ดู: 184|ตอบกลับ: 1

{ แคว้นซูเล่อ } ราชวังแคว้นซูเล่อ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-11 16:29:24 |โหมดอ่าน



{ แคว้นซูเล่อ }







ราชวังแคว้นซูเล่อ
' สุขมิได้อยู่ที่เงินตรายศฐา แต่คือประชาผาสุขอิ่มท้อง '
ราชวังแห่งแคว้นซูเล่อใช้เป็นสถานที่ต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองผู้มาเยือน ราชอาคันตุกะต่างถิ่น
รวมถึงเป็นโถงออกว่าราชการของข่านแห่งซูเล่อ แม้ขนาดไม่ใหญ่โตเท่าราชวังในชมภูทวีปแคว้นอื่น
ด้วยราชอุปนิสัยของต้าข่านคนปัจจุบันโปรดชีวิตสมถะเรียบง่าย มากกว่าหรูหราฟุ่มเฟือย
ยินดีสละทรัพย์สินส่วนพระองค์เพื่อปวงประชาอิ่มท้อง เป็นที่แซ่งซ้องสรรเสริญของพสกนิกรอย่างยิ่ง
ราชวังนี้ผสมผสานประติมากรรมและสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิม ผสานกับกลิ่นอายตะวันตก
มีความแปลกใหม่ขรึมขลัง ประกอบด้วยสานและสระน้ำบุกระเบื้องเปี่ยมสเน่ห์งดงามเป็นเอกลักษณ์




 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1252

กระทู้

4458

โพสต์

65หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1934585
เงินตำลึง
273861
ชื่อเสียง
279740
ความหิว
2060

ใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
24615
ความชั่ว
8523
ความโหด
52594
ผีเสื้อสุริยันโบราณ
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2019-11-8 15:07:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-11-8 18:56

สตรีดำนาท้าแดดท้าลม
1633
งานเลี้ยงเตรียมชิ่ง
         เสร็จงานในส่วนของวันสุดท้าย ในที่สุดคราวนี้ก็จะได้พักหลังกันยาวๆ หลิงหลานขี่ฮิปโปตัวเดิมดำหน้ากลับไปยังจวนแม่ทัพ ฟังกำหนดการณ์คร่าวๆ ของวันพรุ่งนี้แล้วก็อดโล่งใจมิได้ ‘ท่านข่านประทานเลี้ยงตอนเช้าที่ราชวังแคว้น’ นั่นเท่ากับว่านางรอดตายไปได้อีกหนึ่งวัน หันมองพ่อคุณที่เดินตามมาด้านหลัง แววตาเซ็งชัดไม่ต้องเอ่ยบอกอุส่าห์จะทำอาหารให้ภรรยาฝึกมือ เจ้าข่านขัดจังหวะอีกแล้ว!!

            จางเหยียนลู่รู้สึกว่าการปล่อยให้แกะน้อยอยู่ซูเล่อต่อไปไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก.. อย่างน้อยก็ไม่ดีสำหรับเขา เพียงแต่จะหาเหตุผลอะไรมาดึงดูดความสนใจนางให้กลับฮั่นกันล่ะ? เทศกาล..เรื่องทางบ้าน หรือ การเตรียมตัวคลอดทายาทให้ตน?

             ระหว่างนั้นเองกลับมีพิราบน้อยกระพือปีกพั่บๆ มาวนเวียนอยุ่เหนือพวกเขา รอจนแน่ใจแล้วค่อยร่อนลงมาหาสตรีผมเงิน หลิงหลานเอียงคอมองเล็กน้อยเพราะพบว่าที่ขาของเจ้าตัวนี้พันสานส์มาด้วย “เอ๋ แปลกจัง… เป็นน้องอิงฮวาอีกหรือเปล่านะ ช่วงนี้นางติดต่อมาค่อนข้างบ่อยครั้ง”

            “นางอาจส่งมาถามว่าทำไมเจ้าถึงไม่กลับฮั่นสักที..” เหยียนลู่กล่าวลอยๆ แต่ใจก็คาดหวังให้เป็นเช่นที่พูด อย่างน้อยได้ร่วมเทศกาลกับภรรยาสักครั้งก็ไม่เลว

      { พี่สาวหลานท่านอยู่ที่ใดหรือ ข้าอยากเจอพี่สาวมีเรื่องอยากขอช่วยพี่สาว ข้า...เมื่อสี่วันก่อนข้าเจอท่านผิงหยางโหวเข้าฉางอัน ไม่รู้ทำไมใจข้าเต้นระทึกราวกับจะทะลุออกมาด้านนอกอกข้า และหลายวันนี้ที่อยู่ที่จวนข้ามักมองอะไรเป็นใบหน้าท่านผิงหยางโหวเสมอ พี่สาวว่าข้าป่วยแล้วใช่ไหม ช่วยแนะนำข้าด้วย  .... จื่อหลัว (วาดรูปหน้าตัวเอง) }       


           “เป็นน้องสาว แต่คราวนี้ไม่ใช่น้องอิงฮวา..ท่านดูเองแล้วกัน” หลิงหลานส่งจดหมายไปให้กับสามี ส่วนตัวเองกระพริบลูบหน้างุนงงอยุ่พักใหญ่ อาการใจเต้นระทึกเหมือนจะกระดอนออกจากอก? มองเห็นอะไรก็เป็นหน้าคนอื่น อ่าช่างฟังแล้วดูพิศดารอันตรายเหลือเกิน รอจนเหยียนลู่เก็บสานส์ส่งคืนให้นางค่อยถาม “คิดว่าอย่างไร? น้องสาวบุญธรรมข้าหากมิได้ป่วยก็ต้องโดนคุณไสยยาสั่งใช่รึไม่? แย่จริงเชียว.. ปล่อยให้คุมกิจการไม่นึกว่าจะโดนคนคิดไม่ดีมาล่อลวงแบบนี้!”

             จอมมารชะงักไปเล็กน้อยกับความคิดของจอมเมีย แต่แล้วก็กล่าวน้ำเสียงราบเรียบ “อืม สมควรกลับไปดูสักครั้งจริงๆ น้องสาวเจ้าก็เหมือนน้องสาวข้าปล่อยไว้ช้านานเกิดเรื่องใหญ่คงจะไม่เหมาะ”

            “แต่พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงพวกเราตอบรับท่านข่านไปแล้ว.. จริงสิ เช่นนั้นถือโอกาสอำลาพวกเขาที่งานเลี้ยงเลยแล้วกัน ท่านอย่าลืมกลับไปเก็บของเตรียมพร้อม หนนี้ตั้งใจว่าจะเที่ยวเล่นสักหน่อยดันมามีเรื่องก่อน เฮ้อ…” เดิมทีคนเขาก็นึกอย่างไปดูไปชมธรรมเนียมแปลกๆ ของชาวซีอวี้นางไม่เคยเดินทางออกตะวันตกไปไกลกว่าซูเล่อเลยสักหน เพราะอะไรกันนะ         

            หลังทั้งสองตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยบอกแม่ทัพหญิงคร่าวๆ ว่าคนที่บ้านเกิดเรื่องตนอาจจะขอกลับก่อนทันทีหลังจบงานเลี้ยง ตู๋กูซินอี้เสียงดายไม่น้อยคิดว่าจะได้แลกเปลี่ยนความรู้กับน้องสาวแล้วหนนี้แต่ก็พลาดอีก คืนนั้นการพักผ่อนที่จวนแม่ทัพเป็นไปอย่างราบรื่นเมื่อรุ่งสางมาเยือนหลิงหลานนั่งหน้าคันฉ่องเพื่อเตรียมตัวไปเข้างานเลี้ยง นางสวมอาภรณ์สีชมพูอ่อนตัวในปักเลื่อมลายวิจิตร คลุมทับด้วยผ้าขนจิ้งขอกขาวบริสุทธิ์ ดูแล้วปุกปุยนุ่มนิ่มนัก

            ด้านเหยียนลุ่คิดจะไปอยู่แล้วรวบเอาข้าวของไปส่งยังจุดพักม้าคอยท่าไว้ก่อน จากนั้นพวกเขาไปพร้อมกันที่หน้าพระราชวังซูเล่อ เหล่านางกำนัลและทหารให้การต้อนรับแขกของท่านข่านเป็นอย่างดี มีคนนำทางพวกเขาเข้าไปยังโถงรับรอง

             พวกเขาทำความเคารพท่านข่านประทับเป็นประทาน ด้านข้างคือเจ้าแคว้นชิวชื่อและแม่ทัพหญิงตู๋กู “ทุกคนตามสบาย วันนี้แม่ทัพตู๋กูไม่ได้มาต้องตรวจกองทัพ เช่นนั้นเราขอขอบคุณทุกคนในฐานะข่านซูเล่อและสตรีทุกคนแทนแม่ทัพตู๋กูที่มาช่วยเหลือ”

             ความเป็นงานเป็นการลดลงเล็กน้อย หลังได้รับสัญญาณนางกำนัลต่างทยอยยกอาหารเนื้อแพะย่างทั้งตัว เหล่าผลไม้เขตทะเลทรายร่วมไปถึงปลาพันธุ์พื้นเมือง ท่านข่านจึงกล่าวต่อ “เพื่อแสดงถึงความขอบคุณ จิตอาสาที่บากบั่นร่วมฝ่าหันกันมาหลายวันนี้ งานเลี้ยงนี้เราจัดให้ทุกคนได้ดื่มกินอย่างอิ่มหนำ ฉลองโครงการพลิกพื้นทรายเป็นพื้นที่สีเขียวทก้าวแรกนั้นสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี!”

             “เฮ!! ฉลองความสำเร็จ!!/ท่านข่านจงเจริญ!!/ซูเล่อจงเจริญ!!” เสียงโห่ร้องอย่างเซ็งแซ่ดังตามขึ้นมา คนโทสุรานมม้าถูกยกออกใบแล้วใบเล่า เหล่านักดนตรีให้เสียงดนตรีขับกล่อมบรรเลง

             “....เฮ้อ” จอมมารมองอาหารบนโต๊ะแล้วถอนหายใจอย่างอึมครึม วันนี้ตนตั้งใจฝึกมือทำอาหารบำรุงเลี้ยงแกะแท้ๆ ท้ายสุดก็โดนสายตาคู่กลมของภรรยาสั่งให้ไปนั่งทานอีกฝั่ง

              ท่ามกลางความคึกคักสนุกสนานของเหล่าผู้คน ที่นั่งชาวซูดเ่อในงานเลี้ยงเป็นแบบพรมปูด้วยเบาะ สามารถเอนไปกินไปได้อย่างสบายตัวนางชอบจุดนี้ หลิงหลานยังคงใช้สายตาอันตื่นตัวกวาดมองไปรอบกาย เดาว่าคงมีคนสั่งไว้แล้วจึงปราศจากสุราในรัศมีมือน้อยเอื้อมถึง บนตักหญิงสาวมีถาดเงินเต็มไปด้วยองุ่นและอินทผาลัมเด็ดส่งเข้าปากเคี้ยวไป ลูบรุปปั้นม้าฮั่นเสียพลางก็จดจ้อง ‘เจ้าแคว้นชิวชื่อ’ ไปเรื่อยๆ

              นางคิดว่าเขาคงจะมองไม่เห็นแน่ล่ะ.. แต่การที่คนตาบอดสามารถขึ้นมาเป็นเจ้าแคว้นได้ เรื่องราวเบื้องหลังคงน่าสนใจไม่น้อย
             เสียดาย... เวลามีไม่พอจะเข้าไปเผือกเรื่องชาวบ้าน สะกิดต่อมอยากรู้อยากเห็นโดยแท้

              รอจนหาโอกาสได้หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปคาราวะน้ำผลไม้กับแม่ทัพหญิงตู๋กู่ สนทนาตามมารยาทก่อนจะแจ้งว่า “พี่สาว เดินทางมาคราวนี้ก็เพื่อขวนขวายหาประสบการณ์ ช่วยเหลือท่านข่านในโครงการ ได้พบพี่สาวอีกครั้งหลิงหลานนับเป็นวาสนา..ในเมื่อวัตถุประสงค์ลุล่วงแล้ว เห็นทีต้องขอตัวกลับก่อน ขอพี่สาวโปรดถนอมตัวด้วย”

              แม่ทัพหญิงทราบอยู่ก่อนว่าอีกฝ่ายจะกลับฮั่นเลยไม่แปลกใจมาก พยักหน้ายิ้มอวยพรส่ง แต่แล้วนึกขึ้นมาได้ “ขอให้เดินทางปลอดภัยนะ จริงสิ น้องหลานเจ้าไม่ไปอำลาท่านข่านหน่อยหรือ?”

              สตรีผมเงินเหลือบไปมองยังบุรุษที่นั่งเป็นประธาน ชั่งใจเล้กน้อยไม่ทันสังเกตุว่าเมื่อครู่มีสายตากวาดมาทางนี้ “ท่านข่านต้องรับรองราชฑูต อีกทั้งข้าเพียงหญิงชาวบ้านไม่ได้สลักสำคัญอันใด… เอาเช่นนี้แล้วกันขอฝากพี่สาวบอกกล่าวท่านข่านด้วย หลิงหลานเดนิทางกลับแล้วหากมีโอกาสครั้งหน้าจะมาเยี่ยมเยียนซูเล่อใหม่”

              “เข้าใจแล้ว… เช่นนั้นเจ้ากับคุณชายเหยียนถนอมรักษาตัวด้วยนะ ข้าจะรอฟังข่าวดีเร็ววัน” กังวลเล็กน้อยว่ามีปัญหาอะไรกันหรืออเปล่าแต่สุดท้ายแม่ทัพหญิงเข้าใจไปว่าน้องสาวคงมีเรื่องเร่งด้วยจริงๆ ล่ะ ถึงได้รีบร้อนเพียงนี้  

            แต่สุดท้ายก็ถูกเรียกตัวเอาไว้ก่อน… จำต้องอยู่ในงานต่ออีกสองชั่วยาม หลิงหลานเหนื่อยหน่ายใจนางไม่คิดว่าตนจะกลับถึงฉางอันก่อนวันพรุ่งนี้แล้วล่ะ รอไปก่อนนะจื่อหลัว..

              “หากอาเยว่ยังอยู่ก็คงดี.. อย่างน้อยวานให้เขาช่วยไปดูน้องสาวทางเจียงหลิง เฮ้อ หายหัวไปไหนกันนะตั้งห้าปีไม่ส่งข่าว เจ้ายังจำหลิงเฮ่าได้อยุ่อีกหรอ” เถ้าแก่สาวบ่นพลางๆ ดึงขาไก่ย่างขึ้นมาแทะ นางตามท่านข่านเฉินผานกลับมาด้านในห้องโถงจัดเลี้ยง กลุ่นสุรายาเมาคละคลุ้งไปทั่ว พร้อมกับเครื่องยาสูบที่กำลังนิยมในแถบซีอวี้

              “ทุกท่าน เราขอขอบคุณสำหรับการทำงานในครั้งนี้ เชิญมารับของขวัญแทนมิตรภาพเล็กๆ น้อยๆ ก่อนจะกลับ” บนยกพื้นท่านข่านปรบมือเรียกให้ข้ารับใช้จูงหมาป่ารุ่นใหม่ที่ถูกฝึกมาอย่างดีหลายสิบตัวออกมา พร้อมหีบน้ำยาขวดสีฟ้า เหล่านางกำนัลจัดให้ผู้อาสาโครงการยืนเรียงหนึ่งเพื่อเข้าแถวรับของขวัญ

             จับพลัดจับผลูหลิงหลานเข้าไปอยุ่คนที่หก… หน้าท้องนางคงกลมพอประมาณเวลาเดินเริ่มเห็นได้ลางๆ ว่าตั้งครรภ์ จึงไม่มีใครมาแซงคิว ระหว่างีท่รอพลางๆนางก็สรรหาคำอวยพรไว้แล้ว จนกระทั่งผ่านไปหาคนแต่ละคนรับของขวัญจูงหมาป่าไปหนึ่งตัว เป็นการให้ของขวัญที่ไม่เหมือนใครโดยแท้

             ข่านซูเล่อเห็นสตรีผมเงินเป็นรายถัดไปก็คลี่ยิ้ม “อาหลิงขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในครั้งนี้มาก แม่ทัพตูกู่บอกว่าเจ้าจะกลับเลยหรือ? เหตุใดรีบร้อนนักเล่าตั้งครรภ์อยู่แท้ๆ อีกทั้งเจ้ายังพึ่งหายป่วย”

            “หนนี้ทางบ้านส่งจดหมายมาเจ้าค่ะ ดูเหมือนน้องสาวบุญธรรมจะมีเรื่องต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วน ไม่เช่นนั้นข้าคงท่องเที่ยวในแถบซีอวี้อีกสักพัก” หลิงหลานรับขวดน้ำยาสีฟ้า คุ้นๆ ว่าจะเป็นราเฟย่าก็ยิ้มขอบคุณอีกฝ่าย “แม้น่าเสียดาย แต่ข้ากับเขาคงต้องขอทูลลาท่านข่านกลับฮั่นก่อน โปรดถนอมพระวรกาย.. แล้วจะหมั่นติดต่อมานะเจ้าคะ”

             “ฮะๆ เช่นนั้นข้าจะรอฟังข่าว เดินทางปลอดภัยอย่าเร่งร้อนนักประเดี่ยวจะกระทบกระเทือนครรภ์.. เจ้าคิดชื่อหลานน้อยเอาไว้หรือยัง?” ข่านหนุ่มเลือกหมาป่าซูเล่อตัวหนึ่งให้นาง มันอยุ่ในระเบียบและปราดเปรียวดูแล้วคงเข้ากับโฮ่วชื่อได้

             “อืม.. ชื่อหรือเจ้าคะ ชื่อหมาป่ายังง่ายกว่า แต่ชื่อลูก..เรื่องนี้ยากอยู่สักนิดจริงๆ เอาไว้ข้าตั้งได้แล้วจะลองปรึกษากันอีกที ท่านข่าน พี่สาวซินอี้ไว้พบกันใหม่!!” หลิงหลานทำย่อกายคำนับท่านเจ้าแคว้นทั้งสองด้วยการประคองของสามี ก่อนจะจูงหมาป่าสมาชิกตัวใหม่อำลาออกจากงานเลี้ยงพร้อมความทรงจำที่น่าประทับใจ

รูปปั้นม้า (8) ตูกู่
รูปปั้นหนี่วา (15) ข่าน

@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ตู๋กู ซินอี๋ เพิ่มขึ้น 100 โพสต์ 2019-11-8 15:26
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 100 โพสต์ 2019-11-8 15:26
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ข่านแห่งซูเล่อ: เฉิน ผาน เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-11-8 15:26
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ตู๋กู ซินอี๋ เพิ่มขึ้น 8 โพสต์ 2019-11-8 15:26
คุณได้รับ +68 คุณธรรม +75 ความโหด โพสต์ 2019-11-8 15:25

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +888 ความหิว -36 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 888 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
ธงจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
หญ้าเงินคราม
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x89
x1
x4
x3
x5
x1
x6
x20
x6
x3
x2
x20
x15
x84
x3
x2
x3
x2
x3
x60
x13
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x14
x2
x1
x4
x14
x40
x6
x1
x2
x1
x5
x8
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x110
x161
x24
x32
x3
x88
x2
x125
x710
x390
x9
x100
x2
x1
x7
x5
x24
x1600
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x700
x1960
x600
x420
x2000
x40
x37
x26
x960
x740
x2231
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x983
x28
x22
x15
x102
x10
x1000
x16
x134
x1892
x174
x2025
x1300
x320
x2305
x3
x8100
x363
x85
x100
x4
x73
x141
x3272
x128
x302
x411
x2743
x2019
x20
x1670
x8
x521
x1802
x5
x301
x1
x28
x2710
x2374
x9
x52
x6528
x50
x9999
x1801
x46
x3
x99
x15
x1040
x1
x1
x2285
x1
x1
x2425
x13
x21
x18
x786
x570
x582
x30
x128
x9
x36
x51
x5
x1180
x1501
x13
x970
x347
x740
x350
x49
x48
x2365
x1
x1850
x2769
x3100
x3901
x132
x288
x252
x4905
x9999
x563
x51
x42
x3389
x22
x16
x53
x181
x69
x1000
x190
x13
x3283
x230
x2900
x447
x1333
x9999
x2466
x2900
x1336
x1820
x2380
x62
x75
x2123
x485
x1102
x129
x30
x6406
x1887
x3806
x1302
x85
x2422
x3621
x3865
x2005
x3618
x1171
x510
x1315
x463
x164
x1000
x283
x3
x24
x6
x1370
x77
x50
x3424
x620
x2
x485
x116
x9999
x2361
x2
x36
x2139
x3353
x5400
x7097
x374
x4571
x4370
x461
x751
x9999
x1759
x549
x10
x1006
x2273
x2940
x512
x92
x2
x19
x25
x25
x32
x9
x4258
x9235
x1807
x9999
x199
x24
x5837
x20
x5805
x19
x8
x941
x256
x25
x9
x101
x31
x8
x789
x3805
x7
x30
x203
x731
x81
x2805
x2122
x110
x16
x1410
x2578
x2400
x3
x280
x3676
x2570
x247
x7899
x509
x391
x3704
x2832
x9999
x11
x2252
x2441
x5805
x7800
x3120
x1241
x24
x2675
x876
x70
x328
x142
x2816
x2114
x9999
x40
x4099
x9999
x9999
x9999
x3255
x1875
x107
x3200
x4
x3696
x34
x3235
x3929
x730
x1
x756
x1546
x645
x951
x4439
x2192
x3329
x5004
x9999
x4143
x9999
x3079
x2084
x1855
x3256
x4179
x3272
x728
x61
x1
x20
x1919
x2615
x713
x1
x4417
x5907
x67
x9999
x673
x1243
x968
x2828
x103
x2957
x565
x516
x100
x825
x258
x8
x157
x35
x9999
x1123
x2070
x2394
x180
x661
x454
x93
x1201
x1059
x9999
x3320
x1151
x1230
x680
x200
x9999
x1501
x9999
x129
x713
x2227
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-1-26 06:23

ขึ้นไปด้านบน