ดู: 276|ตอบกลับ: 2

{ เมืองจินเฉิง } ศาลาจว้างปิงจ้าน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-21 16:36:14 |โหมดอ่าน




ศาลาจว้างปิงจ้าน

{ เมืองจินเฉิง }









【ศาลาจว้างปิงจ้าน】
 ร่มรื่นผืนกลีบผกา ทัศนาผีเสื้อดุจห้วงฝัน 
ศาลาที่ตั้งอยู่ไม่ห่างจากย่านการค้า ทั้งยังใกล้กับแนวเขากรอบเมือง
เป็นที่ชมวิวลือชื่อของเมืองจินเฉิง ก่อสร้างขึ้นจากงบประมาณของผู้ว่า
ที่อยากให้มีสถานที่ท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นเผื่อชาวเมืองได้อาศัยพักผ่อน
ทิวทัศน์งดงามในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน มีเก๋งศาลากันลม
ด้านในครบทั้งโต๊ะเก้าอี้สำหรับแขกนั่งสนทนากัน









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1302

กระทู้

4668

โพสต์

70หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19574221
เงินตำลึง
26114
ชื่อเสียง
304169
ความหิว
2509

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
25938
ความชั่ว
8413
ความโหด
54203
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-3-21 17:11:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-3-21 18:22

โชคชะตามักมากับคำว่าเคราะห์

1087

{ สัญญาจ้างจินเฉิง : คดีค้ามนุษย์ 3 }
ปลอบคนบ้าอย่าด่าคนดี

            ร้านบะหมี่ชามเดียวไม่เคยพอ

             อาจเพราะช่วงนี้พวกเขากำลังเดินสายจาริกบุญสร้างกุศล พบเห็นใครเดือดร้อนก็เข้าช่วยเหลือไปตามปกติ คราวนี้มาจินเฉิงตอนแรกกะว่าแค่ผ่านทางอาจไปเยี่ยมเยียนแม่นางมู่สักหนเท่านั้น ใครกันเล่าจะทราบว่าแค่เดินผ่านย่านการค้าแล้วเห็นสัญญาจ้างที่กระหวัดอย่างเร่งร้อนว่า ‘ต้องการความช่วยเหลือถูกชายโฉดหลอกมาขาย’ เท่านั้นก็เหมือนเกิดอาการหน้ามืดด้วยความสงสาร ร่อนมายังร้านบะหมี่ช่วยเหลือแม่นางหวังเซาไว้

              ความช่วยเหลือถึงพร้อมเงิน 30,000 ชั่ง
              เสียดายไหม? ไม่… แลกกับชีวิตคนถือว่าคุ้มค่า

              ภายหลังหลิงหลานได้ช่วยเหลืออีกฝ่ายให้ทานอาหารและปลอบประโลมใจ หวังเซาเรียกร้องว่าอยากผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า และจัดแต่งเสื้อผ้าหน้าผมใหม่ เถ้าแก่สาวย่อมเข้าใจและไม่ขัดข้อง คิดเพียงว่า ‘บางที..การแต่งตัวเรียบร้อยของสตรีช่วยให้มีความภูมิใจขึ้นมาบ้าง’ ร่างเน่งน้อยไปนำห่อเสื้อผ้าตนมาให้ บางส่วนลงมือปักเองช่างทอฝีมือระดับหลิงหลานผลงานมีหรือจะขี้ริ้วขี้เหร่? หวังเซาพบเสื้อตัวสวยกระโปรงไหมเนื้อดีลอบคิดในใจแล้วว่าสองคนนี้ฐานะร่ำรวยไม่ธรรมดา

              จีบปากจีบคอ ทำทีว่า “คุณหนู.. อาภรณ์ชั้นเลิศพวกนี้งดงามละลานตานักข้ามิเคยใช้เลือกไม่ถูกหรอกเจ้าค่ะ ฮือ...ชี้วิตข้าอาภัพเสียจริงมีคนรักก็ถูกเขาหลอกมาขาย ไหนจะน้องชายและทางบ้านที่กำลังลำบาก น้องสาว..แต่งออกไปก็ไม่เคยเหลียวแลเลยสักครั้ง!!”

             เสียงร้องไห้โฮของหญิงสาวควบคุมมาอย่างดีให้ไม่ดังจนน่ารำคัญ น้ำตาหยดแต่พอเหมาะเดี๋ยวแป้งทาหน้าจะเลือน เซวียนหยวนอี้เฟยมองนางหวังแล้วขมวดหัวคิ้ว ไม่เคยเจอสตรีที่ขยับแล้วจริตน่าเคลือบแคลงเช่นนี้มาก่อน ‘ตกลงนางถูกหลอกมาจริงๆน่ะหรือ? ทำไมรู้สึกว่า...เชื่อได้ยาก’

              สตรีผมเงินไม่เคยหวงของใช้แม้แต่กับคนแปลกหน้า ผายมือเชิญว่า “แม่นางหวังเลือกตามสบายจ้ะ อาภรณ์พวกนี้ข้าทำขึ้นมาเอง หากชื่นชอบรึถูกใจชิ้นไหนก็เอาไปเถอะข้ายกให้นะ.. ไม่ต้องร้องไห้แล้วล่ะเวลานี้ปลอดภัย”

              “เช่นนั้นหากข้าไม่รับไว้ก็คงผิดต่อผู้มีพระคุณ…” ปากพูดเช่นนั้นแต่มือกลับดึงไปทั้งหีบห่อ หลิงหลานสะดุดใจว่าจะเหมาเลยหรอ?ชุดของตนก็มีแค่ที่สวมอยุ่น่ะสิแต่แล้วคิดไปคิดมา ‘เอาเถอะนางคงลำบากมามาก.. อาภรณ์เท่านี้มีมากตัวก็ใส่ได้คราวละชุดอยู่ดีให้ผู้อื่นเป็นทานก็แล้วกัน’

               ใบหน้าหวานใสใต้ม่านผ้าคลุมคลี่รอยยิ้มพลางพยักหน้า “พอใจก็เก็บไว้ใช้งานเถิดนะ”

               เป็นเซวียนหยวนอี้เฟยเห็นท่าทีของสตรีคนนั้นแล้วไม่ชอบใจ มีอย่างหรือเขาให้แล้วเอาไปเสียหมด สอบถามอย่างคนใจเย็น “แล้วบ้านของแม่นางอยู่ที่ใด ไกลรึไม่.. หากไม่ไกลนักพวกเราจะไปส่ง” แต่ถ้าไกลเขาคงเจียดแบ่งค่าเดินทางแล้วจ้างวานรถม้าให้ หวังเซามีกลิ่นอายแปลกๆ ลางสังหรณ์ของเขาบ่งบอกว่าไม่ควรเชื่อถือสตรีผู้นี้มากเกินไป

               ‘ชิ...ใครจะอยากกลับไปบ้านกันกระท่อมสัปรังเคพรรค์นั้น’ หลังหวังเซาผลัดกลับมาสวมอาภรณ์เนื้อดีแล้วรัศมีความงามดุจนางหงส์ก็กลับมา นางวบผมเป็นมวยดูสง่า หางตาเชิดขึ้นแววถือดีเย่อหยิ่งตามนิสัยได้ยินคำถามค่อยหันไปพิจารณาอีกฝ่าย ชายหนุ่มทองคล้ายจะเป็นชาวต่างชาติ.. เครื่องหน้าหล่อเหลาก็จริงเสียดายอาภรณ์ที่ใส่ดูธรรมดาเรียบจัด สงสัยว่าเป็นผู้ติดตามของคุณหนูผมเงินด้านนี้ คำนวนดูแล้วเรียกคะแนนสงสารดีกว่าจึงก้มหน้าป้องฝ่ามือร้ำไห้

             “บ้าน..บ้านข้าหรือ? ฮือ ข้าไม่มีหน้ากลับไปสู้น้องชายได้อีกแล้ว จะทำอย่างไรดีที่บ้านก็ลำบาก เลี้ยงเอาไว้เสมือนเรือที่กำลังล่มถูกขายออกมาก็ลดไปได้หนึ่งปาก จะทำอย่างไรดี ใส่สิ! วาสนาข้ามิเท่าน้องสาวหาสามีที่ดีมาพึ่งพาก็ยากเหลือเกิน”

              ‘นางพูดคล้ายไม่อยากกลับบ้าน เป็นปัญหาแล้วสินะ’ เนตรกวางปริบตาหันไปประสานความคิดกับท่านอาจารย์ จะเอาอย่างไรต่อ? ส่วนเซวียนหยวนอี้เฟยสะกิดเชิงว่าเปลี่ยนที่ นางคร่ำครวญไม่หยุดสนทนากันร้านบะหมี่ไม่ค่อยจะเหมาะนักมีสายตาผู้คนมากมาย ดีไม่ดีจะเข้าใจว่าพวกตนรังแกสาวชาวบ้านได้ซวยกันสองเด้ง

              พวกเขาจึงถือโอกาสนี้พาหวังเซาเดินเล่นที่ย่านการค้าผ่อนคลายความเศร้าไปด้วย เห็นอีกฝ่ายอยากได้สิ่งใดพิจารณาซื้อให้เท่าที่สมควร ดีว่าหลิงหลานบอกเรื่องพวกเขาพกเงินมาไม่มากไปก่อนหน้านี้แล้ว ระหว่างนั้นมีจดหมายจากหวงเส้าเทียน มาพร้อมกับพยัคฆ์กุยเล่อฟังว่าอีกฝ่ายได้มาจากการประมูล มิได้ใช้การ แทยคำขอบคุณเรื่องช่วยเป็นแม่สื่อแก่ฮูหยินรองตนให้นางลองมาขี่เสือดำแทนสิงโต...ทำให้นึกถึงไจ้หลีขึ้นมามาก

              “เราเข้าไปคุยกันที่ศาลานั้นดีดว่า” หลิงหลานเหลือบไปเห็นแนวเขาที่มีศาลาไม้มุงกระเบื้องอยู่ แล้วก็เรียกให้ทั้งสองคนตามกันขึ้นไป หวังเซาเตรียมปรับอารมณ์มาก่อนแล้ว เมื่อเท้าย่างกรายเข้าสู่ศาลาก็ทรุดตัวลงแล้วร่ำไห้ต่อโชคชะตาตนเองเสียงไม่เบา ทำเอาคนช่วยได้แต่งงว่าอีกฝ่ายเพี้ยนอะไรึ้นมาอีก ตะกี้ซ์้อปิ่นซื้อของยังยิ้มหน้าระรื่นอยู่เลย

               “จบสิ้นแล้ว..ชีวิตข้าจบสิ้น ถูกขายเข้าหอโคมเขียวชื่อเสียงเสียหายป่นปี้… จะมีหน้ากลับไปหาน้องชายได้อีกหรือ?” หวังเซาตีอกชกตัวคล้ายคนเสียสติขึ้นไปทุกที ชวนให้คนเวทนาอีกใจนึงก็งุนงง

               หลิงหลานกล่าวเตือนสติ “แม่นางอย่าพูดเช่นนั้นเลย ชีวิตคนเรามีค่ามากกว่าเกียรติยศชื่อเสียง หากใจมิได้เป็นตามปากคนใยต้องเก็บมาทำลายตนเองด้วย? หาไม่มีผู้ที่พึ่งพาได้สตรีเช่นเราก็สามารถพึ่งพาตนเอง..ดูอย่างข้า กิจการร้านสร้างด้วยสองมือก็อยูได้ด้วยลำแข้งตนเอง”

               “ฮึก.. ก็คุณหนูเป็นคนเก่งมีความสามารถ ข้าไม่มีสักอย่างทั้งเงินทุนทั้งคนหนุนหลัง!! ข้าจะไปทำอะไรได้เล่ามีแค่หน้าตาที่งดงามนี้ หาไม่ขายเรือนร่างเป็นนางบำเรอ ก็ไม่พ้นเต้นกินรำกิน...ฮือ ถ้าต้องเป็นแบบนั้นข้าโดดผาตายดีกว่าอย่าอยุ่ต่อไปอีกเลยชีวิตนั้น”

                ‘คนอื่นไม่ตำหนิเจ้า เจ้ากลับลดคุณค่าตัวเองก่อนมีที่ไหนกัน!!’ มือคู่น้อยกำเข้าหากันฟังคำตอบของหวังเซาแล้วนางออกจะขัดกับคุณธรรมในใจตนเองอยู่บ้าง พึ่งช่วยไถ่ตัวนึกว่าอีกฝ่ายอยากมีชีวิตรอดที่ไหนได้ร่ำร้องแต่จะตายๆ หลิงหลานเม้มริมฝีปากบางแล้วหันหน้าไปอีกทาง ปล่อยให้ท่านอาจารย์เป็นฝ่ายพูดกล่อมอีกแรง

                “แม่นางหวัง… ไม่ใช่แค่เจ้าที่ประสบเรื่องร้ายในโลกนี้ยังมีคนอีกมากพบเจอเคราะห์หนักหนา พวกเขาก็ยังลุกขึ้นสู้ไม่ปล่อยให้ตัวเองจนตรอก จะกี่ครั้งกี่หนขอเพียงเพียรพยายาม สวรรค์ย่อมเปิดทางให้คนดี” เซวียนหยวนอี้เฟยแม้ในใจค่อนข้างรำคาญสตรีเหยาะแหยะเช่นนี้ ห่างไกลจากคำว่าอ่อนหวานโดยสิ้นเชิงอยากเบือนหน้าหนีติดที่ว่ารับปากว่าจะช่วยเหลือก็ต้องช่วย ไล่ส่งขึ้นรถม้าไปเกิดหลิงหลานไม่พอใจเคืองตนขึ้นมาก็วุ่นวายอีก  

                หวังเซาแต่ไหนแต่ไรก็ใช้จริตมารยาล่อลวงคนมานักต่อนัก ให้สงสารเวทนาเก็บนางไปชุบเลี้ยง ถนอมราวกับไข่ในหิน การงานหนักมีหรือเคยแตะต้อง แค่ฟังว่าต้องตรากตรำทำงานด้วยตนเอง ขนก็ลุกจะแย่ไม่สนหรอกสภาพของไพร่เช่นตน ต้องมีคนรับใช้คอยกุลีกุจอปรนนิบัติแต่งตัวสวย ใช้แต่ของดีๆ ให้สมกับหน้าตาสิ ‘ทำไมพวกมันไม่หลงกลข้า? ปกติต้องเข้ามาปลอบแล้วสิมีส่วนไหนผิดพลาดกัน?’

                นางจึงใช้ไม้ตาย “สรุปว่า.. พวกท่านจะไม่ช่วยเหลือข้าใช่ไหม!!”

                หลิงหลานแบมือออกสองข้าง “แม่นาง… พวกเราได้ช่วยเหลือเจ้าแล้วทั้งการไถ่ตัวคืนอิสระ ไหนจะกำลังช่วยอยุ่ตอนนี้ เป็นท่านนั่นล่ะปิดหูปิดตาข้าพูดอะไรก็ไม่ฟังกันเลย”

                “งั้น..ก็ช่วยหาสามีที่ดีและร่ำรวยให้ข้าสิ! หากข้ามีที่พึ่งพาได้ตลอดชีวิตล่ะก็...คงไม่ต้องลำบากตรากตรำ ได้มีอาหารดีๆ สวมใส่อาภรณ์งดงามทุกวันและจะต้องมีความสุขมากแน่ๆ”

                สตรีผมเงินถอนหายใจเฮือกแล้วเฮือกเล่า “ผู้ที่คิดแต่พึ่งพาคนอื่นชาติไหนจะยืนได้ด้วยลำแข้งตนเอง ร่างกายท่านมีครบสามสิบสองไม่ได้บอดใบ้ งานสัมมาชีพมีร้อยแปดพันอย่างสักแต่จะหาสามีเพื่อบำรุงบำเรอตน… แล้วชีวิตนี้ท่านจะหาคุณค่าที่แท้จริงของตนเองเจอไหม? หากสุดท้ายถึงได้สามีที่ร่ำรวยเสวยสุขบนกองทรัพย์ ลำพองตนว่าอาศัยที่หน้าตาสะสวยคิดหรือว่าจะไม่มีวันแก่เฒ่าโรยรา ไร้คุณธรรมความสามารถด้านอื่นใครจะเอาเจ้า?”

              หวังเซากรีดร้องขึ้นมา อีกฝ่ายพูดเหือนบิดากับน้องสาวตนไม่มีผิดเกิดฉุนเฉียวคิดพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายที่ตัวเล็กบอบบาง “น..นี่เจ้าว่าข้าไร้ความสามารถอาศัยแต่หน้าตาจับผู้ชายอย่างนั้นหรอ!! นัง..นังหน้าจืด!!”

              เซวียนหยวนอี้เฟยก้าวออกมายืนเบื้องหน้าหลิงหลานเป็นการแสดงความปกป้องหากมีแมลงพิษคิดจำทำร้ายนาง “คำพูดคำจาควรระวังปากพ่นน้ำลายแล้วเรียกกลับคืนไม่ได้ ลืมแล้วหรือว่าใครคือผู้ที่ช่วยเจ้าไม่ให้เป็นนางโลม?”

              “...ท่านอาจารย์ ช่างเถิดเจ้าค่ะข้าเองอาจพูดรุนแรงไป แต่ก็หวังเพียงแม่นางหวังจะคิดตกได้ว่าความจริงแล้ว ‘สุข’ มิได้อยู่ที่ความงดงามมากด้วยทรัพย์เสมอไป แม่นาง.. ไล่ไขว่คว้าหาสิ่งที่คิดว่าดี ระวังสิ่งที่ท่านมีจะหายไปเสียก่อนนะ” หลิงหลานเดินไปรินน้ำชามาสองจอก หนึ่งจอกให้บุรุษผมทองอีกหนึ่งจอกยื่นให้แก่หวังเซา “ร้องไห้มานานคงจะคอแห้งแย่แล้ว ค่อยๆ จิบ ค่อยๆ คิดไตร่ตรองดูเอาเถิดว่าชีวิตของเจ้าจะทำอย่างไรเดินไปทางไหนต่อไป”





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +65 คุณธรรม +55 ความโหด โพสต์ 2019-3-21 18:21
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หวัง เซา เพิ่มขึ้น 20 โพสต์ 2019-3-21 17:57

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แหวนฮวาปี่เหยา
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
รูปปั้นเทพีวีนัส
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x7
x26
x9
x2
x39
x35
x20
x18
x1060
x55
x16
x84
x1
x1
x2
x3
x61
x1
x15
x2
x75
x33
x828
x1
x1
x13
x2
x2
x2
x16
x1
x1
x11
x160
x70
x1
x30
x2
x5
x89
x2
x4
x3
x62
x330
x6
x11
x6
x20
x15
x46
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x3
x1
x1
x3
x1
x52
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x3
x7
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x160
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x8
x120
x1
x7
x5
x20
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2203
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x903
x27
x39
x15
x100
x9
x18
x333
x1895
x243
x2025
x1305
x322
x2260
x2
x8100
x363
x89
x103
x7
x75
x146
x3275
x129
x304
x392
x2751
x2039
x20
x1670
x8
x503
x1756
x9
x1
x28
x4715
x2476
x11
x62
x7299
x51
x9999
x1805
x48
x3
x164
x15
x1043
x1
x1
x2785
x2
x1
x2425
x14
x33
x27
x681
x470
x581
x30
x156
x326
x38
x53
x6
x1180
x1502
x8209
x967
x200
x590
x200
x54
x53
x2365
x1
x1850
x2869
x5644
x652
x273
x7180
x9999
x563
x51
x90
x4267
x24
x15
x67
x179
x1000
x14
x3803
x2985
x1215
x1405
x9999
x2466
x3050
x2155
x1872
x2530
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8224
x2211
x3836
x1768
x144
x2795
x4322
x3989
x2005
x3703
x1618
x524
x2069
x518
x220
x1198
x327
x3
x24
x9
x1490
x78
x50
x4956
x840
x2
x724
x9999
x2591
x2
x35
x2139
x3548
x7097
x409
x6909
x4370
x543
x885
x1759
x637
x10
x1010
x2629
x2940
x687
x96
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x8298
x9420
x1807
x9999
x199
x24
x8728
x20
x5805
x22
x8
x1369
x259
x24
x9
x99
x31
x9
x841
x3805
x8
x30
x207
x870
x86
x2607
x2107
x126
x18
x1432
x2578
x2353
x3
x283
x3676
x2540
x317
x7884
x513
x396
x3940
x5118
x9999
x10
x2266
x2447
x5805
x7800
x3380
x1341
x26
x3330
x905
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x41
x4355
x9999
x9999
x9999
x3155
x1927
x107
x3200
x8
x3696
x37
x3223
x4019
x755
x1
x756
x1514
x517
x951
x5135
x2247
x4584
x5004
x9999
x5673
x9999
x3109
x2223
x2034
x3256
x4204
x2422
x558
x61
x1
x25
x1929
x4197
x713
x1
x4547
x6457
x67
x9999
x674
x1393
x1065
x6450
x103
x3451
x865
x450
x102
x825
x275
x8
x180
x27
x9999
x1123
x2060
x3334
x195
x663
x454
x104
x1201
x1292
x9999
x3540
x1480
x1230
x889
x223
x9999
x1720
x9999
x129
x713
x2427
x2

62

กระทู้

671

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18327932
เงินตำลึง
226383
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
235

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5848
ความชั่ว
0
ความโหด
1197
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2019-11-12 22:55:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด

นอนเพลินเลยตกรถที่จินเฉิง

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 ความโหด โพสต์ 2019-11-13 09:47

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -21 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -21 + 15

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x200
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x142
x1
x20