ดู: 166|ตอบกลับ: 2

{ นอกเมืองถูเจี่ย } ป่าเหินหาว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-18 14:40:11 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-7-9 09:37


ป่าเหินหาว




{ นอกเมืองถูเจี่ย }





ป่านอกเมืองเมืองถูเจี่ยที่เป็นเส้นทางผ่าน

มีรูปปั้นประหลาดที่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าใครเป็นคนปั้น

นักเดินทางไม่ควรที่จะเดินทางผ่านป่านี้เพราะว่าอาจจะมีโจรมาดักปล้น ไร้ซึ่งความปลอดภัย

กรุณาดูแลทรัพย์สินมีค่าของท่านให้ดี




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

199

กระทู้

2042

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
1200711
เงินตำลึง
1919775
ชื่อเสียง
239776
ความหิว
1168

ใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
13608
ความชั่ว
8402
ความโหด
20978
ภูตกระต่ายอามานีตอน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-3-18 14:46:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เควสเรื่องราวสาม
บุญคุณความแค้น
พาร์ท 11 - เดินทางมุ่งเหนือ 3





          รุ่งสางพวกเขาทั้งหมดก็ตื่นนอนขึ้นมา ก่อนกันก่อนที่จะเตรียมออกเดินทางไปทางตอนเหนือเพื่อที่จะหนีพวกคนจากสำนักทะเลทรายที่คาดว่าป่านี้น่าจะออกไล่ล่าตามหาพวกเขาแล้ว

          “เดี๋ยวพวกเราทานอาหารกันก่อนดีกว่าแล้วค่อยออกเดินทางกันทีเดียวตอนนี้อาการของโฮตารุก็น่าจะพอไหวอยู่นะถ้าหากว่านางยังอาการไม่สู้ดีเดี๋ยวค่อยพักถ้าเกิดว่าขึ้นไปทางตอนเหนือได้แล้ว” ร่างบอบบางหันมาบอกกับบุรุษทั้งสี่คนที่กำลังนั่งงัวเงียกันอยู่ด้วยความที่ว่าเมื่อคืนนั้นนอนดึกกันไปหน่อยมัวแต่พูดคุยเรื่องนู่นนี่นั่น

          “ไม่ต้องห่วงไปมีข้าคอยเป็นคนนำทางให้คิดว่าน่าจะพอมีทางเลี่ยงในการเดินทางครั้งนี้ที่จะไม่ปะทะกับพวกทหารชงหนู” เส้าเทียนคิดว่าตัวเองน่าจะพอพาพวกโจรสลัดกลุ่มนี้นั้นลัดเลาะผ่านไปได้อยู่พอสมควรถ้าหากว่าพวกเขาไม่ทำตัวให้น่าสงสัยหรือแสดงพิรุธอะไรก็น่าจะปลอดภัยกัน

          “ในเมื่อมีคุณชายหวงคอยเป็นคนนำทางให้ข้าคิดว่าไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วงแล้วพวกเราก็ทานอาหารกันให้เสร็จก่อนดีกว่าเดี๋ยวข้าจะป้อนข้าวต้มโฮตารุซะก่อนหน้าควรที่จะได้กินอาหารที่อ่อนๆ” ลี่ญ่าฮุ่ยนำถ้วยโจ๊กขึ้นมาป้อนให้กับร่างเล็กที่กำลังนอนซมอยู่ นางนั้นพันผ้าพันแผลให้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่ก็ยังมีรอยบอกช้ำอยู่หลายแห่ง

          “เข้าใจแล้ว” เผิงซานโหวนำเสบียงที่ยังพอมีเหลือขึ้นมาออกมาทานระหว่างรอให้ทุกคนนั้นจัดการธุระให้เสร็จ

           ร่างสูงนั้นลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินไปตรงหน้าต่างแล้วทอดสายตามองด้านล่างที่ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีผู้คนสักเท่าไหร่เนื่องจากว่าเป็นช่วงเวลาเช้ายังไม่มีคนออกมาเพ่นพ่านนี่เป็นโอกาสดีที่พวกเขาจะรีบเดินทางกัน

          เกรงว่าถ้าหากออกมาสายกว่านี้กลัวว่าจะมีพวกคนจากสำนักทะเลทรายไล่ตามมาทันได้คิดว่าคนพวกนั้นน่าจะแบ่งกระจายตัวในการออกตามหาอยู่พอสมควรเพราะไม่รู้ว่าพวกนั้นนั้นคิดอย่างไรกับที่พวกเขาลักลอบไปช่วยเหลือโฮตารุ

           “ข้ามีความคิดว่าพวกเราควรที่จะออกเดินทางกันได้แล้วแหละไม่อย่างนั้นถ้าเกิดสายเกินไปจะมีผู้คนเริ่มออกมาจับจ่ายซื้อของในตลาดถ้าเกิดว่ามีคนเห็นพวกเราแล้วก็มันก็ไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่ถ้าเกิดว่าโดนตามตัวเจอ” เสียงทุ้มติดหวานนั้นพูดแสดงความคิดเห็นที่เขากำลังคิดอยู่ต้องวางแผนระมัดระวังให้รอบคอบตอนนี้ยังไม่เดินทางขึ้นไปทางตอนเหนือ

          เขาคิดว่าถ้าหากขึ้นมาทางชงหนูได้พวกสำนักทะเลทรายก็คงไม่กล้าขึ้นมาทางนี้พวกมันคงไม่อยากมีเรื่องกับพวกชงหนูหรอก

          “หากว่าเจ้าคิดอย่างนั้นข้าก็คิดว่าควรที่จะออกเดินทางเช่นเดียวกัน” บุรุษหมวกฟางลุกขึ้นยืนแล้วหันไปบอกกับเส้าเทียนที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าต่างมองไปด้านล่าง ตอนนี้เขาให้ฝ่ายหนึ่งคอยเป็นคนนำทางให้

          “ตอนนี้ก็ยังพอมีเวลาเหลืออยู่บ้าง” เผิงซานโหวเอ่ยเสียงละมุน

          “ป้อนข้าวต้มให้โฮตารุเสร็จหรือยัง” เส้าเฟิงหันไปถามกับหญิงสาวผู้พยากรณ์อากาศได้แม่นยำ

          “ใกล้จะเสร็จแล้วแหละแต่จะไปเลยก็ได้เพราะโฮตารุท่าทางจะไม่ค่อยหิวสักเท่าไหร่ใช่ไหม” ลี่ญ่าฮุ่ยหันไปหาร่างเล็กที่สวมใส่อาภรณ์สีชมพูน่ารัก

           “ข้าไม่ค่อยหิวเลยค่ะพี่ๆ” ซึ่งตอนนี้นางก็อยากจะเดินทางไปไกลๆที่สุดไม่อยากจะให้พวกพี่ๆของนางจะต้องเจอกับพวกสำนักทะเลทราย ถึงร่างกายนางนั้นจะเป็นตัวถ่วงให้พวกเขาแต่ก็ไม่อยากจะทำให้เรื่องราวมันวุ่นวายไปมากกว่านี้อีก เป็นเพราะถ้าเกิดว่านางไม่ขอมาเที่ยวที่ฮั่นก็คงไม่เกิดเรื่อง

          “ถ้าเช่นนั้นรีบเก็บสัมภาระข้าวของออกจากโรงเตี๊ยมได้แล้ว” หย่งเยี่ยหันมาสั่งกับลูกเรือของเขา ที่มองอีกฝ่ายนั้นเป็นมิตรสหายพวกพ้องที่จะต้องคอยปกป้องดูแลเอาไว้ไม่ให้เกิดเรื่องอันตรายถึงชีวิต

           “อืม” เส้าเทียนเก็บข้าวของที่เขานำออกมาวางข้างนอกลงใส่ในกระเป๋าสะพาย ดูเหมือนว่ายังมีอะไรที่ไม่ได้ใช้อีกหลายอย่างแต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวเก็บเอาไว้คราวหน้าแล้วกันในกระเป๋าของเขาก็ยังมีพวกเสบียงอีกมากมาย

           “เสบียงอาหารยังเหลือพอหรือเปล่า” เส้าเฟิงหันมาถามกับบุรุษหน้าหวานที่คล้ายกับสตรีผู้เป็นคนเก็บเสบียงอาหารไว้ในกระเป๋าให้กับพวกเขา

           “ยังเหลือเสบียงอาหารอีกมากมายแล้วก็มีน้ำสะอาดเหลือไว้อยู่พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วงหรอกข้านั้นเป็นคนรอบคอบไม่ได้” เส้าเทียนหันไปตอบร่างสูงหนากว่าสามเมตรด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ใดๆทั้งสิ้นในตอนนี้

          และในกระเป๋าก็ยังมีพวกขนมมากมายอีกด้วยเช่นเดียวกัน

          “อืม ดี…” เส้าเฟิงนั้นได้ฟังที่อีกฝ่ายบอกก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาเพื่อเลี้ยงอาหารนั้นเป็นสิ่งสำคัญในการเดินทางจึงจำเป็นจะต้องตรวจเช็คอยู่เสมอ

           “ออกจากที่นี่กันเถอะ” จากนั้นเช่าเทียนก็เป็นคนเลื่อนประตูเปิดออกแล้วก็เดินลงมาจากห้องพักที่เปิดเอาไว้เป็นห้องพิเศษขนาดใหญ่ สามารถอยู่ได้ถึง10คน เพื่อที่จะได้เดินทางกันไปต่อ

           “โอกาสหน้าอย่าลืมมาแวะพักที่โรงเตี๊ยมของเรานะขอรับ” เสี่ยวเอ้อออกมาต้อนรับแล้วพูดบอกด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรเมื่อเห็นว่าแขกที่มาเข้าพักกำลังที่จะออกไป

            “.....”

           ไม่มีใครพูดตอบเสี่ยวเอ้อห์คนดังกล่าวพวกเขานั้นหันหน้าเตรียมออกไปยังรีบเร่งๆ เขามีพาหนะเป็นช้างที่ได้มาจากสหายซื้อมาจากแม่นางหลิงหลาน พวกของในตัวก็ได้จากเจ๋อข่ายเป็นคนซื้อมาให้

           พวกเขามุ่งหน้าขึ้นเหนือ เพื่อที่จะเข้าไปในเขตของชงหนู เส้าเทียนนั้นขึ้นบนหลังช้างโดยให้มีคนอื่นๆขึ้นตามกันมาด้วย

           มองเห็นเส้นทางข้างหน้าที่มีป่าอยู่ก็เดินทางกันไปทั้งหกคนอย่างไม่รีรอ พอได้มีพาหนะแล้วมานั่งก็ทำให้รู้สึกว่าร่างกายไม่ค่อยเหนื่อยอะไรมากจะได้ไม่ต้องใช้แรงกายในการเดินทางมากกว่าเดิม

           เฮ้อ

          แดดเริ่มออกซะแล้ว…

         แต่ไม่เป็นไรดูเหมือนว่าพวกเขานั้นจะออกมาก่อนที่จะมีผู้คนออกมาจับจ่ายซื้อของกันในตลาด


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +45 คุณธรรม +25 ความชั่ว +55 ความโหด โพสต์ 2019-3-18 15:57

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Guillotine Wings (เสี่ยวฮว่า)
คทาจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
ธงจูเทอร์น่า
หมวกคลุมจูเทอร์น่า
คทาแห่งน้ำพุ
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
Bright Goddess Butterfly (เสี่ยวฮว่า)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x2
x2
x7
x4
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x2
x3
x42
x20
x2
x1
x100
x1
x3
x6
x5
x9
x6
x87
x8
x6
x130
x1
x1
x11
x270
x18
x10
x1
x2
x54
x12
x2
x2
x26
x8
x122
x125
x124
x15
x110
x130
x125
x192
x50
x81
x75
x2
x7
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2020
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x216
x28
x18
x2860
x19
x2211
x17
x42
x6323
x2800
x3
x28
x28
x3000
x2206
x1900
x48
x3200
x156
x197
x3
x20
x62
x56
x1355
x3628
x1823
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x240
x17
x220
x91
x5
x27
x562
x3134
x7
x103
x261
x1633
x420
x9303
x144
x99
x20
x1929
x3463
x23
x373
x2604
x92
x198
x7
x5099
x8
x13
x67
x3329
x5082
x1828
x49
x248
x2235
x10
x742
x16
x1
x12
x586
x283
x13
x1
x1869
x90
x2061
x280
x1
x2607
x1
x58
x1843
x42
x1
x1255
x323
x77
x77
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x76
x2210
x220
x216
x64
x9999
x240
x3710
x24
x9
x2
x51
x10
x1
x52
x3610
x576
x35
x373
x67
x269
x1
x11
x3396
x3025
x380
x944
x27
x4578
x2120
x2866
x4955
x2560
x15
x30
x2097
x4146
x11
x9999
x2340
x9999
x143
x3
x1577
x3680
x4764
x196
x3500
x4
x3941
x8068
x4510
x1766
x4233
x5583
x5579
x3456
x3651
x192
x7095
x1863
x30
x3882
x33
x874
x3210
x9392
x6934
x241
x16
x342
x202
x31
x3732
x93
x3135
x4316
x6673
x9999
x2767
x1851
x120
x1410
x29
x3676
x538
x5061
x9999
x1
x9516
x5964
x2770
x1946
x382
x1
x4601
x607
x4768
x10
x9
x56
x1
x9999
x838
x342
x3620
x5129
x2721
x2
x51
x4
x492
x422
x992
x634
x431
x905
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1640
x5525
x43
x3120
x16
x97
x904
x30
x491
x2656
x11
x25
x18
x3460
x237
x9
x9925
x33
x28
x1274
x1307
x24
x139
x157
x621
x965
x27
x63
x493
x3095
x13
x4
x807
x4044
x4732
x10
x3416
x3478
x42
x17
x240
x9999
x807
x24
x27
x35
x3440
x9
x35
x784
x3119
x9999
x272
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x2572
x1434
x5685
x9999
x7302
x9392
x291
x9096
x7941
x289
x57
x1
x110
x360
x4481
x2058
x1994
x285
x584
x36
x9015
x9999
x8406
x3094
x3217
x7847
x101
x8109
x9999
x5157
x9999
x9999
x6340
x9999
x7618
x9377
x9999
x3333
x4482
x3800
x4258
x9999
x6373
x7217
x4540
x5950
x5282
x9398
x4201
x5515
x3916
x4327
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4255
x9334
x1207
x2603
x1581
x9153
x5722
x836
x1

199

กระทู้

2042

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
1200711
เงินตำลึง
1919775
ชื่อเสียง
239776
ความหิว
1168

ใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
13608
ความชั่ว
8402
ความโหด
20978
ภูตกระต่ายอามานีตอน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-7-8 16:43:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา
พาร์ท 1 : เรื่องเล่าต้าข่านทุ่งหญ้า (4)
ล่าเลือดสัตว์

          "แล้วที่นี่จะเอายังไง อ่า...เกือบลืมไป ไป๋เหยียนเฟยนี่ท่านหญิงหลันหมี่เจี่ย" หันไปแนะนำตัวร่างระหงให้สหายได้รู้จัก ดูท่าแล้วน่าจะต้องรวมเดินทางกันอีกยาวๆเลย ต้องตามหาจวินจื่อที่หายตัวไปอย่างปริศนาปกติแล้วจะไปไหนมาไหนก็ต้องบอกมิใช่รึ

          มันเป็นเรื่องที่น่าแปลกเกินไปที่อีกฝ่ายนึง ไปไหนมาไหนไม่บอกกลับไป๋เหยียนเฟยก่อน ถึงจะอยู่ในโลกนี้มาได้แล้วห้าปี อีกฝ่ายก็ไม่ได้ชำนาญทาง

          "คงจะต้องไปตามทางเรื่อยๆก่อน" แวมไพร์จากต่างโลกดมกลิ่นตามทางเรื่อยๆที่เดินผ่านเพื่อค้นหา "ข้าไป๋เหยียนเฟยขอรับ ยินดีที่ได้รู้จัก" ปกปิดตัวตนไม่ให้ใบหน้าร่างกายสวมใส่ผ้าสีดำทมิฬ

          นางมองร่างโปร่งที่เห็นแค่ดวงตาสีแดงฉาด ไม่เห็นหน้าค่าตาใดๆเพราะอีกคนนั้นใส่หมวกคลุม "ยินดีที่ได้รู้จักเช่นเดียวกัน ข้าหลันหมี่เจี่ย" แนะนำตัวอย่างไม่ถือตัวถึงจะเป็นองค์หญิงแห่งเผ่าเซียนเป่ย

          "พวกท่านทั้งสองกำลังจะเดินทางไปไหนกัน" เป็นคราวเคราะห์ที่มาพร้อมกับโชคช่วยที่บังเอิญว่าเส้าเทียนนั้น เดินทางมาแถวนี้พอดีทำให้เขายังพอมีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจในการตามหาน้องเล็ก

          "ข้ามาตามหาสุสานต้าข่าน" ชายหนุ่มตอบพลางควบม้าไปตามทางจนออกมาจนถึงเขตชายป่า ตอนนี้คงจะไม่ได้ผจญภัยอย่างที่คิดเอาไว้มันมีเรื่องที่เขาจะต้องสะสางก่อน การตามหาตัวสหายเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าสุสานโบราณนั่น

          กรุบกรับๆๆๆ

          "ใกล้จะถึงเขตเมืองถูเจี่ยแล้วล่ะ" เสียงหวานเอ่ยบอกชายหนุ่มทั้งสองคนอยู่ทางด้านหลัง สงสัยใบหน้าคราตาของไป๋เหยียนเฟยซะจริงน้ำเสียงแหบยานๆคล้ายคนแก่

          ฟุ่บๆๆ

          ไป๋เหยียนเฟยดมกลิ่นจมูกของเขาไวต่อประสาทสัมผัสแวมไพร์จากการทดลองดีเยี่ยม แต่มีของเสียคือไม่สามารถโดนแสงแดดได้ ไม่เช่นนั้นร่างกายจะเผาไหม้ "ข้าได้กลิ่นจวินจื่อ ทางนี้" ก่อนที่เขาจะรีบวิ่งไปตามกลิ่นโดยว่องไว

          "อืม" ร่างสูงพยักหน้าและควบม้าฮั่นเสียดำวิ่งตามไป ตรงที่สหายวิ่งไปนั้นเป็นทางขวามือส่วนลึกของป่าเหินหาว แน่นอนว่าป่าหรือก็จะต้องมีพวกโพล่งหญ้าที่สูงใหญ่

          พวกเขาต้องฝ่าดงป่ารกเข้าไปข้างใน ซึ่งมีอากาศร้อนชื้นอบอ้าว  ชายหนุ่มหันมองรอบข้างเผื่อมีตัวอะไรออกมาจะได้ระมัดระวังตัวกันได้ทันเข้ามาในป่าลึกๆเช่นนี้แล้วอาจจะมีอันตรายซ่อนอยู่ก็ได้

          ร่างโปร่งผอมแห้งหยุดยืนแล้วเดินวนดมหากลิ่นแถวๆโคนต้นไม้ "อืม เลือดจวินจื่อหยุดตรงนี้" พยายามหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอนอกจากต้นไม้ที่มีกลิ่นเลือดของหวังจวินจื่อเท่านั้น

          "......." ร่างสูงลงจากหลังม้าฮั่นเสียดำเพื่อช่วยตามหานัยน์ตาสีดำมองต้นไม้รอบข้างไม่เห็นจะมีวี่แววของจวินจื่อ สำรวจรอบๆ บริเวณโคนต้นไม้ใหญ่เผื่อเจอเบาะแสที่จะหาตัวได้ เส้าเทียนกับหมี่เจี่ยช่วยกันเดินค้นหา

          ในระหว่างที่ทั้งสองคนช่วยกันหาอยู่ ดูเหมือนไป๋เหยียนเฟยจะบังเอิญเจอสิ่งของบางอย่างเข้าซะแล้ว เสียงแหบต่ำยานๆเรียกให้พวกเขาทั้งสองมาดูของที่เก็บได้จากบริเวณโคนต้นไม้มันหล่นอยู่แถวๆพุ่มไม้ "กลิ่นจี้นี่เหมือนกลิ่นเลือดจวินจื่อเลย"

          เส้าเทียนมองจี้รูปหมาป่าสองตัวหันหน้าเข้าหากันทำให้นึกได้ว่า สมัยก่อนหวังจวินจื่อเคยถูกแม่หมาป่าเลี้ยงดู แต่มันไม่น่าจะเกี่ยวกันกับเรื่องนี้หรอกนะ "......" มือหนารับจี้หมาป่าสองตัวพลิกดูทั้งด้านหน้าด้านหลังแต่ไม่เห็นจะมีอะไรเลย แม้แต่คราบเลือดก็ไม่ทีสักหยด

          "ข้าขอดูจี้ใกล้ๆหน่อย" ร่างระหงรับจี้จากเส้าเทียนมาตรวจดู ก่อนหมี่เจี่ยนึกอะไรออกหยิบแผนที่ออกมา "จี้นี่เหมือนในแผนที่" ก่อนชี้ตรงรูปสัญลักษณ์สร้อยที่ปลายสร้อยเป็นจี้หมาป่าสองตัวหันหน้าหากัน ลักษณะตรงกันเหมือนกับแกะกันออกมาอย่างไงอย่างงั้น

          "เอ่อ แต่ว่าดูสิมีคำภาษาทุ่งหญ้าโบราณที่ท่านบอกด้วย" เพ่งมองภาษาทุ่งหญ้าโบราณที่ถึงจะมองยังก็อ่านไม่ออกอยู่ดี

          "เช่นนั้นต้องลองไปตามหาผู้เฒ่าที่รู้ภาษาโบราณ อาจได้เบาะแสสหายของเจ้าก็ได้" หลันหมี่เจี่ยเอ่ยบอกบังเอิญจริงๆที่เจอจี้หมาป่าที่นี่

          "ผู้เฒ่าที่รู้ภาษาโบราณเป็นใครกันรึ"

           "นั่นแหละที่คนที่ข้ากับท่านหญิงหลันตามอยู่" ร่างสูงขึ้นมานั่งบนหลังม้าแล้วเรียกให้ไป๋เหยียนเฟยขึ้นมานั่งข้างหลัง จะได้เข้าไปในเมืองกันสักที เอาเป็นว่าตอนนี้เขาจะต้องสงบจิตสงบใจก่อน "เข้าป่าทั้งทีข้าคงต้องขอล่าเลือดสัตว์เสียหน่อย" ตอนแรกก็จะควบม้าออกเลยแต่ในเมื่ออยู่ในป่าแล้วถึงเวลาออกล่า

            "เดี๋ยวข้านั่งรออยู่ข้างบนนี้"

            เส้าเทียนหยิบธนูคันสีทองขึ้นมาพร้อมกับถ้วยรองเลือด มือหนาใช้คันธนูง้างยิงใส่สัตว์หลายตัวในป่าใหญ่ แล้วไปกรีดนำเลือดสัตว์ออกมาจากลำตัว ไป๋เหยียนเฟยนั่งรออยู่บนอาชาดำของเขาเอง

            พยายามรีบที่จะรีดเลือดสัตว์ให้ได้มากที่สุด เมื่อได้มาในปริมาณที่พอเหมาะแล้วก็กลับมาหาทั้งสองคนที่รออยู่

            จากนั้นทั้งสามคนก็ควบม้าออกจากป่าเพื่อเข้าเมืองถูเจี่ยที่อยู่ไม่ไกลจากนี้

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +5 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2019-7-8 19:37
(4) ได้รับเลือดสัตว์ 2266  โพสต์ 2019-7-8 19:37

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -48 Point +7 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 7

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Guillotine Wings (เสี่ยวฮว่า)
คทาจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
ธงจูเทอร์น่า
หมวกคลุมจูเทอร์น่า
คทาแห่งน้ำพุ
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
Bright Goddess Butterfly (เสี่ยวฮว่า)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x2
x2
x7
x4
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x2
x3
x42
x20
x2
x1
x100
x1
x3
x6
x5
x9
x6
x87
x8
x6
x130
x1
x1
x11
x270
x18
x10
x1
x2
x54
x12
x2
x2
x26
x8
x122
x125
x124
x15
x110
x130
x125
x192
x50
x81
x75
x2
x7
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2020
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x216
x28
x18
x2860
x19
x2211
x17
x42
x6323
x2800
x3
x28
x28
x3000
x2206
x1900
x48
x3200
x156
x197
x3
x20
x62