิงฮวาน้อยเก็บคันเบ็ดทันควัน "ลมพัดไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยเลยอยู่ๆก็พัดมาแรงขนาดนี้ราวกับจะมีพายุเข้าอีกนั่นแหละ" ลูบงูชิงหนานอ่อนโยนมิตรสหายสัตว์ที่นางพูดให้ฟังอย่างเดียว ลมแรงพลอยทำให้กิ่งต้นไม้สั่นไหวตามแรงลมตะวันออก

          ผุบ!!!

          "กรี๊ดดดดดดด!!!" เสียงหวานดั่งแก้วใสตกใจร้องขึ้น เมื่อมีกิ่งไม้ร่วงหล่นใส่ด้านหน้าบริเวณที่นางกำลังยืนอยู่ "ทำไมกิ่งไม้อันนี้มันถึงร่วงลงมาได้ดูท่าทางยังแข็งแรงอยู่เลยเนี่ย" เดินมาตรวจสอบดูแล้วก็จับกิ่งไม้

          สัญชาตญาณบ่งบอกอะไรบางอย่างที่กำลังจับจ้องร่างบอบบางอยู่ทางด้านหลัง หันหลังดูก็ไม่พบอะไรมีเพียงความว่างเปล่าเท่านั้น "??? มีใครอยู่ไหมคะ" ตะโกนเรียกแถวๆพุ่มไม้ ไร้วี่แววเสียงขานตอบกลับมา

          "หรือว่าข้าจะคิดไปเอง เฮ้อ กิ่งไม้ยกเอาไปวางตรงนี้แล้วกัน ขวางทางเผื่อจะมีคนเดินผ่านไปผ่านมา" มือเล็กยกกิ่งไม้หนาด้วยมือข้างเดียว ไม่รู้สึกรู้สา


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-8-21 17:34
คุณได้รับ +5 ความโหด โพสต์ 2019-8-21 17:34
คุณได้รับ --5 คุณธรรม โพสต์ 2019-8-21 16:42
คุณได้รับ +5 คุณธรรม +10 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-8-21 16:41
คุณได้รับ +5 ความโหด โพสต์ 2019-8-21 16:41

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -62 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -62 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ถุงมือแอเมทิสต์
ชุดแอเมทิสต์
คทาจันทราโบราณ
แหวนหลิ่งเฉียว
หมวกเกราะจื่ออู้
รูปปั้นเทพีวีนัส
คทาแห่งน้ำพุ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x152
x24
x11
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x2
x1
x1
x3
x1
x1
x2
x4
x4
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x60
x3
x50
x20
x3
x1
x100
x1
x3
x8
x5
x9
x5
x87
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x42
x1
x4
x54
x13
x2
x2
x26
x8
x122
x125
x124
x16
x110
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2048
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x216
x30
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2236
x1900
x51
x3200
x203
x197
x5
x20
x76
x57
x1355
x3628
x1723
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x258
x222
x377
x5
x25
x564
x3135
x9
x104
x263
x1633
x420
x9303
x139
x92
x20
x1929
x3463
x27
x358
x2606
x96
x189
x12
x8107
x12
x11
x67
x3333
x6322
x1831
x52
x250
x2238
x10
x744
x16
x1
x12
x587
x284
x19
x1
x1869
x104
x2064
x254
x1
x2609
x1
x60
x1843
x42
x1
x1280
x323
x81
x83
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x78
x2226
x220
x227
x64
x9999
x288
x4301
x24
x12
x2
x51
x10
x1
x51
x3610
x668
x36
x414
x331
x1
x11
x3439
x3025
x380
x944
x30
x4593
x2120
x2946
x4955
x2560
x15
x30
x4172
x11
x9999
x2340
x9999
x144
x3
x1689
x3760
x5234
x238
x6600
x4
x5024
x9035
x4590
x2086
x4375
x5613
x5605
x3470
x5721
x192
x7095
x1863
x30
x3883
x36
x877
x3212
x9392
x8032
x241
x17
x346
x260
x31
x3988
x103
x3135
x5255
x6689
x9999
x4192
x2197
x144
x1400
x33
x3841
x573
x5061
x9999
x1
x9684
x6024
x2770
x1983
x382
x1
x5671
x623
x4804
x10
x9
x59
x1
x9999
x1424
x337
x3646
x5802
x2724
x2
x49
x4
x568
x2494
x794
x655
x431
x2980
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1641
x5525
x42
x3120
x16
x99
x1006
x30
x557
x2656
x11
x25
x19
x4024
x237
x10
x9999
x34
x28
x1360
x1483
x24
x139
x157
x720
x965
x27
x65
x539
x3391
x13
x4
x807
x4054
x4766
x10
x3083
x3478
x42
x17
x240
x9999
x812
x24
x27
x39
x3448
x9
x35
x784
x3488
x9999
x274
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x8627
x1435
x5685
x9999
x7317
x9392
x346
x9096
x7941
x289
x55
x1
x110
x363
x4481
x2082
x2004
x287
x585
x34
x9015
x9999
x8406
x3094
x3217
x7937
x99
x8188
x9999
x5734
x9999
x9999
x6360
x9999
x8961
x9999
x9999
x3333
x4485
x3800
x4258
x9999
x6438
x8314
x4540
x6098
x5582
x9999
x4209
x5515
x3916
x4392
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9354
x1267
x2603
x1597
x9153
x5633
x926
x1

242

กระทู้

2197

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
118883136
เงินตำลึง
1999996901
ชื่อเสียง
251286
ความหิว
604

ใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
15378
ความชั่ว
8803
ความโหด
22422
ปลาทองน้อย
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-8-22 08:40:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-8-22 17:13

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 73
ตกปลาเบ็ดตรง ณ จวนอู่โหว
คุณชายเยี่ยแห่งสกุลหย่ง

         อิงฮวาน้อยเลื่อนประตูเตรียมตัวเดินออกไปนั่งตกปลาฆ่าเวลา เรื่องงานเอกสารของวันนี้ตื่นมาจัดการให้ตั้งแต่รุ่งส่างเพื่อไม่ให้มีอะไรค้างคา รับปากไว้แล้วจะทำงานให้เสร็จแล้วออกมาเดินเล่นอยู่ข้าง ท้องฟ้ายามเช้าร่มสงบเมื่อวานเกือบจะโดนกิ่งไม้ฟาดหล่นใส่ศีรษะ ดีหน่อยที่มันร่วงใส่หน้าทางเดิน งูชิงหนานเลื้อยพันแขนราวกับเป็นกำไลข้อมือ

         "ไอหยา! ข้าพกขนมปังมาด้วย ให้ปลาให้สระกิน นึกถึงปลาที่หุบเขาอิงฮวาเลยนะเนี่ย ป่านนี้พวกมันเป็นเช่นไรบ้างจะอ้วนท้วมอุดมสมบูรณ์หรือยัง แล้วถ้าเกิดมีคนไปตกจับมันขึ้นมาจะทำยังไง" นึกคิดมือข้างนึงล้วงหยิบขนมปังแป้งเกือบๆร้อยๆกว่าชิ้นขึ้นเตรียมจะโปรยทานให้เหล่าปลาน้อย

          มือเล็กนุ่มนิ่มโยนขนมปังลงสระบัวฝูฟ่าน "เจ้าปลาน้อยขึ้นมาหม่ำๆขนมกันเร็ว อย่าแย่งกันน้าา ขนมปังมีอีกเพียบเบยยย พวกเจ้าจะได้กินกันครบทุกตัวแน่" พลางโยนไปบริเวณรอบๆสระให้ปลากระจายตัวกันไม่แย่งอาหารในจุดๆเดียว นัยน์ตาหวานเชื่อมน้ำตาลคลี่ยิ้มกว้าง "ปลาตัวใหญ่ก็แบ่งให้ปลาตัวเล็กด้วย"

          ร่างบอบบางนำคันเบ็ดตรงจุ่มเหนือจากน้ำสามคืบ แววตาเป็นประกายวิบๆ "ปลาตัวใดอยากตายจงขึ้นมากินคันเบ็ดนี้จ้าาาาา ส่วนที่ไม่อยากตายก็ไม่หม่ำๆ ขนมปังกันเด้อ" ตะโกนบอกฝูงปลาในสระน้ำ บรรยากาศแถวนี้ค่อนข้างจะส่วนตัว ยิ่งเป็นช่วงเช้าเลยทำให้ไม่ค่อยมีคนออกมา บ่าวไพร่วิ่งวุ่นทำงานในจวนรับใช้อนุทั้งสิบสองนางของแม่ทัพอู่โหว

          หลานเซ่อเดินตรวจความเรียบร้อย เห็นเงาตะคุ่มๆแถวสระบัวฝูฟ่านแวะมาดูกับกลายเป็นดรุณีน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มนั่งตกปลาเสียงหวานพูดคุยกับปลา ในน้ำก็ยังมีขนมปังดูเหมือนนางจะเป็นคนให้ "อรุณสวัสดิ์แม่นางน้อย ออกมานั่งตกปลาแต่เช้าเชียว เอกสารงานของวันนี้ก็คงเสร็จแล้วสินะ"

          อิงฮวาหันมองมือถือเบ็ดตกปลา "อรุณสวัสดิ์พ่อบ้านหลานเจ้าค่ะ ข้าทำงานหมดแล้วล่ะ เป็นเพียงบัญชีรายรับรายจ่ายประจำพวกเงินใช้จ่ายซื้อเสบียงบางส่วนที่ขาด"

          "คนหนุ่มคนสาวขยันขันแข็งกันดีจริงๆ"

          "ท่านพ่อบ้านเจ้าคะ ในเมืองเจี่ยงเยี่ยมีจวนสกุลหย่งกี่หลังรึ พอดีข้ารู้จักกับพี่เยี่ย… แต่เขาก็ไม่ได้เล่าอะไรข้าฟังหรอกนะ เห็นโต๊ะสลักชื่อไว้ 'หย่งเยี่ย หย่งชิว' ข้าอยากทราบบ้านหลังเดิมของเขาจริงๆ ถึงแม้ตอนนี้เขาจะไม่ได้อาศัยอยู่ที่นั่นแล้วก็ตามที" น้ำเสียงหวานไพเราะเสนาะหูเอ่ยถามพ่อบ้านหลานอีกคนอาศัยอยู่ในเมืองเจี่ยงเยี่ยมานานน่าจะรู้นะ ในเมืองนี้มีจวนสกุลเยี่ยกี่หลัง

          ทันทีที่ได้ยินชื่อทั้งสอง แววตาพ่อบ้านสั่นไหว เสียงทุ้มแหบยานตอบเนิบช้า "ที่นี่แหละสาวน้อย คุณชายทั้งสอง ตอนแรกๆเห็นเป็นเด็กดี ตอนได้ยินข่าวสนามรบข้าเองก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อ หลังจากสัปดาห์นั้นอนุนายท่าน แม่ของคุณชายทั้งสองก็หายไปจากจวนอีก ข้าก็ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์น่ะนะ เลยไม่รู้ว่าอะไรจริงไม่จริง แต่เห็นทีที่ว่าคุณชายทั้งสองคบคิดโจรสลัดจะไม่ใช่ข่าวลือแล้ว ข้าได้ยินข่าวลือคุณชายหย่งเยี่ยเป็นโจรสลัดหมวกฟางมีชื่อเสียงในน่านน้ำ อีกทั้งตอนไปทำการค้าที่หนานเยี่ยเห็นป้ายประกาศจับพวกเขา"

          "อา...อะไรนะ พ่อบ้านท่านกำลังจะบอกพี่เยี่ยเคยอาศัยอยู่ในจวนแห่งนี้?" กลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่ประมวลผลเกาแก้มใส 'พี่เยี่ยเป็นลูกท่านแม่ทัพคนก่อนอย่างนั้นเหรอ' บังเอิญ...นางได้ถูกส่งมาเป็นเสมียนที่จวนหลังนี้เรื่องราวของบุรุษหมวกฟางใจแข็งยิ่งกว่าภูผา มารดาของเขาเป็นอนุภูมิหลังที่ไม่เคยเล่าให้ใครฟัง  

          "ดูเหมือนคุณชายเขายังมีความรักแผ่นดินเกิดอยู่ ข้าไม่ได้ยินข่าวลือกองโจรสลัดหมวกฟางของท่าน มาปล้นน่านน้ำฮั่นเลยสักครั้ง ไม่เช่นนั้นนายท่านที่ตายไปคงตายตาไม่หลับ ที่ต้องเห็นพี่น้องฆ่าฟันกันเอง ในใจนายท่านก็ให้อภัยคุณชายนั่นแหละข้าเชื่อ ทางที่ดีเจ้าอย่าพูดเรื่องนี้กับใครอีกเลยนะ เพื่อความปลอดภัยของตัวเจ้าเอง แม้เขาไม่เคยก่อเรื่องในฮั่น แต่เขาก็ยังคงเป็นโจรสลัด"

         "ถึงเขาจะขึ้นชื่อว่าเป็นโจรสลัด แต่ข้าก็ชอบพี่เยี่ยนะเจ้าคะ เขาเป็นคนดีแถมยังพาข้าเที่ยวท่องมหาสมุทร อีก...อีกทั้งยัง ตอนที่ข้าจะจมน้ำ ยัง...เป่าปากข้าให้อากาศ...อ๊ะ ตอนข้าถูกคนไม่ดีมองก็อุ้มข้าไม่ให้คนอื่นมายุ่งด้วย อ่าาา พ่อบ้านอย่าตัดสินเพียงแค่ข่าวลือโจรสลัดผู้มีคุณธรรมศักดิ์ศรีไม่ปล้นชาวบ้าน เป็นกลุ่มท่องท้องทะเลตามหาขุมทรัพย์" อิงฮวากล่าวปกป้องถึงเขาจะถูกคนตราเรื่องเป็นโจรสลัดแต่นางก็จะปกป้อง

         ชายแก่มองหน้าดูเหมือนสาวน้อยจะหลงรักคุณชายเยี่ยแล้ว ฟังจากน้ำเสียงเจ้าตอนกล่าวถึงคุณชาย "ว่าแต่คุณชายตอนนี้เป็นเช่นไรบ้าง จำไว้นะนังหนู อย่าพูดเรื่องนี้กับคนอื่นนะ คนอื่นอาจกลัวเจ้าไปเลยหรือจับส่งทางการพวกเขาจะคิดว่าเจ้าเป็นฮูหยินโจร ส่วนเรื่องนั้นน่ะเหรอ ข้าขอถาม ตอนเจ้าอยู่ใกล้เขาแล้วรู้สึกหัวใจยังไง"

         พวงแก้มแดงระรื่นก้มหน้าปิดแก้มเสียงหวานตะกุกตะกักพอนึกถึงบุรุษหมวกฟาง หัวใจดวงน้อยเต้นตึก...ตึก อาการกำเริบอีกหนทั้งที่ก็ไม่ได้อยู่ใกล้กัน 'ใยหัวใจข้าเต้นแรงนัก' ลมหายใจสูดอากาศแรงๆ ค่อยๆเงยหน้าขึ้นสนทนา "ข้าเป็นโรคหัวใจน่ะเวลาอยู่ใกล้เขา มันเต้นแรงมากๆเลย แทบทะลุออกมาจากอก หัวใจกำเริหนักจนล่ามมาถึงแก้มแดง ร้อนซ่า พอนึกถึงก็เป็นเหมือนกับตอนนี้อ่า... ตอนนั้นที่ข้าจากลามาส่งถึงท่าเรือฉาวอันก็จ...จะ..จุ้บปากหนึ่งที...ข้าก็ได้ยินเสียงหัวใจเขานะ สงสัยจะติดโรคจากข้าแน่ๆ โรคติดต่อกัน ข้าไปแพร่เชื้อพี่เยี่ยแน่ๆเลย คุณเผิงสหายพี่เยี่ยก็พูดอะไรแปลกๆ บอกข้าว่า 'โชคดีนะ อาซ้อใหญ่แล้วเจอกัน'" กว่าจะพูดจบประโยคแทบจะม้วนหน้ากลิ้งดุ๊กดิ๊ก

         อีกทั้งอิงฮวาเป็นฝ่าย...จ..จุ้บ! เพื่อไม่ให้ลืมนาง ต้องรวบรวมความกล้ามากเพียงใดกว่าจะทำได้ เกือบจะชักกระตุก แงงงง

         "นั่นล่ะอาการโรคหัวใจที่แม่นางพูดไม่ใช่โรคหัวใจ แต่เรียกความรัก นังหนูเฮ้ย!? ดูเจ้าจะหลงรักคุณชายเยี่ยแล้ว ส่วนคำว่าอาซ้อ เป็นคำเรียกของพี่น้อง ก็ประมาณหากสมมติเจ้ามีพี่ชาย แต่งงานสร้างครอบครัวกับสตรีนางหนึ่ง เจ้าก็จะเรียกนางว่าอาซ้อ" แทบจะลมจับเมื่อได้ยินประโยคไร้เดียงสา ดรุณีบอบบางเติบโตถูกสั่งสอนมาเยี่ยงไรถึงไม่รู้จักเรื่องพวกนี้กลับไปคิดว่าเป็นโรคหัวใจเอาเสียได้ "เจ้าบอกว่าเจ้าจูบลาก่อนจากเหรอ"

          "ไม่ใช่...นะ จุ้บปากต่างหาก ปากแตะปากไม่มีอะไรเกินเลยยยยย" ส่ายหัวปฏิเสธ กระพริบตาปริบๆกลับคำพูดประหลาดหู "ท่านพ่อบ้านบอกว่าข้า หลงรักพี่เยี่ยอย่างนั้นเรอะ!!!!" มือที่ถือคันเบ็ดตรงตกปลาแทบร่วงหลุดมือ นิ่งค้างเป็นหินไปชั่วขณะ หลง...รัก นัยน์ตาหวานเชื่อมน้ำตาลเบิกตาโตกว้าง หัวใจดวงน้อยเต้นแรงใบหน้าใสแดงราวกับมะเขือเทศสุกลามถึงหู

          อมยิ้มเอ็นดูคนตัวเล็กอากัปกิริยากับวาจาคำพูดชัดเจน "ไม่รู้คนแก่อย่างข้าจะมีอายุถึงได้เห็นหลานจากคุณชายกับแม่นางน้อยไหมนะ" ก่อนจะเดินออกไปทิ้งประโยคสั้นๆที่ทำให้หญิงสาวเขินอายตัวแตก

          อิงฮวามิอาจถือคันเบ็ดตรงตกปลาได้อีกต่อไป มือเล็กวางเบ็ดตรงๆลำตัว งูชิงหนานผงกหัวจ้องสายตาบ้องแบ๊ว ความน่ารักของทั้งคนทั้งสัตว์กระจายแผ่ซ่าน "ท่านพ่อบ้าน!!!!" ตะโกนเรียกอีกฝ่ายผู้ซึ่งทิ้งคำพูดนั้นไว้ เม้มริมฝีปากชมพูนุ่มนิ่มละมุน

          "ข้าชอบพี่เยี่ย...แล้วพี่เยี่ยล่ะชอบข้าไหม?" น้ำเสียงพูดทวนซ้ำคำเดิมสองสามรอบ แม้นเคยใกล้ชิดกันนางมิอาจทราบความรู้สึกของบุรุษรูปปั้นเย็นชาได้ เคยได้ยินเสียงหัวใจของเขาเฉกเช่นเดียวกัน อิงฮวาน้อยเลิ่กลั่ก "ท่านจะรู้สึกเหมือนกับข้าเป็นอยู่ตอนนี้หรือไม่" เสมียนเจ้าปัญญาเฉลียวฉลาดพอที่จะเข้าใจประโยคของพ่อบ้าน 'หลาน จากเขากับนาง' ตายสงบศพสีชมพู

          หากให้นั่งอ่านหนังสือตำรับตำราคงไม่เข้าหัวเลยแม้แต่ตัวอักษรเดียว วังวนแห่งความรักรุนแรงเกินที่คนตัวเล็กจะรับคำความเข้าใจไว้ พวงแก้มพองขึ้น "ข้า...หวังว่าจะได้มีโอกาสสารภาพความในใจกับท่าน…" หลุบตาต่ำลง "ข้าจะกล้าพูดได้ยังกัน!!? แงงงงง ไม่น่าคุยเรื่องนี้เลย ตัวช้าร้อนจี้เหมือนคนเป็นไข้หวัดไปหมดทั้งตัวแล้ว"

ให้ขนมปังปลา 100 ชิ้น

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม +15 ความชั่ว +30 ความโหด โพสต์ 2019-8-22 12:22
คุณได้รับ +2 คุณธรรม +40 ความโหด โพสต์ 2019-8-22 12:22

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -48 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -48 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ถุงมือแอเมทิสต์
ชุดแอเมทิสต์
คทาจันทราโบราณ
แหวนหลิ่งเฉียว
หมวกเกราะจื่ออู้
รูปปั้นเทพีวีนัส
คทาแห่งน้ำพุ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x152
x24
x11
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x2
x1
x1
x3
x1
x1
x2
x4
x4
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x60
x3
x50
x20
x3
x1
x100
x1
x3
x8
x5
x9
x5
x87
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x42
x1
x4
x54
x13
x2
x2
x26
x8
x122
x125
x124
x16
x110
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x13