ดู: 422|ตอบกลับ: 2

{ เมืองเหอผู่ } ท่าเรือซ่งซิ่วจ้าน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-6 00:01:54 |โหมดอ่าน

ท่าเรือซ่งซิ่วจ้าน
 
{ เมืองเหอผู่ }








【ท่าเรือซ่งซิ่วจ้าน】 
 ต้นน้ำคือทะเลส่วนที่ประสานกันเกิดน้ำกร่อย บางส่วนเทียบลงทะเลลึกเมืองท่าขนาดเล็ก
เต้มไปด้วยชาวประมงและเรือบด บางส่วนคือเรือเดินสมุทร ยังมีการรายงานถึงเรือโจรสลัดเข้าเทียบท่า
เหล่าพ่อค้า คนงาน กรรมกรหลากหลายชนเผ่า เตี๋ยนและปาสู่ ยังไม่มากเท่าชาวหมินเยว่เจ้าถิ่น
หากถูกพบว่าเป็นชาวฮั่นอาจต้องต่อรองราคามหาโหดสักหน่อย



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-5-8 14:16:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 10 : มังกรหยกแห่งบูรพา 7





           “แต่พวกเราไม่รู้ทางไปท่าเรือนะเดินไปทางนี้ใช่ทางไปท่าเรือแน่ๆหรอ” หญิงสาวชาวไทพูดเยอะขึ้นมาเมื่อพวกเขาเดินตรงมาดูไร้จุดหมายปลายทางที่จะเป็นท่าเรือเหมือนคล้ายกับโกดังเก็บของซะมากกว่า

          “นั่นสิ” เมื่อกี้ก็ไม่ได้นึกเอะใจเดินตามมาอย่างเดียวคิดว่าบัณฑิตหลัวนั้นถามชาวบ้านคนเมื่อกี้แล้วเลยตัดสินใจเดินตามกันมา จนมาเจอกับโกดังอยู่ตรงหน้านั่นแหละสรุปว่าพวกเขาเดินหลงทางกันเหรอ

          “ฮาฮ่าๆๆๆ ทางตรงคือทางที่ดีที่สุด” ร่างโปร่งพูดขึ้นมาด้วยสีหน้ายิ้มแห้งเหมือนคนโดนต่อย “ข้าก็คิดว่าทางนี้เป็นทางไปท่าเรือซะอีก เห็นมีคนเดินมากันเยอะแยะ”

          “ทำไมไม่ถามชาวบ้านล่ะว่าท่าเรือไปทางไหน” จุนซางจวินหันมองทั้งสี่คนแล้วส่ายหน้ากับคนที่เป็นบัณฑิต นั่นดูเป็นคำแก้ตัวที่ไม่ฟัง

          “ทางตรงเป็นทางที่สุดอย่างนั้นเลยหรอแล้วทำไมเรามาพบกันที่โกดังล่ะไหนเจ้าลองบอกข้าสิว่า...ทำไม?” เส้าเทียนขมวดคิ้วหน้านิ่งใบหน้าปกคลุมด้วยหมวกไม้ไผ่คลุมหน้าจึงไม่เห็นใบหน้าของเขาที่กำลังกรอกตามองบน

          “เดี๋ยวข้าจะลองถามพวกชาวบ้านแถวนี้ดูละกันแต่ก็คงจะต้องทำให้มันเนียนๆหน่อย เผื่อจะโดนจับสงสัย” บัณฑิตหลัวชูอาสาสอบถามชาวบ้านในระแวก

          “นั่นเป็นหน้าที่ที่เจ้าพึงจะต้องกระทำต่างหากล่ะ” สรวงสุรางค์บอกเสียงหยาบกระด้างเฉกเช่นเดิมในที่นี่ไม่มีใครสามารถพูดภาษาหนานเยี่ยได้เลยสักคน

          “แหม่ พวกเจ้าสองคนได้ทีด่าข้ากันใหญ่เลยนะ”

          “แล้วใครล่ะที่เป็นคนบอกว่าจะต้องรีบไปเพราะว่าเดี๋ยวไต้ก๋งเหยาจะไม่อยู่” หญิงสาวยังคงพูดท่าทางยวนกวนประสาทให้ร่างโปร่งคนฟังถึงกับอารมณ์เสีย

          “ข้ายอมรับว่าข้าผิดแล้ว” ผลสุดท้ายก็ต้องก้มหน้ายอมรับสิ่งที่เคยพูดเอาไว้ ก่อนที่จะเดินไปตรงแถบที่มีชาวบ้านกำลังขายของกันอยู่

          “.....” ร่างสูงเดินตามอยู่ข้างหลังเขาเพียงเป็นได้แค่คนที่คอยเฝ้าระวังด้านหลังให้ ก็ตนไม่สามารถพูดภาษาได้แถมฟังยังฟังไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวจะโป๊ะแตกเอา

         ร่างโปร่งเดินเข้าไปหาหญิงชรานัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มมอง “ท่านยายขอรับทางไปท่าเรือไปทางไหนรึ”

          หญิงชราที่ขายของอยู่นั้นหันมาหาอีกฝ่ายที่สวมใส่หมวกผ้าคลุมปกปิดใบหน้า “ทางไปท่าเรือหรอไอ้หนู” ก่อนที่มือเหี่ยวยานจะชี้ไปทางฝั่งด้านซ้าย

          ในระหว่างนั้นเส้าเทียนก็หยิบเล่าเหล้าเก๊กฮวยขึ้นมาเพื่อมอบให้กับท่านพ่อเอาไว้เพิ่มสารสัมพันธ์กัน ถ้าเกิดหัวใจเต็มครบทุกดวงคงจะดีกว่านี้ “ท่านพ่อขอรับ นี่เหล้าเก๊กฮวยเข้ามอบให้”

          จุนซางจวินรับเหล้าเก๊กฮวยจากบุตรชายบุญธรรม ก่อนที่จะสอดใส่เข้าไปในกระเป๋าย่ามของตนเอง “ขอบใจ” ช่วงนี้ก็ยังไม่ได้ฝึกสอนวรยุทธขั้นต่อไปให้กับอีกฝ่ายเนื่องจากพัวพันติดกับการเดินทาง

          “ทางซ้ายสินะ” ร่างโปร่งมองตามที่มือของหญิงชรานั้นชี้ไปทางฝั่งตรงกันข้าม

          “ใช่แล้วจ้า” นางพูดคุยด้วยอัธยาศัยที่ดีกับคนทั่วไปโดยหารู้ไม่ว่าคนที่นางกำลังพูดคุยอยู่นั้นเป็นชาวฮั่น

          “ขอบคุณขอรับ” บัณฑิตหลัวชูโค้งแล้วหันกลับมาหาทั้งสามคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง

          “เป็นอย่างไรบ้างทางไปท่าเรือไปทางใดเล่า” สรวงสุรางค์ถามกับอีกคนพลางหันมองรอบข้างที่มีคนเยอะ

          “เมื่อกี้คุยกับหญิงชรานางบอกว่าตรงไปเลี้ยวซ้ายแล้วจะเจอกับท่าเรือที่พวกเราตามหามันแหละนะ” ร่างโปร่งบอกแล้วเดินตามทิศทางที่ได้ฟังมา จากนั้นพวกเขาทั้งสี่คนก็เดินไปทางซ้าย ก่อนจะพบเจอกับท่าเรือที่ต้องการ

          มีเรือจอดเทียบท่าอยู่หลายลำจึงต้องถามคนแถวนั้นอีกว่าใครเป็นไต้ก๋งเหยา

          “......”

          “เอ่อ...พี่ชายพอจะรู้จักกับไต้ก๋งเหยาไหมขอรับ ข้าจะเหมาเรือเดินทางไปที่ไห่หนาน” บัณฑิตหลัวชูถามกับชายวัยกลางคน

          “ข้าคือคือเหยาอวี้เอง” ก่อนจะมองทั้งสี่คนที่ปกปิดใบหน้าสวมใส่หมวกไผ่ผ้าคลุม

          “หากจะเหมาลำต้องจ่ายเท่าไหร่ พอดีพวกข้าถูกปล้นจึงมีเพรชเป็นของแลกเปลี่ยน” บัณฑิตหลัวชูพอมีเพรชติดตัวบาง

           “อืมมม เพรช10เม็ด”

          เส้าเทียนหันมองบัณฑิตที่ดูหน้าซีดก่อนเขาจะหยิบเพชรขึ้นมาแล้วยื่นมอบให้กับอีกฝ่ายแทนก็มีเพชรอยู่หลายพันเม็ดจะยอมจ่ายเพื่อเดินทางไป “.....” ให้แบบไม่พูดจา

          “รวดเร็วทันใจกันจริงๆนะเช่นนั้นพวกเจ้าก็ขึ้นมาบนเรือข้าเรือจะได้เดินทางกัน” ไต้ก๋งเหยาบอกแล้วนำเพรชใส่กระเป๋าเอาไว้

           จากนั้นพวกเขาทั้งสี่ก็ขึ้นมานั่งบนเรือด้วยความระมัดระวังเพราะเรือค่อนข้างที่จะลำเล็ก พร้อมที่จะเดินทางสู่เมืองไห่หนาน!!!

เปิดใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา-พ่อ
มอบเหล้าเก๊กฮวย



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จุน ซางจวิน เพิ่มขึ้น 24 โพสต์ 2019-5-8 16:32
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +48 ความชั่ว +28 ความโหด โพสต์ 2019-5-8 16:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พรแห่งเฟรย่า
ฟั่นเทียนสุ่ยเซียน
เซียมซีเสี่ยงทาย
พัดมยุรามรกต
กำไลเทพีไอซิส
วิกผมพิสดาร
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x5
x3
x1
x5
x4
x1
x221
x2
x4
x4
x4
x5
x2
x5
x5
x7
x5
x6
x7
x4
x9
x7
x4
x3
x7
x4
x6
x7
x5
x1
x1
x2
x1
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x4
x2
x14
x260
x6
x15
x92
x1436
x237
x46
x1
x4
x3
x1
x8
x1
x1
x60
x16
x30
x6
x9
x6
x1
x3
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x8
x70
x1
x390
x18
x264
x320
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x11
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x15
x270
x47
x1
x54
x24
x2
x2
x27
x15
x172
x225
x154
x32
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x91
x570
x1
x26
x2127
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x234
x32
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2678
x6900
x58
x3200
x131
x197
x6
x21
x129
x62
x1423
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x290
x229
x382
x7
x26
x573
x3145
x15
x114
x280
x1633
x420
x9303
x143
x95
x20
x1938
x3463
x38
x354
x2614
x103
x194
x22
x9999
x21
x13
x74
x3343
x9999
x1841
x65
x257
x2246
x23
x750
x16
x1
x12
x600
x294
x70
x1
x1869
x130
x2072
x255
x1
x2717
x1
x74
x1843
x41
x1
x1280
x323
x181
x247
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x85
x2500
x220
x557
x64
x9999
x910
x7341
x24
x41
x7
x68
x10
x1
x55
x3710
x1150
x56
x835
x529
x1
x11
x3747
x3225
x380
x944
x40
x4688
x2320
x3556
x5455
x2760
x15
x30
x4236
x11
x9999
x2340
x9999
x147
x3
x2389
x3990
x7194
x392
x6600
x7
x8697
x9999
x4800
x2451
x4457
x5691
x5695
x3572
x9231
x212
x7895
x1863
x30
x3952
x53
x883
x3225
x392
x9999
x276
x30
x357
x370
x31
x4974
x129
x2735
x7623
x6793
x9999
x8158
x3184
x163
x1445
x47
x4766
x632
x5051
x9999
x1
x9999
x1647
x2770
x2207
x382
x1
x7031
x931
x5376
x10
x9
x66
x1
x9999
x5384
x462
x3675
x6986
x2728
x2
x52
x7
x656
x2625
x422
x728
x730
x3155
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1652
x5525
x42
x3120
x16
x155
x1309
x30
x980
x2656
x11
x28
x22
x9999
x237
x29
x9999
x35
x29
x1814
x2026
x24
x139
x157
x1426
x965
x29
x78
x553
x4399
x13
x4
x897
x4054
x4886
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x822
x24
x29
x44
x4096
x9
x35
x784
x3774
x9999
x283
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2117
x5685
x9999
x7517
x9392
x132
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x370
x4581
x2299
x2056
x309
x591
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8297
x105
x9882
x9999
x6567
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3753
x4495
x3752
x3778
x9999
x6538
x9999
x4460
x6388
x5534
x9999
x4219
x5795
x4116
x4487
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9574
x1609
x3303
x1737
x9153
x6638
x1005
x1
โพสต์ 2019-5-12 23:06:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 14 : เดินทางขึ้นเหนือ 2
ตกปลาปกติ

          หลังจากที่ทั้งห้าคนนั้นสามารถออกจากเกาะไหหนานเรือลำเก่าก็ เคว้งคว้างอยู่กลางทะเลซึ่งพวกเขาช่วยกันแจวเรือกันอย่างไม่มีท่าทีหยุดพักจนในที่สุดมันก็ใกล้จะถึงฝังฝ้าที่เดินทางกันมาแน่นอนว่าอีกไม่ใกล้ไม่ไกลก็ใกล้จะถึงแล้วทำให้เครื่องเคียงนั้นจึงขอตัวพักงีบหลับก่อน

           “ถ้าเกิดใกล้ถึงแล้วค่อยเรียกข้าแล้วกันตอนนี้รู้สึกหนังตามันง่วงอ่ะ” จากนั้นร่างสูงก็หลับสนิทโดยที่มีคนทั้งสี่คนมองด้วยสายตาปริบๆ

          ซ่าาาาาาา~

          เสียงน้ำทะเลกระทบหู น้ำทะเลบางส่วนกระเด็นเข้าที่ใบหน้าคมคายที่แพนตาหลับอย่างไม่สนใจสิ่งใด เขาลืมตาสะลึมสะลือเห็นสรวงสุรางค์ยังคงจับไม้พายเรืออยู่ ก่อนจะหลับตาลงเหมือนเดิม ปากหนาพูดขึ้นทั้งที่ตาปิดสนิท


           “เจ้าจะพายเรือให้เหนื่อยทำไม ปล่อยให้คลื่นซัดเรือไปเรื่อยไม่ดีกว่ารึ เปลืองแรงหาใช่เหตุอีกอย่างคงใกล้จะถึงแล้ว”

          “เจ้าไม่ต้องสนใจหรอกว่ามันจะเปลืองแรงแค่ไหน” เสียงหยาบกระด้างบอกก่อนจะพายเรือเหมือนเดิม คลื่นทะเลตีเข้ากับไม้พาย

          ร่างสูงยกไหล่ในเมื่อเขาบอกแล้วอีกฝ่ายไม่ฟังก็ไม่จำเป็นต้องพูดซ้ำสอง มือหนาทั้งสองเอามากุมปิดตาหนีแสงพระอาทิตย์ยามเย็นนอนในเร