ดู: 158|ตอบกลับ: 6

{ หมู่บ้านเฟย } จวนต้าเซียงลิ่ง ♥ นายอำเภอหมิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-15 13:53:17 |โหมดอ่าน




 จวนต้าเซียงลิ่งสกุลหมิง 
 
{ หมู่บ้านเฟย }









นายอำเภอ หมิง โจวอู่
ประวัติเพิ่มเติม

นายอำเภอผู้รับแต่งตั้งให้มาประจำหมู่บ้านเฟย คอยดูแลความสงบเรียบร้อย
เป็นคนเฮฮา แต่ถ้าสถานการณ์ไหนที่จำเป็นต้องจริงจังก็มักจริงจังอยู่เสมอ
เป็นมิตรกับผู้อื่น แต่ถ้าหากแค้นใครมากๆก็จะอาฆาตแค้นฝังลึกไปนาน
ใช่ชีวิตความเป็นอยู่เรียบง่ายและมักออกช่วยเหลือชาวบ้านอยู่เสมอ







จวนต้าเซียงลิ่ง
ภายในหมู่บ้านเฟยที่สุขสงบและอยู่ในช่วงการฟื้นฟูจากความสูญเสีย
ได้มีการแต่งตั้งนายอำเภอมาช่วยพัฒนาและอำนวยความคล่องตัวแก่ชาวบ้าน
จวนแห่งนี้อยู่ใกล้กับลานกว้างเพื่อสะดวกประชุมรวมพล การตกแต่งเรียบง่าย
ไม่ค่อยมีการตกแต่งที่ฟุ่มเฟือย แบ่งออกเป็นสองปีกเรือนหมู่ ฝั่งซ้ายคือห้องทำงาน
และที่ทำการต้าเซียงลิ่ง ฝั่งขวาเป้นเรือนพักเจ้าของจวน











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-1-15 22:25:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เข้าจวน





     หลังจากที่ผู้ใหญ่บ้านพาทั้งสองคนมายังจวนต้าเซียงหลิง จวนที่ถูกจัดเตรียมพร้อมไว้รอทั้งคู่ ทั้งคู่ขนสัมภาระเข้าไปยังห้องทางปีกขวาซึ่งเป็นส่วนของเรือนพักและนำรถม้าไปจอดไว้ที่โรงม้าด้านหลังของจวน

     "เจ้าจะไปเปิดที่ทำการช่วงดึกอีกหรอ" จิ้นจงถาม โจวอู๋จึงมองออกไปด้านนอกหน้าต่างก็พบว่าหมู่บ้านเริ่มเงียบลงแล้ว ชาวบ้านต่างเข้าพักผ่อนที่บ้านของตนแล้ว

     "อืม ข้าคงให้พ่อบ้านไปประกาศว่าไม่เปิดแล้วล่ะ คนก็เริ่มเข้าบ้านกันหมดแล้วคงไม่มีใครมาร้องอะไรหรอก" โจวอู๋ว่าก่อนที่จะเดินออกไปบอกพ่อบ้านเพื่อให้ออกไปประกาศ

     หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ช่วยกันจัดของทั้งหมดอย่างเป็นระเบียบ เสื้อผ้าถูกจัดเข้าตู้โดยจิ้นจง หนังสือต่างๆ โจวอู๋ยกไปใส่ชั้นในห้องหนังสืออย่างเป็นระเบียบ จวนแห่งนี้ไม่ใหญ่มากแต่ก็มีการแบ่งห้องอย่างเป็นระเบียบ ภายในจวนมีเพียงพ่อบ้าน 2 คนกับคนครัวอีก 1 คนเท่านั้น โจวอู๋กำลังพยายามคิดถึงการจ้างคนงานเพิ่มแต่ถ้าอย่างนั้นคงต้องเขียนฎีกาของบเป็นแน่ เขายังไม่อยากต้องไปลำบากราชสำนักตั้งแต่เริ่มงานดังนั้นเขาและจิ้นจงต้องทำงานหนักขึ้นเป็นสองเท่าเพื่อทดแทน

     "ข้าจะเอาของไปไว้ที่ที่ทำการก่อนนะ เจ้าก็อาบน้ำอะไรให้เรียบร้อยล่ะ" โจวอู๋หยิบของสำหรับที่ทำการแล้วเดินมุ่งไปยังปีกซ้ายของจวนเพื่อจัดห้องทำงานให้พร้อมสำหรับการเริ่มทำงานในวันพรุ่งนี้

     

     ที่ทำการต้าเซียงหลิง

     ที่ทำการที่ตกแต่งแบบเรียบง่ายไม่เน้นความหรูหรา โต๊ะรับเรื่องตั้งตระหง่าอยู่บนชั้นยกของที่ทำการ เอกสารราชการต่างๆที่ถูกนำมาวางไว้ล่วงหน้าโดยม้าเร็วของเจ้าเมืองฮุ่ยผู้เป็นหัวหน้าของตนถูกวางกองไว้อย่างไม่เป็นระเบียบ โจวอู๋ต้องใช้เวลาอยู่เนิ่นนานในการจัดให้เรียบร้อย เอกสารถูกจัดไว้ตามชั้นอย่างเป็นระบบ เขาปัดกวาดเช็ดถูที่ทำการพร้อมต้อนรับอย่างเต็มที่ หลังจากจัดทุกอย่างเสร็จสิ้นก็กลับไปยังห้องพักเพื่อเตรียมเข้านอนพักผ่อนพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้



     ห้องพัก

ห้องพักขนาดไม่กว้างมากแต่ก็ถือว่ากว้างพอสำหรับ 2 คนนอนและมีพื้นที่พอใช้สอย จิ้นจงที่ชำระล้างร่างกายเสร็จสิ้นตอนนี้นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงแล้ว ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางหลายวันคงมีผลกับเพื่อนสนิทตรงหน้าแล้ว โจวอู๋ใช้เวลาอาบน้ำสักพักนึงก่อนที่จะออกมาและล้มตัวลงนอนข้างๆเพื่อนสนิทของตน พรุ่งนี้จะเป็นวันแรกที่เริ่มการรับเรื่องต่างๆจากประชาชนแล้ว ความกังวลเล็กน้อยเริ่มเข้ามาปกคลุมในจิตใจของโจวอู๋ เขาคงทำได้เพียงแค่หวังว่ามันจะดีที่สุดและเขาจะไม่ทำอะไรผิดพลาด





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม โพสต์ 2019-1-15 23:46

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x11
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-1-16 17:10:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ทำงานวันแรก


     โจวอู๋ที่ตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการทำงงานในวันแรกนั้น เขาใช้เวลาก่อนรุ่งสางในการชำระล้างร่างกายและแต่งกายด้วยชุดนายอำเภอเต็มยศ วันนี้เขาจะมาเปิดที่ทำการในช่วงค่ำแต่ตอนเช้าและบ่ายจะเป็นการเดินตรวจตามบ้านเรือนแทน เมื่อเวลาได้สายๆ โจวอู๋และจิ้นจงก็ออกจากจวนต้าเซียงหลิงและเดินตรวจ พบปะประชาชนส่วนใหญ่

     "ท่านเฉินปิง เป็นอย่างไรบ้างขอรับ" โจวอู๋เดินทางไปเข้าพบผู้ใหญ่บ้านก่อนเป็นคนแรกเนื่องจากว่าคงเป็นผู้ที่แนะนำและพูดถึงหมู่บ้านนี้ได้ดีที่สุด

     "ก็เรื่อยๆแหละ ชาวบ้านที่นี้ก็ใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่ค่อยมีปัญหาอะไรมากนัก" เฉินปิงตอบซึ่งทุกอย่างก็เป็นแบบนั้น โจวอู๋เห็นได้ชัดว่าชาวบ้านในที่แห่งนี้ขาดความกระตือรือร้นมาก พวกเขาใช้ชีวิตแบบผ่านไปเฉยๆไม่มีจุดหมายใดๆ พ่อค้าก็เปิดร้านแล้วก็ปิด ชาวยุทธก็เดินเล่นไปมาไม่มีการฝึกวิชาใดๆ บางคนไม่มีอะไรทำนั่งให้เวลาผ่านไปเท่านั้น ประหนึ่งว่าชีวิตนี้ไม่มีอะไรทำเสียแล้ว

     "ท่านว่าข้าควรจะทำอย่างไรให้เมือมีชีวิตชีวาขึ้นบ้างล่ะ" โจวอู๋ค่อนข้างวิตกกังวลกับความไร้ชีวิตชีวาเพราะว่าหากประชาชนเป็นแบบนี้แล้ว หมู่บ้าเฟยคงพัฒนาได้ยากขึ้น

     "ชาวบ้านต่างยังไม่หายจากบาดแผลในอดีต บางคนในที่แห่งนี้พ่อแม่ถูกจับไปตอนโศกนากรรม บ้างก็เป็นชาวยุทธ์ที่ไปฝึกวิชาพอกลับมาบ้านของตนก็โดนยกเค้าจนหมด บ้างคนรักก็ถูกฆ่าตาย อย่างข้าเองบุตรชายก็ถูกฆ่าตาย แต่ข้าก็ยังโชคดีอยู่บ้างที่เผอิญไปหาหมอในเมืองช่วงนั้นพอดีเลยไม่ถูกจับไป" เฉินปิงเผยสีหน้าเศร้าออกมาอย่างเห็นได้ชัดขณะที่เล่าเรื่องนี้ โศกนาฎกรรมครั้งนั้นเป็นอดีตที่ฝังลึกและกรีดร้องในใจของชาวหมู่บ้านเฟยมาตลอด ชาวบ้านที่ต้องเก็บความโหดร้ายและความเสียใจไว้ข้างในและใช้ชีวิตโดยขาดคนที่รัก ช่างเป็นไปอย่างน่าสงสารมาก

     "ข้ายินดีฟื้นฟูเรื่องนี้นะ ท่านอยากให้ข้าทำอย่างไรล่ะ" โจวอู๋เสนอตัวที่จะแก้ไขปัญหาและนำประชาชนกลับมามีความสุขอีกครั้ง

     "เจ้าเป็นแค่ขุนนางใหม่ อย่าทำอะไรเกินตัวเลย ข้าส่งเรื่องให้เจ้าเมืองฮุ่ยแล้ว ขนาดเจ้าเมืองฮุ่ยมียศถึงเจ้าเมืองส่งไปยังส่วนกลางยังไม่มีการสืบสวนหรือตั้งขุนนางมาจัดการเรื่องนี้เลย ข้าก็ทำอะไรไม่ได้ ทางที่ดีเจ้าเอาเวลาไปพัฒนาส่วนอื่นเถิด เรื่องพวกนี้ชาวเมืองชินชาแล้วล่ะ"  เฉินปิงกล่าว โจวอู๋พยักหน้าตอบรับ เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่ามีการส่งเรื่องไปถึงส่วนกลางแล้ว เห็นทีต้องไปสอบถามจากเจ้าเมืองฮุ่ยบ้างแล้วล่ะ

     "ข้าจะลองไปดูเอกสารเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วกันนะขอรับ ข้าขอให้สัญญาว่าจะดำเนินเรื่องให้โดยจัดเป็นเรื่องสำคัญระดับสูงเลย" โจวอู๋กล่าว เขาคงต้องอ่านเอกสารและศึกษาตำราอีกมากในการจัดการเรื่องนี้

     "ความจริงเรื่องพวกนี้ ท่านไม่ต้องใส่ใจก็ได้นะ พวกข้าใช้ชีวิตเป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว" เฉินปิงกล่าวด้วยสีหน้าที่ปลงต่อชะตาของตนมาก

     "ได้อย่างไรกัน ข้าเป็นขุนนางที่ถูกสั่งการมาเพื่อดูแลทุกข์สุขของประชาชน ถ้าข้าละเลยเรื่องใหญ่แบบนี้ ข้าจะเหมาะสมกับตำแหน่งนี้ได้อย่างไร ข้าสัญญาว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย และทุกคนจะได้สมานแผลในใจในเร็ววัน" โจวอู๋ให้คำมั่นสัญญากับชายแก่ตรงหน้า

     "ท่านช่างเป็นขุนนางที่น่าเลื่อมใสนัก เป็นบุญของหมู่บ้านนี้ที่มีท่านมาเป็นผู้ดูแล" เฉินปิงจับมือแสดงความยินดีและกล่าวขอบคุณ

     "ไม่ต้องขอบคุณข้าขนาดนี้หรอก ข้าเพียงทำตามหน้าที่ที่ได้รับมาอย่างเต็มที่ที่สุด งั้นข้าขอลานะท่านเฉินเดี๋ยวข้าจะไปดูพวกเอกสารเกี่ยวกับเหตุการณ์ครั้งนั้น" โจวอู๋กล่าวและเดินทางกลับไปยังจวนเพื่ออ่านเอกสารเกี่ยวกับเรื่องของโศกนาฎกรรม



     โจวอู๋มุ่งหน้าไปยังห้องทำงานเพื่อตรวจสอบเอกสารทันที จิ้นจงที่กำลังจัดเอกสารในห้องมีท่าทีสงสัทันทีว่าเพื่อของตนกำลังหาอะไรจึงเอ่ยปากถามออกไป "เจ้าหาอะไรน่ะ"

     "พวกเอกสารแต่งตั้งขุนนางมาจัดการเรื่องพรรคภูติทมิฬลมดำที่ทำกับหมู่บ้านนี้ในอดีตไงล่ะ" โจวอู๋ตอบแล้วหยิบเอกสารจ่างที่คาดว่าเกี่ยวข้องมาไล่อ่าน

     "เอาจริงๆข้าว่าคงไม่มีการแต่งตั้งอะไรทั้งสิ้นหรอก พรรคภูติทมิฬลมดำเป็นพรรคที่อยู่ในระดับสูงของยุทธจักร มีกำลังคนน้อยแต่ฝีมือสูงกว่าสำนักเก่าแก่หลายสำนัก สำนักฝ่ายธรรมะหลายสำนักมีความต้องงการโค้นล้มมานานมากแล้ว ทางการคงไม่อยากก้าวก่ายเรื่องในยุทธจักรมากนัก ข้าว่าคงไม่มีใครเข้ามาจัดการหรอก" จิ้นจงกล่าว ทำให้โจวอู๋ชะงักขึ้นมาทันที เขารู้ว่าพรรคภูติทมิฬลมดำเป็นพรรคที่แข็งแกร่งมากแต่ก็ไม่คิดว่าทางการจะไม่กล้ายุ่งขนาดนี้

     "นี่มันไม่ใช่เรื่องราวของยุทธจักรแล้ว ชาวบ้านที่นี่เหมือนกับร่างไร้วิญญาณเลย พวกเขาต้องทรมานกับเรื่องราวที่ฝังใจในอดีต ความเจ็บแค้นในใจทุกคนส่งผลมาก ข้าต้องจัดการเรื่องนี้แล้วล่ะ" โจวอู๋เริ่มมีโทสะเล็กน้อย ถึงแม้ที่นี่จะเป็นเพียงหมู่บ้านเล็กๆ แต่ชาวบ้านก็เป็นคนที่ควรจะได้รับการดูแลที่ดีกว่านี้

     "ข้าไม่อยากให้เจ้ายุ่งเรื่องนี้เลยนะ มันเป็นเรื่องที่ไกลตัวเจ้ามากนะ"

     "มันจะไกลตัวข้าได้อย่างไร ข้าเป็นนายอำเภอที่นี่ ถ้าชาวบ้านเป็นทุกข์แบบนี้ข้าก็ต้องทุกข์ด้วยสิ"

     "เจ้าเป็นขุนนางใหม่ ขนาดขุนนางเก่ายังไม่กล้ายุ่งกับเรื่องนี้ เจ้ายังไม่รู้ถึงอันตรายอีกหรอ" โจวอู๋เริ่มมีการฉุกคิดขึ้นหลังจากได้ยินเพื่อนตนพูดดังนั้น

     "แล้วเจ้าอยากจะให้ข้าทำอย่างไรล่ะ ข้าต้องแก้ปัญหาเรื่องนี้นะ" โจวอู๋กล่าว เขาพยายามหาทางแก้ไขปัญหาเรื่องพวกนี้

     "ปัญหาในยุทธจักรทางการคงไม่อยากไปยุ่งเท่าไหร่ ข้าว่าไว้ลองปรึกษาเจ้าเมืองฮุ่ยดูก็น่าจะดีนะ หรือเจ้าลองส่งจดหมายไปถามพ่อเจ้าก็ได้ ขุนพลเก่าแบบนั้นคงพอมีข่าวจากทางการจากทหารคนสนิทบ้าง น่าจะพอช่วยได้" จิ้นจงแนะนำทางแก้ปัญหา

     "ได้ ไว้ข้าเดินทางไปถามเจ้าเมืองฮุ่ยล่ะกัน ระหว่างนี้เจ้ามาช่วยข้าหาทางแก้ปัญหาเรื่องนี้ก่อนแล้วกัน" โจวอู๋ว่าดังนั้นแล้วจึงเอาเอกสารเกี่ยวกับพรรคภูติทมิฬดำมากางบนโต๊ะแล้วหาทางแก้ปัญหาต่างๆ เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องสำคัญมากของการรับตำแหน่งครั้งนี้ของโจวอู๋เพราะว่าหากชาวบ้านทำตัวมีทุกข์แบบนี้คงเป็นการยากแน่หากจะพัฒนาใดๆ





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2019-1-16 18:10

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +50 ดีนาเรียส +3000 ชื่อเสียง +75 ความหิว -36 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 50 + 3000 + 75 -36 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x11
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-1-16 21:47:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เปิดที่ทำการ


     หลังจากที่วุ่นกับการหาข้อมูลเกี่ยวกับพรรคภูติทมิฬลมดำในช่วงบ่ายโจวอู๋เริ่มได้ข้อมูลเพิ่มเกี่ยวกับพรรคนี้มากขึ้นแล้ว ตอนนี้ก็เป็นเวลาค่ำแล้ว โจวอู๋จึงว่าตำราต่างๆแล้วเดินไปเปิดที่ทำการเพื่อให้ชาวบ้านมาร้องเรียนเรื่องต่างๆ เขานั่งอ่านตำราการปกครองต่างๆระหว่างรอให้มีชาวบ้านมาร้องต่าง หลังจากผ่านไปสักพักก็มีชาวบ้านมาร้องเรียนเรื่องเป็นคนแรกของวันและเป็นคนแรกตำแหน่งนี้

     "ท่านนายอำเภอ"

     "สวัสดีขอรับ มีอะไรให้ข้าช่วยรึ" ชายวัยกลางคนที่พึ่งเดินเข้ามากล่าวเรียกทำให้โจวอู๋วางหนังสือลงและหันมาทักทายชายที่พึ่งเดินเข้ามาแล้วหยิบสมุดขึ้นมาเตรียมจดข้อมูล

     "ข้าซูกงเยี่ยน เป็นชาวนาที่ทำนาอยู่ข้ามีเรื่องมาให้ท่านช่วย" ชายคนนั้นกล่าว

     "ว่ามาสิ ท่านซู ถ้าข้าช่วยได้เองข้าจะรีบช่วยเลย"

     "ข้าทำนาอยู่ ช่วงนี้เป็นช่วงระหว่างรอผลผลิตนะท่าน แต่วัชพืชต่างๆมันเยอะมาก ข้าพยายามกำจัดแล้วแต่มันก็ยังเยอะขึ้นกว่าเดิมอีก ข้าเลยมาปรึกษาท่านหน่อยว่ามีความผิดปกติมั้ย" ชายคนดังกล่าวว่า โจวอู๋ไม่ค่อยถนัดด้านเกษตรมากนักจึงให้คำปรึกษาได้ไม่ดีเท่าไหร่

     "ข้าก็ไม่ได้เชี่ยวชาญด้านเกษตรกรมากนัก แต่เท่าที่ข้าทราบวัชพืชพวกนี้มันน่าจะมาจากการที่ในไร่นาท่านมีการใช้ปุ๋ยหรืออะไรที่ผิดประเภทนะ ท่านได้เปลี่ยนอาหารของพืชอะไรแบบนี้บ้างรึเปล่า" โจวอู๋พยายามนึกถึงตำราเกษตรที่เคยอ่านตอนเด็กๆ

     "อืมม ข้าไม่ได้เปลี่ยนหรอกนะ แต่ไร่ข้างๆได้ยินว่าพึ่งเปลี่ยนปุ๋ยแบบใหม่ที่ไปซื้อมาจากพ่อค้าที่เดินทางผ่านไปมาน่ะสิ" ชายหนุ่มตอบ โจวอู๋จึงเริ่มประติตประต่อเรื่องต่างๆ

     "งั้นก็คงเป็นเพราะสิ่งนั้นแหละ ข้าว่าอาจจะเป็นเพราะไร่นาข้างๆเจ้าเปลี่ยนปุ๋ยวัชพืชเลยมีการลุกลามมาบ้านเจ้า ไว้ข้าจะส่งคนไปคุยกับไร่ข้างๆรวมทั้งให้ไปช่วยเจ้ากำจัดวัชพืชด้วยนะ" โจวอู๋กล่าวและจดสิ่งที่ต้องทำลงในสมุด ชายตรงหน้าเริ่มมีสีหน้าที่ดีขึ้น

     "ขอบคุณท่านมากขอรับ ข้าไม่ได้พบขุนนางใจดีแบบนี้มานานแล้ว งั้นข้าขอลา" ขณะที่กำลังจะลุกขึ้นเพื่อออกไปก็ถูกโจวอู๋เรียกไว้เพื่อสอบถามก่อน

     "เดี๋ยวก่อนสิท่านซูข้ามีเรื่องมาถามน่ะ"

     "มีเรื่องอะไรรึท่านนายอำเภอ" กงเยี่ยนหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงเรียก

     "ข้าอยากรู้ว่าท่านอยู่ในช่วงที่มีโศกนาฎกรรมในอดีตรึเปล่าน่ะ พอดีข้ากำลังรวบรวมข้อมูลเพื่อจัดการเรื่องนี้" โจวอู๋เริ่มตั้งคำถาม เมื่อพูดถึงโศกนาฎกรรม สีหน้าของชายตรงหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

     "ข้าไม่ได้อยู่ที่หมู่บ้านหรอก ตอนนั้นข้าออกไปส่งข้าวร่วมกับพ่อค้าคาราวานที่จ้างวานข้าที่แคว้นโหรวหรานมาน่ะ" ชายคนดังกล่าวตอบ

     "ท่านก็โชคดีนะเนี่ย"

     "จะว่าแบบนั้นก็ไม่เชิงหรอกท่าน ข้าสูญเสียท่านพ่อที่นอนป่วยอยู่ ข้าหวังว่าเงินจากการค้าข้าวในครั้งนั้นจะได้นำมาพาตัวพ่อไปรักษาในเมืองใหญ่ แต่พอกลับมาถึงที่หมู่บ้านก็เจอเพียงร่างไร้วิญญาณที่โดนฟันอย่างเหี้ยมโหด" สีหน้าของชายคนนั้นเปลี่ยนไปทันที ความเศร้ารวมกับความโกรธถูกแสดงผ่านสีหน้าของชายตรงหน้าออกมาอย่างชัดเจน

     "ข้าขอแสดงความเสียใจด้วยนะ ข้าจะพยายามตามเรื่องให้" โจวอู๋กล่าวเพื่อลดทอนความเศร้าและโกรธของคนตรงหน้าเล็กน้อย

     "ท่านจะช่วยอะไรพวกข้าได้ ท่านก็แค่ขุนนางใหม่คนนึง ข้าส่งเรื่องไปตั้งหลายรอบยังไม่ได้ความอะไรเลย ข้าน่ะปลงแล้ว" ชายคนดังกล่าวเริ่มมีสีหน้าที่เคียดแค้นมากขึ้น

     "ข้ากำลังตามเรื่องกับทางการให้ ถึงข้าจะเป็นขุนนางใหม่ข้าก็จะพยายามแก้ไขให้ได้ ท่านกลับไปพักผ่อนเถอะ" โจวอู๋พูด เมื่อได้ยินดังนั้นชายหนุ่มตรงหน้าจึงเดินออกไปโดยไม่กล่าวลา

     โจวอู๋เดินไปดูว่ามีชาวบ้านรออีกมั้ยเมื่อไม่พบจึงปิดประตูที่ทำการและเดินไปยังห้องพักของตนโดยไม่ลืมบอกพ่อบ้านให้ไปจัดการวัชพืชให้กงเยี่ยนด้วย โจวอู๋นึกไม่ตกเรื่องของพรรคูติทมิฬดำ เห็นทีคงต้องไปพบเจ้าเมืองฮุ่ยเร็วกว่าที่คิดไว้แล้วสิ...





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +7 คุณธรรม โพสต์ 2019-1-16 22:02

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -26 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x11
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-1-24 22:13:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต้นมะม่วงเป็นเหตุ


     หลังจากได้ทราบข่าวของตระกูลกู้และตระกูลเสิ่น โจวอู๋รีบเคลื่อนมายังหมู่บ้านเฟยอย่างรวดเร็วแม้จะมีภารกิจตามหาขุนพลเพื่อเข้าร่วมกองกำลังชาวบ้านแต่เหตุการณ์ศึกขนาดย่อมในหมู่บ้านก็มิใช่สิ่งที่สามารถละเลยได้ รถม้าค่อยๆเคลื่อนเข้าสู่เขตหมู่บ้านเฟย โจวอู๋เลือกใช้ทางเลี่ยงเพื่อเดินทางไปยังจวนเจ้าเมืองโดยไม่ผ่านบ้านของทั้งสองตระกูลที่กำลังคุกรุ่น บรรยากาศตึงเครียดและมาคุอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเดินทางมาถึงจวนนายอำเภอ จิวฮงพร้อมทหารได้แยกตัวไปเพื่อหาที่ตั้งค่าย จิ้นจงแยกตัวออกไปเพื่อเก็บข้าวของในเรือนพัก ส่วนโจวอู๋รีบมุ่งหน้าไปเปิดที่ทำการและสั่งให้นายทหารที่ประจำการอยู่ไปเรียกทั้งสองตระกูลมาเข้าพบทันที

     โจวอู๋ที่นั่งรอในที่ทำการเตรียมข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับกฎด้านนี้เพื่อใช้ในการพิจารณาคดีที่กำลังเกิดขึ้น ทหารพาตัวเจ้าบ้านทั้งสองตระกูลที่มีปัญหากันอยู่มาเข้าพบ ฝ่ายหนึ่งเป็นบุรุษวัยกลางคนเอนไปทางสูงวัย ส่วนอีกฝ่ายเป็นบุรุษวัยกลางคนอายุไม่มากนัก ทั้งสองเขม่นและจ้องกันตลอดเวลาเข้ามาในที่ทำการ

     "ยินดีต้อนรับท่านผู้อาวุโสแห่งตระกูลกู้และตระกูลเสิ่น ข้าได้รับแจ้งจากผู้ใหญ่บ้านว่าท่านทั้งสองมีปัญหาจนเกือบจะเป็นสงครามสินะ ก่อนที่ข้าจะพิจารณาความใดๆ ขอให้ท่านทั้งสองแนะนำชื่อเสียงเรียงนามเพื่อการจดบันทึกเล็กน้อย" โจวอู๋กล่าวต้อนรับและเท้าความเรื่องราวรวมทั้งเขียนบันทึกด้วยตัวเอง

     "ข้ากู้ลี่หยางเป็นหัวหน้าตระกูลกู้ และเป็นผู้ทีู่กต้องในคดีนี้อย่างแน่นอน" ชายที่อาวุโสมากกว่าเป็นคนกล่าวก่อน

     "หน๊อย เจ้าจะถูกได้.."

     "อ่ะๆ อย่าพึ่งมีปากเสียงกัน ข้าให้พวกเจ้าแนะนำตัวมิใช่การหาเรื่องมีปากเสียงหรือมาตัดสินใดๆแทนข้า เชิญท่านต่อ" โจวอู๋ขัดชายอีกคนที่กำลังจะพูดด้วยความโมโหที่อีกฝ่ายเคลมว่าตนไม่ผิด

     "หึ เห็นแก่ท่านนายอำเภอนะ มิงั้นเจ้าไม่รอดหรอก"

     "ข้าบอกให้พอ!"

     "ขออภัยท่านเจ้าเมือง ข้าเสิ่นลู่หวง เป็นหัวหน้าตระกูลเสิ่นในหมู่บ้านแห่งนี้ หวังว่าท่านจะมีความยุติธรรมในการพิจารณาคดีนะขอรับ" ลู่หวงกล่าวอย่างไม่วางใจในตัวโจวอู๋เป็นอย่างมาก

     "ข้าเป็นขุนนางใหม่มิได้มีความแค้นหรือมีส่วนได้เสียใดๆกับพวกเจ้าทั้งสองอยู่แล้ว มิต้องกลัวเรื่องความลำเอียงหรอก ข้าเป็นคนเที่ยงตรงพอสมควรเลยแหละ" โจวอู๋กล่าวเพื่อให้ความเชื่อมั่น เมื่อทั้งสองแนะนำตัวต่างๆกันเสร็จสิ้นแล้วก็เข้าสู่การพิจารณา

     "เชิญพยานปากที่หนึ่ง ผู้ใหญ่บ้านเฉินปิง มาให้การ" โจวอู๋กล่าวหลังจากนั่งร่างของชายชราผู้มีตำแหน่งเป็นถึงผู้ใหญ่บ้านก็แสดงตนออกมา

     "เรียนท่านนายอำเภอ ข้าเฉินปิงผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านเฟย" เฉินปิงกล่าวตามขั้นตอนอย่างถูกต้อง

     "ท่านผู้ใหญ่บ้าน ทั้งสองตระกูลมีเรื่องอะไรกันรึ"

     "เรื่องมันเริ่มต้นจากบ้านสกุลกู้มีการปลูกต้นมะม่วงแล้วไว้ใกล้ในส่วนรั้วบ้านและเมื่อต้นมะม่วงโตก็ทำให้ผลไปอยู่ในเขตของบ้านสกุลเสิ่น ฝ่ายตระกูลเสิ่นจึงอ้างสิทธิ์เหนือมะม่วงลูกนั้น ทั้งสองบ้านทะเลาะกันอย่างรุนแรงจนมีการลงไม้ลงมือต่อสู้กันไปสองถึงสามยกแล้วขอรับ" เฉินปิงกล่าวรายงาน

     "ขอบคุณท่านมาก ขอให้ท่านผู้ใหญ่บ้านไปยืนด้านข้างก่อน ข้าจำทำการไต่สวนเจ้าของบ้านทั้งสอง" โจวอู๋จดบันทึกข้อมูลทั้งหมดและเตรียมการไต่สวน

     "ท่านลี่หยาง ท่านเป็นผู้ปลูกมะม่วงจริงหรือไม่" โจวอู๋เริ่มเปิดการไต่สวนทางฝั่งตระกูลกู้ก่อน

     "ใช่แล้วท่านนายอำเภอ ข้าเป็นผู้ปลูกตั้งแต่หว่านเมล็ด รดน้ำ พรวนดิน ดังนั้นต้นไม่ดังกล่าวเป็นของข้าอย่างไม่มีข้อกังหาใดๆ" ลี่หยางตอบทุกอย่างอย่างมั่นใจซึ่งโจวอู๋จับสังเกตได้ทันทีว่าเป็นความจริงทั้งหมด

     "ข้าเห็นด้วยว่าต้นมะม่วงนั้นเป็นของท่านนะ แล้วทางท่านลู่หวง ท่านจะว่าอย่างไร" โจวอู๋ให้โอกาสสกุลเสิ่นในการแก้ต่างบ้าง

     "ข้าไม่มีความเห็นใดๆ แต่ข้าเชื่อว่าหากผลของมะม่วงมาอยู่ในที่ของสกุลของข้าก็ควรจะเป็นของข้านะขอรับ" ลู่หวงอธิบาย โจวอู๋ใช้เวลาไต่สวนในหัวข้อนี้ไม่นานนักถามคำถามทั้งสองฝ่ายอีกเล็กน้อยก็พอจะได้ข้อสรุป

     "ด้วยอำนาจของนายอำเภอแห่งหมู่บ้านเฟย ข้าขอพิจารณาความในคดีพิพาทระหว่างสกุลกู้และสกุลเสิ่นดังนี้ การปลูกต้นมะม่วงโดยสกุลกู้ซึ่งถูกปลูกด้วยคนในสกุลกู้มาโดยตลอดทำให้ต้นมะม่วงนั้นเป็นของสกุลกู้อย่างไม่มีข้อกังขา ส่วนการอ้างสิทธิ์เหนือลูกมะม่วงที่มีการรุกล้ำเข้าไปยังบ้านของตระกูลเสิ่นข้ามีความเห็นว่าเป็นปัจจัยธรรมชาติที่ไม่สามารถควบคุมการขึ้นของมะม่วงได้ว่าจะขึ้นบริเวณไหนดังนั้นให้ยึดตามแหล่งกำเนิดของผลนั้นซึ่งคือต้นมะม่วงในที่ของสกุลกู้ สรุปความได้ว่ายกประโยชน์ทั้งหมดให้ตกแก่สกุลกู้ในการพิจารณาครั้งนี้" โจวอู๋อ่านคำพิจารณาที่ถูฏพิจารณาอย่าถี่ถ้วนโดยอาศัยปัจจัยทั้งหมดแล้ว

     "ขอบคุณท่านเจ้าเมืองมาก ท่านช่างเป็นคนวิสัยทัศน์ก้างไกลเหมาะกับการเป็นผู้ปกครองยิ่งนัก" ลี่หยางโค้งตัวขอบคุณโจวอู๋ ส่วนด้านลู่หวงก็ไม่มีท่าทีขัดคำสั่งแต่อยางใดเป็นการยอมรับที่ตกลงกันได้แล้ว ลู่หวงเดินออกจากที่ทำการไปแล้ว ส่วนลี่หยางที่กำลังจะเดินออกก็ถูกโจวอู๋เรียกไว้ก่อน

     "เดี๋ยวก่อนสิท่านลี่หยาง ข้าได้ยินมาว่าท่านมีการส่งจดหมายไปรวบรวมพรรคพวกจากเมืองเฉียวเพื่อจะมาทำสงครามเป็นความจริงหรือไม่" โจวอู๋เริ่มประเด็นการรวบรวมกำลังพลมาทำศึกของสกุลกู้

     "เป็นความจริงขอรับ ข้าจะส่งจดหมายให้ถอยทัพกลับไปเดี๋ยวนี้"

     "มิต้องให้ถอยหรอก ข้ามีเรื่องอยากถามหน่อยน่ะ คนพวกนี้เป็นพรรคพวกของเจ้าอย่างไรรึ" โจวอู๋เริ่มนึกแผนการในหัวออกแล้ว

     "อ่อ พวกนี้แต่ก่อนเคยเป็นคนสกุลกู้แต่พอมีโศกนาฎกรรมทั้งหมดก็หนีออกไปทางเมืองเฉียวเพื่อเอาตัวรอด ข้าเลยพอมีพรรคพวกอยู่บ้างน่ะ"

     "แสดงว่าพวกนี้ก็มีความแค้นกับพวกพรรคภูติทมิฬลมดำสินะ ข้าอยากให้พรรคพวกของพวกท่านมาเข้าร่วมในกองกำลังชาวบ้านน่ะ" โจวอู๋เอ่ยปากชวน

     "ข้าจะลองถามดู แต่ตอนนี้ข้าต้องไปแล้วขอลานะท่านนายอำเภอ" ลี่หยางโค้งเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไป โจวอู๋ยิ้มเล็กน้อยคดีแรกในฐานะต้าเซียงหลิงของตนจบลงไปได้อย่างสวยนักแต่โจวอู๋ก็ยังไม่ไว้วางใจเพราะปฏิกิริยาที่เงียบเกินไปหลังได้รับการพิจารณารวมทั้งความรีบในการออกไปเมื่อเสร็จของลู่หวงทำให้เกิดความไม่วางใจนัก โจวอู๋เลือกที่จะส่งทหารไปซุ่มดูแถวบ้านสกุลเสิ่นว่าจะมีความเคลื่อนไหวใดๆที่เป็นอันตรายหรือไม่...





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม โพสต์ 2019-1-24 22:20

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +30 ดีนาเรียส +1000 ชื่อเสียง +75 ความหิว -39 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 30 + 1000 + 75 -39 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x11
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-2-23 15:55:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
วิหคสื่อสาร


     หลังจากการไปดูและพูดคุยที่ค่ายฝึกแล้ว โจวอู๋และจิ้นจงก็รีบเดินทางกลับมายังจวนเพื่อเก็บข้าวของและศึกษาแผนการจากตำราที่เจ้าเมืองฮุ่ยเขียนขึ้นมา จิ้นจงนำรถม้าไปจอดไว้ที่คอกส่วนโจวอู๋ก็ลงไปยังห้องทำงานเพื่อรวบรวมเอกสารที่เกี่ยวข้องต่างๆ

     เมื่อมาถึงห้องทำงานก็พบกับนกตัวหนึ่งที่เกาะอยู่ตรงหน้าต่างห้องทำงานโจวอู๋จึงเดินเข้าไปเพื่อดูนกตัวนั้นด้วยความสงสัยก็พบว่านกตัวนี้เป็นวิหคสื่อสารที่มีจดหมายติดมาด้วย โจวอู๋เอื้อมมือไปแกะจดหมายออกมาอ่านสักครู่ก็พบว่าเป็นจดหมายเชิญชวนให้เข้าร่วมกับกลุ่มหรือภาคีอะไรสักอย่าง โจวอู๋อ่านกฎระเบียบอย่างละเอียดจนจิ้นจงเดินเข้ามาหา

     "เจ้าอ่านอะไรอยู่หน่ะ" จิ้นจงเอ่ยปากถามเพราะสีของสิ่งที่โจวอู๋อ่านอยู่นั้นไม่ใช่ตำราหรือเอกสารใดๆเป็นแน่

     "จดหมายเชิญชวนเข้าร่วมกลุ่มน่ะ พอดีมีเจ้านกเนี่ยมันมาเกาะหน้าต่างอยู่" โจวอู๋ละสายตาจากจดหมายมาตอบคำถาม

     "หื้มม กลุ่มอะไรรึ" จิ้นจงทำหน้าสงสัย

     "ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน เข้าลองเอาไปอ่านสิ" โจวอู๋ยื่นไปให้จิ้นจงอ่าน

     "อืมมม เจ้าคิดว่าไงล่ะ ข้าว่ามันน่าสงสัยอยู่หน่อยๆนะ"

     "คงไม่มีอะไรหรอกข้าว่าตอบรับไปก็คงไม่เสียหายอะไร" โจวอู๋ว่า

     ด้วยความที่ตนและจิ้นจงก็พึ่งออกมาโลดแล่นในยุทธจักรได้ไม่นาน ความรู้ พันธมิตรต่างๆก็ยังไม่มากดังนั้นหากเข้าร่วมกลุ่มก็คงเป็นตัวช่วยที่จะพัฒนาฝีมือ สร้างพันธมิตรและสามารถช่วยเหลืออะไรได้ในอนาคต การตัดสินใจนี้คงเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับการเดินทางในยุทธจักรต่อไป โจวอู๋หยิบม้วนหนังสือเปล่าขึ้นมาเขียนคำตอบรับจดหมายความว่า



ข้า หมิง โจวอู๋ ได้รับจดหมายเชื้อเชิญให้เข้าร่วมภาคีของท่าน
ข้าตกลงเข้าร่วมกับท่าน
ข้าเป็นเพียงขุนนางใหม่คนหนึ่ง ประสบการณ์ยังไม่มากนัก
ขอฝากเนื้อฦากตัวกับพวกท่านด้วย
หมิง โจวอู๋


     เมื่อเขียนจดหมายตอบรับเสร็จโจวอู๋ก็แนบจดหมายไปกับวิหคส่งสาส์นตัวเดิมเพื่อนำจดหมายกลับไปสู่ผู้ส่ง เมื่อเสร็จสิ้นทุกอย่างทั้งสองคนก็ช่วยกันรวบรวมเอกสารเพื่อเตรียมตัวเคลื่อนทัพในเร็ววัน





แสดงความคิดเห็น

ตอบรับการเข้าร่วมหอบูรพาทำเนียบ...ลงชื่อ หลิงหลาน  โพสต์ 2019-2-23 16:33

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x11
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2020-10-17 22:03:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด

          ก่อนที่จะไปยังจวนเจ้าเมืองหรูหนาน จู่ๆ ก็คิดอะไรขึ้นมาได้ในระหว่าง จึงให้คนรถเลี้ยวไปที่หมู่บ้านเฟย ซึ่งอยู่ห่างออกไปที่นี่ไม่ได้ไกลมาก เป็นหมู่บ้านใกล้ๆกับเมืองหรูหนาน ที่ไปที่นั่นก็เพื่อจะได้กระจายความช่วยเหลือไปยังสถานที่ต่างๆ ไม่ได้รวมกระจุกอยู่แค่ที่เดียว เงินของคุณหนูจะต้องช่วยทำคุณประโยชน์ให้มากกว่านี้

          ทั้งบริจาคช่วยเหลือขอทาน โรงทานและอื่นๆอีกหลายอย่างเรียกได้ว่า เปี่ยมล้นไปด้วยความสุขแต่ก็ยังเหลือเงินอีกไม่น้อย การเดินทางยังคงดำเนินไปในทุกๆวันไม่ได้หยุดพักเลย หากกลับไปยังคฤหาสน์ที่เรือนพักพ่อบ้านเมื่อไหร่ วันนั้นคงทำให้เขาได้นอนเต็มอิ่มเต็มตาจริงๆ รถม้าเล่นเข้ามาเรื่อยๆ

          ผ่านบ้านเรือนต่างๆที่ตั้งอยู่เรียงรายกัน ที่นี่ก็เป็นหมู่บ้านธรรมดาทั่วไปที่ไม่มีอะไรโดดเด่นมาก แต่ผู้คนก็อยู่กันอย่างสงบสุข ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีที่ไม่มีการโจรกรรมเกิดขึ้นนับตั้งแต่มีนายอำเภอคนใหม่เข้ามาดูแลท้องที่

          "ถึงแล้วขอรับ พ่อบ้านหวัง" คนรถจอดหน้าจวนนายอำเภอ

          คนคุ้มกันทั้งสองนำหีบเงินชั่งยกตามไปอย่างรู้งาน พ่อบ้านหวังเดินเข้ามาข้างในที่ทำงานก่อนจะเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่แต่งเครื่องแต่งกายในชุดขุนนาง ยกมือทั้งสองข้างทำความเคารพพร้อมกับเอ่ย ถึงจุดประสงค์ที่มาในวันนี้

          "คารวะนายอำเภอหมิง ข้าเป็นพ่อบ้านเดินทางมาเพื่อบริจาคเงินในเขตตามเมืองต่างๆ ด้วยรับมอบหมายมาจากคุณหนูอิงฮวาให้บริจาคเงินช่วยเหลือราษฎร ที่กำลังตกทุกข์ได้ยากและพัฒนาเศรษฐกิจในบ้านเมืองให้เจริญยิ่งขึ้น จึงมีความประสงค์ที่จะนำเงินเป็นกองทุนช่วยเหลือให้กับหมู่บ้านเฟย หนึ่งล้านชั่ง มันจะช่วยทำคุณประโยชน์และช่วยเสริมสร้างรายได้ให้แก่ชาวบ้าน" ผายมือไปทางหีบเงินหนึ่งล้านชั่ง ซึ่งมอบให้แก่นายอำเภอหนุ่มเพื่อไปจัดการพัฒนาหมู่บ้าน

          ก่อนที่จะขอตัวอำลาเพราะจะต้องเดินทางไปต่ออีกหลายแห่ง อ่า...เขาเริ่มคิดถึงงานพ่อบ้านแล้วสิ

บริจาค 1ล้านชั่ง


แสดงความคิดเห็น

(( ยินดีด้วย คุณสุ่มได้รับกล่องผนึกหมื่นสัตว์ 3 กล่อง ))  โพสต์ 2020-10-17 23:21
คุณได้รับ +35 คุณธรรม โพสต์ 2020-10-17 23:20
(( เงินถูกโอนเข้าไปให้นายอำเภอ MingZhouWu แล้ว ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับนายอำเภอว่าจะนำเงินมาพัฒนาหมู่บ้านเฟย และ โอนให้ Admin ทุกการพัฒนา หรือจัดสรรทำอื่น ๆ ฯลฯ ))  โพสต์ 2020-10-17 23:17

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ชื่อเสียง +333 ความหิว -48 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 333 -48 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ชุดสุ่ยเซียนฟางฮวา
แหวนซือเฝิ่นลู่
ราชสีห์คินทาเรี่ยน
รูปปั้นเทพีเวสต้า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x500
x580
x144
x8
x35
x5
x245
x20
x500
x2
x2
x10
x20
x7
x3000
x220
x12
x1
x2
x1
x10
x5
x3
x2
x5
x4
x1
x4
x4
x4
x3
x5
x2
x5
x5
x8
x7
x7
x7
x5
x9
x7
x3
x3
x7
x5
x7
x9
x5
x1
x2
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x3
x13
x24
x318
x6
x2
x4
x2
x2
x10
x1
x2
x60
x19
x30
x6
x9
x6
x1
x3
x5
x3
x27
x3
x4
x3
x10
x70
x1
x442
x18
x370
x370
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x13
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x15
x324
x52
x1
x54
x26
x2
x2
x27
x15
x139
x275
x154
x32
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x106
x570
x1
x26
x2139
x11
x1419
x31
x2200
x2210
x26
x237
x18
x2860
x19
x2211
x20
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2678
x6900
x62
x3700
x146
x197
x8
x21
x64
x1439
x3628
x1623
x53
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x292
x230
x381
x8