ดู: 347|ตอบกลับ: 4

{ เมืองเจียงหลิง } ร้านเครื่องประดับไค่ฉี

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-27 21:37:24 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-6-20 22:25





ร้านเครื่องประดับไค่ฉี

{ เมืองเจียงหลิง}







【ร้านเครื่องประดับ】
ร้านแห่งนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากย่านการค้าหลักของเมืองเจียงหลิง
ท่านสามารถพบพ่อค้าคาราวานมาเสนอขายอัญมณี เครื่องหยกจากยู๋เถียน
เพื่อขึ้นรูปประกอบเป็นเครื่องประดับนานาชนิด ทั้งปิ่น จี้ และต่างหู
หากมิได้มีเพียงเท่านั้น ร้านแห่งนี้ยังรับสั่งทำตามแบบที่ลูกค้าต้องการ
ช่างฝีมือชาวฮั่นและชาวยู๋เถียนที่เป็นลูกจ้างในร้านรับประกันคุณภาพ
หากกำลังมองหาของขวัญสำหรับคนพิเศษ ก็ลองแวะเข้าชมกันได้

เถ้าแก่ร้าน


ไค่ เจิ้งอี (21)

อุปนิสัย : สุภาพรักสะอาด กิริยามารยาทนุ่มนวลเสมือนสายน้ำ




ชื่อกิจการ : ร้านเครื่องประดับไค่ฉี
เจ้าของกิจการ : ไค่ เจิ้งอี
เวลาเปิดทำการ : 8.00-22.03น.
ประเภทร้าน : รับจัดทำเครื่องประดับทั้งหยก อัญมณี เครื่องเงินในโอกาสต่างๆ
#ประทับตราโดย ผู้ว่าเมืองเจียงหลิง













คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

185

กระทู้

1684

โพสต์

64หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
354379
เงินตำลึง
83608
ชื่อเสียง
264010
ความหิว
480

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
6324
ความชั่ว
1166
ความโหด
3333
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2019-1-29 20:01:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-1-29 22:15

[แวะซื้อของให้ลูกๆ]

    หลังจากที่อาการหนาวสั่นค่อยจางหายไป จางฝูก็หันไปเอ่ยบอกกับลูกให้ช่วยกันดับไฟและเก็บของก่อนที่จะพากันขึ้นรถม้าและเดินทางเตรียมที่จะมุ่งไปยังตัวเมืองทันที หลังจากรถเคลื่อนตัวผ่านเส้นทางในป่าก็ตัดผ่านเข้ามาสู่เส้นทางที่มุ่งเข้าไปยังตัวเมืองโดยตรงก่อนที่รถม้าคันโตนั้นจะหยุดและจอดอยู่ที่เบื้องหน้าทางเข้าย่านการค้าภายในตัวเมืองเจียงหลิง


     “ท่านแม่ทำไมถึงมาที่นี่ละขอรับ”เสียงของอี้หรงที่เดินจูงมือจางฝูอยู่เอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกับเงยหน้ามองผู้เป็นมารดา


      “แม่ว่าจะสั่งซื้อของอะไรซื้ออะไรบ้างอย่างให้ลูกๆ อยากได้ไหมละ”จางฝูเอ่ยตอบออกมาพร้อมกับก้มหน้ายิ้มให้กับอี้หรงแล้วหันไปมองเจี๋ยเฟยที่เดินจูงมือกับอี้เฟยเดินตามมาอยู่ข้างๆ ภาพที่หญฺงหนึ่งชายหนึ่งเดินเคียงคู่กันและต่างก็จูงมือเด็กน้อยฝาแฝดไปด้วยนนั้นทำเอาผู้คนที่เดินสวนผ่านไปถึงกับยิ้มออกมาอย่างรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ดูไม่ต่างจากข้าวใหม่ปลามั่นที่พาลูกๆมาเดินเล่นอย่างไรอย่างนั้น


      ทั้งสี่เดินออกมาไปเรื่อยโดยระหว่างทางก็เดินจับจ่ายซื้อของกินเล็กๆน้อยติดไม้ติดมือตามไปด้วยก่อนที่ทั้งสี่นั้นจะเดินมาหยดที่เบื้องหน้าร้านขายเครื่องประดับร้านหนึ่งซึ่งที่ด้านหน้าร้านก็มีป้าเขียนด้วยลายมืองดงามว่าร้านเครื่องระดับไค่ฉีซึ่งร้านนี้เป็ร้านที่ค่อนข้างใหญ่กว่าพวกร้านขายเครื่องประดับทั่วๆไปที่นี่นอกจากจะขายเครื่องประดับที่ดูแล้วงดงามอีกทั้งมีคุณภาพยังเป็นร้านที่รับทำเครื่องประดับหรือจนกระทั้งป้ายหยกหรือตราประจำตัวด้วยจึงไม่เเปลกที่ร้านเครื่องประดับนี้จะมากด้วยผู้คนมากมายที่เดินทางมาเพื่อซื้อของและสั่งทำเครื่องประดับในแบบเฉพาะของตัวเอง


    จางฝูเจี๋ยเฟยและลูกๆอีกสองคนมองภายด้านนอกร้านที่มีคนยืนออกันอยู่เพียงครู่ก่อนที่ตัวจางฝูนั้นจะเป็นผู้ตัดสินใจเดินเข้าไปด้านในร้ายเครื่องประดับนั้นทันที ก่อนที่จะมีสตรีผู้หนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นพนักงานของร้ายเดินเข้ามาหาพวกเธอด้วยท่าทางที่สุภาพเรียบร้อยเป็นที่สุด


    “ท่านหญิงท่านชายและคูณหนูทั้งสองต้องการที่จะเลือกเครื่องประดับแบบใด หรือนำไปใช้ในงานอะไรรึเจ้าคะ ที่นี่ร้านเครื่องประดับไค่ฉีมีทุกอย่างให้ท่านได้เลือกสรรไม่ว่าจะเป็นสร้อย แหวน ต่างหู พูประดับหรือแม้กระทั้งเชือกประดับผูกผมสำหรับท่านชาย”


     “ข้าอยากสั่งทำเครื่องประดับน่ะ”จางฝูเอ่ยตอบออกมาก่อนที่พวกเธอนั้นจะถุกสตรีผู้นั้นจะพาพวกของเธอเดินตามเข้าไปยังห้องด้านในที่เป็นห้องแยกโดยในห้องนั้นมีโต๊ะยาวตัวหนึ่งวางอยู่และบนโต๊ะล้วนเต็มไปด้วยแบบรูปวาดร่างของเครื่องประดับต่างมากมาย และที่ในห้องนั้นก็ยังมีร่างขอสตรีอีกคนหนึ่งที่กำลังนั่งขึ้นโครงเครื่องประดับอย่างมีสมาธิ


    ก๊อก  ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูที่พนักงานหญิงนั้นเคาะมือกับประตูเรียกให้คนที่กำลังก้มๆเงยๆอยู่นั้นให้เงยหน้าขึ้นมามองก่อนที่นางจะละงานมือแล้วหันกลับมามองเป็นเชิงถามว่ามีเรื่องอันใด


     “ลูกค้าต้องการที่จะสั่งทำเครื่องประดับเจ้าค่ะ”พนักงานหญิงผู้นั้นเอ่ยขึ้นก่อนที่นางผู้นั้นจะมาผายมือให้จางฝูนั้นเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ที่มีวางเตรียมไว้ให้ห้องนั้นอยู่ก่อนแล้ว โดยที่จางฝูนั้นเพียงเดินจูงลูกชายคนโตและคนเล็กเดินเข้าไปยังด้านในแล้วอุ้มเอาลูกชายคนเล็กของเธอนั้นให้ขึ้นมานั่งตัก  ส่วนลูกชายคนโตก็ได้เจี๋ยเยนั้นอุ้มขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้อีกตัวข้างๆผู้เป็นมารดา


     “ท่านต้องการสั่งทำอะไรหรือ”


     “ข้าอยากสั่งทำต่างหู”จางฝูเอ่ยตอบออกมาแล้วล้วงเอาแบบต่างหูที่เธอนั่งร่างไว้คร่าวๆเมื่อคืนออกมายื่นวางไว้บนโต๊ะ ก่อนที่สตรีที่เป็นช่างทำนั้นจะหยิบเอาแบบร่างนั้นไปดูด้วยความสนใจ โดยลวดลายบนต่างหูนั้นเป็นลายงูที่พันเลื้อยอยู่ที่รอบตัวคริสตันอยู่ที่ถูกเหลาจนรีราวหยดน้ำ “ข้าอยากได้ไว้สักสามคู่”





    “อืม เป็นการออกแบบที่สวยและแปลกตา มีบางส่วนที่ควรจะต้องปรับอยู่นิดหน่อย ข้าจะทำสิ่งนี้ให้ อาจจะมีปรับเปลี่ยนลายละเอียดเล็กน้อยให้สมดุลเจ้าจะตกลงไหม”ช่างทำต่างหูสาวนั้นเอ่ยขึ้นแล้วเงยหน้ามองไปยังจางฝูที่นั่งยิ้มมองอยู่ฝั่งตรงข้าม


     “ได้ ขอแค่ไม่ต่างไปมากจะเพี้ยนไปจากที่ข้าวาดก็พอ”จางฝูเอ่ยพร้อมกับยืนเงินมัดจำจำนวนหนึ่งวางไว้ที่โต๊ะ “เงินอีกครึ่งข้าจะนำมาให้หลังจากได้ของ”


     “ข้าจะรีบจัดทำให้โดยเร็ว”


     จางฝูพยักหน้าน้อยแล้วจึงอุ้มอี้เฟยที่นั่งอยู่บนตักแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปโดยที่เจี๋ยเฟยนั้นเป็นผู้อุ้มเอาร่างของอี้หรงเดินตามหลังออกจากร้านไปติดๆ

แบบฟอร์มสั่งทำเครื่องประดับ
รายละเอียดสินค้า:




สิ่งแทนตัว บ่งบอกถึงการเป็นสมาชิกหหรือคนของคนตะกูลจาง

ลักษณะเป็นคริสตันเนื้อดีสีใสผ่านการเจียระไนอย่างด้วยความละเอียดละออจนกลายมาเป็นทรงหยดน้ำ

ที่ขั้วของก้านเสียบลงมามีลักษณะเป็นงูที่ทำจากแร่เงินเลื้อยพันลงมาที่นัยน์ตาของงูประดับเพชรเม็ดขนาดเล็ก

โดยต่างหูแต่ละคู่นี้นั้นจะถูกใส่เพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างจะถูกเก็บไว้ให้กับคนรักใส่

โดยต่างหูสามคู่แรกนั้นตกเป็นของ ฝาแฝดทั้งสามของจางฝู


การจัดส่ง : นกส่งสินค้ามายังจวนตะกูลจาง
ลงชื่อสั่งทำไอเท็มเครื่องประดับ : จางฝู


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +1 ความชั่ว +1 ความโหด โพสต์ 2019-1-29 22:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ชุดวังน้ำทิพย์
ตัวเบาขั้นสูง
กงจักรไท่หยาง
แส้จิ่วเทียน
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x4
x30
x3
x1
x3
x6
x4
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x30
x30
x1
x2
x5
x3
x4
x160
x1
x18
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x60
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x188
x90
x30
x240
x3
x45
x600
x399
x100
x5
x400
x1200
x75
x7
x30
x600
x5
x100
x1185
x2
x174
x198
x4
x600
x40
x3
x20
x60
x32
x4
x250
x19
x586
x32
x70
x200
x100
x800
x4
x344
x727
x200
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x74
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x870
x1880
x99
x1521
x3
x6
x6
x90
x2
x133
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x2
x136
x290
x115
x1
x30
x30
x2
x49
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x225
x107
x175
x526
x32
x111
x380
x950
x1
x23
x576
x5
x396
x130
x366
x289
x520
x1341
x127
x67
x756
x460
x4
x2
x626
x634
x450
x158
x9999
x1775
x400
x329
x33
x42
x17
x69
x21
x329
x1032
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x53
x1
x9
x138
x259
x698
x5445
x73
x11
x186
x446
x141
x2400
x8
x527
x630
x500
x37
x2
x3
x400
x5
x40
x141
x2
x1500
x584
x1684
x780
x108
x195
x107
x9
x98
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x157
x5
x10
x15
x4
x162
x263
x500
x2
x51
x291
x8
x158
x227
x6542
x702
x274
x8
x59
x2
x2
x1406
x2048
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x6
x32
x14
x678
x7
x1439
x9
x1748
x313
x903
x1149
x848
x1030
x659
x151
x134
x187
x745
x1580
x807
x92
x148
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x307
x287
x619
x460
x1145
x680
x170
x1122
x2318
x581
x40
x1018
x572
x24
x280
x1245
x170
x248
x1444
x8130
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1
โพสต์ 2019-3-25 04:46:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-3-25 07:53

{เดอะเป่าหลิง อินชาวไร่ ภาค 4 : เส้นทางของฉันคือการก้าวเดิน หรือปล่าว(?)}
{สัญญาจ้าง เซียงหยาง 15}
{ ตอนที่ 54 : ไลน์แมนมาแล้วค่ะ(?) : ร้านเครื่องประดับไค่ฉี }

        “เป่าหลิงเกิดอะไรขึ้น..ใจเย็นๆ..เค้าแค่มาชวนไปกินน้ำชาน่า..อย่าอารมณ์เสียสิ..” เสียงของทางซิรินั้นกล่าวบอกเช่นนั้นเมื่อทางเป่าหลิงขึ้นรถม้าแล้วเดินทางออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลจง เพื่อตรงไปยังเมืองเจียงหลิง ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอย่างงั้นล่ะ เป่าหลิงไม่นึกหรอกว่ามันจะเป็นยังไง นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นจับจ้องไปเพียงด้านหน้า..

        “มุกจีบสาวเห่ยๆนั้นเจ้ายังมองไม่ออกเลยหรอ...เหอะ” เป่าหลิงกล่าวกระแทกกระทั่น ก่อนที่เธอจะขี่รถม้าไป ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างงั้นนะ..นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเธอนั้นแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ทำให้ทางซิริได้รับรู้ว่าเธอโดนหึงเข้าเสียแล้วล่ะ...ฮ่ะๆ

        “ปกติคนที่นี้เขาจีบสาวด้วยการชวนไปกินน้ำชาหรือ?..” ซิริกล่าวยิ้มๆ ก่อนที่จะขยับกายเข้าหาทางเป่าหลิง มือหนานั้นค่อยๆโอบไหล่ของเด็กสาวในชุดคลุมดำอย่างเงียบๆ โดยที่เป่าหลิงนั้นไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม เธอรีบเดินทางไปยังเมืองเจียงหลิงเพื่อที่จะได้ไปจัดการกับทางกล่องข้าวที่ยังคงเหลืออีก 16,000 กล่อง..

       “เห่อ...รู้ตัวทีเถอะ เจ้ามันบ้า” เป่าหลิงกล่าวเช่นนั้น ก่อนที่จะเบ้ริมฝีปากตามเคย เธอนั้นตรงไปยังภายในเมืองเจียงหลิงเป่าหลิงนั้นเดินทางไปยังร้านเครื่องประดับไค่ฉี ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากย่านการค้าหลักของเมืองเจียงหลิงปกติแล้วเป่าหลิงนั้นไม่ค่อยเดินทางมาที่เมืองเจียงหลิงเท่าไร สำหรับเธอนั้นคิดว่ามันเป็นเพียงทางผ่านจึงไม่ค่อยเดินทางมาที่นี้เลย

        “อา..หยุดๆ..เสร็จละ..” เป่าหลิงนั้นกล่าวเช่นนั้นก่อนที่จะเหลือบมองไปทางร้านค้าที่อยู่ด้านใน เธอกระโดดลงมาก่อนที่จะพูดเล็กน้อย.. “มีใครอยู่ภายในร้านบ้างไหม?” เป่าหลิงนั้นกล่าวถามด้านในก่อนที่จะปรากฏหญิงสาวคนหนึ่งนั้นเดินออกมา..

        “ว่าอย่างไรเจ้าค่ะแม่นางทั้งสอง สนใจเครื่องประดับอัญมณีชนิดไหนหรือปล่าวเจ้าคะ?” แม่นางคนนั้นกล่าวพูดอย่างเรียบง่าย เมื่อทางเป่าหลิงเห็นก็เหลือบมองไปทางซิริ ว่ารอบนี้นางจะม่อตัวหรือปล่าว แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไร..เพราะฉะนั้นก็ตามนั้นล่ะ…

        “ข้ามาจากโรงเตี๊ยมดอกหญ้าของทางเมืองเซียงหยาง มาที่นี้เพื่อที่จะเดินทางมานำกล่องอาหารที่สั่งไว้ให้ทางเจ้าของที่นี้น่ะเจ้าค่ะ” เป่าหลิงนั้นกล่าวเช่นนั้น ร่างของอิสตรีเมื่อได้ยินดังนั้นก็คลียิ้มให้กับนาง “เช่นนั้นเองหรือ...เช่นนั้นก็เชิญได้เลยเจ้าค่ะ..ข้ากำลังรออยู่พอดี..” เสียงของนางนั้นกล่าวเช่นนั้นก่อนที่จะเดินทางเพื่อที่จะไปที่ด้านหลัง ให้ทางคนมาส่งนั้นนำมาไว้ที่นี้

        ทั้งเป่าหลิงและซิริก็ช่วยกันขนกล่องอาหารจำนวน 3000 กล่องให้ทางแม่นางร้านเครื่องประดับไค่ฉี เด็กสาวนั้นแม้ว่าจะอยู่ในชุดคลุมก็ตามที แต่ก็สามารถยกของได้อย่างไม่มีตกหล่นอีกอย่างร่างกายเช่นนั้นก็ยังสามารถทำได้..ช่างน่าแปลกจริงๆ..

        “ครบจำนวน 3000 แล้วเจ้าค่ะ..เช่นนั้นเราทั้งสองนั้นขอตัว” เป่าหลิงกล่าวก่อนที่จะเดินทางออกจากร้านเครื่องประดับไค่ฉี เพื่อไปต่อที่คฤหาสน์ตระกูลหลิว



++ส่งของแล้ว++





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

1283

กระทู้

4598

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19572360
เงินตำลึง
39332
ชื่อเสียง
292797
ความหิว
3455

Super VIP PETใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
25856
ความชั่ว
8453
ความโหด
54170
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-6-22 17:05:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด

กาลเวลาพิสูจน์คน
1331
ตกรางวัลแบบไม่ถามสุขภาพ

            ไค่เจิ้งอีสืบทอดร้านเครื่องประดับไค่ฉีนี้ต่อจากมารดา อาจฟังดูแปลกไปบ้างทว่าตระกูลของนางสืบทอดมรดกผ่านทางสตรีเท่านั้น เหตุเพราะร้านเครื่องประดับใช้ความพิถีพิถันเอาใจใส่มากกว่าข้าวของด้อยรายละเอียดทั่วไป เฉพาะสตรีจึงทราบว่าสตรีชื่นชอบของเช่นไร ตั้งแต่อยุ่มายี่สิบร้อนยี่สิบหนาวในเมืองเจียงหลิงในฐานะเถ้าแก่เนี้ย คุมลูกจ้างพบเจอลูกค้ามากมายหลายประเภท…

            แต่ก็ไม่มีวันไหนน่าประทับใจเท่าวันนี้ รถม้าประดับธงดอกซือสว่านแดง
            เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น ร่างในอาภรณ์ครามที่ตัดเย็บอย่างปรานีตของบุรุษผู้หนึ่งก้าวเข้ามา
             ในอ้อมแขนเขาคือดรุณีสคราญโฉมอกสะบื้ม เอวอ่อน ดวงตาแววหวานราวกับลูกกวางน้อยนางหนึ่ง

             ไค่เจิ้งอีหยักรอยยิ้มเข้าไปต้อนรับชายชุดนิลนั้นตนจดจำได้เป็นนายท่านใหญ่ของตระกูลเฮ่อหลัน “โอ้ ก็ว่าอยู่ลมเพลมพัดอันใดนำม่อเหยี่ยผู้นั้นมาถึงร้านข้าได้ ที่แท้..เห็นจะเป็นกู่เหนี่ยงน้อยที่หน้าไม่คุ้นตานัก”

             “......รบกวนแล้วเจ้าค่ะ” หลิงหลานหรุบสายตาลง จะสลัดตัวเองออกจากแขนอีกฝ่ายก็ติดที่ข้อตกลง

             เจ้าสัวหนุ่มหยักรอยยิ้มเรียบ “ตามปกติข้าไม่ใคร่สนใจของประดับทำขึ้นใหม่ก็จริงอยู่ แต่หญิงงามย่อมคู่ควรกับสิ่งที่สวยงาม เจิ้งอีเจ้าพอจะมีของที่เหมาะกับ ซู่ซู่ ของข้าบ้างรึไม่?”

             ‘ซู่ซู่ของข้า’ หลิงหลานสั่นสะท้านเขาช่างพูดคำนี้ออกมาได้อย่างปลอดโปร่งยิ่ง ดูเอาเถิดเถ้าแก่เนี้ยตกตะลึงตาค้างไปแล้ว

              “ฮุๆ เป็นเรื่องแปลกแท้เชียวม่อเหยี่ยผู้ ‘ไม่แยแสสตรี’ จนเป็นตำนานเมืองก็มีวันนี้กับเขาด้วย เอาล่ะในเมื่อท่านให้เกียรติร้านของข้าเลือกของขวัญแก่กู่เหนี่ยงคนงามมีหรือเจิ้งอีกล้าทำผิดหวัง?” พ้นไปสามอึดใจพลันปรบมือเรียกคนงานช่วยนำเครื่องประดับหลากหลายออกมาให้ชื่นชมอย่างละลานตา ทั้งสร้อยมุกน้ำงามจากทะเลใต้ที่ชวนให้นึกถึงเรื่องราวที่เกาะไต้หวัน แหวนหัวทับทิมเม็ดเขื่องส่องประกายดุจโลหิต..สีแดงบาดตานางนัก ยังไม่รวมเครื่องทองฉลุสำหรับประดับผมทุกชิ้นล้วนปราณีต

             “ไม่มีสิ่งไหนที่ข้าต้องการแล้วไม่ได้มาครอง… ซู่ซู่เลือกที่ชอบเถิด เจ้าสมควรมีของที่ได้รับจากข้าประดับอยู่บนร่าง” ชายหนุ่มนำสร้อยมุกดำเส้นหนึ่งพาดสวมลำคอนาง หลิงหลานอดคิดไม่ได้ว่าเขาหมายถึงสวมปลอกคอให้สัตว์เลี้ยง

             “ม่อเหยี่ยท่านตาถึงนัก!! สร้อยไข่มุกดำมีเพียงร้านข้านำเข้ามา.. กว่าจะเลี้ยงหอนมุกจนได้สายพันธุ์นี้ต้องลงแรงไปมากทีเดียว” คำว่าลงแรงทางการค้าหมายถึงมูลค่าที่เพิ่มพูน ลำพังไข่มุกธรรมดาหนึ่งชั่งยังแลกข้าวสารหลายโต่ว

             ของฟุ่มเฟือย!! เจ้าพวกคนรวย!!
             หลิงหลานคลี่ยิ้มเจื่อน “..ล้ำค่าเกินไป ข้าเกรงว่าไม่กล้ารับไว้เจ้าค่ะ”

             “กู่เหนี่ยงน้อย… ลองท่านเจ้าสัวผู้นี้มอบของขวัญให้ใครย่อมเป็นของชั้นเลิศในบรรดาของชั้นเลิศ” นางโง่หรือ? ตักตวงเข้าสิในเวลาที่ยังตักตวงได้!! ไค่เจิ้งอีนึกประหลาดใจนักที่ม่อเหยี่ยเริ่มหันมาสนใจสตรีแล้วหลังข่าวลือสะเทือนเมืองเรื่องห้าปีก่อนผ่านไป

             “ซู่ซู่ค่อนข้างขวยอาย.. แบบนี้ล่ะทำข้าอ่อนใจนัก” พูดเช่นนี้มือหนาไล้แก้มบางด้วยแววเอ็นดูรักใคร่ หลิงหลานขนลุกพรึ่บตัวแข็งไป

             เฮ่อหลันม่อหร่านโอบเอวบางเข้าไปนั่งเลือกยังส่วนจัดรับรอง ชุดประดับขนนกกระเต็นหรือที่ทำจากเงินตอกสลักล้วนมีหมด ชุดแล้วชุดเล่าถึกนำมาวางเรียง สาวเจ้าล้วนส่วนหน้าทั้งหมด.. สายตาของเจ้าสัวหนุ่มเยียบเย็นขึ้นที่ละน้อยก่อนเหยียดรอยยิ้มโอบเอวนางเข้ามากระซิบเบาๆ ตักเตือน ‘...ตั้งใจเล่นบทของเจ้าสักหน่อยผู้อุปภัมป์ให้ของสมควรปฎิเสธ? ใช้สมองคิดเอา’

              หลิงหลานขยับริมฝีปากถาม ‘จำเป็นต้องทำถึงเพียงนี้?’

              ‘เจ้าคิดบิดพลิ้วข้อตกลง? ไม่กลัวฐานะแท้จริงถูกเปิดเผยแล้ว? ยังยอมเป็นข่าวเสียโดยดีเถอะ!!’ แววตาของชาบหนุ่มไม่มีช่องว่างให้ปฎิเสธห่างใจจากคำว่าล้อเล่น

               หลังจากนั้น.. ไม่ว่าไค่เจิ้งอีนำเครื่องประดับชุดไหนออกมา ลูกเจี้ยบในกำมือล้วนพยักหน้าหงึกๆ เสียทุกครั้งไป… เดรัจฉานม่อเหยี่ยพอใจยิ่ง แบบนี้จึงสามารถตบตาพวกผู้อาวุโสในตระกูลได้ ป๋าที่ไหนเลี้ยงเด็กในสังกัดไม่เปย์ใจไม่ป้ำ...ถือว่าผิดมาตราฐาน!!

               ผ่ายสาวเจ้ารุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน 'เอาเถิดอย่างไรก็เงินในกระเป๋าเขาไม่ใช่กระเป๋าข้า!!'
         


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --8 คุณธรรม +3 ความชั่ว +20 ความโหด โพสต์ 2019-6-22 17:20

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่จิ่วเทียน
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ชุดหลานม่านเหยา
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ชุดดำ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x7
x8
x1
x16
x4
x1
x1
x5
x18
x1
x15
x2
x54
x26
x252
x1
x1
x6
x2
x2
x2
x10
x1
x1
x11
x40
x20
x1
x30
x2
x3
x89
x2
x4
x3
x14
x97
x6
x6
x2
x20
x15
x50
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x36
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x5
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x110
x161
x24
x32
x98
x125
x510
x240
x8
x120
x1
x7
x5
x20
x1605
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x600
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2202
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x903
x27
x39
x15
x100
x9
x18
x334
x1893
x188
x2025
x1304
x322
x2300
x2
x8100
x363
x87
x101
x5
x73
x143
x3274
x128
x303
x411
x2747
x2039
x20
x1670
x8
x508
x1803
x8
x1
x28
x4015
x2448
x9
x56
x7219
x50
x9999
x1803
x47
x3
x162
x15
x1041
x1
x1
x2645
x2
x1
x2425
x13
x25