ดู: 614|ตอบกลับ: 13

{ เมืองเจียงหลิง } จวนสกุลจาง

[คัดลอกลิงก์]
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-1-8 22:19




จวนสกุลจาง





จวนสกุลจาง
ตั้งอยู่ในบริเวณในแถบชานเมืองเจียงหลิง
โดยที่ด้านหลังของจวนนั้นเมื่อมองออกไปสามารถที่จะมองเห็นทิวทัศน์ของแม่น้ำฉางเจียงได้
และเพราะการนั้นทำให้นายช่างใหญ่แห่งร้านวัลเเคลนั้นลงมือสร้างศาลาเล็กๆ
เพื่อใช้เป็นสถานที่ในการพักผ่อนหรือให้คนในบ้านมานั่งจิบชาทานอาหารชมจันทร์และวิวทิวทัศน์ได้เช่นกัน
โดยลักษณะของจวนนี้เรียกว่าเป็นการสร้างและตกแต่งตามแบบที่นิยมในฮั่
นเว้นเสียแต่พื้นที่กว่าครึ่งของจวนนั้นถูกจัดสร้างใ้เต้มไปด้วยต้นไม้และสระบัว
ตามความต้องการของจางฝูผู้เป็นผู้ว่าจ้างให้ทางร้านวัลเเคนนั้นจัดการสร้างให้

สมาชิกภายในบ้าน

จางฝู
ฮูหยินนายหญิงใหญ่ของจวนแห่งนี้ (มักไม่ค่อยอยู่จวน)


หลิน เจี๋ยเฟย
สามีของจางฝู นิสัยชอบหลงทาง
อาจจะหายไปจากจวนจนจางฝูนั้นต้องสั่งคนในบ้านให้คอยตามตลอดเวลา



จาง จู๋เว่ย
พี่ชายบุญธรรมของจางฝู หรือมันสมองของจวน
นิสัยชอบคลุกอยู่แต่ในห้องสมุดและกองหนังสือ อนาคตอาจแต่งงานกับตำรา





เจ้าที่จวนสกุลจาง ซูฮวา

โดนทิ้งในหุบเขา

216

กระทู้

1910

โพสต์

64หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
503925
เงินตำลึง
2140770
ชื่อเสียง
268348
ความหิว
274

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7230
ความชั่ว
1527
ความโหด
4096
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-12-16 20:23:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2018-12-19 23:20

[จู๋เว่ยสำรวจบ้านใหม่]



      ด้วยคำขอร้องจากน้องสาวบุญธรรมจอมดื้อแถมเอาแต่ที่ร้องขอมา สุดท้ายแล้วตัวของเขาจู๋เว่ยนั้นก็ทำได้เพียงยอมรับชะตากรรมเดินทางจากจวนตะกูลหลินเมืองฉางซาไปยังเมืองเจียงหลิงเพื่อดูว่าบ้านที่น้องสาวตนนั้นสร้างไว้ไว้มีลักษณะเป็นเช่นไร อีกทั้งตรวจดูความเรียบร้อยว่ามันพร้อมที่จะให้เข้าอยู่มากน้อยเพียงใด และอีกประการนั้นที่ตัวเขายอมเดินทางเพื่อไปดูบ้านให้นั้นก็มีอีกสาเหตุคือระยะครรถ์ของน้องสาวตนนั้นก็ูท่านจะให้ครบกำหนดคลอดเต็มที ท้องก็ใหญ่เอาทุกวันๆ ลำพังแค่จะลุกเดินไปไหนมาไหนนั้นก็ลำบากจะเเย่ต้องมีเขา หรือเจี๋เฟยไม่ก็สาวใช้นั้นคอยช่วยพยุงยามลุกยามนั่งอยู่ตลอดอีก


      “เอาเถอะ รีบๆไปดูเเล้วก็รีบๆกลับจะได้หาเวลาไปึกษาแล้วก็ฝึกวิชาที่ได้มา ไปเถอะต้าชิง”จู๋เว่ยเอ่ยกล่างพร้อมกับสะบัดกระตุกสายบังเหียรในมือเร่งให้เจ้าต้าชิงหรือเจ้าอาสาขาวเฟิ่งหวงนั้นเร่งจังหวะในการก้าวเดินต่อไปเพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดหมายที่ตั้งของจวนหรือบ้านให้ของทั้งตัวเขาและน้องสาวเสียที จนเวลาล้วงเลยไปเสียครึ่งค่อนวันในที่สุดนั้นร่างของจู๋เว่ยที่เดินจูงเจ้าต้าชิงมานั้นก็มาอยูอยู่ที่เบื้องหน้าทางเข้าจวนขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่หลังหนึ่ง ซึ่งดุแล้วก็น่าจะใช่สถานที่เดียวกับที่อยู่ในตำแหน่งบนแผนที่เล็กๆที่เขาได้รับมาพร้อมกับสาร์นจดหมายเมื่อวันก่อน


    “ที่นี่กระมัง”จู๋เว่ยเอ่ยกล่าวกับตัวเองพร้อมกับเดินจูงมาก้าวเข้าไปยังด้านในพรางทอดสายตาสำรวจดูบริเวณรอบๆและก็ต้องพบว่าภายในจวนนี้ กว่าครึ่งหนึ่งนั้นล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยพืชพันะ์ไม้ต้องยืนต้นสูงและพุ่มดอกไม้เตี้ยให้เต็มไปหมดซึ่งมันก็เหมาะสมกับการที่จางฝูนั้นเป็นผู้เลือกตกแต่งได้ดี พวกเขานั้นส่วนใหญ่แล้วก็มักจะอยู่กันแต่ในป่าจนมันเหมือนบ้านไปเสียแล้ว พอได้มีบ้านจริงๆก็ดันมาตกแต่งให้เหมือนป่าอีก จู๋เว่ยเมื่อเห็นก็เพียงเหยียดยิ้มมุมปากขึ้นมาพรางจูงเจ้าต้าชิงนั้นไปผูกเก็บไว้ที่โรงเก็บม้าที่ถูกสร้างมาห้มีขนาดค่อนข้างใหญ่กว่าโรงเก็บของบ้านอื่นทั่วๆไปเพราะจำนวนสัตว์เลี้ยงของน้องสาวตนนั้นเรียกได้ว่าใกล้เคียงพวกคณะกายกรรมสัตว์อยู่พอควรเลยเวลาขนพวกมันเดินทางไปไหนมาไหน


     ส่วนบริเวณตัวอาคารที่เป็นบ้านพักนั้นก็ถูกจัดตกแต่งไว้อย่างดีจะขาดก็แต่พวกข้าวของเครื่องใช้บางส่วนที่ยังไม่มี แต่ข้าวของส่วนใหญ่นั้นก็ถูกขนมาจัดเตรียมเอาไว้รองรับการเข้าอยู่แล้วอยากเรียบร้อย และด้วยตัวของอาคารที่แม่ว่าจะเป็นเพียงพื้นที่ส่วนน้อยของจวนแต่ก็นับว่ามีขนาดที่กว้างขวางเป็นอย่างมากจากที่ตัวจู๋เว่ยเดินดูโดยรอบแล้วคาดว่าจวนเเห่งนี้คงต้องจ้างหรือหาคนมาคอยดูแลอยู่หลายสิบคนเป็นแน่ถึงจะเพียงพอ และส่วนใหญ่ก็ต้องจัดให้ดูและพวกสวนที่กินพื้นที่กว่าครึ่งจวนนั้นเอง


      “ถ้าต้นไม้จะเยอะขนาดนี้ ทำไมเจ้าไม่ย้ายไปอยู่เสียในป่าให้หมดเรื่องหมดราวนะ”จู๋เว่ยที่เดินดูจนรอบจวนแล้วเอ่ยขึ้นมาก่อนที่ร่างสูงนั้นจะเดินไปย้อนกลับไปยังคอกพักม้าเพื่อหยิบเตรียมเอาสัมภาระทั้งหมดนั้นย้ายเข้าไปไว้ยังด้านอาคารและถือวิสาสะในการเลือกห้องที่จะใช้พักเสียเลย โดยห้องที่จู๋เว่ยเลือกนั้นเป็นห้องที่แยกออกไปทางปีกขวาของตัวอาคารและที่ทางด้านหลังของห้องเมื่อมองออกไปทางหน้าต่างก็จะสามรถเห็นวิวสวนหย่อมดอกไม้เล็กๆที่มีศาลาไม้เรือนน้อยตั้งอยู่ซึ่งดูเเล้วก็ช่างเหมาะกับการนั่งพักผ่อนหรือนอนอ่านตำราเล่นเสียด้วย แต่เนื่องด้วยว่าที่นี่ยังไม่มีคนเข้ามาอยู่อาศัยจึงค่อนข้างเงียบและพวกวัสดุคบไฟหรือตะเกียงนั้นจู๋เว่ยนั้นก็จำเป็นที่จะต้องจัหาและตะเตรียมเอาเองซึง่มันก็ไม่ได้เหนื่อบ่ากว่าแรงของเขามากนัก เพราะในยามปกติตัวเขาก็มักจะเป็นคนตะเตรียมขอพวกนี้ให้กับน้องสาวต่างสายเลือดของตนเวลาเดินทางไปไหนมาไหนอยู่แล้ว


     หลังจากที่ตะเตรียมทุกอย่างจนเสร็จสรรพรวมถึงการหากับข้าวกับปลาและหญ้าแห้งสำหรับเจ้าต้าชิงแล้วจู๋เว่ยก็เดินกลับมายังห้องพักตัวเองพร้อมกับถ้วยไม้ใส่ข้าวต้มมานั่งทานที่ห้องพักตัวเองกินไปพรางศึกษาและอ่านตำรากำหนดลมหายใจขั้นต้นไปพรางเพื่อว่าหลังจากจัดการย้ายทุกอย่างมาที่แล้วนั้นตัวเขานั้นจะได้แยกออกไปฝึกวิชาที่จางฝูให้มาเสียที


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หนามคู่เป่าเหลียน
ตัวเบาขั้นสูง
ไข่มุกราตรี
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x50
x100
x1
x5
x1
x2020
x5
x1
x9
x100
x3
x8
x30
x5
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x20
x3
x14
x160
x3
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x581
x196
x3
x9
x6
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x41
x600
x399
x96
x9
x400
x1200
x75
x7
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x158
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x54
x30
x4
x250
x19
x566
x32
x54
x198
x100
x800
x6
x333
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x92
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x1440
x2435
x50
x1523
x4
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x136
x275
x590
x44
x111
x532
x1006
x1
x23
x632
x5
x468
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x808
x498
x4
x2
x742
x874
x450
x165
x9999
x1878
x500
x325
x40
x26
x17
x69
x23
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x62
x1
x9
x153
x264
x698
x5450
x123
x11
x248
x446
x143
x2540
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x632
x2046
x880
x108
x205
x107
x11
x125
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x192
x263
x500
x2
x51
x707
x9
x158
x200
x6662
x702
x310
x8
x59
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x32
x15
x678
x8
x1439
x9
x1748
x318
x958
x1174
x1058
x1030
x667
x205
x134
x207
x745
x1634
x807
x92
x155
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1238
x680
x195
x2122
x2318
x581
x40
x1018
x655
x24
x280
x1245
x157
x248
x1444
x8160
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

216

กระทู้

1910

โพสต์

64หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
503925
เงินตำลึง
2140770
ชื่อเสียง
268348
ความหิว
274

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7230
ความชั่ว
1527
ความโหด
4096
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2019-1-10 00:25:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-1-11 00:11

[บ้านใหม่ในความคิด]



     คณะเดินทางย้ายบ้านของจางฝูเดินออกจากท่าเรือมุ่งตรงสู่เมืองเจียงหลิงไปตามเส้นทางตามที่จู๋เว่ยได้เอ่ยบอกไว้ ไม่นานราวสองชั่วยามพวกเขานั้นก็เดินทางมาจนถึงจวนขนาดกลางที่เหนือประตูติดป้ายไว้ว่าจวนตะกูลจางที่คาดว่าจู๋เว่ยนั้นเป็นผู้จัดจ้างให้ร้านในเมืองนำมาติดเพื่อบอกจางฝูยามเดินทางมา ทันทีที่รถม้าหยุดลงเจี๋ยเฟ็นก็เป็นผู้เปิดประตูออกพร้อมกับร่างของชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาก็ก้าวเดินลงมาจากรถม้าคงเป็นภาพที่อาจทำให้สตรีทั้งเมืองอาจต้องเผลอลอบมอง เพียงแต่ความคิดนั้นมันก็ต้องหยุดลงเมื่อชายหนุ่มใบหน้างดงามนั้นกลับอุ้มเอาห่อผ้าที่ดูก็รู้ว่าเป็นเด็กทารกลงมาด้วย นั้นยังไม่ซ้ำเติมสตรีในบริเวณที่เดินผ่านไปผ่านมาให้หยุดดู เมื่อร่างของสตรีนางหนึ่งผู้มีใบหน้างดงามตามลักษณะคนนอกด่านจะเดินก้าวลงจากรถม้ามายืนอยู่เคียงข้างชายหนุ่มอีกทั้งยังอุ้มทารกที่เอาไว้ด้วย ยิ่งทำให้สตรีที่ลอบมองมานั้นต้องพากันหน้าจ๋อยและแยกย้ายกันไป แต่พวกนางจะยิ่งตกใจแค่ไหนถาเห็นสตรีอีกคนเดินตามลงมาแม้หน้าตาจะไม่ได้งดงามเท่านางแรก แต่หากรู้ว่าทารกที่นางคนสุดท้ายนั้นอุ้มมาก็เป็นล้วนเป็นลูกของชายหญิงคู่แรกก็คงได้มีช็อคตาค้างกันมั้งไม่มากก็น้อยเป็นแน่


      “เป็นที่นี่ไม่ผิด ดูภายนอกแล้วล้วนงดงามถูกใจข้าจริงๆ”จางฝูเอ่ยขึ้นพร้อมกับก้าวเดินผ่านประตูหน้าเข้าไปยังด้านในเคียงคู่ไปกับเจี๋ยเฟยโดยมีเหล่าคนรับใช้ที่ติดตัวมานั้นเดินตามเข้าไปด้วย ดวงตาสีน้ำตาลพราวระยับมองไปรอบๆอาณาบริเวณจวนอย่างพึ่งพอใจเป็นที่สุด ความใคร่สงสัยและกังวลว่าบ้านใหม่ตนนั้นจะเป็นเช่นไรหายไปปลิวหายไปพร้อมกับสายลม มุมปากบางเหยียดยิ้มออกมาอย่างพึงฝจและมีความสุขพาให้คนรอบๆตัวนางนั้นยิ้มตามออกมาด้วยเช่นกัน


      “พวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปทำงานจับจองห้องพักของพวกเจ้าเถอะ”เจี๋ยเฟยที่เห็นฮูหยินตนกำลังเพลิดเพลินกับการชื่นชมบ้านหลังใหม่ของตัวเองก็หันไปกล่าวบอกกับเหล่าคนใช้ที่ยืนคอยอยู่ด้านหลัง ไม่นานคนนับสิบรวมทั้งสัตว์เกือบทั้งสิบนั้นก็พากันแยกย้ายไปตามสัดส่วนที่อยู่ของบ้านหลังใหม่ เหลือไว้เพียงจางฝูที่เดินแยกไปชมสวนโดยรอบโดยมีเจี๋ยเฟยนั้นคอยเดินตามและมีจิวหลิงและแม่นมทั้งสามคอยเดินตามไปด้วยอยู่ห่างๆ ก่อนที่เจี๋ยเฟยจะหันไปส่งสัญญาณพร้อมกับพวกแม่นมที่มารับเอาบุตรของตนที่อุ้มอยู่นั้นไปอุ้มแทนรวมทั้งอี้หนิงที่นจางฝูอุ้มอยู่ให้พาเข้าไปพักด้านในเพราะอยู่ด้านนอกภายใต้อากาศเย็นนานๆคงไม่ดีเป็นแน่


       “เป็นไง เหมือนยังที่เจ้าหวังไว้รึไม่ฝูเอ๋อ”เจี๋ยเฟยเอ่ยถามออกมาพร้อมกับเดินเอาผ้าคลุมที่ใส่อยู่ของตนไปคลุมไหล่บางของร่างเล็กเบื้องหน้า


       “อืม เหมือน ไม่สิ มันยิ่งกว่าที่หวังไว้ มันสวยมาก”จางฝูเอ่ยออกมาพร้อมกับยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจก่อนจะหันไปกลับไปกอดร่างสูงของเจี๋ยเฟยที่ยืนอยู่ด้านหลัง การกระทำที่กระทันหันนั้นทำเอาเจี๋ยเฟยถึงกับชะงักค้างไปเล็กน้อยก่อนที่มือหนานั้นจะค่อยๆยกขึ้นมากอดโอบร่างบางของจางฝูเอาไว้เช่นกกันแล้วจึงค่อยยิ้มออกมา นางมีความสุขมีหรือที่เขานั้นจะไม่รู้สึกมีความสุขตาม และเมื่อนางมีความสุขก็มักจะทำตัวน่ารักเสียบางที่ตัวเขาเองก็คาดไม่ถึงเลยทีเดียว


     “ดีใจที่เจ้ามีความสุข แต่ยามนี้อากาศเย็นเข้าไปพักที่ในจวนก่อนดีรึไม่หืม”เจี๋ยเอ่ยก่อนที่ชายหนุ่มนั้นจะฉวยโอกาสนั้นรวมเอาร่างบางของจางฝูนั้นขึ้นไปอุ้มด้วยท่าอุ้มเจ้าสาว ทางด้านคนถูกอุ้มก็วีดร้องออกมาเบาๆอย่างตกใจก่อนที่ร่างสูงของเจี๋ยเฟยนั้นจะเดินจ้ำตรงผ่านสวนที่งดงามนั้นเข้าไปยังตัวจวนและมุ่งหน้าไปยังห้องที่คาดว่าน่าจะเป็นห้องนอนหลักของพวกเขาทันทีโดยมีเสียงโวยวายของจางฝูที่ดังตามไปเป็นระยะ จะไม่ให้ดังก็คงไม่ใชเพราะเจ้าคนตัวสูงดันหลังและอุ้มเธอพาเดินอวดคนรับใช้เสียรอบบ้านจนเธอแทบจะไม่รู้แล้วว่าจะเอาหน้าไปซุกแอบไว้มุมไหนของบ้านดีต่อจากนี้ ทำเอาทุกคนในบ้านพากันอมยิ้มออกมากันเสียถ้วนหน้ากับความน่ารักของเจ้านายทั้งสองของตน


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +4 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2019-1-11 00:25

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หนามคู่เป่าเหลียน
ตัวเบาขั้นสูง
ไข่มุกราตรี
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x50
x100
x1
x5
x1
x2020
x5
x1
x9
x100
x3
x8
x30
x5
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x20
x3
x14
x160
x3
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x581
x196
x3
x9
x6
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x41
x600
x399
x96
x9
x400
x1200
x75
x7
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x158
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x54
x30
x4
x250
x19
x566
x32
x54
x198
x100
x800
x6
x333
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x92
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x1440
x2435
x50
x1523
x4
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x136
x275
x590
x44
x111
x532
x1006
x1
x23
x632
x5
x468
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x808