ดู: 352|ตอบกลับ: 2

{ เมืองจินเฉิง } ศาลาจว้างปิงจ้าน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-21 16:36:14 |โหมดอ่าน




ศาลาจว้างปิงจ้าน

{ เมืองจินเฉิง }









【ศาลาจว้างปิงจ้าน】
 ร่มรื่นผืนกลีบผกา ทัศนาผีเสื้อดุจห้วงฝัน 
ศาลาที่ตั้งอยู่ไม่ห่างจากย่านการค้า ทั้งยังใกล้กับแนวเขากรอบเมือง
เป็นที่ชมวิวลือชื่อของเมืองจินเฉิง ก่อสร้างขึ้นจากงบประมาณของผู้ว่า
ที่อยากให้มีสถานที่ท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นเผื่อชาวเมืองได้อาศัยพักผ่อน
ทิวทัศน์งดงามในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน มีเก๋งศาลากันลม
ด้านในครบทั้งโต๊ะเก้าอี้สำหรับแขกนั่งสนทนากัน









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1335

กระทู้

4916

โพสต์

79หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19373563
เงินตำลึง
717468
ชื่อเสียง
344031
ความหิว
1742

ตราเชื้อพระวงศ์ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาซินดาริน(ดาร์คเอลฟ์)

คุณธรรม
35001
ความชั่ว
10959
ความโหด
70526
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2019-3-21 17:11:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-3-21 18:22

โชคชะตามักมากับคำว่าเคราะห์

1087

{ สัญญาจ้างจินเฉิง : คดีค้ามนุษย์ 3 }
ปลอบคนบ้าอย่าด่าคนดี

            ร้านบะหมี่ชามเดียวไม่เคยพอ

             อาจเพราะช่วงนี้พวกเขากำลังเดินสายจาริกบุญสร้างกุศล พบเห็นใครเดือดร้อนก็เข้าช่วยเหลือไปตามปกติ คราวนี้มาจินเฉิงตอนแรกกะว่าแค่ผ่านทางอาจไปเยี่ยมเยียนแม่นางมู่สักหนเท่านั้น ใครกันเล่าจะทราบว่าแค่เดินผ่านย่านการค้าแล้วเห็นสัญญาจ้างที่กระหวัดอย่างเร่งร้อนว่า ‘ต้องการความช่วยเหลือถูกชายโฉดหลอกมาขาย’ เท่านั้นก็เหมือนเกิดอาการหน้ามืดด้วยความสงสาร ร่อนมายังร้านบะหมี่ช่วยเหลือแม่นางหวังเซาไว้

              ความช่วยเหลือถึงพร้อมเงิน 30,000 ชั่ง
              เสียดายไหม? ไม่… แลกกับชีวิตคนถือว่าคุ้มค่า

              ภายหลังหลิงหลานได้ช่วยเหลืออีกฝ่ายให้ทานอาหารและปลอบประโลมใจ หวังเซาเรียกร้องว่าอยากผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า และจัดแต่งเสื้อผ้าหน้าผมใหม่ เถ้าแก่สาวย่อมเข้าใจและไม่ขัดข้อง คิดเพียงว่า ‘บางที..การแต่งตัวเรียบร้อยของสตรีช่วยให้มีความภูมิใจขึ้นมาบ้าง’ ร่างเน่งน้อยไปนำห่อเสื้อผ้าตนมาให้ บางส่วนลงมือปักเองช่างทอฝีมือระดับหลิงหลานผลงานมีหรือจะขี้ริ้วขี้เหร่? หวังเซาพบเสื้อตัวสวยกระโปรงไหมเนื้อดีลอบคิดในใจแล้วว่าสองคนนี้ฐานะร่ำรวยไม่ธรรมดา

              จีบปากจีบคอ ทำทีว่า “คุณหนู.. อาภรณ์ชั้นเลิศพวกนี้งดงามละลานตานักข้ามิเคยใช้เลือกไม่ถูกหรอกเจ้าค่ะ ฮือ...ชี้วิตข้าอาภัพเสียจริงมีคนรักก็ถูกเขาหลอกมาขาย ไหนจะน้องชายและทางบ้านที่กำลังลำบาก น้องสาว..แต่งออกไปก็ไม่เคยเหลียวแลเลยสักครั้ง!!”

             เสียงร้องไห้โฮของหญิงสาวควบคุมมาอย่างดีให้ไม่ดังจนน่ารำคัญ น้ำตาหยดแต่พอเหมาะเดี๋ยวแป้งทาหน้าจะเลือน เซวียนหยวนอี้เฟยมองนางหวังแล้วขมวดหัวคิ้ว ไม่เคยเจอสตรีที่ขยับแล้วจริตน่าเคลือบแคลงเช่นนี้มาก่อน ‘ตกลงนางถูกหลอกมาจริงๆน่ะหรือ? ทำไมรู้สึกว่า...เชื่อได้ยาก’

              สตรีผมเงินไม่เคยหวงของใช้แม้แต่กับคนแปลกหน้า ผายมือเชิญว่า “แม่นางหวังเลือกตามสบายจ้ะ อาภรณ์พวกนี้ข้าทำขึ้นมาเอง หากชื่นชอบรึถูกใจชิ้นไหนก็เอาไปเถอะข้ายกให้นะ.. ไม่ต้องร้องไห้แล้วล่ะเวลานี้ปลอดภัย”

              “เช่นนั้นหากข้าไม่รับไว้ก็คงผิดต่อผู้มีพระคุณ…” ปากพูดเช่นนั้นแต่มือกลับดึงไปทั้งหีบห่อ หลิงหลานสะดุดใจว่าจะเหมาเลยหรอ?ชุดของตนก็มีแค่ที่สวมอยุ่น่ะสิแต่แล้วคิดไปคิดมา ‘เอาเถอะนางคงลำบากมามาก.. อาภรณ์เท่านี้มีมากตัวก็ใส่ได้คราวละชุดอยู่ดีให้ผู้อื่นเป็นทานก็แล้วกัน’

               ใบหน้าหวานใสใต้ม่านผ้าคลุมคลี่รอยยิ้มพลางพยักหน้า “พอใจก็เก็บไว้ใช้งานเถิดนะ”

               เป็นเซวียนหยวนอี้เฟยเห็นท่าทีของสตรีคนนั้นแล้วไม่ชอบใจ มีอย่างหรือเขาให้แล้วเอาไปเสียหมด สอบถามอย่างคนใจเย็น “แล้วบ้านของแม่นางอยู่ที่ใด ไกลรึไม่.. หากไม่ไกลนักพวกเราจะไปส่ง” แต่ถ้าไกลเขาคงเจียดแบ่งค่าเดินทางแล้วจ้างวานรถม้าให้ หวังเซามีกลิ่นอายแปลกๆ ลางสังหรณ์ของเขาบ่งบอกว่าไม่ควรเชื่อถือสตรีผู้นี้มากเกินไป

               ‘ชิ...ใครจะอยากกลับไปบ้านกันกระท่อมสัปรังเคพรรค์นั้น’ หลังหวังเซาผลัดกลับมาสวมอาภรณ์เนื้อดีแล้วรัศมีความงามดุจนางหงส์ก็กลับมา นางวบผมเป็นมวยดูสง่า หางตาเชิดขึ้นแววถือดีเย่อหยิ่งตามนิสัยได้ยินคำถามค่อยหันไปพิจารณาอีกฝ่าย ชายหนุ่มทองคล้ายจะเป็นชาวต่างชาติ.. เครื่องหน้าหล่อเหลาก็จริงเสียดายอาภรณ์ที่ใส่ดูธรรมดาเรียบจัด สงสัยว่าเป็นผู้ติดตามของคุณหนูผมเงินด้านนี้ คำนวนดูแล้วเรียกคะแนนสงสารดีกว่าจึงก้มหน้าป้องฝ่ามือร้ำไห้

             “บ้าน..บ้านข้าหรือ? ฮือ ข้าไม่มีหน้ากลับไปสู้น้องชายได้อีกแล้ว จะทำอย่างไรดีที่บ้านก็ลำบาก เลี้ยงเอาไว้เสมือนเรือที่กำลังล่มถูกขายออกมาก็ลดไปได้หนึ่งปาก จะทำอย่างไรดี ใส่สิ! วาสนาข้ามิเท่าน้องสาวหาสามีที่ดีมาพึ่งพาก็ยากเหลือเกิน”

              ‘นางพูดคล้ายไม่อยากกลับบ้าน เป็นปัญหาแล้วสินะ’ เนตรกวางปริบตาหันไปประสานความคิดกับท่านอาจารย์ จะเอาอย่างไรต่อ? ส่วนเซวียนหยวนอี้เฟยสะกิดเชิงว่าเปลี่ยนที่ นางคร่ำครวญไม่หยุดสนทนากันร้านบะหมี่ไม่ค่อยจะเหมาะนักมีสายตาผู้คนมากมาย ดีไม่ดีจะเข้าใจว่าพวกตนรังแกสาวชาวบ้านได้ซวยกันสองเด้ง

              พวกเขาจึงถือโอกาสนี้พาหวังเซาเดินเล่นที่ย่านการค้าผ่อนคลายความเศร้าไปด้วย เห็นอีกฝ่ายอยากได้สิ่งใดพิจารณาซื้อให้เท่าที่สมควร ดีว่าหลิงหลานบอกเรื่องพวกเขาพกเงินมาไม่มากไปก่อนหน้านี้แล้ว ระหว่างนั้นมีจดหมายจากหวงเส้าเทียน มาพร้อมกับพยัคฆ์กุยเล่อฟังว่าอีกฝ่ายได้มาจากการประมูล มิได้ใช้การ แทยคำขอบคุณเรื่องช่วยเป็นแม่สื่อแก่ฮูหยินรองตนให้นางลองมาขี่เสือดำแทนสิงโต...ทำให้นึกถึงไจ้หลีขึ้นมามาก

              “เราเข้าไปคุยกันที่ศาลานั้นดีดว่า” หลิงหลานเหลือบไปเห็นแนวเขาที่มีศาลาไม้มุงกระเบื้องอยู่ แล้วก็เรียกให้ทั้งสองคนตามกันขึ้นไป หวังเซาเตรียมปรับอารมณ์มาก่อนแล้ว เมื่อเท้าย่างกรายเข้าสู่ศาลาก็ทรุดตัวลงแล้วร่ำไห้ต่อโชคชะตาตนเองเสียงไม่เบา ทำเอาคนช่วยได้แต่งงว่าอีกฝ่ายเพี้ยนอะไรึ้นมาอีก ตะกี้ซ์้อปิ่นซื้อของยังยิ้มหน้าระรื่นอยู่เลย

               “จบสิ้นแล้ว..ชีวิตข้าจบสิ้น ถูกขายเข้าหอโคมเขียวชื่อเสียงเสียหายป่นปี้… จะมีหน้ากลับไปหาน้องชายได้อีกหรือ?” หวังเซาตีอกชกตัวคล้ายคนเสียสติขึ้นไปทุกที ชวนให้คนเวทนาอีกใจนึงก็งุนงง

               หลิงหลานกล่าวเตือนสติ “แม่นางอย่าพูดเช่นนั้นเลย ชีวิตคนเรามีค่ามากกว่าเกียรติยศชื่อเสียง หากใจมิได้เป็นตามปากคนใยต้องเก็บมาทำลายตนเองด้วย? หาไม่มีผู้ที่พึ่งพาได้สตรีเช่นเราก็สามารถพึ่งพาตนเอง..ดูอย่างข้า กิจการร้านสร้างด้วยสองมือก็อยูได้ด้วยลำแข้งตนเอง”

               “ฮึก.. ก็คุณหนูเป็นคนเก่งมีความสามารถ ข้าไม่มีสักอย่างทั้งเงินทุนทั้งคนหนุนหลัง!! ข้าจะไปทำอะไรได้เล่ามีแค่หน้าตาที่งดงามนี้ หาไม่ขายเรือนร่างเป็นนางบำเรอ ก็ไม่พ้นเต้นกินรำกิน...ฮือ ถ้าต้องเป็นแบบนั้นข้าโดดผาตายดีกว่าอย่าอยุ่ต่อไปอีกเลยชีวิตนั้น”

                ‘คนอื่นไม่ตำหนิเจ้า เจ้ากลับลดคุณค่าตัวเองก่อนมีที่ไหนกัน!!’ มือคู่น้อยกำเข้าหากันฟังคำตอบของหวังเซาแล้วนางออกจะขัดกับคุณธรรมในใจตนเองอยู่บ้าง พึ่งช่วยไถ่ตัวนึกว่าอีกฝ่ายอยากมีชีวิตรอดที่ไหนได้ร่ำร้องแต่จะตายๆ หลิงหลานเม้มริมฝีปากบางแล้วหันหน้าไปอีกทาง ปล่อยให้ท่านอาจารย์เป็นฝ่ายพูดกล่อมอีกแรง

                “แม่นางหวัง… ไม่ใช่แค่เจ้าที่ประสบเรื่องร้ายในโลกนี้ยังมีคนอีกมากพบเจอเคราะห์หนักหนา พวกเขาก็ยังลุกขึ้นสู้ไม่ปล่อยให้ตัวเองจนตรอก จะกี่ครั้งกี่หนขอเพียงเพียรพยายาม สวรรค์ย่อมเปิดทางให้คนดี” เซวียนหยวนอี้เฟยแม้ในใจค่อนข้างรำคาญสตรีเหยาะแหยะเช่นนี้ ห่างไกลจากคำว่าอ่อนหวานโดยสิ้นเชิงอยากเบือนหน้าหนีติดที่ว่ารับปากว่าจะช่วยเหลือก็ต้องช่วย ไล่ส่งขึ้นรถม้าไปเกิดหลิงหลานไม่พอใจเคืองตนขึ้นมาก็วุ่นวายอีก  

                หวังเซาแต่ไหนแต่ไรก็ใช้จริตมารยาล่อลวงคนมานักต่อนัก ให้สงสารเวทนาเก็บนางไปชุบเลี้ยง ถนอมราวกับไข่ในหิน การงานหนักมีหรือเคยแตะต้อง แค่ฟังว่าต้องตรากตรำทำงานด้วยตนเอง ขนก็ลุกจะแย่ไม่สนหรอกสภาพของไพร่เช่นตน ต้องมีคนรับใช้คอยกุลีกุจอปรนนิบัติแต่งตัวสวย ใช้แต่ของดีๆ ให้สมกับหน้าตาสิ ‘ทำไมพวกมันไม่หลงกลข้า? ปกติต้องเข้ามาปลอบแล้วสิมีส่วนไหนผิดพลาดกัน?’

                นางจึงใช้ไม้ตาย “สรุปว่า.. พวกท่านจะไม่ช่วยเหลือข้าใช่ไหม!!”

                หลิงหลานแบมือออกสองข้าง “แม่นาง… พวกเราได้ช่วยเหลือเจ้าแล้วทั้งการไถ่ตัวคืนอิสระ ไหนจะกำลังช่วยอยุ่ตอนนี้ เป็นท่านนั่นล่ะปิดหูปิดตาข้าพูดอะไรก็ไม่ฟังกันเลย”

                “งั้น..ก็ช่วยหาสามีที่ดีและร่ำรวยให้ข้าสิ! หากข้ามีที่พึ่งพาได้ตลอดชีวิตล่ะก็...คงไม่ต้องลำบากตรากตรำ ได้มีอาหารดีๆ สวมใส่อาภรณ์งดงามทุกวันและจะต้องมีความสุขมากแน่ๆ”

                สตรีผมเงินถอนหายใจเฮือกแล้วเฮือกเล่า “ผู้ที่คิดแต่พึ่งพาคนอื่นชาติไหนจะยืนได้ด้วยลำแข้งตนเอง ร่างกายท่านมีครบสามสิบสองไม่ได้บอดใบ้ งานสัมมาชีพมีร้อยแปดพันอย่างสักแต่จะหาสามีเพื่อบำรุงบำเรอตน… แล้วชีวิตนี้ท่านจะหาคุณค่าที่แท้จริงของตนเองเจอไหม? หากสุดท้ายถึงได้สามีที่ร่ำรวยเสวยสุขบนกองทรัพย์ ลำพองตนว่าอาศัยที่หน้าตาสะสวยคิดหรือว่าจะไม่มีวันแก่เฒ่าโรยรา ไร้คุณธรรมความสามารถด้านอื่นใครจะเอาเจ้า?”

              หวังเซากรีดร้องขึ้นมา อีกฝ่ายพูดเหือนบิดากับน้องสาวตนไม่มีผิดเกิดฉุนเฉียวคิดพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายที่ตัวเล็กบอบบาง “น..นี่เจ้าว่าข้าไร้ความสามารถอาศัยแต่หน้าตาจับผู้ชายอย่างนั้นหรอ!! นัง..นังหน้าจืด!!”

              เซวียนหยวนอี้เฟยก้าวออกมายืนเบื้องหน้าหลิงหลานเป็นการแสดงความปกป้องหากมีแมลงพิษคิดจำทำร้ายนาง “คำพูดคำจาควรระวังปากพ่นน้ำลายแล้วเรียกกลับคืนไม่ได้ ลืมแล้วหรือว่าใครคือผู้ที่ช่วยเจ้าไม่ให้เป็นนางโลม?”

              “...ท่านอาจารย์ ช่างเถิดเจ้าค่ะข้าเองอาจพูดรุนแรงไป แต่ก็หวังเพียงแม่นางหวังจะคิดตกได้ว่าความจริงแล้ว ‘สุข’ มิได้อยู่ที่ความงดงามมากด้วยทรัพย์เสมอไป แม่นาง.. ไล่ไขว่คว้าหาสิ่งที่คิดว่าดี ระวังสิ่งที่ท่านมีจะหายไปเสียก่อนนะ” หลิงหลานเดินไปรินน้ำชามาสองจอก หนึ่งจอกให้บุรุษผมทองอีกหนึ่งจอกยื่นให้แก่หวังเซา “ร้องไห้มานานคงจะคอแห้งแย่แล้ว ค่อยๆ จิบ ค่อยๆ คิดไตร่ตรองดูเอาเถิดว่าชีวิตของเจ้าจะทำอย่างไรเดินไปทางไหนต่อไป”





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +65 คุณธรรม +55 ความโหด โพสต์ 2019-3-21 18:21
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หวัง เซา เพิ่มขึ้น 20 โพสต์ 2019-3-21 17:57

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสโนวไวท์
ผ้าคลุมเฝิ่นเป่าซื่อ
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
แหวนสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x5
x1
x1
x44
x12
x3
x1
x1
x316
x572
x56
x389
x1
x3
x6
x1
x1
x5
x68
x50
x87
x63
x1
x1
x46
x2
x83
x90
x119
x3320
x139
x54
x328
x1
x6
x7
x19
x116
x1
x15
x2
x63
x985
x1
x1
x29
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x34
x20
x6
x15
x91
x5
x4
x3
x78
x657
x6
x13
x7
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x4
x3
x60
x27
x5
x1
x3
x1
x2
x3
x2
x120
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x17
x3
x310
x350
x100
x160
x125
x360
x261
x25
x32
x103
x145
x610
x240
x13
x120
x1
x8
x5
x15
x1679
x9999
x8
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x43
x40
x26
x976
x770
x2005
x100
x20
x1800
x9
x1280
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1762
x251
x2025
x1191
x320
x2131
x2
x7900
x393
x96
x102
x12
x74
x150
x3327
x139
x239
x433
x2752
x2139
x1670
x13
x482
x1465
x11
x2
x27
x6602
x2606
x12
x63
x7459
x56
x9999
x1809
x52
x4
x175
x16
x1075
x1
x1
x3005
x2
x1
x2525
x14
x39
x33
x781
x470
x30
x203
x514
x81
x8
x1210
x1395
x8409
x967
x200
x590
x200
x58
x51
x2365
x1
x1850
x2979
x6805
x710
x278
x8650
x9999
x545
x54
x85
x5211
x28
x15
x77
x179
x1000
x13
x4073
x2935
x1990
x3461
x9999
x2466
x3150
x2519
x1852
x2740
x305
x9999
x485
x1105
x129
x30
x9644
x2409
x3856
x2146
x148
x2841
x4436
x4355
x1805
x3768
x1962
x545
x2398
x518
x260
x1498
x345
x3
x24
x10
x1510
x78
x50
x5344
x1115
x1
x1000
x9999
x2776
x2
x45
x2239
x3769
x7097
x739
x7187
x4470
x550
x1113
x1824
x692
x10
x1122
x2781
x3040
x906
x94
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x6048
x9534
x2307
x9999
x199
x25
x9999
x20
x5805
x23
x8
x1530
x250
x25
x9
x98
x31
x9
x1113
x3905
x8
x31
x208
x1057
x87
x2515
x2085
x129
x18
x1443
x2378
x2256
x3
x286
x3676
x2540
x7884
x515
x399
x4070
x5609
x9999
x15
x2280
x2451
x5805
x8000
x3380
x1541
x29
x3430
x930
x70
x328
x150
x2816
x2118
x9999
x44
x4495
x9999
x9999
x9999
x3220
x1953
x111
x3000
x8
x3746
x40
x3223
x4099
x787
x1
x759
x1814
x617
x1241
x5579
x2290
x5770
x5004
x9999
x6483
x9999
x3109
x2305
x2534
x3256
x4274
x2402
x558
x65
x1
x22
x1989
x5334
x743
x1
x4777
x7227
x68
x9999
x677
x1418
x1033
x6534
x105
x3593
x961
x454
x105
x929
x293
x8
x183
x36
x9999
x1123
x2070
x3668
x195
x665
x461
x100
x1301
x1392
x9999
x3760
x1580
x1230
x889
x233
x9999
x1724
x9999
x129
x713
x2427
x2

62

กระทู้

675

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18140882
เงินตำลึง
227176
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
115

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5842
ความชั่ว
0
ความโหด
1191
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2019-11-12 22:55:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นอนเพลินเลยตกรถที่จินเฉิง

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 ความโหด โพสต์ 2019-11-13 09:47

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -21 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -21 + 15

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x190
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110