ดู: 458|ตอบกลับ: 17

{ แคว้นซูเล่อ } กรมหน่วยงานพลเรือน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-24 11:12:13 |โหมดอ่าน

กรมหน่วยงานพลเรือน









กรมหน่วยงานพลเรือนที่คอยดูแลความเป็นอยู่ของชาวซูเล่อ
อาคารไม้สองชั้นทีไ่ด้รับความร่วมมือจากช่างฝีมือชาวฮั่นช่วยออกแบบและก่อสร้าง
ส่งผลให้เกิดเป็นความร่วมสมัยของวัฒนธรรมต่างแดนไว้ด้วยกัน
อันว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นในเรื่องการแบ่งสัดส่วนการใช้งาน
กรมหน่วยงานแห่งนี้จึงมีหลากหลายส่วนแยกตามประเภทไป
มีทั้งส่วนราชการและส่วนดูแลประชาชน
ผู้ใดต้องการร้องทุกข์ แจงข่าว หางาน ก็สามารถมาที่นี่ได้เช่นกัน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-2-9 01:01:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย SUSAN เมื่อ 2019-2-22 02:32

< โรลอิสระ >
ตอน เทศกาลของหมาน้อย 2
[อีเว้นท์ประกวดวาดภาพเทศกาลหมาป่าซูเล่อ]

ความเดิมตอนที่แล้ว
     โอฟิเลียพาลูกๆเดินทางมาแคว้นซูเล่อ นางมาทำธุระสองสามวันจึงพาลูกๆมางานเทศกาลด้วย แต่แล้วความสนุกก็ต้องจบลงเพราะเกิดเรื่องกับซูซานน่าเสียก่อน นางจึงต้องเดินทางมาส่งภาพวาดประกวดด้วยตัวเอง และกลับไปหาลูกๆที่โรงเตี๊ยมก่อนเทศกาลหมาป่าจะเริ่ม. .
     ร่างงามสง่าในอาภรณ์ที่แดงเพลิง สวมผ้าคลุมอำพรางใบหน้าเพื่อป้องกันแสงแดดอันร้อนแรงของดินแดนทะเลทราย เบื้องหน้าของนางคือ อาคารราชการของแคว้นซูเล่อ กรมหน่วยงานพลเรือนของแคว้น อาคารไม้สูงสองชั้นสถาปัตยกรรมแบบต้าฮั่นที่สวยงามโอ่อ่า ประชานชนชาวซูเล่อเดินกันขวักไขว่สวนทางเข้าออกประตูไม้ปานใหญ่ไม่ขาดสาย  
      แม่มดสาวถือกระบอกไม้ไผ่ไว้ในมือ ภายในคือรูปวาดของลูกสาวที่นางต้องนำมาส่งก่อนไปทำธุระ หญิงสาวเดินเข้าไปภายในโถงกลางอันกว้างขวาง ท่ามกลางสายตาของชาวซูเล่อที่จ้องมองมา ใบหน้างดงามอย่างชาวตะวันตก เส้นผมสีแดงเพลิงและการแต่งกายที่ผิดแปลกทำให้นางเป็นจุดสนใจ ใบหน้างามเต็มไปด้วยความกังวลใจ หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นกับซูซานน่าที่หมู่บ้านโรมัน มันทำให้นางกังวลที่จะปล่อยให้นางอยู่ใกล้กับมารหนุ่มผู้นั้นอีกครั้ง. .มีหงหยิงอยู่นางคงปลอดภัย. .

“. . อะ เออ สวัสดีแม่นาง มีกิจธุระอันใดรึ? ” เสมียนผู้นั่งประจำโต๊ะร้องเรียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ้ำอึ้งเมื่อเห็นหญิงสาวตะวันตกอยู่เบื้องหน้า
“ ข้ามาส่งรูปวาดเข้าประกวดวันเทศกาลหมาป่า ” โอฟิเลียเอ่ย

“ อา! เช่นนั้นเองหรือ แม่นางได้ลงชื่อสมัครไว้แล้วหรือยังขอรับ? ” เสมียนเอ่ยถามต่อ
“ ยังเลย ”
“งั้นโปรดลงชื่อก่อนนะขอรับ เขียนชื่อแซ่และชื่อผลงานตรงนี้ขอรับ ” ชายผู้นั้นเอ่ยก่อนจะหยิบม้วนไม้ไผ่ขึ้นมาวางบนโต๊ะพร้อมส่งผู้กันให้หญิงสาว โอฟิเลียรับพู่กันก่อนจรดลงบนม้วนไม้เขียนอักษรฮั่นสองพยางค์ที่เป็นชื่อภาษาฮั่นของบุตรสาวนาง. .

[ นามผู้สมัคร 淑善 ซูซาน
ชื่อภาพวาด หมาป่ามาดูดเนื้อกัน ]
       เมื่อเขียนเสร็จ นางก็หยิบภาพวาดออกจากกระบอกไม้ไผ่ส่งให้เจ้าพนักงาน เขารับภาพวาดก่อนจะเก็บใส่หีบไว้พร้อมกับใบลงชื่อ
“ เรียบร้อยขอรับแม่นาง ขอให้โชคดี ” เสมียนเอ่ยก่อนคำนับ หญิงสาวก็คำนับตอบก่อนจะหันหลังเดินจากไป นางต้องไปทำงานสำคัญ และต้องกลับมาให้ทันก่อนเทศกาลหมาป่าจะเริ่ม. .

@Admin                 

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม โพสต์ 2019-2-17 00:10

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 35 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปีกกริฟฟอน
Ignite
หน้ากากยักษ์แดง
ขวานเหยาเจี่ย
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
กุหลาบสีทอง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x200
x4
x20
x5
x4
x10
x10
x25
x1
x1
x26
x25
x1
x2
x4
x2908
x7
x1
x18
x3
x317
x20
x2
x27
x12
x10
x1100
x20
x36
x2
x1
x15
x20
x8
x47
x2
x30
x1
x15
x15
x15
x20
x56
x14
x8
x50
x5
x2
x6
x10
x2
x50
x180
x40
x228
x14
x95
x2
x23
x435
x3150
x50
x25
x1
x572
x410
x2
x15
x4
x150
x15
x25
x100
x50
x11
x20
x16
x5
x395
x1
x300
x2
x27
x378
x1040
x2036
x8
x10
x141
x66
x5
x670
x1285
x10
x50
x54
x72
x30
x1
x3
x5
x21
x6
x16
x12
x8
x190
x93
x434
x57
x74
x28
x100
x9000
x35
x1
x1000
x1

186

กระทู้

1690

โพสต์

64หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
355471
เงินตำลึง
89513
ชื่อเสียง
264060
ความหิว
627

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
6420
ความชั่ว
1169
ความโหด
3384
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2019-2-13 00:35:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[เดินเล่นไปทั่ว ลงชื่อวาดภาพ]

      รอมาตลอดคืนสุดท้ายแล้วตู๋กูก็ยังไม่กลับมายังจวนเสียที จางฝูที่นั่งรอสหายกลับกะว่าจะทำให้ตกใจกลับกลายเป็นแผนนั้นต้องล่มไปอย่างช่วยไม่ได้ อีกฝ่ายเป็นแม่ทัพ งานที่ทำก็คงจะหนักขนาดที่ไม่กลับบ้านกลับช่อง


      “เฮ้อออ….”


       “นายหญิงก็เป็นเช่นนี้บ่อยๆนะขอรับ เดี๋ยวกลับ เดี๋ยวไม่กลับ”ลุงลู่จงเอ่ยพร้อมกับยกกาน้ำชาเทรินใส่ถ้วยให้กับจางฝูที่นั่งเท้าค้างเบ๊ปากมองไปทางประตูทางเข้าจวนเพื่อเฝ้ารอสหายที่ไม่เจอกันมานานกลับมา แต่ก็ไร้วี่เเวว


      “อุส่ามาเยี่ยม แท้ๆ คลาดกันสะได้”จางฝูเอ่ยออกมาเบาๆแล้วหันมองลุงลู่จงที่ยืนยิ้มบางให้อยู่น้อยๆ ก่อนจะเลิกคิ้วมองเมื่อจู่ๆร่างบ้างนั้นค่อยๆยันตัวลุกขึ้นมายืนแล้วหันมายิ้มให้ตน “เช่นนั้นลุงลู่จงเจ้าค่ะ ข้าขอรบกวนฝากสัมภาระบางส่วนไว้ที่นี่ได้หรือไม่เจ้าคะ ข้าว่าจะเดินทางไปบ้านที่ต้าหว่านเสียหน่อย”


     “ได้สิขอรับ เร่องนั้นไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”


    “อาจจะฝากคนเอาไว้ด้วยนะเจ้าคะ”จางฝูเอ่ยยิ้มๆแล้วจึงค่อยเดินออกจากไปห้องโถงไปและมุ่งไปทางห้องของนางในจวนที่ถูกจัดไว้ทางด้านปีก้ายของจวน ซึ่งเป็นเขตห้องสำหรับให้แขกมาพักนั้นเอง เพียงไม่นานนางก็เดินมาหยดที่หน้าประตู แต่ไม่ทันที่จะได้เอื้อมมือไปเปิด ประตุเบื้องหน้าก็เปิดโพล่งออกมาพร้อมกับร่างของเจี๋ยเฟยเินก้าออกมากระทันหัน ทำให้ร่างสูงที่จะออกชนเข้ากับร่างบางที่กำลังจะเดินเข้าอย่างจัง แต่นับว่าโชคดีที่ชายหนุ่มนั้นยังมือเร็วคว้าร่างของหญิงสาวเอาไว้ได้ทันทำให้ร่างที่เซจากแรงชนไม่ล้มหงายหลังลงไป


     “โอ้ย...ไอ้เจ้าบ้านี่ มันเจ็นนะ”จางฝูร้องออกมาพรางยกมือขึ้นลูบจมูกตัวเองที่กระแทกเข้ากับอกแกร่งของสามีพร้อมกับมืออีกข้างที่ตีฟาดลงไปที่อกนั้นอย่างถือโทษ


     “ขอโทษ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าอยู่ด้านนอกนี่ “เจี๋ยเฟยเอ่ยสียงอ่อนพรางก้มหน้าลงดูจมูกที่ขึ้นสีแดงน้อยๆของฮูหยินตนก่อนที่หนุ่มนั้นจะค่อยยื่นใบหน้าเข้าใกล้และจุมพิศลงไปที่ปลายจมูกของจางฝูเบาๆ ทำเอาคนที่โดนจุมพิศอย่างไม่ตั้งตัวนั้นถึงกับหน้าขึ้นสึอย่างห้ามมิได้


     “เจ้า..จะ.. เจี๋ยเฟย ถะ...ถ้าใครคนอื่นมาเห็นจะทำอย่างไรห่ะ”จางฝูเอ่ยกล่าวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตะกุตะกักก่อนที่ร่างของเธอจะถูกคนสูงกว่านั้นดึงเอาขึ้นไปอยู่ในอ้อมกอดได้อย่างง่ายๆ “นะ...นี่”


     “เจ้าเป็นฮูหยินข้า ใครจะกล้าว่าอะไร หืม ถ้าไม่กอดกัน ไม่หอมกันนั้นต่างหากถึงจะแปลกน่ะ” เจี๋ยเฟยกล่าวยิ้มๆและมองมายังจางฝูที่บัดนี้ใบหน้ายิ่งขึ้นสีมากยิ่งขึ้นไปอีกจนเจี๋ยเฟยอดที่จะขำออกมาไม่ได้กับท่าทีของคนรัก “ห้าปีแล้วนะ ยังไม่ชินอีกหรือ”


     “ไม่ เพราะข้าไม่ใช่คนชอบโชว์เช่นเจ้า” จางฝูเอ่ยแล้วกระทืบลงไปบนเท้าผู้เป็นสามีอย่างแรงพร้อมกับผละออกจากร่างสูงที่บัดนี้ลงไปนั่งกุมเท้าร้องโอดโอยอยู่ที่พื้นเป็นที่เรียบร้อยไปแล้ว  “เลิกหวานอวดสายตาชาวบ้านแล้วไปเตรียมตัว ข้าจะไปซื้อของด้านนอก”


    “ขอรับๆ นายหญิง”


     จางฝูส่ายหัวให้กับท่าทีกวนประสาทของผู้เป็นสามีก่อนที่เธอนั้นจะเดินเเยกไปรออยู่ที่ด้านหน้าจวนจนผ่านไปกว่าครึ่งเคอเจี๋ยเฟยก็เดินตามออกมาพร้อมด้วยลูกชายฝาแฝดทั้งสองคนที่ถูกผู้เป็นพ่อจูงมือมา


    “ท่านแม่จะไปไหนหรอขอรับ ไปเดินเล่นในเมืองหรอขอรับ”อี้เฟยน้อยเอ่ยถามึ้นมาแล้วมองไปยังผู้เป็นมารดาที่ยืนรออยู่


    “ใช่จ๊ะ เฟยเอ๋ออยากไปกับแม่ไหม”จางฝูพูดออกมาแล้วย่อตัวลงให้อยู่ในระดับความสูงเดียวกับลูกชายก่อนจะเหลือบมองไปที่ผ้าคลุมหัวกันแดดของลูกชายที่มีหัวเขียวๆของเจ้าลู่จิวโผล่ออกมาให้เห็น


     “ไปขอรับ”


     เมื่อเด็กน้อยรับคำ ทั้งสี่ก็ออกเดินออกจากจวนแม่ทัพมุ่งเข้าสู่ตัวเมืองที่ค่อนข้างคราาคร่ำไปด้วยผู้คนชาวซูเล่อมากมายที่ออกมาค้าขายทำกิจวัตรประจำวันกันบางก็เป็นชาวบ้านจากแค้วนอื่นที่อยู่ใกล้เคียงที่เดินทางมาทำกิจการค้าขาย แต่สิ่งที่แตกต่างจากเมื่อครั้งที่เธอมาที่ซูเล่อรอบก่อนนั้นคือ ที่แคว้นนี้ดูเหมือนว่าจะเปิดกว้างมากขึ้นและให้คนภายนอกเข้ามาได้มากกว่าเดิม หรือนั้นอาจเป้นเพราะการเกิดขึ้นของค่ายหลี่กังที่มีท่านพี่ว่ยเป็นแม่ทัพประจำการอยู่ก็ไม่แน่ใจ


     ในระหว่างที่จางฝูกำลังเดินจูงมือลูกๆคิดนู่นนี่ไปอยู่ พลันสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นเเผ่นป้ายประกาศบางอย่างติดอยู่ที่เสาไม้ใกล้ๆแล้วเมื่อเธอลองดึงมันมาอ่านดูก็พอจะรู้สาเหตุแล้วว่าเหตุใดที่เเคว้นจึงหนาเเน่นไปด้วยผู้คน


    “เทศกาลวันหมาป่า?”


     “เทศกาลอะไรนะ”เป็นเจี๋ยเฟยที่ร้องถามขึ้นมาพรางชะโงกหน้าเข้ามามองดูใบประกาศในมองของจางฝูด้วยความอยากรู้อยากเห็น


    “เทศกาลเฉลิมฉลองประจำปีของเเคว้นซูเล่อ มีกิจกรรมให้รวมด้วย เป็นการวาดภาพความสัมผัสระหว่านคนและหมาป่าที่เป็นสัญลักษณ์ของเเคว้น”จางฝูไล่ตาพร้อมกับอ่านออกมาเสียงขึ้นมาแล้วหันไปมองดูเจี๋ยเฟยที่ยืนอยู่ข้างๆ “ข้าว่าน่าสนใจดีนะ เราไปลงสมัครดีไหม”


      “ตามใจเจ้าสิ”


       “ท่านแม่จะแข่งวาดรูปหรอขอรับ”อี้หรงเอ่ยถามขึ้นมาแล้วมองดูมารดาของเขา ซึ่งจางฝูนั้นเพียงยิ้มแล้วพนักหน้าให้บุตรตนเองเบาๆก่อนที่พวกเขาทั้งหมดก็เร่งเดินทางไปยังกรมหน่วยงานที่เขียนเอาไว้ในประกาศ ซึ่งมันอยู่ห่างไปไม่นานก็สามารถมาถึง และแน่นอนว่าย่อมมากไปด้วยผู้คนที่ก็ต่างมาสมัครลงวาดรูปเช่นกัน จางฝูหันไปมองเจี่ยเฟยกับลูกเป็นสัญญาว่าให้พวกเขานั้นรออยู่ด้านนอกก่อนที่ตัวเธอนั้นจะอาศัยความตัวเล็กเบียดตัวแทรกเข้าไปเขียนลงชื่อสมัคร แล้วจึงค่อยลากสังขารตัวเองออกมาได้ในที่สุด ซึ่งทำเอาเธอเกือบเป้นลมเลเมื่อต้องไปอยู่กลางดงคนขนาดนั้น


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2019-2-13 02:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ชุดวังน้ำทิพย์
ตัวเบาขั้นสูง
กงจักรไท่หยาง
แส้จิ่วเทียน
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x30
x3
x1
x3
x6
x4
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x30
x30
x1
x2
x5
x3
x4
x160
x1
x18
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x60
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x188
x90
x30
x240
x3
x45
x600
x399
x100
x4
x400
x1200
x75
x7
x30
x595
x5
x100
x1185
x2
x171
x198
x4
x600
x40
x3
x20
x60
x32
x4
x250
x19
x586
x32
x70
x200
x100
x800
x4
x343
x727
x200
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x74
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x870
x1880
x96
x1521
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x2
x136
x290
x115
x1
x30
x30
x2
x47
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x245
x106
x175
x526
x33
x111
x380
x950
x1
x23
x576
x5
x396
x130
x366
x289
x520
x1341
x127
x67
x756
x460
x4
x2
x638
x634
x450
x158
x9999
x1784
x400
x329
x33
x42
x17
x69
x21
x329
x1032
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x53
x1
x9
x138
x259
x698
x5445
x73
x11
x186
x446
x141
x2400
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x410
x5
x40
x141
x2
x1500
x584
x1684
x780
x108
x195
x107
x9
x95
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x157
x5
x10
x15
x4
x162
x263
x500
x2
x51
x291
x8
x158
x200
x6542
x702
x274
x8
x59
x2
x2
x1406
x2056
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x6
x32
x14
x678
x7
x1439
x9
x1748
x313
x903
x1149
x864
x1030
x659
x151
x134
x187
x745
x1580
x807
x92
x148
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x307
x287
x619
x460
x1145
x680
x170
x1122
x2318
x581
x40
x1018
x578
x24
x280
x1245
x160
x248
x1444
x8130
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

61

กระทู้

316

โพสต์

7หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
56279
เงินตำลึง
10737
ชื่อเสียง
32057
ความหิว
628

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
508
ความชั่ว
0
ความโหด
157
นกแก้วฟ้า
เลเวล 1

ปิงเยว่

"บทกวีของข้าจะนำทางท่าน"
pet
โพสต์ 2019-2-14 20:07:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย XingZi เมื่อ 2019-2-14 20:12

บทพิเศษ 3 ประกวดภาพหมาป่าของฉัน!

                หลังจากส่งม้วนบทละครไปแล้วหนึ่งวัน เด็กหนุ่มผมเงินตื่นเช้าขึ้นมาก็นึกขึ้นมาได้อีกครั้งว่ายังขาดอีกกิจกรรมของทางซูเล่อที่เขาอยากลงมากๆแต่ไม่มีโอกาสได้ลงนั่นก็คือประกวดวาดภาพ หมาป่าที่รัก ซึ่งเป็น รูปแบบบังคับที่เขาชอบเอามากๆ แต่ซิงจื่อกลับไม่เก่งวาดภาพเอาเสียเลย ซิงจื่อหยิบแผ่นผ้าใบที่เตรียมเอาไว้สำหรับวาดภาพ และหมึกพู่กันที่เหลือเพียงนิดจากในรอบของบทละคร

                "อื้ม... วาดอย่างไรดีนะ?" ซิงจื่อคิ้วขมวดกันเป็นปมเอียงคอซ้ายขวามองแผ่นผ้าที่ขยับไปมาตามสายอย่างคิดหนัก

                "น้องถงเอ๋อห์กำลังทำอะไรอยู่หรือ?" ชู่เหวิ่นที่เหมือนจะตื่นเป็นคนแรกเดินมาหาน้องชายโดยไม่ต้องมอง

                "อ๋อ ข้ากำลังจะวาดรูปอยู่น่ะขอรับ คิดว่าจะวาดหมาป่าแบบไหนไปประกวดดีน่ะขอรับ" เด็กหนุ่มผมเงินหันมองยิ้มๆ

                "แต่เท่าที่ข้าจำได้ ถงเอ๋อห์วาดดอกไม้ให้มู่จวินดูเขายังดูไม่ออกเลยนี่นา" ชู่เหวิ่นพูดกล่าวทำหน้างง แต่คำพูดนั้นทิ่มแทงใจน้องชายเขาอย่างมากเลยทีเดียว

                 "ข้าน้อยไม่เหมาะที่จะวาดรูปจริงๆสินะขอรับ" ซิงตื่อพูดด้วยท่าทีเศร้าๆ

            
    "บางครั้งรูปไม่ต้องพยายามให้สวยมากหรอก แค่แต่งแต้มด้วยความรู้สึกก็พอแล้ว" ชู่เหวิ่นกล่าวแม้เขาจะเป็นคนตาบอดก็ตาม

                "นั่นสินะขอรับ!" ว่าแล้วซิงจื่อก็ทำการปั่นรูปภาพอย่างรวดเร็วแล้วผูกขาของพิราบขาวที่เขาเลี้ยงไว้ให้ไปส่งงาน


ชื่อภาพ ฉันและซูเล่อ วาดโดย ซิงจื่อ
สีพื้นหมายถึงทะเลทราย รอยยิ้มหมายถึงความสุข หนังสือซูเล่อหมายถึงกฏหมายที่ดีทำให้ทุกคนมีความสุข
หมาป่าแสดงถึงความแข็งแกร่งดุดัน หางหมาป่าคือความเป็นหนึ่งเดียวกัน กำไลทองคือความร่ำรวย

@Admin




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม โพสต์ 2019-2-14 20:21

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รถม้าหรูหรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เตาถานมู่
ขวานเหยาเจี่ย
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กุหลาบสีทอง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x5
x8
x6
x14
x100
x2
x10
x18
x40
x30
x35
x12
x10
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x10
x30
x1
x28
x1
x1
x30
x26
x52
x30
x3
x1
x6
x60
x7
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x684
x132
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x102
x130
x298
x29
x57
x4
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x29
x1
x7
x7
x50
x1
x4