ดู: 470|ตอบกลับ: 2

{ เผ่าเชียนเป่ย - เขาอินซาน } กระท่อมใหญ่ที่พำนักองค์หญิงหมี่เจี่ย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-26 20:25:27 |โหมดอ่าน


กระท่อมองค์หญิงหมี่เจี๋ย

{ เผ่าเชียนเป่ย }









【กระท่อมใหญ่】
『ใยเซียนเป่ยเทียบชงหนูมิได้เล่า』
แหล่งเชาอินซานอุดมสมบูรณ์ด้วยสรรพสัตว์และผืนหญ้ากว้างขวาง
เผ่าเชียนเป่ยสร้างกำแพงไม้ล้อมรอบเขตที่พักอาศัย เพื่อดูแลกันและกัน
อารยธรรมเชียนเป่ยยาวนานรักษาไว้ด้วยราชครูรุ่นสู่รุ่น
กระท่อมแห่งนี้ตั้งอยู่เป็นเอกเทศน์เพราะองค์หญิงชอบความเป็นส่วนตัว
ทว่าเจาของไม่ค่อยอยู่เป็นที่นัก ไม่เดินทางค้าขายก็ออกล่าสัตว์กับพี่ชาย


อู๋หลัวหลัน หมี่เจี่ย ประวัติเพิ่มเติม
องค์หญิงแห่งเผ่าเซียนเป่ย ทั้งกล้าหาญและงดงามตามฉบับสาวแห่งท้องทุ่งหญ้า เติบโตขึ้นมาเป็นเด็กสาวที่มีเรี่ยวแรงมากกว่าบุรุษวัยห่างกับเธอสี่ห้าปีด้วยเป็นผลจากสูตรยาบำรุงโบราณของเซียนเป่ย และยิ่งหมี่เจี่ยโตขึ้น เธอก็ยิ่งฉายแววความงามยิ่งกว่าสตรีใดๆ ในท้องทุ่งหญ้า เธอมีความสนิทกับพี่ชายของเธอ "อู๋หลัวหลัน เสวี่ยจี๋" ทั้งคู่มักขี่ม้าล่าสัตว์แถบเขาอินซานเป็นประจำ






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-5-26 22:47:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-5-27 07:41

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 18 : ผู้มีคุณ (4)





           ดูเหมือนว่าจะมาถึงจุดหมายปลายทางที่นางนั้นพาพวกเขามาแล้วก่อนที่ทั้งสามคนจะลงจากม้าพร้อมกับมีคนดูแลพาม้าของเขานำไปไว้ในคอกก่อน ชายหนุ่มได้แต่แปลกใจยังคงมีอาการเกร็งๆอยู่เป็นพักๆ


          "ข้าจะพาพวกเจ้าไปแนะนำกับบิดาของข้า ตามมา" ร่างบอบบางกล่าวเสียงกังวาลบอกทั้งสามคนแล้วเดินเข้าไปในกระโจมซึ่งมีบิดาอยู่ภายใน


          ทั้งสามคนหันมองตาอย่างไม่ได้นัดหมายจากนั้นจึงเดินเข้าไปอย่างหวั่นใจเล็กน้อย นัยน์ตาสีดำหุบตาต่ำลงไม่อยากมาซ่าบ้าบิ่นที่นี่เดียวตายซะก่อนยิ่งอยู่ในระยะอันตรายซะด้วย เข้มขรึมไว้ด้วยใบหน้าราบเรียบไร้ความรู้สึก "....."


          หลันหมี่เจี่ยพามาแนะนำให้นักเดินทางทั้งสามคนที่นางช่วยเหลือมาจากตอนที่ออกมาไปสำรวจ "อู๋หลัวหลัน ซาโม่หาน ท่านพ่อข้าเอง"


          บัณฑิตหลัวชูกลืนน้ำลาย "คารวะท่านข่าน ข้าหลัวชูขอรับ" ร่างโปร่งก้มคารวะให้กับอีกฝ่ายผู้ซึ่งเป็นข่านแห่งเซียนเป่ยคนปัจจุบันด้วยความน้อบน้อม


          "คารวะท่านข่าน ข้าสรวงสุรางค์เจ้าค่ะ" สรวงสุรางค์แทบจะพูดคำเดียวกับบัณฑิตหลัวชู นางไม่รู้จะพูดอะไรให้มันไพเราะจึงต้องใช้คำจำกัดความคล้ายๆกับอีกคนที่เป็นคนเปิดเดิมคนแรก


          นัยน์ตาสีดำคมกริบเอ่ยบอก "ข้าหวงเส้าเทียนขอรับ คารวะท่านข่านแห่งเซียนเป่ย" มือหนายกมือขึ้นคารวะเป็นเชิงทำความเคารพไปด้วยในตัว


          ข่านเซียนเป่ยมองทั้งสามคนด้วยอำนาจ "อืม พวกเจ้าทั้งสามอย่าได้เกร็งกันไป" พูดบอกให้ทั้งสามคนผ่อนคลาย บุตรีของเขาบอกว่าพาชาวฮั่นทั้งสองคนเข้า ส่วนอีกคนเป็นชาวไทซึ่งสร้างความแปลกใจให้เป็นอย่างไรมาก


          "พักอยู่ที่เซียนเป่ยเราอย่าได้กังวลไปที่นี่มีธรรมชาติที่งดงามและวัฒนธรรมที่แตกต่างจากชาวฮั่นและชาวเผ่าทุ่งหญ้าอื่นๆ"


          "ใช่แล้ว ข้าขอต้อนรับพวกเจ้าอย่างเป็นทางการ" นางพูดเสริมบอกต้อนรับด้วยมิตรไมตรีที่ต่อกันซึ่งเป็นเสน่ห์ที่น่าดึดดูด


          "ขอรับ"


          "เจ้าค่ะ" สรวงสุรางค์พยักหน้ารับกับการต้อนรับจากผู้นำเผ่าเซียนเป่ย


          "ขอรับ"


          หลังจากที่สนทนาพูดคุยกันพอหอมปากหอมคอแล้วนางก็พาทั้งสามคนออกมาเพื่อที่จะพาไปที่พักในค่ำคืนนี้ พลางชี้ไปยังเรือนเล็กที่ว่างอยู่ "พวกเจ้านอนที่นี่ก็ได้ ส่วนผู้หญิงไปพักกับข้าในกระท่อมใหญ่แล้วกัน"


          เส้าเทียนหันไปมองเรือนหลังเล็ก "ได้ขอรับ" แต่ไม่ลืมที่จะหยิบผ้าขนแกะที่ถักทออย่างดีขึ้นมาเพื่อเป็นการมอบให้กับผู้มีพระคุณช่วยเหลือดูแล "ท่านหญิงหลัน ผ้าแกะผืนนี้ข้าขอมอบให้ถือเป็นการตอบแทนถึงมันจะดูเล็กน้อยไม่มีอะไรแต่ข้าก็มอบให้ด้วยความจริงใจ"


          องค์หญิงหมี่เจี่ยเปรยตามองผ้าขนแกะ "ขอบใจ ไม่ต้องเกรงใจข้าอะไรขนาดนั้น" จากนั้นจึงพูดต่อขึ้นมา "เช่นนั้นอีกสองชั่วยามมาทานมื้อค่ำกัน พวกเจ้าไปจัดเตรียมตัวให้พร้อมเถอะ เดี๋ยวให้เด็กๆ นำชุดไปให้"


           บัณฑิตหลัวชูกับเส้าเทียนเข้ามาข้างในห้องพักเรือนหลังเพื่อเตรียมตัวรอทานมือค่ำ บุรุษทั้งสองเข้ามานั่งรอเนื่องจากสรวงสุรางค์เป็นสตรีจึงต้องพักแยกกับเขาทั้งสองคน


          ในระหว่างนั้นชายหนุ่มนั่งขมวดคิ้ว ก่อนที่จะได้ยินเสียงเรียกจากข้างนอก "เจ้าออกไปดูสิ" หันไปบอกกับร่างโปร่งที่อยู่ใกล้ประตูที่สุด


           "ท่านหญิงให้นำชุดมาให้ขอรับ" เด็กรับใช้ถือเสื้อผ้าอาภรณ์มาให้บุรุษทั้งสองคน


            "ขอบคุณ" นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มรับเสื้อผ้ามาจากเด็กหนุ่มที่เอามาให้ก่อนที่จะเดินนำมาให้กับเส้าเทียนชุดนึง "อ่ะนี้ ชุดที่เขาฝากมาให้" ยื่นให้กับอีกคน


            เส้าเทียนมองแล้วรับชุดมาสำรวจดู ค่อนข้างแปลกตาจริงๆ "....."

           ........


         หลังจากนั้นเส้าเทียนก็เปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์มาใส่ชุดชนเผ่าที่เสื้อผ้าเป็นหนังสัตว์ มือหนาสวมใส่เครื่องแต่งกายแต่ละชิ้นหนังสัตว์พวกนำมาถักทอจนสวยงาม นัยน์ตาสีดำก้มลงมองสำรวจความเรียบร้อยแล้วเดินออกมาหาบัณฑิตหลัวชูที่แต่งตัวเสร็จก่อน


          "โอ้ว เจ้าแต่งชุดหนังสัตว์เช่นนี้ก็ดูดีไม่น้อย" ร่างโปร่งเอ่ยชมอีกฝ่ายที่เดินออกมาพร้อมกับชุดหนังสัตว์ของชนเผ่าเซียนเป่ย


          "อืม เจ้าเองก็เช่นกัน" ถึงมันจะดูแปลกตาไปบ้างแต่นั่นก็ไม่ทำให้เขารู้สึกอึดอัดแต่อย่างใด ขนาดตอนไปหมู่บ้านชาวไทยังเคยแต่งกายคล้ายคนในหมู่บ้าน


         ถึงแม้ตอนนี้จะแต่งตัวกันเสร็จแล้วก็ต้องรอให้นางมารับ ในระหว่างรอร่างสูงก็เอนกายนอนลง แค่มีความรู้สึกเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวจากการเดินทางที่แสนยาวนาน แล้วก็ไม่ได้นอนมาเกือบสองวันติดกัน


          "ดูเหมือนเจ้าจะงัวเงีย" บัณฑิตหลัวเดินมานั่งมองอีกฝ่ายที่กำลังเอนตัวพิงนอน ไม่ใช่แค่เส้าเทียนเพียงคนเดียวที่ง่วงนอนหรอกเขาก็เช่นเดียวกัน


         ชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขาหลับตาลงช้าๆ บรรยากาศทีี่ไร้ซึ่งความน่า เราอาจระแวงไม่ต้องหันมองซ้ายมองขวาเพื่อคอยดูว่ามีศัตรูอยู่ใกล้ๆหรือไม่ ช่วงเวลาความสุขนั้นมีไม่นานนัก


          ก๊อกๆๆๆ


         เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเส้าเทียนที่ลืมตาขึ้นมา ร่างสูงแปลงเปลี่ยนมานั่งแทนการนอนทันควันได้ยินเสียงจากข้างนอกนี่คงใกล้จะถึงเวลามื้อค่ำแล้วกระมัง


          "ถึงเวลามื้อค่ำแล้ว พวกเจ้าทั้งสองออกมาได้แล้ว" ร่างบอบบางเคาะประตูบอกกับบุรุษที่อยู่ข้างในกระโจมเสียงดัง นางเดินมาพร้อมกับสวรงสุรางค์และหญิงรับใช้


          บัณฑิตหลัวชูเปิดประตูออกหันมองทั้งคู่ ดูเหมือยสหายชาวไทจะเปลี่ยนชุดด้วยเช่นเดียวกัน "เส้าเทียนท่านหญิงมาตามแล้ว" เสียงทุ้มเรียกอีกฝ่ายที่ยังไม่ออกมาจากกระโจม


          อ่า.... ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วลุกขึ้นมา เดินออกมาหาสหายทั้งสองคน ชำเลืองมองดูร่างบางที่เปลี่ยนชุดแต่งกายทว่าคล้ายคลึงแบบเดิมที่ใส่ก่อนหน้านี้ "ต้องขออภัยที่ทำให้รอ"


          "ไม่เป็นไร เช่นนั้นก็รีบไปทานมื้อค่ำที่ลานกว้างในหมู่บ้าน ป่านนี้พวกชาวบ้านคงมาร่วมตัวรอกันก่อนแล้ว" หลันหมี่เจี่ยบอกกับทั้งสามคนพลางเดินนำทาง


          ".... ไปกันเถอะ" สรวงสุรางค์คลี่ยิ้มให้กับสหายทั้งสองคน ที่นี่ต้อนรับการมาเยือนของคนแปลกหน้าเช่นพวกเขาจนน่าประทับใจ


           "อืม" พยักหน้าเดินตามไปเรื่อยๆสังเกตรอบข้างอย่างตื่นตาตื่นใจ พบเห็นชาวบ้านบางคนที่กำลังเดินไปที่ลานกว้าง

           ตึกตัก....


มอบผ้าขนแกะ
ใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา - หมี่เจี่ย

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ อู๋หลัวหลัน หมี่เจี่ย เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2019-5-27 01:32
คุณได้รับ +15 คุณธรรม +5 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-5-27 01:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พรแห่งเฟรย่า
ฟั่นเทียนสุ่ยเซียน
เซียมซีเสี่ยงทาย
พัดมยุรามรกต
กำไลเทพีไอซิส
วิกผมพิสดาร
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x5
x3
x1
x5
x4
x1
x221
x2
x4
x4
x4
x5
x2
x5
x5
x7
x5
x6
x7
x4
x9
x7
x4
x3
x7
x4
x6
x7
x5
x1
x1
x2
x1
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x4
x2
x14
x260
x6
x15
x92
x1436
x237
x46
x1
x4
x3
x1
x8
x1
x1
x60
x16
x30
x6
x9
x6
x1
x3
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x8
x70
x1
x390
x18
x264
x320
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x11
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x15
x270
x47
x1
x54
x24
x2
x2
x27
x15
x172
x225
x154
x32
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x91
x570
x1
x26
x2127
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x234
x32
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2678
x6900
x58
x3200
x131
x197
x6
x21
x129
x62
x1423
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x290
x229
x382
x7
x26
x573
x3145
x15
x114
x280
x1633
x420
x9303
x143
x95
x20
x1938
x3463
x38
x354
x2614
x103
x194
x22
x9999
x21
x13
x74
x3343
x9999
x1841
x65
x257
x2246
x23
x750
x16
x1
x12
x600
x294
x70
x1
x1869
x130
x2072
x255
x1
x2717
x1
x74
x1843
x41
x1
x1280
x323
x181
x247
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x85
x2500
x220
x557
x64
x9999
x910
x7341
x24
x41
x7
x68
x10
x1
x55
x3710
x1150
x56
x835
x529
x1
x11
x3747
x3225
x380
x944
x40
x4688
x2320
x3556
x5455
x2760
x15
x30
x4236
x11
x9999
x2340
x9999
x147
x3
x2389
x3990
x7194
x392
x6600
x7
x8697
x9999
x4800
x2451
x4457
x5691
x5695
x3572
x9231
x212
x7895
x1863
x30
x3952
x53
x883
x3225
x392
x9999
x276
x30
x357
x370
x31
x4974
x129
x2735
x7623
x6793
x9999
x8158
x3184
x163
x1445
x47
x4766
x632
x5051
x9999
x1
x9999
x1647
x2770
x2207
x382
x1
x7031
x931
x5376
x10
x9
x66
x1
x9999
x5384
x462
x3675
x6986
x2728
x2
x52
x7
x656
x2625
x422
x728
x730
x3155
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1652
x5525
x42
x3120
x16
x155
x1309
x30
x980
x2656
x11
x28
x22
x9999
x237
x29
x9999
x35
x29
x1814
x2026
x24
x139
x157
x1426
x965
x29
x78
x553
x4399
x13
x4
x897
x4054
x4886
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x822
x24
x29
x44
x4096
x9
x35
x784
x3774
x9999
x283
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2117
x5685
x9999
x7517
x9392
x132
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x370
x4581
x2299
x2056
x309
x591
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8297
x105
x9882
x9999
x6567
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3753
x4495
x3752
x3778
x9999
x6538
x9999
x4460
x6388
x5534
x9999
x4219
x5795
x4116
x4487
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9574
x1609
x3303
x1737
x9153
x6638
x1005
x1