ดู: 417|ตอบกลับ: 2

{ นอกเมืองถูเจี่ย } ป่าเหินหาว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-18 14:40:11 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-7-9 09:37


ป่าเหินหาว




{ นอกเมืองถูเจี่ย }





ป่านอกเมืองเมืองถูเจี่ยที่เป็นเส้นทางผ่าน

มีรูปปั้นประหลาดที่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าใครเป็นคนปั้น

นักเดินทางไม่ควรที่จะเดินทางผ่านป่านี้เพราะว่าอาจจะมีโจรมาดักปล้น ไร้ซึ่งความปลอดภัย

กรุณาดูแลทรัพย์สินมีค่าของท่านให้ดี




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-3-18 14:46:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เควสเรื่องราวสาม
บุญคุณความแค้น
พาร์ท 11 - เดินทางมุ่งเหนือ 3





          รุ่งสางพวกเขาทั้งหมดก็ตื่นนอนขึ้นมา ก่อนกันก่อนที่จะเตรียมออกเดินทางไปทางตอนเหนือเพื่อที่จะหนีพวกคนจากสำนักทะเลทรายที่คาดว่าป่านี้น่าจะออกไล่ล่าตามหาพวกเขาแล้ว

          “เดี๋ยวพวกเราทานอาหารกันก่อนดีกว่าแล้วค่อยออกเดินทางกันทีเดียวตอนนี้อาการของโฮตารุก็น่าจะพอไหวอยู่นะถ้าหากว่านางยังอาการไม่สู้ดีเดี๋ยวค่อยพักถ้าเกิดว่าขึ้นไปทางตอนเหนือได้แล้ว” ร่างบอบบางหันมาบอกกับบุรุษทั้งสี่คนที่กำลังนั่งงัวเงียกันอยู่ด้วยความที่ว่าเมื่อคืนนั้นนอนดึกกันไปหน่อยมัวแต่พูดคุยเรื่องนู่นนี่นั่น

          “ไม่ต้องห่วงไปมีข้าคอยเป็นคนนำทางให้คิดว่าน่าจะพอมีทางเลี่ยงในการเดินทางครั้งนี้ที่จะไม่ปะทะกับพวกทหารชงหนู” เส้าเทียนคิดว่าตัวเองน่าจะพอพาพวกโจรสลัดกลุ่มนี้นั้นลัดเลาะผ่านไปได้อยู่พอสมควรถ้าหากว่าพวกเขาไม่ทำตัวให้น่าสงสัยหรือแสดงพิรุธอะไรก็น่าจะปลอดภัยกัน

          “ในเมื่อมีคุณชายหวงคอยเป็นคนนำทางให้ข้าคิดว่าไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วงแล้วพวกเราก็ทานอาหารกันให้เสร็จก่อนดีกว่าเดี๋ยวข้าจะป้อนข้าวต้มโฮตารุซะก่อนหน้าควรที่จะได้กินอาหารที่อ่อนๆ” ลี่ญ่าฮุ่ยนำถ้วยโจ๊กขึ้นมาป้อนให้กับร่างเล็กที่กำลังนอนซมอยู่ นางนั้นพันผ้าพันแผลให้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่ก็ยังมีรอยบอกช้ำอยู่หลายแห่ง

          “เข้าใจแล้ว” เผิงซานโหวนำเสบียงที่ยังพอมีเหลือขึ้นมาออกมาทานระหว่างรอให้ทุกคนนั้นจัดการธุระให้เสร็จ

           ร่างสูงนั้นลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินไปตรงหน้าต่างแล้วทอดสายตามองด้านล่างที่ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีผู้คนสักเท่าไหร่เนื่องจากว่าเป็นช่วงเวลาเช้ายังไม่มีคนออกมาเพ่นพ่านนี่เป็นโอกาสดีที่พวกเขาจะรีบเดินทางกัน

          เกรงว่าถ้าหากออกมาสายกว่านี้กลัวว่าจะมีพวกคนจากสำนักทะเลทรายไล่ตามมาทันได้คิดว่าคนพวกนั้นน่าจะแบ่งกระจายตัวในการออกตามหาอยู่พอสมควรเพราะไม่รู้ว่าพวกนั้นนั้นคิดอย่างไรกับที่พวกเขาลักลอบไปช่วยเหลือโฮตารุ

           “ข้ามีความคิดว่าพวกเราควรที่จะออกเดินทางกันได้แล้วแหละไม่อย่างนั้นถ้าเกิดสายเกินไปจะมีผู้คนเริ่มออกมาจับจ่ายซื้อของในตลาดถ้าเกิดว่ามีคนเห็นพวกเราแล้วก็มันก็ไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่ถ้าเกิดว่าโดนตามตัวเจอ” เสียงทุ้มติดหวานนั้นพูดแสดงความคิดเห็นที่เขากำลังคิดอยู่ต้องวางแผนระมัดระวังให้รอบคอบตอนนี้ยังไม่เดินทางขึ้นไปทางตอนเหนือ

          เขาคิดว่าถ้าหากขึ้นมาทางชงหนูได้พวกสำนักทะเลทรายก็คงไม่กล้าขึ้นมาทางนี้พวกมันคงไม่อยากมีเรื่องกับพวกชงหนูหรอก

          “หากว่าเจ้าคิดอย่างนั้นข้าก็คิดว่าควรที่จะออกเดินทางเช่นเดียวกัน” บุรุษหมวกฟางลุกขึ้นยืนแล้วหันไปบอกกับเส้าเทียนที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าต่างมองไปด้านล่าง ตอนนี้เขาให้ฝ่ายหนึ่งคอยเป็นคนนำทางให้

          “ตอนนี้ก็ยังพอมีเวลาเหลืออยู่บ้าง” เผิงซานโหวเอ่ยเสียงละมุน

          “ป้อนข้าวต้มให้โฮตารุเสร็จหรือยัง” เส้าเฟิงหันไปถามกับหญิงสาวผู้พยากรณ์อากาศได้แม่นยำ

          “ใกล้จะเสร็จแล้วแหละแต่จะไปเลยก็ได้เพราะโฮตารุท่าทางจะไม่ค่อยหิวสักเท่าไหร่ใช่ไหม” ลี่ญ่าฮุ่ยหันไปหาร่างเล็กที่สวมใส่อาภรณ์สีชมพูน่ารัก

           “ข้าไม่ค่อยหิวเลยค่ะพี่ๆ” ซึ่งตอนนี้นางก็อยากจะเดินทางไปไกลๆที่สุดไม่อยากจะให้พวกพี่ๆของนางจะต้องเจอกับพวกสำนักทะเลทราย ถึงร่างกายนางนั้นจะเป็นตัวถ่วงให้พวกเขาแต่ก็ไม่อยากจะทำให้เรื่องราวมันวุ่นวายไปมากกว่านี้อีก เป็นเพราะถ้าเกิดว่านางไม่ขอมาเที่ยวที่ฮั่นก็คงไม่เกิดเรื่อง

          “ถ้าเช่นนั้นรีบเก็บสัมภาระข้าวของออกจากโรงเตี๊ยมได้แล้ว” หย่งเยี่ยหันมาสั่งกับลูกเรือของเขา ที่มองอีกฝ่ายนั้นเป็นมิตรสหายพวกพ้องที่จะต้องคอยปกป้องดูแลเอาไว้ไม่ให้เกิดเรื่องอันตรายถึงชีวิต

           “อืม” เส้าเทียนเก็บข้าวของที่เขานำออกมาวางข้างนอกลงใส่ในกระเป๋าสะพาย ดูเหมือนว่ายังมีอะไรที่ไม่ได้ใช้อีกหลายอย่างแต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวเก็บเอาไว้คราวหน้าแล้วกันในกระเป๋าของเขาก็ยังมีพวกเสบียงอีกมากมาย

           “เสบียงอาหารยังเหลือพอหรือเปล่า” เส้าเฟิงหันมาถามกับบุรุษหน้าหวานที่คล้ายกับสตรีผู้เป็นคนเก็บเสบียงอาหารไว้ในกระเป๋าให้กับพวกเขา

           “ยังเหลือเสบียงอาหารอีกมากมายแล้วก็มีน้ำสะอาดเหลือไว้อยู่พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วงหรอกข้านั้นเป็นคนรอบคอบไม่ได้” เส้าเทียนหันไปตอบร่างสูงหนากว่าสามเมตรด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ใดๆทั้งสิ้นในตอนนี้

          และในกระเป๋าก็ยังมีพวกขนมมากมายอีกด้วยเช่นเดียวกัน

          “อืม ดี…” เส้าเฟิงนั้นได้ฟังที่อีกฝ่ายบอกก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาเพื่อเลี้ยงอาหารนั้นเป็นสิ่งสำคัญในการเดินทางจึงจำเป็นจะต้องตรวจเช็คอยู่เสมอ

           “ออกจากที่นี่กันเถอะ” จากนั้นเช่าเทียนก็เป็นคนเลื่อนประตูเปิดออกแล้วก็เดินลงมาจากห้องพักที่เปิดเอาไว้เป็นห้องพิเศษขนาดใหญ่ สามารถอยู่ได้ถึง10คน เพื่อที่จะได้เดินทางกันไปต่อ

           “โอกาสหน้าอย่าลืมมาแวะพักที่โรงเตี๊ยมของเรานะขอรับ” เสี่ยวเอ้อออกมาต้อนรับแล้วพูดบอกด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรเมื่อเห็นว่าแขกที่มาเข้าพักกำลังที่จะออกไป

            “.....”

           ไม่มีใครพูดตอบเสี่ยวเอ้อห์คนดังกล่าวพวกเขานั้นหันหน้าเตรียมออกไปยังรีบเร่งๆ เขามีพาหนะเป็นช้างที่ได้มาจากสหายซื้อมาจากแม่นางหลิงหลาน พวกของในตัวก็ได้จากเจ๋อข่ายเป็นคนซื้อมาให้

           พวกเขามุ่งหน้าขึ้นเหนือ เพื่อที่จะเข้าไปในเขตของชงหนู เส้าเทียนนั้นขึ้นบนหลังช้างโดยให้มีคนอื่นๆขึ้นตามกันมาด้วย

           มองเห็นเส้นทางข้างหน้าที่มีป่าอยู่ก็เดินทางกันไปทั้งหกคนอย่างไม่รีรอ พอได้มีพาหนะแล้วมานั่งก็ทำให้รู้สึกว่าร่างกายไม่ค่อยเหนื่อยอะไรมากจะได้ไม่ต้องใช้แรงกายในการเดินทางมากกว่าเดิม

           เฮ้อ

          แดดเริ่มออกซะแล้ว…

         แต่ไม่เป็นไรดูเหมือนว่าพวกเขานั้นจะออกมาก่อนที่จะมีผู้คนออกมาจับจ่ายซื้อของกันในตลาด


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +45 คุณธรรม +25 ความชั่ว +55 ความโหด โพสต์ 2019-3-18 15:57

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตำราอสูรวิทยา
เมอร์เมน่าบรูช
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ชุดผีเสื้อมายา
วิกผมพิสดาร
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x10
x20
x5
x2000
x120
x39
x7
x1
x2
x1
x10
x5
x3
x1
x5
x4
x1
x4
x4
x4
x3
x5
x2
x5
x5
x8
x7
x7
x8
x5
x9
x7
x3
x3
x7
x5
x7
x9
x5
x1
x2
x1304
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x3
x13
x24
x302
x6
x16
x117
x1838
x260
x115
x2
x4
x2
x2
x10
x1
x2
x60
x17
x30
x6
x9
x6
x1
x3
x5
x3
x27
x3
x4
x3
x10
x70
x1
x438
x18
x350
x370
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x12
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x15
x274
x51
x1
x54
x24
x2
x2
x27
x15
x172
x275
x154
x32
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x99
x570
x1
x26
x2135
x11
x1419
x31
x2200
x2210
x26
x235
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2678
x6900
x62
x3700
x146
x197
x8
x21
x64
x1435
x3628
x1623
x53
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x290
x230
x382
x8
x27
x573
x3146
x16
x117
x280
x1633
x420
x9353
x144
x95
x20
x1940
x3463
x37
x338
x2615
x106
x214
x22
x9999
x24
x14
x74
x3343
x9999
x1842
x69
x259
x2247
x26
x750
x16
x1
x12
x604
x298
x70
x1
x1869
x150
x2073
x254
x1
x2718
x1
x77
x1843
x41
x1
x1280
x323
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x85
x2736
x220
x64
x9999
x978
x7922
x24
x44
x12
x70
x10
x1
x55
x3710
x1314
x58
x1080
x536
x1
x11
x3825
x3225
x380
x944
x43
x4738
x2350
x3646
x5455
x2790
x15
x30
x4252
x11
x9999
x2340
x9999
x116
x3
x2587
x4020
x7504
x416
x6600
x7
x9115
x9999
x4830
x2481
x4469
x5703
x5697
x3582
x9641
x214
x9295
x1863
x30
x4003
x57
x883
x3227
x392
x9999
x276
x31
x358
x376
x31
x5020
x130
x2785
x7885
x6813
x9999
x8922
x3339
x163
x1445
x49
x5055
x712
x5051
x9999
x1
x9999
x1677
x2770
x2239
x382
x1
x7111
x1145
x5444
x10
x9
x66
x1
x9999
x6039
x472
x3680
x7056
x2729
x2
x53
x7
x656
x2627
x350
x728
x976
x3163
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1652
x5525
x42
x3120
x16
x157
x1337
x30
x990
x2656
x11
x29
x23
x9999
x237
x31
x9999
x35
x29
x1971
x2048
x24
x142
x157
x1629
x965
x29
x78
x586
x4415
x13
x4
x897
x4054
x4910
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x823
x24
x30
x45
x4096
x9
x35
x784
x3800
x9999
x280
x4445
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2133
x5685
x9999
x7535
x9392
x152
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x372
x4581
x2301
x2062
x310
x594
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8307
x104
x9956
x9999
x6659
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3753
x4496
x3752
x3778
x9999
x6543
x9999
x4460
x6476
x5534
x9999
x4245
x5795
x4116
x4487
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9604
x1629
x3303
x1771
x9153
x6778
x1020
x1