{ นอกเมืองฮองหง } น้ำตกหนิงหยู

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-2-6 20:41:11 |โหมดอ่าน



น้ำตกหนิงหยู

{ นอกเมืองฮองหง }








【น้ำตกหนิงหยู】
ไหลจากขุนเขา ไหลลงพณา 
นอกเมืองฮองหงมีขุนเขาเป็นต้นน้ำ ลำธารไหลตกกระทบหิน
ผ่านแมกไม้และขุนเขา กินบริเวณสายน้ำน้อยใหญ่ทั่วเมือง
มีโพรงถ้ำและผาใต้น้ำตกเล็กๆ แหล่งกำเนิดของสมุนไพร
หญ้าล้ำค่า เห็ดหลิงจือสรรพคุณพิเศษ รวมไปถึงเห็ดป่า
ว่ากันว่ามีแต่ผู้ที่ไม่สนใจกฎเกณฑ์ใดเท่านั้นจึงสามารถมองเห็น







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-2-7 00:34:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[เคล็ดวิชาคลุมวารี :: เรื่องเล่า]

      “ท่านเเม่ ต้าหว่านนี้มันเป็นสถานที่เช่นไรหรือขอรับ” อี้เฟยเด็นชายแฝดคนเล็กเอ่ยถามขึ้นมาขณะที่พวกจางฝูและคนอื่นๆนั้นพากันตั้งค่ายพักกันที่นอกเมืองฮองหงบริเวณน้ำตกหนิงยู ซึ่งเหมือนจะเป็นมถานที่ที่ได้รับความนิยมอยู่มากที่เดียว เพราะถัดจากค่ายที่พอเธอพักเดินตามน้ำไปอีกครึ่งเคอก็จะพบกับค่ายของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่คงใจตรงกับพวกนางตั้งค่ายพักค้างแรมกันอยู่ด้วยเช่นกัน นอกจากนี้ที่บริเวณน้ำแห่งนี้ก็ล้วนเต็มไปด้วยเห็นหลายสายพันธุ์งอกบานขึ้นเต็มไปหมด จนจู๋เว่ยอดไม่ได้ที่จะเก็บเอาพวกมันนั้นมาทำเป็นอาหาร


      “อืมม เป็นดินแดนที่อยู่ห่างไกลจากที่นี่มากต้องเดินทางข้ามทะเลทรายที่แสนร้อนระอุอีกทั้งลำบาก แต่ว่าที่ต้าหว่านนั้นกลับไม่ได้รับผลกระทบจากอากาศร้อนเพราะภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ ทำให้อากาศที่นั้นค่อนข้างเย็นสบายตลอดปี”จางฝูเอ่ยเล่าอธิบายเกี่ยวกับแคว้นบ้านเกิดของเธอให้กับลูกชายของเธอฟังพรางเหลือบมองดูเด็กน้อยเป็นระยะๆ ทางอี้เฟยเมื่อได้ฟังก็ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาพรางจิตนาการไปถึงสถานที่ที่เรียกว่าเเคว้นต้าหว่านตามที่ผู้เป็นมารดาพูด จนเจี๋ยเฟยและจู๋เว่ยที่นั่งคุยกันอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับยิ้มบางออกมาอย่างเอ็นดู


    “แต่ๆ ท่านเเม่ข้าจำได้ได้ว่าเคยอ่านนตำราที่ต้าหว่าน มีม้าแบบต้าชิงเยอะเลยใช่ไหมขอรับ”เป็นอี้หรงที่ถามขึ้นมาปนกับอวดตนที่ตนนั้นสามารถจำเนื้อหานตำราได้เป็นอย่างดี จนบ่อยครั้งที่ลุงจู๋เว่ยยังนึกชมว่าอย่าน้อยๆเจ้าเจี๋ยเฟยบิดาของเขาก็ยังพกเอาความฉลาดจากคนตะกูลหลินถ่ายถอดมาให้พวกเขาและพี่น้องคนอื่นๆด้วย ไม่งั้นไม่อยากจะคิดว่าหากมีจอมหลงทางโผล่มากอีกคนมิวาย ตามหากันจนไม่เป็นอันทำงาน


    “ใช่แล้วหรงเอ๋อ ม้าอย่างต้าชิงนั้นเรียกว่าอาชาฮั่นเสีย เป็นม้าที่กำเนินจากดินเเดนต้าหว่านขึ้นเชื่อว่าเป็นม้าที่รวดเร็ว และอดทน หรือมีอีกชื่อว่าม้าเหงื่อโลหิต เพราะเหงื่อของเจ้าม้าพวกนี้เวลาที่เหงื่อออกมันจะมีสีเเดงคล้ายกับสีโลหิต”จางฝูเอ่ยยิ้มๆแล้วเอื้อมไปตักซุปปลาใส่ถ้วยให้กับลูกชายทั้งสองโดยที่มีพวกจู๋เว่ย เจี๋ยเฟย และหยางเกาที่พึ่งกลับมาจากนั่งตัดชิ้นเนื้อแบ่งให้เจ้าพวกหย่งเสร็จ


       “อืมม คราที่ไปล่าสุด พ่อก็เห็นมีฝูงม้าฮั่นเสียงวิ่งกันอยู่เต็มท้องทุ่งไปหมดเลยด้วยนะ” เจี๋ยเฟยเอ่ยแทรกขึ้นมาพร้อมกับแฝดชายทั้งสองจะหันไปมองทางบิดาตัวเองอย่างสนใจ เพราะตั้งแต่เด็กพวกเขาก็เเทบไม่ได้เดินทางไปเที่ยวที่ใดเลยนอกจากบ้านและน้ำตกที่จางฝูนั้นไปฝึกวิชาทุกวัน เว้นก็แต่ที่เดินทางไปเยี่ยมท่านปู่ท่านย่าและท่านลุงที่ฉางซาเท่านั้นนี้จึงนับเป็นการเดินทางเปิดหูเปิดตาครั้งแรกของเด็กทั้งสอง จึงไม่แปลกที่ว่าเมื่อมีคนเอ่ยกล่าวถึงสถานที่ต่างๆเด็กทั้งสองจะให้ความสนใจกับการบอกเล่านั้นด้วยท่าทีสนใจคละดีใจที่จะได้เดินทางไปยังสถานที่เหล่านั้นเพื่อพิสูจน์ว่าที่ท่านพ่อและท่านแม่ของพวเขาพูดนั้นเป็นเรื่องจริงไม่ได้แต่งขึ้นเรื่องหลอกพวกตนหรือกล่อมเข้านอนเพียงเท่านั้น


     “ท่านแม่ที่ท่านพ่อเป็นความจริงหรือขอรับ ที่นั้นมีฝูงม้าฮั่นเสียวิ่งเต็มเลยขอรับ แล้วที่บ้านท่านลุงมีไหมขอรับ” คงเพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับพวกสัตว์กระมังจึงทำให้อี้เฟยนั้นจากที่จะมักจะทำตัวเอื่อยเฉือนนั้นมีความกระตือรือร้นขึ้นมาจนเรียกว่าเเทบจะเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย


      “จริงสิ แม่ก็เห็นนะ ส่วนที่บ้านของท่านลุงเจ้าแม่ว่าก็น่าจะมีนะ”จางฝูเอ่ยพรางทำหน้านึกเพราะตัวเธอนั้นก้ไม่เคยไปที่คอกม้าของบ้านพี่ชายเธอเสียด้วยจึงไม่รู้ว่า ม้าฮั่นเสียที่มีนั้นมันมีเยอะมากหรือน้ยเท่าใด


      พวกจางฝูนั้นยังคงพูดคุยกันไปกินข้าวกันไปเรื่อยจนเวลาล่วงเข้าช่วงหัวค่ำ เด็กทั้งสองนั้นก็ได้จู๋เว่ยนั้นพาเข้านอนกันไปจนหมดเเล้วเหลือก็เพียงจางฝูเจี๋ยเฟยและหยางเกาที่ยังคงนั่งพูดคุณกันอยู่ หรือจะเรียกให้ถูกคือหยางเกานั้นเป็นนั่งฟังเธอเเละเจี๋ยเฟยพูดคุยกันถึงจะถูกกว่า ส่วนเนื้อหาในการนั่งคุยนั้นก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับวิชาที่เธอฝึก เคล็ดการฝึกต่างๆ และการเดินลมปราณในส่วนที่บางครั้งเธอยังไม่เข้าใจก่อนที่ตัวของจางฝูนั้นจะผ่อนลมหายใจออกมาแล้วจึงยืดตัวขึ้นบิดกายไล่อาการเมือยจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นขึ้นมาเบาๆ


     “จะไปฝึกเเล้วหรือ”เจี๋ยเฟยเอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาจากกองไปมองใบยังใบหน้านวลของฮูหยินตันที่บัดนี้นั้นสะท้อนเเสงส้มจากกองไฟชวนให้ดูแล้วงดงามขึ้นอีกเป็นเท่าตัวแม้ว่าเวลามันจากผ่านมานานจนอายุพวกเขาก้ปาไปจะยี่สิบกว่าแล้วก็ตาม


  “อืมจะไปฝึก ไปเเค่ใกล้ๆนี่เอง”จางฝูเอ่ยออกมาแล้วเดินไปบหยิบเอาถุงดินเขียวและขวดน้ำยาเดินแยกตัวออกไปบริเวณโขดหินเรียบๆที่ตั้งอยู่ห่างจากที่ที่เธอตั้งค่ายอยู่ ก่อนที่จะเปิดเจ้าถุงดินเขียนนั้นขึ้นมาสูดดมเพียงนิดเพื่อให้ร่างกายตื่นตัวขึ้นพร้อมกับร่างบางที่เดินไปยืนบนลานหินแล้วจึงค่อยเอนตัวไปด้านหน้าและก้มลงเอามือเท้ายันกับพื้นหินไว้แล้วจึงดีดตัวยกขาขึ้นชี้ฟ้าในท่าหกสูง และค่อยยกขาลงมาอย่างช้าเปลี่ยนมันให้ลงมาอยู่ในท่านั่งสมาธิโดยที่เธอนั้นยังต้องคอยคงความสมดุลของร่างกายเอาไว้เพื่อไม่ให้ล้มหน้าทิ่มพื้น เพราะหากเป็นเช่นนั้นได้หน้าแหกเป็นเเน่นเพราะมันเป็นหินทั้งก้อน


     เมื่ออยู่ในท่าสมาธิแล้วนั้นจางฝูจึงค่อยปิดเปลือกตาลงสูดลมหายใจเข้าลึกๆและเริ่มเดินลมปราณในร่างให้โคจรไปหยุดการไหลเวียนของเลือดที่กำลังไหลลงหัว จนผ่านไปราวสิบลมหายใจเธอจึงค่อยๆถอดลอมปราณออกมาและโคจรมันให้เคลื่อนไหลขึ้นที่ไปที่ฝ่าเท้าที่บัดนี้กำลังขัดสมาธิอากาศอยู่ เวียบสลับกับการย้ายลมปราณไปหยุดการไหลเวียนของเลือด สลับไปมาอยู่ราวสามชั่วยามแล้วจึงค่อยๆรวมลมปราณกลับมารวมไว้ยังจุดตันเถียน ค่อยก้าวยืดขาขึ้นและกลับมายืนอยู่ในท่ายืนอีกครั้งแล้วจึงค่อยทรุดตัวลงนั่งพร้อมกับหยิบเอาน้ำยาวิเศษขึ้นมาดื่ม เเละหลับตาลงเพื่อเดินลมปราณปรับสมดุลในร่างกาย รอจนเวลาครบสามชั่วยามร่างที่นั่งเดินลมปราณอยู่ก็ค่อยยัดตัวลุกขึ้นแล้วเดินกลับไปรวมกลุมกับคนอื่นๆที่คาดว่าบางคนอาจจะหนีไปนอนแล้ว..


คลุมวารีขั้นที่ 5 วันที่ 4/5
ซื้ดถุงเขียว
ก๊กราเฟย่า


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +5 ความชั่ว โพสต์ 2019-2-7 00:39
วิชาคลุมวารี (ขั้นที่ 5 - 4/5)  โพสต์ 2019-2-7 00:39

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -322 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -322 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x10
x100
x1
x1
x10
x1
x2
x8000
x4
x7
x12
x4
x50
x187
x18
x5
x1
x3
x13
x10
x106
x1
x89
x2
x2
x1
x1
x130
x3
x1
x12
x12
x2
x1
x100
x3
x35
x8
x2
x12
x20
x2
x1
x2
x14
x4
x12
x2
x1
x2
x2
x4
x2
x2
x16
x90
x3
x16
x20
x7
x98
x30
x12
x1
x4
x21
x5
x390
x113
x14
x17
x10
x2
x300
x2
x3
x10
x8
x20
x14
x40
x1
x10
x69
x2
x107
x1
x1
x2
x1
x550
x4
x71
x1
x2020
x3
x100
x7
x12
x80
x11
x6
x4
x32
x4
x10
x31
x5
x7
x5
x4
x1
x5
x180
x180
x30
x30
x250
x110
x6
x4
x64
x13
x24
x460
x2
x500
x360
x100
x1
x160
x80
x317
x800
x2
x135
x80
x40
x51
x570
x246
x3
x11
x9
x160
x1
x400
x3
x23
x1
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x34
x600
x459
x88
x9
x396
x1200
x75
x10
x69
x591
x5
x1
x1
x400
x1263
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x30
x54
x28
x5
x250
x19
x540
x157
x71
x390
x100
x800
x8
x320
x825
x190
x16
x200
x30
x650
x1
x1
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x109
x8
x9
x30
x390
x74
x1
x19
x1826
x3
x2
x2145
x2820
x1629
x9
x7
x13
x198
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x5
x9
x186
x290
x130
x4
x30
x30
x2
x40
x8
x871
x520
x9500
x132
x308
x481
x440
x620
x530
x470
x156
x325
x606
x46
x111
x592
x1276
x1
x16
x736
x5
x554
x162
x456
x293
x520
x1556
x147
x117
x848
x564
x6
x2
x886
x1020
x450
x175
x9999
x1926
x580
x325
x136
x26
x17
x71
x25
x509
x1232
x8
x1894
x960
x440
x1
x4
x82
x1
x9
x213
x312
x910
x5550
x129
x11
x320
x646
x146
x4700
x8
x577
x780
x9999
x37
x1
x4
x440
x6
x58
x1
x141
x2
x1800
x632
x2420
x933
x258
x430
x115
x16
x147
x288
x7
x43
x3
x4
x7
x289
x5
x10
x18
x4
x207
x363
x500
x2
x56
x9999
x14
x308
x200
x6965
x702
x410
x8
x58
x2
x8
x1546
x2272
x690
x644
x269
x342
x434
x379
x4
x30
x18
x728
x8
x1529
x9
x1948
x308
x1108
x1324
x1174
x2530
x759
x243
x134
x213
x943
x1684
x957
x92
x218
x268
x1056
x608
x145
x1116
x9
x342
x335
x869
x460
x1370
x790
x307
x2172
x2318
x831
x40
x1060
x808
x20
x510
x1395
x148
x248
x1440
x8160
x1960
x1480
x30
x38
x41
x81
x727
x1
โพสต์ 2019-3-22 22:42:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด

โชคชะตามักมากับคำว่าเคราะห์


1093


{ ตกปลาขั้นสูง ณ น้ำตกหนิงหยู }
{ สัญญาจ้างจินเฉิง : คดีค้ามนุษย์ 9 }
แวะพักริมน้ำตก
ออกจากโรงเตี้ยมที่ด่านตงกวน เพื่อเดินทางมุ่งตะวันออกเป็นนอกเมืองฮองหง
ผ่านป่าและลำธารธรรมชาติหลากหลาย ร่มรื่นใจ
หลิงหลานเห็นเจ้าพลายเริ่มเดินช้าลงจึงเว้นระยะให้มันพัก
เช่นเดียวกันคนก็ได้พักไปด้วย เซวียนไม่ทราบไปที่ใดจึงเรียกหวังเซาลงมา
น้ำตกหนิงหยูธารใสไหลเย้นเห็นตัวปลา สตรีผมเงินจึงนำเบ็ดตรงออกมานั่งตกปลา
พร้อมกับชื่นชมบรรยากาศความเงียบสงบไปด้วย

                  





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +50 คุณธรรม +45 ความชั่ว +75 ความโหด โพสต์ 2019-3-22 22:53

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -42 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -42 + 20

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หมวกเตี๋ยอวี่ฮัว
ขลุ่ยไป๋ซวงอวี้
คัมภีร์ตำนานราชินีหิมะ
รองเท้าแซฟไฟร์
ม้าจื่อเมี่ยว
หลิงหลานม่านเหยา
กำไลเทพีไอซิส
กริชงาช้าง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปีกรุ่งอรุณ
พุทธรูปซีฟางซานเซิ่ง
เกราะทองเทวะ
ผ้าปิดปากวังอารีย์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x301
x60
x27
x400
x1
x40
x20
x56
x249
x168
x150
x401
x93
x107
x291
x154
x40
x77
x248
x201
x18
x82
x3
x415
x52
x337
x115
x236
x117
x2380
x1396
x2
x3
x1
x4
x20
x15
x25
x6
x10
x12