ดู: 413|ตอบกลับ: 3

{ เมืองถูเจี่ย } ศาลเจ้าแม่หนี่วา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-7-9 01:35:01 |โหมดอ่าน

ศาลเจ้าแม่หนี่วา

{ เมืองถูเจี่ย }




สถานที่ประดิษฐานรูปปั้นแจ้าแม่หนี่วาขนาดใหญ่ที่แกะสลักมาจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ 
ร่างกายของเจ้าแม่หนี่วา ด้านบนเป็นสตรีที่มีใบหน้างดงาม แต่ท่อนล่างเป็นงูยักษ์ 
ข้างๆ ศาลเจ้าแม่มีโรงทานแห่งหนึ่ง ก่อตั้งด้วยเหล่าเศรษฐีใจบุญช่วยเหลือเงินในการหุงหาอาหาร 
แจกจ่ายผู้ยากไร้และนักเดินทางในเมืองถูเจี่ย มีบันไดกว่าสามร้อยขั้นเพื่อขึ้นไปสักการะ




เจ้าแม่หนี่วาทรงเป็นผู้สร้างมนุษย์จากดินเหนียว ครั้งกำเนิดโลกและสวรรค์ขึ้นมานั้น 
เทพธิดาองค์หนึ่งนามว่า " หนี่วา " ทรงลงมายังโลกพบกับบรรยากาศที่งดงามแต่กลับเงียบเหงา 
พระองค์จึงทรงหยิบดินเหนียวมาปั้นเป็นรูปมนุษย์เพศชายกับเพศหญิงขึ้นมาจำนวนหนึ่ง
 แล้วพระองค์ก็ทรงมอบพลังชีวิตให้ มนุษย์จึงก่อกำเนิดบนโลกใบนี้


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

406

กระทู้

2774

โพสต์

74หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115453848
เงินตำลึง
1999838861
ชื่อเสียง
318387
ความหิว
466

Super VIP PET IIตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
16430
ความชั่ว
14316
ความโหด
35252
นกแก้วเผือก
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-7-9 09:14:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-9 12:59

{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา
พาร์ท 2 - ผู้เฒ่าฉู่ (2)

          จากนั้นเส้าเทียนกับหมี่เจี่ยก็แยกทางกับไป๋เหยียนเฟยที่ไปรออยู่ที่โรงเตี๊ยมทั้งสองจะต้องไปที่ศาลเจ้าแม่หนี่วาเพื่อตามหาผู้เฒ่าฉู่ ในระหว่างทางร่างสูงยังคงรับรู้ได้ถึงการที่มีคนแอบสะกดรอยตามอยู่ตลอดเวลา

          "ท่านหญิงหลันดูเหมือนคนที่สะกดรอยตามมันยังตามพวกเราอยู่" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยบอกแล้วยังนี้จะไปที่ศาลเจ้าได้ไง เผื่อมันเป็นคนของพวกชงหนูไม่ซวยเลยรึ

          "ทางที่ดีข้าคิดว่าเราจะต้องสลัดพวกมันให้หลุดก่อนที่เราจะไปหาผู้เฒ่า" เสียงหวานเสนอแนะขึ้นมา ก่อนที่จะหันไปมองข้างหลังคนที่ตามมาน่าจะประมาณสองคน ไม่รู้ว่ามีจุดประสงค์อะไรที่แอบตามมาแต่คงจะไม่ใช่จุดประสงค์ที่ดีแน่ๆ

         "ถ้าจะให้สลัดพวกมันออกจากพวกเราข้าก็พอจะมีวิธีดีๆอยู่นะขอรับ" เห็นทีจะต้องใช้สัตว์เลี้ยงของตนเองในการช่วยเหลือในครั้งนี้ก่อนที่จะไปถึงศาลเจ้า

          "วิธีอะไรหรอ?"

          "จางเจียเล่อออกมาหาข้าหน่อย" เส้าเทียนพูดพึมพำเบาๆ ถึงแม้ว่าเสียงมันจะแผ่วเบาแต่ผีลืมหลุมก็ยังสัมผัสได้ถึงเสียงของผู้เป็นนายกำลังเรียกหาอยู่

          "มีอะไรให้ข้ารับใช้" แล้วปรากฏร่างขึ้นมาอยู่ตรงหน้าทั้งสองคน

          "......!!!!" หลันหมี่เจี่ยถึงกับสะดุ้งในที่แรกที่เห็น รูปร่างกายหยาบที่ไม่มีอีกครั้งกำลังลอยเหนือหน้านาง

          "ท่านหญิงหลันไม่ต้องตกใจไป นี่จางเจี่ยเล่อสหายของข้าเอง เป็นผี" หันไปแนะนำสหายที่เป็นทั้งสัตว์เลี้ยงและภูตผีในตัวเดียวกัน

          "นี่เจ้ามีสหายเป็นผีรึ" เป็นใครใครก็งงที่คนปกติธรรมดาจะมีสหายเป็นวิญญาณอีกภพภูมินึง เป็นคนที่มีนิสัยแปลกประหลาดเหมือนเดิมเสมอต้นเสมอปลายคาดเดาอะไรไม่เคยได้

          "เอาล่ะจางเจียเล่อ ข้ามีงานที่จะให้เจ้าไปทำมีคนสองคนแอบตามลูกค้ามาอยู่ข้างหลังอยากจะให้เจ้าช่วยไปหลอกให้พวกมันหนีไปหน่อยได้ไหม" จากนั้นก็บอกจุดประสงค์ที่เรียกอีกฝ่ายออกมา อีกทั้งยังเหมาะเจาะเป็นยามค่ำคืนอีกต่างหาก

          "ได้ขอรับ"

          ชายหนุ่มอธิบายแผนการคราวๆให้หนึ่งคนกับหนึ่งวิญญาณฟัง

          จางเจียเล่อรับคำสั่งเจ้านายจึงปรากฏกลายพร้อมที่จะหลอกหลอนผู้คนที่คิดจะตามหลัง ร่างไร้กายหยาบล่องลอยเหนือพื้นดินวิญญาณที่ไม่มีใบหน้ามีทั้งสองข้างแหลมคมช่างเป็นภาพที่น่ากลัวสำหรับผู้พบเห็นมันค่อยๆดำเนินตามแผนการที่ถูกเตรียมจัดฉากเอาไว้ ช่วงเวลากลางคืนนั้นทำให้มันยิ่งแข็งแกร่งผีลืมหลุมไม่สามารถอยู่ในที่ ที่มีแสงแดดได้เวลานี้จึงเหมาะที่สุด

          หวีดดดด~

          เสียงลมพัดวูบใหญ่ดังผ่านชายสองคนที่แอบลอบตามทั้งสองอยู่ข้างหลังเริ่มมีความรู้สึกแปลกๆ เห็นเงาดำๆรูปร่างคล้ายกันอยู่ทางด้านหน้าสองคนนั้นจึงแอบสังเกตดูด้วยความสงสัย ก่อนจะได้ยินเสียงตะโกนร้องดังขึ้นจนพวกเขาแทบจะไม่เชื่อหูกับสิ่งที่ได้ยิน

          เส้าเทียนมีสีหน้าราบเรียบแล้วแสร้งทำเป็นตกใจไม่มีใครอากัปกิริยาตรงหน้าเขาที่แสนจะเนือยหน่ายมีแค่ร่างระหงที่เห็นกับผีลืมหลุมที่เตี๊ยมแผนกันไว้อย่างดี "เฮ้ย! นั่นตัวอะไร ไม่สินี่มันผี! ผีช่วยด้วย"

          "เราพวกรีบหนีก่อนที่จะถูกผีตามเอาชีวิตกันก่อนเร็วเข้า" ร่างระหงก็พูดบทต่อทำตามอย่างแนบเนียนแล้วทั้งสองวิ่งเข้าไปในโพรงหญ้าแอบอยู่แถวๆโขดหิน

          "อ...อย่าตามมานะ" ทำทีร้องจนสุดเสียงให้คนที่ตามมาด้านหลังได้ยิน

          "ผีเผอมีที่ไหนมันต้องหลอกเราแน่ๆ" ชายคนแรกที่แอบดูอยู่เอ่ยก่อนจะเห็นเงาดำๆเริ่มขยับเคลื่อนไหวมาทางที่พวกเขาอยู่

          ผีหลืมหลุมลอยละลิ่วไปทางข้างหลัง บรรยากาศที่เงียบเหงาเสียงต้นไม้ขยับใบไม้ผ่านไปมา มันเห็นชายสองคนที่แอบตามเส้าเทียนอยู่ข้างจึงรีบพุ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็วแล้วโผล่พรวดไปอยู่ตรงหน้า "หึๆๆๆ" น้ำเสียงที่หัวเราะเย็นเหยือกแทบจะกระชากสติสัมปชัญญะของทั้งคู่ให้กระเจิง

         แล้วพุ่งทะลุผ่านร่างกายทั้งสองคน วิญญาณไม่มีร่างกายเป็นของตัวเองจึงลอยทะลุสิ่งของใดๆก็ได้ เสียงหัวเราะกระซิบข้างหูดังสนับใกล้ๆ "ต้องตาย...พวกแกจะต้องตาย"

         ชายทั้งสองคนถึงกับล้มลงก้นกระแทกพื้นเมื่อเห็นวิญญาณอยู่ตรงหน้า ผีไร้หน้าของจริงเสียงหัวเราะชวนให้ผวาขนแขนลุกซู่ใบหน้าของพวกเขาซีดเซียวเมื่อเจอกับสิ่งไม่คาดฝันด้านหน้า หมายความที่อีกฝ่ายตะโกนร้องเมื่อกี้เป็นความจริง "อย่า...อย่าเข้ามา ข้ากลัวแล้ว"

          จางเจียเล่อไม่มีใบหน้ามันลอยวนอยู่รอบทั้งสองราวกับจะเอาชีวิตไปให้ได้ทั้งหมดทั้งมวลนี้เป็นเพียงการแสดง… ไม่ได้อยากจะเอาชีวิตใครจริงๆหรอกแค่อยากจะหลอกให้กลัวตามคำสั่งเท่านั้น

         "ถ้าเข้ามาข้าจะฟันจริงๆด้วย" มันหยิบกระบี่ออกมาถึงแม้ว่าตัวเองจะหวาดกลัวแค่ไหนแต่ก็พยายามทำตัวใจดีสู้เสือแล้วก็ใช้กระบี่ตวัดไปมาแต่ก็ไม่เข้าหรือทะลุร่างของผีเลยแม้แต่น้อยสร้างความวิตกกังวล

          "หึๆๆๆ" ร่างของผีลืมหลุมลอยโฉบไปมาอย่างไม่เกรงกลัว อาวุธธรรมดาๆไม่สามารถที่จะทำอะไรเขาได้เลย

          ชาวบ้านที่อยู่แถวนั้นเห็นทั้งสองกำลังฟันกระบี่ด้วยความสงสัยจึงไปดูก็เห็นว่าไม่เห็นมีอะไรเลยเหมือนกับกำลังฟันอากาศอยู่อย่างนั้น "นี่พวกเจ้ามาเล่นปาหี่อะไรอยู่ตรงนี้"

          "ปัญญาอ่อน" คิดว่ากำลังต่อสู้ที่ไหนได้ก็ฟันอากาศทำให้แต่ละคนนั้นแยกย้ายกันกลับไป

          จางเจียเล่อหัวเราะ "ถึงตาของข้าแล้ว" น้ำเสียงเย็นเยือกกระซิบข้างหูทำให้ชายทั้งสองคนที่กำลังต่อสู้อยู่ด้วยถึงกลับแทบจะสติหลุด

          "ไม่ไหวแล้ว อ๊ากกก" ทั้งสองวิ่งกระเจิงด้วยความหวาดกลัวแล้วร้องขอความช่วยเหลือ "ช่วยด้วยมีผีตามข้ามา"

          "เจ้าพวกนั้นต้องเป็นบ้าแน่ๆ" เสียงซุบซิบของคนอื่นๆที่อยู่ในละแวกเกิดขึ้นไม่เห็นจะมีอะไรซะที่ไหนเลย

          เส้าเทียนที่หลบอยู่กับหมี่เจี่ยค่อยๆออกมาจากที่หลบภัยชั่วคราว หันไปมองทางด้านหลังดูเหมือนว่าคนที่แอบตามมาจะวิ่งหนีไปแล้วเป็นเพราะเขาให้ผีลืมหลุมไปขับไล่นั่นเอง "ทางสะดวกไปกันต่อเถอะ"

          "รีบไปกันก่อนที่พวกมันจะย้อนกลับมาทางนี้ดีกว่า" ทั้งสองรีบวิ่งกันไปก่อนที่จะทำตัวอย่างปกติที่สุดเพื่อที่จะเข้าไปในศาลเจ้าแม่หนี่วาที่มีคนมากราบไหว้กันเยอะเยอะ

          เมื่อเดินเข้าไปในศาลก็พบว่ามีผู้คนจำนวนมากในถูเจี่ยกราบไหว้เจ้าแม่กันจนแออัดแน่นไปหมด นัยน์ตาสีดำคมกริบมองอย่างรำคาญใจคนเยอะเช่นนี้ไม่ชอบเลย "จะต้องฝ่าคนพวกนี้ไปจริงๆหรอ" แค่คิดแล้วก็เซ็งจิต

          "คุณชายอย่าลืมจุดประสงค์ที่มาที่นี่สิ" หลันหมี่เจี่ยพาร่างสูงเดินฝ่าฝูงชนเดินเบียดเสียดขยับตัวเข้ามา ดูเหมือนเส้าเทียนจะไม่ชอบที่ๆมีคนเยอะๆ หันไปมองหน้าแล้วแทบจะกินหัวคนที่มากราบไหว้

          "เฮ้อ" ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วก็เดินตามไปติดๆถึงแม้ว่าจะมีคนมาเบียดเขาบ้างแต่เขาก็ใช้มือดันออกไปไกลๆ

          นัยน์ตาคู่หวานสังเกตเห็นโต๊ะผู้ดูแลจึงรีบสาวเท้าเดินเข้าไปเรื่อยๆ ถึงจะมีคนเยอะแต่ก็ต้องเดินฝ่าคนพวกนี้ไปดูเหมือนว่าคงจะมาขอลูกกันละมั้งเนี่ย

          จนกระทั่งพวกเขาทั้งสองคนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะผู้ดูแลที่กำลังนั่งอยู่ "พวกเรามาหาผู้เฒ่าฉู่" เอ่ยพูดเสียงเบาๆให้ได้ยินกันแค่คนที่คุยอยู่

          "ท่านผู้เฒ่าไม่รับแขกหรอก" ผู้ดูแลปฏิเสธที่จะให้เข้าพบ "แต่เดี๋ยวก่อนนะหมายถึงผู้เฒ่าฉู่รึ?"

          "ใช่แล้วผู้เฒ่าฉู่" เสียงหวานเอ่ยพูดชื่ออีกรอบ

          ผู้ดูแลศาลเจ้าเงียบแล้วมองทั้งสองคนราวกับรออะไรบ้างอย่าง "......"

          "พวกน่ะมาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่!" พูดออกไปแล้ว เส้าเทียนมีสีหน้าราบเรียบ ทำไมต้องพูดคำๆนี้ด้วยวะเนี่ย เวรเอ้ยยยย


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 15:06
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +15 ความชั่ว +17 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 15:05
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +5 ความชั่ว +6 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 11:34
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +10 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 11:34

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +1000 ความหิว -46 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 1000 -46 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสโนวไวท์
ถุงกำยานโบราณ
ราชสีห์คินทาเรี่ยน
ฮาร์ปอวิ้นหลี่ว์
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x5
x2
x5
x200
x2
x10
x53
x1172
x185
x41
x1
x2
x3
x1
x7
x1
x1
x60
x12
x23
x1
x7
x6
x1
x3
x5
x3
x20
x3
x4
x2
x4
x72
x1
x324
x17
x218
x320
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x9
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x45
x1
x54
x20
x2
x2
x26
x15
x172
x225
x154
x24
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x72
x570
x1
x26
x2111
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x226
x32
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2610
x6900
x54
x3200
x158
x197
x6
x21
x119
x61
x1405
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x286
x228
x383
x5
x26
x569
x3142
x15
x111
x272
x1633
x420
x9303
x141
x96
x20
x1937
x3463
x36
x375
x2611
x100
x194
x20
x9999
x17
x9
x72
x3339
x9999
x1838
x61
x257
x2245
x21
x750
x16
x1
x12
x598
x294
x27
x1
x1869
x112
x2069
x257
x1
x2716
x1
x69
x1843
x42
x1
x1280
x323
x147
x239
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x84
x2470
x220
x508
x64
x9999
x702
x6734
x24
x35
x6
x63
x10
x1
x57
x3710
x962
x36
x784
x517
x1
x11
x3715
x3225
x380
x944
x37
x4688
x2270
x3406
x4955
x2710
x15
x30
x4220
x11
x9999
x2340
x9999
x147
x3
x2271
x3940
x6714
x356
x6600
x7
x8095
x9999
x4750
x2356
x4443
x5683
x5675
x3568
x8731
x212
x7595
x1863
x30
x3888
x53
x883
x3223
x392
x9999
x256
x28
x356
x338
x31
x4908
x128
x2735
x7398
x6773
x9999
x7134
x2991
x163
x1400
x39
x4399
x632
x5051
x9999
x1
x9999
x1597
x2770
x2156
x382
x1
x6981
x699
x5252
x10
x9
x66
x1
x9999
x4405
x412
x3671
x6897
x2727
x2
x53
x5
x648
x2620
x513
x726
x711
x3144
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1650
x5525
x44
x3120
x16
x107
x1252
x30
x687
x2656
x11
x26
x20
x9999
x237
x29
x9999
x35
x29
x1784
x1989
x24
x139
x157
x1342
x965
x29
x77
x659
x4353
x13
x4
x897
x4054
x4870
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x820
x24
x29
x44
x3678
x9
x35
x784
x3711
x9999
x282
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2059
x5685
x9999
x7517
x9392
x511
x9096
x7941
x289
x58
x1
x110
x369
x4581
x2167
x2048
x301
x590
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8275
x108
x8781
x9999
x6530
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3253
x4494
x3752
x3778
x9999
x6528
x9999
x4360
x6268
x5534
x9999
x4169
x5595
x4116
x4467
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9554
x1564
x3103
x1715
x9153
x6391
x992
x1

406

กระทู้

2774

โพสต์

74หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115453848
เงินตำลึง
1999838861
ชื่อเสียง
318387
ความหิว
466

Super VIP PET IIตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
16430
ความชั่ว
14316
ความโหด
35252
นกแก้วเผือก
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-7-9 16:15:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-9 21:02

{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา
พาร์ท 2 - ผู้เฒ่าฉู่ (3)

          "ดูเหมือนรหัสผ่านจะถูกต้อง" ผู้ดูแลศาลเจ้าที่นั่งอยู่เอ่ยบอกก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนเพื่อพาทั้งสองคนไปในทางลับ

          "........" อะไรนะ รหัสผ่านเตี่ยเองเถอะ แล้วทำไมจะต้องอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ด้วยล่ะ รู้สึกรับไม่ได้อย่างแรงคนที่คิดรหัสผ่านจะต้องเป็นเจ้าผู้เฒ่าคนนั้นแน่ๆ ขายาวก้าวเดินตามหลังด้วยสีหน้านิ่งๆ

          "จะพาพวกเราไปไหน" ร่างระหงมองอย่างสงสัยแต่ก็ยังเดินตามต่อมา อีกฝ่ายพาเข้ามาตรงหลังศาลเจ้า ออกห่างจากฝูงชนที่กำลังกราบไหว้เจ้าแม่กันอย่างเหนียวแน่น

          "ก็จะพาไปหาผู้เฒ่าฉู่ยังไงล่ะ" หันกลับมาตอบแล้วก็เดินพามาทางข้างหลังศาล สถานที่บริเวณนี้ไร้ผู้คนมีเฉพาะคนที่รู้ทางเท่านั้นที่จะมาถึงตรงนี้แล้วรู้ทางไปต่อได้

          "อืม" เดินต่อไปเรื่อยๆจนผ่านเสากั้นคนภายในที่จะไม่สามารถมองเห็นคนภายนอกได้ซึ่งทางฝั่งพวกเขาก็มองไม่เห็นข้างในเหมือนกันว่าทำอะไรอยู่จะเรียกว่ามันเป็นเสากั้นที่บดบังสายตาของทั้งสองฝั่งก็ได้

          ทั้งสามเดินมาด้านหลังรูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา ที่มีโต๊ะวางบดบังสายตาคนข้างนอก "คลานไปใต้โต๊ะจะเจอทางเข้า เดี๋ยวข้าจะต้องไปดูแลด้านหน้าก่อน" ผู้ดูแลชี้ให้ทั้งสองคนคลานเข้าไปด้านใน

          "อ้าว...เฮ้ย" พูดจบปุ๊บอีกฝ่ายก็เดินไปปั๊บ ยังไม่ทันจะถามเลยว่าข้างล่างที่จะต้องคลานไปนั้นมีอะไรบ้าง นี่พวกเขาจะต้องไปลุ้นเสี่ยงกันเองใช่ไหม

          "ใครจะเข้าไปก่อน" หลันหมี่เจี่ยก้มตัวลงแล้วหันมาถามร่างสูงที่ยืนกอดอกขมวดคิ้วหน้านิ่ง มองจากตรงนี้ไม่เห็นคนด้านในจริงๆด้วย

          "เดี๋ยวข้าจะเป็นคนเข้าไปก่อนแล้วกัน ท่านหญิงหลันก็ตามมาทีหลัง" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยบอกจากนั้นก้มลงมองใต้โต๊ะยกมือแง้มผ้าคลุมโต๊ะ นัยน์ตาสีดำคมกริบจ้องมองดูก่อนจะพบแผ่นไม้ดูเหมือนประตูลับ "อ่า นั่นคงจะเป็นประตูทางเข้าลับ"

           ครืดดด~

           มือหนาเลื่อนแผ่นไม้ออกแล้วคลานเข้าไปเป็นคนแรก ด้านในนั้นมีบันไดอยู่ เมื่อผ่านพ้นประตูทางเข้ามาแล้วก็จะเห็นว่ามีทางลง ซึ่งเป็นบันไดไม้ที่ต่อกันลงไปข้างล่าง ค่อนข้างจะอึดอัดเป็นบันไดเรียงเดียวให้ลงไปทีละคน ซึ่งไม่แปลกกับทางเข้าแบบนี้ที่จะถูกสร้างเอาหลบซ่อนตัว ท่าทางจะต้องค่อยๆลงทีละก้าวมองไม่เห็นทางด้านล่างน่ะสิ

          "ข้างในนี้มืดมากเลย ลงระวังๆด้วย" ร่างระหงค่อยๆลงบันไดบอกกับเส้าเทียนให้ระวังตัวในการลงเพราะมืดจนแทบจะมองอะไรไม่เห็นนอกจากความมืดว่างเปล่า ก่อนที่นางจะลงจากบันไดก็แผ่นไม้กลับเข้าที่เดิมแล้ว

          พอเลื่อนประตูปิดก็ยิ่งทำให้มันมืดหนักกว่าเดิมมองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากจะต้องสัมผัสสิ่งที่อยู่ใกล้มือที่สุด

          "ไม่ต้องห่วง" เส้าเทียนตอบกลับไปว่าถึงยังไงเขาก็ต้องระมัดระวังมากกว่าปกติเป็นคนที่ลงมาคนแรกอยู่แล้วนี่นาแถมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าข้างล่างจะมีกับดักหรือกลไกซ่อนอะไรไว้อยู่จัดว่าเป็นคนที่จะต้องเสี่ยงภัยคนแรก

          กึกกัก...กึกกัก

          แถมเจ้าผู้ดูแลศาลเจ้ายังไม่ได้บอกอีกด้วยว่าข้างล่างมีอะไรให้ต้องระมัดระวังไหมมันพูดเสร็จแล้วมันก็เดินไปเลยเฉยๆอย่างนั้นทําเอาเขานั้นรู้สึกโมโหอยู่ในใจ

          ที่นี่คงจะเป็นที่ซ่อนตัวของผู้เฒ่าจากพวกชงหนู เขาต้องการที่จะให้อีกฝ่ายนั้นอ่านภาษาทุ่งหญ้าโบราณแล้วสืบหาสหายที่หายตัวไป มันจะข้องเกี่ยวอะไรกับจี้หมาป่าสองตัวที่หันหน้าเข้าหากัน

          "บันไดพวกนี้นี่จะลงไปสุดทางแค่ไหน ข้ามองไปเห็นแต่ความว่างเปล่า" นอกจากนั้นก็ยังได้กลิ่นอับชื้นกลิ่นฝุ่นที่อับๆอยู่ในทางลับ หายใจไม่ค่อยสะดวก

          "ถ้าไป๋เหยียนเฟยมาด้วยก็ดี แต่ตอนนี้ก็มีจางเจียเล่ออยู่ให้พออุ่นใจ" สหายแวมไพร์ของเขานั้นถนัดเดินทางความมืด แต่ก็ยังมีผีลืมหลุมที่อาศัยในความมืเดอยู่ด้วยเช่นเดียว

          "ว่าแต่ทำไมเจ้าถึงเลี้ยงภูตผีไว้ด้วย" หลันหมี่เจี่ยที่เดินลงบันไดอยู่พลางถามคำถามที่นางสงสัย หรือชาวฮั่นจะชอบเลี้ยงสัตว์แปลกๆกัน

           "ตอนแรกเค้าก็ไม่ได้เลี้ยงหรอกแต่ว่าบังเอิญไปที่หมู่บ้านโรมันพอดี ช่วงนั้นมีเทศกาลวันฮาโลวีนที่จะเล่นกันโดยแต่งตัวเป็นผีออกไปขอขนมตามบ้านคน" ชายหนุ่มนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่พบเจอกับผีลืมหลุม "เป็นผีที่หลุดมาจากยมโลก ใกล้ๆ กับหมู่บ้านโรมัน ตื่นมาร่วมงานเทศกาล แต่ทว่าเจ้าตัวกลับลืมหลุมไม่รู้จะไปที่ใด เร่ร่อนไปทั่วนั่นแหละ"

          "ผีลืมหลุมตัวเองเนี่ยนะ! เทศกาลฮาโลวีนข้าเหมือนจะเคยได้ยินชื่ออยู่นะ"

          "จะเรียกว่าวันปล่อยผีก็ได้ ภายในงานไม่มีใครรู้หรอกว่าคนไหนเป็นผี ถ้ายังไม่รู้เลยจนจางเจียเล่อเป็นคนเราให้ฟัง" ขนาดที่ฟังตอนแรกตัวเองก็รู้สึกงงกับผีตัวนี้ พลางลงบันไดไปเรื่อยๆอย่างค่อยเป็นค่อยไป

        ขายาวเก้าเหยียบย่ำลงบนพื้นเป็นคนแรก ท่าทางแล้วนี่คงจะเป็นสุดทางบันไดหลังจากที่ไต่ลงมากันอย่างยาวนาน แล้วไม่เห็นแสงไฟใดๆด้วยเป็นการลงมาข้างล่างด้วยความระหวาดระแวงกันสุดๆ

         "......" นี่คือข้างล่างห้องใต้ดินสินะ(?) ทำไมรู้สึกว่ามันกว้างขวางจังเลยวะ

          ปึก!!

          จากนั้นทั้งสองคนที่ไต่บันไดลงมาด้านล่างจนสุดท้ายแล้วก็ลงจนมาถึงพื้นข้างล่าง เส้าเทียนได้กลิ่นน้ำมันตะเกียงแล้วหันไปมองรอบๆเห็นแสงไฟสว่างอยู่ทางข้างหน้า จึงตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปดูพื้นที่ข้างล่างกว้างมากๆ เหมือนกับเป็นลาน

          "เดี๋ยวข้าเดินนำเอง" ด้วยความเป็นบุรุษอีกฝ่ายเป็นสตรีร่างสูงเดินนำทางคลำทางไปข้างหน้าถึงจะไม่เคยมาที่นี่มาก่อนก็ตามที

          "ที่นี่มันดูแปลกๆนะว่าไหม" หลันหมี่เจี่ยหันมองรอบข้าง พื้นทางเดินข้างไม่เหมือนกับเป็นห้องลับอย่างที่คิดอีกทั้งทางเดินที่ดูแล้วแสนจะสุดลูกหูลูกตานั้นอีก แสงไฟจากคบเพลิงมีหลายมุมจุดให้ความสว่าง

          ตึกตัก....

          "ข้าก็คิดเหมือนกัน" ทั้งสองต่างเดินกันอย่างระมัดระวังเพราะไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น ในขณะเส้าเทียนเดิน ได้ยินเสียงบางอย่างก่อนหันไปพบหนูกำลังวิ่งเข้ารูที่ซอกกำแพงจึงหันไปมอง

          ขายาวก้าวเดินต่อไปเรื่อยๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าปลายทางจะไปหยุดอยู่ที่ใด โชคดีที่ยังมีแสงไฟพอที่จะนำทางให้ทางเดินบ้าง เส้าเทียนกับหมี่เจี่ยเดินทางต่อไปตามทางที่มีคบเพลิงถูกจุดเป็นเส้นทางยาว

          "มันดูคล้ายทางลับใต้ดินมากกว่าห้องใต้ดินเสียอีก" ร่างระหงที่เดินอยู่ข้างๆเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว นางเดินอยู่ข้างหลังร่างสูงค่อยดูระวังข้างหลังให้ ส่วนอีกฝ่ายเป็นคนระวังข้างหน้า

          "ผู้เฒ่าฉู่น่าจะไม่ได้อยู่ลำพังมั้ง" ชายหนุ่มตอบทางเดินยาวเหยียด ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็พร้อมที่จะต่อสู้พยายามตื่นตัวตลอดเวลาถึงจะมีสีหน้าคล้ายคนเบื่อโลกก็ตามที

          นางเดินไปดูใกล้ๆกับคบเพลิงแล้วใช้สายตาสอดส่องมองดู "คบเพลิงพวกนี้ถูกเปลี่ยนใหม่ไม่นาน น่าแปลก" มันเหมือนจะพึ่งถูกเปลี่ยนไม่กี่วันเอง

          "อืมนั่นสิ" หันไปดูคบเพลิงขมวดคิ้วครุ่นคิดมันมีหลายอันเลยล่ะ ถ้าเกิดจุดคนเดียวเปลี่ยนคนเดียวมันก็แปลกเกินไปหน่อย แล้วทำไมถึงจะต้องจุดเอาไว้เยอะแยะมากมายขนาดนี้

          ดูเหมือนตอนนี้ยังจะไม่ได้บอกอะไรเพิ่มเติมคงจะต้องเดินไปจนกว่าจะเจอ แล้วนี่ทางเดินมันจะยาวไปไหน!

          "เรารีบเดินไปให้เร็วกว่านี้ดีกว่า ข้ารู้สึกไม่ค่อยไว้วางใจ" นางเดินต่อไปเรื่อยๆ ตั้งแต่เดินมาทางเดินไม่ได้แคบเหมือนตอนที่ไต่บันไดลงมาข้างล่างนี้เลย มันเหมือนจะมีอะไรอยู่…ไม่สิ น่าจะมีคนอื่นอาศัยอยู่ ผู้เฒ่าฉู่ไม่น่าจะอยู่คนเดียว

          "จะเดินช้าเดินเร็วก็มีค่าเท่ากัน" เสียงทุ้มติดหวานบอกถ้าอยากจะให้เร็วนักเดี๋ยวก็ใช้ตัวเบาวิ่งไปเลยก็ถึงแล้ว แต่ดูเหมือนท่านหญิงหลันจะไม่มีวิชาตัวเบานางไม่ได้ฝึกยุทธด้วยนี่น่า แค่เดินกันไปก็พอแล้วล่ะ

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +7 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 18:05
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +13 ความชั่ว +18 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 18:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -27 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -27 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสโนวไวท์
ถุงกำยานโบราณ
ราชสีห์คินทาเรี่ยน
ฮาร์ปอวิ้นหลี่ว์
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x5
x2
x5
x200
x2
x10
x53
x1172
x185
x41
x1
x2
x3
x1
x7
x1
x1
x60
x12
x23
x1
x7
x6
x1
x3
x5
x3
x20
x3
x4
x2
x4
x72
x1
x324
x17
x218
x320
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x9
x88
x10
x6